Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106919/jom-ha-kippoeriem/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Ja, laat ik maar beginnen met u te tonen een modelletje wat ik heb van het oudste navigatieapparaat eigenlijk in deze wereld. [0:15] ! En dat is dit. U wel bekend. Een modelletje van de tabernakel, een modelletje van Gods huis. [0:33] En het modelletje laat heel duidelijk zien, en dat leert ook Gods woord, dat er maar één weg is. En er is maar één deur, één poort, geen zij-ingang, geen achterdeurtje, maar er is één deur die toegang geeft tot het huis van God. [0:54] En daarin zien we al direct een geweldig beeld van de Heer Jezus. Hij de vervulling, Hij de weg om naar God toe te komen. [1:07] Hij de enige weg, Hij de deur, Hij de poort. Ja, je ziet de tempel al helemaal in het begin eigenlijk van de geschiedenis der aarde. [1:21] In het begin van de Bijbel wordt het genoemd, het paradijs zou je kunnen vergelijken als de eerste tempel van God hier op aarde. Daar vertoefde Hij, daar was Hij te vinden, in dat paradijs. [1:36] En dan, ja, de mens die de huisregels niet houdt en wordt uit huis gezet, komt daar buiten voor de ingang van het paradijs. [1:50] De poort gesloten. En dan zie je al gelijk voor de ingang een altaar. Er werd gesproken al over Cain en Abel. [2:02] God liet toen al zien welke offers Hij wilde hebben. Namelijk bloedige offers. Zonder bloedstorting geschiet er geen vergeving. [2:14] Dat laat dit navigatieapparaat heel duidelijk zien. De weg naar God. Hoe je tot God kunt komen. En dan kom je bij het wasvat. Wat genoemd wordt in het Oude Testament ook wel. [2:31] De zee. Wilde je de tempel binnen gaan. De, het huis van God. Dan moest je door de zee. Je moest door de zee. [2:41] En dat is ook een prachtige illustratie van de doop. De onderdompeling die je moet hebben om dat huis binnen te komen. [2:55] Ja, met dit alles hangt een hele priesterdienst samen. Maar ook feesten die genoemd worden in Gods woord. [3:07] Feesten die te maken hadden waar de tempel eigenlijk een grote rol speelde. Nu, Israël heeft de afgelopen week feest gevierd. [3:18] Wat voor feest hebben ze gevierd? Ja, het Joodse nieuwe jaar. En wat voor groot feest staat er deze week op de agenda? [3:30] Ja? Yom Kippur, inderdaad. Dat is nu deze week aan de beurt. [3:41] Het begint de vrijdagavond. Bij zonsondergang. En het wordt de zaterdag de Shabbat. En het is een grote Shabbat voor Israël. [3:53] Wordt het gevierd. En daarom heb ik het op mijn hart om te spreken een paar woorden. Ik heb maar dertig minuutjes. Over Yom Kippur. [4:05] De betekenis daarvan. Belangrijk voor ons. Want wij zijn ook een stukje van Israël. Zo is dat toch. De wilde olijf geënt op de edele olijfboom. [4:24] En wij hebben ook toegang tot die heerlijke sappen. Tot die heerlijke verbonden die God met Israël gemaakt heeft. [4:34] Wij zijn niet in de plaats gekomen van Israël. Absoluut niet. Maar wij zijn geënt. Op de edele olijf. [4:47] En in Christus hebben wij dan ook een besnijdenis gekregen. Niet een besnijdenis met de hand. Maar de besnijdenis van het hart. [4:58] De besnijdenis waar het in Gods woord over gaat. Jazeker. Ik voel mij zeer verbonden met Israël. Genoemd in Gods woord. [5:09] En ik zie mij ook een deeltje van Israël. Heel duidelijk. En wat God spreekt tot Israël in zijn woord. Dat is ook God spreken tot mij. [5:21] De tempel, het huis van God heeft een belangrijke betekenis in mijn leven. En ook de Joodse feesten. [5:32] De feesten die geboden werden aan Israël om ze te houden. Waaronder Jom Kippur. Het is belangrijk dat wij de betekenis daarvan weten. [5:46] En dat wij ook nu op september 15 en 16. dat Jom Kippur eigenlijk mee vieren met Israël. [5:58] Niet dat we allemaal een ticket gaan boeken naar Israël en naar Jeruzalem gaan. Dat niet. Je kan Jom Kippur in je hart vieren. [6:09] Op de fiets, in de zeilboot, in het plekje waar je bent. Maar Jom Kippur. Dat je dat herinnert. Dat je daaraan denkt. [6:21] Aan die dag. Nou, wat betekent Jom Kippur? Wat nou zeg? We hebben er toch wel over gesproken. [6:31] Over Jom Kippur. Zeker. Broeder Braaksma zal dat zeker gedaan hebben. De grote verzoendag. Nou, en of? Waarom hoor ik dat niet van jullie? [6:42] Zijn jullie allemaal zo verlegen? Of spreek ik een taal die jullie niet begrijpen? Verlegen, ja. Ik weet het. De grote verzoendag. De grote verzoendag. [6:54] Eigenlijk staat er in de Bijbel Jom Kippurim. Zo staat het in het Oude Testament. Het is het meervoud. [7:06] Het is de dag der verzoeningen. Er werd op die ene dag meerdere verzoeningen gedaan. [7:17] Meerdere zaken werden met God op die dag verzoend. Er was een nieuw jaar aangebroken. En hoe kan je dat jaar beginnen? [7:30] Namelijk met een grote schoonmaak. En zo moet je ook Jom Kippurim vergelijken met een grote schoonmaak. Ja, dat kennen de huisvrouwen tegenwoordig niet meer zo. [7:44] De grote zoog schoonmaak. Maar ik herinner mij dat uit mijn jeugd, dan zei mijn moeder, ga jij maar buiten spelen. En blijf maar lekker lang buiten, want wij gaan het huis poetsen. [7:56] De grote schoonmaak. Nou, en daar werd alles gepoetst. Het vloerkleed werd naar buiten gedragen. De matte klopper kwam er aan de beurt. En de grote schoonmaak. [8:09] Het huis werd grondig schoongemaakt. Zo moet je de dag der verzoeningen aan het begin van het nieuwe jaar zien. Het was een van de belangrijkste dingen die gebeurde in dat nieuwe jaar. [8:23] We gaan schoonmaak houden. Meerdere zaken werden met God verzoend. Nou, laten we het erover lezen. Eerst maar eens dat Jom Ha Kippurim, meervoud. [8:38] Het staat in Leviticus 23, vers 27. En hier heb ik de Naardense Bijbelvertaling. Daar staat. Maar op de tiende van deze zevende maand, Jom Ha Kippurim, dag van de verzoeningen, is dat een oproep tot heiliging. [9:04] Een oproep tot heiliging zal er bij u wezen. En doen bukken zult ge uw zielen. Een vuuroffer zult ge doen naderen tot die ene. [9:19] Ik moet net denken aan dat fotootje van die huisvrouw. Poetsend de trap gebukt. Nou, dat was ook Jom Ha Kippurim. [9:33] De zielen moesten gebukt zijn. Voor hoogmoedige mensen was er geen plek. Het volk moest berauw hebben. Besef hebben dat ze schuldig waren. [9:47] En dat verzoening, reiniging, wel degelijk nodig was. Dag der verzoeningen. Het was een hele belangrijke dag. [10:00] Er mocht niet gewerkt worden. Er was er maar eentje die eigenlijk op die dag werkte. En dat was de hoge priester. Want het was zo op Jom Kippur mocht alleen de hoge priester het huis van God, de tent, betreden. [10:18] En hij deed alles, de hele dienst, de hele dag deed hij in zijn eentje. Wat hij anders zou doen met de hulp van priesters om hem. Maar op Jom Kippur was hij heel erg bezig. [10:33] De hoge priester. Nou, hier zien we in de tekst de zaken die verzoend werden op deze dag der verzoeningen. Het heilige der heiligen zal hij verzoenen. [10:47] Ook de tent der samenkomst en het altaar zal hij verzoenen. En over de priesters en het ganse volk der gemeente verzoening doen. [11:02] Het waren meerdere zaken die op die ene dag verzoend werden. Het huis werd schoongemaakt, werd gereinigd. Heel tempel, de priesters. [11:16] Ja, ook de hoge priester. Dat was heel belangrijk. Dat hij ook verzoening voor zichzelf deed voordat hij daar verzoening ging doen voor al deze dingen hier genoemd. [11:28] Maar ook het volk werd verzoend met God. Een nieuw jaar, een nieuw begin met God. Dat was het. Nou, hier zie je dan die tempel en de binnenkant van het huis. [11:45] Waar de hoge priester dan op Yom Kippurim in zijn eentje de hele dienst moest doen. Het was een drukke dag voor hem. [11:56] In de voorhof, bij het altaar bijvoorbeeld. Het slachten van de stier. Het slachten van de geitenbok op Yom Kippurim. Daar werd hij bij gestaan door priesters. [12:09] Maar in het huis mocht alleen de hoge priester dienst doen. En eenmaal in het jaar mocht hij daar, dat heilige der heiligen, de troonzaal binnen gaan. [12:24] Yom Kippurim. Hebreeuus 9, vers 6 en 7, daar staat, dit was dus al dus, dit was dan al dus ingericht. [12:38] En de priesters kwamen bij het vervullen van hun diensten voortdurend in de voorste tent, het heilige. Maar in de tweede, het heilige der heiligen, alleen de hoge priester. [12:53] Eenmaal in het jaar, op Yom Kippurim. Niet zonder bloed, dat hij offerde voor zichzelf en voor de zonde door het volk in onwetendheid bedreven. [13:10] Ja, ik vind het heel interessant dat dat er ook bij staat. Je moet bewust zijn van zonde. En als je bewust wordt van zonde, dan kan je dat ook met name brengen bij God. [13:25] En daarvoor danken dat de Heer Jezus het betaald heeft. Maar ook onbewust, in onwetendheid. Ook dat is meegenomen. [13:38] En dat is geweldig. Het was een hele belangrijke dag. En alleen de hoge priester mocht het huis binnen gaan. En eenmaal in het jaar, in dat heilige der heiligen. [13:53] Een drukke dag voor hem, want hij moest vijftien offers brengen op die dag. Hij moest zich vijf maal omkleden. [14:08] De kleding van de hoge priester, dat was heel kleurrijk, heel mooi. De kleding van de hoge priester, als die dienst deed in het huis van God. [14:23] Maar als die dan door dat voorhangsel kwam in de troonzaal, dan moest hij zich helemaal gaan baden. En dan moest hij linnen witte klederen aantrekken. [14:39] En met die witte klederen ging hij dan dat heilige der heiligen binnen. Hij moest zich vijf maal omkleden op die dag. [14:50] En dat deed hij niet zomaar even, oh nou dat jasje en dan dat gordeltje. Nee, je ging de troonzaal binnen. Je kwam voor de troon van God, voor zijn aangezicht. [15:01] En dan zorgde je ervoor dat je er picobello uitzag. Het is als een vrouw die het bruidskleed aantrekt en haar bruidegom ontmoet. [15:14] Wat voor zorg dat is om die bruid aan te kleden. Hoe die omgeven is door moedertje en schoonmoeder en haar beste vriendin. [15:24] En de kapster komt om haar haar nog eens even een mooie flair te geven. Wat voor zorg dat is om je goed te bekleden en je voor te bereiden voor een geweldige ontmoeting. [15:39] Nou dat was een geweldige ontmoeting. En die hoge priester moest dat vijf keer op de dag doen. Nou dat was best heel wat. Het was best spannend als hij dat huis binnen ging en heel het volk stond dan om de tempel heen. [15:55] Het ging om hun. Het ging om verzoening. Zou God dat aanvaarden? Zou alles goed gaan op Yom Kippurim? Dat was het allemaal. En dan was het spannend als de hoge priester de tent binnen ging. [16:10] En dan was het spannend. Zou die het overleven als die daar de troonzaal binnen gaat. Eén keer per jaar de hoge priester. Stel dat hij een foutje heeft gemaakt en dat hij het niet overleeft. [16:23] Hoe krijgen we hem eruit? Nou dan is dan daar die mythe over dat touw. Wat ze dan binden om het been van de hoge priester. [16:35] Nou lieve mensen het wordt niet genoemd in gods woord. En ik zeg maar het is nep nieuws. Dat touw om het been van de hoge priester. [16:46] Waar komt dat vandaan? Het komt uit een boek uit de dertiende eeuw. Geschreven door Mozes de Leon. [16:57] Het was een boek wat ging over de Joodse mystiek. Over Kabbalah. En in dat boek wordt dan een rabbi geciteerd. [17:10] Rabbi Yitschak. En die had dat dan over dat touw wat gebonden werd aan de voet van de hoge priester. Het staat niet in gods woord. [17:23] En nou als god in zijn woord al zoveel waarde legt op de kleding van de hoge priester. Dat hij de juiste kleding had. [17:36] En dat die man dan toch met een touwtje om zijn voet daar voor de troon komt. Ik geloof het niet. Dus laat je niet gek maken. Maar ik wil het even noemen op dat het toch rond gaat bij mensen enzovoort. [17:51] Wat wel genoemd wordt zijn de belletjes aan de kleding. Dus de hoge priester in zijn witte kleding was dan in het heilige der heiligen geweest. Hij ging zich weer omkleden om naar buiten te komen. [18:05] Om zich te vertonen aan het volk. En aan die heerlijke kleding, kleurrijke kleding van de hoge priester. Daar zaten klokjes, belletjes. Dus als hij bezig was zijn rok aan te trekken, dan klinkelden die belletjes. [18:20] En dan stonden de mensen die vlak langs de omheining stonden, die konden dat horen. En die schreeuwden dan, ik hoor hem, ik hoor hem, de belletjes, ze klinken. En dan was er altijd hele grote vreugde. [18:33] Want dat betekende dat god het geaccepteerd had. En dat het goed ging met die dag der verzoeningen. Ja, twee offers wil ik noemen betreffende Yom Kippur. [18:48] We hebben weinigheid. Dat is het offer van de stier, wat geslacht moest worden. Wat diende vooral voor verzoening voor de hoge priester en zijn huis. [19:02] De hoge priester en zijn gezin. Ja, die stier moest geslacht worden. En met een schaaltje, met bloed van die stier, ging dan ook de hoge priester, het heilige der heiligen binnen. [19:19] Want bloed speelde een belangrijke rol. Hebreeën 9, vers 22, herzienen staat de vertaling. En bijna alles wordt volgens de wet door bloed gereinigd. [19:35] En zonder het vergieten van bloed vindt er geen verzoening plaats. Wat gebruik je bij de grote schoonmaak, dreft, de witte reus. [19:47] Weet ik veel wat voor middeltjes jullie thuis hebben om de boel schoon te krijgen. Maar op Yom Kippur, daar werd bloed gebruikt om te verzoenen. [20:01] Bloed werd er gebruikt om te reinigen. Het bloed van stieren, bokken en lammeren die gebracht werden in het Oude Testament. [20:13] Dat bloed was alleen maar in staat om te bedekken. Te bedekken. Maar de Heer Jezus, het Lam Gods, Hij, de vervulling van al die dieroffers in het Oude Testament, Hij eenmaal geofferd voor ons aan het kruis, daar is kracht in het bloed van het lam. [20:40] Want het bloed van Jezus Christus reinigt ons. En neemt ook de zonde weg. En maakt ons witter dan sneeuw. [20:52] Dat is het. Maar er moest bloed vloeien. Waarom is bloed zo belangrijk? Het Oude Testament zegt het heel duidelijk. Bloed is leven. [21:03] Bloed is leven. Onschuldig bloed moest er vloeien om verzoening te doen voor de schuldigen. [21:15] Zo was dat. De hoge priester, hij was schuldig. De priesters, ze waren schuldig. Het valk was schuldig. En een onschuldige stier moest zijn leven geven. [21:29] En God wilde dat zien. En daarom ging de hoge priester met het bloed van de stier, het heilige der heiligen binnen, om verzoening te doen voor hemzelf en voor zijn gezin, zijn familie. [21:45] Nou, hier zie je dan die hoge priester in witte kleding, die hij nodig had om in de troonzaal van God binnen te komen. [21:56] En daar werd dan dat bloed gesprenkeld op de troon en voor de troon van God. Wat was de troon van God? Het was een houten kist, overtrokken met goud. [22:09] De ark met op de deksel twee engelen die met hun gezicht naar elkaar toe stonden, voorover gebogen en tussen de engelen, daar troonde God. [22:24] En God wilde bloed zien, want zonder bloedstorting geschiet er geen vergeving. Een ander belangrijk, ja, hier even dan die tekst, Leviticus 16 vers 14, dan zal hij een deel van het bloed van de stier nemen en dat met zijn vingers sprenkelen op het verzoendeksel aan de voorzijde en voor het verzoendeksel zal hij zevenmaal dat bloed met zijn vinger sprenkelen. [23:02] Ja. Nou, daarna ging hij dan weer naar buiten en dan werden andere dingen ook gedaan. Het tweede offer wat ik wil noemen op Yom Kippur, dat waren de twee geitenbokjes. [23:15] Twee geitenbokjes werden voorgesteld in de tempel aan de heren en één geitenbokje zou sterven en met dat bloed van dat geitenbokje zou de priester, het heilige der heiligen, binnen gaan en verzoening doen voor heel het volk. [23:37] En dat andere geitenbokje was ertoe bestemd om weggezonden te worden. Buiten de legerplaats. [23:50] En wat is er buiten de legerplaats? Daar is de woestijn. Het Dorreland. Dat bokje wat weggestuurd werd, werd voordat het weggestuurd beladen met de zonden van heel Israël, was een enorme zware last wat dat bokje op zijn schouder kreeg. [24:16] En ga jij maar uit de legerplaats. Geen plek meer voor jou, de zondenbok, de woestijn in met jou. [24:27] Nou, welk bokje, welke weg ging, dat werd besloten door het lot. Het lot werd geworpen over die twee bokjes. [24:39] Laten we het maar lezen. Leviticus 16, vers 8 tot en met 10. En Aaron zal over de beide bokken het lot werpen. [24:51] Een lot voor de heren en een lot voor Azel. Dan zal Aaron de bok waarop het lot voor de heren gevallen is, brengen en hem ten zondoffer bereiden. [25:07] Maar de bok waarop het lot voor Azel gevallen is, zal men levend voor het aangezicht des heren stellen en daarmee verzoening te doen, om daarmee verzoening te doen door hem voor Azel de woestijn in te zenden. [25:31] Het lot werpen staat hier. De hoge priester had een doosje. En in dat doosje zaten dan twee plaatjes. [25:44] En op dat ene plaatje, blokje, stond heel duidelijk geschreven voor de heer. En op het andere blokje stond heel duidelijk geschreven voor Azel. [25:56] En de priester moest dan uit dat doosje de loodjes nemen in zijn rechter en in zijn linkerhand. [26:08] En het wondergeschieden, dat lees je dan in Joodse geschriften, staat niet in Gods woord, dat het lot voor de heren, dat was altijd in de rechterhand van de priester en in de linkerhand het lot voor Azel. [26:29] Dat werd gelegd op de bokken, zodat er geen verwarring was welke bok welke weg ging. Er werd ook nog iets anders gedaan en daar bericht de Mishnah van, staat niet in Gods woord, maar de Mishnah maakt daarvan melding dat scharlaken koort. [26:58] Wat gebonden werd bij de twee bokken op een speciale manier. Bij de ene bok werd het om de horens gebonden en bij de andere bok werd het misschien om de hals gebonden. [27:12] En dat scharlaken koort, ook een stuk daarvan, werd buiten de tempel ergens aangebracht voor het volk om te zien. [27:24] De Mishnah noemt dat. En wat is nou de Mishnah? Nou daar staat het, de Mishnah, het betekent herhaling of leer, omvat de zogeheten mondelingenleer van de Torah en bevat een toelichting op de geboden en verboden aan het Joodse volk die in de Torah zijn opgenomen. [27:55] Volgens de orthodoxe Joodse traditie heeft God toen hij aan Mozes de schriftelijke Torah gaf, die men terugvond als de eerste vijf boeken van de Tenach, eveneens een mondelingen toelichting daarop verstrekt. [28:18] En dat is dan de Mishnah. Ja, het heeft, Gods woord is belangrijk zoals wij dat hier hebben. [28:29] Maar het is interessant om ook soms de Mishnah ernaast te leggen en te kijken wat de Mishnah zegt over de dingen. [28:41] En de Mishnah noemt dat scharlakenkoord, wat gebonden werd bij de geiten, bij de geitenbokken, en wat werd aangebracht aan de buitenkant van de tempel. [28:56] En het wonder is in de Joodse geschriften dat scharlakenkoord aan het eind van Yom Kippur, als al de verzoeningen, reinigingen gedaan werden, dat dat koord wit werd. [29:17] Van scharlakenrood naar wit. Dat heeft dan te maken met die tekst uit het Oude Testament. Al zijn u zonden rood als karmozijn, ze zullen worden wit als sneeuw. [29:35] Het is best mooi, dat met dat rode koord. Maar, u moet dat maar beslissen. Nou, hier zie je nou zo'n Mishnah. [29:48] Aan de linkerkant de cover en op de achterkant het achterblad van de Mishnah. Die zijn heel mooi versierd. Nou, hier zie je dan die priester die dan die koorden, die geverfd waren, scharlaken, aanbrengen bij die twee bokjes. [30:11] Dus, een bokje voor de heren, dat werd geslacht. En met dat bloed ging dan de hoge priester weer naar de troon van God. [30:22] Laten we het maar lezen. Leviticus 16, vers 15. Dan zal hij de bok van het zondoffer voor het volk bestemd slachten en zijn bloed naar binnen achter het voorhangsel brengen. [30:39] En met dat bloed doen zoals hij met het bloed van de stier gedaan heeft. Hij zal het op het verzoendeksel en voor het verzoendeksel sprenkelen. [30:54] Want God wilde bloed zien. Zonder bloed geschiet er geen verzoening, geen vergeving. Heel duidelijk. Bloed is leven. [31:07] En de Heere Jezus is de vervulling van al die offers in het Oude Testament. Het bloed van bokken en stieren kon alleen maar bedekken. [31:18] Maar het bloed van de Heere Jezus Christus, dat heeft ons gereinigd. En dat heeft ons witter gemaakt dan sneeuw. De Heere Jezus heeft zijn leven gegeven. [31:32] En daarin zie je een prachtig beeld van een bloedtransfusie. Het volk had gezondigd. Het volk was zondig en daardoor verwond. [31:43] Dodelijk verwond. Het leven vloeide uit zijn weg. Een ander moest bloed geven. In het Oude Testament waren de dieren. [31:54] De bokken en stieren. Maar dat was niet voldoende. Het bloed van de Heere Jezus. Dat was het. De goddelijke bloedtransfusie. De Heere Jezus die zei. [32:06] Ik zal mijn bloed geven voor een stervende wereld. Ja, zo was dat. Donaar word je niet zomaar. Er wordt wel degelijk gekeken. [32:18] Van wie ben jij? En hoe zuiver is jouw bloed? Kunnen we het gebruiken? Nou, als er eentje puur was. En rein. En heilig. [32:29] Dan was het de Heere Jezus Christus. De perfecte donor. Donor. Hij die nog geen zonde gedaan heeft in zijn leven. Perfect. [32:40] De goddelijke bloedtransfusie. Nou, dat zie je daar al. Yom Kippur. Wat een feest. Wat een feest. Laten we het mee vieren. [32:54] Zaterdag. Met het Joodse volk. En laten we toch bidden. Dat toch ook het Joodse volk zijn ogen opent. [33:04] Voor de werkelijke betekenis. Die er ligt in Yom Kippur. Wat geweldig dat wij dat mogen weten. Dat wij de Heere Jezus kennen als onze heiland en verlosser. [33:17] En dan had je die andere bok. Voor Azazel. Nou, wat betekent dat? Oh, nou dan heb je allemaal theorieën. [33:29] Ik heb er ook allemaal gelezen. En ik voor mij persoonlijk. Ik ga deze weg. Azazel is geen naam. [33:39] Maar het is een titel. Die is opgebouwd uit Az. Geit. En Azel. Weggegaan. De bok die weggaat. [33:51] De bok die weggezonden wordt. Zo staat het ook in Gods woord. Dat is de bok Azel. De weg te zenden of weggezonden geit. [34:07] Nou, wat moest daarmee gebeuren? Leviticus 16, 21, 22. En Aaron zal zijn beide handen op de kop van de levende bok leggen. [34:19] En over hem al de ongerechtigheden der Israëlieten en al hun overtredingen in al hun zonden beleiden. [34:31] Hij zal die op de kop van de bok leggen. En door die en die door iemand die daarvoor gereed staat naar de woestijn te laten brengen. [34:45] Zo zal de bok al hun ongerechtigheden op zich dragen naar een onvruchtbaar land. En hij zal die bok in de woestijn vrij laten. [35:01] En die bok die zal dat niet overleven. Dat woeste land. En die woestijn. Die zal daar ook sterven. De zonde bok. [35:13] Nou, dat bokje wat geslacht werd. Wat zijn bloed gaf. Samen met het tweede bokje. De zonde bok. [35:24] Ik zie dat als een beeld. Als een offer van de Heer Jezus. De Heer Jezus die gestorven is. [35:34] Die geslacht werd. Als een lam. Die zijn bloed gaf. De goddelijke bloedtransfusie. En wij mogen geen bloed eten. [35:46] En geen bloed drinken. Ik hoop dat u dat ook doet. En u niet volstop met bloedworst. En als de Massaïs bekers met bloed drinken. [35:57] Want God wil dat niet hebben. Bloed is speciaal. Het is leven. En God wil dat we dat achten. Als je een bloeddruppeltje aan je vinger hebt. [36:08] En je draagt een witte jurk. Dan mag je dat best even wegzuigen. Zo erg is dat nou ook niet. Maar het respect voor bloed. Dat is belangrijk. [36:19] Dat je dat hebt. En in het Nieuwe Testament. Dan zegt de Heer Jezus. Dan spreekt hij over de ware spijzen. En dan spreekt hij over de ware drank. [36:30] En daar zien we dan de uitzondering. Waar wij bloed mogen drinken. Want de ware drank. Dat is zijn bloed. Wie mijn bloed drinkt. En mijn vlees eet. [36:44] Die zal leven. Dat is de ware spijs. En drank. De goddelijke bloedtransfusie. Nou dat is dat ene lammetje. [36:54] Maar dat andere lammetje. De zondebok. Die het onvruchtbare land ingaat. De woestijn. De woestenij. Dat is de Heer Jezus ook. [37:05] Want wat riep hij aan het kruis. Hij riep mijn God. Mijn God. Waarom hebt gij mij verlaten. [37:19] Verlaten zijn door God. Dat is de woestenij. Verlaten zijn door God. Dat is het onvruchtbare land. [37:33] Dat is diepe, diepe duisternis. God is leven. En als je verlaten wordt door God. [37:43] Hij die het leven is. Nou. Dan komt er niks van terecht. Dan heb je geen overlevingskans. Dat is heel duidelijk. [37:55] En de Heer Jezus. Heeft jouw zonde en mijn zonde. Jouw ongerechtigheden en mijn ongerechtigheden gedragen. En hij is dat woeste land ingegaan. [38:07] Mijn God. Mijn God. Waarom hebt gij mij verlaten. De zondebok. Ja. De handen werden opgelegd. [38:20] En het was een soort identificatie. Wat daarmee gedaan werd. De priester die zijn handen legde op de bok. [38:30] Het was een identificeren met die bok. De zonden werden overgedragen. Op die bok. De zondebok. Nou. [38:42] Die had een last. De Heer Jezus heeft onze zonde gedragen. Hij de zondebok. Voor u en mij. Die het woeste land inging. [38:54] Mijn God. Mijn God. Waarom hebt gij mij verlaat? Ja. Ik heb u verteld over dat koord. [39:05] Dat scharlaken koord. Wat buiten hing aan de tempel. En wat de geit om zijn nek had. Of om zijn orens. En dat aan het eind. Dat wonder geschiedde. [39:16] Dat dat scharlaken koord. Veranderde in een wit koord. En als het volk dat zag. Dan was er gejuich. [39:26] God heeft de offers aanvaard. We zijn verzoend met God. Het wordt genoemd in de Mishnah. [39:38] We hebben het al gelezen. En ook in de Talmoed. Hier de Babylonische Talmoed. Een citaat eruit. Wordt dat genoemd. En in de Babylonische Talmoed. [39:50] Daar staat iets interessants. Daar staat. And it has further been taught. Betreffende dat scharlaken koord. [40:01] For 40 years before the destruction of the temple. The threat of scarlet never turned white. [40:13] But it remained red. De Babylonische Talmoed zegt eigenlijk. Dat dat wonder wat altijd gebeurde. Dat scharlaken koord wat wit wordt. [40:25] Dat dat ophield dat wonder. En wanneer hield dat wonder op? Het staat in de Babylonische Talmoed. [40:35] 40 jaar voor de verwoesting van de tempel. In welk jaar werd de tempel verwoest? Dat was in het jaar 70 na Christus. Nou, ga daar 40 jaar van aftrekken. [40:50] Dan kom je in het jaar 30 na Christus. Nou, we weten allemaal wat daar gebeurd is. De vervulling van Yom Kippur in Christus. [41:03] Het offer wat hij bracht. Dat koord, dat scharlaken koord, hoefde niet meer wit te worden. [41:15] Het waren niet meer de dieroffers die een rol speelden. Maar het is het lam gods wat zijn leven gaf. Ja, heel bijzonder hoor, vind ik dat. [41:28] En mag je best meenemen in je betrachting. En ja, het bloed van de Heere Jezus. Zie het lam gods dat de zonde der wereld wegneemt. [41:43] Hij neemt het weg. De zondebok heeft het weggedragen. De woestijnen. Heeft de Heere Jezus ook gedaan. Hij onze zondebok. [41:55] Zo ver het oosten is van het westen. Zo ver doet hij onze overtredingen van ons. Wat geweldig. [42:06] Wat geweldig. En dan die aanklager, Satan, die jou telkens weer probeert te beladen. Met zonde die je gedaan hebt. [42:17] En jou probeert wijs te maken. Je bent niet waardig. Jij mag dat niet. Jij kan dat niet. Weg met die aanklager. [42:28] Want het bloed van de Heere Jezus Christus heeft mij gereinigd. Zo ver het oosten is van het westen. Zo ver doet hij onze overtredingen van ons. [42:40] En dan die heerlijke tekst. Ook hier in Hebreeën 13 vers 11 en 12. Want van de dieren waarvan het bloed als zondoffer door de hoge priester in het heiligdom werd gebracht. [42:54] werd het lichaam buiten de legerplaats verbrand. Daarom heeft ook Jezus ten einde zijn volk door zijn eigen bloed te heiligen. [43:08] Buiten de poort geleden. Laten wij derhalve tot hem uitgaan buiten de legerplaats. En zijn smaad dragen. [43:19] De zonderbok werd eruit gestuurd. Weg van de tempel. Weg uit de legerplaats. De woestijn in. [43:29] Nou de Heere Jezus is die weg ook gegaan. Buiten de legerplaats. Heeft hij geleden voor jou en mij. Tot slot. [43:41] Want mijn tijd is om he. Of niet? Heb ik nog tijd? Eigenlijk al voorbij. Nou laatste tekst. [43:52] Jezaja 1 vers 18. Kom toch en laat ons tezamen richten. Zegt de Heere. Al waren uw zonden als rood als karmo zijn. [44:06] Ze zullen worden als witte sneeuw. Ik wens jullie een hele fijne week. En vier een beetje mee. [44:19] Met Israël. Jong Kipoer. Het begint vrijdag. Na zons. Woensdagavond. Woensdagavond. Goed dan heb ik het fout gezien. [44:31] Woensdagavond. Dank u wel voor de correctie. Dan vieren we het. Fijn. JanVert. Vooral dood. Raadwond. Mountkoop. incorporat. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. [44:41] Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond. Raadwond.