Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106818/jezus-ziet-het-anders/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Geweldig om eens een keer in jullie midden te zijn. Ik denk dat het een jaar of twee geleden is dat ik al werd uitgenodigd door Koen.! Maar toen kwam de crisis daartussen en dan hebben we het wat uitgesteld. [0:16] Ik heb bovendien gezegd dat er eerst een fatsoenlijke preekstoel komen. En dat is gelukt. Er is één ding wat ontbreekt. [0:27] Niet een plaatsje waar een glas water op kan staan. Ah, dat staat eronder. Ik heb zo'n blik en dan zie je dat niet. Geweldig. [0:42] Ja hoor, nu is het helemaal compleet. Ja, ik vind het eigenlijk wel een voorrecht om onder jullie te zijn. Het is dit jaar, vijftig jaar geleden, dat ik de heer Jezus mocht leren kennen. [0:59] Ik heb totaal geen kerkelijke achtergrond, dus ik zou zeggen hou mij in de gaten tijdens de preek. Ja, ik was een losbol. Maar de heer heeft aan mijn hart geklopt en wonderbaarlijk. [1:15] Ik heb de heer Jezus leren kennen. Ik was toen 17 jaar. Inderdaad, 67. Ja. Maar, wat was nu bijzonder, ik was nog niet zo lang christen. [1:29] Hé, Arjan, wat is dat? Ik was nog niet zo lang christen en toen hoorde ik spreken over broeder Braaksma. [1:41] En ik heb die brave man nooit ontmoet. En dat gaat ooit nog komen, maar dat gaat toch nu even duren. Is er iemand onder ons of zijn er mensen onder ons die hem persoonlijk hebben gekend? [1:53] Ah, oh geweldig. Ja, ja. Nu, dat is speciaal. Dus ik heb hem nooit ontmoet zoals ik gezegd heb. Maar op een of andere manier klonk mij dat altijd heel vertrouwd in de oren. [2:05] Als je bij broeder Braaksma zat, dan zat je goed. Zo. Het was bijbelgetrouw en levend. En ja. Dus dat waren mijn herinneringen. [2:17] Nu, ik was 19 jaar oud. En toen ben ik verhuisd naar België. Ik ben oorspronkelijk van Rotterdam en omgeving, want ik heb op verschillende plaatsen gewoond. [2:28] En ik kwam daar in een team van jongeren met de bedoeling om een jaar in België te zijn en daarna weer terug te keren. We hebben daar het evangelie gebracht. [2:40] We hebben met mensen over de heer Jezus kunnen spreken. Er is een kleine gemeente wat uitgegroeid. Ik denk dat ze een tiental mensen waren toen we daar kwamen. [2:52] Maar dat groeide wat. En uiteindelijk, ik ben in België gebleven. Ik heb daar de Bijbelschool op een zeker ogenblik ook gevolgd in Heverlee. En inmiddels zijn wij meer dan 40 jaar bezig met evangelisatie en gemeentestichtend werk. [3:10] Ik weet niet of u nog een klein plaatsje hebt op uw gebedslijstje. Dan zou ik zeggen, lieve mensen, denk aan België. [3:21] Dat is geestelijk gezien een heel duister land. Het is, heb ik begrepen van mensen die daar studie naar gedaan hebben over de hele wereld. [3:32] Dat is toch een van de landen waar het zeer, zeer moeilijk is. Er is in een krant, een kleur jaren geleden gepubliceerd, de Belgen zijn helemaal los van God. [3:46] En daar zijn verschillende redenen voor die ik u nu zal besparen. Maar de mensen hebben werkelijk de Jezus nodig. Zelfmoordcijfer is heel hoog in België. [3:59] Er zitten ongelooflijk veel mensen in de knoei. Jongeren ook. Ik weet dat dat natuurlijk in Nederland ook wel het geval is. Maar die verhoudingen zijn toch heel uiteenlopend. [4:12] Goed, ik wil heel graag iets met u delen uit het woord van God. En dat wil ik doen aan de hand van Marcus. Dus ik stel voor dat we dat gezamenlijk opzoeken. Ik vernam dat jullie hoofdzakelijk twee vertalingen gebruiken. [4:29] De herziene statenvertaling en de NBG-vertaling. En aangezien ik vooral met de NBG-vertaling vertrouwd ben, heb ik daar maar voor gekozen. [4:41] Dus ik hoop dat dat niet een probleem is. Marcus hoofdstuk 12. En dan willen wij een bekend gedeelte met elkaar lezen. [4:56] Het is maar een kort stukje. Het Penningske der Weduwe. Dus Marcus hoofdstuk 12. En dat is vanaf vers 41. [5:08] We gaan het even lezen. Marcus 12 vers 41. En hij, de heer Jezus, ging tegenover de offerkist zitten en zag met aandacht hoe de schare kopergeld wierp in de offerkist. [5:26] En vele rijken wierpen er veel in. En er kwam een arme weduwe die er twee koperstukjes in wierp. Dat is een duit. En hij riep zijn discipelen en zeide tot hen, voorwaar, ik zeg u, deze arme weduwe heeft het meeste in de offerkist geworpen van alle die er iets ingeworpen hebben. [5:49] Want alle hebben erin geworpen van hun overvloed, maar zij heeft van haar armoede erin geworpen. Al wat zij had, haar ganse levensonderhoud. [6:01] Tot daar. Ik weet niet hoe dat bij u is. Jullie zijn allemaal vrome christenen en hebben een veel beter karakter dan ik. Maar op een of andere manier heb ik soms wel eens een beetje strijd met het onderwijs van de heer Jezus. [6:19] Dan is er een soort kortsluiting. Dat ik denk, wat zegt de heer hier nu eigenlijk precies? Nu, als er zo'n kortsluiting optreedt, dan moeten we uiteraard nooit de oorzaak bij de heer zelf zoeken, maar dan ligt dat op een of andere manier bij onszelf. [6:38] Soms begrijpen wij het onderwijs van de heer Jezus niet zo heel goed. De heer heeft natuurlijk ook in een andere tijd, in een andere cultuur gesproken. [6:51] Maar denk bijvoorbeeld aan de uitspraak, indien uw hand u tot zonde verleidt, hak hem af. Ik heb gehoord dat er ooit iemand was die het stelen niet kon nalaten, maar die werkelijk toch met God wilde leven of met God in orde wilde zijn. [7:12] Dat weet ik niet precies wat zijn motivatie was. Maar hij was een timmerman en op een zeker ogenblik heeft hij alle twee zijn handen onder een lintzaag gehouden. Dus die was voor zijn hele leven gehandicapt, dus hij paste extreem toe wat de heer Jezus daar zei, want die sprak nog van één hand. [7:33] Wat is daar natuurlijk de bedoeling? Dat wij radicaal moeten breken met de zonde. Twee Timotius 2 zegt het ook, ieder die de naam van de heer noemt, die breekt met de ongerechtigheid. [7:46] Maar ik herinner me bijvoorbeeld ook een gesprek met iemand uit onze omgeving, dat is overwegend katholiek. En vooral de oudere generatie is sterk opgevoed met de gedachte dat wij door goede werken, door inspanningen, onze zaligheid moeten verdienen. [8:05] En ik sprak met die dame, ze was al op leeftijd, en die had de grootste moeite met de gelijkenis van de werkers in de wijngaard. [8:16] Ze vond dat de heer Jezus gewoon, ja, eigenlijk niet rechtvaardig sprak, want die man die maar één uur gewerkt had in de wijngaard, die kreeg net zoveel als die anderen die de hele dag geploeterd hadden. [8:29] En toch, als je aandachtig dat stukje leest, dan moet je gewoon toegeven, ja, wat de heer Jezus zegt is helemaal waar. Die heer die zegt, ben ik niet vrij om te doen met het mijne wat ik wil. [8:44] Zo, we waren overeengekomen om, ja, voor een schelling, oké, en dat hebben jullie hier, ga naar huis. En zo is het ook. [8:55] En daar zit natuurlijk ook een diepe les in, maar zelfs na uitleg, het ging er bij die dame helaas niet in. Ja, hier zien we dat de heer Jezus ook weer iets opmerkelijks zegt. [9:10] En het is goed om daar eens even wat over na te denken. Het is tussen twee haakjes natuurlijk een overbekend gedeelte, ik zei het juist al, het is bekend. Maar het is wereldberoemd en het zijn eigenlijk toch maar enkele versen. [9:25] Dat is heel speciaal. De achtergrond van die dame, die kennen wij niet. Er staat vaak als op de voorgrond tredend iemand genoemd wordt in de Bijbel. [9:39] Het was de zoon van die of het verwantschap, de verwantschap wordt genoemd. Hier zien we daar niets van of de naam van de persoon in kwestie wordt vermeld. [9:54] Nee hoor, het wordt niet gezegd. En toch weten heel veel mensen van dit voorval en ze spreken van het pennentje van de weduwe. [10:08] Of het begrepen wordt, dat is natuurlijk iets anders. Ik wil drie dingen daarover zeggen en dat is het volgende. De heer Jezus die observeert, dat is het eerste wat ik graag wil overdenken. [10:23] In de tweede plaats de heer Jezus constateert en ten derde de heer Jezus concludeert. In de eerste plaats de heer Jezus observeert. [10:35] We zien dat de heer in de tempel is en daar staat een kist. En die kist was bestemd voor bijdrage, voor het onderhoud en de dienst van de tempel. [10:48] En we weten dat de tempel onder het oude verbond, dat was het huis natuurlijk van God. De heer Jezus heeft ook gezegd, maak jij het huis van mijn vader tot een rovershol. [11:03] Het was het huis van de vader. Dus je zou kunnen zeggen, het offeren in die kist was een soort graadmeter voor de liefde van de mensen ten aanzien van God. [11:17] Wat betekende eigenlijk dat huis voor de Israëlieten? Ja, Paulus die trekt dat door en zegt, wij zijn op dit ogenblik het huis van God. [11:42] De tempel van de levende God, dat is de gemeente van de heer Jezus. En we zijn dat ook nog eens een keer individueel. Als we tot geloof gekomen zijn, tot wedergeboorte en de geest van God woont in ons. [11:53] In de tijd van Hagai, dat was na de Babylonische ballingschap, toen heeft het werk aan de tempel stilgelegen. [12:07] Het fundament was gelegd, want die was afgebroken voorheen door de Babyloniërs. Babyloniërs, die werd terug opgebouwd, het fundament lag, maar alles was stilkomen te liggen door tegenstand. [12:21] En wat gebeurde er? De profeet Hagai, die zegt dat ieder draafde voor zijn eigen huis, maar het huis van God, dat lag er eigenlijk verwaarloosd bij. [12:36] Als wij hier voor onszelf onder de nieuwe bedeling over nadenken, dan is een nuttige vraag, wat betekent de gemeente van de heer Jezus voor mij? [12:53] Of misschien kan ik het ook omdraaien, wat betekent ik voor de gemeente van de heer? We leven in een tijd waarin de mens heel sterk centraal staat, iemand heeft eens snedig opgemerkt in het christendom vandaag, gaat het te veel over onszelf en het gaat te weinig over Christus. [13:15] En ik denk dat dat wel helder is opgemerkt. De gemeente van de heer Jezus, dat is Gods huis. En wat betekent ik daarvoor? Hoe sta ik daar eigenlijk tegenover? [13:29] Nu, de heer Jezus, die gaat tegenover die kist zitten. En die kijkt met aandacht naar de mensen die daar langskomen en die dus offeren. [13:43] En de heer Jezus, die kijkt niet zo direct naar hoeveel dat er gegeven wordt, maar met welke ingesteldheid wordt er gegeven. Dat is vandaag niet anders. [13:59] Koen heeft deze morgen de tekst aangehaald uit twee kronieken, hoofdstuk 16. De ogen van de heren gaan over de gehele aarde. [14:09] Dan volgt daar om krachtig bij te staan enzovoort. Maar het is een feit dat Gods ogen over de hele aarde gaan. En in spreuken 15 wordt gezegd dat de ogen van de heer zijn op alle plaatsen opmerkzaam, achtgevend op kwade en goede. [14:29] De heer Jezus, die ziet wat wij doen. Wat onze ingesteldheid is. Interessant is het gedeelte wat we kunnen lezen in openbaring, hoofdstuk 1. [14:44] Daar wandelt de heer Jezus in dat visioen wat geopenbaard wordt aan de apostel Johannes tussen de gouden kandelaren. En de gouden kandelaren zijn een beeld van de gemeente, de plaatselijke gemeente. [14:58] De heer Jezus wandelt daartussen. En dan krijg je in hoofdstuk 2 en 3 die verschillende brieven, die zeven brieven. En telkens wordt er gezegd in die brieven, ik weet, ik weet. [15:12] En daar mogen wij de conclusie uittrekken dat de heer ook vandaag precies weet wat er hier in de gemeente omgaat, maar ook wat er in ons persoonlijk leven omgaat. [15:25] Belangrijk te beseffen, Paulus zegt het in de Romeinenbrief, niemand leeft voor zichzelf en niemand sterft voor zichzelf. [15:35] Wat wij doen, wat wij zeggen, zelfs wat wij denken, het is allemaal bij de Heere God bekend. Ik heb mij onlangs wat verdiept in het boekje Jona, een heel interessant boekje. [15:49] En de profeet die toch de Heere God wel degelijk kende, die was op de vlucht voor het aangezicht van de Heer. Dat is toch heel speciaal. [16:00] Dat laat toch zien hoe deze man door zijn eigen zinnigheid, want dat was toch wel een rode draad in zijn leven, werd hij verblind. Maar wij kunnen natuurlijk niet vluchten voor het aangezicht van de Heer. [16:16] Psalm 139, en die zal Jona ongetwijfeld ook gekend hebben, daar wordt gezegd dat God overal is. [16:26] Waar we ook naartoe gaan, al ging ik wonen aan het uiterste van de zee, al maakte, ik staat er in deze vertaling, mijn dodenrijk tot mijn sponden, zelfs als ik een einde aan mijn leven zou maken, of ging ik op de bodem van de zee, overal is de Heer. [16:46] En hoe belangrijk is het dat we dat voor ogen houden. Nu, de Heer Jezus kijkt, de Heer Jezus kijkt. En dat doet Hij in uw leven, dat doet Hij in mijn leven, dat doet Hij in ons gemeenteleven. [17:03] Vandaag vind ik dat er teveel de nadruk gelegd wordt in de gemeentevorming, op het feit dat het laagdrempelig moet zijn, en dat wij mensen tegemoet moeten komen, enzovoorts. [17:21] Nu, dat moet onze passie zijn, om nieuwe mensen te bereiken, en ze zeker niet af te stoten. Maar de grote vraag is, hoe wil de Heer eigenlijk dat wij gemeente zijn? [17:32] Dat moet altijd weer voor ogen staan. Want het is zijn huis. En in 1 Timotius 3, daar zegt Paulus, mocht ik nog uitblijven, dat zegt hij tegen zijn medewerker Timotius, dan weet gij hoe men zich behoort te gedragen in de gemeente, dat is het huis van de levende God. [17:53] De Heer heeft wel degelijk een mening over hoe het eraan toe hoort te gaan. En wanneer we onze harten daarvoor openstellen, ook naar elkaar luisteren, luisteren wat de geest van God ook in ons midden wil zeggen, dan kan de Heer ons leiden, en dan kan de gemeente floreren, en ook vrucht dragen. [18:16] Wij kunnen wel iets moois bouwen, waar anderen misschien zelfs de loftrompetten over opsteken, maar dat de Heer zijn hoofd schudt en zegt, dit is echt niet wat ik bedoel. [18:28] Tweede, wat ik dus wil onder uw aandacht brengen, is het feit dat de Heer Jezus constateert. Hij observeert en hij constateert. Dat is ongelooflijk belangrijk. [18:44] Het komt wel eens voor, misschien hebben jullie het ooit meegemaakt, dat er een wandeling wordt georganiseerd, met een ornidoloog, die alles van vogels kent. [18:57] En u gaat met zo iemand mee, en die zegt, nu moet u even stil zijn. Hoort u wat ik hoor? [19:07] Ja, misschien horen ze een paar mussel of zoiets, maar ergens op de achtergrond, ver zingt een nachtegaal. Maar je oren waren er niet op gespitst. [19:22] En het wonderlijke is, als je zo attent gemaakt wordt op iets, dan kan het goed zijn dat als je een volgende keer door het bos gaat, en dat je zegt, hé, daar is de nachtegaal. Je bent er op attent gemaakt. [19:33] De mens heeft sterk de neiging om op buitenkanten voor te gaan. Niet naar het wezen van de dingen te kijken. Een tijd terug was ik bij een hele goede kunstschilder, die bij ons in de buurt woont. [19:51] En wij kennen hem door omstandigheden wat beter. En hij heeft me een tijd terug uitgenodigd, om een keer een portret van mij te maken. Ik denk niet omdat dat nu zo'n geweldig interessant object was, maar ik denk dat het was omdat ik geen geld vroeg. [20:11] Maar hij had ook een leerling bij me. En ze hebben alle twee tegelijkertijd, hebben ze mij dus geobserveerd en ze hebben getekend. En achteraf was er een evaluatie van die student, waar ik dan ook bij was. [20:27] En op een zeker ogenblik hoorde ik hem zeggen, zie je dat niet, zei hij, zie je dat niet. En wat het knappe is van een echte kunstenaar, dat is dat hij niet alleen maar uiterlijk weergeeft wat hij voor ogen ziet, maar dat hij dieper kijkt. [20:42] Het mooie is als hij weet het karakter van de persoon die hij observeert en dus wil schilderen of tekenen, om dat karakter daarin te leggen. [20:55] Dat is echt de kunst. Nu, de heer Jezus was een geweldige observator en de heer Jezus kon prachtig constateren. [21:06] Zoals gezegd, wij hebben snel de neiging om voor te gaan op de buitenkant. U kent vermoedelijk wel die geschiedenis dat Samenwel, de profeet, door de Heere God naar Isaïe gezonden wordt. [21:24] Want daar moest een andere koning dan koning Sal worden aangesteld. En Samenwel komt daar bij dat gezin aan en het eerste wat hem opvalt, dat is Eliab. [21:39] Dat was de oudste zoon en dat was een geweldige grote kerel. Hij is al een indrukwekkende persoonlijkheid geweest zijn. En Samenwel dacht, oh, er hoeft verder niet meer over gepraat te worden, want ik weet al direct wie het is. [21:56] En de heer, die vermaandt hem. En die zegt, de mens ziet aan wat voor ogen is, maar de Heere ziet het hart aan. [22:07] En al die zonen, die passeerden de revue, maar er was er niet één bij die de geschikte was. En uiteindelijk werd het David, die bij de schapen zat, de jongste, de meest, of tenminste, in het oog springende, die werd door de Heere God verkoren. [22:28] En die neiging om naar die buitenkant te zien, is wel gevaarlijk. We kunnen dan tot heel verkeerde conclusies komen, maar dat kan er ook toe leiden dat onze godsdienst een uiterlijk karakter krijgt. [22:46] En dat was natuurlijk heel sterk het geval bij de fariseeën en schriftgeleerden vaak. Zij poetsten de buitenkant op en de Heere Jezus zegt dat ze aan de buitenkant wel er goed uitzagen, maar van binnen waren ze vol viezigheid. [23:11] Het gaat de Heer om het innerlijk en daar zijn wij als christenen ook gevoelig voor. Je kunt lezen in handelingen hoofdstuk 5, ja, eerst eigenlijk in hoofdstuk 4, dat Barnabas een stuk land verkocht en de opbrengst legt die aan de voeten van de Heer Jezus. [23:33] Of nee, niet van de Heer Jezus, van de apostelen. Het was wel voor de Heer Jezus bedoeld, uiteraard, en voor zijn gemeente. En daar hebben ze op een of andere manier conclusies uitgetrokken. [23:49] Kijk, dat zijn toch wel geweldige mensen die dat doen, want Barnabas was niet alleen, waren er ook nog anderen, maar hij werd er eventjes uitgepikt dat hij dat deed. En dan lees je in handelingen 5 dat Ananias en Safira hetzelfde willen doen. [24:04] Maar toch was het helemaal anders. Ze hielden een deel van de opbrengst van dat land, hielden ze achter. En daar was op zichzelf helemaal niks verkeerd mee. [24:15] Ze hoefden het helemaal niet te verkopen. Ze hoefden ook niet alles te geven. Maar ze wilden de indruk wekken dat ze eigenlijk net zo'n overgave hadden als die Bangebas. [24:27] Maar ze wilden niet alles prijsgeven. En wij weten hoe dat is afgelopen. Dat is niet goed gegaan. Petrus die heeft gezegd waarom heeft de Satan uw hart vervuld om de heilige geest te bedriegen. [24:46] En schijnheiligheid, de schijn van heiligheid, het lijkt goed, maar het is de buitenkant, is echt een gruwel in de ogen van God. [24:58] En we moeten kritisch zijn ten opzichte van onszelf. Weet u, ons probleem is naarmate dat we lange christen zijn, wij weten zo drommels goed hoe het eigenlijk allemaal zou moeten zijn. [25:11] En toch, tja, het is heel jammer om te zeggen, maar schieten we allemaal zo schromelijk tekort. Er is maar één iemand waar we altijd weer naar op kunnen zien die in alles uitblinkend is boven 10.000, zoals Hoogliet het zegt, en dat is de reëzen zelf. [25:28] Dus wij schieten tekort. En wat wij nu geneigd zijn te doen, dat is dat te compenseren door een vertoning te geven. Ons mooier voor te doen dan dat we in werkelijkheid zijn. [25:42] En daar wordt, als ik het eventjes met alle eerbied mag zeggen, daar wordt God misselijk van. Het is zo vreselijk onoprecht. In Jezaja wordt gezegd dat God woont in de Hoge en in het Heilige. [25:57] En waar is hij nog te vinden? Bij de verbrokenen van hart en de verbreizelde van geest. Daar is de Heer ook te vinden. God vraagt niet van ons dat wij ons op een of andere manier goed weten te presenteren. [26:16] Het is belangrijk dat wij onze tekortkomingen en gebreken onder ogen zien dat we die soms ook eens durven delen met onze naaste broeders, zusters, misschien met ons eigen gezin. [26:30] Want ja, het is nu eenmaal zo wij schieten gewoon veel te kort. En wanneer wij onze zonden beleiden dan is er altijd herstel mogelijk. [26:42] God wil dan vergeving schenken. mijn vrouw en ik hebben onlangs naar een documentaire gekeken van een heel bekend echtpaar ik ga de naam maar niet noemen maar die mensen die presenteren zich op een zeker ogenblik ook als prachtige christenen. [27:08] Er was een grote verandering ten goede in hun leven gekomen en ze hadden eigenlijk het ideale huwelijk, het ideale gezin. En dan is er uit de bus gekomen dat dat daar allemaal gewoon een stinkende put was. [27:25] En de kinderen die hebben zich daardoor heel verneinig afgezet tegen het evangelie maar ook heel veel mensen. [27:37] Laten we alsjeblieft daar toch geen gelegenheid voor geven dat we een steen dus aanstoot worden voor de mensen die de Heer niet kennen. [27:51] Ook voor onze broeders en zusters moeten we dat niet zijn. Maar ook voor de buitenwereld laten we eerlijk en oprecht zijn. Wij hoeven ons niet op te poetsen. Het is eigenlijk de Jezus zelf die zich in ons moet openbaren. [28:07] de Heer Jezus constateert en hij ziet dus dat daar rijke mensen zijn en die gooien daar heel veel in die kist maar daar gaat de Heer eigenlijk gewoon aan voorbij. [28:24] Dat maakt geen indruk op hem. Maar dan ziet hij daar die ene vrouw. Het is een arme vrouw. Ze is een weduwe en ze heeft bijna niks. [28:35] ze heeft twee koperen muntjes en die gooit ze in die kist. Ik ben ervan overtuigd dat niemand aandacht aan haar geschomken heeft. [28:46] Zeker niet aan haar bijdragen en misschien wel gedacht hebben ja die sukkelaar dat had ze beter zelf kunnen houden want dat had nu echt geen enkele betekenis in die grote kist met al dat overvloedige geld. [29:00] Maar de Heer Jezus die ziet haar en door haar en daar laat hij het niet bij hij zegt tegen zijn discipline nu moeten jullie eens hier komen en dan zegt hij die vrouw daar wil ik jullie iets over zeggen de Heer Jezus die heeft geobserveerd en de Heer Jezus die heeft geconstateerd en tenslotte komt hij dan tot een conclusie deze vrouw zegt hij die heeft het meeste gegeven van al de mensen die hier iets in de kist hebben geworpen nou ik heb aan het begin gezegd het onderwijs van de Heer Jezus is vaak verrassend en we begrijpen het soms niet we kunnen zelfs misschien een beetje in opstand komen ja wat is dit nu toch weer voor een uitspraak wat zegt hij daar nu maar hoe raak is het wat de Heer Jezus hier wil onderlijnen wat was het het grote verschil de Heer noemt het in vers 43 en hij riep zijn discipelen en zeiden tot hen voorwaar en dat is zij dat zegt dan wil hij sterk benadrukken van wat er nu volgt dat moet je in je oren knopen want dit is echt belangrijk wat ik nu ga zeggen voorwaar ik zeg u deze arme weduwe heeft het meest in de offerkist geworpen van alle die er iets ingeworpen hebben want alle hebben erin geworpen van hun overvloed maar zij heeft van haar armoede erin geworpen al wat zij had haar ganse levens onderhoud ze was weduwe en ze was arm en zij had kunnen gaan bedelen ze had kunnen denken wat kan ik in vredes naam nu nog betekenen voor de tempel laten de rijke mensen daar maar iets ingooien maar de heer heeft helemaal ons geld niet nodig in agri wordt er gezegd het zilver en het goud dat behoort de heren toe wat god zoekt dat is dat wij ons ons hart aan hem geven er is een enorm contrast tussen deze arme weduwe en de rijke jongeling de rijke jongeling die wilde heel graag zekerheid hebben over zijn redding dat hij het koninkrijk van god zou mogen beërven en de heer heeft gezegd kijk je kent de geboden ja dat had hij allemaal al onderhouden en dan zegt de heer één ding is er wat jou nog ontbreekt één ding verkoop je bezittingen en in een andere evangelie staat er verkoop al wat je hebt verkoop je bezittingen verkoop al wat je hebt en geef het aan de armen en dan zou hij en volg mij dan zou hij de zegen beërven en toen en toen werd hij bedroefd en de heer Jezus die zag die rijke jongeling aan ik vind het altijd wel bijzonder om dat te lezen en dan staat er hij kreeg hem lief nu de heer Jezus die had liefde voor alle mensen maar daar vat hij een een zekere sympathie voor die jongen op maar [33:00] zijn gelap betrok staat er en hij ging weg het offer was hem te groot als de heer Jezus had gezegd luister je zou een deel van je bezittingen moeten verkopen en weggeven dan vermoed ik dat hij dat zou hebben gedaan het was wel een offer geweest maar dat zou hij wel hebben gedaan maar nu vroeg de heer dat hij alles zou geven en daar was eigenlijk zijn hart op gericht je zou kunnen zeggen de mammon was zijn god en niemand kan twee heren dienen nu bij deze rijke jongeling was het werkelijk het geld dat hem helemaal in de greep had maar het kan in ons leven iets anders zijn wat voorrang heeft op dat wat god van ons vraagt en dan kunnen wij wel vrome gelovigen zijn maar dan leven wij in feite toch voor onszelf en deze vrouw deze arme vrouw door die daad van die twee koperen munkers het laatste wat ze had ze heeft gezegd dat geef ik aan de heer en dat was voor god van onschatbare waarde er zijn christenen zoals we kunnen lezen in 1 Corinth over stuk 12 die met een minderwaardigheidscomplex rondlopen ze zeggen omdat ik niet het oog ben dat zegt dan het oor omdat ik niet het oog ben behoor ik niet tot het lichaam of de voet zegt omdat ik niet de hand ben behoor ik niet tot het lichaam minderwaardigheidscomplex je ziet ook in datzelfde hoofdstuk mensen die zeggen oh ik heb u niet nodig dat zijn mensen met een meerwaardigheidscomplex maar ieder zoals we hier zitten we kunnen allemaal iets betekenen voor god en ook voor de gemeente heel concreet ook voor de gemeente van baren wat betekent u voor de gemeente van baren stel voor dat u uit de gemeente van baren weggenomen wordt wat zou dat voor een effect hebben zou het alleen een lege plaats achter laten of zou de gemeente in de problemen komen doordat die echt gemist wordt hoe belangrijk is het dat we god met ons hart dienen en als je zo in de gemeente bent dan vloeit daar vanzelf uit voord dat je iets gaat betekenen het kan zijn dat je ook vanwege leeftijd bijvoorbeeld weinig praktisch meer kunt doen maar ik herinner mij een begrafenis waarin een zuster die ver in de negentig werd herdacht! [36:16] zoekiel bijna ze cool ze wilde ze wilde ze wilde broken het gebouw ze wilde ze wilde ze wilde ze wilde ze wilde ze wilde ze wilde zijn maar ik benüz Het hart was helemaal overgegeven aan de Heer. Ik was toen heel jong, pas in België. Ik was diep onder de indruk van deze vrouw. Ze was tot bekering gekomen door een wandtekst bij iemand. Daar stond op mijn genade is u genoeg. [37:05] Dat heeft als een bom ingeslagen en zij is tot geloof gekomen. Zij heeft haar leven aan God gegeven. Die vrouw was voor mij een geweldige zegen. Ik was 19 en zij was toen al ver in de 80. Maar wij hebben hele kostbare momenten doorgebracht. [37:22] Dus denk niet, ik ben een vijfde wiel aan de wagen. Ik kan niks betekenen. Ik heb geen gaven. Je hebt ook die ene man met dat ene talent. Wat heeft hij gedaan? Dat heeft hij in de grond gestoken. [37:36] Hij was eigenlijk boos op zijn meester omdat hij geen twee of misschien zelfs vijf talenten had. En hij vond dat zijn meester onrechtvaardig was. [37:48] Mijn zoon zegt spreuken, geef mij uw hart. Geef mij uw hart. Terug die tekst van Koen, 2 Korinther hoofdstuk 16 vers 9. [38:05] De ogen van de Heer gaan over de hele aarde om krachtig bij te staan hen wie uw hart volkomen naar hem uitgaat. [38:18] En dat was bij deze vrouw het geval. Zij leefde in geloof, in hoop en in liefde. Zo blijven dan deze drie, zegt Paulus in de Korintherbrief. Ze leefde in geloof. Ze gaf het laatste. [38:34] En ze heeft gezegd, God zal voor mij zorgen. Ze heeft de hoop gehad dat God haar niet in de steek zou laten. En haar liefde voor de Heere God kwam tot uiting door het laatste wat zij gaf. [38:49] En ik wil tot slot dit zeggen. Eigenlijk zien we in deze arme weduwe, de Heer Jezus Christus, weer spiegeld. Want hij was rijk en hij is om ons en te wil, is hij arm geworden. [39:08] De Heer Jezus heeft zijn leven volkomen voor ons gegeven tot een losprijs. Op dat wij zouden worden gezegend. En dat is iets heel moois. [39:20] Als in onze zwakte, want dat was echt bij deze vrouw het geval. Ze was geen indrukwekkende verschijning, om het zo maar te zeggen. Die rijken, die zullen veel meer indruk hebben gemaakt. [39:31] Maar zij in haar zwakte is tot een zegen tot op de dag van vandaag. Het feit dat wij nu hierover kunnen nadenken, is daar een bewijs van. [39:42] Dat is mijn harte wens voor jullie allemaal hier in Baren. Dat jullie tot een totale toewijding mogen komen. [39:55] Of in die toewijding mogen doorgaan, als dat al een realiteit is. En ik sluit mezelf er ook bij in, want daar hebben wij een weg in af te leggen. Maar het is altijd winst. [40:09] Er is niemand die vrouw of kinderen, huizen of akkers of wat dan ook heeft prijsgegeven omwille van het Koninkrijk Gods. [40:20] Of hij zal vele malen meer ontvangen nu in deze wereld en tenslotte in het eeuwige leven. Met vervolgingen. [40:32] Zegt de Heer Jezus er ook bij. Amen.