Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106854/hoe-is-jouw-cv/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen, broers en zussen. Zullen we ook zo even stil zijn om ons hart te openen door gebed.! Liefdevolle God, trouwe Vader, we willen zo andere stemmen in ons laten zwijgen en stil zijn voor u, voor uw aangezicht om uw woord te laten spreken in ons leven. [0:27] Heer, want we geloven dat dat woord levend is en krachtig is. Heer, en dat het doordringt tot in het diepste van ons zijn. Heer, en wilt u ook zo door uw geest die verbinding maken, Heer, zodat we het ook begrijpen, zodat het ook binnenkomt, zodat we daar ook naar kunnen luisteren. [0:48] Heer, zo willen we dat in uw hand leggen en verwachten we het van u. Uitgenader door uw zoon. Amen. Ja, ik wil vanmorgen even nadenken ook over sterk zijn en zwak zijn. Over onze sterke eigenschappen en onze zwakke eigenschappen. [1:10] En van nature zijn we mensen die genijf zijn om op zoek te gaan naar het sterke, naar waar we goed in zijn en dat uitvergroten. [1:22] En ons daarop te laten voorstaan. Helemaal niet zo gek ook misschien. Maar dat kan zo ook de indruk wekken dat dat ons bestaansrecht geeft. Dat we daarvan moeten hebben van waar we goed in zijn, waar we sterk in zijn. [1:39] En dat dat hetgene is wat de wereld elke keer van ons verlangt en van ons vraagt en dat we dat elke keer voor moeten houden. We kunnen dat doen op social media, op Instagram of LinkedIn of Facebook of wat dan ook. [1:54] Of TikTok. Om elke keer de beste kant, onze sterke kant, dat naar voren te brengen. En dat is ook vaak, het is ook niet zo gek, want dat is ook hetgeen waar vaak naar gezocht wordt, waar naar gevraagd wordt. [2:07] Ik zat wat te zoeken op een vacature gewoon, ook in voorbereiding op deze preek. En toen kwam ik een vacature tegen en ik denk, daar gaat het om zeg maar. [2:20] Dat is nou typisch hoe dat dan gaat in de wereld. En dat wil ik u even wat uit voorlezen. Dat is dan een adviseur, arbeidsvoorwaarden, personeel, organisatie en ontwikkeling. En moet je even kijken waar deze persoon, man of vrouw, allemaal van moet zijn en allemaal moet kunnen. [2:37] Je bent een proactieve en daadkrachtige jurist. Die signalen opmerkt en actie onderneemt op mogelijke juridische vraagstukken. Je bent iemand die graag in co-creatie met onze andere juristen wil meedenken. [2:52] Ook ben je creatief en kan je goed omdenken. De woorden kan niet, buig jij om naar hoe kan het wel. De gezamenlijke oplossing staat bij jou centraal. Daarnaast ben je ook goed in het begrijpen van juridische teksten. [3:07] De kern uit stukken te halen en hierin de vertaalslag te maken. We zijn er nog niet. Je bent een stevige persoonlijkheid. Gaat uitdagingen graag aan en je durft nee te zeggen. [3:22] En voor het gemeentelijke standpunt te staan. Oh en je kunt ook goed je werk inplannen en organiseren. Je bent ook leergierig en nieuwsgierig om nieuwe taken op te pakken en eigen te maken. [3:34] Ook heb je een gevoel voor politiek. Of sta je er voor open om dit te leren. En daarnaast vragen we een afgeronde HBO-WO-opleiding richting arbeidsrecht. [3:45] Nou. Daar is soms een keer. Nee, nee. Ik denk. Wie heeft er nog interesse? Dat je denkt. Appeltje eitje. Dat gaan we doen. [3:55] Maar dat illustreert denk ik wel. Daar wordt naar gezocht. Daar wordt naar gevraagd. Dat willen we laten zien. Dat is wat we zoeken. [4:07] Maar de Bijbel geeft ons gelukkig ook een heel ander perspectief. En daar wil ik vanmorgen met jullie naar gaan kijken. Aan de hand van een hoofdstuk in Richteren. In Richteren 3. En misschien even goed om even kort wat achtergrond te schetsen bij dit Bijbelboek. [4:23] Richteren beschrijft de periode dat het volk Israël het beloofde land heeft ingenomen. Reeds. Ze zijn al in het beloofde land. Onder leiding van Joshua. Maar Joshua die leeft niet meer. [4:35] Die is overleden. Het volk heeft min of meer bezit genomen. Er leven nog tegenstanders. En je ziet in het Bijbelboek elke keer eenzelfde cyclus zich afspelen. [4:47] Namelijk dat het volk op een gegeven moment afdwaalt van God. Dat ze hun eigen weg gaan. Dat ze als gevolg daarvan onderdrukt worden door hun tegenstander. [4:58] Dan roepen ze het weer uit naar God in hun verdrukking, in hun onderdrukking. En dan doet God een richter opstaan die hem vervolgens verlost en bevrijdt. En dan is er weer een tijdje rust. [5:09] Maar na verloop van tijd zie je dat diezelfde cyclus zich weer opnieuw begint te herhalen. Het boek is ongeveer 1400.000 voor Christus. De periode waarin het zich afspeelt. [5:22] En het Bijbelboek Rut speelt zich ook in deze periode af. En ik vind er wel een mooie parallel in zitten met onze tijd. Namelijk de tijd waarin wij vandaag leven als gemeente. [5:35] Dat we namelijk verlost zijn. We hebben in zekere zin al een erfenis ontvangen. Maar wij wachten ook nog op de koning. Dat die zichtbaar gaat regeren. [5:46] Dat zie je ook in Richteren. Er was geen koning op dat moment in het land. En de centrale boodschap van morgen is dat God de overwinning haalt door het zwakken. [6:00] En dat hij tot zijn doel komt langs wegen die wij niet verwachten. En ik wil dat doen aan de hand van de geschiedenis in Richteren 3 dus. [6:11] Waar we lezen over Ehud vanaf vers 12. En ik wil daar vanuit drie kanten naar kijken. Allereerst Ehud, de richter die je niet verwacht. Vervolgens vanuit Christus, de verlosser die je niet verwacht. [6:25] En ook voor jou en mij persoonlijk. Zegen vanuit een hoek die je niet verwacht. En ik ga daar in wat stukjes doorheen. En ik wil eerst lezen vers 12 tot en met vers 14. [6:40] Daar staat. Maar de Israëlieten deden opnieuw wat slecht was in de ogen van de heren. Toen maakte de heren Eglon, de koning van Moab, sterk tegen Israël. [6:52] Omdat zij deden wat slecht was in de ogen van de heren. En hij verzamelde de Ammonieten en de Amalekieten bij zich en ging op weg. Hij versloeg Israël en zijn namen de Palmstad in bezit. [7:06] En de Israëlieten dienden Eglon, de koning van Moab, 18 jaar. Eerst even tot zover. Een aantal dingen die we hier tegenkomen. Nogmaals, de Israëlieten deden opnieuw wat slecht was in de ogen van de heren. [7:19] Dus we zien hier het begin van zo'n nieuwe cyclus. En dan lezen we over eener koning Eglon. En Eglon, dat lezen we verder op, dat was een zwaarlijver man. En in zijn naam, die draagt ook de betekenis van cirkel of rond. [7:35] Nou ja, mogelijk dat dat te maken had met zijn postuur. Dat weet ik niet. Een andere wat opvalt is dat de Palmstad in bezit wordt genomen door deze tegenstanders. [7:46] En de Palmstad, dat is een andere benaming voor Jericho. Misschien kent u dat verhaal. Als het volk Israël het beloofde land begint in te nemen, dan begint dat bij Jericho. [7:58] Waar ze rondom lopen en waar op een gegeven moment de muren in storten. Nou, die stad als zodanig bestaat niet meer. Maar de plaats nog wel, zeg maar. [8:09] Dat wordt ook wel de Palmstad genoemd. En duidt dus op Jericho. En moet je dus ook bedenken dat Jericho een plek was waar het volk Israël een gigantische overwinning had behaald. [8:23] De Palm zelf staat ook voor opstanding. Voor opstandingsleven. Vanwege zijn hoge, rechtopstaande stam. [8:34] Maar dat overwinningsleven, dat is op dit moment ver te zoeken in het volk. Bij het volk Israël. En dan lezen we over drie volkeren die in opstand komen. [8:47] Die hen onderdrukken. Dat zijn Ammon, Amalek en Moab. En al die drie volkeren, dat zijn broedervolken. Die zijn verwant aan Israël. [9:00] Ammon en Moab, dat zijn nakomelingen van Lot. De neef van Abraham. Abraham aan wie dat land was beloofd. [9:11] Waar Israël uit voorkomt. Amalek zijn nakomelingen van Ezou. De broer van Jacob. Jacob waar Israël uit voorkomt. [9:21] Dus we zien hier broedervolken. Die wel verwant zijn aan Israël. Maar die niet met hun erven. En zo is dat ook met ons. [9:34] Zo is dat ook vaak met ons. Dat wij een natuur hebben. Ons oude natuur. Die wel verwant is aan ons. Maar die geen deel heeft aan de erfenis die God voor ons heeft klaar liggen. [9:48] Maar die oude natuur die juist zo vaak weer de kop opsteekt. Dat ego. Dat weer de kop opsteekt. Op die momenten dat we de Heer uit het oog verliezen. [10:01] En dat zie je ook hier in de geschiedenis van het volk Israël. Dat op het moment dat ze de Heer verlaten. Dan staan deze volken. Die zijn er als de kippen bij. Om hun weer te onderdrukken. [10:15] Dan gaan we verder lezen. Vanaf vers 15 tot en met 17. Toen riepen de Israëlieten tot de heren. En de heren deed voor hen een verlosser opstaan. [10:26] Ehud. De zoon van Gera. Een Benjaminiet. Een man die linkshandig was. De Israëlieten stuurden door zijn dienst schatting aan Eglon. De koning van Moab. [10:38] Ehud maakte voor zichzelf een zwaard dat twee scherpe kanten had. Met de lengte van één el. En hij goorde het aan onder zijn kleren aan zijn rechterheup. [10:50] Hij bood Eglon, de koning van Moab, de schatting aan. Nu was Eglon een zeer zwaarlijvig man. Dus hier zien we dat het volk onderdrukt wordt. [11:02] En dat ze in die onderdrukking God weer aanroepen. Bidden om verlossing. En dat God ook een verlosser doet opstaan. En hoe mooi dat ook is. Dat God ook altijd gelijk klaar staat om die verlosser te schenken. [11:18] Om ook zijn zoon te schenken. Als de mensen naar hem uitroepen. En hem bidden, hem roepen om verlossing. En zo stuurt God ook hier in de geschiedenis van Israël een verlosser. [11:30] Namelijk Ehud. En Ehud, zijn naam, dat betekent eenheid. Of verenigd. Dat is de betekenis van zijn naam. En we zien dat ook wat terugkomen in zijn zwaard. [11:43] Dat namelijk de lengte had van één L. Met de nadruk op één. En dat had weliswaar twee scherpe kanten. Maar die twee scherpe kanten, die worden uiteindelijk ook weer, komen die samen in één punt. [12:00] Verenigd in één punt. Dus dat zie je ook in zijn naam en ook in dat zwaard zie je dat terugkomen. En wat opvalt is dat hij linkshandig is. [12:11] Wordt er melding van gemaakt. Hij was linkshandig. En kennelijk vindt de Bijbel het nodig om daar vermelding van te maken. En het is ook wel wat ironisch. Want hij was een nakomeling. [12:23] Hoorde bij de stam Benjamin. Benjamin. En Benjamin, dat betekent zoon van mijn rechterhand. Dus dan is het toch grappig dat Ehud uit de stam Benjamin vervolgens linkshandig is. [12:39] En ik weet niet of er linkshandigen vanmorgen in de zaal zitten. Zitten die? Altijd een minderheid, hè? Altijd een minderheid. Ja, ik ben ook een linkshandige. [12:52] En daarom wordt het ook even vermeld. Omdat het niet vaak voorkomt. Het is niet gebruikelijk dat mensen linkshandig zijn. En linkshandigen die herkennen misschien ook allemaal wel hoe vervelend het soms was om links te zijn. [13:09] Als je dan op school met je vulpen moest schrijven. Mooie letters. En dan was dit altijd helemaal blauw. En die hele pagina was ook blauw. [13:21] En dat kwam niet ten goede aan het mooie handschrift, zeg maar. Dus, ja, dat waren zo al de verdrukkingen die wij als linkshandigen moesten doorstaan. Maar ook daarin zie je eigenlijk, ik denk als iedereen linkshandig was, dan hadden ze wel wat anders bedacht. [13:36] Dan een vulpen. Maar je ziet dat de norm is rechts. En het zit ook in de naam, in het woord rechts. Recht namelijk. [13:48] De rechterkant, ook in de Bijbel, maar ook in ons, nog steeds hoor, in ons spraakverbruik en onze gebruiken. Dat is de sterke kant. [13:59] Dat is de uitvoerende kant. Dat is de geestelijke kant. Dat is de kant die, ja, rechts spreekt. Waarheid. Een aantal voorbeelden bijvoorbeeld, hè, die we in de Bijbel zien. [14:11] Een hele bekende, Psalm 110. Zit aan mijn rechterhand, zegt God. Zegt de Heer tegen mijn Heer. Zit aan mijn rechterhand. Waarom? Want dat is de hoogste positie. [14:23] We lezen in Matthäus 25, waar Jezus spreekt over de schapen en de bokken. Dat de schapen rechts van hem mogen plaatsnemen, om het koninkrijk te beerven. [14:36] En de bokken links. En dus niet het koninkrijk beerven. Ook weer rechts dus als de betere plek. Rechts, dat schijnt ook de plek te zijn waar je kennelijk de meeste vis vangt. [14:49] Want de Heer Jezus komt op een gegeven moment zijn discipelen tegen. Die hebben de hele nacht niks gevangen. En dan zegt hij tegen hun, gooi je net uit aan de rechterkant. [15:01] En vervolgens trekken ze daar een enorme hoeveelheid vis naar binnen die bijna niet te tillen is. Paulus spreekt erover in Gelaten 2. [15:13] Over de rechterhand der gemeenschap die uitgereikt werd aan Barnabas. De rechterhand van gemeenschap dus. En een andere hele mooie waarin je dat helemaal mooi terug ziet komen is in de geschiedenis van Evraim en Manasseh. [15:27] De zonen van Jozef. Die worden op een dag bij Jacob gebracht om de zegen te ontvangen. En Manasseh is de oudste en Evraim de jongere. De jongste van de twee. [15:38] En Jozef die brengt ze bij hun vader. En hij zorgt ervoor dat Manasseh aan de rechterkant van Jacob staat. En Evraim aan de linkerkant. Want dan weet hij, dan gaat dat eerstgeboorterecht naar Manasseh toe. [15:50] En wat doet Jacob? Die kruist zijn handen. En Jozef wil dat nog corrigeren. Maar nee, zegt Jacob, zo moet het zijn. En zo belandt dus dat eerstgeboorterecht aan de zoon die aan de rechterhand staat, zeg maar, bij Evraim. [16:07] Dus zo zien we dat terug. We zien het ook wel in ons gebruik. Ik weet niet of erover is nagedacht. Maar ook in ons verkeer heeft rechts nog altijd voorrang. En dus links, ja, niet de slechtere kant. [16:22] Maar in ieder geval niet de norm. De minder sterke kant. En ook dat zien we wel, ook in ons dagelijks gebruik. Mijn moeder was ook links. [16:33] En die moest vroeger met rechts schrijven. Kostte wat het kost. Dus die was op een gegeven moment tweehandig. Nou, gelukkig had ik die ellende niet meer. Maar ik zie nog meer herkenning in de zaal. [16:45] Dus, maar als je bijvoorbeeld iemand niet handig is. Dan zeggen we ook wel van, die heeft twee linkerhanden. Of iemand links laten liggen. [17:00] Ja, waarom is dat? Nou, ook eens opgezocht. Dat betekent dus ook dat aan de linkerkant, dat was de verkeerde kant. En daar liet je dan maar iemand. Dus iemand links laten liggen. [17:10] Een andere voor de wielrenners onder ons. Linkerballen. Kent u die term? Geen herkenning. Linkerballen, dat betekent zoiets als dat je een beetje de kantjes ervan afloopt. [17:25] Dus dat je de andere personen het kopwerk laat verrichten. Zodat jij in hun slipstream zeg maar mee kan gaan. Dat jij niet hard hoeft te trappen. En dan ben je aan het linkerballen als je geen kopwerk wil verrichten. [17:39] En dus daarin zien we dat ook nog wat terugkomen. Dus maar deze Ehud, die was linkshandig. En de Bijbel die maakt daar melding van. En misschien is het zelfs zo, als je kijkt naar die vertaling, dat het was omdat Ehud ook beperkt was aan zijn rechterhand. [17:58] Want zo zou je het ook kunnen vertalen. Iemand die gebonden is aan zijn rechterhand. Zeker weten doen we het niet. Maar het kan dus zijn dat hij zijn rechterhand misschien ook niet goed kon gebruiken. [18:10] Dat hij daar aan gehandicapt aan was. En dat verklaart misschien ook wel waarom hij zo dicht bij Echlon op een gegeven moment kon komen. Alleen om hem een boodschap te brengen. [18:22] Maar dat lezen we straks nog even. Maar hoe het ook zij, daar waar hij aan moest voldoen, de norm, daar voldeed Ehud niet aan. [18:34] Hij voldeed niet aan de norm om rechtshandig te zijn. Aan wat je zou verwachten. En toch komt God tot zijn doel. En dat gaan we verder lezen. Vanaf vers 18. [18:48] En het gebeurde toen hij gereed was met het aanbieden van de schatting. Dat hij de mensen die de schatting gedragen hadden wegstuurde. Zelf keerde hij echter vanaf de afgodsbeelden die in Gilgal waren terug en zei. [19:03] Ik heb een geheime zaak voor u, koning. Deze zei stilte. En allen die om hem heen stonden gingen bij hem weg. En Ehud kwam naar hem toe. [19:15] Terwijl hij in het koele bovenvertrek zat. Dat hij voor zich alleen had. Toen zei Ehud. Ik heb een woord van God voor u. En hij stond op van de troon. [19:25] Toen strekte Ehud zijn linkerhand uit. Nam het zwaard van zijn rechterheup. En stak het in zijn buik. Zodat zelfs het heft achter het lemmet erin ging. [19:37] Het vet sloot zich om het lemmet. Hij trok het zwaard namelijk niet uit zijn buik. En de darminhoud kwam eruit. Ja. Hele grafische beschrijving hier. [19:52] Maar we zien dus dat Ehud... ...die bevindt zich in een lagere positie dan Echlon. Dat wordt wel duidelijk. Die onderdrukking. Want hij is namelijk verplicht om schatting aan te bieden. [20:05] Om belasting af te dragen. Nou, dat geeft wel aan hoe de verhoudingen lagen. En hij moest dat aanbieden aan Echlon. En op een gegeven moment krijgt hij dus de kans om alleen met Echlon te zijn. [20:18] In dat koele bovenvertrek. En in wezen krijgen we dan een hele grafische beschrijving van wat het woord van God is. Want hij zegt, ik heb een woord van God voor u. [20:31] En wat doet hij vervolgens? Dat zwaard in de buik van Echlon. Dus ik heb een woord van God voor u. Nou, wat is dat woord? Ja, dat zwaard in de buik. [20:44] Voor u. Dat is in wezen dat woord wat hij voor Echlon heeft. En dan komt die darminhoud eruit. Het wordt wat onsmakelijk. Maar dat verklaart misschien ook heel goed waarom later men dacht dat hij zijn behoefte aan het doen was. [21:01] Want het moet misschien enorm gestonken hebben daar. In dat vertrek. Waardoor mensen dachten, ik ga hier nog even niet naar binnen. Maar dan gaan we verder lezen. Vanaf vers 23 tot en met vers 30. [21:12] Toen ging Echlon naar buiten de galerij op. De deuren van het bovenvertrek sloot hij achter zich en deed ze op slot. Toen hij naar buiten gegaan was, kwamen zijn dienaren kijken. [21:25] Maar zie, de deuren van het bovenvertrek zaten op slot. Toen zeiden zij, hij doet zeker zijn behoefte in het koele vertrek. En zij bleven tot schamens toe wachten. Maar zie, hij opende de deuren van het bovenvertrek niet. [21:39] Toen namen zij de sleutel en deden open. En zie, hun heer lag dood op de grond. Maar Ehud ontkwam terwijl zij wachten. Hij kwam langs de afgasbeelden en ontkwam naar Sehira. [21:51] En het gebeurde toen hij daar aankwam dat hij op de bezuin blies in het bergland van Everim. En de Israëlieten daalden met hem af uit het bergland en hij zelf ging voor hen uit. [22:03] En hij zei tegen hen, volg mij, want de heren heeft uw vijanden, de Moabieten, in uw hand gegeven. En zij daalden af achter hem aan, namen de doorwaardbare plaatsen van de Jordaan naar Moab in en liepten niemand oversteken. [22:18] En in die tijd versloegen zij de Moabieten, ongeveer tienduizend man, allemaal welgedane en strijdbare mannen. Zodat niet één man ontkwam. Zo werd Moab op die dag onder de hand van Israël vernederd. [22:32] En het land had tachtig jaar rust. Dus er is weer rust gelukkig in het land en onder het volk Israël. En we zien hier dus dat dat vertrek een tijd gesloten was. [22:47] Dat daardoor Ehud kon ontkomen, doordat hij die deuren dicht deed. Dat de bedienden van Eglon tot schamens toe, staat er. Dus het werd gewoon ongemakkelijk. [22:58] Moesten wachten. Maar die deur maar niet durfde open te maken. Totdat ze op een gegeven moment hun koning daar dood op de grond zagen liggen. Maar dat gaf Ehud de gelegenheid om te ontkomen. [23:11] En om ondertussen ook de legers op te roepen om de strijd aan te gaan. Maar nu even naar de Heer Jezus Christus. [23:23] Naar de verlosser namelijk die je niet verwacht. Want de Heer Jezus Christus, zoals we net al lazen of zeiden in Psalm 110, dat is de zoon die zit aan Gods rechterhand. [23:35] Hij zit aan Gods rechterhand. Hij heeft de hoogste positie. Maar hij kwam in wezen ook van links. Hij kwam ook van een kant die je niet zou verwachten. [23:49] Namelijk door mens te worden. Door af te dalen. Door kwetsbaar te worden. Zo kwam hij als het ware van links. Door van een kant te komen die je niet zou verwachten. [24:00] Niet als heersende koning direct. Maar eerst als een dienstknecht. Als een kwetsbaar, eenvoudig mens. Zo kwam hij van links. En de Heer Jezus Christus, die wordt ook van gezegd dat hij het woord is. [24:15] Zoals Johannes 1 dat zegt. In de begin was het woord en het woord was begot en het woord was God. Dat is de Heer Jezus Christus. Hij is dat woord. Maar hij is ook degene die het woord hanteert. [24:28] Als een zwaard. Zoals ook Ehud dat hier hanteert. Zoals we dat lezen in openbaringen. Eén, dat uit zijn mond kwam een scherp, tweesnijdend zwaard. [24:42] Zo hanteert hij dat zwaard. En dat zwaard dat is tweesnijdend. Waarom? Omdat het altijd zijn uitwerking heeft. Het heeft altijd zijn uitwerking van welke kant het ook komt. [24:54] En dat kan voor de ene persoon betekenen dat het, ja, die zich eronder wil stellen, is dat redding. En genade. [25:06] En verlossing. Maar voor degene die het niet wil aannemen, die het wil weigeren, betekent dat veroordeling. Dus op die manier zien we dat het woord altijd zijn uitwerking heeft. [25:20] Dat het tweesnijdend is. En ook de Heer Jezus Christus, die stond tijdelijk lager in rangorde dan Satan. En dat lezen we in Matthäus 4, hè. [25:33] Als de Satan hem verleidt nadat de Heer Jezus veertig dagen en veertig nachten geen niks heeft gegeten, niet heeft gedronken, heeft gevast. En dan komt de Satan en die heeft kennelijk de bevoegdheid om de Heer Jezus mee te leiden naar verschillende plekken. [25:51] En hij leidt hem naar de tempel. Om hem uit te dagen, om daarvan af te springen. En op een gegeven moment leidt hij hem naar een hoge berg. En dan zegt de Satan, ziet u al deze koninkrijken? [26:04] Al deze koninkrijken, die kan ik aan jou geven, aan u geven. Dus de Satan heeft dus de bevoegdheid daarover. [26:15] Hij zegt, ik kan het aan u geven. Het enige wat u voor mij hoeft te doen, is voor mij knielen. En dan is het allemaal van jou. Dus kennelijk kon de Satan dat dus ook doen. [26:26] Maar wat doet de Heer? Hoe bestrijdt hij dat? Ook wederom met het woord. Door het woord te hanteren. Door elke keer weer terug te geven. [26:37] Er staat geschreven. Er staat geschreven. En zo dat woord dus ook als een zwaad hanteert. Om ook zo de Satan, de vijand, te verslaan. [26:47] En zo heeft de Heer Jezus Christus de grootste nederlaag toegebracht. Juist ook in zijn zwakte. [26:59] Juist ook door die uiterste vernedering te gaan. Juist ook door aan het kruis te sterven. Om onze zonden op zich te nemen. [27:10] Door het meest kwetsbaar daar te hangen aan een kruis, bespot en geslagen en bespuugd, versloeg hij de vijand en vermorselde hij zo de kop van de slang. [27:25] Door van een kant te komen die je niet zou verwachten. Als de tegenstanders dat wisten, als ze dat door hadden, dan hadden ze hem niet gekruisen. Maar ze hadden het niet door. Want hij kwam van links, als het ware. [27:38] En zo vermorselde hij de vijand. En net als bij Echlon leven we nu in een tijd dat de vijand al wel verslagen is, maar dat dat nog niet overal bekend is. [27:53] En dat de deuren als het ware nog gesloten zijn. Dat men aan het wachten is. Maar ondertussen verzamelt de Heer Jezus Christus zich een volk. [28:05] Uit alle andere volken. Jou en mij. Zijn volk. Heer. Om bij zijn volk te horen. Om bij zijn lichaam te horen. En zal uiteindelijk die overwinning volledig zijn. [28:18] Als hij terugkomt en zijn koninkrijk hier ook op aarde zal vestigen. En nu voor jou en mij persoonlijk. Zegen vanuit een hoek die je niet verwacht. [28:32] Want het woord van God dat leert ons en dat helpt ons om eerlijk te zijn over onszelf. En om ook te ontdekken dat juist die kwetsbare zwakke kanten, dat God die gebruikt. [28:49] En ik wil eerst een vers met u lezen uit Hebreeë 4. Vers 12. Een bekend vers. Waarin we ook weer dat zwaar terug zien komen. Hebreeë 4 vers 12. [29:02] Want het woord van God is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard. En het dringt door tot op de scheiding van ziel en geest. [29:16] Van gewrichten en merg. En het oordeelt de overleggingen en gedachten van het hart. Als we dat woord van God in de hand leggen van hem. [29:32] En in ons laten spreken door zijn geest. Dan dringt dat door tot in het diepst van ons zijn. Tot in de kern van onze overtuigingen. [29:44] En dan gaat het daar scheiding brengen. Dan gaat het daar onderscheid maken. Tussen wat is drek. Wat is van die oude natuur. [29:54] Wat is dat ego. En wat is van God. Wat is van zijn geest. Wat is dat nieuwe leven. Wat is uit genade. Zodat we dat gaan onderscheiden. [30:06] En dan ontdekken we misschien ook wel heel vaak. Dat datgene waarvan wij het meeste verwachten. Waar we ons. Waarvan we denken van ja dat is mijn sterke kant. [30:19] Dat dat misschien wel een obstakel kan zijn. Een obstakel kan zijn om te leven uit genade. Omdat we daar dan van verwachten. [30:31] Een voorbeeld. Stel je voor je bent. Je bent iemand die heel gedisciplineerd is. Die heel goed doelen weet te stellen. En als die dat weet te stellen. [30:42] Dan behaal je dat ook. En dat is een sterke kant. En dat is hartstikke mooi. Als je goede to-do leestjes ook kan maken. Ik ben zelf ook zo'n type. En doelen kan stellen. [30:54] En een discipline hebt. Waardoor je dat ook voor elkaar krijgt. Een mooie eigenschap. Maar. Soms kan er onbewust ook het idee ontstaan. [31:05] Dat God wel heel content met jou is. Of met mij is. Omdat jij dat doet. Omdat dat altijd weer lukt. En dat God daarom van jou houdt. Begrijp je? [31:17] Dus dan leef je niet vanuit die genade. Maar dan is dat in wezen. Omdat je je kan laten voorstaan. Op iets van. Ja maar. Daarom moet God wel van mij houden. Maar houdt de Bijbel ons juist veel meer voor. [31:30] Dat het juist. Onze zwakheid is. Dat God juist. Door het zwakke. De wijze. Beschaamd. En door het. Het kwetsbare. De sterke. [31:42] Beschaamt. Dat is juist wat. Het evangelie ons ook voorhoudt. En wat we ook bijvoorbeeld zien. In het leven van Paulus. Als hij dat zelf. Steeds dieper. [31:53] Mag ontdekken. Als hij spreekt over. Dat hem een doorn in het vlees is gegeven. Iets. Een. Een. Vuisten van Satan. Zoals hij dat zelfs noemt. Iets wat hem. [32:04] Ja beperkte. Wat hem kwetsbaar maakte. Wat hem. Wat aan hem trok. Waar hij last van had. En hij bad daarvoor. Hij bad er drie keer voor. [32:16] En dan zegt God op een gegeven moment tegen hem. Nee Paulus. Mijn genade. Is voor jou genoeg. Want mijn kracht. Wordt in zwakheid. Volbracht. En dan zegt hij ook. [32:28] Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden. Opdat de kracht van Christus. Zichtbaar wordt. Begrijpt u. Dus. Juist die zwakheden. [32:40] Juist die. Beperkingen. Die. Kunnen ons leren om te leven. Uit genade. Dus wat is jouw. Beperking. Wat is jouw. [32:52] Handicap. Waarin schiet jij. Tekort. En leert dat jou ook. Om te leven. Uit genade. [33:04] En dan kan je misschien niet aankomen. Bij. Een sollicitatie. Maar. Kan je wel groeien. In zijn koninkrijk. In het dragen van vrucht. [33:17] In het bouwen van de gemeente. Juist ook met die zwakheden. Kan bijvoorbeeld iemand die. Heel gevoelig is. Die. [33:28] Misschien zelfs soms last heeft van zijn emoties. Omdat alles zo binnenkomt. En daardoor geraakt wordt. Juist ook de persoon zijn. Die. Als geen ander. [33:39] Kan meeleven. Met een andere broer. Of zus. Kan zo'n persoon. Misschien als geen ander. Aangespoord worden. Om. Te bidden. Voor. Nood. Die diegene om zich heen ziet. [33:53] Waarom. Ook. Omdat diegene. Daaronder. Misschien gebukt gaat. Daardoor geemotioneerd wordt. Of kan een onzeker persoon. [34:04] Die dat misschien van nature wat meer heeft. Niet zo zeker is van zijn zaak. Twijfelt. Weifelt. Misschien wel de persoon zijn. [34:15] Die het uiterst geschikt is. Om advies aan te vragen. Waarom. Omdat diegene. Niet zomaar wat roept. Maar omdat hij eerst eens even over na wil denken. [34:26] Het goed uitgezocht wil hebben. En daardoor ook met een goed gedragen. Geestelijk. Advies kan komen. Waarom. [34:37] Ook vanuit die onzekerheid. En kan een persoon die misschien. Helemaal niet goed tegen prikkels kan. En al snel. Overprikkeld raakt. En behoefte heeft aan rust. [34:48] En structuur. Ook wil juist een persoon zijn. Die heel goed structuur. En duidelijkheid. Kan verschaffen aan andere mensen. Begrijp je? [35:00] God gebruikt die zwakheden. Die kwetsbaarheden. Die afwijkingen. Om juist ook ons te doen laten groeien. Om ook te groeien in. [35:13] En te leven uit. Genade. Dus waarin wijk jij af van de norm? Waarin voel jij je gehandicapt? Zie dat dus niet als een excuus. [35:27] Van. En dus ben ik niet bruikbaar. Dus ben ik niet bruikbaar voor God. Want. Ja. Dit zit mij altijd weer in de weg. Dit is mijn beperking. Ja. En daarom ben ik niet geschikt voor. [35:39] Gods werk. Nee. Zie dat juist als een kans. Om. Te leven uit genade. Om. Ook juist daarin. Het van hem te verwachten. Te weten dat hij het door jou heen moet doen. [35:53] Weten dat. Zijn kracht. In zwakheid. Wordt volbracht. Amen. Wordt volbracht.