Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106881/david-en-salomo-verlangen-naar-god/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen broeders en zusters.! Fijn dat ik vanmorgen bij u mag zijn en dat we samen ook weer het woord mogen openen en dat we mogen luisteren naar wat de Heer ons te zeggen heeft. [0:15] En het is wat me deze week bezighield, dat is dat ik toch wat bepaald werd bij de jonge mensen. [0:30] En nou zie ik hier niet zoveel jeugd zitten en daar had ik eigenlijk op gehoopt. Maar oké, er zit ook een boodschap voor ons in, voor diegenen die niet zo jong weer zijn. [0:49] Het gaat over Salomo en over David. En ik vond het wel heel treffend om te horen dat de dochter die geboren is Salome heet. [1:01] Nou, we hopen dat zij later, wanneer ze tot jaren van onderscheid is gekomen, dat zij de Heere God ook zo mag leren kennen zoals Salomo dat heeft leren kennen. [1:19] Zijn vader heeft daar wel een hele grote rol in gespeeld. Maar een nog grotere rol heeft de Heere God daarin gespeeld. En ik wil met jullie lezen uit de 1 Kronieken 29. [1:35] 1 Kronieken 29. En ik val natuurlijk midden in een geschiedenis. [1:54] Als u de gelegenheid hebt, leest u dan ook hoofdstuk 28. Ook van de week of vandaag nog eens door. Ik zal er straks wel wat uit aanhalen. [2:06] Ik lees vanaf vers 1. Verder zei koning David tegen heel de gemeente, God heeft mijn zoon Salomo als enige uitgekozen, nog jong en onervaren. [2:28] Dit werk daarentegen is groot, want het is geen bouwwerk voor een mens, maar voor God de Heere. Met heel mijn kracht heb ik voor het huis van mijn God gereed gemaakt, het goud voor de gouden voorwerpen, het zilver voor de zilveren, het koper voor de koperen, het ijzer voor de ijzeren en het hout voor de houten voorwerpen. [2:56] Onikstenen en andere stenen als opvulling. Sierstenen en kleurrijke stenen. Allerlei edelstenen en marmeren stenen in overvloed. [3:09] En omdat ik behagen schep in het huis van mijn God, geef ik daarboven mijn persoonlijk vermogen aan goud en zilver voor het huis van mijn God. [3:23] Boven alles wat ik voor het huis van het heiligdom al gereed gemaakt heb. Drie duizend talent goud van het goud van Ophir en zevenduizend talent gezuiverd zilver om de muren van de huizen te overtrekken. [3:43] Goud voor de gouden voorwerpen, zilver voor de zilveren voorwerpen en voor ieder werk door de hand van de ambachtslieden gemaakt. Wie is vandaag gewillig de heren zijn gaven te schenken? [4:00] Toen gaven de hoofden van de families vrijwillig met de leiders van de stammen van Israël. De leiders over duizend en over honderd. [4:12] En de opzichters over het werk van de koning. Zij gaven voor de dienst van het huis van God vijfduizend talent goud. Tienduizend drachmen. [4:24] Tienduizend talent zilver. Achttienduizend talent koper. En honderdduizend talent ijzer. Wat zij aan edelstenen bij zich vonden gaven zij voor de schatkamer van het huis van de heren. [4:40] In de handen van de gersoniet Jeel. Het volk was verblijd over hun vrijwillig geven. Want zij gaven met een volkomen hart vrijwillig aan de heren. [4:55] Ook koning David verblijde zich in hoge mate. Toen loofde David de heren voor de ogen van heel de gemeente. [5:06] David zei geloofd zij u heren God van onze vader Israël. Van eeuwigheid tot eeuwigheid van u heren is de grootheid. [5:18] De macht. De luister. De kracht en de majesteit. Want alles wat in de hemel en op de aarde is, is van u. Van u heren is het koninkrijk. [5:31] En u hebt zich verheven tot een hoofd boven alles. Rijkdom en eer komen van voor uw aangezicht. En u heerst over alles. [5:45] In uw hand is kracht en macht. In uw hand is het om ieder groot te maken en sterk te maken. Nu dan, o onze God. [5:56] Wij loven u en prijzen uw luisterrijke naam. Want wie ben ik en wat is mijn volk dat wij de kracht zouden hebben. Om vrijwillig te geven zoals dit. [6:09] Want van u is alles. En uit uw hand hebben wij het u gegeven. Want wij zijn vreemdelingen voor uw aangezicht en bijwoners. [6:21] Zoals onze vaderen. Als een schaduw zijn onze dagen op de aarde. En er is geen hoop. Heren, onze God. [6:32] Heel deze overvloed die wij gereed gemaakt hebben voor u. Een huis te bouwen. Voor uw heilige naam. Dat is van uw hand. Het is alles van u. [6:43] En ik weet mijn God. Dat u het hart beproeft. En dat u behagen schept. En wat billig is. Ik heb met een oprecht hart. Al deze dingen vrijwillig gegeven. [6:56] En ik heb nu met vreugde gezien. Dat uw volk dat hier gevonden wordt. Het u vrijwillig gegeven heeft. Heren, God van onze vaderen. [7:08] Abram, Isaac en Israël. Bewaar voor eeuwig deze gezindheid in het hart van uw volk. En richt hun hart tot u. En geef mijn zoon Salomo een volkomen hart. [7:20] Om uw geboden. Uw getuigenissen. En uw verordeningen in acht te nemen. Om alles te doen. En dit bouwwerk waarvoor ik een voorraad gereed gemaakt heb. [7:33] Te bouwen. Daarna zei David tegen heel de gemeente. Loof nu de Heere uw God. Toen loofde heel de gemeente de Heere. [7:44] De God van hun vaderen. En zij knielden. En bogen zich voor de Heere neer. En voor de Koning. Zij brachten de volgende dag. [7:56] De Heere slachtoffers. En brachten de Heere brandoffers. Duizend jonge stieren. Duizend rammen. Duizend lammeren. Met hun plengoffers. En slachtoffers. [8:07] In overvloed. Voor heel Israël. Tot zover. Wij zongen zonet. [8:21] Een prachtig lied. En ik heb drie zinnetjes daarvan opgeschreven. Want ik dacht. Dat is precies waar het vanmorgen ook om gaat. En waar ik ook de jonge mensen toe wilde oproepen. [8:34] En nou ja. Ze zijn het dus niet. Maar dan hebt u in ieder geval een boodschap. Om dat vandaag aan uw kinderen. Of aan de jongeren. Ja. Over te brengen. [8:45] We zongen. Jezus. Ik verlang naar u. Heel mijn leven. Geef ik u. Heer. Heer. [8:56] Laat die mijn. Laat dat mijn offer zijn. David. Ik hoef u niets te vertellen. [9:10] Een zeer bijzonder persoon. Een belangrijk persoon ook in de schrift. Een man van God. Een man naar Gods hart. [9:22] David. In zijn leven vinden we geweldig mooie dingen. Zoals ook in dit hoofdstuk wat we gelezen hebben. Vinden we een geweldige getuigenis van de aanwezigheid van God in zijn leven. [9:37] Vinden we vruchten van het feit dat hij al op jonge leeftijd de heren zocht. En de heren diende. Met heel zijn hart. [9:48] Op de heren vertrouwde. We vinden ook in de schrift nare dingen. Over het leven van David. Grote grove fouten die hij heeft gemaakt. [10:02] Waarvan het soms leek dat hij totaal niet met de dingen van God bezig was. Dat het zomaar gebeurde dat hij als het ware zomaar in een vuilkuil kon lopen. [10:19] Dat hij zomaar struikelde. En daar blijkbaar achteraf helemaal in eerste instantie niet meer aan dacht of besefte dat hij een grove fout gemaakt had. [10:31] U kent de geschiedenissen vast die in het woord van God staan opgetekend. En toch lezen we door alles heen dat David was een man naar Gods hart. [10:45] Waarom? Omdat David of het nu om struikelingen ging of of het nu om dienen van de heren ging. Altijd weer was zijn hart wat op een bepaald moment weer vroeg naar de heren. [10:59] Altijd schuilde hij weer bij zijn God. Altijd beleed hij God weer. Bijvoorbeeld de heren is mijn licht en mijn heil. [11:10] De heren is mijn heren. De heren is mijn schuilplaats. De heren is mijn rots. En zoekt u al die psalmen maar op al die liederen die David heeft mogen schrijven. [11:24] Altijd keerde hij weer terug tot God. En God in zijn grote genade en barmhartigheid. Die de mogelijkheid bood om David ook telkens weer zijn zonden te vergeven. [11:39] Of telkens weer zijn offers te aanvaarden die hij bracht tot eer van God. Om die in zijn leven en door zijn leven heen zichtbaar te maken. [11:54] En broeders en zusters, een van de geschiedenissen is dat David, u kunt dat lezen in 2 Samuel hoofdstuk 7. Dat David een enorme liefde voor de heren heeft en moet gehad hebben. [12:10] Namelijk dat hij op een bepaald moment als hij de nacht doorbrengt. Dat hij denkt aan zijn eigen huis. En dat hij denkt aan het feit dat God geen huis heeft. [12:21] Geen tempel heeft. Geen heiligdom heeft waarin hij kan wonen. Het blijkt uit het hoofdstuk ook dat de heren God daar ook helemaal niet op zit te wachten. [12:34] Dat God ook eigenlijk niet kan wonen in huizen door handen van mensen gemaakt. Eigenlijk is dat helemaal niet nodig. Eigenlijk is het bijna kleinerend voor God. [12:45] En toch heeft God ook, en geeft hij ook aan in dat hoofdstuk, en ontdekt David dat ook. God spreekt tot hem dat God in een tent gewoond heeft. [12:58] En dan wordt het terug verwezen naar de tabernakel. En dat God zei, ik woonde in een tent en ik was er altijd bij. Ik zag jullie altijd, ik zorgde, ik was erbij. Nu, David verlangde ernaar om een huis voor God te maken. [13:15] Voor God te bouwen. En God zegt dan tegen hem dat er een zoon geboren zou worden, die nog niet geboren was op dat moment. [13:27] Dat die zoon na het overlijden van David die tempel zou mogen bouwen. Een huis voor mij. God had hem daar zelf voor uitgekozen. [13:40] Let wel, hij was nog niet geboren. David krijgt te horen van de Heere God dat hij dat huis niet mag bouwen. [13:52] Omdat er bloed aan zijn handen kleeft. Later krijgt David zijn zoon. En die wordt geboren uit het huwelijk met Batsheba. [14:07] U weet wel, Batsheba die hij eigenlijk gestolen heeft van Uriah, zijn legeroverste. U kent deze donkere bladzijde uit de geschiedenis. [14:21] De eerste zoon die daaruit geboren wordt, die sterft. En later krijgt Batsheba opnieuw, is in verwachting en blijkt zij in verwachting te zijn van Salomo. [14:38] En Salomo die krijgt de naam Salomo en dat betekent man van vrede. En we lezen dan in 2 Samuel 12 vers 24 tot 25 dat de Heere Salomo lief had. [14:57] Dus toen hij geboren werd, had God al liefde voor Salomo. En de profeet Nathan, die komt daar ook naartoe. Die komt bij wijze van spreken op kraamvisite. [15:11] Maar hij wordt gestuurd door de Heere en hij geeft hem de naam namens de Heere Jedidja. En dat betekent door de Heere geliefd. [15:25] In 1 Kronike 28, het hoofdstuk voor het hoofdstuk wat wij gelezen hebben. Daarin zien we vervolgens dan, dat wanneer er een tijd voorbij gegaan is, dat David daar het plan en de voorbereidingen van de tempelbouw deelt met de vertegenwoordigers van het volk. [15:44] De ministers zou je kunnen zeggen, de lege staf enzovoort enzovoort. En David benoemt daar ook datgene wat hij apart heeft gelegd voor de bouw van het huis van de Heere. [15:58] David benoemt een enorme donatie in gewicht aan goud en zilver en koper, ijzer en edelstenen. [16:10] En als we dat zouden omrekenen vandaag de dag, want een talent goud, dat was ongeveer 30 kilo. En er wordt over duizenden, over tonnen gesproken wat er bijeen gebracht is. [16:25] Dan spreken we over vele, vele miljarden. Een ongekend bedrag wordt er gegeven. [16:37] Wordt er klaargelegd voor het huis van de Heere. In 28 vers 19, daar ontvouwt David het plan en dan vertelt hij over het ontwerp van de tempel. [16:54] En dat heeft hij niet zelf verzonnen, maar hij zegt, en dat is heel belangrijk, dat hij in een geschrift door de Heere dit alles heeft verstaan. [17:06] God heeft zelf het plan en het ontwerp aan David gegeven. Geweldig! De Heere God is erbij betrokken. [17:19] De Heere God beantwoordt op een of andere manier toch ook de liefde van David voor de Heere God en voor het feit dat hij een huis, een tempel, een plaats voor de Heere wil hebben. [17:35] En het is geweldig als we daaraan denken, want als je vraagt over de betekenis van de tempel, nu de tempel, dat was de woonplaats van God. [17:46] Zo wordt het later in de Bijbel op vele wijze besproken. En God woonde zoals hij eerd in een tent woonde, woonde hij te midden van het volk. [17:58] Hij wilde bij hen wonen, hij wilde met hen optrekken, hij wilde met hen omgaan, hij wilde tot hen spreken, hij wilde hen zegenen, hij wilde zijn plannen met zijn volk ten uitvoer brengen. [18:11] Het was een diep verlangen van de Heere God en daarom is het zo geweldig dat David hier iets mag doen, iets mag klaarleggen en ik zeg iets omdat de God waar het om gaat vele malen groter is. [18:28] Dat is niet in talenten te omvatten, dat is niet in miljarden uit te drukken, in alle miljarden van de wereld niet wie de Heere God is. En het is zo geweldig dat David liefde heeft voor de Heere en liefde voor de bouw van dat huis, om God een plaats te geven te midden van het volk in zijn dagen. [18:54] David moet ook gedacht hebben aan zijn eigen volksgenoten. Het was niet alleen voor zichzelf. Nee, hij wilde dat zijn volk waar hij koning over was, dat zij bij de Heere zouden leven en bij zijn licht zouden wandelen en zijn zegeningen zouden ontvangen en tot een getuigenis zouden zijn voor de hele toenmalige wereld. [19:24] Geweldig. En dan in vers 5 tot 7, in hoofdstuk 29, nee in hoofdstuk 28 nog, wordt uiteindelijk Samuel, Salomo voorgesteld aan het kader, aan de leidinggevende. [19:43] En geeft hij aan dat Salomo koning zal worden en dat Salomo dat huis gaat bouwen. En dat hij nu alles gereed gelegd heeft, zodat alles klaar ligt en Salomo dit grote werk kan aanvangen, wat hij later ook volvoerd heeft. [20:02] Salomo is door en voor de Heere uitgekozen voor het tempelbouw en voor het koningschap. [20:15] En dat is iets bijzonders, want God heeft daar zelf dus ook zijn hand in gehad. En broeders en zusters, als er staat dat hij Salomo heeft uitgekozen, dan zeggen we, ja dat is toch wel heel bijzonder, dat God heel speciaal iemand die net geboren is, al lief heeft, en dat hij dan, bij wijze van spreken, hem ook uitverkiest, uitkiest om dit grote werk te doen. [20:48] Uitkiest dat Salomo ook met God zou leven. En dan denk ik, ja, zou dat nu ook voor ons gegolden hebben? [20:59] Geldt dat nu ook voor ons, voor u en voor mij? Ik denk het wel. Nee, ik denk het niet alleen, ik weet het zeker. Want God heeft ook u en mij, kind van God, uitverkoren van voor de grondlegging der wereld. [21:20] Hefese 1. En hij heeft ons ertoe bestemd, om als kinderen van hem te worden aangenomen. In hem, in Christus, al uitgekozen, toen wij nog niet eens bestonden, toen wij ook nog niet geboren waren. [21:37] Toen had God u en mij al lief. En had hij het verlangen om ons uit te kiezen voor hem. Dat wij ons zouden geven aan hem. [21:51] Op de roep van het evangelie. En ik ga ervan uit dat de meesten hier vanmorgen zichzelf hebben gegeven aan hem. [22:04] En een kind van God zijn. U bent uitverkoren. In Christus. Niet in wie u van uzelf was. Niet omdat u een mooie naam had, of een prachtige geslacht voor u. [22:19] Nee, in Christus. Dan gaan we naar dat hoofdstuk 29. En daar vinden we een voorbeeld van geestelijke principes om na te leven. [22:35] We zien in vers 1 tot 5, dat ten eerste David getuigt daar, voor de hele gemeente van Israël, over Gods plan met zijn zoon, met Salomo. [22:52] En in de tweede plaats getuigt hij opnieuw over zijn liefde voor God en zijn liefde voor het huis van de heren, wat Salomo kan gaan bouwen. [23:05] En in de derde plaats getuigt hij over hetgeen hij uit liefde voor God in zijn huis, uit zijn eigen vermogen, heeft geofferd, heeft gegeven voor dat grote werk. [23:23] En broeders en zusters, ik zei u al, wat een enorm bedrag, wat bijna niet te tellen is, wat bijna niet te meten is, want het gaat echt om tonnen goud en zilver en koper en ijzer en edelstenen. [23:39] En dan, dat lag al klaar, en dit van David komt er nog bij, uit zijn eigen portemonnee zou je kunnen zeggen. En dan komt er ook nog datgene bij, van de hoofden van families, van leiders, van de stammen van Israël, en leiders over duizend, en over honderd, en de opzichters, dus al de leidinggevenden. [24:01] Leidinggevenden. Dat komt er ook nog bij. Nou, het is onvoorstelbaar. Onvoorstelbaar. Dat wat er gegeven wordt. [24:17] Dan volgt Davids boodschap in de vorm van een vraag. Dat ging eraan vooraf. Want die leiders, die gaven niet zomaar uit zichzelf, maar er ging een vraag aan vooraf. [24:32] Er ging eigenlijk een boodschap van David uit. En die vraag was, wie is vandaag, gewillig, de heren, zijn gaven, te schenken? [24:43] En die vraag, die wordt, zoals ik u net al zei, beantwoord met daden. Weet u, wij kunnen zeggen, ik geloof in God. [25:01] Mensen kunnen heel veel zeggen over geloven in Christus, of geloven in God. Maar de Bijbel zegt dat de duivel ook gelooft. Jacobus, die schrijft erover. [25:14] En die zegt, dat geloof, dat moet zichtbaar worden in de werken, in daden. De daden van iemand, die een christen is, die zegt, ik geloof, moeten ervan getuigen, dat hij of zij, werkelijk een kind van God is. [25:33] En die daden, dat is niet alleen in datgene wat je zegt, in datgene wat je, waar je naar kijkt, in datgene waar je naar luistert, in datgene waar je, waar je van proeft. [25:47] Nee, dat, dat komt ook, daadwerkelijk, in daden tot uiting. In goede werken. Niemand wordt door werken behouden, zegt de Bijbel, laat dat duidelijk zijn. [26:00] Maar geloof, echt geloof, moet wel getuigen van werken. Werken moeten getuigen van een echt geloof. En dat is wat we hier eigenlijk ook zien. [26:14] We zien hier iemand, we zien hier mensen, leiders, ministers, enzovoort, enzovoort, die gewillig zijn. [26:25] Er is drang in hun binnenste, om met David mee te doen, en niet omdat David dat voorbeeld gaf, maar om het doel waarvoor David had gegeven. [26:39] Zijn daden, kwamen tot uiting, in dat wat hij van zichzelf offerde. En deze mensen, die worden daar, niet alleen daardoor aangeraakt, maar die zijn ook gewillig van binnen. [26:53] Net als David. Wat geweldig, dat leiders, te herkennen zijn, aan een gewillig hart, aan een gewillig leven. [27:04] Aan mensen, die graag God willen dienen. God graag de eerste plaats willen geven. Graag zichzelf willen verliezen, ten baten van de gemeente bijvoorbeeld. [27:19] Of als regeringsleiders, zich willen verliezen, ten baten van een volk. Wat een grote voorbeeld, wat een voorbeeldfunctie, hebben leiders. [27:34] Ook in de gemeente van de Heer Jezus Christus. Hoe schokkend is het, als een leider, vervalt in zonde, zoals bijvoorbeeld David, dat overkwam. [27:47] Wat is dat schokkend. En wat heeft dat vaak grote gevolgen in een gemeente. Wat is het schokkend als even gelisten, of predikers, grote misstappen maken. [28:06] En dat dan andere, horen, gelovigen, die door de boodschap van zo iemand tot bekering zijn gekomen, dan tot ontdekking komen, dat zijn geloof schipbreuk heeft geleden bijvoorbeeld. [28:27] Wat een nare gevolgen. Nee, wat is het geweldig, dat we hier, leiders zien, hoofden van families, een koning, ministers, legeroversten, het complete kader van het volk, dat dat, dat ze met elkaar, een voorbeeld stellen. [28:53] En dat er gewilligheid is, om de heren hun gaven te schenken. Om datgene wat ze hebben, om dat aan de heren te geven. [29:08] En wat zien we later, we hebben het gelezen, dat deze mensen, inclusief David, inclusief Salomo, op dat moment, dat zij alle zich bewust waren, dat het totaal niet was, van hunzelf. [29:25] Dat het niet iets was, wat zij verdiend hadden, of wat zij bijeen gebracht hadden, maar dat ze alles wat ze konden geven, uit de hand van de heren hadden ontvangen, en vervolgens via hun handen, weer terug konden geven aan de heren, ten dienste van de heren mochten stellen. [29:44] Dat is een christen leven. Dat is een leven van een kind van God. Dat is een boodschap, die wij uit mogen dragen. Dat mag ook teruggevonden in ons, en in mijn, in uw leven. [29:58] Dat datgene wat wij hebben, of wat wij mogen doen, of dat als ik hier vanmorgen mag staan, dat we ons altijd bewust blijven, dat het niet iets is van onszelf, maar dat het iets is, wat de Heer aan ons gegeven heeft, en wat wij ook weer uit mogen delen. [30:18] Wat we als het ware, in eerste instantie, aan Hem mogen geven. Het gaat om Hem. Het gaat om Christus. Want, om nog even daarop terug te komen, als je al die miljarden op zou tellen. [30:37] Een ongekend groot geschenk, wat deze mensen geven, voor de heren, aan de heren. Maar waarvan ze zich bewust zijn, we hebben het van de heren ontvangen. [30:49] Broeders en zusters, wat werkt het uit? Wat werkt het uit? Het volk was verblijd, over hun vrijwillige gaven, want zij gaven met een volkomen hart, met een onverdeeld hart. [31:05] Er was niet zoiets van, nou, als ik dat nou doe, maar eigenlijk wil ik toch nog wel een beetje voor mezelf houden. Nee, er was een onverdeeld, er was een hart, wat volkomen toegewijd was aan de heren. [31:20] En daarom was daar ook die gewilligheid, en was daar ook die vrijwilligheid. Niemand werd er toe gedwongen. Het was geen dwang. Het was puur uit liefde tot de heren God. [31:34] Broeders en zusters, wat een geschiedenis hebben we hier. Je zou bijna zeggen, dit is toch bijna niet mogelijk, dat mensen zoveel kunnen geven. [31:48] Maar, wie heeft het meeste gegeven? God zelf. Want, want zegt de Bijbel, spreekt de Bijbel niet, spreekt, ja, en dat is wel wonderlijk, dan gaat het bijvoorbeeld in 2 Korinthe 8, dan gaat het ook over geven, of 2 Korinthe 5, nou ben ik hem even kwijt, maar dan gaat het ook over geven. [32:16] Het geven van de gemeente. Er werden inzamelingen gehouden. Maar als de heren dat dan bij monden van Paulus uitlegt, dan zegt Paulus, die mag schrijven, God heeft de blijmoede gegeven lief. [32:36] En er wordt er ook gesproken over, dat het niet gedwongen is. Niemand wordt er toe gedwongen om te geven, maar wie karig saait, zal karig oogsten. [32:49] Maar, maar, dan zegt hij er ook bij, van als wij nou geven, dan bewerkt dat dankzegging aan God. En dat zie je eigenlijk in dit gedeelte exact hetzelfde. [33:02] Dat komt hier ook naar voren. We hebben het gelezen. Er is, er is sprake van enorme lof, prijzing en dankzegging aan God, en er is ook enorme blijdschap. [33:15] Er is vreugde. En dan ga ik naar de Heer Jezus. Want, waar schrijft Paulus ook over in datzelfde stukje? Dan zegt hij, Gode zij dank, voor zijn, God zij gedankt, voor zijn, onuitsprekelijke gaven. [33:38] Daar zijn geen woorden voor te vinden. Daar is geen, geen geschenk naast te leggen, om, om tot uitdrukking te brengen, of om proberen uit te leggen, hoe groot die gaven van God is geweest, in de Heer Jezus Christus. [33:59] Dat is niet te meten. Ja, daarom staat er ook, onuitsprekelijke, onuitsprekelijke, daar zijn geen woorden voor te vinden. [34:10] Niemand is in staat, om dat hier, op aarde, te kunnen uitleggen met woorden. Hoe groot de Heer Jezus Christus, hoe groot Gods gaven is. [34:25] En die gaven, die heeft hij aan u en aan mij gegeven. God heeft dat gegeven met een volkomen hart. Nee, God heeft zijn hart gegeven. [34:39] God heeft zichzelf opgeofferd, uit liefde voor ons, toen we nog niet eens geboren waren. Hoe is het mogelijk? [34:52] Broeders en zusters, dit Bijbelgedeelte bepaalt ons bij Gods grote gaven. En met datgene wat dat uitwerkt, in u en in mijn leven, wat dat moet uitwerken. De Heer Jezus Christus moet bovenaan staan. [35:08] En weet u, en daarom vind ik het zo mooi, dat als we dit lezen, dat David, uit liefde voor het huis van God, vanuit zijn eigen vermogen, zoveel geeft. [35:21] Oh, wat geweldig. En dat die leiders, dat ook willen, dat daar een drijf, een drang is in hun leven, om zo God, lof te brengen. [35:34] En dan te beseffen, dat ze het niet van zichzelf hebben, maar dat ze het gekregen hebben, notaveden. Want tot die conclusie komen ze allemaal. David zegt, Rijkdom en eer komen van u, aangezicht. [35:52] En u heerst over alles. In uw hand is kracht en macht. In uw hand is het, om een ieder groot te maken, en sterk te maken. Nu dan, o onze God, wij loven u, en prijzen uw luisterrijke naam. [36:06] Want wie ben ik? En wat is mijn volk, dat wij de kracht zouden hebben, om vrijwillig te geven, zoals dit. Want alles, alles is van u. [36:23] Alles wat ik heb, zegt een lied, dat heb ik van mijn vader. Alles wat ik heb, dat heb ik van mijn vader. En uit uw hand, dan moet u een streep onder zetten, in uw Bijbel, als u dat nog niet gedaan hebt. [36:42] Want uit uw hand, hebben wij het, u gegeven. Zie je? Er is niets van ons bij. Als wij hier vanmorgen zijn, hoeven we onszelf, geen schouderklopje te geven. [36:57] Of als wij taken vervullen, in de gemeente. Als wij een plaats hebben gekregen, als wij, nee dan moeten we beseffen, Heere God, u hebt het mij gegeven. Ik heb het om niet ontvangen. [37:12] Omdat ik, dat ik, dat ik, dat ik, dat ik, dat ik, u onuitsprekelijke gaven, mijn verlosser, de Heer Jezus Christus, heb mogen leren kennen. [37:22] En broeders en zusters, dit hield mij zo bezig van de week. Omdat ik het zo mooi vond, dat, dat David, hier zo spreekt, over zijn zoon Salomo. [37:34] En dan zegt hij, hij is nog zo jong, en onervaren. Jong en onervaren. In vers 1 leest u dat van hoofdstuk 29. [37:47] Een andere vertaling zegt, het was nog een tengere knaap. En toen moest ik denken aan al die jonge mensen in ons midden. Al die jonge mensen, waarvan we vandaag zoveel horen, dat, dat, dat, dat, dat de jonge mensen zo in nood verkeren. [38:05] minister Kuipers, de nieuwe minister van volksgezondheid, die zei het van de week, toch? Dat, dat twee op de drie jongeren, met depressiviteitsklachten rondlopen. [38:23] Dat wil zeggen dat, dat, dus, heel veel jongeren, en zal dat de gemeente van de Heer Jezus voorbij gaan? Zouden de jongeren hier, in deze gemeente, zouden die daar geen problemen mee hebben? [38:39] Ik hoop het niet. Maar, maar dat er dus, dat er dus, dat er dus sprake is van, dat ze geen perspectief meer hebben, geen hoop, geen uitzicht voor de dag van morgen. [38:55] Dat is depressiviteit. Dan weet je eigenlijk niet, en dan verwacht je eigenlijk niks. Depressiviteit is heel erg. [39:06] En er zijn natuurlijk gradaties in. Maar, maar, maar, maar je hebt, je bent niet blij in ieder geval. Je bent niet blij. Je ziet op tegen elke dag, elke nieuwe dag. [39:19] En, en wat zal dat voor die jonge mensen betekenen? Zij staan aan het begin, zij hebben, zij moeten studeren, zij zitten op school. Zij, zij, zij hebben nog een leven voor zich in hun gedachten. [39:29] En daar willen ze ook van genieten. Onze zoon is vijftien jaar. En je mag gerust weten, dat ik het de laatste tijd, veel met hem praat, of probeer te praten met hem. [39:44] En dat, ik heb dit stukje ook voorgelezen aan hem. Over Salomo. En ik, en ik gebruik soms de voorbeelden van, het jongetje van de overkant, die net zo oud is als hij. [40:03] Waar hij altijd mee bevriend is geweest. Maar die nu, ja, ze leiden een heel ander leven. Ze hebben niets met God, die mensen. [40:14] Wij houden van ze, wij bidden voor ze. We gaan heel goed met ze om, maar, dat jongetje is veertien jaar, is een jaar jonger, dat is onze zoon. Maar die komt midden in de nacht thuis. [40:27] Die hebben een vriend, die al een auto heeft. En dan komen ze met een hele groep, met jongens en meiden, s'avonds laat, over twaalf, voor één uur, twee uur komen ze thuis. [40:43] Of ze komen de volgende morgen hun fiets ophalen, dan vraag ik me af, dan zeg ik wel eens tegen mijn zoon, ik zeg, waar zullen ze nou geweest zijn? Denk je er wel eens over na? Hoe vind jij dat nou? [40:54] Zou jij dat ook willen? Ja. Begrijpelijk. Zou je dat ook wel willen natuurlijk, ja. Maar wij proberen hem, naar aanleiding van die voorbeelden, en van dat wat er in de media naar ons toekomt, over die jonge mensen, en over jonge mensen, die niets met God te maken willen hebben, probeer ik dat als een voorbeeld te geven, en te laten zien, van jongen, weet je waarom, dat wij regelmatig zeggen, nee, Lucas, dat gaan we niet doen. [41:34] Ik zeg, dat doe ik omdat ik van je hou. Ik hou van je. Je bent zo kostbaar, vind je. Je bent mijn alles, zeg ik dan. [41:46] En, weet je, geloof jij ook in de Heer Jezus, Lucas? Nou ja, je snapt wel dat, als een vader of moeder dat doet, ja, dat vinden we niet zo, dan, meestal kijkt hij alle kanten op, behalve naar mij. [42:05] Maar dat geeft niet. Dan zeg ik, ik zeg, dit is moeilijk, hè, die vragen. Ja, ja, dat vind ik best wel lastig, zegt hij dan. Maar, maar, ik zei, hij zit ook op de Bijbelstudiegroep, voor jongeren, dus hij gaat gelukkig allemaal mee. [42:21] Maar hij zegt, ja, ik geloof echt in de Heer Jezus. Maar dan probeer ik hem ook te vinden. Maar, jongen. Probeer. [42:33] Ik ga terug naar de tekst. Weet je, wat doet David namelijk? En dat trof mij in mijn hart. David, die gaat met Salomo spreken. [42:46] En wat zegt hij bijvoorbeeld in hoofdstuk 28 vers 9? En ik vind dat zo geweldig. Dat David als vader met zijn zoon praat. [43:05] Die jongen die nog zo jong en onervaren is. Die nog niet weet wat de wereld allemaal kan brengen. Of hoe de wereld ook jonge mensen vernield. [43:17] Ik geloof dat de grootste groep van jonge lui. Of van zelfmoord is onder de jonge mensen. Dus, hoe komt dat? [43:30] De jonge mensen lijken wel of ze niet meer weten wat ze moeten doen. Op welke kant ze op moeten. En die schuld ligt niet bij die jonge lui. Die ligt in eerste instantie bij de ouders. [43:43] Die ligt bij ons. Want, doen wij net als David. Nemen wij onze zoon of onze dochter. [43:54] Of kleindochter. Of kleinzoon. Als u een opa bent. Of oma bent. Of als u een leraar bent. Op school. Ik weet niet. Of een jeugdleider. [44:05] Of een oudste. Er staat. En jij. Mijn zoon Salomo. Hoe komt Salomo tot zijn doel? [44:19] Hoe kan hij door God gebruikt worden? Hoe kan hij ook een gevende. Zelfopofferend iemand worden. Die zichzelf geeft aan de heren. Dan zegt Salomo. [44:31] Ken de God van je vader. Nou. Dat is wat. Hij zegt niet. Ken je. Ken God. Nee. Hij zegt. Ken de God van je vader. [44:43] Dus hij stelt zichzelf als een voorbeeld. Nou. Als God. Als David God niet diende. Als David. God niet serieus naam in zijn leven. Nou. [44:54] Dan had hij op dat eerste moment wel kunnen ophouden. Want dan had hij. Wie is dan. Dan had Salomo kunnen zeggen. Wie is dan uw God? Die ken ik inderdaad niet. Hoe moet ik die leren kennen? [45:05] Nee. David zei. Ken de God van je vader. Dat is één. En dien hem. Met een volkomen hart. Salomo. Geef niet een klein beetje van je leven. [45:18] Maar geef je hele leven. Zodat je een fundament hebt onder je leven. Zodat je een levende steen kan worden voor de bouw van een geestelijk huis. [45:29] En ingevoegd kan worden in dat heilige priesterschap. Dat koninklijke priesterschap. Dat koninklijke priesterschap. En dat je net als wij. Anderen kunnen vertellen. [45:43] En anderen mogen roepen. Zoals we zelf geroepen zijn uit de duisternis tot zijn wonderbaar licht. Om de grote daden te verkondigen van hem. Die ons uit die duisternis getrokken heeft. [45:56] En geroepen heeft. Dienen met een volkomen hart. En met een bereidwillige ziel. Salomo. [46:08] Jonge. Want de Heere doorzoekt alle harten. Ook jouw hart Salomo. Dat zeg ik ook wel eens tegen Lucas. Ik heb dat ook letterlijk tegen hem gezegd. [46:20] Ik zeg God kijk naar jouw hart jongen. Niet dat je elke zondagmorgen heel trouw. Bij ons in de samenkomst zit. En de beamer bedient. Dat vindt hij fijn. [46:34] En daar zijn wij ontzettend. Ik vind het geweldig dat je dat doet jongen. Je bent er altijd. Ik hoef hem niet te zeggen van. Als ik niks zou zeggen. Dan zou hij gewoon komen. [46:44] Hij komt altijd. Maar ik zeg. Hij kijkt naar je hart. Het gaat hem om je hart. Want als je hart aan hem toebehoort. [46:55] Als je heel je leven aan hem overgeeft. Dan gaat er wat gebeuren. Dan komt er blijdschap. Want de Heere zoekt alle harten. [47:07] En hij heeft inzicht in alle gedachtenvorming. En dan komt het. Als je hem zoekt. Salomo. Vader, moeder. [47:21] Voogd. Opa, oma. Probeer eens te bidden. Of een moment uit te kiezen. Om met je kind. [47:33] Of met je tiener. Of met je jonge persoon. Die misschien allemaal nog een beetje aan de rand staat. Nog niet echt. Opnieuw geboren zijn. [47:48] Probeer ze eens apart te nemen. En lees dit dan eens met ze door. En zeg. Zoek als je hem zoekt. Dan zal God zich door jou laten vinden. [48:00] Ja, dat klopt. Dan is het niet alleen maar een verhaal of theorie. Maar dan ga je merken dat God naar jou zoekt. [48:11] En naar jou vraagt. En in jouw leven wil binnenkomen. Dan zul je vinden. Maar als je hem verlaat. Ja. Met andere woorden. [48:22] Salomo. Jonge. Wees trouw aan de Heere. Wees trouw aan de Heere. Verlaat hem niet. Ga niet je eigen weg. Met alle gevolgen van dien. [48:35] Je verliest je fundament onder je leven. O broeders en zusters. Wat is dit belangrijk. Hij bemoedigt hem ook. [48:47] Want hij weet. Voor welke taak hij gebruikt gaat worden. In vers 20. Vervolgens zei David tegen zijn zoon Salomo. Vader en zoon. [49:01] Salomo jongen. Wees sterk. En wees moedig. Bemoedigen wij onze kinderen ook. Of staan we alleen maar met een opgeheven vingertje. [49:14] Ik moet je eerlijk zeggen. Daar ben ik wel een beetje toegenijgd. Maar dat komt soms omdat je zou hem bijna wel. Je zou het erin willen gieten. Je zou hem door elkaar willen schudden. [49:27] En zeggen. Snap je het nu nog niet. Begrijp je het. Je moet. Je hebt de Heere Jezus nodig. En staar je nou niet blind op al die prachtige dingen die de wereld biedt. [49:40] Want dat valt in het niet bij de gave die God heeft gegeven. Maar dat is niet goed. Dat kan niet. Nee. Laat die bewogenheid maar in ons hart zitten. [49:51] En laten we ze ook bemoedigen. Ik had dat vanmorgen graag willen doen. Er zitten hier heel weinig jongeren. Ik denk nou dan ga ik ze persoonlijk aanspreken. Maar. Nogmaals. [50:02] U mag dat zelf doen. Waarschijnlijk moet het zo zijn. En dan mag u dat zelf doen. En ik wilde ze dan vertellen. Dat er net als hier. [50:13] Wanneer hij die principes aanvaart uit de hand van God. En persoonlijk. En die jonge lui zich aan de Heere geven. Die kinderen zich aan de Heere geven. Hun hart geven aan de Heere. [50:25] Dan komt er blijdschap. En dan is er geen depressiviteit. Dan komt er perspectief. Dan komt er een plan tevoorschijn. [50:38] En dan hebben ze visie. En dan weten ze. Als ik me daar. Ik geef me aan de Heere. En hij gaat mij gebruiken. Hij gaat mijn weg leiden. Hij leidt mijn opleiding. [50:49] Hij is overal bij betrokken. Laatst bad ik een keer voor zijn school. Voor zijn opleiding. Voor het plan wat God met hem had. [51:00] Nou hij zat een beetje aan te kijken. Maar ik dacht. Nou ja. Denk jij er maar over na. Weet je. Dan komt er blijdschap. En ik dacht. [51:11] Dit is precies. In geestelijke zin. Wat er gebeurde. Bijvoorbeeld. met Maria. Dit is geen oude kerstpreek ofzo. [51:26] Maar. Ik werd er door getroffen. Dat. Als men bereid is om te geven. Dat God dan blijdschap en vreugde bewerkt. [51:42] En ik dacht. Aan Maria. Die zei. Mijn ziel maakt groot. De Heere. En mijn geest. Dan komt het. Verheugt zich. [51:53] In God. Mijn zaligmaker. Prachtig. Maria. Wordt vreugde bereid. Doordat ze. [52:05] De Heere Jezus Christus. Gaat leren kennen. Haar zaligmaker. Zij mag de moeder zijn. Maar het gaat om. De persoon. Die zij ook leert kennen. [52:16] En dat geeft vreugde. In Lukas 2. U weet het nog. Wees niet bevreesd. Zei de engel. Want zie. Ik verkondig u grote blijdschap. [52:27] Die heel het volk. Voor heel het volk wezen zal. Namelijk dat heden voor u. De stad van David. De zaligmaker geboren is. Hij is Christus. [52:38] De Heere. De onuitsprekelijke gaf. De bewerkt blij. Als je de Heere Jezus wilt kennen. Dan word je blij. En dan ben je blij. Toch? [52:49] Je bent toch wel blij. Oh gelukkig. Nou. U weet het vervolgens. Ik ga het afronden. David. [53:00] En al die anderen. Het is als een bron die ontsloten wordt. Het is een ontspringende bron. Zij kunnen niet anders. Vanwege die blijdschap. En vanwege dat getuigenis van die leiders. [53:13] En van David zelf. En van het feit dat ze bedenken. Het is alles van de Heere. Hij geeft het aan ons. En wij worden in staat gesteld. Om het weer terug te geven aan hem. [53:23] En hem ermee te dienen. Dan barsten ze als het ware los in lofprijzing. Toen loofde David de Heere. Voor de ogen van heel de gemeente. David zei. Geloofd zij uw Heere. [53:35] God van onze vader. Israël. Van eeuwigheid tot eeuwigheid. Het is nog zo bijzonder. Dat hij op een bepaald moment. [53:45] Zegt wij zijn vreemdelingen voor uw aangezicht. Ik dacht dat past er helemaal niet tussen. En toch wel. Juist wel. Vers 15. [53:56] Want wij zijn vreemdelingen voor uw aangezicht. En bijwoners. Ik dacht. Hé dat zijn wij ook. Dat schrijft Peter eens ook over. Wij hebben. Hier beneden is het niet. [54:08] Nee. Dan zegt hij er nog bij. Zoals al onze vaderen. Als een schaduw zijn onze dagen op de aarde. [54:18] En er is geen hoop. Of eigenlijk. Van deze wereld is het niet te verwachten. Als je het van de wereld verwacht. Als je het van dit korte leventje verwacht. [54:29] Van dit vergankelijke leven. Nou dat is slechts een schaduw. En dat is zoveel bijheer. Daar blijft niets van over. Nee. Maar wie de Heer heeft leren kennen. [54:41] Die heeft vreugde en zegen. Tot in alle eeuwigheden. Wij zijn van u. Ons leven op aarde. [54:53] Is kort. Onzeker. Tijdelijk. Maar wel leven met God. En taakbewust. Geen saai of zinloos leven. [55:04] Maar levende stenen. Voor de bouw van een geestelijke tempel. Een priesterschap. Getuigen. Kom naar hem toe. Zegt de Bijbel. Als naar een levende steen. [55:17] In de mbg staat. Kom. Kom. En de vreugde. En de vreugde. En de vreugde. En de vreugde. Kom naar de levende steen. De levende steen, Christus. [55:28] Wie in aanraking komt met de levende steen, wordt ook een levende steen. Die ontvangt het leven van Christus. U bent een uitverkoren geslacht. Een koninklijk priesterschap. [55:41] Een heilig volk. Een volk dat God zich tot zijn eigendom maakte. Of dat u de deugde zou verkondigen van hem. Die u uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht. [55:54] Laat mij heer. Dat sluit ik mij af. Het is een gebed. Laat mij heer. Als u door mensen heen. U zelf wilt tonen. [56:08] Als u kanalen zoekt om hier te zijn. Als u de mens kiest om in te wonen. Hier ben ik heer. [56:21] Laat mij dan tempel zijn. Laat mij de stift zijn. Waar u mee wilt schrijven. Laat mij de mond zijn. [56:34] Als waar u mee spreekt. Maat mij tot licht. En wil de nacht verdrijven. Maat mij. Maat mij van woord en geest heer. [56:47] Als doorweekt. Ben slechts een vat. Heer. Wil mij met u vullen. Kom tot uw doel met mij. [56:59] Ik ben bereid. Hanteer mij. Heer. Zodat er velen zullen herkennen. U in grote heerlijkheid. [57:13] Is dat ook uw hart verlangen. Amen.