Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106716/hoe-in-vredesnaam-tevreden-blijven/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen broeders en zusters. Goed om weer in jullie midden te mogen zijn. Dan proef je de wanhoop. [0:31] Of de frustratie misschien. Want wij kunnen als gelovigen weten wij, hoop ik, dat wij vrede met God hebben. [0:43] Oh, sorry. Dat wij vrede met God hebben. En hoe krijgen wij vrede met God? Het is vanmorgen al meerdere keren naar voren gekomen door geloof in Jezus Christus. [0:58] Dus wetende dat hij ons verzoend heeft met de Vader. Dat hij de schuld heeft betaald door zijn sterven aan het kruis en in zijn opstanding in nieuw leven. [1:09] Waardoor wij in vrede leven met de Vader en vrijmoedig tot hem mogen gaan. Dus in die zin hebben wij vrede met God. Maar dat wil niet altijd zeggen dat wij ook de vrede van God ervaren. [1:23] En kan het best zo zijn dat wij die vrede soms verliezen. Je zou maar ouster worden bijvoorbeeld. Dat is een voortreffelijk werk, zegt de Bijbel. [1:34] Om dat te mogen doen. Maar dat is soms ook wel eens lastig. En dan kan die vrede onder druk komen te staan. Maar niet alleen als je ouster wordt. [1:44] Er zijn nog veel meer situaties in ons leven. Waardoor die vrede van God soms wel eens ver te zoeken leidt. Bijvoorbeeld je bent ziek. En je hebt gebeden om genezing. [1:57] Maar genezing is uitgebleven. En daar blijf je mee rondwandelen. Dat gaat in je hoofd zitten. Dat gaat in je denken zitten. Hoe moet het nou? En dat gaat je beheersen. [2:08] Waardoor je die vrede van God misschien helemaal niet ervaart. Of het kan zijn dat er een ruzie is. Een ruzie misschien in de gemeente. Tussen broers of zussen. Of misschien thuis in het huwelijk. [2:20] Waardoor er onenigheid is. Een meningsverschil. Dat hoog oploopt. Waardoor die vrede soms in je eigen leven ook wel eens ver te zoeken kan zijn. [2:32] Of je verlangt naar iets. Heel sterk. Misschien een relatie. Of iets anders waar je je naar uitstrekt. Maar dat verlangen dat blijft uit. En dat wordt niet vervuld. [2:44] En dat gaat op een gegeven moment ook in je hoofd zitten. En hoe meer je daarop richt. Hoe frustrerender het misschien ook wordt. En dan kan je zeggen. Ja, ik ben een kind van God. [2:54] Ik heb zijn offer aangenomen. En toch ervaar ik die vrede van hem niet. Altijd in mijn leven. Ik denk dat we dat allemaal. Van tijd tot tijd wel herkennen in ons leven. [3:07] En daar wil ik over nadenken. Aan de hand van Filippense 4. Vanaf vers 1 tot en met vers 9. Wat ik met jullie wil gaan lezen. [3:18] Filippense 4. Vanaf vers 1 tot en met vers 9. En daar staat het volgende. Daarom mijn geliefde broeders. [3:30] Naar wie ik zeer verlang. Mijn blijdschap en kroon. Blijf zo staande in de heren geliefden. Ik roep Eodia. En ik roep Sentige ertoe op. [3:42] Eens gezin te zijn in de heren. Ja, ik vraag ook u mijn oprechte metgezel. Help deze vrouwen. Die samen met mij gestreden hebben in het evangelie. Ook met Clemens en mijn andere mede-arbeiders. [3:55] Van wie de namen in het boek des levens staan. Verblijt u altijd in de heren. Ik zeg het opnieuw. Verblijt u. Uw welwillendheid zij alle mensen bekend. [4:07] De heren is nabij. Wees in geen ding bezorgd. Maar laat uw verlangens in alles. Door bidden en smeken. Met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede van God. [4:19] Die alle begrip te boven gaat. Zal uw harten en uw gedachten bewaken. In Christus Jezus. Verder broeders. Al wat waar is. Al wat eerbaar is. [4:30] Al wat rechtvaardig is. Al wat rein is. Al wat liefelijk is. Al wat welluidend is. Als er enige deugd is. En als er iets prijzenswaardigs is. [4:41] Bedenk dat. Wat u ook geleerd. En ontvangen. En gehoord. En in mij gezien hebt. Doe dat. En de God van de vrede. Zal met u zijn. [4:53] Mag ik ze ook openen in gebed. Liefdevolle Vader. We willen u danken voor deze woorden. Die u tot ons uitspreekt. [5:04] Waarin u ons onderwijst. Heer. Die we mochten lezen. Waar we lezen ook over de vrede van u. Die u rijkelijk wilt uitstorten. [5:15] In het leven van elke gelovige. Heer. Dank u wel. Dat u uw vrede beschikbaar heeft. En dat we. In vrede met u mogen leven. Dat we verzoend zijn met u. [5:26] Terwijl wij vijanden van u waren. Maar dat u ons zo lief had. Dat u uw zoon naar de wereld heeft gezonden. Heer. Mogen we. Daarvan ook vanmorgen weer doordrongen raken. [5:37] En. Wellicht ook. Ja. Leren. Zien. En. En. Aangemoedigd worden. Om ook. In die vrede. Te blijven wandelen. Heer. Zodat we ook. Van die vrede mogen getuigen. [5:50] Naar onze omgeving. Heer. Wilt u zo het woord vanmorgen voor ons openen. In Jezus naam. Amen. Ja. We zijn. Een beetje. Aan het einde van deze. [6:01] Filipensen brief. Inmiddels beland. In. In hoofdstuk 4. En. Dan zie je vaak. Dat Paulus. Altijd met nog wat. Praktische aanbevelingen komt. Voor de gelovigen. En. [6:12] Als je dat zo leest. Dan. Dan lijkt het zelfs wat onsamenhangend. Alsof u nog even allerlei onderwerpen gauw wil benoemen. Om niks te vergeten. En zo tikt hij in een keer een heleboel onderwerpen aan. [6:25] Maar als je goed leest. Dan. Dan zul je zien dat de rode draad. Die daar wat doorheen loopt. Gaat over de vrede. Van God. Zoals we dat net ook. [6:36] Hebben gelezen. In dat laatste vers. En het is heel praktisch wat hij hier doet. Heel pastoraal ook. Heel. Waarin hij hele praktische handvaten geeft. [6:47] Over hoe wij ook. In die vrede. Van God kunnen blijven wandelen. Want. Ook voor een gelovige. Kan het best zo zijn. Dat we. Dat er bezorgdheid optreedt. [6:58] Heel. En dat die vrede weggaat. En wanneer we bezorgd worden. Dan. Dan heeft dat vaak van doen. Met. Met ons denken over de toekomst. Heel. Wat ik net al zei. Je verlangt bijvoorbeeld naar iets. [7:09] Of. Er zit iets aan te komen. Waar je je zorgen over maakt. Je wacht op een uitslag. Van een bepaald onderzoek. Kunnen allerlei dingen zijn. Wellicht op je werk. En het is helemaal niet erg. [7:21] Om over de toekomst na te denken. Om. Misschien plannen te maken. Om. Ja. Om daar gewoon. Met gezond verstand. Met bezig te zijn. Maar het kan ook omslaan. [7:32] In. Bezorgdheid. Wanneer het ons denken zo gaat beheersen. Wanneer het zo centraal komt te staan. In ons leven. Dat we. [7:43] Ja. Dat we aan niks anders meer kunnen denken. Dat we bezorgd worden. En. Ja. En daarin. Worden we juist opgeroepen. Om niet bezorgd te zijn. De Heer Jezus onderwijst erover. [7:53] Maakt u geen zorgen. Over de dag van morgen. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. En ook hier zien we dat. Zien we die gedachten daar ook terugkomen. En wanneer het denken zo. [8:06] Ja. Ons in beslag neemt. Over de toekomst. Dat we bezorgd worden. En de vrede dus van ons. Vertrekt. En. En iemand zei dat wel. Treffend. Die zei. Wanneer je je zorgen maakt. [8:16] Voor de dag van morgen. Beroof dat je. Van de kracht voor vandaag. Ik weet niet wie het zei. Maar. Ik vond het wel krachtig. Wanneer je er zo mee bezig bent. [8:27] Vergeet je. Om bezig te zijn. Met wat er nu. Voor je. Ogen zich afspeelt. En beroof dat je. Voor de kracht voor. Vandaag. En. [8:37] Maar waar hebben we het dan over. Als we nadenken over vrede. Wat is dat? Nou. In het Grieks. Zoals. Het hier geschreven staat. Dan. Dan is dat het woord. Eirene. [8:48] We kennen wel de naam. Irene. Ik weet niet of er. Irenes in de zaal zijn. Dat. Dat. Dat. Dat heeft te maken. Dus met vrede. En we kennen. [8:59] Wellicht ook het. Het Hebreeuwse woord. Shalom. Hoe mensen elkaar ook begroeten. In Israël. Gewoon met. Shalom. Je wenst elkaar. Vrede toe. [9:11] En. Als je. Daarna kijkt. Naar dat woord. Shalom. Ook. Naar wat dat betekent. Dan heeft dat iets in zich van heel zijn. Van. Ja. [9:22] Een. Samenhangend geheel. En het. Het kenmerk van het koninkrijk van God. Is. Zoals Romeinen dat ook zegt. Is onder andere. Die vrede. [9:33] Die shalom. Die. Irene. In Romeinen 14 vers 17 staat. Namelijk. Want. Het koninkrijk van God. Bestaat niet uit eten en drinken. [9:45] Maar uit gerechtigheid. En vrede. En blijdschap. In de heilige geest. Dat is een kenmerk van het koninkrijk van God. Dat is waar wij. Deel aan hebben gekregen. [9:57] Nou. En ik vind. Deze plaatjes. Die illustreren dat voor mij wel mooi. Aan de ene kant. Een. Gewoven kleed. Een geheel. En aan de andere kant. [10:09] Allerlei. Losse draden. Bolletjes vol. Die bij elkaar zijn gelegd. Nou. En vrede is. Wanneer we. Als het ware. Als zo'n gewoven. [10:19] Geweven. Gewoven. Kleed zijn. Gewoven. Maak ik er maar van. Maar. Als het niet goed is. Dan hoor ik het wel. Maar dat is als wij zo'n gewoven kleed zijn. Een geheel vormen. [10:30] Waar er samenhang is. En dan kan het best wel zijn dat er druk wordt uitgeoefend in je leven. Dat er strijd is. Dat er een storm op blaait. [10:41] Maar doordat er sprake is van een geheel. Doordat er samenhang is. Doordat je weet dat God je draagt. [10:53] Kan je toch die vrede ervaren. Tenmidden ook van die onrust en die storm. Maar het kan misschien ook zo zijn dat. Dat er mooie draden in je leven zijn. [11:05] Zoals deze bolletjes vol. Dat er mooie verhaallijnen in zitten. Maar op het moment dat de druk toeneemt. Dat er strijd is. Dat er storm op blaait. [11:17] Dan word je als het ware uit elkaar geblazen. En dan valt het allemaal in elkaar. En dan ben je die vrede helemaal kwijt. Daar hebben we het dan over. [11:28] Als het gaat over die eirene. Die shalom van God. En dat is waar Paulus hier aanbevelingen voor doet. Die heel praktisch zijn. Maar zoals dat gaat. [11:41] Met de brieven van Paulus. Doet hij dit soort aanbevelingen altijd aan het einde van zijn onderwijs. Aan het einde van zijn brief. Met andere woorden. [11:54] Principe gaat voor techniek. Er zijn boekenkasten volgeschreven. Ga de willekeurige boekhandel maar in. En er staan boeken volgeschreven met zelfhulp. [12:09] Met hoe je ook vrede kunt ervaren. Hoe je gelukkig kunt worden. Hoe je vervuld kunt worden. En er worden allerlei handreikingen in aangedaan. [12:20] Praktische aanbevelingen. Wat dat aan gaat. Waardoor je gelukkig wordt. Maar zo moeten we dit niet benaderen. Als soort zelfhulp van. [12:31] Oh ja. Als ik deze dingen maar doe. Deze technieken toepas. Deze oefeningen doe. Dan komt het goed met mij. Dan ervaar ik die vrede. Nee. [12:43] Het principe gaat altijd voor deze aanbevelingen. En met het principe daarmee bedoel ik het onderwijs van de Heer Jezus Christus. Het evangelie. [12:55] De grote waarheden gods. Die worden altijd ook in de brief van Paulus altijd eerst naar voren gebracht. Die worden eerst onderwezen. Daar wordt eerst over verteld. [13:06] Over wat dat evangelie is. En wat het betekent dat wij gekocht en betaald zijn. Onder andere. En vanuit die wetenschap. [13:17] Vanuit het onderwijs. Komen dan die aanbevelingen voort. Als vervolg erop. Maar het begint met dat fundament. En een van die fundamenten is het zicht op onze toekomst. [13:30] Het zicht op die toekomstverwachting die wij als gelovigen hebben. Namelijk dat wij de Heer Jezus Christus zullen ontmoeten. Dat hij ons thuis haalt. [13:41] Dat wij voor zijn rechterstoel mogen verschijnen. En dat hij ons met heerlijkheid zal overkleden. Die toekomstverwachting. Dat hij hier zal regeren op aarde. [13:53] Dat is de toekomstverwachting die Paulus heeft. Die ook door deze brief in elke hoofdstuk even wordt aangestipt. En wat in wezen de basis is. Waarvanuit hij vervolgens deze aanbevelingen doet. [14:08] En wij willen snel gaan. Oké leuk. Maar wij willen graag naar het praktische. Naar de toepassing. Daar kunnen we wat mee. Dat is concreet. Dat kunnen we handen en voeten geven. Dat andere is wat abstract. [14:21] Maar dan vergeten we dus het fundament. Het begint met die toekomstverwachting. Het begint met weten dat je vrede hebt met God. Daar begint het mee. [14:33] En ik hoop dat je dat van harte allereerst kunt beamen. Maar dat wil ik onderstrepen voordat we hier verder naar gaan kijken. Want ook in dit gedeelte wat we net gelezen hebben. [14:43] Ook daarin weeft hij als het ware ook die toekomstverwachting door zijn zinnen heen. Ook wederom weer als een soort basis van waaruit hij deze dingen zegt. [14:57] Maar ook als basis voor ons eigen geestelijke leven. Want het begint er al mee dat hij zegt. Daarom mijn geliefde broeders. Daarom. [15:08] Waarom? Nou om wat hij daarvoor heeft gezegd. En wat heeft hij daarvoor gezegd? Nou daarvoor heeft hij onder andere gesproken over dat wij hemelse burgers zijn. [15:19] Dat wij een hemelsburgerschap hebben. Dus dat onze namen geschreven staan in het basisregister van de hemel. [15:30] Als ik het zo mag zeggen. Dat dat ons koninkrijk is. Dat dat de heerschappij is waaronder wij als gelovigen leven. [15:40] En dan kunnen wij wel hier bevinden in deze wereld. Maar ondertussen zijn wij burgers van het koninkrijk van God. En dat geldt ook voor deze Filippensen. [15:52] Hoewel zij in Filippi zich bevonden. Waren zij bovenal burgers van het koninkrijk van God. En die verwachting dat zij overkleed zouden worden. [16:03] Dat zij een verheerlijk lichaam zouden krijgen. Dat is die toekomstverwachting. En daar boorduurt hij op verder. En dan zegt hij daarom mijn geliefde broeders. Dus dat is het eerste. [16:15] Die toekomstverwachting. Daarnaast heeft hij het erover dat deze Filippensen zijn, van Paulus dus, zijn blijdschap en kroon was. Dus die Filippensen waren als het ware zijn kroon. [16:29] En dat ziet ook weer uit op de toekomst. Namelijk op de beloning die hij zou ontvangen voor Gods rechterstoel. Die overwinnaars kroon. En die Filippensen die waren als het ware zijn kroon. [16:41] Want hij had mogen dienen in het evangelie. Hij had hen de blijde boodschap bekend mogen maken. Hij had ze mogen vertellen over de Heer Jezus Christus. En vervolgens had hij mogen zien dat er vrucht op kwam. [16:52] Dat mensen tot geloof kwamen. Dat ze als hemelse burgers wilden wandelen. En zegt hij, als ik dat voor me zie, als ik dat weet. Ja, dan, dat is mijn kroon. [17:06] Daar zie ik naar uit. Zoals vroeger aan een atleet die de wedstrijd had gerend. Die had gewonnen. Die ontving dan ook een kroon. Ter huldiging. Als een loon. [17:18] Nou, en zo zijn deze Filippensen als het ware ook die kroon voor Paulus. Dus ook weer met het zicht op die toekomst. En dan zegt hij in vers 3. Als hij het heeft over verschillende dienaren in het evangelie. [17:29] Wiens namen geschreven staan in het boek des levens. Ook dat wijst weer naar voren. Het boek des levens. Waar je wellicht wel eens over gelezen hebt in de openbaring. [17:42] Openbaring 20 bijvoorbeeld. Waar de boeken open gaan. En dan is het de vraag. Staat men geschreven in het boek des levens? Is men eigendom van de Heer Jezus Christus? [17:57] Is men zijn kind? Dus ook daarin weer die toekomstverwachting. En in vers 5 zegt hij. De Heer is nabij. De Heer is vandaag dichter. [18:10] Zijn komst is vandaag dichterbij dan gisteren. En vanuit die verwachting. Vanuit dat perspectief. Leefde Paulus ook. En mogen wij ook leven. [18:22] Dat zijn komst nabij is. Dat we hem zullen ontmoeten. Dus dat zit hieronder. En daarop zouden wij ons moeten richten. [18:32] Op die dingen die eeuwigheidswaarde hebben. En vanuit die basis. Komen er dan aanbevelingen. Oefeningen. [18:42] Zoals ik het zou willen noemen. Die ons helpen om ook in die vrede van God te blijven. En wij als Westerse mensen zijn. [18:55] Kan dit soms misschien wat onnatuurlijk voor ons aanvoelen. Omdat wij toch wel groot zijn gebracht met het idee. Dat alles wat wij doen. [19:08] Spontaan van binnenuit moet komen. Het moet spontaan zijn. Ik moet er zin in hebben. En pas als het spontaan ontstaat. [19:21] En echt van binnenuit komt. Dan is het echt. Dan is het authentiek. Dan is het waardevol. En dat moeten wij vooral nastreven. En nou wil ik dat niet wegzetten. [19:35] En dat is volledig onzin. Daar is ook plaats voor. Maar we doen onszelf wel enorm tekort. Als dat het enige is. Want er is nog een heleboel omheen. [19:51] Waardoor wij ook in beweging mogen komen. Die net zo waardevol. Misschien nog wel waardevoller zijn. En dan zouden we onszelf enorm tekort doen. Als we dat wegzetten. [20:01] Van ja maar dat komt niet vanuit mijzelf. Dat komt niet spontaan op. Dus doe ik dat maar niet. En dat is toch wel iets wat ook in ons westerse denken aanwezig is. [20:15] Maar dan denk ik altijd. Kijk als ochtends de wekker gaat. Dan denk ik niet spontaan. Oh yes. We gaan er weer voor. Nee dan moet ik mij ertoe zetten. [20:28] In beweging komen. En dan gaandeweg. Dan komt die energie. En dan krijg ik steeds meer zin in de dag. [20:40] Dus dat volgt op de actie die ik doe. Waar ik als ik gewoon puur kijk naar wat er op dat moment in mijn binnenste is. Spontaan. Dan denk ik nou ik draai me nog een keer om. [20:50] En ik blijf nog even lekker liggen. Maar daarvan zeggen we ook niet van nou dat is niet authentiek. Dat is niet echt hoor als je dat zo doet. Nee dat ervaren we allemaal. Nou en zo is dat ook met deze dingen. [21:03] Dus zeven praktische oefeningen. Laten we ze bij langs gaan. De eerste die hij zegt is blijf zo staande in de heren. Ook daarin weer die toekomstverwachting. [21:15] Dat zo. Dat ziet daar ook weer op. Van zoals wij hemels burgers zijn. Zoals dat onze verwachting is. Zo mogen wij ook staande blijven in de heren. [21:28] Dus dat ziet ook weer op die toekomstverwachting. En staan blijven. Ja daarvan denken wij misschien snel van ja dat is stilstand. [21:39] Dat is passief. Dan blijf je staan. En wij leven juist in een hele dynamische wereld. Waarin continu ontwikkeling is. Waarin continu verandering is. En beweging. En ontwikkeling op die manier. [21:52] En denken we van ja we moeten vooral in beweging blijven. Dus hoezo staande blijven. Nou staande blijven in de heren. Dat is allesbehalve passief. En als je dat wil. [22:05] Als je zo staande wil blijven. Dan zul je ook merken dat er strijd komt. En dat dat niet altijd vanzelf gaat. Maar. Het gaat er ook niet om dat we. [22:16] Dat we. Rigide zeg maar. In een soort keursluif komen. Van nou en zo is het. En niet anders. En dit is wat je moet denken. En zo is hoe je je moet kleden. [22:27] En deze overtuigingen moet je allemaal hebben. En dat maakt jou een christen. Nee. Ook als wij staande blijven in de heren. Kan er nog genoeg ruimte zijn voor vragen. [22:39] En misschien voor twijfel. Maar het ziet erop dat er in ieder geval een aantal ankers uitgeworpen zijn voor je ziel. [22:49] Waaraan je vasthoudt. Er zijn voor mij een heleboel vragen. En twijfels en dingen waar ik van tijd tot tijd mee worstel. Maar een anker voor mijn ziel is wel dat ik weet dat de Heer Jezus Christus mijn redder en verlosser is. [23:07] Dat staat voor mij vast. En dat ik weet dat ik hem zal ontmoeten. Dat ik weet dat ik openbaar mag worden voor zijn rechterstoel. [23:18] Dat ik weet dat hij terug zal komen om te regeren. En om een nieuwe hemel en een nieuwe aarde hier neer te zetten. En hoe dat er precies allemaal uitziet tot in de details. [23:31] Nee dat weet ik niet altijd. En hoe dat precies vorm zou krijgen. En daar kan je wel eens mee worstelen. Maar dat zijn ankers voor mijn ziel. Waaraan ik vast mag houden. [23:43] Om zo staande te blijven in de heren. Dus dat is het eerste. Zo staande blijven in de heren. Het tweede dat hij zegt is. [23:56] Als hij het heeft over Eodia en Sintige. Om eensgezind te blijven in de heren. En dat eensgezindheid. Dat is ook een onderwerp dat meerdere keren terugkomt in deze brief. [24:08] Hij noemt het al in 1 vers 27. En in hoofdstuk 2 de eerste vier versen. Kennelijk was dit een probleem in de gemeente. Leefden misschien mensen in onvrede met elkaar. [24:21] Of was er een meningsverschil. Of onmin. Dus hij roept daar meerdere keren toe op. En zo ook Eodia en Sintige. Dat waren twee vrouwen. [24:32] Die kennelijk hadden gediend. Met Paulus in de verspreiding van het evangelie. Meer weten wij ook niet over deze vrouwen. Maar daar was kennelijk oneenigheid ontstaan. [24:44] Ook in het dienen van de Heer. Ook onder gelovigen. Kan er oneenigheid ontstaan. Dat weten we allemaal. [24:57] Maar dat is vaak niet de verwachting die we hebben. En dat is ook iets waar we weinig ruimte voor willen laten. Want dat vinden we ongemakkelijk. [25:08] Maar ook juist wanneer we dienen. Kan er oneenigheid staan tussen broeders en zusters. Maar hij roept ze er toe op om eensgezind te zijn. [25:22] En dus niet hier scheiden de wegen. Nee, om te bouwen aan die eensgezindheid. En ik denk dat teleurstelling. In medebroeders en zusters. [25:35] In ons leven. Dat dat voor velen een bron is om dan verder te gaan. Om te scheiden. Om het ergens anders te zoeken. Vaak ingegeven door teleurstelling die we ervaren met broeders of zusters. [25:52] Maar ook in de gemeente. Als je maar lang genoeg met elkaar meeloopt. Raken we op een gegeven moment teleurgesteld. Ook in elkaar. Ook als we de Heer willen dienen. Dat is niet beloofd dat dat nooit zal gebeuren. [26:05] Maar bespreek die meningsverschillen. Bespreek het met elkaar en kom tot een oplossing. Want ook in het besef dat we allemaal een werk in uitvoering zijn. [26:17] Dat we allemaal leven van zijn genade. Tim Keller die zei, ik heb het er wel eens eerder aan gehaald. De gemeente is geen museum voor heiligen, maar een ziekenhuis voor zondagen. [26:29] Nou, en zo zitten wij hier ook. We zijn niet allemaal volmaakt. We zijn niet allemaal volmaakt heilig. Nee, we hebben tekortkomingen. [26:41] En daar lopen we tegen elkaar aan. En daarin botsen we ook eens met elkaar. Er staat ook niet... Ze worden er niet opgeroepen van. En zorg dat je het over alles met elkaar eens bent. [26:56] De eensgezindheid hangt niet af van de mate waarin wij dezelfde opvattingen hebben over allerlei punten. Nee, die eensgezindheid die bevindt zich in Christus. [27:09] Dus herken die eenheid die er is in Christus Jezus. Dat je een broer en zus van elkaar bent. Dat je beide van genade leeft. [27:19] En dat je, zoals 3 vers 16 dat zegt, in datzelfde spoor met elkaar verder gaat. Misschien ook wel dat je tot de conclusie komt, oké, we zijn het het misschien niet met elkaar eens over hoe we iets moeten aanvliegen in het jeugdwerk of in de raad. [27:39] Maar we zijn het er wel over eens wie de Heer Jezus Christus voor ons is. En dat Hij het fundament is van ons leven. [27:51] Ook in die meningsverschillen. Dus dat is het tweede. Eensgezind blijven in de Heren. Het derde wat Hij zegt, is verblijden in de Heren. [28:03] Dat zegt Hij in vers 4. Verblijt u in de Heren. Ik zeg het opnieuw. Verblijt u. Tot twee keer toe. Wat sowieso al een refrein is in dit Bijbelboek. [28:15] Omdat het op meerdere plekken in elk hoofdstuk weer even naar voren komt. Waar de broeders en zusters opgeroepen worden om zich te verblijden. En daarin denk ik dat aanbiddingsliederen ons zo goed kunnen helpen. [28:31] Omdat je misschien, ook als je hier vanmorgen binnenkomt, nog niet eens blij bent. Je misschien helemaal niet op dat moment verblijt in de Heren. [28:41] Maar kunnen die liederen juist ook woorden aanrijken die ons helpen om ons te verwonderen in wie de Heren Jezus is. [28:52] Om onze blik op Hem te richten. Want dat gaat niet altijd vanzelf. En dat is ook wat ik bedoel met dat dit een oefening is. [29:04] Paulus roept daartoe op. En wij kennen blijdschap ons ergens in verblijden vaak als een reactie op iets. Er gebeurt iets moois. [29:16] Je hebt een mooie vakantie gehad. Of er is een nieuwe relatie. Of er is iets moois op je werk. En daar ben je blij om. En dan is het niet moeilijk om blij te zijn. [29:30] Dus het is een reactie op een gevolg van iets. Maar Paulus die reikt het juist aan. Die roept er juist toe op om je daar actief toe te zetten. [29:42] Om je gedachten erop te richten. Om je te verblijden in de Heren door je te verwonderen. Gewoon wie Hij is. Daarover na te denken. [29:53] Je daar je hart en je gedachten op te richten. Omdat dat je ook helpt om in die vrede van God te blijven leven. [30:04] Dus dat is het derde. Het vierde is welwillend naar alle mensen. Uw welwillendheid zij alle mensen bekend. De Heren is nabij. [30:17] Dus vriendelijk. Tegemoetkomend naar je vrienden. Naar je collega's. Naar je buren. Naar familie. Niet alleen de broeders en zusters hier in de gemeente. [30:28] Maar ook daarbuiten. Welwillend naar alle mensen. In het besef ook dat jij leeft van genade. Dat jij niet zijn kind bent omdat jij hebt gedaan. [30:42] Nee, maar ook omdat jij zijn genade nodig hebt. En dat hebt gekregen door geloof. In dat besef mag je ook die collega of die buurman die niet gelooft tegemoet treden. [30:54] Weten dat hij ook die genade nodig hebt. En zo een zoutend zout zijn. Waarin ons woord aangenaam smakelijk mag zijn. [31:04] Om altijd getuigenis af te leggen van de hoop die in ons is. In het besef ook dat dat effect dus kennelijk heeft ook op onze eigen vrede. Leef in vrede met alle mensen voor zover dat van u afhangt. [31:20] Zegt Romeinen. Nou dat is in wezen wat hier ook naar voren wordt gebracht. Welwillend naar andere mensen. Dat is de vierde. De vijfde. In geen ding bezorgd. [31:32] Nou die is makkelijk. Toch? Zeker als je dat zo zegt. Dat is in geen ding bezorgd. Wees in geen ding bezorgd. [31:45] Nou. Ga er maar aan staan. Juist als dat niet mag. Dan ontstaat de bezorgdheid al zo'n beetje. Maar gelukkig laat het woord ons hier ook niet zwemmen. [32:00] Want wordt ook gelijk toegelicht. En worden we geholpen van oké maar hoe doe je dat dan? Hoe zorg je dan voor dat je niet bezorgd blijft of bent of wordt? [32:14] Nou zegt hij. Maar laat uw verlangens in alles door bidden en smeken met dankzegging bekend worden bij God. Dus kennelijk heeft die bezorgdheid ook iets te maken met onze verlangens. [32:32] Die in ons opborrelen. Die aanwezig zijn. Die misschien sluimerend in onze gedachten rondzweven. Die uiteindelijk een bron kunnen worden van zorgen. [32:45] Dan zegt hij. Nee laat uw verlangens in alles bekend worden bij God. Niet alleen de mooie verlangens. [32:56] De geestelijke verlangens. De verlangens voor de gemeente hier. Nee al. In alles. In al je verlangens. Laat dat bekend worden bij God. En ja ik vind dat zo mooi ook in de psalmen. [33:11] Waar de psalmisten hun hart echt uitstorten voor God. En daarin soms dingen zeggen waarvan wij denken van nou kan je dat wel zeggen. [33:23] Vernietig de vijanden. Breek hun kaken. En woorden van gelijke strekking zeg maar. Dat je denkt van nou kan je dat wel zeggen. [33:34] Moeten wij dat zo verwoorden. Maar het grote verschil is wel. Met deze psalmisten. Is dat zij. [33:45] Niet zelf het recht in eigen hand namen. In een wereld waar dat juist zeer gebruikelijk was. Waar het recht van de sterkste gold. Waar men zelf de wraak nam. [33:59] Nee zij storten dat uit voor God. Ze maakten het bij hem bekend. En ze vroegen of hij hun rechter wilde zijn. Of hij recht wilde verschaffen. [34:11] En zo maakten zij hun verlangens. Hun gedachten. Hun diepste emoties. Bekend bij God in alles. En zo worden wij er ook toe uitgenodigd. [34:25] Om dat. Om God daarin te betrekken. En besef je dus. Dat. De schepper van hemel en aarde. Die. Ver boven ons troont. [34:36] Die de allerhoogste naam heeft. In dit universum. Dat die grote schepper. Die er altijd al was. En die er altijd al zijn. Zal zijn. [34:46] Dat die. Die. Die. Die. Wij. Kleine. Eenvoudige mensen. Om onze. Gedachten. Om onze verlangens. [34:58] Bij hem bekend te maken. Om hem dus. Te betrekken. In de kleinste details van ons leven. Maar dat helpt ons ook. [35:08] Om in die vrede. Te blijven. En dat mogen we op allerlei manieren doen. Met. Met smeking. Met gebeden. Mogen we dat voor hem uitstorten. [35:19] Het gaat niet om de juiste formules. Om de juiste woorden. Nee. Het gaat erom dat de hem. In alles betrekken. In ons leven. Met dankzegging. [35:30] Zegt hij. Met dankzegging. Omdat. Dankzegging. Ons richt op datgene wat er ook is. En ook dat is een oefening. [35:40] Ook dat is niet iets. Wat altijd spontaan. In ons ontstaat. Dat je altijd dankbaar bent. Nee. Ook dat is iets waar we. Naar op zoek moeten gaan. [35:51] Waar we ons toe moeten zetten. En een krachtige. Voorbeeld. Van. Van. Dankzegging. Is ook in het leven van Corrie ten Boom. [36:02] Misschien ken je het verhaal wel. Maar. Zij vertelde. Dat zij dus. Tijdens de Tweede Wereldoorlog. In een concentratiekamp zat. Samen met haar zus Betsy. En dan. [36:13] En dan bevind je je dus al. In de meest. Verschrikkelijke. Mensonterende. Erbarmelijke. Omstandigheden. Waar je wordt behandeld. Alsof je vuil bent. En. [36:25] Zij bevonden zich ook nog. In een barak. Waar. Er ook nog. Waar ze werden geplaagd. Door luizen. En vlooien. Dus dat er ook nog bovenop. Dus Corrie. [36:38] Die. Die was aan het mopperen. Die. Die. Was natuurlijk. Ongeveer. Met de hele situatie. Nou. Ik denk dat we dat allemaal zouden zijn. [36:49] Als het allemaal zo tegenstaat. Als het allemaal zo tegen zit. Je. Je in zulke omstandigheden bevindt. Dat er helemaal geen reden lijkt te zijn. Voor dankbaarheid. Nou. [37:01] En. En. Zo was Corrie ook aan het mopperen. En toen. Haar zusje Betsy. Die zei van. Nee Corrie. De heren. Roept ons op. Om dank te zeggen. Onder alle omstandigheden. [37:13] Ook onder deze omstandigheden. Ook. In de omstandigheden. Van vlooien. En luizen. Ook dan. Mogen we dank zeggen. Voor de dingen. Die er ook zijn. En dat gingen ze doen. [37:25] Ze gingen ook. God danken. Om zo ook in die vrede te blijven. En later. Kwamen ze erachter. Achteraf. Dat. Omdat er luizen waren. [37:37] Omdat er vlooien waren. In die barak. Werd hun barak. Heet het. Gemeden door de bewakers. Die kwamen daar niet graag natuurlijk. Kun je je voorstellen. Dus die. Die meden dat. [37:47] En die gingen er met een wijde boog omheen. Met als gevolg. Dat zij. De ruimte hadden. En de gelegenheid hadden. Om met elkaar bijbelstudie te doen. En om. In alle rust. [37:58] Wat dat aan gaat. He. En ongestoord. De bijbel te lezen. En met elkaar te gaan bidden. Dus zo. Gebruikte God ook die situatie. Terwijl zij dat op dat moment helemaal niet zagen. [38:11] En door te danken. Onder alle omstandigheden. Richten we ons dus. Op datgene wat er ook is. Om ook zo. In die vrede van God. Te blijven wandelen. [38:22] Het zesde. Is. In vers 8. Zoals ik het maar even noem. Het. Het goede bedenken. Richt u. [38:34] Verder broeders. Al wat waar is. Al wat eerbaar is. Al wat rechtvaardig is. Al wat welluidend is. Als er enige deugd is. Etcetera. Dus. Alles wat goed is. [38:45] Wat waardevol is. Wat waar is. Bedenk dat. Richt daar je gedachten op. Omdat vanuit ons denken. [38:57] Ontstaan emoties. Ontstaan gevoelens. Die volgen daarop. Je kan. Twee mensen. Die kunnen hetzelfde meemaken. [39:10] En daar. Achteraf. Totaal andere emoties. Bij hebben. Misschien een gek voorbeeld. Maar. Als. Als. Bijvoorbeeld. Twee mensen. [39:20] De achtbaan in gaan. In six flags. Of zo. De ene. Die kan denken. Oh. Wat. Wat. Wat. Erg. En wat. Wat. Ik vind het verschrikkelijk. Wat mij nu gaat overkomen. [39:32] En ik wil dit niet. En. Toch zit ik hier. Nou ja. En. Dit is een nachtmerrie. En een ander die denkt. Oh. Tof. Ik heb er zin in. [39:43] Altijd leuk dit. En. Het is veilig. En. Ik heb er zin in. We gaan ervoor. En. Dus. Er zitten twee mensen. In hetzelfde wagentje. Die maken precies dezelfde rit. [39:55] Maar ze beleven. Dat totaal verschillend. Waarom. Omdat dat ook begint. Met die gedachten. Die gedachten. Over die situatie. Die vervolgens een effect hebben. [40:07] Op. Onze emoties. En zo is dat ook met ons. Ook in het dagelijks leven. Mogen we ons richten op de dingen die waar zijn. [40:18] Die welluidend zijn. Die. Die deugdelijk zijn. En hoe doe je dat dan? Ga je dan. Zitten op een stoel. Zo. Nu ga ik eens even denken aan wat waar is. [40:33] Ja. Dan werkt het vaak weer niet. He. Als je niet aan een roze olifant mag denken. Dan lukt dat weer wel. Maar als je moet denken aan de dingen die je wil. Dan lukt dat vaak niet. Dus. [40:43] Hoe breng je dat dan in praktijk? Hoe oefen je jezelf daarin? Nou. Ik denk. Onder andere zoals vanmorgen. Zoals we hier zitten. Dat. [40:55] Dat helpt ons al. Om ons te richten. Op dat wat waar is. Op wat deugd is. Op wat welluidend klinkt. Gewoon door broers en zussen te ontmoeten. [41:08] Hier op zondagmorgen. Door de Bijbel te openen. Maar dat mag natuurlijk ook door de week. In je eigen stille tijd. In het lezen van Gods woord. In het overdenken daarvan. [41:20] Maar ook in de ontmoeting. Met broers en zussen. Op de but stond. Of een huiskring. Ik weet niet hoe jullie dat precies georganiseerd hebben. Maar ook dat zijn structuren. [41:33] Verplichtingen. Als je het zo wilt noemen. Die ons helpen. Om ons denken. Te voeden. Met dat wat waar is. Want we weten allemaal. [41:45] Dat het ook heel gemakkelijk gaat. Om dat met andere zaken te vullen. Met alles wat elke dag op ons afkomt. Via Netflix. En krant. En social media. En ook dat heeft invloed. [41:58] Op ons denken. En dat kan met mate. Als je dat tot je krijgt. Maar zet daar ook vooral naast. Dat je gevoed wordt. [42:09] Dat je structuren aanbrengt in je leven. Waardoor je gevoed kan worden. Met datgene wat waar is. Wat rechtvaardig is. Wat loffelijk is. En dat is het voordeel. [42:20] Als je soms ook verplichtingen hebt. Dat geldt ook voor mij. Als ik soms een bijbelstudie. Mag voorbereiden. Of als je naar een huiskring gaat. Daar heb je misschien niet altijd zin in. [42:34] En dat je hoofd daar direct naar staat. Maar. Als ik een bijbelstudie moet doen. Dan is het echt niet zo. Dat ik altijd al die gedachten. De hele dag in mijn rond heb zingen. [42:46] Nee. Ik moet me daartoe zetten. Ik ga dat woord openen. Ik ga erin duiken. En ik ben daar mee bezig. En terwijl ik dat doe. Richt ik mij op datgene wat waar is. [42:56] En vul ik mijn gedachten daarmee. Dus die structuren. Die disciplines. Die verplichtingen. Die we soms hebben. Die kunnen ons juist ook helpen. [43:06] Om het goede. Te blijven bedenken. Dus dat is het zesde. Het goede bedenken. En de laatste is zeven. Doen wat we geleerd en gezien hebben. [43:18] Wat hij zegt in vers 9. Wat u ook geleerd. En ontvangen. En gehoord. En in mij gezien hebt. Doe dat. Het geloof is niet alleen iets van. [43:29] Het hoofd. Als een set overtuigingen. Die je zelf moet aanmeten. Nou. En dan. En dan ben ik een gelovige. Nee. [43:39] Het is ook. Daarin wandelen. Het leven met de Heer Jezus Christus. Is vooral ook. Een wandel. Om datgene wat je geleerd en ontvangen hebt. [43:52] Om dat ook uit te werken. Uit te leven in jouw dagelijkse leven. Het is niet alleen. Het is niet theorie. Nee. Het krijgt ook handen en voeten. [44:05] We ervaren ook die vrede. Wanneer we leven vanuit dat evangelie. De zeven aanbevelingen vanuit het fundament. [44:17] Dat je weet wie je bent. En de toekomstverwachting die je hebt. Mag je hierin wandelen. Mag je het zo handen en voeten geven. En dat zijn er misschien wat veel. [44:29] Ik denk. Sjongejonge. Sjonge. Hoe ga ik dat ooit onthouden? Nou. Hoeft voor mij niet eens. Nou ja. Je hebt ze hier staan. Filipense 4. Je kan het er zo weer bij pakken. Dus dat schrijfwerk is al voor je gedaan. [44:44] Maar. Pikkeres 1. Of 2. Misschien 3 voor jezelf uit. Waarvan je denkt van. Hé. Die behoeven bij mij misschien wat aandacht. Daarin zou ik misschien wat kunnen oefenen. [44:57] Daarin zou ik misschien wat stappen mogen zetten. Daarin merk ik dat ik die vrede wat aan het verliezen ben. Dus welke pik je er dan voor jezelf uit. [45:08] Om dat ook handen en voeten te geven. En dan. Tot slot. De uitwerking die dat ook mag hebben. In ons leven. Want dat lezen we ook in dit gedeelte terug. De uitwerking die. [45:21] Die dat mag hebben is namelijk. Zijn drie dingen. Gods vrede. Die ons verstand te boven gaat. En dus. Dan kunnen we te midden van situaties zijn. [45:33] Waarin we toch Gods vrede ervaren. En we zelf niet eens weten hoe dat kan. En ik ben dat geregeld tegengekomen. [45:44] Dat je een broer of een zus tegenkomt. Die. De meest zware tijd in zijn leven op dat moment doorgaat. En toch kan zeggen van ja. En toch. Ik weet niet wat het is. [45:54] Ik weet niet waarom. En toch ervaar ik Gods vrede. Dat is niet te bevatten. Ja die vrede. Gods vrede die ons verstand te boven gaat. [46:07] Beseffen dat we dus vrede, blijdschap kunnen ervaren. Onder alle omstandigheden. Omdat we weten dat. In dat leven met hem. Overstijgt dat altijd onze tijdelijke omstandigheden. [46:23] En daarom kunnen we die vrede. Die blijdschap ervaren. Het tweede. Wat hij belooft. Is het bewaken. Van onze harten. [46:34] En onze gedachten. Het bewaken daarvan. Dus. Dat wat in ons zit. Dat wat in onze gedachten rondspeelt. Onze innige gevoelens. Die worden bewaakt. [46:47] Als een schildwacht. Als het ware. Die er omheen gaat. Om te zorgen dat het ook niet uit elkaar valt. En dan kan het best zijn dat de omstandigheden ongewijzig blijven. [47:02] Dat je je verlangens in alles bekend hebt gemaakt bij God. Dat je je hart hebt uitgestort voor hem. En dat de omstandigheden niet veranderen. Dat het misschien nog hetzelfde blijft. [47:14] Misschien zelfs erger wordt. Dat is niet wat hij belooft. Maar wel om onze harten en onze gedachten te bewaken. En ten derde. [47:26] De belofte dat de God van de vrede. Met ons is. Vers 9. De God van de vrede. Is met ons. Ten midden van elke situatie. [47:37] Amen.