Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106911/romeinen-10/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen allemaal. Het is inderdaad weer een beetje thuiskomen om hier te zijn.! Fijn om weer zoveel bekende gezichten te zien.! En inderdaad ook zoveel gezichten die ik nog niet ken. [0:13] Fijn om hier te zijn. Voor degenen die dat niet weten, ik werk fulltime voor Stichting Israël de Bijbel. Wij verspreiden wereldwijd Bijbel zonder het Joodse volk. [0:23] Of eigenlijk zeggen wij liever het teruggeven van de Bijbel. God gebruikte ooit zijn volk om zijn woord op te laten schrijven. Vandaag de dag hebben veel Joodse mensen dat zelf niet meer. [0:34] En daarom willen we dat eigenlijk weer aan hen teruggeven. En dat doen we op heel veel manieren. Veel mensen vragen ons ook in deze tijd van hoe gaat het werk nog wel door in deze tijd, in de coronatijd. [0:49] Het gaat inderdaad niet door op de manier zoals we gewend waren voor corona. Maar gelukkig gaat de Heer wel zeker door, ook in deze tijd. Een van de dingen waar we heel dankbaar voor zijn is wat er in de afgelopen tijd gebeurd is, is dat deze uitgave tot stand is gekomen. [1:05] Dit is het Hebreeuws-Engelse Nieuwe Testament. Dan zullen jullie misschien zeggen, was dat er nog niet? Ja, daar waren we inderdaad. We hebben Hebreeuws-Engelse Nieuwe Testamenten. Maar het probleem daarvan is, is dat het Engels voor veel Engelstalige Joden vandaag, die seculier zijn, helemaal niet religieus in Amerika, Engeland, New Zeeland, Australië, de Engelstalige gebieden, is daar voor het Engels veel te moeilijk. [1:28] Dus we hebben een modernere Engelse vertaling met daarnaast het Hebreeuws. En we hebben ook gekozen voor een uitstraling die moderner is, maar nog steeds wel aansluiting heeft bij Gods Woord. [1:40] We vonden het heel belangrijk dat het nog steeds duidelijk Gods Woord is, ook in het uiterlijk, maar wel eigentijdser. Dus die hebben we uitgegeven. Dat is een van de mooie dingen die de afgelopen tijd gebeurd is, waarvoor we heel dankbaar zijn. [1:53] Maar gelukkig gaat ook fysiek het werk door. We gaan van tijd tot tijd proberen nu naar Antwerpen te gaan en ook hier in Nederland gaan de veldwerkers op pad. En wat heel bijzonder is, de afgelopen tijd hebben we contact gekregen met een evangeliste uit een Aziatisch land. [2:08] Helaas kan ik vanwege de veiligheid daar niet alle details over geven. Maar wat zij doet, is zij is nu naar een ander Aziatisch buurland gegaan om daar onder Israëlische backpackers te werken. [2:20] Die er nog steeds ook actief zijn. Die zijn daar ook nog steeds. En dat is heel bijzonder. En deze vrouw spreekt zelf Hebreeuws en is daar alleen naartoe. [2:31] We hebben elkaar nog nooit ontmoet, alleen digitaal contact gehad. Maar het is heel bijzonder om te zien hoe ik op die manier het werk doorgaat. Wij kunnen nu zelf niet naar die landen reizen. Maar ook daar gaat gelukkig het werk door. [2:43] En we gaan ook van harte aanbevolen in uw gebeden. Het is echt geen makkelijk werk wat zij doet. Als vrouw alleen in een Aziatisch land met alles wat alle gevaren ook van dien. [2:55] Maar van harte aanbevolen ook om voor haar te bidden. Mochten jullie nou meer willen weten over het werk, pak dan vooral even een blad mee. Ik heb ze in de hal neergelegd op de tafel. [3:07] Hier staat veel meer in over het werk wat we doen. Dan kunnen jullie het nog eens rustig nalezen. Ik wil met jullie naar Gods woord gaan. [3:19] Ik begreep dat Leander vorige week over Romeinen 11 heeft gesproken. En dat sluit heel mooi aan, want ik had Romeinen 10 op mijn hart om vandaag over te spreken. [3:30] Dus misschien kunnen jullie het vast opslaan. Wat heel triest is, waarom had ik nou Romeinen 10 op mijn hart? Ik heb jullie net wat verteld over het werk onder het Joodse volk. En er zijn veel mensen die vragen van, joh, krijgen jullie dan niet veel weerstand van hen? [3:46] Ja, er is wel degelijk weerstand. Maar dat zullen jullie ook hebben als jullie hier in het dorp of in Amersfoort de straat op gaan. Dan ondervind je net zo goed weerstand. Het evangelie brengt weerstand. [3:58] Maar wat mij veel meer verdriet doet, is het weerstand die we krijgen op het werk vanuit christelijke hoek. Helaas zijn er ook veel broeders en zusters erop tegen dat het evangelie aan het Joodse volk wordt gebracht. [4:12] Een goede vriend van mij, een Joodse gelovige, Messiaanse gelovige, die heeft een boek geschreven. Joden hebben Jezus niet nodig. Maar hij heeft er wel een ondertitel bij gezet. [4:24] En andere misvattingen. En in het boek weerlegt hij een voor een alle bezwaren die christenen hebben tegen het brengen van het evangelie aan het Joodse volk. [4:34] En jullie kunnen je voorstellen dat ik heel blij ben met zijn boek. We hebben het dan ook uitgegeven hier in Nederland. Maar het doet mij ook verdriet dat dit boek nodig is. Als we het zo hebben over actuele ontwikkelingen, en Henk heeft er vanochtend aan een aantal gedacht, dan is dit ook zo'n ontwikkeling die mij verdriet doet. [4:51] Weerstand tegen het brengen van het evangelie, notabene vanuit christelijke hoek. En duist daarom wil ik het met jullie hebben over Romeinen 10. Een hoofdstuk waar juist het belang van het evangelie voor het Joodse volk zo sterk tot uitdrukking komt. [5:09] En ik wil eigenlijk, wil ik het met jullie gaan lezen, er stap voor stap doorheen gaan, en kijken wat Paulus daar zegt. En we zullen zien dat we er niet alleen lessen uit trekken voor wat betreft het belang van het evangelie voor het Joodse volk, maar net zo goed ook lessen voor ons eigen leven, denk ik. [5:27] Lessen over de betekenis van de wet, lessen over hoe we rechtvaardig worden voor God. Ook die lessen kunnen we daar vanochtend uit trekken. [5:39] Laten we het eerst lezen. Romeinen 10, vanaf vers 1. En dan lezen we Broeders, de oprechte wens van mijn hart en mijn gebed tot God voor Israël is gericht op hun zaligheid. [5:55] Want ik getuig van hen dat zij ijver voor God hebben, maar niet met het juiste inzicht. Omdat zij immers de gerechtigheid van God niet kennen en hun eigen gerechtigheid tot stand proberen te brengen, hebben zij zich niet aan de gerechtigheid van God onderworpen. [6:12] Want het einddoel van de wet is Christus, tot gerechtigheid voor ieder die gelooft. Want Mozes schrijft over de gerechtigheid die uit de wet is, de mens die deze dingen gedaan heeft zal daardoor leven. [6:25] De gerechtigheid echter die uit het geloof is, spreekt al dus. Zeg niet in uw hart wie zal naar de hemel opklimmen. Dat is Christus naar beneden brengen. [6:37] Of wie zal in de afgrond neerdalen. Dat is Christus uit de doden naar boven brengen. Maar, wat zegt zij? Dicht bij u is het woord, in uw mond en in uw hart. [6:50] Dit is het woord van het geloof dat wij prediken. Als u met uw mond de Heer Jezus beleidt en met uw hart gelooft dat God hem uit de doden heeft opgewekt, zult u zalig worden. Want met het hart gelooft men tot gerechtigheid, en met de mond beleidt men tot zaligheid. [7:06] Want de schrift zegt, Ieder die in hem gelooft, zal niet beschaamd worden. Er is immers geen enkel onderscheid tussen Jood en Griek. Want een en dezelfde is Heer van allen, en hij is rijk voor alle die hem aanroepen. [7:21] Want ieder die de naam van de Heer zal aanroepen, zal zalig worden. Hoe zullen ze dan hem aanroepen in wie ze niet geloven? En hoe zullen zij in hem geloven van wie ze niet gehoord hebben? [7:33] En hoe zullen ze horen zonder iemand die predikt? En hoe zullen ze prediken als ze niet gezonden worden? Zoals geschreven staat, hoe liefelijk zijn de voeten van hen die vrede verkondigen, van hen die het goede verkondigen. [7:48] Maar ze zijn niet alle het evangelie gehoorzaam geweest. Jezaaien zegt namelijk, Heren, wie heeft onze prediking geloofd? Zo is dan het geloof uit het gehoor, en het gehoor door het woord van God. [8:03] Ik wil eens beginnen met een vraag. Wat is de oprechte wens van jouw hart? Wat is de oprechte wens van uw hart? [8:19] Is dat nu te beantwoorden natuurlijk, maar voor jezelf is te beantwoorden. Paulus beschrijft hier in dit gedeelte wat we net hebben gelezen, de oprechte wens van zijn hart. En de oprechte wens van Paulus' hart was niet iets aards, niet iets fysieks, niet iets moois wat hij wilde hebben. [8:39] Paulus had één groot hartsverlangen. En dat beschrijft hij ook al trouwens in hoofdstuk 9 van Romeinen. Dat hartsverlangen van Paulus is de zaligheid van Israël. [8:53] Hun redding, hun behoud. Redding waarvan? Nu, zaligheid staat in de Bijbel altijd tegenover de toorn. [9:05] Dat zijn uitersten van elkaar. Zo zegt 1 Thessalonians 5, bijvoorbeeld, God heeft ons niet bestemd tot toorn, maar tot het verkrijgen van zaligheid. [9:15] Het zijn twee tegenpolen. Dus als Paulus het heeft over de zaligheid van Israël, dan heeft hij het absoluut niet over een bijzaak. [9:27] Iets wat leuk is om erbij te hebben. Het is de wens van Paulus' hart, omdat het gaat over eeuwigheidszaken. De ultieme redding voor het Joodse volk. [9:42] Eeuwigheidswaarde. Dat is datgene waar Paulus mee bezig is. En daarmee kunnen we gelijk aan een vraag aan onszelf stellen, denk ik. Als wij als gelovigen over Israël nadenken, waar zijn we dan mee bezig als we over Israël nadenken? [10:03] Zijn we dan met bijzaken bezig? Allerlei interessante en goede dingen rondom Israël misschien, die op zich niet verkeerd zijn? Of zijn we met de kern van de zaak bezig? [10:15] De zaligheid van Israël. Ik ken heel veel mensen die bidden voor de vrede van Jeruzalem. En ik zal gelijk zeggen, ik ben heel dankbaar als ik hoor dat mensen dat doen. [10:27] Want het toont een hele grote betrokkenheid en liefde voor het Joodse volk. Maar als we het nou hebben over een bijbels gebed voor het Joodse volk, dan is bidden voor de vrede van Jeruzalem, komt uit de psalmen. [10:40] Maar hier in het Nieuwe Testament, hebben we een ander gebed voor het Joodse volk gelezen. Wat denk ik nog veel dichter bij ons staat vandaag, omdat het Paulus is die het schrijft. [10:52] Het gebed voor de zaligheid, voor de redding van Israël. Is een heel bijbels gebed om te bidden. Nou waarom bidt Paulus voor de zaligheid van Israël? [11:06] Is het wel nodig om daarvoor te bidden? Zouden we ons kunnen afvragen. En dat gaat hem meteen uitleggen. Hij schrijft er namelijk een wand achteraan. Hij gaat uitleggen waarom hij dit doet. [11:17] Hij zegt, want ik getuig van hen, dat zij ijververgod hebben, maar niet met het juiste inzicht. Nu, ik denk dat we het met die eerste helft van de zin allemaal wel eens kunnen zijn. [11:32] Ik kan jullie garanderen dat als ik jullie meeneem naar de klaagmuur, jullie onder de indruk zullen zijn. Van de ultra-orthodoxe joden die daar staan te bidden. Het is een voorbeeld van toewijding. [11:45] Samen met andere werkers onder het Joodse volk heb ik een tijdje de Shulgan Aroeg bestudeerd. En dat deden we omdat we het Joodse volk beter wilden leren kennen en weten hun denkwijze leren begrijpen. [11:56] De Shulgan Aroeg is een Joods geschrift, een rabbijns geschrift, wat eigenlijk alle leefregels beschrijft voor het dagelijks leven van ultra-orthodoxe joden. Vanaf dat je opstaat totdat je gaat slapen, elke dag van het jaar zijn dit de leefregels. [12:12] Nou, ik kan jullie vertellen, wij zouden die regels van één enkel hoofdstuk uit het boek al niet een dag volhouden. Wat een geweldige ijver hebben deze mensen. [12:22] En dat is precies wat Paulus ook getuigt. Ze hebben een geweldige ijver. Maar, zegt Paulus, die ijver, die gaat niet samen met het juiste inzicht. [12:36] Of verstand, zoals misschien in de andere Nederlandse vertaling staat, die jullie lezen. En dat zou ons wat vreemd in de oren klinken, alsof Paulus zegt dat ze dom zijn, dat ze niet met het juiste verstand handelen. [12:50] Maar dat is niet wat Paulus hier bedoelt. Het Griekse woord dat Paulus hier gebruikt, slaat niet op theoretische kennis, of theoretisch begrip, iets weten, met je verstand. [13:02] Nee, het slaat op gefundeerde, doorleefde kennis. Kennis die je hebt opgedaan op basis van ervaring. Hetzelfde woord gebruikt Paulus bijvoorbeeld in Romeinen 3, vers 20. [13:15] Door de wet is immers kennis van de zonde. Dan leren we wat meer over dat woordje kennis. Wat zegt Paulus hier? De wet laat je inzien wat zonde betekent. [13:27] Door de wet ga je beseffen, als je die wet leest, ga je beseffen wat Gods standaard is voor gerechtigheid, voor heiligheid. Dus dat is inzicht gebaseerd op ervaring. [13:39] Nu, welk inzicht miste men dan? Ook dat gaat Paulus weer uitleggen in de volgende zin. Wat hij zegt is, zij kennen de gerechtigheid van God niet. [13:53] Dat is het inzicht dat mist. Zij kennen de gerechtigheid van God niet. Die ijver die ze hebben, die is gericht op het tot stand brengen van eigen gerechtigheid. [14:06] Van het zelf doen. We zullen dus iets verder moeten gaan inzoomen op dat begrip gerechtigheid. Dat is een heel belangrijk begrip in de Bijbel. Een veel voorkomend begrip. [14:18] Maar wat ook heel veel verschillende betekenissen kan hebben in de Bijbel. We kunnen bijvoorbeeld gerechtigheid worden. We kunnen gerechtigheid zijn. Je kunt gerechtigheid doen. Gerechtigheid kan zelfs ergens wonen, zegt de Bijbel. [14:32] Het kan datgene zijn wat recht en eerlijk is als er gerechtigheid geschiet. Dat zeggen wij ook nog wel tegenwoordig. De vraag is dus, wat betoelt Paulus er hiermee in Romeinen 10? [14:45] Nou, ook die vraag wordt beantwoord in de Romeinenbrief zelf. Want ook dit begrip heeft hij eerder behandeld in zijn brief. Onder andere in hoofdstuk 1. En dat is Romeinen 1 vers 16. [14:56] Dat is eigenlijk een beetje de lijftekst van onze stichting, zou je kunnen zeggen. Romeinen 1 vers 16, die bekende verse. Want ik schaam mij niet voor het evangelie van Christus. [15:08] Want het is een kracht van God tot zaligheid voor ieder die gelooft. Eerst voor de Jood en ook voor de Griek. En dan komt dat woordje gerechtigheid. Want de gerechtigheid van God wordt daarin geopenbaard uit geloof tot geloof. [15:25] Zoals geschreven is, maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven. Dus die gerechtigheid van God, die heeft alles te maken met geloof. [15:39] Paulus citeert hier de profeet Habakkuk. De rechtvaardige zal uit het geloof leven. Maar eigenlijk verwijst hij net zo goed naar de allereerste keer dat dat woordje gerechtigheid voorkomt in de Bijbel. [15:51] Sowieso goed om te doen bij bijbelstudie. Als een begrip wil leren kennen, ga eens op zoek naar de eerste keer dat het voorkomt. En dat legt vaak heel veel uit over dat begrip. Maar het woordje gerechtigheid, waar Paulus hier ook eigenlijk naar verwijst, komt voor het eerst voor bij Abraham. [16:07] Genesis 15 vers 6. En hij, Abraham, geloofde in de heren en die rekende hem dat tot gerechtigheid. Weer zien we het geloof samengaan met de gerechtigheid die van God komt. [16:26] Abraham geloofde. Paulus vertelt in Romeinen 4 dat Abraham geloofde in Gods belofte aangaande de zoon. Abraham geloofde in God die de doden levend maakt. [16:41] Als ik die twee dingen zeg, dat klinkt al bijna als het evangelie. De zoon en degene die de doden levend maakt, dat klinkt al bijna als het evangelie waar Abraham in geloofde. En in feite is het dat ook waar Abraham in geloofde. [16:57] Ik zal dat uitleggen. Wij geloven in het werk van de Heer Jezus zo'n 2000 jaar nadat hij het heeft volbracht. We lezen daarover in het Nieuwe Testament en ook trouwens de aankondiging in het Oude Testament. [17:10] Wij geloven dat dat waar is. Wij geloven dat dat offer ook voor ons is. En wij geloven achteraf in zijn sterven en opstanding. 2000 jaar later. [17:24] Abraham geloofde al van tevoren. Nog voordat hij een Nieuwe Testament of ook maar iets kon lezen zoals wij dat kunnen. Abraham geloofde, kende misschien niet alle details zoals wij die kennen, zoals die zo geweldig voor ons zijn opgeschreven in het Nieuwe Testament. [17:41] Maar Abraham geloofde wel dat God elk van zijn beloften waar zou maken. Denk eens aan dat offer van Isaac op de berg Moria. Dat Abraham geloofde dat de Heer zou voorzien. [17:55] Dat is waar die hele geschiedenis over gaat. Dus Abraham geloofde eigenlijk al God op zijn beloften. Ook al had hij daar nog niks van gezien, hij wist dat God elk van die beloften waar zou maken. [18:08] Dus Abraham geloofde eigenlijk al van tevoren. En als antwoord op dat geloof van Abraham, wil God hem die gerechtigheid toerekenen. [18:22] God ziet Abraham als rechtvaardig, als foutloos, alsof hij niets misdaan heeft. En dat doet hij niet door de fouten van Abraham, maar door de vingers te zien. [18:34] Nou, te zeggen van nou, we praten er niet meer over, want Abraham had natuurlijk wel degelijk zijn fouten en tekortkomingen zoals ieder mens. Nee, God betaalde zelf de prijs voor die ongerechtigheden van Abraham. [18:48] En dat zou hij doen in het offer van de heer Jezus. Daardoor zou hij voorzien in die ongerechtigheden dat de prijs betaald wordt. En op basis van dat toekomstige offer wil God al aan Abraham de gerechtigheid toerekenen op basis van geloof. [19:05] God wisselt het geloof in voor gerechtigheid. En Abraham vertrouwde erop dat God dat zou doen. Dus gerechtigheid van God op basis van geloof. [19:17] Nou, het is deze gerechtigheid van God die hij toerekent op basis van geloof, waarvan Paulus zegt dat zijn Joodse volksgenoten die niet kenden. [19:29] Ze waren bezig een eigen gerechtigheid tot stand te brengen. Dat spreekt van het zelf doen, het zelf proberen. Het staat eigenlijk recht over en tegenover het toerekenen door God. [19:44] In plaats van dat God het je toerekent van boven naar vanuit beneden, is dit vanaf beneden naar boven het zelf gaan proberen. Paulus zegt ook heel nadrukkelijk dat ze het proberen te doen. [19:59] Ze proberen het te doen. Want een eigen gerechtigheid tot stand brengen is een onmogelijkheid. Je kunt het wel proberen, maar het zou je niet lukken. Een eigen gerechtigheid. [20:10] Sterker nog, als je het zelf wil doen, sluit je Gods gerechtigheid uit. Waarom? Gods gerechtigheid die hij toerekent, hadden we net geconstateerd, die is gebaseerd op het geloof en het volledige vertrouwen in hem, dat hij voorziet. [20:33] En met alles wat je zelf wil doen, snoep je eigenlijk iets af van het vertrouwen dat hij zal voorzien. Snoep je als het ware een stukje af van dat geloof in hem. [20:45] Met wat je zelf wil doen. Nou, op dat zelf doen gaat Paulus hier verder. En dat zelf doen, dat laat Paulus hier op het Joodse volk staan. [20:59] Maar in feite zien we dat natuurlijk bij de hele mensheid. We zien het zelfs onder christenen. Ook wij moeten in de spiegel kijken. En ons soms de vraag stellen, ben ik bezig te proberen een eigen gerechtigheid tot stand te brengen? [21:17] Dat ik geloof dat ik dit en dat voor God moet doen, om maar in een goed plaatje te komen. We zien het bij andere wereldreligies. [21:28] Ze proberen allemaal zo goed mogelijk te leven, om maar wat te presteren, om maar gerechtvaardig te worden, en maar een stapje hoger te komen op die ladder naar de hemel. En bij Joden is dat met name van toepassing op de wet. [21:44] Men probeert het gerechtigheid tot stand te brengen door een ijver voor de wet van God. Om die maar zo goed mogelijk te houden. En dat niet alleen, door het Joodse volk zijn er in de loop van de tijd, van de jaren, ook nog allemaal wetten van rabbijnen aan toegevoegd. [22:01] Ik noemde net zo'n geschrift dat we hebben bestudeerd. En zo zijn er vele geschriften aan toegevoegd. Maar wat Paulus duidelijk maakt, is dat die wet van God nooit bedoeld was om gerechtigheid mee tot stand te brengen. [22:18] Wat was dan wel het einddoel van de wet volgens Paulus? Het einddoel was Christus. En het lijkt nogal een stevige uitspraak van Paulus. [22:28] In de boeken van Mozes, Genesis tot en met Deuteronomium, vinden we namelijk nergens het woord Christus of Messias. [22:39] Christus is het Griekse woord voor Messias. Betekent allebei gezalfde. Dus het is nogal een stevige uitspraak van Paulus dat het einddoel van de wet Christus is. Nou, het zou een studie op zich zijn, maar ik wil even kort schetsen waarom de wet zelf laat zien dat het niet het einddoel kan zijn. [22:59] Dat Paulus hier niet zomaar een stevige uitspraak doet. Het belangrijkste argument ervoor is misschien wel dat de wet, dus dan heb ik het over de vijf boeken van Mozes, Genesis tot en met Deuteronomium, de Torah, de wet sluit zelf af met het vooruitzicht dat die wet gebroken zal worden. [23:19] In Deuteronomium 28 en 29, het einde daarvan dus, daar vertelt Mozes het volk over de zegen en de vloek. [23:31] Wat zegt hij? Als jullie God ongehoorzaam zullen zijn, dan zal er vervloeking over jullie komen. Dan zal er, de land geen goede opbrengst brengen. [23:45] Jullie vijanden zullen je aanvallen, jullie zullen zelfs het land uitgespuwd worden. En andersom zegt hij, als jullie God gehoorzaam zijn, dan zal God jullie zegenen. [23:58] Dan zal er geen onvruchtbaarheid zijn, geen ziekte, dan zal er de oogste goede opbrengst hebben. God zal jullie zelf beschermen tegen jullie vijanden en jullie mogen veilig in het land wonen. Zegen bij gehoorzaamheid en vervloeking bij ongehoorzaamheid. [24:15] En wat zegt Mozes dan vlak daarna in hoofdstuk 30 vers 1, dus nogmaals, de afsluiting van de wet, het zal gebeuren wanneer al deze dingen, de zegen en de vervloeking die ik u voorgehouden heb, over u komen, dat u het weer ter harte zult nemen onder alle volken waarheen de Heer God u verdreven heeft. [24:35] Wat zegt Mozes hier? Mozes zegt dat ook die vervloeking over hen zal komen. Hij profiteert al, jullie gaan ongehoorzaam worden en die vervloeking gaat over jullie komen. [24:48] Men zou ongehoorzaam zijn. God zelf zegt het nog sterker. In Deuteronomium 31 vers 16 lezen we En de Heer zei tegen Mozes, zie, u, Mozes, gaat bij uw vaderen terusten. [25:02] En dit volk zal opstaan en als in hoererij achter de vreemde goden van het land waar het naartoe gaat aangaan in het midden van het land. Het zal mij verlaten en mijn verbond dat ik ermee gesloten heb verbreken. [25:18] God wist dat ze het verbond gingen verbreken. Waarom gaf God een wet en een verbond als hij wist dat men die niet zou houden? Als men dat verbond zou verbreken. [25:29] Waarom gaf God eigenlijk überhaupt een wet aan het volk als Abraham al gerechtigheid had gekregen voor de wet op basis van geloof? [25:41] In ieder geval niet om gerechtigheid te krijgen want die had Abraham door het geloof al gekregen. Maar we hebben Paulus antwoord op die vraag al gelezen. Waarom gaf God de wet? Romeinen 3 vers 20 Door de wet is immers kennis van de zonde. [25:57] Dat is waar de wet voor bedoeld was. Om kennis te geven van de zonde of in ieder geval één van de doelen van de wet laat ik het zo zeggen. De wet leert eigenlijk wat God standaard voor gerechtigheid is. [26:10] Als je een gerechtigheid wil zijn gerechtvaardig wil zijn dan is dit de standaard. Zo perfect en heilig moet je zijn. Zo hoog legt God de lat. [26:24] De bedoeling daarvan was dat het volk eigenlijk zou zeggen ja maar die lat ligt zo hoog. Die gerechtigheid kunnen wij nooit bereiken. Wij kunnen die wet niet houden. [26:36] En dan waren ze precies tot de conclusie gekomen waar God ze wilde hebben. Het volk moest tot het inzicht komen dat ze God standaard nooit konden houden. Waarom? [26:48] Zodat ze zich alleen nog maar in geloof tot God konden wenden en hem zouden aanroepen dat ze niets anders kunnen dan zich in geloof tot hem wenden en hij op basis daarvan zijn gerechtigheid wil toerekenen. [27:03] Nou dit contrast tussen de wet en het geloof gaat Paulus verder uitwerken. In de volgende versen zet Paulus opnieuw de gerechtigheid uit de wet en de gerecht uit het geloof tegenover elkaar. [27:16] wat daarbij als eerste opvalt of mij in ieder geval opviel is dat Mozes schrijft over de gerechtigheid over de wet maar de gerechtigheid uit het geloof spreekt zelf. [27:30] hier is de gerechtigheid uit het geloof dus niet langer alleen maar de status van een rechtvaardige de gerechtigheid uit het geloof spreekt dus de gerechtigheid uit het geloof is een persoon en natuurlijk is die persoon niemand minder dan de heer Jezus zelf. [27:54] als wij in spreuken lezen over de wijsheid dan is dat de heer Jezus als wij in 1 Korinther 13 lezen over de liefde dan is dat de heer Jezus en als wij hier in Romeinen 10 lezen over de gerechtigheid uit het geloof dan is dat de heer Jezus Mozes naam wordt nog wel eens gebruikt om de wet mee aan te duiden maar de gerechtigheid uit het geloof is eigenlijk een benaming voor de heer Jezus zelf. [28:28] Nu wat schrijft Mozes dan en wat zegt de gerechtigheid uit het geloof laten we het eens lezen Romeinen 10 vers 5 waarom Mozes schrijft over de gerechtigheid die uit de wet is de mens die deze dingen gedaan heeft zal daardoor leven hier citeert Paulus Leviticus 18 vers 5 dit is inderdaad wat Mozes geschreven heeft de mens die zich aan de wet houdt zal daardoor leven maar hadden we net geconstateerd niemand kan zich aan de wet houden en niemand kan zeggen ik heb de wet gedaan en zal daardoor leven niemand heeft die dingen namelijk gedaan en er tegenover staat wat de gerechtigheid uit het geloof zegt we lezen verder de gerechtigheid echte die uit het geloof is spreekt al dus zeg niet in uw hart wie zal naar de hemel opklimmen dat is Christus naar beneden brengen of wie zal in de afgrond neerdalen dat is Christus uit de doden naar boven brengen maar wat zegt zij dicht bij u is het woord in uw mond en in uw hart dit is het woord van het geloof dat wij prediken weten jullie altijd als ik de Bijbel bestudeer en zodra de citaten voorkomen dan ga ik die citaten er altijd even bij pakken en ernaast leggen het is niet toevallig natuurlijk dat Paulus dingen gaat citeren maar als jullie dat hier zouden doen dan zou er iets geks gebeuren want Paulus lijkt hier wel het oude testament te citeren maar wat hij eigenlijk doet is hij hij pakt een paar gedeeltes en plakt die aan elkaar tot een nieuwe zin dus eigenlijk citeert Paulus niet maar hij pakt een paar gedeeltes en plakt die tot een nieuwe zin hij zegt dan ook helemaal niet dat hij het oude testament citeert hij zegt dat de gerechtigheid uit het geloof zo spreekt dat stukje zeg niet in uw hart komt uit Deuteronomium 9 vers 4 daar is het een waarschuwing aan Israël om zichzelf niet op de borst te gaan slaan als ze de ene kieten hebben verslagen daar staat zeg dan niet in uw hart [30:35] Deuteronomium 9 vers 4 zeg dan niet in uw hart vanwege mijn gerechtigheid heeft de heren mij in dit land gebracht het is natuurlijk niet toevallig dat Paulus hier verwijst eigenlijk met deze paar woordjes naar een vers waar een waarschuwing voor staat om niet op je eigen gerechtigheid te zien die gerechtigheid uit het geloof als die gaat spreken dan begint hij dus een waarschuwing met een waarschuwing een waarschuwing om niet naar je eigen gerechtigheid te kijken om niet op jezelf te zien die twee gaan namelijk niet samen vervolgens maakt Paulus twee keer een parafrase op Deuteronomium 30 en laten we dat stukje er eens naast leggen nog Deuteronomium 30 dan lezen we in vers 11 als Moes is weer aan het woord Deuteronomium 30 vers 11 want dit gebod dat ik u hele gebied is niet te moeilijk voor u en het is niet ver weg het is niet in de hemel zodat u zou kunnen zeggen wie zal voor ons naar de hemel opstijgen om het voor ons te halen en ons te laten horen zodat wij het kunnen doen het is ook niet aan de overzijde van de zee zodat u zou kunnen zeggen wie zal voor ons oversteken naar de overzijde van de zee om het voor ons te halen en het ons te laten horen zodat wij het kunnen doen want dit woord is heel dicht bij u in uw mond en in uw hart om het te doen en dat gebod waar Moes het over heeft dat noemt hij ook even later in vers 16 want ik gebied u heden de heren uw God lief te hebben in zijn wegen te gaan en zijn geboden verordeningen en zijn bepalingen in acht te nemen [32:16] Mozes vertelt hier eigenlijk dit aan het volk hij zegt eigenlijk nou jullie hebben de wet gekregen en daarvoor moest ik de berg opklimmen en jullie moesten achter mij aan naar de overzijde van de zee gaan dat is nou precies wat we lezen in Exodus het volk mocht door de schelpzee gaan het bekende geschiedenis waar de zee splijt en ze daardoor heen gingen en Mozes moest eenmaal bij de berg aangekomen zelf opklimmen om die wet te gaan halen bij God maar zegt Mozes met wat ik jullie heden gebied zijn die dingen niet nodig nou wat hij heden gebied was de volk de heren werkelijk lief te hebben in zijn wegen te gaan hebben we gelezen nou hoe kon het volk nou de heren werkelijk lief hebben in zijn wegen gaan ook zij konden het niet uit eigen kracht net zoals wij dat niet kunnen Mozes spreekt in Deuteronomium 30 we moeten thuis maar eens lezen dat hele hoofdstuk hij spreekt over een tijd dat het hart van het volk besneden zal zijn het voert wat te ver om daar nu op in te gaan maar als we de rest van de Bijbel naslaan dan blijkt dat over de tijd van het nieuwe verbond te gaan waar we vanochtend ook hebben gelezen trouwens [33:28] Jeremiah 31 vers 31 die tijd die zal voor Israël ook nog volledig vervuld worden die profetie uit Jeremiah 31 dat ze werkelijk dat nieuwe verbond zullen hebben hun harten besneden zullen worden zal in de toekomst nog gebeuren bij Israël het is de tijd van het nieuwe verbond en het herstel voor Israël Mozes kijkt dus bij de afsluiting van de wet in Deuteronomium 30 kijkt Mozes naar de toekomst hij kijkt naar een tijd waarin het gebod wel gehouden kan worden waarom? [34:03] omdat de harten van het volk besneden zijn het is niet langer de wet die van buitenaf op wordt gelegd maar God die vanuit een besneden hart door zijn geest in het hart wil werken en het van binnenuit wil veranderen opnieuw trouwens een bevestiging dat de wet zelf niet het einddoel was nou dit wat Mozes hier schrijft is waar Paulus op voortbouwt en door Mozes woorden niet te citeren maar opnieuw eigenlijk in te vullen maakt hij duidelijk dat de Heer Jezus Christus alles met dit nieuwe verbond te maken heeft met die besneden harten wat hier eigenlijk staat is als je zelf wil opklimmen naar de hemel door eigen gerechtigheid dan is het eigenlijk alsof je probeert de Heer Jezus een stukje naar beneden te halen en dat heeft de Heer Jezus al gedaan hij heeft zelf al die stap naar beneden gezet voor ons het is eigenlijk als we willen opklimmen alsof we zeggen dat het naar beneden komen van de Heer Jezus nog niet goed genoeg was en we eigenlijk zelf nog maar een stukje opklimmen hetzelfde geldt zegt Paulus voor proberen af te dalen in het dodenrijk ik weet je kan het op verschillende manieren invullen maar in ieder geval bijvoorbeeld door jezelf omlaag te halen [35:22] Paulus zegt dat is al gebeurd we hoeven niet af te dalen naar het dodenrijk wat heeft de Heer Jezus al gedaan Christus is zelfs al uit de dood opgestaan dus met elk stukje eigen gerechtigheid nogmaals snoepen we iets af van Gods gerechtigheid snoepen we iets af van datgene wat de Heer Jezus al voor ons gedaan heeft dus we worden gedwongen tot een keuze het is of alleen maar bezig zijn met eigen gerechtigheid tot stand proberen te brengen of volledig op Gods vertrouwen op zijn gerechtigheid die hij wil schenken in het offer van de Heer Jezus het is het een of het ander je kan niet van allebei een beetje nemen en om alle twijfel weg te nemen maakt Paulus nog heel duidelijk heel specifiek over welk woord het Mozes het had in Deuteronomium 30 dit woord zegt Paulus precies hetzelfde woord dat Mozes gebruikte dit woord is hetzelfde woord dat wij prediken namelijk [36:29] Romeinen 10 vers 9 als u met uw mond de Heer Jezus beleidt en met uw hart gelooft dat God hem uit de doden heeft opgewekt zult u zalig worden want met het hart gelooft men tot gerechtigheid en met de mond beleidt men tot zaligheid dat woord waar Mozes over profiteerde dat dicht bij u was is dus ten diepste de Heer Jezus Christus zelf het einddoel van de wet dus zeg niet in je hart mijn gerechtigheid maar geloof met heel je hart in Gods gerechtigheid als je dit goed doordenkt dan betekent dit dat eigen gerechtigheid de gerechtigheid van God uitsluit elk stapje dat je zelf omhoog zet neemt een stapje weg van het afdalen van de Heer Jezus waarin Hij al tegemoet gekomen is met alles wat je in je hart zelf wil doen ontneem je ruimte in je hart om je hart volledig aan Hem toe te wijden er wordt dus om een keuze gevraagd en die keuze die die wordt aan Israël gevraagd met net zo goed aan ons en misschien één kanttekening erbij want als ik deze dingen zeg dan zijn er ook mensen die zeggen ja het is maar het is zich goed om dingen te doen ja zeker als we nood zien bij ons daarnaast dan moeten we daarnaast staan en iets mee doen als we het offer van de Heer Jezus hebben ontvangen dan mogen we inderdaad uit liefde en dankbaarheid voor dat offer hem weer spiegelen naar anderen toe zijn vertegenwoordigers zijn hier op aarde maar met al die dingen die we doen voor de nood van anderen en voor alles wat we om ons heen zien al het goede wat we doen moeten we niet doen om ook maar iets bij Hem te verdienen we mogen ze doen uit liefde en dankbaarheid en omdat het past bij de positie die we hebben gekregen maar niet om er ook maar wat er ook mee te verdienen dan is het eigen gerechtigheid nou met vers 10 wat we net hebben gelezen dan komt de zaligheid weer aan de orde en dan zijn we eigenlijk weer terug bij vers 1 waar we begonnen [38:48] Paulus bidt dus voor de zaligheid van Israël in vers 1 hij houdt vervolgens een heel betoog over gerechtigheid wat we net helemaal behandeld eigen gerechtigheid versus godsgerechtigheid nou waarom combineert hij die twee dingen nou hier komen ze bij elkaar die hebben alles met elkaar te maken zaligheid en gerechtigheid gerechtigheid is namelijk de voorwaarde voor zaligheid met het hart geloof men tot gerechtigheid dat geloof wil de God inwisselen voor gerechtigheid alsof we volkomen rechtvaardig zijn het gevolg daarvan is dat onze mond gaat overstromen als het goed is waar het hart vol van is loopt de mond van over zegt het spreekwoord en dat we gaan beleiden tot zaligheid en dat is waar Paulus op hoopt bij zijn Joodse volksgenoten dat ze gaan geloven en die zaligheid die redding ontvangen dat is Paulus waar Paulus op hoopt want zegt hij ze hebben inderdaad wel ijver maar die ijver is gericht op eigen gerechtigheid door de wet en daarmee sluiten ze de gerechtigheid van God door het geloof uit en ik weet dat als ik dit zeg dat er veel mensen zijn die daar over twijfelen want het Joodse volk is toch zo toegewijd hoe kunnen we daaraan twijfelen nou inderdaad dat bepaamde Paulus ook maar met ijver en toewijding kom je er niet en mocht je toch nog twijfelen dan zegt Paulus het nog een keer heel letterlijk vers 12 er is immers geen enkel onderscheid wat deze dingen betreft tussen Jood en Griek als het aankomt op de zaligheid is er geen enkel onderscheid want een en dezelfde is Heer van alle en Hij is rijk voor alle die Hem aanroepen gerechtigheid en zaligheid zijn er alleen maar door met het hart te geloven met de mond de Heer Jezus te beleiden en het aanroepen van de naam van de Heer dus dat is wat het Joodse volk moet gaan doen en we hadden al gezien dat dat is waarom Paulus logischerwijs bidt voor zijn volk als je deze conclusies gaat trekken dat het Joodse volk die gerechtigheid van God door het geloof nodig heeft dan is als het goed is het logische gevolg dat je daarvoor op de knieën gaat en daarvoor gaat bidden dat ze dat mogen leren kennen en dat is precies wat Paulus deed in vers 1 maar als we deze conclusies trekken dan is er nog een logisch gevolg behalve op de knieën gaan en daar gaat Paulus over in op de tweede helft van het hoofdstuk en we zullen dat niet allemaal behandelen omwille van de tijd maar het is zo'n helder betoog van Paulus wat Paulus dan in die tweede helft van het hoofdstuk houdt dat ik het eigenlijk heel kort kan samenvatten want die conclusies over gerechtigheid en zaligheid die moeten ons in beweging gaan zetten en dit betoog begint Paulus met een vraag hoe zullen ze dan hem aanroepen in wie ze niet geloven een hele logische vraag hoe kan je iemand aanroepen in wie je niet gelooft en dan gaat hij door met andere vragen die samen als het ware een ketting vormen elk van die vragen is een schakeltje er is geen aanroepen zonder geloof in degene die je aanroept er is geen geloof zonder dat je erover gehoord hebt je kunt er niet over gehoord hebben zonder dat er iemand is die predikt die het je verteld heeft en er is niemand die predikt die het vertelt zonder dat hij gezonden is door God zelf dat is de eenvoudige schakel de eenvoudige ketting die Paulus presenteert en die eigenlijk concludeert met hoe liefelijk zijn de voeten van hen die vrede verkondigen van hen die het goede verkondigen dat is waar het ons toe in beweging moet zetten alles wat we vanochtend overdacht hebben moet ons daartoe gaan aanzetten ja alles wat we vanochtend [42:49] overdacht hebben moet ons in eerste instantie even in de spiegel laten kijken en dat we gaan nagaan in hoeverre wij bezig zijn met eigen gerechtigheid met het proberen zelf te verdienen maar vervolgens moeten we ons gaan beseffen hoe ernstig de situatie is van de mensheid om ons heen en gebaseerd op Romeinen 10 juist ook voor het Joodse volk en dat moet ons in beweging zetten om te gaan bidden laten we met Paulus bidden voor de zaligheid van Israël dat is het allerbelangrijkste gebed wat we voor hem kunnen bidden met Paulus bidden voor de zaligheid van Israël bid dat er vandaag de dag nog velen onder hen tot geloof in de Jezus mogen komen tot geloof in hun eigen Messias waar de Joodse profeten over hebben geprofiteerd bid voor werkers die er op uitgaan zoals die die Aziatische zuster die ik noemde die daar daarop uitgaat onder backpackers bid voor haar ze heeft het nodig bid voor al die evangelisten vraag maar eens aan een zendeling of een evangelist wat het belangrijkste onderdeel is van zijn werk en als het goed is zullen ze zeggen gebed weten jullie het is belangrijk dat de zendeling en evangelisten op uitgaan die daar op het veld staan maar het is maar de helft van evangelisatiewerk en de andere helft van evangelisatiewerk gebeurt op de knieën mensen denken wel eens ja ik kan de straat niet opgaan ik hoef het niet maar ieder van ons is er onderdeel van van dat werk of het in gebed is of het met de mond inderdaad met mensen in gesprek gaan en er op uitgaan die twee horen samen te gaan en vervolgens moet het evangelie uitgaan en ik zei al daarvan kunnen jullie onderdeel zijn in gebed maar wellicht ook sommigen die er zelf op uitgaan ook daar roept [44:45] God mensen toe als we met Israël bezig zijn waar ik mee begon kunnen we druk bezig zijn met van alles en nog wat allemaal dingen die in zichzelf niet verkeerd zijn maar geen van die dingen is zo belangrijk als het evangelie brengen als we naar het evangelie kijken dan verwelkt de rest daarbij hoe liefelijk zijn de voeten van hen die vrede verkondigen van hen die het goede verkondigen of het nu aan het joodse volk is of aan de mensen hier in Bunschoot in Spakenburg Amersfoort of waar dan ook dat evangelie moet verkondigd worden want hoe zegt zullen ze anders van deze dingen horen hoe zullen zij die gerechtigheid van God leren kennen Amen van God van God trends van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God près van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God van God près een van God van God van God van God