Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106798/wandelen-als-vrije-mensen/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Jesus. Ik was voor het eerst een keer in een gemeente. En ik sprak daar. De overtuiging. Passie. En na de dienst kwam er een jongen op me af. [0:10] ! Een jaar of vijftien was hij. En toen zei hij tegen mij. Nou, zegt hij. En hij was de zoon van de voorganger daar. Jij mag vaker terugkomen. Dus ik vroeg hem. [0:22] Kun je me vertellen? Wat heeft je dan aangesproken? Nou, zegt hij. Daar weet ik niet meer om. Maar je bent lekker kort. Ja, dat was voor hem dus iets. Wat ik in mijn oren geknoopt had. Van ja, wat je in een half uur kan zeggen. [0:34] Hoef je niet een uur over te doen. En net. Ja, je bent kort met de preek. Dus. Nou. Een half uurtje. 35 minuut. Ik was een keer in een andere gemeente. En toen vroeg ik aan de. [0:45] Toen vroeg ik. Toen zei ik tegen de jongeren in de gemeente. Die daar op dat moment ook aanwezig waren. Ik zei. Nou, ik spreek vandaag een half uur. Want ik krijg niet meer ruimte. Gewoon met een kniphoog. Maar als het half uur om is. [0:56] En ik ben nog steeds aan het preken. Dan mag je er wat van zeggen. Waarop precies na een half uur. Een jongen opstond. Toen zegt hij. Nou, moet je stoppen. Dat had ik nog nooit meegemaakt. [1:07] Maar. Ik moest binnen twee minuten afronden. En dat heb ik toen ook maar gedaan. Ja, je moet. Je houden aan de belofte. Je mag er wat van zeggen. Die belofte ga ik nu niet geven. [1:20] Maar. Het is ook niet heel erg lang vanmorgen. Thema. Dat kunt u zien. Dat is wandelen. Als vrije mensen. En ik heb. Hanneke was het. [1:31] Ja, de vraag van. Wil je af en toe een dia doorklikken. Als ik knik. Of zo doet. Of wat dan ook. Wandelen als vrije mensen. [1:42] Afgelopen zomer had ik graag wat extra willen wandelen. Dat doe ik graag in de zomer. Zeker als we op vakantie zijn. Dan kiezen we ook altijd die plekken uit. Waarin de omgeving ook echt gewandeld kan worden. [1:53] Maar ja, ik had een probleem. En dat was niet opgelost aan het begin van de vakantie. Ik had een hielspoor. Nou, voor degene die weet wat dat is. [2:05] Dat is heel vervelend. Vooral als je wandelen moet. Of wandelen wil. En de fysiotherapeut die mij behandelde. Zei ook echt. Jij moet niet meer dan een half uur gaan wandelen. [2:16] Nou, daar gingen de mooie wandeltochten. Toen zijn we maar mooie stakjes gaan bezoeken. En regelmatig wat rust gaan nemen. Maar wandelen is voor mij ook echt iets dat mij goed doet. Als ik even op weg ben, dan ontspan ik mij al. [2:30] En dat is het thema vanmorgen. Wandelen als vrije mensen. Wat moet je je daar dan voorstellen? Bij wandelen kun je je misschien nog wel wat voorstellen. Maar vrije mensen? Wat bedoel ik precies met vrije mensen? [2:43] Nou ja, ik kom uit de omgeving van Nijmegen. En dat is ieder jaar de Nijmeegse Vierdaagse. En ik heb een keer in de gemeente Nijmegen gevraagd van wat is de reden dat je meedoet? [2:56] Waarom doe je dat? Waarom loop je vier dagen die tocht? Nou, de een vond het een sportieve uitdaging. En de meeste hielden er ook gewoon van. Maar sommigen vonden het heerlijk om met vrienden dit allemaal te doen. [3:07] Iets gezamenlijks beleven. Wandelen. Maar ik dacht ook aan mijn vriend die een keer in zijn eentje is gaan wandelen. Niet de Vierdaagse. Maar die wilde een keer op weg gaan naar Santiago de Costella. [3:22] Waarom? Een tocht van in totaal, maar dat heeft hij niet gelopen, 2400 kilometer. Als je ergens vanuit Nederland begint. Maar hij wilde dat een keer gaan doen. [3:35] En hij zocht daarin een soort van uitdaging. Maar ook iets van bezinning. Hij zei tegen mij voordat hij ging. Jo, Ronald. Als ik die tocht ga lopen, dan heb ik een mooi doel voor ogen. [3:48] Ik wil mijn relatie met God vernieuwen. Ik wil ook echt dat ik hem op de een of andere manier zal ervaren tijdens die tocht. Dan zei ik er nog een beetje quasi, gekscherend over heen. [4:00] Moet je dan zo katholieke tocht doen? Nou, dat begreep hij niet helemaal. Ja, hij begreep hem wel. Want daar ging hij wijselijk niet op in. Hij zei het is een tocht om te lopen en je ontmoet vele mede-pelgrims. [4:12] En ik heb een pelgrimshuis in het zuiden van het land. Dus ik moet hem zelf ook een keertje lopen. Maar vooral wil ik God ontmoeten tijdens de wandeling. In de natuur. [4:24] En daarom ga ik ook helemaal alleen. Hij had ook een aantal grote vragen op zijn hart. Dingen die leefden binnen zijn gezin. Die hij gewoon in die wandeltocht met God wilde bespreken. [4:34] En ook antwoorden verwachten. Hij zei God zal natuurlijk in al die stilte het meest tot mijn hart kunnen spreken. Maar God bleef oorverdovend stil tijdens de tocht. [4:49] Helemaal niets merkte hij van God tijdens die wandeling. En hij zei later tegen mij. Als ik me ooit alleen en eenzaam heb gevoeld. [5:02] Dan was dat wel tijdens die tocht. Ik heb het uitgeschreeuwd naar God. Ik heb op mijn knieën gelegen. Om een soort van ervaring te krijgen. [5:13] Om een glimp van God op te vangen. Ik heb gesmeekt. Gebeden. Elke dag. Maar God was afwezig. Tenminste in mijn ervaring. [5:25] Hij belde regelmatig wel met zijn vrouw thuis. En hij hield ook wel wat contact met wat vrienden. En hij had ook af en toe wat medelopers. Maar God. Het was alsof hij verdwenen was. [5:37] Ik ga dadelijk vertellen wat dit uiteindelijk met hem gedaan heeft. Deze tocht. Wij gaan nadenken over wandelen als vrije mensen. [5:52] Maar hoe doe je dat dan? Hoe wandel je als vrije mensen? Jetty zegt als ik met jou een kwartier wandel. Dan zie ik de verandering. Na een kwartier begin jij je te ontspannen. Ik ben altijd zo druk en doenerig en dergelijke thuis. [6:05] Maar als je gaat wandelen dan komt het er iets over je heen. Dan zie ik een ontspannen man. Ik zeg nou moeten we dat vaker gaan doen. Ja met heel sport ging dat even niet. Maar ik begin wel te genieten. [6:18] En nu. Vanmorgen gaan we nadenken over wat dat betekent. Dat wandelen. En. Dat doen we aan de hand van het onderwerp. Kun je tijdens dat wandelen. [6:30] Kun je met je wandel met God. Want het is een behoorlijk groot thema in de Bijbel. Wandelen met God. Kun je vrij zijn in die wandeling. Dus vrij om inderdaad te ontspannen. [6:43] Met een God die met je meegaat. Moet je hem daarbij ervaren ook. En hoe kun je vrij leven. Hoe kun je wandelen als vrije. Verloste mensen. [6:54] Dat zijn best grote woorden. Verloste mensen. Bevrijde mensen. Waarvan moet je dan bevrijd worden. Maar wat mag het betekenen. [7:07] Hoe wandelen we. Nu mijn vriend had best een goed verhaal na afloop. Maar tijdens. Was het lastig voor hem. En ik wil jullie nemen naar ook een verhaal in de Bijbel. [7:18] Een getuigenis. Een getuigenis van Paulus. En dat is een verhaal van ruim 2000 jaar geleden. Toen Paulus. Achteraf daarvan. [7:29] Een brief schreef. Aan de Corinthians. Uit de havenstad. Corinthe. Hij wilde. De Corinthians vertellen. Wat hem tijdens een van zijn reizen was overkomen. [7:39] Daar gaan we dan ook met elkaar naartoe. Dan gaan we zometeen die tekst ook lezen. Maar hij komt uit 2 Corinthians. hoofdstuk 1. En hij wilde aan de Corinthians vertellen. [7:57] Wat hem tijdens een van die reizen was overkomen. Wat hij had meegemaakt. Want ja. Hij vertelde overal waar hij kwam op zijn reizen. Over de Heer Jezus. Over de opgestane Heer. En dat riep nogal wat weerstand op. [8:08] Op verschillende plekken. Maar hij wilde aan de Corinthians duidelijk maken. Dat hij tijdens een van die reizen. Tijdens een van de gebeurtenissen. Toen hij voor zijn leven vreeste in Turkije. [8:21] Waar hij op een gegeven moment dat inderdaad had. Vrezen voor zijn leven. Hij wilde de Corinthians gaan vertellen. Dat hij een nieuwe mindset had gevonden. Om anders te gaan denken over de moeilijkheden. [8:33] Die hij in zijn leven kreeg. Die hem overkwamen. De worstelingen. Een mindset als hulp voor als het tegen zit. [8:46] En waar wij tot op de dag van vandaag wat van kunnen leren. Want misschien is het ook wel bij jullie zo. En het is bij mij in ieder geval zo. Ik voel me niet altijd zo verlost en bevrijd. [8:58] Ik weet het. Je bent verlost voor tijd en eeuwigheid. Zeggen we dan. En je hebt geen schuld meer bij de vader. Want alles is weggenomen. [9:09] Je mag leven ook inderdaad vanuit genade. Maar soms zijn het maar begrippen. Soms zijn het geluiden. Die ons heel vertrouwd zijn. Maar wat betekent het gewoon nog. [9:20] Als wij wandelen met God. Misschien voelen we ons niet zo bevrijd en verlost. Maar eerder gespannen. En wat benauwd. En misschien wel wat gevangen. [9:30] Nou laten we die tekst eens gaan lezen. Vanaf vers 8. U staat het ook in beeld. Dus kun je het meelezen. Dankjewel. [9:41] Daar staat. Wij willen niet broeders. Dat u geen weet hebt. Van onze verdrukking. Die ons in Azië en Turkije. Overkomen is. Dat wij het uitermate zwaar te verduren hebben gekregen. [9:57] Boven ons vermogen. Zodat we zelfs aan ons leven wanhoopten. Ja. Wij hadden voor ons eigen besef het dood van zichzelf al ontvangen. [10:10] Opdat wij niet op onszelf zouden vertrouwen. Maar op God die doden opwekt. Hij heeft ons uit zo'n groot doodsgevaar verlost. [10:23] En hij verlost ons nog. Op hem hebben wij de hoop gevestigd. Dat hij ons ook verder verlossen zal. [10:36] Terwijl u ons ook mede te hulp komt door het gebed. Opdat door velen dankzegging voor ons gedaan wordt. Voor de genade gaven die door velen tot ons is gekomen. [10:50] Weet je als je dit leest. Het is een getuigenis van Paulus. En als je dit leest viel mij als eerste op dat Paulus zichzelf tegenspreekt. In twee brieven. Tenminste dat lijkt zo. [11:04] Als je namelijk 1 Corinthe 10 vers 13 leest bij dit gedeelte. Dan zegt hij daar tot diezelfde Corinthians. Dat wij als gelovigen niet boven vermogen verzocht zullen worden. [11:21] Er staat letterlijk. God zal niet toelaten dat wij boven vermogen verzocht worden. Hij zal met de moeilijkheden ook voor de uitkomst zorgen. [11:34] Zodat wij het tegen bestand zijn. Wat zegt hij? En hij opent hier de Corinthe brief met. Ik zal jullie vertellen. Ik ben daar boven vermogen verzocht geweest in Azië. [11:47] Het eerste wat hij vervolgens aan de Corinthians meldte in zijn tweede brief. Ja Paulus hoe zit het nou? Word je nou wel of niet boven vermogen verzocht? Dat is mijn vraag die ik zo in gedachten stelde bij de voorbereiding. [11:59] En we geloven dat het woord van God niet tegenstellingen kent. Ja het kent wel tegenstellingen maar niet bedoelde tegenstellingen. Dus je moet gaan graven in de betekenis daarvan. [12:12] Het is soms vanuit welk perspectief je het bekijkt. Als hij in 1 Corinthe 10 schrijft dat God niet zal toelaten. Dat je boven vermogen in de moeilijkheden komt. In verzoeking komt. [12:24] Dan is dat Gods gezichtspunt. God kijkt ernaar. Hij zei wat je dan ook zal overkomen. Misschien bovenmenselijk is ten diepste niet bovenmenselijk. [12:36] En ik zal je helpen in die moeilijkheden. Zodanig dat je er tegen bestand bent. Dat is Gods belofte. En op die belofte staan velen die in het passeraad werkzaam zijn. Van ja daar kun je op staan. [12:48] Uiteindelijk zal God je zodanig kracht geven. Dat je er tegen bestand bent tegen al die moeilijkheden op je pad. Heeft Paulus dat dan ook ervaren daar in Azië. [12:59] In Turkije. Toen hij aan zijn leven wanhoopte. Ja dat heeft hij daar ervaren. Maar daar beschreef hij het vooral vanuit zijn eigen perspectief. Voor zijn gevoel. [13:12] En voor zijn omstandigheid. Van dat moment. Had hij het gevoel dat hij het niet aankom. Dat het boven vermogen was. Dat het niet meer menselijk was. Dat hij aan zijn leven wanhoopte. [13:25] Dat hij dacht. Ja nou dit is het einde van mijn bediening. Ik zal gaan sterven hier. Dit einde verhaal. Heer is dat nu de bedoeling? Nu wij gaan van die teksten die hier worden geschreven. [13:42] Of zijn geschreven. Wij gaan daar iets leren. Dat we tot op de dag van vandaag elk moment kunnen gebruiken. Nou Ronald. Dat schept wel verwachting. Ja nou. De Bijl mag ook verwachtingen scheppen denk ik. [13:53] Voor ons geestelijk leven. Maar wat heeft Paulus geleerd? Wat was zijn mindset in de problemen? Nou we gaan kijken naar een drievoudige verlossing. [14:06] En dat heeft dan alles te maken met die wandel. Hoe wandel je als vrije mensen? Nou dan moet je weten hebben van een drievoudige verlossing. Kijk maar even in beeld. Als je even doorklikt. [14:21] En dan mag je drie keer klikken. Of begin maar bij de eerste. Hij spreekt hier in deze tekst over dat hij. Hoewel hij bang was dat hij zou sterven daar in Azië. [14:33] Hij zegt ook we hadden voor ons eigen besef het dood voor mezelf al ontvangen. Opdat wij niet op onszelf zouden vertrouwen. Maar op God die de doden opwerkt. En dan zegt hij in vers 10. [14:44] En hij heeft ons uit zo'n doodsgevaar verlost. Uiteindelijk is hij bevrijd uit die omstandigheid. God is trouw. God liet zien aan Paulus. [14:56] Jo ik help je. En hij nam hem mee uit dat doodsgevaar. Hoewel hij voor zichzelf dacht dat dat niet meer zou gebeuren. Maar dat is die eerste verlossing. Letterlijk verlossing uit de omstandigheden waarin hij op dat moment was. [15:11] Ja Paulus wel. Hoe zit het met ons? Wat kan doodsgevaar soms ook betekenen? Nou misschien is het aan jouw leven en uw leven wel een soort van uitzichtloosheid. [15:24] Of gevangen zijn in jezelf. Of gebonden zijn aan een ziekte. Waarvan je weet ik ga eraan overlijden. Tenminste als het zo doorgaat zoals het gezegd is. [15:39] Ik moet heel even denken aan Kinga. U kent haar wel van de band Sela. Een paar jaar geleden is overleden. Op de heenweg heb ik haar cd geboren geworden. [15:50] Of geboren beluisterd. En regelmatig moest ik slikken. Ik denk een krachtige tuigenis in het aanzicht van de dood. Dat de dood niet het laatste woord had bij haar. [16:03] Maar zij zat gevangen in een lichaam. Dat zou gaan sterven. En dat wist ze. Soms kunnen we ons ook gevangen voelen. Maar Paulus zegt dat hij daar uit dat doodsgevaar is verlost. [16:17] De eerste verlossing. Letterlijk een ontsnapping uit de omstandigheden. Uit de moeilijkheden. En daarmee ook weer laat zien dat 1 Corinthië 10 vers 13 voor hem inderdaad wel werkelijkheid werd. [16:27] De tweede. Klik maar even door. Die ziet u niet. Die sla ik namelijk heel even over omdat ik daar mijn accent op wil leggen zometeen. [16:42] Maar we gaan even van de eerste naar de derde verlossing. En dat wordt genoemd hier in vers 10. Op hem hebben wij de hoop gevestigd dat hij ons ook verder verlossen zal. [16:56] En als je Paulus bestudeert in zijn brieven op het thema verlossing. Dan weet je dat hij met deze laatste, die derde verlossing. In het proces van verlost worden. En verlost zijn. [17:07] Ten diepste de verlossing bedoelt van zijn lichaam. De verlossing die in Romeinen 8 beschreven staat. Laten we daar even naartoe gaan. In Romeinen 8. Die tekst komt niet in beeld. [17:21] Dus u moet even luisteren of meelezen als u eigen Bijbel bij u heeft. In vers 22 schrijft hij in Romeinen 8. [17:36] Wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in baardersnood verkeert tot nu toe. En dat niet alleen, niet alleen de schepping zucht, maar we zelf zuchten ook. Wij die de eerstelingen van de geest hebben. [17:49] Ook wij zuchten in onszelf. Maar we doen dat in verwachting. In hoop. In de verwachting namelijk van de aanneming tot zonen, letterlijk. [18:01] Namelijk, dat is namelijk de aanneming tot zonen. De verlossing van ons lichaam. Want in die hoop zijn we meer dan gelukkig geworden. Zalig. [18:12] Maar de hoop die nu gezien wordt is geen hoop. Immers. Wat iemand ziet, waarom zou hij dat nog hopen? Maar als wij hopen wat wij niet zien, dan verwachten wij het met volhuiling. [18:24] Mijn hoop is op u, heer. We hebben het net gezongen. Dat is die verlossing. Dat is die derde verlossing. De verlossing van het lichaam. Nou, dat heeft best wel wat betekenis gekregen. [18:37] In de afgelopen zomer. In ons eigen leven. Maand geleden waren vrienden bij ons thuis. Voor een spelavond. En deze vrienden, ja, die kennen we al 15 jaar. [18:50] En ik ben met name met hem heel erg bevriend geraakt. En daar ga ik ook regelmatig mee wandelen. We vinden dat beide een hele mooie hobby. Maar zo af en toe komen we ook met z'n vieren bij elkaar. [19:01] En hebben we een spelletjesavond. Dat doen we eigenlijk omdat de vrouw van mijn vriend houdt nogal van debatteren. Ik ook hoor, op z'n tijd. [19:12] En dat kon ze bij mij heel erg goed. Hooggevoelig als ze was. En dan zeiden we ook, weet je wat, we doen dat een uur. Mag wel, alle onderwerpen mogen verbroken worden. [19:23] Nou, die kwamen dan ook wel op tafel. Soms met vuur, verdedigd. En dan lokte ze ook echt wel wat reactie uit bij mij. Maar we zeiden altijd, na een uur stoppen we. Dan gaan we lekker spelletjes doen. Om het ook weer een beetje te ontspannen dan. [19:36] Na een uur zei ze, ik heb een beetje dos. Kun je wat water halen? Dan zei ze tegen haar man. Haar man liep naar de keuken. Zeg, ik word wel duizelig. En op dat moment slaat ze haar hoofd naar achteren. [19:49] En tien uur later is ze overleden. Ze kreeg een scheuring in haar hart. Slagader, hoe heet dat? En Jetty heeft haar nog kwartier gereanimeerd. [20:02] En dan krijg je het hele gebeuren van zieke auto's bij je thuis. Maar het gebeurde allemaal bij ons in de tuin. En je maakt het gewoon mee dat een vriendin, als het ware, min of meer voor je ogen aan haar sterven is. Ze is niet meer bijgekomen. [20:14] En een aantal dagen later hebben wij een openluchtviering gehad op de natuurbegraafplaats in Venlo. Dat was namelijk haar wens, om zo begraven te worden, te midden van familie en vrienden. [20:27] Ja, dat is nogal heftig. Dat grijpt in. Anderhalve week later gingen we op vakantie. En dat heeft ook al onze vakantie wat beïnvloed. De verlossing van het lichaam is ook niet leuk. [20:42] Laten we eerlijk zijn. We kunnen misschien heel blij zijn en prachtig zingen. Onze hoop is op u hier. Maar als dan het lichaam daadwerkelijk plotseling het laat afweten. En iemand sterft voor je ogen, min of meer. [20:56] Ja, dan zie je gewoon dat het grote vijand is, de dood. Maar zij had van tevoren een brief geschreven. Dat mocht haar een keer wat overkomen. En ze had dat uitgebreid met haar man ook besproken. [21:07] Dat ze haar wensen voor een begrafenis klaar liggen. Maar in die dingen die ze van tevoren schreef, ze even ook over een Ik verlang zo ongelooflijk naar God, want ik leid aan deze wereld. [21:19] Hooggevoelig als ze is, kon ze niet omgaan met alles wat in deze wereld achteruit ging. En ze zei, het enige wat ik niet hoop, is dat ik oud word. [21:30] En verzorgd moet worden. Ik wil eigenlijk zomaar in één keer de wereld verlaten. Nou, de Heer heeft dat gebed letterlijk zo verhoord. Heel heftig voor haar man. [21:41] Maar die staat toch op de ene van de manier. Hoe dubbel het ook is, dankbaar om. Dat het haar zo gegeven is. Maar dat is verlossing van het lichaam. Dat lichaam is nu toch daar waar het mag zijn. [21:53] En wordt daar waar het mag zijn. In de tegenwoordigheid van God. De derde verlossing. En die hebben we allemaal nodig. De lichaam een beetje... [22:05] Het is een oude zak hoor. Het is niet veel. We kunnen nog heel ons krachtig en jong voelen. Maar je hoeft maar een klein blokje in je voeten te hebben. En je weet weer, dat lichaam is niet altijd wat je wilt. [22:17] Verlangen naar verlossing is helemaal niet zo raar. Mijn vader zei altijd... Dat het nodig is dat we van ons lek en gebrek bevrijd moeten worden. [22:29] Ja, zo is het ook. Maar dan hebben we het over de derde verlossing. We hebben de eerste gehad. Letterlijk uit de omstandigheden. We hebben nu over de derdenen aangedacht. [22:41] De verlossing van ons lichaam. Maar wat is dan die tweede die ertussen zit? Want hij heeft driemaal gebruikt het woord verlossing in een bepaald verband. Paulus. Hij heeft het over een doodsgevaar verlost worden. [22:53] En dat hij nog verder verlossen zal. Maar hij staat hier direct naar dat doodsgevaar staat er. En hij verlost ons nog. Dat is die tweede. Hij verlost ons nog. [23:05] Hallo Ronald. We zijn toch al verlost. Hoe zal hij ons nog verder verlossen? Behalve dan nog dat we van dit lichaam verlost worden. Wat betekent dat dan? Hij verlost ons nog. Nu, dat is Paulus' mindset. [23:19] Dat is de manier waar Paulus de problemen in zijn leven als het ware te lijf ging. Vanuit die gedachte. Hij zegt namelijk. In vers 9. [23:32] Nadat hij gesproken heeft over de wanhoop van het nog niet verlost zijn uit de omstandigheden. Dan zegt hij daarna. Dat hij in die tijd daar gevangen in Azië. [23:42] Zei. Ja. Voor ons eigen besef. Voor ons eigen mind. Wat wij op dat moment bedachten. Wij hadden eigenlijk al het doodvonnis al ontvangen. [23:55] Maar met een reden. Met een doel. Hij zegt dat er ook direct bij. Opdat wij niet op onszelf zouden vertrouwen. Maar op God die de doden opwekt. [24:08] Dat is nogal een benadering van je probleem. Paulus zei. Laat ik maar mij voorstellen. [24:19] Dat ik gewoon al dood ben. Want het enige waar ik dan op mag vertrouwen. En dat leer ik dan ook. Als ik voorkomen machteloos ben. Dat er een God is die doden opwekt. [24:32] Mijn God wekt doden op. Dus wat is mijn probleem? Ja. Dat lijkt groter dan het. Of dat lijkt makkelijker dan het natuurlijk is in de werkelijkheid. Maar zegt hij. [24:43] Dit is het. Als ik mag vertrouwen op een God die doden opwekt. Mag ik mezelf ook in elke omstandigheden al als dood beschouwen. Maar leef het voor Gods aangezicht. Dus dat is het doel dan. [24:58] Opdat we op God zouden vertrouwen. Niet op onszelf. Een zeer integrerende uitspraak. Nu. Een aantal jaren geleden. Dat is echt al heel wat jaren geleden. Lastig een keer het boek. [25:08] Zoek toch naar God van Larry Krabb. Deze schrijver is in 2021 overleden. Ik weet niet of het door corona is geweest. Maar ik heb altijd veel aan zijn boeken gehad. [25:18] Ik geloof dat ik al zijn boeken heb. Zo'n bepaald klekje op mijn boekenplank. Maar toen las ik zoek toch naar God. En even later ook een boek wat hij schreef had over gebroken dromen. En dit schrijft hij in dat boek. [25:31] Kijk even naar dit citaat. Is onze voornaamste drang. Niet ervoor te zorgen dat we geen pijn lijden. [25:41] Wij menen toch recht te hebben op een aangenaam bestaan. Bidden we niet eigenlijk. Heer het is toch uw taak. Om ons een goed leven te geven. [25:52] En als God dan niet lijkt de antwoorden op ons hulpgeroep. Achten we het dan mogelijk. Dat God juist gebroken dromen wil gebruiken. Om ons te brengen bij de vervulling van onze allermooiste droom. [26:07] De ontmoeting met hem. Dat is een citaat waar we diep over na kunnen denken. Hij gebruikt elders in zijn boeken een weegschaal. En daarna houdt hij zijn lezers voor. [26:18] Wat wil je? Als de ene weegschaal, einde deel van de weegschaal is een redelijk aangenaam leven. Waarin het goed met je gaat. Waarin je zegeningen van God ontvangt. [26:29] En waar een hele hoop dingen ook gewoon goed zijn aan zich. Of een intiemere band met God. Waar zal de weegschaal bij je doorslaan? [26:42] Nou laten we heel eerlijk zijn. Bij die eerste. Want als een intiemere band met God betekent. Dat je dus in de moeilijkheden kan komen. [26:53] Dat dus al je zekerheden kunnen gaan wankelen. En dat je leven gewoon niet meer dat is wat je hoopt dat het is. En dat je dus zelfs aan je leven kan wanhopen. [27:03] Zoals Paulus hier schrijft. Is het het dan waard? Een vriend van mij in Luxemburg. In het zendingswerk. Heeft de afgelopen weken een hersenbloeding gekregen. Ligt nu in het ziekenhuis. [27:14] En weet eigenlijk niet precies wat hem overkomt. Hij heeft altijd wel gezegd. Mijn leven is van God. En hij mag doen in mijn leven wat hij wil. Maar ik geloof niet dat hij hiervoor getekend heeft. [27:27] Ik ga hem donderdag opzoeken. Weet je. Het laatst wat wij willen in ons leven is pure machteloosheid. Dat we niet meer zelf het in de hand kunnen hebben. En dat zegt Paulus eigenlijk. [27:39] Weet je. Ik heb mezelf maar als dood beschouwd. Want het enige wat ik dan nog kan doen. Is vertrouwen. En dat kwam zo mooi in de teksten van de liederen ook allemaal terug. Ik vond het al geweldig aansluit. [27:49] Ik was al bemoedigd voordat ik ging preken. Door de liederen. Het enige wat ik dan nog kan doen is vertrouwen. Dat is het ook. Als het leven pijn doet. [28:02] Leer je vertrouwen. Maar niet makkelijk. Maar je kunt het wel toepassen in alle omstandigheden. Dus wat is ontspannen wandelen? [28:14] Wat is wandelen als vrije mensen? Je mag even doorklikken. Nou hij verlost ons nog. De pijn in ons bestaan is ten diepste een soort van uitnodiging. Of een oproep. [28:25] Om onthecht te worden aan de wens. Dat al onze dromen op aarde vervuld zullen worden. Als belangrijkste doel van ons leven. Daar moeten we van onthecht worden. [28:36] Jet en ik hebben het best goed op dit moment. Maar we relanceren ons dat het ook zo afgelopen kan zijn. Des te meer bij wat we in de afgelopen zomer hebben meegemaakt. En ik zal je eerlijk zeggen. Elk pijntje dat ik nu rondom mijn hartstreek voel. [28:48] Dan vergiet ik in een lichte stress. En eens besef je. Binnen een minuut of drie, vier. Kan het totaal ander leven zijn. Het is in de nood eigenlijk steeds opnieuw een keus maken. [29:03] Wil ik de intiemere band met God opbouwen? Vertrouwen? Of wil ik een aangenaam leven? Ja maar Ronald kan het niet samengaan. Nou het gebeurt vond wel dat het samengaat. [29:15] Maar God nodigt ons echt uit door de moeilijkheden heen. Om daar het accent op te gaan leggen. Nou moet je jezelf dan allerlei dingen opleggen. Tijdens die wandel. Moet je dan discipleschapstraining gaan volgen. [29:26] Een bepaald stappenplan doen. Om dat allemaal zo te leren. Christelijke regels volgen. Nee God nodig je gewoon uit om te wandelen. Om te zeggen. Vertrouw mij maar. Wat er ook in je leven gebeurt. [29:39] Ik verlos je nog steeds. Want dat woord. Hij verlost ons nog. Er staat er niet voor niks nog bij. Want de taal die dat aan zich beschrijft. [29:49] Is een taal dat iets in het verleden begonnen is. De verloste keer in het verleden begonnen. Maar werkt zich uit in het heden. Dat is eigenlijk de manier waarop de taal hier wordt gebruikt. [30:00] Het is een aurista. Dat is. Het begint ergens. En het heeft zijn voortgang. Hij verlost ons nog. Hij is een goed werk in ons leven begonnen. [30:12] En dat zal hij pas volleindigen. Wanneer hij verschijnt. En wij met hem in heerlijkheid. Nou denk daar eens over na als je wandelt. En dan wil ik eindigen met het getuigenis van mijn vriend. [30:26] Die vertelde. Toen hij terug was in Nederland. En hij werkt destijds voor AKP. Dus hij vertelde aan zijn collega's binnen AKP. Wat zijn ervaring was tijdens die wandeling. [30:37] Nou hij begon eerst over dat totale gevoel van eenzaamheid. Hij zei maar toen ik thuis kwam. En ik eigenlijk dacht. Wat heeft die toch mij nu eigenlijk opgeleverd. [30:50] Ook wel wat opstandig. Dat hij God niet had ervaren. En dat God zo stil was geweest. Toen opende hij de Bijbel. En hij las in de tweede Korintherbrief. [31:01] Hoofdstuk 12. Dat ik bij je ben. Is je genoeg. Mijn genade is je genoeg. En ik zie hem dat vertellen. [31:16] En toen heeft die tekst in mijn leven voor het eerst echt diep binnen gedrongen. Dat ik bij je ben. Met mijn genade. Dat is je genoeg. [31:28] Want mijn kracht zal zich in zwakheid volbrengen. Niet als op je best bent. Maar misschien op je slechts. Dat is genoeg. Is Gods aanwezigheid in ons leven. [31:39] Ook al merk je er geen fluit van. Maar is het genoeg. Die garantie die hij gewoon gegeven heeft. Ik ben je nabij. Is het genoeg. Of heb je nog duidelijk in de wensen die ook met hem vervuld nog moeten worden. [31:52] Of door hem. Het zit diep in mijn herinnering. Zijn getuigenis toe. Ik heb ook gehuild. Weet je. God is er ondanks de stilte toch bij hoor. En dat maakt ons sterk en zwak tegelijk. [32:05] Sterk in vertrouwen en zwak in wat we zelf allemaal proberen. We kunnen wandelen in geloof. In vertrouwen. Leven met een onzichtbare God. [32:15] God die doden opwekt. En kijk eens. Met uitzicht op de finish. Kijk maar. De intocht in Nijmegen altijd. [32:27] Groot feest. Daar mogen we naar uitkeken. De intocht. Strakjes. Ik wil eindigen met een gedicht. Dat ik in al mijn strijd soms rondom de dingen van God een keer heb verwoord. [32:41] En dat ik uitkom bij vandaag is het genade. Strijd. Ik heb gevochten als een tijger tegen alle onrust en de schuld. [32:53] Ik was gewapend als een krijger tegen wat hier en nu vervult. Ik zocht mijn wereld af naar vrede. Naar wat kalmte in mijn gemoed. Maar de strijd die werd gestreden bleef maar heftig. [33:07] Het was nooit goed. En ik dacht hoe kan ik leven in een wereld zonder strijd. Waar moet ik nu toch naar streven. Kom ik ooit los van zelfverwijt. En de tranen bleven komen van schaamte in een angstig hart. [33:21] Ik ging van de hemel dromen. Waar geen zonde meer verwart. Er ontstond een diep verlangen om ooit echt te zijn als hij. Ik wilde leren te ontvangen wat hij bereiken wil in mij. [33:35] Maar de sleutel leek verdwenen. Bleef hij voor mijn roepen doof? Mijn hart leek wel van steen en het ontbrak mij aan geloof. Maar terwijl ik aan het sterven was. [33:49] In het zoeken naar de vader. Zag ik zijn ogen en ik las daarin geen schuld. Maar genade. Ik hoorde ook het is volbracht. [34:00] Ik zal mijn leven in jou leven. Bouw niet meer op eigen kracht. Als jij zwak bent kan ik geven. En hij gaf. En bleef maar geven in een niet te stoppen stroom van nieuw en onverdervig leven. [34:17] En ik omarm het met een schroom. Zal ik morgen weer gaan vechten? Voel ik morgen weer de pijn? Zal ik mezelf opnieuw berechten? Vergeet ik wie ik nu mag zijn? [34:28] Vandaag geniet ik van zijn verlangen. Vandaag geniet ik van zijn woord. Vandaag wil ik alleen ontvangen wat ik vandaag weer heb gehoord. [34:40] En als ik het morgen ben vergeten is hij het antwoord op mijn vraag. Wat ik alleen maar hoef te weten is te vinden in genade. Vandaag. [34:51] Laten we danken. Vader dank u wel dat u nabij bent. Ook al voelen we het niet. Ook al zien we het soms helemaal niet. Ook al snappen we er helemaal niks van. [35:03] En voelen we ons net als Paulus misschien soms wanhopig. In de omstandigheden waarin we zelf gevangen zitten. Heer u biedt ons een uitweg door ons uit te dagen. U te vertrouwen en dat werk in ons te doen. [35:15] Dat we niet meer op ons zelfvertrouwen zouden stellen. Maar op u die doden opwekt. Heer help ons die geestelijke les diep in ons leven te aanvaarden. [35:26] Te zien wat u dat doet. En dank u wel dat u in dit hele proces van verlost worden. Ook ons de vreugde geeft van het verlost zijn. [35:38] Geen schuld meer voor uw aangezicht. Leven uit genade alleen. Dat ons genoeg is. Dank u wel dat u ons daarin wil bijstaan. Altijd. Amen. Dank u wel.