Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106723/bedenk-dat-jezus-christus-uit-de-dood-is-opgestaan/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Fijn dat we vanmorgen weer bij elkaar mogen zijn en dat ik in uw midden mag zijn. Timotheus en wel vanaf vers 3 van het eerste hoofdstuk tot vers 12. [0:40] En dan lees ik nog een aantal versen uit het tweede hoofdstuk. Hier luidt het woord van God aldus. [1:08] Ik dank God die ik van mijn voorouders aandien met hun rein geweten, terwijl ik zonder ophouden aan u denk, Timotheus, in mijn gebeden nacht en dag. [1:25] Wanneer ik aan uw tranen denk, verlang ik er vurig naar u te zien, om met blijdschap vervuld te worden. Daarbij herinner ik mij het ongeveinsde geloof dat in u is en dat eerst gewoond heeft in uw grootmoeder Loïs en in uw moeder Eunice. [1:44] En ik ben ervan overtuigd dat het ook in u woont. Daarom herinner ik u eraan de genade van God die in u is door de oplegging van mijn handen aan te wakkeren. [1:57] Want God heeft ons niet gegeven een geest van vreesachtigheid, maar van kracht, liefde en bezonnenheid. Schaam u dan niet voor het getuigenis van onze Heren en ook niet voor mij, zijn gevangenen. [2:13] Maar leid met mij verdrukking om het evangelie overeenkomstig de kracht van God. Hij heeft ons zalig gemaakt en geroepen met een heilige roeping. [2:29] Niet overeenkomstig onze werken, maar overeenkomstig zijn eigen voornemen en genade die ons gegeven is in Christus Jezus voor de tijden der eeuwen. [2:41] Maar nu is geopenbaard door de verschijning van onze zaligmaker of onze heiland Jezus Christus die de dood teniet gedaan heeft. [2:52] En het leven en de onvergankelijkheid aan het licht gebracht door het evangelie. Waarvoor ik aangesteld ben als prediker, apostel en leraar van de heidenen. [3:06] Daarom onderga ik deze dingen. Maar ik schaam mij niet, want ik weet in wie ik geloofd heb. En ik ben ervan overtuigd dat hij bij macht is, mijn pand bij hem weggelegd, te bewaren tot die dag. [3:26] Houdt u aan het voorbeeld van de gezonde woorden die u van mij gehoord hebt. In geloof en liefde die in Christus Jezus is. Bewaar door de heilige geest die in ons woont het goede pand dat u toevertrouwd is. [3:42] Dan hoofdstuk 2 vanaf vers 1. U dan, mijn zoon, wordt gesterkt in de genade die in Christus Jezus is. En wat u van mij gehoord hebt onder vele getuigen. [3:55] Vertrouw dat toe aan trouwe mensen die bekwaam zijn om ook anderen te onderwijzen. Leidt verdrukkingen als een goed soldaat van Jezus Christus. [4:08] Niemand die in het leger dient wordt verwikkeld in de zaken van het levensonderhoud, opdat hij hem kan behagen die hem voor de krijgsdienst aangenomen heeft. [4:18] En ook als iemand aan een wedstrijd deelneemt, krijgt hij geen krans als hij de spelregels niet in acht heeft genomen. De landbouwer die zware arbeid verricht, moet als eerste in de vruchten delen. [4:36] Denk na over wat ik zeg, maar laat de Heere uw inzicht geven in alle dingen. Houd in gedachten dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt. [4:48] Uit het nageslacht van David, over een komstig mijn evangelie. Daarvoor leid ik verdrukkingen en draag zelfs boeien als een misdadiger. [5:00] Maar het woord van God is niet gebonden. Dit is een betrouwbaar woord. [5:18] Want als wij met hem gestorven zijn, zullen wij ook met hem leven. Als wij volharden, zullen wij ook met hem regeren. Als wij hem verlogenen, zal hij ons ook verlogenen. [5:33] Als wij ontrouw zijn, blijft hij getrouw. Hij kan zichzelf niet verlogenen. [5:45] Houd in gedachten dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt. Broeders en zusters, het is net paasfeest geweest. [5:58] Zoals we dat hebben mogen vieren. En ja, u begrijpt wel. Dat is natuurlijk niet een eenmalig gebeuren. Eens per jaar. Dat we dan met name bij uitstek denken aan de opstanding van de Heere Jezus Christus uit de doden. [6:14] Maar het is iets wat nodig is voor elke dag te beseffen, te bedenken, erover na te denken, het in gedachten te houden. [6:25] Dat Jezus Christus opgewekt is uit de doden, uit het nageslacht van David, overeenkomstig mijn evangelie. [6:36] Ik heb me afgevraagd waarom de apostel Paulus dit zo belangrijk vond om dit tegen Timotheus te zeggen. Middels de brief die hij hem geschreven heeft uit zijn tweede gevangenschap in de gevangenis in Rome. [6:54] Een gevangenis waar hij niet meer uit zou komen. Ja, alleen nog uit zou komen om onthoofd te worden. Paulus heeft dat aangevoeld dat hij vlak voor zijn verscheiden stond. [7:08] U kunt dat lezen in hetzelfde brief, namelijk in hoofdstuk 4, waar Paulus zegt, ik word immers reeds als pleng of eruit gegoten en het tijdstip van mijn heengaan is aanstaande. [7:25] Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb mijn loop ten einde gebracht. Ik heb het geloof behouden. Verder is voor mij weggelegd de krans van de rechtvaardigheid die de Heere, de rechtvaardige rechter, mij op die dag geven zal. [7:43] En niet alleen mij, maar ook allen die zijn verschijning hebben liefgehad. De apostel Paulus wist dat zijn uur nabij kwam. [7:55] Dat hij dus de dood zou sterven. En niet omdat hij een misdadiger was, zoals we dat ook lazen in vers 9 van hoofdstuk 2, waar hij zegt, ik leid verdrukkingen en ik ben geboeid als een misdadiger. [8:15] Ik word gezien als een overtreder van de wet. Maar Paulus had niets gedaan. Niets gedaan in de zin van dat hij de wet had overtreden die toen geldig was voor de Romeinen. [8:31] Hij had geen misdaden gepleegd in die zin. Maar de misdaad waarvoor hij werd aangemerkt is dat hij het evangelie van Jezus Christus, zijn sterven, zijn lijden, zijn sterven en zijn opstanding heeft verkondigd. [8:49] En omdat evangelie heeft hij onnoemelijk veel verdrukkingen en onnoemelijk veel lijden ondergaan in zijn leven. [9:00] En wordt hij geboeid als een misdadiger en is daar in de gevangenis. Maar we zeggen met de apostel Paulus, zoals hij dat in vers 8 zegt van het eerste hoofdstuk, zeggen wij niet van, nou hij was een gevangene van de Romeinen, maar met Paulus willen ook wij zeggen als wij, ook als gelovigen, als mensen die weten dat Jezus Christus geleden heeft voor jou persoonlijk en begraven is voor jou persoonlijk, maar ook is opgewekt uit de doden. [9:38] Voor jou persoonlijk geloven wij dat wij niet een gevangene zijn van de omstandigheden waarin wij in het leven kunnen verkeren. Dat we geen gevangene zijn van het lijden, wat ook mogelijk u of wat wij meemaken, omdat wij ook dat evangelie uitdragen om het feit dat wij een kind van God zijn, een christen zijn, en dat goede nieuws, dat evangelie willen delen met anderen. [10:06] Nee, wij zijn daar geen gevangene van. Wij zijn net als de apostel Paulus die zegt, ik ben zijn gevangene. Ik ben zijn gevangene. Mooi is dat om dat te zeggen. [10:19] Dat is een diepe ervaring van de apostel Paulus, dat hij daar in de boeien geslagen in de gevangenis zit, met het uitzicht dat hij geen broeders en zusters meer gaat ontmoeten, en dat hij ook niet meer erop uit kan trekken om dat evangelie te verkondigen, maar dat hij weet dat zijn verscheiden voor de deur staat. [10:47] En dat hij dan toch kan zeggen, ik ben zijn gevangene. Ik ben door hem omgeven. En hij is degene die in mijn hart en leven de belangrijkste plaats heeft ingenomen in de loopbaan die ik heb gelopen. [11:09] En hij is degene die mijn hart keer op keer vervuld heeft. En die mij bekwaam gemaakt heeft om het evangelie uit te dragen. [11:21] En natuurlijk geldt dat niet alleen voor de apostel Paulus, maar geldt dat in principe voor ieder kind van God. Of je nu op een hele eenvoudige manier het evangelie uitdraagt, laat zien in je eigen buurt, voor de buren, in je gezin, in je familie, op je werk, op school, dan mag je de Heer Jezus laten zien door je daden, door datgene wat je zegt, door datgene wat je niet zegt, door datgene waarin je niet meedoet en in datgene wat je wel doet. [11:58] Dat je op die wijze het evangelie mag uitdragen, wat niet altijd in dank wordt afgenomen. Weet u, vandaag de dag hoor je heel veel dat mensen, en vooral jonge mensen, op een punt komen, om ouders of het voorgeslacht aan te klagen vanwege de moeite die zij zelf in hun leven ondervinden. [12:29] Ik hoor dat in de ark van ouders. Ik hoor dat in mijn familie. Het lijkt wel of het een hype aan het worden is. [12:41] En ik vind dat een ernstige zaak. Want de apostel Paulus, die zegt in vers 3, dat hij God dankt. [12:55] Hij dankt God. En dan staat er vervolgens, die ik van mijn voorouders aandien met een rein geweten, terwijl ik zonder ophouden aan u denk, in mijn gebeden nacht en dag. [13:14] Hij dankt niet voor datgene wat hij allemaal van de Heer ontvangen heeft, ook dat natuurlijk, maar hij dankt in eerste instantie, looft en prijst hij God. Om het feit dat hij hem met een rein geweten heeft mogen dienen. [13:32] En ook als hij terugdenkt aan zijn opvoeding, dan dankt hij God. En dan vraag je je af, zullen die ouders van Paulus, zullen die het nou altijd goed gedaan hebben? [13:49] Zullen die geen fouten gemaakt hebben? Nou, ik ben de eerste die zou zeggen, ja, wij hebben terugkijkend onze kinderen opgevoed. [14:01] En we hebben ook nog een zoon thuis, van 16. Ik dacht dat het al lang achter me zou liggen, maar u weet het. Dus we zitten er nog middenin. Maar, als je dan hoort dat er zoveel klachten zijn, en dat de personen met moeite en strijd in hun leven geconfronteerd worden, en dat als een grote aanklacht, en dat komt niet alleen bij hen zelf vandaan, maar er zijn heel veel therapieën, die je dat vertellen, dat je terug moet gaan naar de context, waarin je opgegroeid bent, natuurlijk heeft dat gevolgen in je leven. [14:48] Ben je een kind van je opvoeding? Maar vervolgens worden alle fouten die men in het leven tegenkomt en maakt, en worstelingen, worden dan als een soort van aanklacht bij die ouders neergelegd. [15:05] En vervolgens, als die ouders dan, daar een enorme worsteling en een enorme pijn door ervaren, en hen gezegd wordt, jullie houden niet eens van mij. [15:29] Dan denk ik, jongens, wat is dit? En dan moest ik denken, en ik werd zo getroffen, dat Paulus hier zegt, ik heb, die ik van mijn voorouders aan dien met een rein geweten. [15:47] Weet je, er zijn ouders die God op de knieën, gevraagd hebben, om wijsheid, om de kinderen op te voeden. [15:59] in hun jonge leven. Zoals ook wij dat hebben gehad. En je God gevraagd hebt, stap voor stap om wijsheid, omdat je opvoeden moeilijk vindt. [16:16] En het nieuw is in je leven. En dat je, dat je dan terugkijkend, kunt zeggen, nou ja, heb ik dan fouten gemaakt? [16:27] Ja, natuurlijk. En als je je fouten kan herinneren, dan weet je ook, dat je met die fouten ook direct naar de Heer toe ging, en ze beleed. Of als je je kinderen verbitterd hebt, of als je je kinderen dit of dat hebt gezegd, of wat je slofgeschoten bent, op een onterechte manier, dan heb je dat toch ook beleden. [16:49] Maar ik denk, weet je, dit deed mij denken, mijn vrouw en ik, die lagen van de week, wat langer op bed, als dat we gewoon zijn. [17:04] Wij staan altijd heel vroeg op, om zes uur, half zes, maar het was al, denk ik, half acht of zo, en wij werden wakker en we lagen maar te praten. [17:16] En ik, mijn gedachten vervulden zich met het denken over God. En over de voorbeelden en de personen die in de Bijbel staan. [17:32] Als ik denk aan David, nee, laat ik nog verder terug, als ik denk aan Adem en Eva, die door de zonde in een gebroken toestand terechtkwamen. [17:47] Een vader en een moeder, van Kaaien en Abel. Natuurlijk waren ze daar verantwoordelijk voor, dat ze in zonde waren. [18:00] Ze waren ongehoorzaam geweest, maar daardoor was hun hele leven uit het lood geslagen. En was hun denken vertroebeld. [18:11] En was hun zicht op God beschadigd. Was er schaamte gekomen in hun leven. Waar er innerlijke problemen ontstaan. Op basis van, bijvoorbeeld op het vlak van communicatie. [18:25] Ze begrepen elkaar niet meer. En wat deed Adem, Eva, of Adam, hij zei, die vrouw die u mij gegeven, ze gaven elkaar de schuld. [18:37] Van de problemen waar zij keihard mee geconfronteerd werden. Maar ze zochten niet de schuld bij zichzelf, in eerste instantie. [18:47] En ze dachten er ook niet over na, dat door die zondeval, er die gebrokenheid ontstaan was. Nu, vervolgens, wat zullen Adem en Eva, een enorm verdriet, in hun leven hebben gehad, toen Cain, het jongere broertje Abel, doden. [19:13] Verschrikkelijk. En lezen we dan vervolgens, dat, Adam en Eva, afgerekend worden, om de daden, of om de problemen, waar Cain mee worstelde, dat die op Adam en Eva gelegd werden, worden zij daarop aangeklaagd? [19:33] Nee, Cain werd zelf ter verantwoording roepen. En broeders en zusters, ik denk, als we door de hele Bijbel heen gaan, als we zien, bijvoorbeeld een David, als er iemand is geweest, die wist wat depressiviteit was. [19:56] Depressiviteit, wat vaak ook, ja, vertaald wordt naar het voorgeslacht. in bepaalde therapieën. Ja, dat is eigenlijk, ja, de schuld van de ouders, die jou op die wijze, hebben opgevoed, of er niet waren, toen jij, ervoer, dat je ze zo nodig had. [20:21] Of je niet begrepen. En dan komt er een hele aanklacht. Het is onvoorstelbaar. Gaan die, tuurlijk, als er dingen concreet genoemd worden, dan moet je dat beleiden. [20:39] Dan moet je dat erkennen. Maar, er is ook zoiets als, wat de Bijbel zegt, als vaders, die hebben naar hun beste weten, hun kinderen opgevoed, en daar zijn moeders bij ingesloten. [20:59] Weet u? En, dan is de vraag, wie legt de aanklacht bij je neer? [21:11] Misschien zijn die vanmorgen wel ouders, die zeggen, ik maak dat mee. Ik word aangeklaagd door mijn kinderen. Zoals ik laatst een broeder hoorde, die aangeklaagd werd door zijn kinderen, een vader en moeder, die in gebrokenheid achterblijven, er alles aan doen, om in gesprek te komen, om te vragen, zelfs aangegeven heeft, want ik wil wel, ik wil graag dat we bij elkaar komen, en dan gaan we alles beleiden, wat er eventueel te beleiden is. [21:51] En dan als antwoord krijgen van, ja, nu maakt u het nog veel erger. Afgelopen. En het zijn christenen. Ja? En dan denk ik, ik vind dat in de Bijbel helemaal niet terug. [22:07] Ik zie helemaal niet als, als Jozef door zijn vader, op een verkeerde manier, terwijl Jozef dacht, of Jacob dacht, ik doe het op de goede manier, ik ben nog, ik ben een vader, die mijn kinderen, ik wil ze lief hebben, hij had zijn kinderen lief. [22:27] Maar hij maakt ook fouten. En weet je, en als Jacob of Jozef dan in de put gegooid wordt, door zijn eigen broers, zijn eigen familie, op een vreselijke manier vernederd wordt, en als koopwaar wordt weggegooid. [22:48] Waar lezen we dat Jozef, één grote aanklacht, heeft over die broers? Nee, het is anders. [23:00] Het blijkt zelfs, dat God die situatie, waarvan ik geloof, dat God er natuurlijk niet achter stond, dat je zo met je broers, of met je familie omgaat, maar God, ging gewoon zijn eigen weg, in het leven van Jozef. [23:17] Jozef heeft geschreeuwd, toen hij in de put zat. Die broers, die hebben het gezien, zij hebben zijn zielsbenauwdheid gezien. [23:27] Zijn tranen, zijn nood waarin hij zat, hij zat werkelijk diep in de put. Heeft God dat niet gezien? [23:38] Ja, natuurlijk wel. Maar God liet wel toe, dat hij uit die put gehaald werd, en dat hij verkocht werd, voor een paar duiten. En dat hij vanuit zijn familie weg moest. [23:52] Dat hij daar, tientallen jaren in Egypte, in een vreemd land terecht kwam. Dat hij in de gevangenis terecht kwam. Dat hij vernederd werd, dat hij vals beschuldigd werd, enzovoort, enzovoort. [24:04] Maar waar lees ik, als u het weet, mag u het na de dienst tegen mij zeggen hoor, maar waar lees ik, dat Jozef, uiteindelijk, via de therapeut, die broers, of zijn eigen vader, aanklaagt, en wijst op allerlei fouten, en zijn recht wil halen. [24:32] Dat zie ik niet. Bij David ook niet. David was een man, die te maken had in zijn leven, met worstelingen van depressiviteit. [24:45] David, die niet geroepen werd, toen al die andere broers wel geroepen. Men zei gewoon, die is te jong. En toen hij later bij het leven kwam, toen zei hij, je bent te klein. [25:01] Enzovoort, enzovoort. Ik kan jou niet gebruiken. Je bent eigenlijk niet zo waardevol. Althans, zo had hij het toch op kunnen pakken. Ja. [25:17] Maar waar leest u dat David zegt, als Isaïe mij nou anders had opgevoed, had ik niet zo geworsteld, met zoveel depressiviteit in mijn leven, want mijn identiteit is zo beschadigd, ik weet niet eens wie ik ben. [25:35] Dat lees je niet. Nee, wat we wel lezen is, dat David soms wegzakt, in een enorme put van depressiviteit. [25:47] Dat hij, dat hij bij wijze van spreken, wel eens niet zou willen, verder zou willen leven. Zelfs bij de profeet Jeremia vind je dat, bij Elia vind je dat. Allemaal mensen die wegzakken, en eigenlijk zelfs niet eens meer willen leven. [26:02] Denk aan Job. En dan vraag je je af, daar dacht ik zorgens aan, waar was God? Niet als een verwijt hoor, laat dat duidelijk zijn. Maar ik zeg, we zouden zo de vraag kunnen stellen, waarom Heere God, waar was u op dat moment? [26:20] Waarom greep u niet in? Dat is ook een vraag die gesteld wordt, als we terugdenken aan de geschiedenis, dat het Joodse volk, massaal omgebracht werd, in de kampen, in Duitsland. [26:34] Een van de grote, vragende klachten is, waar was de God van Israël? Dat er duizenden, miljoenen Joden, omgebracht werden, als slachtschapen. [26:46] Dat zijn vragen, daar kan ik u geen antwoord op geven. En wellicht dat u daar ook eens mee geworsteld hebt. [26:59] Weet u, ik kan me voorstellen, dat ook Timotheus, worstelde met zichzelf, met de gedachte, ik kan het niet, ik loop tegen mijn eigen zwakheid aan, ik loop tegen mijn eigen, onkunde aan, ik loop tegen het feit aan, dat Paulus er niet meer bij is, om mij te ondersteunen. [27:24] Hij is als jonge voorganger, gesteld op, in opdracht van Paulus, om in Ephesus te blijven, en daar, ja, om te gaan, met de mensen, die daar ook een dwaarleer verkondigden. [27:38] Hij had te maken met oudere broeders, hij werd gering geacht, om zijn jeugdige leeftijd. Enzovoort, enzovoort. Hij had strijd met zijn jeugdigheid, hij moest rein leven, hij moest rechtvaardig leven, het werd hem allemaal door Paulus gezegd. [27:56] jongen, doe het zo. Dan kan ik me zo voorstellen, dat Timotheus, toen Paulus hem achterliet, of daar in Ephesus, dat Paulus dan denkt, en dat voor zijn ogen zit, wanneer ik aan uw tranen denk, dan verlang ik er vurig naar om u te zien, om met blijdschap vervuld te worden. [28:20] Natuurlijk. Maar terwille van het evangelie, bleef Timotheus achter in Ephesus, met een opdracht, als jonge man, met zijn eigen tekortkomingen, met zijn eigen borstelingen. [28:37] Wat zal Timotheus voor een man geweest zijn, voor een jonge man, als er staat dat hij zo gehuild heeft? Misschien was hij ook wel depressief gevoelig. [28:53] Misschien was hij wel een gevoelsmens. En zullen zijn grootmoeder Loïs, en Eunice, zullen die beseft hebben, hoe een fijn gevoelig, of teer gevoelig, jongetje, Timotheus was. [29:16] Ik weet het niet. Nee, weet u, er staat, dat Paulus, die denkt aan zijn tranen, en die, die bidt voor hem, zonder ophouden. [29:33] En hij zegt, daarbij herinner ik mij, het ongeveinsde, het niet hypocriete, het niet gemaakte, geloof, dat in u is. [29:55] Toen Timotheus tot geloof kwam, was dat een nieuwe start in zijn leven. En ook Timotheus, voor Timotheus gold, net zoals voor iedereen, en voor ieder kind, wat geboren wordt, en voor u en voor mij, gold, dat wij, dat het loon, wat de zonde geeft, dat is de dood. [30:17] Maar de genade, die God schenkt, is het eeuwige leven. Wij moesten, allemaal, tot geloof komen. En vanaf dat moment, mochten wij ons, identificeren, met de Heer Jezus Christus. [30:32] En weet u, David heeft dingen meegemaakt, maar God heeft het ten goede gebruikt. Elia heeft dingen meegemaakt, en God heeft hem gebruikt, zoals hij gevormd is. [30:46] Jozef heeft dingen meegemaakt, hij is gebruikt, zoals hij gevormd is. met ouders, die, zoals ook bij Timotheus, een gelovige grootmoeder, en een gelovige moeder, die dat geloof, ook hadden. [31:08] En dat, heeft Timotheus gezien. En Timotheus is, waarschijnlijk onder de prediking, van Paulus in Lystra, tot geloof gekomen. Maar, hij is opnieuw begonnen. [31:22] Paulus, die zegt niet van, jongen, waar je mee worstelt, laten we dat eens uit gaan zoeken. Laten we eens naar de context gaan. Waarom kom je daar nou toch niet doorheen? Waarom ben je nou zo bang? [31:33] Want hij zegt, ja, in vers 7, God heeft ons niet gegeven, een geest van vreesachtigheid. Maar dan zegt Paulus niet van, nou, laten we eens terug gaan naar Lystra, en laten we eens even gaan kijken, hoe jouw vader en jouw moeder, nou met jou omgegaan zijn. [31:57] Ik weet, begrijp me goed, er zijn vaders en moeders, die bewust, hun kinderen kwaad doen. Dat gebeurt vandaag, u kunt het ook lezen in de krant. [32:10] Maar ik ga mij hier om, gelovige ouders, die in afhankelijkheid van God, en daar ga ik ook vanuit, als we hier jonge gezinnen zien, vaders en moeders, met kleine kindertjes, wie van die ouders, we zouden het kunnen vragen, wie zou kunnen zeggen, ja, ik weet echt helemaal hoe het, ik heb cursus zus gevolgd, cursus zo, ik weet precies hoe ik mijn kinderen op moet voelen, ik weet precies wat ze denken, ik weet precies hoe ik op alle zaken in moet spelen, als mijn kind een beetje stil is, of als een kind een beetje teruggetrokken, ik weet dat allemaal. [32:48] Ik weet niet of er iemand is die dat weet, dan zou ik graag in gesprek komen. Maar, ik denk, nee, weet je, je bidt, en je bent in afhankelijkheid, ben je bezig om je kinderen, het belangrijkste, te leren in het leven, namelijk dat ze bij de Heer Jezus moeten zijn. [33:09] En dat hoor ik van die ouders ook. Dat was hun doel. Daarvoor hebben ze ook God gebracht, om hulp, om kracht, enzovoort, enzovoort. [33:21] Nee, Paulus die zegt, God heeft ons niet gegeven een geest van vreesachtigheid, maar van kracht, van liefde, en bezonnenheid. Timotheus, je hebt de Heilige Geest ontvangen. [33:37] Timotheus, je bent zalig gemaakt, je bent behouden. Timotheus, je bent geroepen, met een heilige roeping. Timotheus, je bent zijn eigendom. [33:53] Datgene wat, met de dood te maken heeft, wat, voor je bekering lag, en waarin je was, want wij waren allemaal, de Bijbel maakt geen uitzondering, elk mens is dood, in misdaden, en zonden. [34:09] en zoals hij schrijft, aan de Ephesus, waarin ook jullie geleefd hebben. Niemand uitgezonderd. met andere woorden, allemaal, maak je, fouten, die gerelateerd zijn, aan het feit, dat een mens, van nature, zondig is. [34:30] en dat hij dingen niet weet, en niet ziet, en niet kan. Maar, er is een nieuw begin. Daarom zegt hij hier tegen Timotheus, omdat ook Timotheus, met lijden, met verdrukking, met moeite, met worstelingen, in zijn leven te maken had, met vragen, misschien wel eens een keer, wanhopig was, en dacht, ik bid wel, maar waar is God nou? [35:04] Wat zegt Paulus? Houd in gedachten, houd in gedachten, dat Jezus Christus, uit de doden is opgewekt. [35:15] Alles, wat met de dood te maken heeft, alles wat, wat heel machtig kan lijken, valt in het niet, bij het feit, dat Jezus Christus, uit de doden is opgestaan. [35:30] Ja, het gaat verder. Er wordt gesproken over de genade, die ons gegeven is, in Christus Jezus, maar nu is geopenbaar, door de verschijning, van onze heiland, Jezus Christus, die de doden niet gedaan heeft. [35:46] en het leven, en de onvergankelijkheid aan het licht gebracht, door het evangelie. Broeders en zusters, dit gaat, daarbij, moet alles wijken, zoals de steen moest wijken, voor het graf, zo moet elke tekortkoming, elke zonde, elke zwakheid, elke worsteling, mag wijken, vanwege het feit, dat hij is opgewekt, uit de doden. [36:18] Alles wat getuigt, van ons oude leven, heeft het niet meer, voor het zeggen, dat is, in de dood gegaan, aan het kruis. En wij leven, vanuit die nieuwe identiteit, die wij in Christus hebben ontvangen, namelijk een opgestane Heer. [36:39] En wij leven, in de identiteit, in wie we in de Heer Jezus Christus, mogen zijn. En wij weten allemaal, elk mens, u ook, ik ook, toen wij, tot geloof kwamen, wat werd ons toen verteld? [37:03] Wat werd ons toen, wat was het evangelie? Was dat het evangelie van nu? Oké, je wilt tot geloof komen, je komt nu bij mij, dan gaan we eens eventjes terug, hoe het allemaal zo gekomen is. [37:16] Nee. Nee, er staat, dat je tot zonde besef moet komen. dat je moest erkennen, ik ben een zondaar, ik ben ook in zonde geboren en ontvangen. [37:30] En ik ben een feilbaar mens. en ik heb Christus nodig. Ik moet een nieuwe identiteit krijgen. Weet u, als je die nieuwe identiteit, als we dat tot ons door laten dringen, maar ook, dat de apostel, tegen, tegen Timotheus zegt, houd dit in gedachten, Timotheus, niet alleen vandaag, maar morgen en overmorgen, zolang als je leeft. [38:00] Ook als ik straks er niet meer ben, als ik onthoofd ben. En als je het evangelie brengt. En als je anderen mag wijzen, of vermanen, of wat dan ook, in de gemeente. [38:15] Weet dat Jezus Christus, uit de dood is opgewekt. Verwacht het niet van jouw kracht, maar verwacht het, van de opstandingskracht, die in jou is, door het geloof. [38:30] Verwacht het, van de genade van God. 2 vers 1. Hij zegt het heel nadrukkelijk hier. U dan mijn zoon, U dan, jij Timotheus. [38:42] De apostel Paulus, die zal misschien ook, ja met, met een bepaalde drift, dit hebben geschreven. Het was liefde, want hij hield van die jongen. [38:57] Maar hij spaart hem niet. Hij zegt, dat is er aan de hand. Dit moet je doen Timotheus, anders komt het niet goed met je. Anders word je lauw, dan zak je weg. [39:08] Timotheus, jij, mijn zoon, wordt gesterkt, in de genade, die in Christus Jezus is. Laat dat je bron zijn, waaruit je put. [39:21] Genade, waardoor je, kracht ontvangt. Dat is wat God wil geven. Dat is een bron, die nooit opdroogt. Dat is een bron, die onuitputtelijk is. [39:33] Dat is de bron, Jezus Christus zelf. Wordt gesterkt. En dat bij voortduring. Waar halen wij onze kracht vandaan? Verwachten we het van onszelf? [39:44] Zoeken, leunen we op onze eigen wijsheid of kennis? Broeders en zusters, hoe vaak bidt u om wijsheid? Vraagt u God om wijsheid? [39:56] In elke situatie. Hoe gauw vergeten we dat? Weet u? Ik heb me afgevraagd, toen ik hiermee bezig was, naast wie zou ik willen staan? [40:10] In eerste instantie dacht ik, nou, ik wil naast Paulus staan. En dan zo, bij Paulus over zijn schouder, meekijken, hoe die, hoe die Timotheus vertelt, wat hij allemaal moet doen. [40:22] Maar ik heb het gauw omgedraaid. Want ik dacht, nee, dat wil ik niet. Nee, daar haal ik het ook niet bij, hoor, bij die man. Tjonge, jongen, wat heeft God in het leven van die man kunnen doen? [40:34] Wat een voorbeeld geeft God in de apostel Paulus, wat een christen kan zijn. En we weten allemaal dat Paulus, die zei maar één ding. [40:46] Ik ben het niet. Ik ben het niet. Het is de genade. Het is zijn genade, dat ik ben wat ik ben. En zijn genade aan mij is niet te vergeefs geweest. [40:59] Maar, ja, ik heb nog meer gearbeid dan alle anderen, zegt hij dan. Het was een mannetjesputter. Hij zette zich in. Hij was ijverig. Hij was onvermoeibaar, onvermoeibaar lijkt het wel. [41:11] Maar dan zegt hij, maar niet ik. Nee, niet ik. Ik ben onwaardig een apostel te heten. Ik heb de gemeente vervolgd. Ik ben de grootste van alle zondaren. [41:25] Nee, Paulus dacht niet groot van zichzelf. In die zin wil ik graag naast hem staan. En dan zeg ik van, ja, Heere God, wat ben ik nou? [41:39] Maar in u ben ik een kostbaar kind van God. En wilt u mij gebruiken? Mij? Dat aardezwakke vat. [41:51] Wat zijn we nou van onszelf? Maar hij wil het. En dat vond ik zo mooi. En dan denk ik, ja, ja, ja, apostel Paulus, ja. Ja. Hij zegt, mij is ontferming bewezen. [42:06] Mij is ontferming. Als God zich niet over mij ontfermd had, wat dan? En met, en daarom dacht ik van, ja, ik wil veel liever eigenlijk naast Timotheus gaan staan. [42:21] En ik wil u daar eigenlijk vanmorgen allemaal toe uitnodigen. Om te zeggen, ik ga naast Timotheus staan. En ik, en ik zeg, Heere, zegt u het maar. [42:32] Heere God, dank u wel dat u mij wijst op die bron van kracht, wat uw genade is. Dat ik daardoor gesterkt mag worden in mijn werk, in mijn leven met u. [42:48] Maar ook als daar lijden komt, ook als daar vragen zijn waarop ik geen antwoord weet, Heere, ik zoek mijn kracht bij u. En die kracht, dat wijst mij. [42:58] Ik wil luisteren naar de apostel. Ik wil luisteren naar u die zegt, houd in gedachtenis, dat Jezus Christus uit de dood is opgewekt. Naar mijn evangelie, uit het geslacht van David. [43:11] Prachtig hè? Ja. Ja. Het is een betrouwbaar woord. Niet mijn woord, maar de woorden van God is betrouwbaar. [43:24] En laten we ernaast gaan staan naast Timotheus en zeggen, Heer, zegt u het maar. Laten we u maar aanspreken. Zoals Timotheus zich liet aanspreken. [43:36] U dan mijn zoon. En de Heer die zegt tegen ons, jij. Ieder afzonderlijk. Hij kent ons allemaal door en door. [43:49] Hij zegt, jij dan, mijn kind. Jij dan, mijn kind. Verwacht het niet van jezelf, maar word gesterkt in mijn genade. En dan kun je een goed soldaat zijn, die niet alleen maar aan zijn levensonderhoudt, en aan de allerrandverschijnselen van het leven denkt, maar die alleen wil luisteren, en wil voldoen aan de opdrachtgever, aan de hoogste generaal. [44:17] En dat is de Heer Jezus. Hem wil ik voldoen. Naar zijn wil. En dan kan ik een atleet zijn. Dan kan ik in de rembaan lopen. [44:29] En dan doe ik dat. En ik weet dat ik de krans haal, dat ik de prijs haal, dat ik de eindstreep haal, als ik mij aan de spelregels hou. [44:41] Want anders word je gedisqualificeerd. Dan word je er buiten gezet. Dan kun je niet verder rennen. Dan kun je alleen maar toekijken. Nou, er zijn helaas heel wat christenen, die alleen maar toekijken. [44:55] Die lauw geworden zijn. En misschien wel bezig zijn met allerlei vraagstukken uit het verleden. Ga terug naar het moment dat je een kind van God werd, en dat je een nieuwe identiteit kreeg. [45:07] En ga zeggen, Heere God, ik dank U dat U alles wil geven, om als kind van U te kunnen leven. en om tot nut te zijn in deze wereld. [45:18] Die holt naar het eind. Ja, dan kun je een atleer, zorg dat je niet gedisqualificeerd, maar houd je aan het woord van God, aan de spelregels die God geeft. [45:31] Daar zit zegen in. En dan tenslotte, wees als een landbouwer. En dan staat er van die landbouwer, de landbouwer die de zware arbeid verricht. [45:45] Ja, Timotheus, het is als een voorbeeld gegeven, als een soldaat, als een atleet, als een arbeider. [45:55] En als we bidden, dan mogen we zijn, als een het, wat verlangt naar water. Enzovoort, enzovoort. [46:05] Als een aardevat. Als, als, als. Er staan zoveel voorbeelden. Maar hier staat zware arbeid. Ja, het leven van een kind van God, dat betekent ook zware arbeid. [46:18] Maar als je dan met jezelf geconfronteerd wordt, ga dan niet huilen, over je verleden. Ga niet in de prut zitten roeren. [46:31] Ga niet de oplossing zoeken bij anderen. Of de schuld geven, leggen bij anderen. Maar, zoals we gezongen hebben. Ik bouw op u. [46:44] Mijn schild en mijn verlosser. En wat hebben we gezongen? Gelovend. Dat lijkt wel tegenstel. Het viel me zo op. Gelovend ga ik eigen zwakheid voelen. [46:59] Ja? Gelovend. Als wij in de weg van het geloof gaan, worden we geconfronteerd met onze eigen zwakheden. Met onze eigen kleinheid. Met ons eigen onvermogen. [47:11] Op dat! Wij luisteren naar de oproep van de Heer. U dan wordt gesterkt in de genade van Christus Jezus. En houd in gedachte, dat ik ben opgewekt uit de doden. [47:25] Ik leef. En wij met hem. Amen.��