Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106848/goede-vrijdag/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedenavond, broeders en zusters hier in deze zaal, maar ook op afstand, u die meeluistert. Een heel bijzonder moment vind ik het altijd. Goede vrijdag vieren. Het lijden van de Heer Jezus. Het verschrikkelen wat Hij heeft doorgemaakt. [0:18] Alleen besef ik dat je altijd maar één aspect of een bepaald aspect kunt behandelen op zo'n avond, waarin je dan Hem in het bijzonder belicht. [0:28] De rijkheid, de veelkleurigheid, de genade van Hem is zo groot. Dat is met geen lied te bezingen, hoe mooi het ook is. En daarom wil ik vanavond een stukje lezen uit Matthäus. Ik zal overigens dat wat daar staat in Matthäus 26, zal ik vanuit de verschillende evangelieën met u bezien. [0:54] Maar even dit als uitgangspunt. Matthäus 26, vanaf vers 36. Volg en met 46, tien versen. En we lezen vanaf vers 36, Matthäus 26, vers 36. [1:13] Toen ging Jezus met hen naar een plaats die Gethsemane heette en zei tegen de discipelen, ga hier zitten, terwijl ik daar ga bidden. En hij nam Petrus en de twee zonen van Zebedeus met zich mee en begon bedroefd en zeer angstig te worden. [1:32] Toen zei hij tegen hen, mijn ziel is zeer bedroefd tot de dood toe. Blijf hier en waak met mij. [1:42] En nadat hij iets verder gegaan was, wierp hij zich met het gezicht ter aarde en bad, mijn vader, als het mogelijk is, laat deze drinkbeker aan mij voorbij gaan. [1:56] Maar niet zoals ik wil, maar zoals u wilt. En hij kwam bij de discipelen en trof hen slapend aan en hij zei tegen Petrus, kon u dan niet één uur met mij waken? [2:09] Waak en bid, opdat u niet in verzoeking komt. De geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak. Opnieuw, voor de tweede keer, ging hij heen en bad. Mijn vader, als deze drinkbeker aan mij niet voorbij kan gaan, zonder dat ik hem drink, laat uw wil dan geschieden. [2:29] En toen hij bij hen kwam, trof hij hen opnieuw slapend aan, want hun ogen waren zwaar getroffen. En hij liet hem achter, ging nogmaals heen en bad voor de derde keer met dezelfde woorden. [2:44] Toen kwam hij bij zijn discipelen en zei tegen hen, slaap nu maar verder en rust. Zie het uur is erbij gekomen dat de zoon des mensen overgeleverd wordt in de handen van zondaars. [2:57] Sta op. Laten wij gaan, zie, hij die mij verraadt, is dichtbij. Lieve broeders en zusters, van onze Heer Jezus Christus. [3:14] We zijn getuigen eigenlijk van een ongelooflijk intiem moment. Jezus worstelt met zijn vader. [3:27] Hij worstelt met zijn vader om ons eeuwig wel of wee. Dit is denk ik het meest beslissende moment in de wereldsgeschiedenis. [3:42] En ik weet bij voorbaat al dat ik tekortschiet in mijn uitleg erover. Het gaat me u niet lukken om de diepe worsteling van hem, het gewicht ervan, u te laten voelen. [3:54] Ik kan u maar bij benadering iets vertellen, omdat u beseft wat Jezus leed voor u en mij. Gethsemane. [4:06] O lijvenpers. Ze zeggen dat er vandaag nog bomen zouden staan die in de tijd van Jezus er ook stonden. Vandaag dan gerimpeld en gebarsten. [4:19] Toen nog met een jonge gladde huid. Stille getuigen van een intense strijd. Gethsemane. O lijvenpers. [4:31] Hier werd onder enorme pressie uit olijven kostbare olijfolie geperst. Maar hier werd ook onder enorme pressie Jezus gebracht tot het drinken van de beker. [4:46] De beker van Gods huiveringwekkend oordeel over de zonde. Huiveringwekkend. Inderdaad. Hoor maar hoe Marcus het vertelt. [4:58] Ze kwamen bij een olijfgaard die Gethsemane heette. En hij zei tegen zijn leerlingen. Blijf in jullie hier zitten terwijl ik ga bidden. En hij nam Petrus, Jacobus en Johannes met zich mee. [5:12] En dan lees je ook in Marcus. Hij voelde zich angstig en onrustig worden. Marcus gebruikt heel bijzonder sterke woorden om de angst, de echte reële angst van Jezus aan te geven. [5:30] Hij wordt overvallen door een enorme huiver. Nergens anders in de evangelie lezen we dat hier Jezus schrikt. Hier wel. [5:40] Hij zegt ik voel me dodelijk bedroefd. Tegen zijn drie leerlingen die bij hem zijn. En hij smeekt om steun en gebed van zijn metgezellen. [5:53] Petrus, Jacobus en Johannes. Ze blijven dicht in zijn bijheid. En natuurlijk moeten we dan gelijk denken aan die ene andere keer. [6:05] Toen Jezus deze drie ook bij zich had genomen. Op een andere berg. Maar wat een tegenstelling met deze gebeurtenis. Toen Jezus van binnenuit straalde van goddelijke glorie. [6:18] En luister. God uit god. Licht uit licht. Van hetzelfde wezen als de vader. En nu kruipt hij over de grond. [6:32] Tof bang. Klamme angstzweet dat breekt. Hem zelfs lezen we verderop in bloeddruppels uit. Toen op die andere berg een stukje hemel. [6:44] Hier in Gethsemane. Mag ik het zo zeggen. De hel. Van Jezus heerlijkheid iets. Niets. Niets meer over. [6:57] Altijd weer hebben mensen zich hierover verbaasd. En ik doe dat opnieuw weer. Dat Jezus zich in Gethsemane. Zee. Zo heeft laten gaan. Hebben veel van zijn volgelingen. [7:10] Zich niet veel beter gedragen. Veel waardiger en met zelfbeheersing. Denk eens aan de oude kerkvader. Policarcus. Policarpus. Die zeer waarschijnlijk Johannes heeft gekend. [7:23] De bischop van Smyrna. Een vroeg christelijk leider. Hij heeft Johannes nog gekend. Waarschijnlijk tegen het einde van zijn leven. Werd hij voor de stadhouder geleid. [7:36] En kreeg hij te horen dat hij verbrand zou worden. Op de brandstapel. De stadhouder zei bij die gelegenheid. Ik zal u nog één kans geven. [7:47] U kunt het christelijk geloof nu verwerpen. U kunt het herroepen. U kunt uw executie voorkomen. Er zijn enkele getuigen die opgeschreven hebben wat ze gehoord hebben. [8:00] Wat Policarcus heeft gezegd. Het vuur waarmee u dreigt. Zegt hij. Brand slechts een uur. En wordt na korte tijd geblust. Het vuur van het komende oordeel kent u niet. [8:14] Maar waarom laat u zich ophouden. Kom. Doe wat u moet doen. In de 16e eeuw kwamen in Engeland twee martelaars op de brandstapel. [8:27] De een zei tegen de ander toen het hout werd aangestoken. Heb goede moed en wees een man. Dankzij Gods genade steken wij vandaag een kaars aan die nooit meer dooft. [8:43] Het laatste voorbeeld. Dietrich Bonhoeffer. Een theoloog uit de vorige eeuw. In april 45 werd hij tot de gal veroordeeld wegens hoog verraad. [8:54] Zijn laatste woorden waren. Dit is het einde. Voor mij het begin van het leven. Hoe kan het dat de volgelingen van de Heer Jezus zo rustig hun dood tegemoet gingen. [9:08] Maar dat de heiland zelf totaal uit het lood geslagen was. Nou allereerst moet ik u zeggen. Het lijden van de Heer Jezus was volkomen uniek. [9:20] Geen lijden is met hem te vergelijken. Jezus zag, voelde, merkte iets waardoor hij echt van zijn stuk ruikte. [9:31] Hij kijkt iets in de ogen wat erger is dan lichamelijke kwelling. Erger zelfs dan de lichamelijke dood. Iets wat zoveel erger was dat die andere dingen in het niet vielen. [9:43] Bij het betreden van de hof van Gatsemene laat hij acht discipelen achter. Wijzend naar een plek verder tussen de stammen zegt hij, blijven jullie hier terwijl ik verderop ga bidden. [9:57] Zijn vrienden, Peterus, Johannes, Jacobus neemt hij mee. Een steenworp verder lezen we letterlijk. Die drie zullen vlak bij hem zijn en ze horen hem ook bidden. En nog in hun nabijheid begon hij verdrietig Jezus bang te worden. [10:14] Marcus heeft het over verwarring en ontzetting begonnen zich van een meester te maken. Mijn ziel is zeer bedroefd tot stervens toe. Blijf hier een waak met mij. [10:25] In de hoop dat tenminste enkele vrienden met hem meeleven zouden, loopt hij een eindje verder. Lucas zegt hij knielde neer. Marcus zegt hij viel op de grond. [10:37] Matthäus zegt hij viel op zijn aangezicht. Hij stierf bijna van verdriet. En toen werd de stilte van de nacht, verscheurde zijn klacht. [10:49] Abba, papa van mij, indien het mogelijk is, laat deze beker aan mij voorbij gaan. Toch niet mijn wil, maar u wil geschieden. [11:03] Is dit de heer die de wind en de golven strafte? Die onbevreesd de gevaarlijkste bezetene benaderde? Die zojuist de lofzang zong bij het avondmaal? [11:15] Begint hij nu plotseling te jammeren en te huilen? Wat gebeurt hier? In die beker, die hij moet drinken, heeft hij te doen met de vader. [11:30] Niet met zijn vijanden. Jezus smeekt niet, wilt u hen sparen? Het gaat niet om hun wil, maar om de wil van de vader. En zijn vader begint hem te maken tot de één voor allen. [11:45] De nieuwe Adam, het lam gods, dat de zonde der wereld draagt. Wat Jezaja profiteerde, begint hier werkelijkheid te worden. Om onze overtredingen werd hij doorboord. [11:59] Om onze ongerechtigheden werd hij verbreizeld. De straf die ons de vrede aanbrengt, komt over hem. Op dit ontzaggelijke ogenblik begint de Heer al onze ongerechtigheid op hem aan te lopen. [12:17] En hij moet het goed vinden. Hij moet er mee eens zijn. Hij moet zich geven als een heilig en onberispelijk offer. Wij denken bij de leidensbeker meestal aan iets persoonlijks. [12:31] Maar bij de profeten is de leidenskelk altijd bestemd voor heel Israël en voor de volken. Voor alle goddelozen, Zacharië lees je dat. Zie, ik ga Jeruzalem maken tot een bedwelmende beker voor alle volken rondom. [12:44] Ja, ook tegen Juda zal het gaan bij de belegering van Jeruzalem. Het is die beker die Jezus ziet in de hand van de Vader. De profeten noemen hem de beker van Gods toren. [12:59] En zoals Jezus aan het avondmaal de ene beker gaf van zijn bloed aan velen, rijdt nu de Vader de beker van velen aan hem. [13:10] De Vader wisselt de plaatsen. Zij mogen, wij, zij mogen worden wat hij is en hij moet worden wat zij zijn. [13:22] Hij zal afstand moeten doen van de innige gemeenschap met zijn Vader. Hij zal de volslagen eenzaamheid binnen gaan. Hij zal niet langer het recht van het zoonschap genieten. [13:33] Ook in de wereld van de mensen zal hij de verstotene zijn. Hij zal zijn discipelen zien vluchten. Petrus zal hem verlogenen. Hij zal worden gegeesteld, stokslagen krijgen, een doornenkroon in zijn hoofd. [13:45] Tot de vloekdood veroordeeld. Aan het kruis gespijkerd. Hoon en naar sarcasme van de vromen. In de duisternis, midden op de dag zal hij ervaren de oeverloosheid van de hel. [14:01] Besprongen door alle demonen uit de diepte. Ze zullen alles op alles zetten om hem te breken. De verschrikking van het mens zijn onder de toren van God zal hij ervaren. [14:13] En wie van ons weet wat dat is? Als zondig mensenkind staan onder de toren van God. Maar het is erger. [14:25] Hij wordt niet belast met Gods toren over één, maar over miljarden. Hij zal verpletterd worden onder de grimmigheid van God, over de zonde van heel de mensengeschiedenis, van heel de mensheid. [14:40] En deze verschrikkingen houdt God in een zwarte beker voor hem. En Jezus schreeuwt het uit van ontzetting. Is het zo erg, vader? Is het zo vreselijk? [14:51] En zijn gevoelige ziel ruikt in de diepste verwarring. Totaal gedesoriënteerd. Zo zou u het kunnen lezen wat er in Marken staat. [15:03] Nog eer hij de beker aangenomen heeft. Kruipend en krimpend ligt hij op de grond. Psalm 22 zegt geen worm en geen man. [15:14] Een worm en geen man. Vader zegt hij, als het mogelijk is, laat deze beker aan mij voorbij gaan. Zijn lijden betekende een breuk met de vader. [15:33] Als een goede kennis zich tegen je keert, die niks meer van je wil weten, bijvoorbeeld een goede vriend van je, dat is erg. Als dat gebeurt door je allernaaste, je man, je vrouw, je moeder, je kind, slaat dat de bodem onder je voeten weg. [15:55] Sommigen weten wat dat is. Jezus moest het verlies van de liefde van de vader onder ogen zien. God met wie hij alles deelde. [16:06] Alles. Zijn hele leven. Hij deed niets wat hij de vader niet zag doen. En die werkelijkheid dringt zich op dat moment op Jezus aan. En voor zijn voeten opent zich een afgrijzelijke afgrond. [16:20] Dat kan ik u niet met plaatjes laten zien. Het is niet zomaar het sterven wat hem benauwt. En waar we vandaag blijkbaar over moeten praten volgens Sieren. Maar het is door God verlaten worden. [16:34] Het moet door lijden van Gods rechtmatige oordeel over al ons kwaad. En er is wat kwaad in deze wereld. Magdelaars waren op de wereld. [16:45] Wisten en weten zich gedragen door God die hun erbij was. Maar Jezus weet, de vader laat mij los. Hij laat mij vallen. Dat is het grote verschil. [16:56] Ziels alleen op zijn lijdensweg. En als hij dat onder ogen ziet, stort hij zijn hart uit in een hartstochtelijk smeken. En Peter, Johannes, Jacobus konden dat horen. [17:10] Of de beker van het lijden, dat hem wacht niet aan hem voorbij mocht gaan. Of God niet een andere weg had om te gaan dan de weg van dit lijden. Maar dat roept bij mij en misschien bij u ook opnieuw de vraag op. [17:24] Hoe is dit te rijmen wat de Heer Jezus steeds gezegd heeft? Hoe hij tegen Peters en de anderen sprak over zijn lijden. Wat hij verraden zou worden. [17:35] Gevangen genomen. Veroordeeld. Gekruisigd. Is de Heer opeens zijn eigen grote woorden vergeten? Nu het puntje bepaaltje komt. Weet u nog van de eerste aankondiging van het lijden? [17:46] Dat Petrus zei, God verhoedde dat. God zal het niet toelaten. Dat de Heer Jezus moest zeggen, ga weg achter mij Satan. Peters ziet zich duidelijk daarin lijden. [18:00] Je zou me nog van de goede weg afbrengen. Krijgt Peters nu achteraf toch gelijk? Had hij niet enkele uren tevoren een heel blij verbond? Wat wij nu na deze prediking met elkaar vieren, dat werd van tevoren gevierd. [18:14] Had over een nieuw verbond gesticht in zijn bloed. Het bloed van het Nieuwe Testament. Dat voor velen vergoten wordt. Tot verzoening van zonde. Had hij niet over zichzelf gesproken? [18:27] Over het graan dat moest sterven? Gaat Jezus nu zelf protesteren tegen de weg die hij dacht te moeten gaan? Is Satan hem nu te machtig geworden? Vader. [18:40] Voor u is alles mogelijk. Neem deze beker van mij weg. Hoezo? Bij God is alles mogelijk. Jezus had toch zelf bij hoog en laag volgehouden. [18:52] Er is geen andere weg. Hoe kan hij nu zo bidden? Hoe kan hij nu zo bidden of deze beker mag voorbij gaan? Is dit niet inconsequent? Kent Jezus de Vader zo slechts? [19:06] Kon Jezus er echt mee rekenen dat zijn lijden te vermijden was? Eén ding. We zullen nooit erkennen en we zullen moeten erkennen dat we het lijden van hem nooit kunnen peilen. [19:21] Het lijden van de hele wereld. Wel ligt de Hebraïenbrief een klein beetje een tipje van de sluier op als hij zegt dat Jezus gehoorzaamheid geleerd heeft uit hetgeen hij heeft geleden. [19:32] Maar bij dit gesprek van de Vader met de Zoon voel ik me zo onbeholpen. Het is alsof ik met een zaklantaarn op de zon schijn. Kijk daar is de zon. Wat heb ik bij te schijnen? [19:46] Wat heb ik toe te voegen? Daarom in alle bescheidenheid. Maar één ding. We horen in de Bijbel meer dan eens zeggen God is onveranderlijk. Als God iets besluit dan komt hij daar niet terug. [19:56] Dan zegt hij niet achteraf wacht even dat had ik niet mogen zeggen. Mijn eerste plan was toch niet zo geslaagd. Nee God is wijs. [20:07] Zijn plannen falen niet. Toch lezen we in de Bijbel dat hij meer dan eens op dingen terugkomt. God zegt tegen Mozes bijvoorbeeld in de woestijn als hij het volk zat is. [20:19] Ik trek mijn handen van Israël af. Dit volk ik sticht een nieuw volk. Ik ga niet met zijn menekanen aan. En toch doet hij iets. God geeft Jonah de opdracht. [20:29] Gaan de Nineveh. Zeg dat ik de stad ga omkeren. Ik ga hem verwoesten. En wat doet hij? Hij spaart de stad. Hij laat zich verbidden. God is niet een stuk graniet waar geen praten tegen is. [20:43] Een Boeddha die altijd onbewogen is. Hij is een levende God. Warm, bewogen en bewegelijk. Maar hoe is het hier te rijmen? [20:55] Dat heeft te maken dat God altijd vasthoudt aan zijn doel. Daarin is hij onveranderlijk. Daar kan niemand hem van afhouden of tegenhouden. [21:07] Maar de weg naar het doel kan soms verschillen. Hij kan soms een andere weg inslaan. Het blijft hetzelfde. Als wij een afspraak maken om op Schiphol te zijn. [21:18] Om daar bepaalde tijdstippen zijn met onze auto. En dat blijkt een enorme fire te zijn. En je besluit met de trein te gaan. En je kunt dan ook tijd te komen. Dan heb je een ander middel gekozen. [21:29] Maar je hebt je doel bereikt. En je bent hier een ander middel matung. Is er een andere weg tot het doel. Dat hij zo bid wijst op de ongelooflijke zwaarte van de weg die hij voor zich ziet. [21:46] Het beneemt hem werkelijk de adem. Een worm en geen man. Vader, voor u is alles mogelijk. Neem deze beker van mij weg. [21:58] Het lijden wat hij voor zich ziet, dat laat hem niet onbewogen. Nee, Jezus is niet de onbewogen Boeddha die met een doodse blik, een vriendelijke blik sterft. [22:13] Maar nou eerlijk, wat zouden wij gezegd hebben als hij zo stierf? Als een fakir? Zelf dat hij de leidersbeker zonder protest had aangepakt en gedronken. [22:27] Zouden wij daar gezegd hebben misschien, die gehoordemheid is geen kunst. Hij weet niet wat het is om aangevochten te worden. Dan zou hij een heiland op afstand gebleven zijn. [22:40] Ver verwijderd van alles wie hem benauwen en wat hem kwellen kan. Maar nee broeders en zusters, en daarom gaat het zo diep. En daarom vind ik het zo bijzonder om dienst als vanavond. Alle angsten. [22:52] Alle verschrikkingen. Alle martelingen. Allen die afgeslacht worden vandaag de dag. Alle ontzetting van meisjes en vrouwen die verkracht worden en werden. De ontsteltenis van hen die door een moeilijk leven gaan. [23:06] De pijn van mensen die in opperste eenzaamheid leven. Hij heeft het doorleden in iedere zenuw van zijn lijf. En denkt u dat de vader dit onbewogen heeft gelaten? [23:18] Zo zijn geliefde zoon te zien worstelen en lijden? Hij liet zich verbidden door Mozes. Hij werd geraakt door de ombekeer van de bevolking van Nineveh. Zou hij onaangedaan blijven door het bidden van zijn zoon? [23:32] Tot drie keer moet hij zijn zoon iets weigeren. Nee, nee, nee mijn lieve zoon. De eerste gebedsworsteling duurde een uur. [23:44] Kun je lezen in Matthäus. Dan staat de Heer op en dan wankelt hij naar het rietal. Dat is aangrijpend. En dan zegt hij tegen Simon. Kon je echt niet één uur met mij waken? Als je lijden moet is toch geweldig als je mensen om je heen hebt die je dierbaar zijn. [23:59] Ineens blijken hoe de verhoudingen werkelijk liggen. De Heer is tot de zijnen teruggekeerd. Niet omdat hij hen nodig had. Maar dat zij hem nodig hadden. [24:11] Ze kunnen niet zonder hem. Hij zegt ook waakt en bid op wat je niet in verzoeking komt. De geest is wel gewillig maar het vlees is zwak. Je komt onherroepelijk te val als je niet bidt. [24:23] En de Heer zegt het dringend nog niet eens boos. En dan begint zijn tweede gebedsworsteling. Nog steeds is daar de hand van de Vader. En in die hand de beker. Zoon, drink deze beker. [24:36] Dus wordt Jezus' inspanning nog heviger. Maar er verandert iets in zijn woorden. Hij beweegt zich in de richting van de aanvaarding. Niet meer vader laat de beker voorbij gaan. [24:47] Maar vader, indien de beker niet voorbij kan gaan. Dan zei ik die drinken. U wil geschieten. Jezus is op de weg naar de overgave. Maar de strijd is nog niet gestreden. [25:00] Heel de wereldgeschiedenis staat nu op het spel. En zijn angsten neemt toe. De stilte van de nacht wordt verscheurd door smattelijke kreten. De broeders hebben het gehoord en zijn getuigen geweest. [25:13] Smattelijke kreten van echte zielenpijn. Hebreën zegt dat hij gebeden en smekingen onder sterk geroep en tranen heeft geofferd. Aan hem die hem van de dood kon redden. [25:26] En zijn discipelen moeten verbijsterd hebben toegehoord. Verpletterd. Hun accu, hun energieaccu was leeg. En weer begonnen ze te slapen. Hun ogen vielen dicht, zegt Matthäus. [25:38] Gods zoon moest alleen gaan. Wat zich hier voltrekt, komt rechtstreeks uit de hel. De volstrekte afwezigheid van God. [25:49] De afwezigheid van elke vriend en elke liefde. Maar de aanwezigheid van demonen. Kwellingen, verschrikkingen. Wie kan ze bevatten? En de discipelen in verdoving. [26:02] En na de tweede fase van de strijd komt Jezus terug bij hen. En dan is hij zo uitgeput. Dat er zelfs een engel naar beneden daalt. Oh, zult u zeggen, die helpen hem wel eventjes. Hij had nodig. [26:15] Want het zou nog erger worden. De engel geeft kracht omdat de strijd nog moeilijker wordt. Het gevecht wordt zo erg dat we lezen. Dat bloed zich perst door de wanden van zijn vader. [26:27] Door de poriën van zijn huid. Het vermengt zich met zijn zweet. Het valt in grote druppels op de grond. Tot drie keer toe. Nee, mijn zoon. Dit is het uiterste bewijs dat het niet anders kon. [26:42] Hoe graag de vader zijn zoon ter willen zou zijn. Het kon niet anders zo. Mijn geliefde zoon. Dit is de enige weg tot het doel. Dit is de enige weg tot ons doel. [26:56] De redding en het behoud van de mensen. Alleen zo kan het vernietigende oordeel van de mensen afgewend worden. Alleen zo kan de verzoening en gerechtigheid heersen. [27:10] Vader, is uw wil zo bitter. Zo bitter. Maar niet mijn wil. Maar uw wil geschieden. Broeders en zusters. [27:23] Ongelooflijk wat het de zoon heeft gekost. Ongelooflijk wat het de vader heeft gekost. Maar zo ligt voor ons het woord van Polis op uit de brief van de Romeinen. [27:36] Als God voor ons is. Wie kan dan tegen ons zijn? Zal hij die zijn eigen zoon niet heeft gespaard. Zijn eigen zoon niet heeft gespaard. [27:48] Maar hem omwille van ons alle prijs heeft gegeven. Ons met hem ook niet alle dingen schenken. Ziet u? Dat ik dit zo graag zei. [28:01] Met een zekere spanning van binnen. Hoe dat het zee manee duidelijk maakt. Hoe lief dat God ons heeft. Dus kan elke lijden dat ons overkomt. [28:13] Geen teken zijn van afwijzing. Jezus is door God verlaten. Opdat wij nooit meer door hem verlaten zouden worden. Hij had zijn vrienden achtergelaten. [28:27] Met een dringend verzoek. Blijf waken. In een oud-Joods geschrift worden regels gegeven. Voor de grote verzoendag. Grote verzoendag. U weet het wel. De enige dag in het jaar. [28:38] Dat de hoge priester de tempel ingaat. Binnen gaat in het allerheiligste vertrek. Waar de ark staat. De troon van God. Altijd weer een indrukwekkende bijzondere ontmoeting. [28:48] Volgens de regels van een oud-Jood boek. Mocht de hoge priester s'nachts daarvoor niet slapen. Hij moest klaar wakker zijn. Gespitst op zijn zaak. Daarbij werd hij geholpen door een aantal jongere priesters. [29:02] In de lange uren van de nacht. Lezen ze hem voor. Onder andere uit het boek Job. Als de hoge priester dreigt in te dutten. Moeten ze met hun vingers knippen. En ze moeten zeggen. [29:15] Heer hoge priester sta op. Ze moeten waken. Over het waken. Van de hoge priester. Petrus en Johannes en Jacobus moeten ook waken. Op het waken van de hoge priester. [29:27] Jezus. Wat een armzalig stelletje. Ze vallen in slaap. Dat moest een uitgezonde militair eens doen. Op wacht in slaap vallen. Dat is doodzonde in oorlogstijd. [29:40] Maar de wachters die Jezus aanstelt. In zijn strijd vallen in slaap. Deze drie hadden het voorrecht. Te zien hoe de grote hoge priester. De vader benadert in het allerheiligste. [29:53] Het uur. Is de beslissende uur. Van de wereldgeschiedenis. Van dit uur hangt het af. Of het goed komt met de wereld. Van dit gevecht hangt het af. Of de geschiedenis een goede afloop zal krijgen. [30:06] Ze slapen er doorheen. Wat een traag ging die. Simon slaap je. Kun je niet één uur met me waken. Ik zie je er zo tegenop. Laat me niet alleen. [30:17] Blijf bidden. Blijf wakker. Het is gevaarlijk. Bid met mij. Dat gebeurt wat de vader wil. Simon de duivel is in de hof. [30:28] Blijf hier. Waak met mij. Is een lied. Blijf wakend met mij strijden. Blijf waken met mij bidden. Kunt gij niet één uur waken. Zonder in slaap te raken. Bid God. [30:40] Dat gij niet verzocht wordt. Maar Petrus. Jacobus. Johannes. Steunpilaren voor de kerk van Christus. En voor Israël. Ze knikken bollen. [30:52] Alle grote woorden ten spijt. Laten ze Jezus alleen in zijn strijd. Hun geest was wel gewillig. Maar hun vlees is zwak. Het zijn wel mensen. [31:03] Onmachtig. Geen partij voor de duivel. Wij zijn ook maar mensen. Onmachtig. geen partij voor de Satan. [31:15] We sliepen. Wij sliepen toen Jezus leed. Wij hebben geen zucht aan onze eigen redding bijgedragen. Slaap nu maar verder. En rust, zegt hij. [31:27] God geeft het zijn beminde in de slaap. De bewaarder voor de israël. Slaapt of sluimt. Slaapt of sluimt nooit. Slaapt of sluimt nooit. Hij staat voor ons op de bres. [31:40] Hij vecht zijn strijd uit. En komt dan tot rust. Neemt bereidwillig de beker uit de hand van zijn vader aan. En gaat vastberaden het bitterste lijden tegemoet. [31:52] En vader zegt. Een andere weg is er niet. De zoon antwoordt. U wil geschieden. Dat is het evangelie. [32:04] Jezus. Niet mijn eigen kracht. Niet het werk door mij volbracht. Niet het offer dat ik breng. Niet de tranen die ik pleng. Schoon ik ganse nachten ween. [32:17] Kunnen redden. Gij alleen. Amen.