Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106912/instrument-in-gods-hand/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] En ik mag vanmorgen het Gods woord met u openen. Want daar gaat het om wat God ons te zeggen heeft. En dat is het belangrijkste wat er is. En ik wil beginnen bij handelingen 9 vers 15. [0:10] ! Een stukje uit het leven van de apostel Paulus, hoe hij tot geloof is gekomen. En dan gaat hij met blindheid geslagen, gaat hij naar Damascus en dan wordt hij daar in een huis gezet. [0:27] En dan wordt Ananias op pad gestuurd. En die ziet er erg tegenop om te gaan, want die weet dat Saulus bezig was om de gemeente uit te roeien. [0:38] Moet je nagaan, de gemeente uit te roeien. En dan staat er in vers 15. Maar de heren zeiden tegen hem, ga, want deze is voor mij een uitverkoren instrument om mijn naam te brengen naar de heidenen en de koningen en de israelieten. [0:59] Want ik zal hem laten zien hoeveel hij moet leiden voor mijn naam. En Ananias ging heen en ging het huis binnen. [1:09] En aan hem de handen opgelegd hebben, zei hij, Saul, broeder, de Heere heeft mij gezonden, namelijk Jezus, die u verschenen is op de weg waar langs u gekomen bent, opdat u weerziende zou worden en met de Heilige Geest vervuld zou worden. [1:30] En meteen vielen hem als het ware de schellen van de ogen. En onmiddellijk werd hij weerziende. En hij stond op en werd gedoopt. En toen hij voedsel genomen had, sterkte hij aan. [1:46] En Saulus verbleef enige dagen bij de discipelen in Damaskus. En meteen predikte hij Christus in de synagoge, dat hij de zoon van God is. [1:59] Tot zover de eerste schriftlezing. De tweede vindt u in de tweede Korinthebrief. Hoofdstuk 5. [2:17] Vers 14 en 15 en 19 tot 21. [2:34] Wat Paulus zegt, Want de liefde van Christus dringt ons, die tot dit oordeel gekomen zijn. [2:46] Als één voor alle gestorven is, dan zijn zij alle gestorven. En hij is voor alle gestorven, omdat zij die leven niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor hem die voor hen gestorven en opgewekt is. [3:03] En dan vers 19. God was namelijk, die in Christus de wereld met zichzelf verzoende, en aan hen hun overtredingen niet toerekende. [3:17] En hij heeft het woord van de verzoening in ons gelegd. Wij zijn dan gezanten namens Christus, alsof God zelf door ons smeekt. [3:29] Namens Christus smeeken wij u, laat u met God verzoenen. Want hem die geen zonde gekend heeft, heeft hij voor ons tot zonde gemaakt, opdat wij zouden worden gerechtigheid van God in hem. [3:48] En het laatste neem ik u mee naar de Thessalonissensebrief. De eerste Thessalonissensebrief, hoofdstuk 1. Vers 1 tot 10. [4:07] De eerste Thessalonissensebrief, hoofdstuk 1, vers 1 tot 10. Paulus, Silvanus en Timotheus, aan de gemeente van de Thessalonissense, die in God de Vader en de Heer Jezus Christus is, genade zij u en vrede van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus. [4:43] Wij danken God altijd voor u allen, wanneer wij aan u denken in onze gebeden en zonder ophouden denken aan het werk van uw geloof, de inspanning van uw liefde en de volharding van uw hoop op onze Heer Jezus Christus voor het aangezicht van onze God en Vader. [5:05] Wij weten immers, geliefde broeders, van uw verkiezing door God. Want ons evangelie is niet alleen met woorden tot u gekomen, maar ook met kracht en met de Heilige Geest en met volle zekerheid. [5:19] U weet immers hoe wij in uw midden geweest zijn, terwille van u. Ook bent u navolgers geworden van ons en van de Heren, toen u het woord aannam, te midden van veel verdrukking, met blijdschap van de Heilige Geest, zodat u voorbeeldig geworden bent voor alle gelovigen in Macedonië en in Agaie. [5:43] Want vanuit u heeft het woord van de Heer luid geklonken, niet alleen in Macedonië en Agaie, maar ook in alle plaatsen heeft uw geloof in God zich verspreid, zodat het niet nodig is dat wij iets daarvan zeggen. [5:59] Want zij vermelden zelf over ons, hoezeer wij ingang bij u gekregen hebben, en hoe u zich van de afgode tot God bekeerd hebt, om de levende en waarachtige God te dienen, en zijn Zoon uit de hemelen te verwachten, die hij uit de doden heeft opgewekt, namelijk Jezus, die ons verlost van de komende toren. [6:25] Tot zover de schriftlezing voor deze morgen. Ik hoef het u niet, en daarom heb ik het ook niet gelezen, want u weet het hoe Paulus tot bekering is gekomen. [6:38] De briezende leeuw, die de gemeente van Christus zou gaan verwoesten, en uitmoorden, en uitroeien. Hij woordt na zijn ontmoeting met de verheerlijkte Christus, als een lam, in voorkomen afhankelijkheid, naar Damascus gebracht. [7:01] Met de crucifale vraag die hij stelde. Heren, wat wilt gij, dat ik doen zal? [7:13] Wat een vraag. En de heren maakten zijn plan met Paulus en Ananias bekend. Deze Paulus, deze Paulus, is mij een uitverkoren instrument, om mijn naam te brengen aan de heidenen. [7:33] Ik denk dat er vandaag, maar weinigen zijn, en dat begrijp ik ook al een beetje van Terra, maar weinigen zijn, die hetzelfde zeggen, als Paulus, na hun bekering. [7:48] Want dat heeft grote gevolgen. Heer, wat wilt gij, dat ik doen zal? Daarom stellen de, meesten die vraag ook niet. [8:01] Want dan gaat God het plan, met je leven uitvoeren, en uitverken. En dan gaat er een streep, door al je eigen plannen, door je toekomstverwachting, door je carrière, door alles heen. [8:15] En daarom zeggen die mensen, de meeste mensen, stellen die vraag ook niet. Want stel je voor, dat je dan als Paulus, of Thera, of Karin, als een instrument, in Gods hand, wordt uitgezonden. [8:33] De geruststelling, niet iedereen wordt, net als zij, uitgezonden, naar de andere landen. Maar ik hoop vooral, dat er nog jongeren te vinden zijn, ook hier in de gemeente, die bereid zijn, die belangrijke vraag te stellen. [8:55] Heer, wat wilt gij, dat ik doen zal? Want God zoekt nog arbeiders, die bereid zijn, alles achter te laten, en uit te gaan. [9:06] Want de velden zijn nog steeds, wit om te oosten. En de tijd is zo kort. Ik moest ineens aan Carlos denken, bij Karin. [9:18] Hij zei, zuster Karin, ik wil graag ingenieur worden. Nou jong, dan moet je naar de universiteit. Ja, maar dat wil ik ook. En hij had er de kwaliteiten voor. [9:30] Een paar weken later, komt hij bij Karin terug. En hij zegt, zuster Karin, het wordt helemaal anders. De Heer heeft tot me gesproken, en ik wil, ik wil in zijn dienst gaan. [9:45] En hij is vier jaar, naar de bijbelschool gegaan. En hij is nu, de geestelijke dienstknecht, van God in Sire. Een heel ander plan. [9:56] God heeft arbeiders nodig. Niet alleen in de zendingsvelden ver weg, maar ook in ons land, zijn arbeiders dringend nodig. [10:11] En het moet ons duidelijk zijn, dat wij, die tot bekering zijn gekomen, en tot wedergeboorte zijn gekomen, ten diepste allemaal arbeiders zijn, in Gods Koninkrijk. [10:26] Want ook wij, zijn met Paulus, uitverkoren instrumenten, in de hand van God. Want we zijn niet meer van onszelf. [10:40] En ik hoop dat we dat bewust zijn. We zijn Gods persoonlijk eigendom. Dat woord instrument, dat raakte me zo. [10:51] Dat weet u natuurlijk niet, maar ik heb jaren trompet gespeeld. Ik speelde in kerkdiensten. Ik heb in dienst gezeten, bij de stafmuziek. Het was negen jaar, toen ik ermee begon, en het kostte heel wat moeite, en wat inspanning, om een helder en zuiver geluid voor te brengen. [11:16] Dan moest ik aan denken in de voorbereiding. Zo is het ook geestelijk. Een instrument. Om bruikbaar te zijn, moet dat instrument groeien in het geloof. [11:31] En ook dat kost inspanning en moeite. Dat kost je tijd. Dan moet je naar de Bijbelstudie gaan, dan moet je het woord lezen. Om een instrument te zijn, wat bruikbaar is in de handen van God. [11:44] Thuis. In je gezin. In je omgeving. En op het werk. Maar ook in de gemeente van Christus. Waarvan hij het hoofd is. [11:56] Moet de gemeente een instrument zijn, om daar waar Christus ons roept, naar buiten te treden. En dat is nodig. [12:09] Dat is nodig. Door de corona is de gemeente bijna geïmplodeerd. In elkaar geploft. Ik zie dat overal. [12:22] Gelukkig. De getrouwen komen weer. Die verlangen ernaar. Sommigen zijn misschien te oud geworden om te komen. Sommigen komen niet meer uit angst. [12:36] Anderen vinden het ook wel lekker om thuis, bij een kopje koffie, zo naar de boodschap te luisteren. Maar ze missen de gemeenschap der heiligen. En de grootste nood is, en je proeft dat overal, dat er mensen zijn die door alles heen afhaken, en je ziet ze niet meer terug. [12:59] En het grote gevaar voor de gemeentes, is dat we daardoor ook niet meer naar buiten treden, alleen nog maar naar binnen gericht zijn. Maar God wil u en jou en mij persoonlijk gebruiken. [13:16] En ook zijn gemeente. En hij roept ons opnieuw. Nu we de tekenen van de eindtijd zien, en de tijd kort is, en de afval steeds groter wordt. [13:32] Hij roept ons op, zoals Johannes de Doper het zei, een instrument. En Johannes de Doper zei, ik ben niet meer dan een stem van God. [13:43] Maar willen wij vandaag nog die stem zijn? Paulus was Gods instrument. Paulus was Gods stem. [13:54] Hij is amper gedoopt, en vervuld met de Heilige Geest. En het eerste wat hij doet, hij predikt in Damascus Christus. Want dat is de boodschap. [14:08] En in de Korentenbrief zegt hij, wij prediken de gekruisigde Christus. De kracht van God, en de wijsheid van God. En dat legt hij zo schitterend uit in 2 Korinther 5, wat ik met u heb gelezen. [14:25] Wat hij zegt, de liefde van Christus dringt ons. En dat zie je altijd zo mooi terug bij zendelingen, dat merkte je vanmorgen ook bij Tere. [14:36] De liefde van Christus dringt ons. Zo is het toch? En dat is mooi als dat is bij zendeling, maar in wezen zou die dranger bij ons allemaal moeten zijn. [14:51] En Paulus verklaart daar, wat er op het kruis is gebeurd, met de reine Heilige Zoon van God, die geen enkele zonde kende. Hij werd voor de zonde van de gehele wereld, van Adam tot de laatste mens, toe tot zonde gemaakt. [15:07] Door mijn en u ons allerzonde op zich te nemen. En hij heeft gezegd, geef ze maar naar mij. Breng ze maar bij me. En hij heeft ze meegenomen naar het kruis. [15:20] God storen en oordeel heeft hij ondergaan, toen hij daar als een vervloekte hing, aan het kruis van Golgotha. [15:34] Voor mij. Voor u. En hij wilde dat. En als we kijken naar het kruis, dan horen we de stem van de Heer Jezus. [15:48] Ik heb jullie zo van harte lief. En met zijn bloed, wil hij ons reinigen, zodat we witter dan sneeuw zouden zijn. [16:03] En als je die verzoening kent, en gerechtvaardig bent uit het geloof, dan kan je toch niet anders. [16:17] Dan niet anders meek. Laat je toch alsjeblieft met God verzoenen. Dan ben je zo'n prachtig instrument. In Gods hand. Ja, natuurlijk. [16:29] Die boodschap moeten de heidenen in de zendingslanden horen. Maar dat moeten ook onze heidense goddeloze buren, families, collega's, horen. [16:44] En van wie moeten ze het nu horen? Van ons. Van ons. De instrumenten in Gods hand. [16:56] Gij. Ik. U. Gij zult mijn getuige zijn. Spreken over zending. [17:11] Is ons opnieuw laten zien vanmorgen wat het betekent. Om zending te bedrijven. Maar wie? [17:22] Wie stelt zich vandaag nog ter beschikking, zoals Tera en Karin, die echt bewogen zijn om verloren mensen. Oh, ik geniet ervan, zoals vanmorgen. [17:34] We vinden het prachtig hun getuigenissen te horen. We bidden voor ze. We geven onze gaven. We vullen de schoenendozen. En dat hebben ze allemaal nodig. [17:48] Zodat ze het werk onbelemmerd en met kracht volbrengen. En het is heerlijk dat je hier een biddende gemeente achter je hebt staan. En Karin heeft ook duizenden mensen die voor haar bidden. [18:03] Zodat ze staande zullen blijven. Getuigenissen. Waar zijn onze getuigenissen? [18:16] Getuigenissen eigenlijk, zoals ook vanmorgen van Tera, zouden eigenlijk een vast onderdeel in de gemeente moeten zijn op zondagmorgen. Want het is zo bemoedigend. [18:31] En we hebben het zo nodig. We zijn wel instrumenten in de hand van God. Maar soms heb ik het idee dat er geen geluid meer uitkomt. [18:47] Er kwam een moment dat ik mijn trompet in de koffer heb gesteld. En dat ik niet meer verder ging met trompet spelen. Het was over. [18:58] En de koffer ging in de kast. Ja, toen bracht hij geen geluid meer voort. Want zo'n instrument is dan wel leuk. Maar ja, daar moet de geest in. [19:10] Daar moet geluid in. Daar moet de adem in. Wil de geluid uit voortkomen. En het was over. En mensen die me kenden zeiden, hé Bas, spel je geen trompet meer? [19:22] Ik zei, nee, die tijd is voorbij. Misschien is het ook zo in de gemeente van Christus, dat de tijd voorbij is om te getuigen. [19:34] Misschien zijn we te oud geworden. Misschien zijn we te druk met alles en nog wat. Zitten we als het ware geestelijk gezien ook in de koffer, in ons eigen kleine wereldje. [19:47] Dan roep ik je toe, open je koffer vanmorgen. Kom naar buiten. Geef je opnieuw over aan de heren. [20:00] En laat dat geweldige evangelie horen. En dan moet je misschien vanmorgen voor de eerste bij vernieuwing zeggen, Heer, hier ben ik weer. [20:10] Ik kom uit die koffer om voor u te leven. Dat tijdje nog, wat ik hier ben. En ik moet u zeggen, dan ga je wonderbare dingen met de heren beleven. [20:23] Beleeft u nog wonderen met de heren? Maar als je erop uitgaat, dan beleef je wonderen. Waar je God voor kan danken. [20:38] En groot maken. Paulus. Was een geweldig instrument van God. Ook in de gebeden. We lazen het. [20:49] Hij bad zonder ophouden. Het is zo mooi. En dat zal bij jou ook wel zo zijn, maar in de diensten bij Karin. [21:01] Gebedstijd. Zoveel vingers gaan omhoog. Ik wil bidden. Ik wil danken. Soms zijn het er voor zoveel. [21:13] Dat Karin zegt, ik moet maar een keus maken wie er vanmorgen naar voren mag komen om te bidden en te danken. En dan komen we ook in een gemeente. [21:27] Maar als ze dat zo doen, elke zondagmorgen. Soms een half uur gebedstijd. En het is altijd zo'n gezegende tijd. Ik weet nog dat ik in die gemeente kwam. [21:41] En ze hadden gehoord dat ik kanker had. En de voorganger riep me naar voren. En dan riep de hele gemeente naar voren. De hele gemeente stond rondomheen. [22:00] Om voor mij en mijn vrouw te bidden. En er was bijna een half uur gebed. Indrukwekkend. [22:11] Om dat te ervaren. Zo'n biddende gemeente om je heen. Een gezegende tijd. Gebedstijd. Later. [22:24] In handelingen 17. Komt Paulus in Thessalonica. We hebben dat niet gelezen. Dat kunt u thuis nog wel doen. Hij is daar drie weken geweest. Drie weken is hij maar geweest in Thessalonica. [22:36] En heeft Christus verkondigd eerst aan de joden. Dat was zijn gewoonte. Maar die hebben het verworpen. En toen aan de heidenen. Mensen zonder God. En zonder hoop. [22:47] En ze hebben het evangelie daar gehoord. En ze kwamen door het evangelie van de gekruisigde Christus. En de oproep laat je met God verzoenen tot bekering. [23:01] Ze kwamen vanuit de duisternis. Tot het lichten van de macht van Satan. Tot de levende God. En het eerste wat er gebeurde was een huisgemeente. [23:12] En vanaf dat moment. Kwamen de moeilijkheden. De vervolgingen. En de verdrukkingen. Zo erg. [23:24] Dat Paulus en Silas moesten zelfs nachts de stad ontvluchten. En dan zien we. Dat het zijn van een instrument. [23:36] In de hand van God. Altijd tegenstand oproepen. Dat zal ook wel zo zijn in Taiwan. En in de voorbereiding. [23:47] Ze denken aan Karin. Dat wij in de beginperiode daar waren. En dat er mensen werden gestuurd. [23:58] Die werkelijk bezeten waren. Ik heb ze meegemaakt. Door de machten der duisternis. En die letterlijk zeiden wij zijn gekomen om je weg te jagen. En aan de poort werden allerlei. [24:12] Die occulte zakjes en tekens gehangen. Om het werk te verstoren. Er is tegenstand. [24:23] Er is strijd. En ook als u hier in Nederland ervoor gaat. Dan krijgt u tegenstand. Dan krijgt u strijd. Maar u staat aan de kant van de grote overwinnaar. [24:35] Ik weet nog bij Karin toen de strijd op zijn heftigst was. Dat we een groot kruis hebben gemaakt. En in midden in het dorp hebben neergezet. [24:46] En proclameerden. Christus is overwinnaar. En wij zijn met hem meer dan overwinnaars. Dat is de realiteit van ons geloof. [24:57] Dan ga je wonderen beleven. En ze moesten gaan. En daarom is Grace Phillips het genadedorp niet van Karin maar van de heren. [25:09] Het is zijn werk. Het is zijn plaats. En het kind van God. Die het evangelie in handel en wandel uitdraagt. [25:20] Krijgt die tegenstand. Dan komt het rijk der duisternis. Met zijn machten en krachten in beweging om je te bestrijden. Met het doel je te ontmoedigen. [25:31] Door moeilijkheden. Door uitgesloten te worden. Door vrienden te verliezen. Zodat je het op zal geven. Maar geef het nooit op. Je bent met hem meer dan overwinnaar. [25:47] Paulus schrijft aan hen deze prachtige brief. Hij roemt over deze gemeente vanmorgen in ons midden. En houdt ons daarmee een spiegel voor. Zien we datzelfde ook in onze gemeente. [26:02] Paulus spreekt over het werk van hun geloof. Jacobus zegt dat geloof zonder werken doodgeloof is. Hier zien we levend geloof. Wat werkzaam is naar buiten toe. [26:13] Waar ook de liefde op een geweldige wijze functioneert. Dat is die wonderbare agape liefde. Die weggevende liefde van God. [26:24] Die in onze harten naar Romeinen 5 is uitgestart. De liefde van God. Wunderbaar. En die liefde was werkzaam. En die liefde drong hen om te getuigen. [26:37] Er was ook volharding in hun geloof. Christus is het voorwerp van hun hoop geworden en toekomst. Omdat al zijn beloftes ja en amen zijn. [26:51] Ik zal je niet begeven. Ik zal je niet verlaten. En die woorden werken volkomen vertrouwen en volharding uit. En hier zie je dat bijbelse geloof, hoop en liefde. [27:08] Dat was in Thessalonica aanwezig. Ze hadden zuivere bijbelse motieven. Geestelijke groei zoals bij hen leidt tot werk in uitvoering. [27:21] Tot vrucht dragen naar buiten toe. In die gemeente van Thessalonica zien we dat ze een goede boom zijn. Met goede vruchten. Waarin God verheerlijk wordt en groot gemaakt. [27:34] En daar gaat het om. Het gaat nooit om de gemeente. Het gaat erom dat God wordt groot gemaakt. Tegen de gemeente van Ephesus. Zegt de Heer Jezus in openbaring 2 vers 2. [27:48] Ik ken uw werken. Ik ken uw inspanning. En ik ken uw volharding. Wat een geweldige gemeente zou je zeggen. Maar dan zegt de Heer Jezus gelijk achteraan in vers 4. [28:00] Maar ik heb tegen u. Dat jullie de eerste liefde verzaagd hebben. De liefde was verdwenen. Het ging alleen om het uiterlijk. [28:13] Het zichtbare. Ze waren enorm druk bezig. Maar zonder liefde die hen drank. En ik hoop dat de liefde u drinkt om die dozen te vullen. Dat jullie zeggen dat het moet. [28:24] Nee, maar dat de liefde u drinkt. Juist voor die ander ook. En daarom werden ze toen opgeroepen zich te bekeren. En de eerste werken weer te doen. [28:37] Ze hadden geen zuivere motieven meer. Zuivere liefde is God liefhebben boven alles. Hij op de eerste plaats. [28:49] En onze naaste als onszelf. Oh, ik hou zoveel van mezelf. En wat zorg ik goed voor mezelf. [29:02] U ook? Want we houden wat van onszelf. Als wij het maar hebben. En hoe is het naar die ander toe? Gunnen we die ander ook hetzelfde als wij hebben? [29:16] Dat is de ware liefde uitdragen. Want al wat gedaan wordt. Uit liefde tot Jezus. Dat houdt zijn waarde. [29:30] Dat blijft eeuwig bestaan. Dat nemen we mee naar de hemel. En daar zullen we loon en kroon over ontvangen. Deze gemeente. [29:41] Het heeft me zo geraakt. Het is zo'n geweldig voorbeeld voor ons in de tijd waarin wij leven. Paulus zegt. U bent navolgers geworden van ons en van de heren toen u zijn woord aannam. [29:53] Onder veel verdrukkingen. En die gemeenten waren daardoor als Paulus instrumenten in Gods hand. En dat hebben ze niet opgeborgen. [30:03] Dat hebben ze niet voor zichzelf gehouden. Als wij het maar hebben. Wij zijn gered. Wij zijn zalig. Ze zijn een voorbeeld geworden. [30:14] We hebben het gelezen. Voor alle gelovigen in Macedonië en Achaïe. Ze schaamden zich niet voor het evangelie en de gevolgen die het met zich meebracht. [30:26] Wat een prachtig gebeeld wordt hier ons getoond van de gemeente van Christus. Zo leven ook onze zendelingen. En door hun werk ontstaan weer nieuwe gemeentes. [30:41] En ik hoop dat het ons stimuleert vanmorgen. Om ook zo'n gemeente te zijn. Als die gemeente van Thessalonica. Instrumenten. [30:53] Met zuivere, liefdevolle stemmen. En dat de buitenwacht zegt. Zie hoe lief ze elkaar hebben daar in de Reddingsarik. En dat heeft ons land. [31:09] Ook de omgeving hier. Die vervuld is met hardheid en liefdeloosheid. Zo dringend nodig. Zo dringend nodig. Ook om het woord van verzoening met God. [31:23] door de gekruisigde Christus te laten horen. Maar daarvoor moet wel Colossense 3 vers 16 realiteit in ons leven zijn. [31:35] Laat het woord van Christus in rijke mate in u wonen. We moeten eerst dat woord zelf tot ons nemen. Dat woord moet zijn werk doen. Zodat we het vanuit dat woord uit kunnen dragen. [31:49] Dat is onze opdracht. Gods woord proclameren. Kom tot mij. Ook al weet je niet zoveel nog. [32:01] Dat je zegt maar de Heer Jezus heeft gezegd. Kom tot mij. Alle die vermoeid en belast het. En ik zal je rust geven. Ik zal je vrede geven. Ik zal je nieuw leven geven. [32:15] En dat hebben de mensen vandaag nodig. Wat is er een angst voor de toekomst? Als ze alles om zich heen zien gebeuren. Wat is er een angst voor het klimaat? [32:29] Je hoort bijna niet anders. Klimaat, klimaat, klimaat. Angst in Taiwan. Angst in Ethiopië voor oorlog. [32:41] En ten liefste. De angst voor de dood. De angst voor de dood. In Thessalonica getuigd is eenvoudig. [32:53] Daar heb je geen opleiding voor nodig. Ze getuigden eenvoudig. Er waren geen bijbelscholen. Hoe ze tot geloof waren gekomen. Dat kunnen wij ook. Ze dienden. [33:04] De afgoden waren met ketenen geboeid. In de macht van Satan. En waren slaven van de zonde. Maar ze hebben zich tot God bekeerd. Nee. [33:16] Dan staat er geen punt. Zoals bij velen. Ja, ik ben tot bekering gekomen. Ik ben behouden geworden. En dan stopt het. [33:28] Dan stopt het. Maar bij hen niet. Ze hebben zich tot God bekeerd. Om de levende God te dienen. [33:41] En uit zijn. De hemel is zijn zoon te verwachten. Geweldig. Laat ons dat ook doen. Laat ons dat uitstralen. [33:54] Laten we getuigen. Van onze bekering. Van onze bekering. Getuigen. Van rust en vrede. En dat uitstralen. [34:05] Ten midden van alles wat er vandaag gebeurt. Getuigen. Hoe God ons leven heeft veranderd. Veranderd. Dat heeft hij toch gedaan. U bent toch niet meer dezelfde als veertig jaar geleden. [34:19] Of wel? Nou. Nou. Nou. Als u mij veertig jaar geleden had gekend. Dan was er heel wat anders in mijn leven. Maar God heeft het veranderd. [34:31] God heeft het veranderd. En hoe God ons leven leidt. Elke dag. Oh. Je kunt elke dag getuigen. Van wat God doet in je leven. En de geweldige dingen die je met hem beleeft. [34:46] We hebben al drie keer gehad. Dat was morgens. Baden heren. Het is alweer weken geleden dat we iets van Karin gehoord hebben. En er ging ineens het telefoon. [35:01] Dan was er ineens een e-mailtje. Dan was haar vriendin die een berichtje via Messinger stuurde. God antwoord. God heeft ons lief. God weet wat we nodig hebben. [35:13] Het is heerlijk. En dan word je vertrouwen in God alleen maar groter. Maar ook dat we getuigen van onze geweldige toekomst. [35:23] Want we verwachten als de bezuin klinkt dat Christus ons komt halen. Of niet? En we naar het vaderhuis gaan. Dat we een nieuw verheerlijk lichaam krijgen. [35:37] Gelijkvormig aan Christus zijn verheerlijke lichaam. Dan is de eeuwige zaligheid realiteit geworden. Wat is dat toch geweldig. [35:52] Dat wij verlost zijn van de komende toren of niet. Ik mag mensen mee die geloven niet over de opname van de gemeente. Ik heb pas nog een e-mail. Daar denk ik ineens aan. [36:02] Hij zegt ik zit elke dag. Ik kan die opname niet geloven. Maar ik zit elke dag in angst. En die angst wordt elke dag maar groter. [36:15] Wat is het dan toch heerlijk. Dat je daarvan verlost bent. En dat je weet dat die toren is weggenomen. En dat de bezuin wel klinkt. Omdat Gods woord dat zegt. En dat je in een punt van de tijd zo in de heerlijkheid bij de Vader bent. [36:31] Geen angst. Ja die toren komt. Na ons vertrek naar de hemel. Dan komt die toren. [36:44] Zeven jaar lang over de wereld. In de tijd van de grote verdrukking. Daarvoor zullen de mensen vluchten. Zeg openbaring 6. [36:56] En ze zeiden tegen de bergen en rotsen. Ja. Ze richtten zich tot de bergen en de rotsen. De psalmist deed dat ook. [37:09] Maar die ging over de rotsen heen naar de hemel. Ik sla mijn ogen op de bergen. Van waar zal mijn hulp komen. Mijn hulp is. Van de heren. Nou. [37:20] Dat roepen ze niet. En dat zeggen ze niet. Ze zeiden tegen de bergen en de rotsen. Val op ons. Dat is wat. Als je dat zegt. Val op ons. [37:31] En verberg ons. Voor het aangezicht van hem. Die op de troon zit. Ze worden geconfronteerd. In al hun goddeloosheid. [37:44] Boosheid. En verwerpen van Christus. Worden ze geconfronteerd met de heilige god. En met de toren van het lam. Vreselijk als je daarom denkt. [37:55] En daarom hebben wij. Wij die geweldige boodschap. Laat je verzoenen met god. Nu het nog kan. En als hier iemand nog. [38:08] Hier iemand zit vanmorgen. Die nog niet met god verzoend is. En achter zal blijven als de bezang klinkt. [38:20] Dan denk ik. Dat we met alle broeders en zusters. Die de heren kennen vanmorgen. Smeken. Smeken. Laat je met god verzoenen. [38:30] Ga niet naar huis zonder Jezus. Na deze zondags. Zendingsdag. [38:43] Gemeente van Christus. Deze zendingsdag. Ik wil het toch zeggen. Aan het begin van dit winterseizoen ook. [38:56] Een dag van nieuwe toewijding worden. Een dag van nieuwe toewijding worden. En ik wil je uitnodigen vanmorgen. Samen met mij. [39:10] Vanuit ons hart. Tegen de heren te zeggen. Misschien voor het eerst. Misschien bij vernieuwing. [39:22] Heren hier ben ik. Hier ben ik. Ik wil een bruikbaar instrument zijn. In uw hand. [39:36] Totdat u komt. En hij komt spoedig. Amen. Zullen we de heren zoeken. Heren we komen tot u. [39:54] Aan het einde van de woorden die u in ons midden neer hebt gelegd. En ik wil het zeggen. En ik wil het zeggen. En misschien zijn er meerdere. [40:05] die zich opnieuw. Die zich opnieuw willen toewijden aan u. Heren hier ben ik. Ik wil een bruikbaar instrument zijn. [40:17] En ik wil een bruikbaar instrument zijn. In uw hand. En ik wil u bidden voor hen. Die dat in hun hart hebben. En vanuit hun hart tot u zeggen. [40:28] wil ik bidden voor hen. Dat u op een geweldige wijze. Met hen aan het werk gaat. Tot lof en eer. [40:41] Van uw naam. Dat ze een bewogen hart hebben. Opnieuw. Om anderen op te roepen. Laat u met God. Verzoening. Wil u ook bidden voor Tera. [40:56] Als ik bid voor haar. Bid ik voor alle zendelingen die zijn uitgegaan. Bemoedig hen. Geef hen moed en kracht. Om elke dag staande te blijven. En het woord van u. [41:09] Te proclameren. Zolang het nog kan. En we weten niet hoe lang het nog kan. Heer geef ons een bewogen hart. [41:20] Een bewogen hart. Voor hen die dreigen verloren te gaan. Wij kunnen ze niet bekeren. Maar u kunt wel ons gebruiken. [41:33] Om uw woorden te proclameren. En een uiter nodig om tot u te komen. Zo als Tera dat deed. [41:44] Met die meneer. Heren wil je Jezus aanvaarden. O heren. Geef dat we ons niet zullen schamen. [41:56] Geef dat we onze tijd niet alleen voor onszelf zullen houden. Maar voor u. Om een bruikbaar instrument te zijn. Tot de eer. [42:08] En verheerlijking van uw naam. Amen.