Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106819/hoe-schoon-zijn-jouw-handen/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Nou, er is u al twee keer goedemorgen gezegd. Dat doe ik dan nog maar een derde keer erbij.! Dat kan nooit kwaad, toch? Ben je gekomen misschien wel voor je kinderen of kleinkinderen om een goed voorbeeld te geven? [0:39] Of ben je gekomen waar dat lied van Eduard over sprak? Om die ontmoeting te hebben met hem. En daar gaat het vanmorgen over. [0:52] Niet over gewoonten en tradities die we misschien hebben. Maar over de ontmoeting met Jezus Christus. En ik stel voor dat we de Bijbel gaan openen. [1:04] En misschien doe je dat op je telefoon of op je iPad. En ik hoop zo dat er nog een keer een app gevonden wordt. Dat als je je iPad open doet. Dat er meteen een selfie van jezelf tevoorschijn komt. [1:17] En een stem erachter zegt. God houdt van jou, goeiemorgen. Of je dat nou gelooft. Of niet. Dat je iedere morgen opnieuw bepaald wordt. [1:29] Als je wakker wordt. God houdt van je. Ongelooflijk mensen. Dat die almachtige God. Tot op de dag van vandaag. Tot in jouw hart wil komen en wil duidelijk maken. [1:43] Dat hij van je houdt. We gaan lezen. Een stukje, een vers uit de brief aan Galaten. Die Paulus schreef aan Galaten. Het vijfde hoofdstuk. En het eerste vers. [1:56] Galaten vijf. Hoofdstuk 1. En daar schrijft Paulus. Ik lees uit de NBG vertaling. [2:07] En daar schrijft Paulus het volgende. Op dat wij waarlijk vrij zouden zijn. Heeft Christus ons vrijgemaakt. Houdt uw stand. [2:21] En laat u niet weder een slaviuk opleggen. En we gaan nu een gedeelte lezen. Uit het evangelie van Marcus. Trouwens. [2:35] Wie was Marcus eigenlijk? Marcus was geen discipel of een apostel van de heer Jezus. En uit de overleveringen van de vroege kerkvaders. [2:46] Heeft Petrus met name veel met Marcus samen geweest. In 1 Petrus 5 noemt hij zelf Marcus zijn zoon. [2:58] Maar Marcus is een medewerker geweest. Van Petrus en van Paulus. En het kenmerk van zijn evangelie. [3:10] Is het doorgeven. Van Jezus oproep. Tot discipleschap. Hij heeft zijn evangelie in een verhalende vorm geschreven. [3:21] En de verschillende getuigenissen en verhalen. Staan dan ook niet altijd in een chronologische volgorde. Want uiteindelijk gaat het hem. [3:33] Om Jezus zijn komst te verklaren. Als hoogtepunt van Gods werk. En dat met betrekking tot het Joodse volk. En met de hele wereld. [3:46] We gaan lezen in dat boek Marcus. Het zevende hoofdstuk vanaf vers 1. Marcus 7 vanaf vers 1. En daar zegt het evangelie het volgende. [4:04] En de fariseeën verzamelden zich bij hem. Dat is Jezus. Met sommigen van de schriftgeleerden. Die van Jeruzalem gekomen waren. En toen zij zagen dat sommigen van zijn disciplen. [4:16] Met onreine. Dat is ongewassen handen hun brood aten. Want de fariseeën en al die Jooden. Eten niet zonder eerst een handwashing verricht te hebben. [4:28] Daarmee vasthoudend. Aan de overlevering. De overlevering. En van de markt komende. Eten zij niet. En dan. En dan. En dan. En dan. [4:39] En dan. [5:10] [6:40] Een heel fundamenteel gesprek. Tussen. Jezus. En die schriftgeleerden. En die fariseeën. Die hadden toch heel wat voor over. Om het gesprek met Jezus te hebben. [6:52] Want die kwamen. Wat lazen we. Uit Jeruzalem. Nou ja. Dat lag. Want Jezus was op dat moment. Bij de meer van Tiberias. Dat pakken we een beetje. Zo'n 120 kilometer. [7:03] Met de auto en de bus gaat dat nog. Maar lopend. Ben je toch twee of drie dagen reizen kwijt. Dus dat hadden ze er voor over. Om met Jezus in gesprek te gaan. Er was net ervoor. [7:17] De spijziging van de vijfduizend geweest. Als je het boek Marcus volgt. Vind ik al een geweldig stuk. Want met heel weinig zegt Jezus tegen zijn discipelen. [7:29] Gaat gij. Geef gij hen te eten. We hebben vanmorgen al gehoord hoe belangrijk het is. Om dat evangelie wat. Tot ons gekomen is. [7:40] Waar we in leven mogen. Om dat door te kunnen geven. Maar het mooiste van dat gedeelte vind ik altijd. Als iedereen voldoende heeft gehad. [7:52] Blijven er nog twaalf manden met brood over. Toen dacht ik. Eigenlijk is dat wel profetisch. Het brood gaat eerst. Naar de menigte. [8:04] En er blijft twaalf manden. Van brood. Van levend water. Van levend brood blijven er over. Iedere stam van Ierzel. Heeft voldoende. [8:16] Heeft zijn eigen mand. Dat is eigenlijk het contact die ik daar. Of het verband dat ik daartussen leg. Maar goed. Als je dit gedeelte gelezen hebt. Met mij. Dan is de eerste gedachte misschien wel. [8:29] Dan heb je die lastige fariseeën weer. En het wordt een beetje bepaald ook. Door het beeld. Wat wij hebben. Wat de wereld heeft. [8:40] Over fariseeën. Als je op Google kijkt. Dan vind je de betekenis. Van fariseeën als volgt. Meestal een vuile. [8:51] Doortrapte huigelaar. Een schijnheilige. Een hypocriet persoon. En dan pas. Staat er vermeld. Dat hij deel uitmaakt. [9:02] Van een joodse geloofssekte. Maar wij moeten oppassen. Dat we zodra we het woord fariseeën zien. Meteen alle fariseeën. [9:14] Onder dezelfde noemer. Gaan langschikken. Want er waren vele richtingen. Maar goed. Het is wel duidelijk. Op het algemeen. Is een fariseeën. [9:25] Een streng wettisch. Iemand. Die zich aan de regels houdt. En misschien juist daardoor. Niet meer weet. [9:36] Waar het geloof. Ten diepste om gaat. Maar. Laat me eerlijk zijn. In hoeverre. Heeft onze christelijke wereld. [9:51] Niet hetzelfde. In hoeverre. Zijn wij ook niet ongelooflijk verscheiden. In het beleven van ons geloof. Dat gaat van liberaal. [10:02] Tot orthodox. Het gaat van halleluja. Tot. Het moet je gegeven zijn. En daarmee. Staan wij eigenlijk op gelijke bodem. [10:15] Met de fariseeën. In de bijbelse tijd. Maar. Het is opvallend. Dat Jezus bij deze twistgesprekken. Niet direct gaat. [10:28] Om het bestrijden. Van de opvattingen. Die in zijn omgeving. In die tijd lezen. Jezus komt ook in deze geschiedenis. Duidelijk op. [10:39] Voor het zuiverige bod van God. En de oorspronkelijke. En eigenlijke bedoeling. Jezus gaat er dus vanuit. [10:50] Dat Gods woorden. In de wereld zijn. Nou dat is vandaag. Nog exact zo. Schriftelijk. En digitaal. De wereld kan weten. Wat God. [11:01] Van de mens vraagt. De wereld kan weten. Dat God. Van hem. Of haar houdt. En we zijn. [11:12] Over het algemeen. Als we dit lezen. Deze geschiedenis. Geneid ons te richten. Op de kritische woorden. Van Jezus. En daardoor. Veel aandacht te schenken. [11:24] Aan de ontmaskering. Van allerlei. Schijnheiligheid. Bekrompenheid. En wantoestanden. Die we de fariseer toedichten. Maar daar moeten we wel mee oppassen. [11:38] Dat we niet gewend raken. Aan het kritiek hebben. Want een kritische. Negatieve instelling. Werkt in een leven door. [11:50] Als zoutzuur. Je weet dat. Als je een scheutje zoutzuur. Op een klap stof uitgiet. Blijft er van die stof. Niets meer over. [12:02] En zo is het ook. In ons hart. Als wij. Lang genoeg. Bewijs van spreken. Een kritische zin. Van het hart. Blijven voeden. Blijft er in feite. [12:13] Weinig van over. En kom je in een. Negatieve. Spiraal terecht. Maar zo staat Jezus. Niet in het leven. Hij bewaart het gebod. Van God. [12:24] Zuiver. Zoals bedoeld. En we moeten dat woord. Niet krachteloos maken. door alles. wat we erbij kunnen bedenken. [12:36] Dat woord staat op zich. En is kostbaar. Het woord is ja en amen. Daar moeten wij van onze zijde. Niets aan toevoegen. [12:46] want het gesprek. onder andere over het wassen van de handen. Voor het eten. Zou de afgelopen twee jaar. Goed aangekomen zijn. [12:57] Met corona. Jongens. Zes keer handen wassen. Voordat je gaat eten. Maar. Ga ten diepste. Over. Alle gebruiken. [13:09] En alle gewoonten. Die binnen het jodendom. Leefden. Het gaat ten diepste. Over wat. De tekst zegt. Overleveringen. [13:21] Van de oude. Vandaag zou ik dat noemen. De traditie. De tradities. Van de kerk. En doordat sommige discipelen. [13:34] Zich niet hielden. Aan die overleveringen. Voelden de fariseeën. Als het ware. Een verbreking. Van die overleveringen. [13:46] En ondergingen het. Als een aantasting. Op hun geloof. Overleveringen. Overleveringen. Waren voor het jodendom. En voor die fariseeën. [13:57] Waren heilig voor hen. Voor hen. Schuilt er een inzetting. Van God achter. Het handen wassen. Voor de jood. [14:08] Is een uiterlijke handeling. Vanuit een. Innerlijke verlangen. Naar een. Zuiver leven. Het gaat om een persoonlijke verbinding. [14:19] Met de eeuwige. Die zijn vorm krijgt. En kreeg. In dagelijkse tradities. De weg van buiten. Als het ware. Naar binnen. [14:31] Is typisch joods. Terwijl. De weg. Van de christenheid. Precies andersom is. Die is van binnen. Naar buiten. [14:43] Gods geest raakt ons. En dat. Heeft tot gevolg. Dat we dingen. Doen. Of laten. Zelfs tot de dag van vandaag. [14:55] Zijn de. Joodse. Orthodoxe. Groeperingen. Die. Helemaal leven. Volgens de. Overleveringen. Zoals beschreven. In de. [15:07] Sulgan. Arugh. Dat is een boek. Waarin het leven. Volledig beschreven wordt. Daar staat zelfs. Beschreven. Of je het gelooft. Of niet. Hoe je. Smorgens. Je bed uitstapt. [15:18] Met je linkerbeen. Of met je rechterbeen. Die. Overleveringen. Leven. In feite. Helemaal. In die. Joodse. Groeperingen. [15:30] En als ze daarvan afwijken. Ervaren ze dat. Als een aanslag. Op hun geloof. Toen dacht ik. Ja. Dat is. [15:42] Bij het Joodse volk zo. Bij die groepering. Hoe is dat bij ons? Hoe werkt het bij ons. Als iets van onze traditie. Van onze gewoonte. [15:54] Veranderd. Hoe ervaart je dat? Geeft dat irritatie? Is dat soms toch een kleine aantasting van je geloof? [16:07] Alsof je geloofsleven gebaseerd is. Op de traditie. Op de gewoonten. Ik moest in dat geval denken aan. Achteruitkijkspiegel van een auto. [16:22] Je zult ongetwijfeld. Zowel als ik. In de auto langs de weg zitten. Dan heb je dan een linker. En een rechter. Achteruitkijkspiegel. Die linker achteruitkijkspiegel. [16:34] Is vrijwel belangrijk. Want als er iemand je wilt inhalen. Ben je tijden gewaarschuwd. Tegenwoordig hebben de auto's zelfs. Een klein piepie. En een belletje. En een lampje erbij. Als er iemand achter je aan komt rijden. [16:48] Toen dacht ik. Ja. Dat is oppassen geblazen. En als zo iemand je dan inhaalt. En net voor je gaat rijden. En dan ook nog. [16:58] De gewoonte heeft. Om dan de snelheid wel terug te laten lopen. Omdat hij precies 100 kilometer wil rijden. Dan geeft dat wel een beetje irritatie. Hoe is dat bij ons? [17:11] Als er bepaalde veranderingen in ons zijn. Als er bepaalde gewoonten. Opeens ons passeren. En voor ons gaan rijden. Dan voelen we dat als een soort barricade. [17:25] Dan voelen we dat als dat we tegengehouden worden. Terwijl die rechterspiegel van de auto heel belangrijk is. Want bij de rechterspiegel wil je inhalen. [17:37] Moet je zeker weten dat je degene die je inhaalt. Niet gaat snijden. Dat betekent. Met onze overleveringen. Met onze moderne gedachten. [17:49] Dat we moeten uitkijken. En voorzichtig moeten zijn. Hoe we gaan invoegen. In. De file. Hoe we gaan invoegen. Zonder dat we de anderen. [18:00] Optimaal. Gaan hinderen. Dus daar zijn die spiegels voor. Ook geestelijk gezien. Maar één ding. Is wel belangrijk. [18:11] Je kunt je hele leven. Van links naar rechts. En van rechts naar links. In die spiegels blijven kijken. Maar levensgevaarlijk. Want je hebt niet meer in de gaten. Het doel. [18:22] Waar je uiteindelijk naartoe gaat. Daarmee wil ik zeggen. Dat tradities. En gewoontes. En overleveringen. Best. Belangrijk zijn. [18:35] Maar hou één ding in de gaten. Het doel. Van een christen. Is niet kijken. Op zijn. Op zijn overleveringen. Maar is kijken op het doel. Kijken. [18:46] En zien. Op Christus. En eigenlijk. Zegt de Heer Jezus. Dat als antwoord. Op die discussies. Met de fariseeën. Hij gaat er rechtstreeks op in. [18:59] Hij zegt. Gij verwaarloosd. Het gebod van God. En houdt vast. Aan de overleveringen. Van mensen. Het is opvallend. Dat de Heer Jezus. [19:10] Niet ingaat. Op het handen wassen. Op het van de waard komen. En dergelijke. Nee. Dat doet hij niet. Hij gaat terug. Naar het zuivere. gebod van God. [19:22] In zijn oorspronkelijke. En eigenlijke bedoeling. Ja. Dat is mooi gezegd. Maar. Wat is dan het gebod van God? Heel simpel. [19:36] Matthäus. Hoogstuk 22. Zegt het. U zult de Heer je God. Liefhebben. Met geheel. Uw hart. Met geheel. [19:46] Uw ziel. En geheel. Uw verstand. En het tweede. Dragen lijk. U zult uw naaste. Liefhebben. Als uzelf. God liefhebben. [19:59] Met geheel je hart. Toen Eduard vanmorgen vertelde. Over het concert in Amsterdam. Waardoor ze geraakt werden. [20:11] Heeft dat zijn en hun hart geraakt. En dat is wat God bedoelt. Raakt. God. Nog ons hart. [20:22] Zijn we nog bewogen. Doet het ons nog wat. En. De Heer Jezus. Die gaat in deze geschiedenis. Heel duidelijk. De tegenstelling. [20:33] Tussen de overleveringen. En de liefde van God. Openbare. En dat kan vaak. En dat kan vaak. Een gevoelige snaar zijn. [20:44] In het mensenleven. Een gevoelige kwestie. De verhouding van Gods woord. En de overleveringen. De heersende gewoontes. [20:55] En die zijn er velen. Zegt de Heer Jezus. Dat kan een spanningsveld zijn tussen het verticale, het lijn met God en het horizontale. [21:07] Anders gezegd, het kan een spanningsveld zijn wat God doet en geeft en wat de mensen ervan maken. Pas op, we mogen over die overlevingen niet gering denken. [21:25] Ook niet over tradities. Want die hebben echt een grote waarde. Ze zijn ontstaan met de beste bedoelingen. En een geestelijke traditie heeft vaak ontzag voor het woord, voor de openbaring van Gods woord. [21:43] En de traditie is vaak gericht om het leven ten dienste van God te stellen. Alleen, men zoekt en zocht in de traditie een systeem om het goede leven te leven vanuit Gods woord. [22:01] Maar dat traditie heel nuttig is. Recentelijk stuurde mijn kleindochter een boek van Chis Warren. [22:14] Het heet Bidden in de Nacht. En dat boek beschrijft dat in de periode, in de periode dat God ver weg leek, vond men steun uit de kerkelijke standaardgebeden. [22:30] Daarmee wil ik alleen maar zeggen dat de traditie moeten we niet helemaal overboord gooien. Maar de traditie moet wel onder zijn van het dagelijks leven. [22:46] Want Jezus zegt dat het simpele gebod van God kan ondergesneeuwd raken door het systeem van traditie en van gebruiken. [22:59] En vergeet niet dat het gebod van God altijd betrokken is op het totale dagelijkse leven, de dagelijkse werkelijkheid. [23:12] En die werkelijkheid proberen we vaak in een systeem te vatten. Maar de realiteit is dat het geestelijk leven en de wereld moeten open blijven. [23:28] En het gevaar van onze overlevering en traditie is dat we daaronder gaan schuilen, ons daar veilig voelen. En niet meer openstaan voor de liefde van God in deze wereld. [23:45] Heel praktisch moest ik eraan denken. Ik mag al een aantal jaren in deze gemeente zijn. En toen ik ooit in het begin in de gemeente kwam, was het gebruikelijk om minimaal drie kwartier tot een uur te spreken. [24:02] Traditie? Helemaal goed. Ik heb daar veel van geleerd. Het was heerlijk om op die manier kennis te krijgen van Gods plan. Maar de wereld is changing, mensen. [24:15] En dat we nu korter spreken, betekent nog niet dat de liefde van God daardoor minder geworden is. En dat moet altijd blijven bestaan. En ik moet eerlijk zeggen, dat was binnen de gemeente, toen dat zich langzaam ging veranderen, best een spanningsveld. [24:35] Kan dat nou wel? Hans, dat moet toch minimaal. Ik heb de eerste toespraken gehouden, waarbij ik op de klok gekeken heb, zit ik aan mijn drie kwartier. Weet je, dat is een typische onderdeel eigenlijk van zo'n overlevering. [24:53] Super, goed bedoeld, prachtig. En ik zou die studies niet meer willen missen. En die moet je nu in je eigen tijd op een andere manier doen. Maar je daaraan vasthouden dat dat dan de basis van je geloof is? [25:07] Nee, het woord van God is je basis. En niet die drie kwartier. En ik moest eraan denken toen ik een tijdje geleden in mijn kamertje, in mijn werkkamertje zat. [25:21] En daar heb ik dan sinds mijn laatste verhuizing nog een wand. Ik denk ongeveer tien meter theologische boeken staan. Zwarte banden, rode banden, witte omslagen. [25:36] En ik zat zo achter mijn computer naar die wand te kijken. Die wand was nog veel kleiner dan het vroeger was. Want vroeger had ik misschien wel twintig meter. En toen dacht ik, wat heeft die tien meter mij dichter gebracht bij Christus? [25:55] En ze vraagt die kennis. Wat heeft die kennis, ja het is goed. Want het heeft mij meer van Gods plan geleerd. [26:08] En het onderwijst me nog steeds. Maar wat heeft het mijn leven heel diep van binnen, die bewogenheid gedaan? [26:19] En ik moest vaststellen Hans, dat is eigenlijk prachtig, mooi. Maar ben je op dat moment geraakt? [26:32] Als ik naar die boeken kijk, zelfs als ik ze open doe, is dat een theologisch, technisch lezen. Totdat ik heel recentelijk het voorrecht had om iemand te mogen vervoeren naar het ziekenhuis. [26:50] En ik moet u eerlijk zeggen, dat was iemand die zag er niet uit zoals u uitziet. Die had een kleding aan, dat plakte aan alle kanten. [27:05] Hij stonk drie uur in de wind. Had kleffige, vieze handen. Hij zag er gewoon niet uit. Hij had zo vanuit de vuilneshoop, had hij kunnen aankomen gelopen. [27:20] En hij moest ook weer mijn eigen auto vervoeren. Wat dacht ik, Hans, als ik straks deze meneer weer teruggebracht heb, ga ik eerst naar de wasstraat. Ik heb hem toen teruggebracht. [27:37] En toen, hij had de hele weg niks gezegd. Ook niet toen hij dus aankwam. En toen stak hij die hele vieze hand uit. Het was de tijd van corona. [27:53] En dan ging het split second door mij in de hand. Wat doe je nou? Zet je nou een elleboogje? Of geef je een hand? En gelukkig kreeg ik de inspiratie en de leiding van de heer om hem vol een hand te geven. [28:10] En ik hoorde heel zachtjes mompelen, merci. En de persoon was verdwenen. Ik zeg u eerlijk, ik heb hem omgedraaid, ik ben naar een toilet gegaan, ik heb mijn handen gewassen. [28:22] Totdat. Totdat ik. S'nachts wakker werd. En dat ik halfdromend. [28:36] Iemand in mijn droom op mijn af zag komen. En ik stak er mijn hand uit. En die persoon pakte mijn hand. [28:49] Die hand was schoon hoor. Maar geestelijk niet. Geestelijk slitten we allemaal met vuile handen. En Jezus pakte mijn hand. En liet die hand never mean rose. [29:02] Dat is wat Eduard bedoelde. Dat die machtige God. In zijn zoon de heer Jezus. [29:14] Uw hand pakt. En mijn hand gepakt heeft. En soms moet dat gewoon bij herhaling nog eens een keer. Bevestigd worden door de heer. Maar ik moet u zeggen op dat moment. [29:27] Nog steeds. Kunnen de tranen over mijn wangen lopen. Omdat ik dan zie. Hoe groot God is. [29:39] Hoe groot zijn liefde is. Ook voor deze wereld. En dat die drang steeds sterker is om. In ieder geval degene die naast mij zit. [29:51] Degene die ik tegemoet kom. Te vertellen. Jos steek je hand uit. Pak die hand. En Christus pakt jouw hand. [30:01] En zal die hand nooit meer loslaten. Ik weet niet hoe je handen er vanmorgen uitzien. Waarschijnlijk gewassen. Sommigen willen er met nagellak zijn. [30:13] Anderen gewoon lekker schoon. Maar durf je je hand. Hoe die ook eruit ziet. Uit te strikken. En zeggen. [30:23] Heere God. Hou mij vast. Dwars door het leven heen. Dat ik het zicht. Op waar we naartoe gaan. Niet verlies. [30:36] En dat u altijd. Voor mij de wend. Normaal gesproken. Na een toespraak. Na een prediking. Hebben we een bid stond. [30:46] God. Maar vanmorgen wil ik u vragen. Om het anders te doen. U hoeft niet hardop te bidden. God kent uw bed. God kent uw gedachten. [30:58] Maar steek vanmorgen uw hand uit. Sluit uw ogen. Steek uw hand uit. En gewoon in stil gebed. Heere God. [31:10] Ik dank u. Ik dank u zo ongelooflijk. Voor dat wonder. Wat u in uw zoon Jezus Christus. Voor mij gedaan hebt. [31:23] En weet één ding. God reinigt. Want het bloed van Christus. Reinigt u van alle ongerechtigheid. En daarom las ik ook dat stukje. [31:36] Uitgelaten. Dat God ons. In Christus. Waarlijk vrijgemaakt heeft. Ook van onze gewoonten. Ook van onze tradities. [31:49] Niet dat ze niet belangrijk zijn. Maar het is hier het hoofddoel. Het hoofddoel is en blijft. Hem. En Jezus alleen. En ik stel hier voor dat we onze ogen sluiten. [32:04] Onze handen. In zijn hand gaan leggen. En een stil gebed. Naar hem toe opzenden. Dan zal ik zo afsluiten. Heer God. [32:22] in de stilte van ons hart. Ze hebben naar u toegekomen. U kent. Al onze handen. Heer. [32:35] Dat ze. Dat ze. Dat ze. Dat ze. Met eeld voorzien zijn. Of dat ze diepe groeven hebben. Maar God. [32:46] U vat ze. En u omvat ze. En u laat zo'n hand. Nooit meer los. U kent ook. [33:00] Datgene wat. Op het afgelopen moment. Door onze gedachten gegaan is. Wat ten diepste in ons hart. Zich afgespeeld heeft. [33:11] En we willen u bidden vader. Kom tot uw machtig en heilig doel. Met ieder van ons. [33:23] Tot eer. Glorie en lofprijs. Van uw heilige naam. Die we hebben mogen leren kennen. In en door uw zoon. [33:36] De Heer Jezus Christus. Amen.