Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106853/hebreeen-136/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Weet u wat het is als je te laat bent en broeders ongerust gaan worden? Dat ze des te blijer zijn als je er bent.! Dat is wel leuk dan hè? Zo ben ik blij dat je er bent. Ja, waarom ben je ongerust? Ja, ik had in mijn agenda Baren gestaan in Bunschoten. [0:17] Ja, die vergissing is misschien begrijpelijk, maar het is gebeurd. Maar niettemin, jullie beginnen een kwartier later, dus zo te laat was ik nog niet. Dus we konden toch hier zijn. En ik mag dan Johan vervangen. Ja, dat ik deze zondag hier ben is eigenlijk wel, nee dat is niet toevallig, maar het werd mogelijk omdat normaal gesproken zouden Jetti en ik op een weekend zijn van Ruimte voor je Relatie. [0:45] Draai je mee in de conferenties van Ruimte voor je Relaties en huwelijksconferenties. Maar dit weekend waren wij stand-by geplaatst. Mocht er een echtpaar uitvallen in de leiding, dan zouden wij dan stand-by zijn. Maar er viel niemand uit. Dus we waren reserve, dus er kon een zondag komen. [1:03] We weten alle achtergronden van een invalbeurt, zo gaat dat soms dan. En inmiddels staat, dat was mijn bedoeling ook, dat de powerpoint kon worden opgestart. En dan ziet u ook het thema van vanmorgen. En ik ga het heel eenvoudig houden vanmorgen, met een thema op basis van één tekst, namelijk Hebreeën 13 vers 6. [1:22] De Heer is voor mij een helper en ik zal niet vrezen, wat zou een mens mij doen? Voor sommigen is dat ook wel een hele belangrijke tekst in hun leven. Een tekst die je uit het hoofd zou kunnen kennen. [1:39] De Heer is een helper. En ik wil jullie vragen om één minuut na te denken, gewoon voor jezelf, waarin op dit moment, en ik spreek jullie toch maar even aan met je en jij, dat is toch makkelijker, waarin heb je op dit moment de hulp van de Heer nodig? [2:00] Ik hoef niet de vinger op te steken en zeggen, nou dat wil ik wel vertellen. Dat is iets voor jezelf. Maar als je nou gewoon eens een antwoord zou kunnen krijgen op één gebed, met betrekking tot de hulp die je op dit moment nodig hebt. [2:12] Wat voor antwoord, ja wat voor hulp zou je dan willen ontvangen van God? Want als je die tekst leest, de Heer is voor mij een helper. Ja, hoe dan? Op welke manier? [2:26] Hoe helpt God eigenlijk? In de dagelijks praktijk van ons geloofsleven? Of van ons leven, sowieso. Nou, denk heel even na. Neem ik een slokje water. [2:42] Dan gaan we naar de tekst zelf. [2:54] De tekst komt uit Berea 13, vers 5 en 6. En 6 vers heb ik net gelezen, maar ik begin nu ook te lezen vanaf vers 5. Dat begint met de woorden, Wees tevreden met wat u hebt. [3:08] Want hij heeft zelf gezegd, ik zal u beslist niet loslaten en ik zal u beslist niet verlaten. En daarom, om die reden, zeggen wij met goede moed, de Heer is voor mij een helper. [3:26] En ik zal niet bang zijn, niet vrezen. Wat zal een mens mij doen? En als je dus net nagedacht hebt over die ene hulpvraag die je gods wel eens zou willen stellen, En waar je ook zo heel graag zo'n antwoord op zou willen hebben. [3:44] Wat roept dan deze tekst inderdaad op? In het licht van die hulpvraag. Geloof je dat God gaat helpen? Dat je daarom niet bang hoeft te zijn? Geloof je deze woorden? [3:57] In hoeverre dringt het werkelijk door in het diepst van je hart? Dat hij een helper is. Misschien wel de helper. Wat verwacht je eigenlijk van de hulp van God? [4:09] En heb je misschien ervaringen op dat terrein? Ervaringen die je misschien wel eens gedeeld hebt met anderen in je huiskring of op de bijbelstudie of zo in de ontmoeting met je broeders en zusters. Kijk, wij kennen allemaal de tekst nog die aan het begin van een dienst in vele kerken wordt voorgelezen. [4:26] Misschien denk ik hoor. Als ik hier in Bunteschoten Spakenburg ben, dan lijkt me dat wel een tekst die we kennen. Als ik nou eens zeg, onze hulp, hoe gaat die dan verder? [4:37] Is in de? Die hemel. En die niet laat? De werken van zijn handen. Vroeger dacht ik altijd dat het iets met een schip te maken had. [4:49] Niet laat varen. En dan dacht ik, wat laat hij dan niet varen? Een schip of zo. Maar die niet loslaat wat zijn werk, wat zijn hand begonnen is te doen. Die hulp die we dus krijgen van God, is de hulp van degene die hemel en aarde gemaakt heeft. [5:07] Dat is nogal een hulpgever, zou ik zeggen. Als hij in staat is om hemel en aarde te maken, en dan bedoelen we de hemelen die geschapen zijn boven de hemel die er altijd al is, of juist onder de hemel die er altijd al is, en de aarde, als hij die God is, die die hulp geeft. [5:26] Ja, hoe werkt dat dan in de praktijk? Je mag dus veel van God verwachten. Nou, de tekst begint met, wees tevreden met wat u hebt. [5:38] Daar begint het mee. En als je daarbij stilstaat, dan kun je gelijk de vraag stellen, ben ik op een aantal terreinen in mijn leven misschien niet zo tevreden? [5:53] Nou, dan moet je even naar binnen kijken, misschien in de spiegel kijken, even je hart onderzoeken. Hoe zit het namelijk met jou en mijn onvervulde verlangens? [6:06] We hebben allemaal wensen, we hebben allemaal verlangens, we hebben allemaal behoeften, dingen die we graag in onze verwachtingen willen zien uitkomen. Maar ze komen niet uit en dan zijn we, zonder dat we het misschien hardop willen toegeven aan onze naasten, af en toe best eens teleurgesteld. [6:24] Wat mis je misschien in dit moment van je leven? Misschien een partner die maar niet op je weg komt, terwijl je je hele leven er al aan bidt, dat je toch eindelijk een keer iemand mag vinden of iemand jou vindt. [6:38] Misschien mis je je maatje, je vriend, die er niet meer is. Ik merk dat op dit moment in mijn leven, dat door heel de coronasituatie, ik twee beste vrienden, een echtpaar, ben kwijtgeraakt. [6:54] We kunnen niet meer op hetzelfde level met elkaar communiceren. Maar ik mis ze, ik mis ze. Ik merk het, we hadden zulke heerlijke gesprekken altijd, we konden fijn met elkaar wandelen. [7:06] En ik heb af en toe nog behoefte aan zo'n gesprek. Maar we kunnen niet meer communiceren. Misschien heb je pijn om een scheiding. [7:19] Misschien is het al lang geleden, maar ervaar je die pijn nog steeds. Misschien verlang je naar de kinderen die je niet meer ziet. Omdat ze op de een of andere manier het heel erg moeilijk vinden om met je om te gaan. [7:30] We hebben zoveel vragen soms. En misschien is het op school wel niet helemaal geweldig. En loop het helemaal niet zo als je wil. En wil je eigenlijk wat hulp hebben bij schoolprestaties. [7:43] Ik las laatst een klein citaat van een vmbo-leerling. Die zei, heer, normaal gesproken ben ik niet zo'n bidder. Maar morgen heb ik een toets. Zou ik even wat hulp kunnen krijgen morgen. [7:59] Daarna beloof ik u wat vaker te bidden. Ja. Maar soms heb je die verlangen schoon. Dat er hulp komt op de dingen waar je op dat moment mee bezig bent. Misschien heb je in je leven verslavende zonden. [8:10] En bid je je knieën stuk dat je bevrijd mag worden. Nou, dan moet je het lied van net even goed hardop zingen. Want dat is wel de basis natuurlijk. Maar wat missen we soms in ons leven? [8:24] Durven wij te erkennen dat wij dikwijls niet zo tevreden zijn? Dat is moeilijk hoor. Want ja, als je in een samenkomst bent, in een gemeente bent, waarin je juist heel vaak de goede dingen wil vertellen over je leven met God, is het soms wel lastig om de moeilijke dingen te benoemen. [8:43] Maar laten we eens kijken naar die teksten. Want de tekst vermeldt drie keer het woordje niet. De eerste keer is het woordje niet loslaten. Tweede keer is het woordje niet verlaten. [8:56] En de derde keer is het woordje niet vrezen. En als je daarover nadenkt, dat de Heer je nooit zal loslaten, nooit zal verlaten. [9:15] Wij moeten dingen leren los te laten in ons leven, dingen die ons binden. Maar Hij zal nooit loslaten, want Hij zal ons nooit loslaten. Misschien voel je je alleen, maar hier staat dat Hij ons niet zal verlaten. [9:29] En dat we daarom niet bang hoeven te zijn. Maar wat staat dus die drie keer van niet, niet en nog een keer niet in? Nou precies het thema, help er. [9:42] Want loslaten kan moeilijk zijn voor jezelf. En vertrouwen dat God je dat niet zal doen. God je bij de hand houdt en God je meeneemt elke dag van je leven. Dat Hij een vaderlijke zorg voor jou heeft. [9:55] Hoewel het woord vader bij sommigen ook iets van alles kan oproepen wat niet mooi en positief is. Dat Hij je niet zal verlaten. En dat je daarom niet bang hoeft te zijn. [10:05] Dat komt omdat Hij een helper is. Dat staat ertussen. Je hoeft niet bang te zijn omdat Hij een helper is. En zijn hulp heeft dus alles te maken met het feit dat Hij niet loslaat, niet verlaat. [10:22] Juist de angst om misschien losgelaten te worden in een onveilige wereld kan je nogal eens opbreken. En ik weet op school was dat zo hoor. Naar de inval van Rusland in Oekraïne. [10:34] Waar ook de kinderen op school van alles van hoorden ineens. En er kwam ineens een oorlog dichterbij. En toen sprak Poetin ook nog over mogelijke kernwapens en dergelijke. En je voelde de onrust in school. [10:46] En het was tijdens de voorjaarsvakantie. Dat heet nu onze carnavalsvakantie in Zuiden. Dacht ik, hier moeten we iets mee doen. Ik was vrij en ik heb een les in elkaar gezet voor de kinderen. [10:59] Van mijn eigen brugklas, van mijn eigen mentorklas. Om na te kunnen denken met elkaar. Wat doet het allemaal met je? Deze gebeurtenissen in de wereld. Hoe veilig voel je je nog in Nederland? En ik heb het even opgestuurd naar die directie. [11:12] Ik zeg, dit zou een les kunnen zijn die we in de brugklassen zouden kunnen gebruiken. En de directrice schreef, maar eigenlijk dezelfde dag nog terug. Weet je wat, zegt ze. Ik stuur het naar alle docenten. [11:23] Dan gaan we de maandag, de derde uur met elkaar. De hele school gaat erover praten. En dan gebruiken we je les. Nou, ik was natuurlijk ook een beetje trots. Maar daarnaast, er werd over gepraat. [11:34] Want die veilige wereld was en is niet zo veilig meer vandaag. En wat moeten we dan met de heer zal je niet loslaten, niet verlaten. Nou, dat is troostend, omdat hij dus een helper is. [11:46] Dus hoef je niet bang te zijn. Mensen kunnen je loslaten. Mensen kunnen je verlaten. Maar de heer zegt, ik ben een helper. Wat zou een mensje eigenlijk kunnen doen? Poetin, kan je niks doen? [11:58] Hij kan misschien je lichaam roven, zegt de heer Jezus. Maar je ziel niet. Als we zijn hulp nodig hebben, dan vinden we het soms lastig om precies aan te geven wat we nu echt willen. [12:17] Een voorbeeld. Een vriendin van ons was jarenlang op zoek naar een partner. En toen ze op middelbare leeftijd was, heeft ze uiteindelijk een vriend gevonden waarmee ze is getrouwd. [12:35] Maar het leven is niet fijn. Het gaat niet zo goed in de relatie. En eigenlijk verlangt ze wel eens terug naar de tijd dat ze onbekommerd met de heer kon wandelen. [12:51] Dat onbekommerd zijn is ze nu niet zo meer. Nu ze dus een partner heeft, is eigenlijk haar leven wat moeilijker dan eerst. Maar is dat dan de vervulling die je zoekt? [13:02] Die ander, geeft die ander wat je werkelijk nodig hebt aan hulp. Nu als er gaat om hulp van God, is dat eigenlijk in beginsel onzichtbare hulp. [13:13] Maar het is wel echt hulp hoor. Wat staat er in Romeinen 8 vers 26? Even zo komt de geest onze zwakheden te hulp. [13:25] Niet dat we dan eens sterker worden. Maar hij gaat nabij zijn in dat wat we als moeilijk in ons leven ervaren. Want wij weten niet wat wij bidden. We weten niet precies altijd wat we onder woorden moeten brengen als het gaat om onze onvervulde verlangens. [13:41] Onze onvervulde behoeften. En ik weet dat een zusje van mijn vrouw ooit een keer op jonge leeftijd heeft gezegd. Heer, ik bid maar voor alles, maar heilige geest wilt u dat dan vertalen bij de vader? [13:54] Die verstond deze tekst op deze manier. Want de Staten, de geest zelfs, pleit echt voor ons met onuitsprekelijke verzuchtelingen. [14:05] Soms is het bidden niet meer dan zuchten. Want je het allemaal niet precies weet te vertellen hoe en wat. Maar hoe werkt dat dan, die onzichtbare hulp van de geest in ons? [14:19] Waarin hij onze diepste behoefte als het ware brengt bij God. Omdat het in God zelf aanwezig zal zijn. Nu heb ik er een plaatje voor gekozen. [14:30] Ik zal het plaatje proberen uit te leggen. Je ziet daar een plaatje van de wereld. Dat is de wereld waarin we leven. Dat is de werkelijkheid die wij voor ogen hebben. De werkelijkheid die we zien. De werkelijkheid die niet zo veilig meer is. [14:42] Maar binnen die werkelijkheid is er ook een andere werkelijkheid. En dat heb ik aangegeven met die lichtblauwe cirkel. En die lichtblauwe cirkel is de werkelijkheid van God. [14:53] De werkelijkheid van de hemel. De werkelijkheid van het koninkrijk. Dat daar eigenlijk op het punt staat geopenbaar te worden. Als ik probeer te begrijpen hoe ver we zijn in het heilsplan van God. [15:04] Die rode cirkel. Dat zijn wij. Met onze verlangens. [15:16] Met onze wensen. Met onze gevoelens. En met onze gedachten. Oftewel die rode cirkel is een beetje de ziel van de mens. En die witte cirkel. [15:27] Dat is onze geest. De geest waarmee we verbinding kunnen hebben. Met God. De geest waarmee God verbinding heeft gemaakt. Toen hij in ons leven kwam wonen. In ons hart kwam wonen. [15:38] En hoe werkt dat dan? Nou heel veel. Ik heb heel veel samenkomsten meegemaakt. Heel veel bijbels. En dan ging het heel vaak over. Dat als je met God gaat wandelen. [15:49] Dan moet je eerst je gedrag veranderen. Ja dat zeiden ze niet zo letterlijk. Maar daar kwam het soms wel op neer. Maar de verandering in ons leven. Dat was dat van God ervaren. [16:01] Begint. In het centrum van ons bestaan. Namelijk in onze geest. God komt woning maken. Door zijn geest. In ons hart. Zeg maar die witte cirkel. [16:12] En als hij daar woning gaat maken. Gaat hij daar zijn werk doen. En gaat hij daar zijn plan voor ons leven ontvouwen. Zodat het invloed gaat krijgen. [16:24] Op onze wil. Op ons gevoel. En op ons verstand. Hoe dan? Door het woord. Want zo werkt het. God werkt dat woord uit. In onze geest. Zodat het in ons lichaam. [16:36] In onze ziel. Zijn uitwerking gaat krijgen. En dan merk je dat vanuit. Het binnenste. Waar uiteindelijk een plek in de wereld gaan hebben. [16:46] Waarin we kunnen laten zien. Dit is wat God voor ons betekent. Zo werkt hij. Het gaat niet van buiten naar binnen. Dat God eerst de buitenkant gaat veranderen. [16:57] Voordat hij uiteindelijk bij de binnenkant komt. Nee. God begint met zijn geest te werken. In onze geest. Om het zijn uitwerking te laten krijgen. In onze ziel en lichaam. En vervolgens onze plaats te geven. [17:09] In de wereld. Waarin wij. Mogen staan. De hulp van God. Begint dus ook daar. De hulp van God. [17:20] Begint in ons hart. In onze geest. En is dus. Onzichtbaar. Kijk eens naar deze tekst. Waar staat. De Heere is nabij. Wees in geen ding bezorgd. [17:30] Mijn vrouw zat ooit in de trein. Als jonge vrouw. Ze was toen al een jaar thuis. Omdat ze het moeilijk had. Ze was depressief. En kwam er maar niet echt uit. [17:42] En ze zat. Nee. Ze zat niet in de trein. Ze zat in de bus. Op weg naar huis. En ze dacht er over. De woorden na. Wees niet bezorgd. En plotseling ziet zij. In haar hoofd. [17:54] Als het ware. Op de ruit van de bus. Een andere tekst. Namelijk. Wees blij. Te alle tijden. In de Heere. En ze zag in haar geest. In haar hoofd. [18:04] Zag ze de woorden. In de Heere. Onderstreept. En ze ze. Dat is een omgekeer geworden. In mijn leven. Opeens merkte ik. Dat ik mijn eigen blijdschap. Niet hoefde te forceren. [18:15] Dat ik het niet hoefde zoeken. Maar dat ik. In hem. Een andere plek heb. Dan in mijzelf. En in hem. En in hem. En in hem. En in hem. En in hem. En toen kwam ook deze tekst later. In hem. [18:26] Ook niet bezorgd. Hoefde zijn. De Heer is nabij. Wees in geen ding bezorgd. Wat dan wel. Maar. Laat uw verlangens in alles doorbidden. En smeken met dankzegging. [18:38] Bekend worden bij God. En dan zal de vrede van God. Die ons begrip. Alle begrip zelfs. De boven gaat. Onze hart en onze gedachten bewaken. [18:50] In Christus Jezus. Als wij vragen om hulp. Waarin zoeken wij precies hulp en bescherming. Dat de oorlog niet ons zal raken. Of dat wij nooit meer ziek zullen worden. [19:02] Of dat als we ziek zijn. Dat God ons genezing schenkt. Of als wij een onvervuld leven hebben. Dat hij dan de vervulling geeft in een partner. Of dat wij weer contact krijgen met onze kinderen. [19:13] Of een baan krijgen. Omdat we al zo lang werkloos zijn. Geef God daarin zijn hulp. Nou die garanties hebben we niet. Ik heb zoveel verhalen gehoord van mensen. [19:25] Die die dingen baden. Of daarvoor gebeden hadden. En daar geen antwoord op kregen. En toch op een gegeven moment wel konden zeggen. Hij is mijn hulp. Weet je. [19:38] Het kan allemaal wel. God kan op die terrein al zijn hulp bieden. Die hij gewoon in zich heeft. Zeker. Maar wat hier. Heel in het bijzonder staat. In het tweede deel van het vers. [19:49] Ja dat is wat. Ten alle tijden. In deze tijd van het heilsplan van God. Zeg maar de tijd van de verborgenheid van God. Of de genade van God. Zo mag je deze tijd. [20:01] Vanuit Gods woord wel omschrijven. Het is wat tweede deel. De vrede van God. Die alle begripten boven gaat. Zal je lichaam. Zal je baan. [20:12] Zal je dit. Dat staat er dus niet. Er staat. Zal uw hart. En uw gedachten behoeden. Daarin geeft God zijn hulp. Hij zal niet toestaan. [20:24] Dat je ooit van hem vervreemd raakt. Los komt van hem. Hij zal niet loslaten. Hij zal niet verlaten. Hij zal je hart en gedachten beschermen. Niet je leven. We hebben allemaal in ons leven wel mensen moeten verlaten. [20:37] Door die ziekte gewoon gestorven zijn. Of op andere terreinen een verlies hebben moeten leiden. Hij beschermt dat allemaal in die zin. Niet direct. We weten niet precies hoe hij dan wel beschermt. [20:48] Soms. Ook in dat lichamelijke. Maar dit is wel waar. Zeker. Hij zal je hart en gedachten beschermen. En ik eerlijk gezegd. Toen ik dat voor het eerst echt doorkreeg. [20:59] Snapte ik ineens. Oké. Dus daarin ontvangen wij hulp. In ons hart. En in ons gedachtenleven. Daarin wil hij ons behoeden. Want je kunt met je gedachten echt alle kanten uitgaan hoor. [21:12] En dat heeft bescherming nodig. Ik ben een denken. En ik ben een gevoelsmens. Ik moet dus weten wat er allemaal in mijn hoofd omgaat. Ik ben blij dat hier geen dia schermpje zit. Dat u weet wat er allemaal in mijn hoofd en mijn gevoel omgaat. [21:24] En ik heb zoveel bescherming nodig. Dat ik dit eigenlijk tot mijn standaardtekst in mijn leven heb gemaakt. Maar dan als dankgebed. Heer ik dank u wel. Dat u mijn hart en gedachten beschermt. [21:36] Hoe heb ik dat in mijn leven ervaren? Ik wil u twee korte getuigenissen erover geven. Toen ik een jaar of twintig geleden was het al. Vastliep in mijn geloof. [21:47] Toen heb ik de heren gevraagd. Heer wilt u me laten zien. Welke kennissen die ik in mijn leven op dit moment heb. Broeders. Daar vroeg ik in het bijzonder om. [21:57] Ook niet alleen een kennis van mij zal worden. Waar ik er geen gezellige avond mee kan doorbrengen. Of samen een keertje bowlen of voetballen. Wat dan ook. Maar die ik als een vriend mag gaan zien. Wilt u mij een vriend op mijn weg geven? [22:10] Toen ben ik gewoon het hele rijtje nagegaan. Toen dacht ik. Die ene. Ja. Daar heb ik wel wat vertrouwen in. Ik ga mijn verhaal. En mijn gedachten. En mijn gevoelens. En alles wat in de war is. In mijn leven is. [22:20] Met hem delen. Ik heb hem gevraagd. Wil je komen? Ik wil graag met je wandelen. Zo. Zegt hij. Niet wandelen. Niet bowlen of zo. Nee. Wandelen. Gewoon een lekkere wandeling door het bos. Dan zegt hij. Prima. Ik kom. Heerlijke wandeling. [22:33] Ik heb twee uur met hem gepraat. Minstens de helft daarvan ook gehuild. Maar ik kon mijn verhaal kwijt. Het enige wat hij zei. Er is genade voor jou. [22:45] En er is genade voor mij. Zullen we daarop gaan staan? Dat was zijn antwoord. Daarin denk ik dat ik een van de eerste keren Gods genade heel diep heb ervaren. [22:56] En ervaarde dus eigenlijk ook Gods hulp. Puur door dat er iemand was die me op Gods genade wees. Die kende ik wel. Ik sprak er zelf als vredeke toen al over. Toen daalde het ineens heel toepasbaar op dat moment in mijn hart. [23:10] Op een manier die ik daarna nog maar weinig zo diep heb ervaren. Ik ben er wel heel diep in gaan geloven. Nou kort geleden was er een ander moment. Misschien heb ik het hier al gedeeld. Maar dan doe ik het gewoon voor de tweede keer. [23:22] Aan het begin van de coronatijd was ik heel erg bang. Door al die beelden die op televisie waren. Die ziekenhuisbedden en dergelijke. En dan dacht ik help. En toen wisten we ook niet dat er nog lichtere varianten konden komen. [23:34] Maar op dat moment was het de zwaarste variant. En ik zag het gewoon gebeuren dat ik in het ziekenhuis zou liggen. En dat ik ademnood zou hebben. En stikken leek me de ergste dood en dat soort dingen. Al die voorstellingen die had ik. [23:46] En ik was echt bang. Eerlijk gezegd zei ik dat niet zo. Ik zei het zelfs niet tegen mijn vrouw. Ik zei ja we hebben de heren hoef niet bang te zijn. Ik was het wel. Gek is dat je dat niet hebt je eigen vrouw gewoon durft te zeggen. [23:59] Maar het was zo. Ik beleefde het vooral heel erg aan de binnenkant. Niet lang daarna droomde ik s'nachts. En ik werd wakker na een droom. [24:12] Ik weet de droom niet meer. Maar er bleef één woord in mijn gedachten hangen. En dat was het woord rafa. Ik dacht nou een raar woord is dat. Rafa. Moet ik daar mee? [24:24] Nou ik denk niks. Ik ga gewoon verder slapen. Ik kon niet verder slapen. Ik bleef gewoon wakker. En als een soort repeterende woord kwam het elke keer maar terug. Ik dacht ik moet hier iets mee. Ik voel het nu op dit moment. [24:35] Weet je wat. Ik ga gewoon eens kijken. Op mijn telefoon die naast mijn bed ligt. Op mijn nachtkastje. Niet altijd verstandig. Maar hij ligt er wel op. Als wekker zeg ik altijd. Ik ga daar eens kijken. [24:46] Wat het woord rafa misschien betekent. Ik google gewoon even. Dus midden in de nacht. Zet ik google aan. Ik type het woord rafa in. En ik vraag. Betekenis rafa. Weet u wat de allereerste hit was? [24:58] Dat rafa is afgeleid van. Een samengestelde naam. Die te maken heeft met God. Jawèh. En je hebt een aantal samengestelde namen. In het oude testament. [25:08] Die verbonden worden aan de naam Jawèh. En een van de namen is Jawèh Rafa. Rafaël. Maar Rafa. En dat betekent letterlijk. [25:19] De heer zal je genezen. En ik las het. En ik voelde de vreugde in mijn hart komen. Op dat moment. Ik dacht. Dit is het dus. [25:30] De heer maakt me gewoon duidelijk. Dat ik genezen zal worden. Is dat lichamelijke genezing? Daar was ik eigenlijk helemaal niet zo mee bezig. [25:40] Ik wist gewoon dat dit de garantie is die God altijd geeft. Weet je. Dat kan genezing zijn van de ziel. Van je angst. Dat kan soms genezing zijn van je lichaam. Maar er is altijd genezing bij God. [25:51] Want hij is een heiland. Hij zorgt voor het innerlijke genezing. En heel soms mag je bij mensen soms horen dat er zijn uitwerking heeft op het lichaam. Maar het begint in het hart. [26:01] Het begint daar. Waar onze geest als het ware verbonden is met Gods geest. En ik dacht erover na. En ik zei dank u wel heer. Voor deze belofte. Hoe mijn leven ook zal lopen. [26:13] Al zou ik ziek worden. En al zou ik sterven. Dan nog. Is genezing iets wat u geeft. En ik kon slapen daarna. En ik ben niet meer bang geweest. [26:25] Een beetje zenuwachtig af en toe. Maar niet meer die angst. Niet die essentiële angst voor dingen die ik me allemaal voorstel. Weet je. Zo werkt God. En dan zeg ik niet dat mijn ervaring normerend is. [26:37] Maar God werkt door zijn woord te schrijven in je hart. Ik zei dat tegen mijn niet gelovige jongste zoon. Dat ik dit had ervaren. Zegt hij. Ja dat komt door al die bijbelstudies. [26:48] Die heb gegeven natuurlijk. Weet je. Dit is niet de stem van God. Hij wou dat allemaal proberen te verklaren voor mij. Want hij heeft altijd de behoefte. Zoals ik hem dingen verklaar. Dat hij mij dingen ook moet verklaren. Toen zegt hij. [27:00] Je hebt natuurlijk een paar van die bijbelstudies weer terug gehad in je gedachten. Ik zei. Ja maar wel op het juiste moment. Ik zeg. En dan is dit misschien de vrucht van al die bijbelstudies in mijn gedachten. [27:11] Want dan kan God zijn woord ook schrijven in mijn hart. En gebruik op het moment dat hij dat nodig vindt. En ik het nodig heb. Daar had hij niet van terug. Weet je. Zo werkt dat dus. [27:22] Gods woord wordt in je hart geschreven. Daarom moet je dat woord ook lezen. Bestuderen. Eigen maken. Persoonlijk maken. Danken voor de dingen die je zo leest. Dan maak je het eigen. [27:34] Dan gaat God het op het moment dat ik het nodig heb gebruikt. Want hij werkt zijn hulp uit in je hart. In je geest. En dan geeft hij je daar rust. Nou. [27:46] Een ervaring dus van een goede vriend. Ik zou zeggen een medelid van het lichaam. Daarin heb ik hulp ervaren. En zo kunnen we elkaar dus ook tot hulp zijn. [27:56] En daarmee wil ik eindigen. Met deze twee teksten. Want ja. Ik kan hier nog veel meer over vertellen. Maar de kern. Dat mag u vanmorgen eens vasthouden. [28:08] God is een helper. De helper. En hij doet dat. Door ons ook te plaatsen in een lichaam. Het lichaam van Christus. Je kunt allerlei namen geven aan de kerk. [28:21] Een kudde. Of een. Nou ja. Noem maar wat. Maar de naam die echt. Precies weergeeft wat we zijn. Is het lichaam van Christus. En in Korinthe. [28:34] Beschrijft Paulus dat lichaam van Christus. Als een soort organisatie. Waarin elk lid een plaats heeft. En dat er zelfs een hoofd is. Namelijk een bestuurlijke functie. Binnen dat lichaam. Maar later ontvouwt hij. [28:46] Dat lichaam nog op veel existentiële. Diepe manier. Als hij zegt dat wij. Leden zijn van het lichaam. Met Christus als hoofd. Dan wordt dat nog uitgevouwen. [28:57] Tot iets heel bijzonders. En wij zijn het dan ook. En als binnen dat lichaam. Eén lid leidt. Dan leiden anderen mee. Ik heb op dit moment. Een wondje aan mijn vinger. [29:08] Ik wou zo. Maar dat is niet handig. En dat wondje. Dat zit hier. En dat is een heel vervelend wondje. Want als ik maar een beetje stoot. Dan voel ik het weer. En dat heb ik nu al. Twee weken last van. [29:19] Doe er elke keer een pleinsertje om. En af en toe begint er een soort van ontsteking. Dan prik ik maar weer door. En dan doe ik er wat jodim op. En dan kijk ik wanneer het oplost. Deze week niet oplost. Ga ik naar de dokter. Maar het doet pijn. [29:29] Af en toe. Maar daardoor kan ik een paar dingen soms niet goed doen. Als één lid leidt. Dan voel je dat ook soms in de rest van je lichaam. Je functioneren wordt wat belemmend. [29:42] Als we dat van elkaar gaan weten. Waar we hulp in hebben. Nodig hebben. Dan ga je de pijn van de ander zien. En voelen. En misschien ben jij dan degene wel. [29:54] Waarvan God zegt. Ik geef mijn hulp. Door jou heen. Aan hem of haar. En misschien ben jij degene wel. Die Gods woord mag brengen. Of een kaartje mag sturen. [30:04] Of op welke terrein ook hulp kan aanbieden. Dan zegt God. Zo wil ik werken binnen mijn lichaam. Het lichaam van Christus. Als één lid leidt. Leiden alle leden mee. [30:16] Als één lid eer ontvangt. Verblijden alle leden zich mee. En samen bent u namelijk het lichaam van Christus. En ieder afzonderlijk leden. En op zo'n manier kunnen we Alcandus lasten ook dragen. [30:29] Maar we moeten wel durven zeggen. Durven uitkomen. Waar we moeilijkheden in ervaren. En dan vervullen we de wet van Christus. En dat is de wet van. Heb lief. Heb God lief. [30:40] Heb elkaar lief. En die liefde heeft Christus toegebracht. Om zichzelf te geven. Tot de dood van het kruis. En verder. Amen. Hartelijk bedankt. [30:50] Vader in de hemel. Dank u wel. Dat u. Dat u. De helper bent. En dat we mogen uitspreken. [31:02] Mijn helper. En dat als we terugkijken in ons leven. En misschien ook wel in ons leven. Momenten zijn. Dat we zeggen. Ja. Daar. Daarin heb ik uw hulp zo ervaren. Kunnen we ervoor danken. [31:14] Heer. Nu. Later. Vandaag. Op andere momenten. Heer. U kent onze wensen. U kent onze behoeften. U kent onze verlangens. U weet. Wat er in ons hart leeft. [31:26] Dank u wel. Voor die geweldige belofte. Dat u ons niet zal loslaten. Niet zal verlaten. Dat u een helft bent. Dat we daarom niet bang hoeven te zijn. Dank u wel. [31:36] Dat u ons tegemoet komt. Dank u wel. Dat u uw werk in ons hart doet. In onze geest doet. En zo zijn uitwerking mag hebben. In de rest van ons leven. Dank u wel. [31:47] Voor wie u bent. In uw zoon. De heer Jezus Christus. Voor het werk wat u doet. En wat u zal volleindigen. Tot de dag dat u komt. In hem. Amen.