Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106921/jesaja-58-en-59/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen allemaal. Het is een voorrecht om hier weer te mogen zijn. Heerlijk was het om deze liederen met elkaar aan te heffen. [0:13] ! We willen nu het woord gaan openen met elkaar. Ik wilde er vooraf wel even iets over zeggen. Ik was eigenlijk van plan om te spreken vanmorgen over 2 Korinthe 12, dat Paulus was opgetrokken tot in de derde hemel. [0:27] Maar op de een of andere manier lukte dat niet. En elke keer gingen mijn gedachten naar een gedeelte in het Oude Testament in Jezaja, Jezaja 58 en 59. [0:44] En afgelopen donderdag was ik in een gemeente waar ik elke week de wekelijkse bidstond mag begeleiden en toen stelde ik dat ook aan de orde, Jezaja 58 en 59. [0:55] En toen was er iemand die zei, hier moet je een preek over maken. En het is best wel een pittig gedeelte. Zware, heftige woorden die daar gezegd worden, maar ik kon niet anders dan daar afgelopen vrijdag een preek over maken. [1:16] Ja, ik dacht, ik wil dat toch even van tevoren zeggen. We gaan daaruit lezen. Uit Jezaja 58 een aantal versen en ook uit Jezaja 59. [1:27] Jezaja 58 vers 1 tot 11. En dan nog een paar versen uit 59. Jezaja 58. [1:42] Jezaja 58 vers 1. Dan krijgt Jezaja de opdracht. [1:54] Is dit niet het vaste dat u de boeien van de goddeloosheid losmaakt, dat u de banden van het juk ontwint, dat u de onderdrukten vrij laat heengaan en dat u elk juk breekt? [3:21] Is het niet dit dat u uw brood deelt met wie honger leidt en de ellendige ontheemden een thuis biedt, dat als u een naakte ziet u hem kleedt en dat u zich voor eigen vlees en bloed niet verbergt? [3:40] Dan zal uw licht doorbreken als de dagen raad en uw herstel zal snel intreden. Uw gerechtigheid zal voor u uitgaan en de heerlijkheid van de heren zal uw achterhoede zijn. [3:52] Dan zult u roepen en de heren zal antwoorden. Dan zult u om hulp roepen en hij zal zeggen, zie hier ben ik. Als u het juk uit uw midden weg doet en het uitsteken van de vinger en het uitspreken van ongerechtigheid. [4:08] Als u uw hart opent voor de hongerigen en de verdrukte ziel verzadigt. Dan zal uw licht in de duisternis opgaan en uw donkerheid als de middag zijn. [4:18] En de heren zal u voortdurend leiden. Hij zal uw ziel in dore streken verzadigen, uw beenderen kracht geven. U zult zijn als een bevloeide tuin, als een waterbron waarvan het water nooit ontbreekt. [4:35] Dan de eerste twee versen uit hoofdstuk 59. Zie, de hand van de heren is niet te kort dat ze niets zou kunnen verlossen. En zijn oor is niet toegestopt dat het niets zou kunnen horen. [4:50] Maar uw ongerechtigheiden maken scheiding tussen u en uw God. Uw zonden doen zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat hij u niet hoort. En dan nog vers 16. [5:05] Omdat hij zag dat er niemand was, ontzette hij zich, want er was geen voorbidder. Daarom bracht zijn arm hem huil en zijn gerechtigheid die ondersteunde hem. [5:19] Tot zover de lezing van deze gedeelte. Toen ik hiermee bezig was, toen stuitte ik op een stukje uit een preek van een Schotse dominee. [5:36] Over dit gedeelte, gehouden aan het begin van de negentiende eeuw. Dat is 200 jaar terug. En ik wil daarmee beginnen. Hij zei tegen zijn gemeente, ik weet dat er bij jullie zijn die nacht en dag bidden. [5:52] Om veranderd te worden naar het beeld van Christus. Dat is prachtig. Maar als je dat doet, dan moet je ook in het geven. [6:03] En daar gaat het hier over. In het geven als Christus zijn. Hij is omwille van u arm geworden. Terwijl hij rijk was. Ja, maar mijn geld is toch van mij. [6:20] Zult u zeggen. Oh, maar dan had Christus ook kunnen zeggen. Mijn bloed is van mij. Waar waren we dan gebleven? Ja, maar. [6:33] Die armen verdienen het niet. Oh, maar dan had Christus ook kunnen zeggen. Ze zijn slecht en weer spannend. Zou ik voor hen mijn leven geven? Ik geef het wel voor iemand anders. [6:45] Ik geef het wel voor de engelen. Maar nee. Hij gaf zijn leven, zijn bloed voor zondaars. Voor mensen die het niet waard waren. We hebben erover gezongen. [6:56] Waarom is uw genade ook aan mij betoond? Ja, maar. De armen maken er misbruik van. Oh. Maar Christus wist ook dat velen zijn bloed met voeten zouden treden. [7:12] Dat velen het zouden verachten. Dat anderen de genade zouden misbruiken om nog meer te zondigen. Maar toch gaf hij zijn bloed. [7:23] En zal dat ook ons niet vrijgevig maken? Het is immers, zegt de Bijbel, zaliger te geven dan te ontvangen. [7:34] Tot zover woorden die mij aanraakten. Van deze Schotse dominee twee eeuwen geleden. Over een paar dagen, 15 en 16 september, viert Israël Yom Kippur. [7:50] Grote verzoendag. Dat is de meest heilige feestdag voor Israël. Maar een week eerder, dat is deze week al, 7 en 8 september, dan vieren ze het Joodse nieuwjaar, Rosh Hashanah. [8:09] En na Rosh Hashanah tot Yom Kippur, volgen de zogenaamde tien verschrikkelijke dagen. Tien dagen van bezinning, genoemd Yamin Noraim. [8:21] En dat zijn dagen van inkeer, dagen van verootmoediging, dagen van bezinning. En als dan Yom Kippur aanbreekt, dan wordt Jezaja 58 gelezen in de synagoge. [8:34] Jezaja 58, we hebben er een paar vers uit gelezen. Dat zijn confronterende versen. En je denkt misschien, waarom moeten nou juist deze versen vanmorgen gelezen worden? Jezaja krijgt opdracht van de heren om luidkeels die boodschap door te geven. [8:54] Om zich niet in te houden. Om te denken, nou dit is misschien wel erg hard. Nee, hij moet het luidkeels doorgeven. Hij moet zijn stem verheffen als een bazuin, als een shofar, als een rams horen. [9:07] En waarom? Aan de buitenkant ziet het er goed uit bij Israël. Je leest dat in de eerste verse. [9:20] Ze zoeken God dagelijks. Ze vasten. En verderop in het hoofdstuk wordt er nog over gesproken, over hoe ze de sambad houden. Het ziet er goed uit. [9:30] En voor dat woord vasten mag je ook bidden invullen. Om het ook, die boodschap naar ons toe te halen, toe te trekken. [9:44] Versen 3 zegt zelfs, Jezaja 58 versen 3, dat ze een, of in vers 2, dat ze er een vreugde in vinden om dat te doen. [9:58] Ze vinden er een vreugde in, in de kennis van mijn wegen. Wat wil God nog meer? Zou je je afvragen als je deze eerste verse leest? [10:13] Hoe zou de heren naar ons kijken? Naar onze gemeente? Naar ons persoonlijke leven? Naar ons als gemeente? Het is goed, denk ik, om ons dat ook af te vragen. [10:24] Hoe staat het ervoor? Mooi, aan de buitenkant. Omgeving kijkt misschien naar ons. Zegt nou, mooie gemeente. [10:37] Ziet er goed uit. En misschien kijk je ook zelf zo naar de gemeente. Maar de heren kijken dieper. Hij ziet wat er in ons hart is. En hij zag ook wat er in het hart van Israël was. [10:50] Daar in Jezaja 58. En dat zag er niet zo best uit van binnen bij het volk Israël. God zag dat het schijnvroomheid was. Van buiten prachtig. [11:01] Maar van binnen was er heel veel mis. Het was een leeg religieus ritueel. Luister maar. Jezaja moet aan het volk hun zonden en hun overtredingen bekendmaken. [11:16] Wat is er aan de hand? En het volk besefte dat het niet goed zat. Dat lees je in vers 3. [11:27] Terwijl zij zeggen, waarom vasten wij als u het toch niet ziet? Waarom kwellen we onze ziel als u het toch niet weet? Ze beseften, wij vasten. Wij doen ons best om God te dienen. [11:38] Maar we ervaren het kom niet hoger dan het plafond. God ziet ons zeker niet. God hoort ons niet. Ze dienen de heren niet vanuit hun hart. [11:52] Het is de buitenkant. En dat is confronterend. Ook voor ons. En laten we onszelf dat ook maar afvragen. Hoe staat het er bij onszelf voor? [12:06] In vers 3 klinkt het verder. Op uw vasten dag zoekt u uw eigen wens. Het gaat om hun eigen voordeel. Ze willen er zelfs zelf beter van worden. [12:18] Ze beulen zelfs hun arbeiders af. Als zij niet werken omdat ze vasten. Dan zou je kunnen zeggen. [12:28] Hun arbeiders, hun slaven moeten hun werk erbij nemen. Want er moet wel geld binnenkomen. Daar gaat het om. Dat is voor hen het allerbelangrijkste. Ze sporen hun arbeiders, hun slaven niet aan. [12:43] Om ook God te dienen om mee te vasten. Nee, de zweep erover. En van onderlinge eenheid is al helemaal geen sprake. [12:55] Zelfs, dat lezen ze hier. Zelfs tijdens het vasten maken ze ruzie. En gaan ze goddeloos met elkaar om. Ze gaan, staat er met elkaar op de vuist. [13:08] En wij denken misschien, nou ja, zo doen wij toch niet. Gaat er niet op de vuist. Maar je kunt ook geestelijk met elkaar op de vuist gaan. Hoe gaan we met elkaar op? Hoe zijn onze verhoudingen? [13:21] En ik kan dit redelijk gemakkelijk zeggen denk ik. Ik ken jullie niet. Ik weet niet wat er precies speelt. Niet zo goed in ieder geval. Maar het is een boodschap die Jezaja door moest geven. [13:33] Aan Israël. Omdat God bewogen was met het volk. Hij roept het volk dwars door deze woorden op. Tot bekering, tot inkeer. Tot terugkeer. En zo is God ook bewogen met ons. [13:47] Persoonlijk en met ons als gemeente. Vers 4 zegt dan. Vast niet zoals heden. [13:58] Als u uw stem wil laten horen in de hoogte. Bekeer je. Als je zo doorgaat. Dan kan God zijn zegen niet geven. [14:09] Heftige woorden. Vers 5 gaat dan verder. Verder. Zou dit het vaste zijn dat ik verkies. [14:23] Dat een mens zich een dag lang verootmoedigt. En dat hij zijn hoofd buigt. Als een riet. En zich neerlegt in rauw gewaad en as. De Heerde zegt in feite door Jezaja heen. [14:39] Als dat het vaste is. Waar met jullie tot mij komen. Eén dag vaste jullie. Als het ware klinkt daar doorheen. [14:49] Ik wil verootmoediging zien bij jullie. Echte verootmoediging. Niet een dag. Maar dat dat jullie leven tekent. Dit kan nog zo aan de buitenkant blijven. [15:04] Om je hoofd te buigen. En je neer te leggen in rauw gewaad. In as. Noemt u dat een vaste. Dat de Heer wel gevallig is. Nee. Denk niet dat je door je vorm. [15:17] Hoe jullie denken mij tot iets te bewegen. Dat dat zo dan de dijk zet. Nee. Zo is de Heerde. [15:28] Zo vaste is de Heerde niet wel gevallig. In feite deden ze het misschien nog wel. Om het naar buiten te laten zien. Kijk eens. Kijk eens naar ons. [15:39] Hoe wij de Heerden dienen. Hoe wij vasten. En mijn gedachten gingen naar de bergreden. Wat de Heer Jezus daar zegt. In Matthäus. [15:51] Matthäus. Hoogstuk 6. Daar staat als u vast. Dat geldt ook voor ons. Kun ik voor bidden. Bidden invullen. Wat dan ook. Als u vast. [16:03] Doe het dan niet met uiterlijk vertoon. Maar doe het. Doe het niet om door de mensen gezien te worden. Maar doe het in het verborgen. Dat is de Vader. [16:14] Wel behagelijk. En dan gaat de Heer aan het volk duidelijk maken. In vers 6. Hoe hij. Wil. Dat ze zullen vasten. Wat het vaste voor hem inhoudt. [16:25] Vers 6. Is dit niet het vaste. Dat ik verkies. Dat u de boeien van de goddeloosheid. Los maakt. Dat u de banden van het juk ontbindt. Dat u de onderdruk. [16:35] Te vrij laat heen gaan. Dat u elk juk breekt. En vers 7. Is het niet dit. Dat u uw brood deelt. Met wie honger leidt. [16:47] En de ellendige ontheemden. Een thuis biedt. Dat als u een naakte ziet. U hem kleedt. En dat u zich voor eigen vlees. En bloed niet verbergt. Daar kijkt de Heer naar. [16:59] Hoe ze met de mens. Met hun naasten omgaan. Wij kunnen hier. Met z'n allen in de kerk zitten. En de heren dienen. Terwijl. [17:09] Terwijl de buren hier. Van ellende niet meer weten. Hoe ze verder moeten. En er is er misschien iemand. Die zegt. Of die denkt. Ja maar in de kerk. [17:20] Hoort het toch over geestelijke zaken te gaan. Kan. Jazeker. Jazeker. Maar hoe het er geestelijk voor staat. [17:31] In ons persoonlijke leven. Hoe het er geestelijk voor staat. In het leven van ons als gemeente. Dat wordt zichtbaar. In hoe we omgaan. [17:43] Als het goed is. Moet dat zichtbaar worden. In hoe we omgaan. Met de mensen om ons heen. Met de naasten. In nood. En wellicht. Wellicht hebben we daar wel eens te weinig. [17:56] Oog voor. Ik wijs niet met de vinger naar jullie. Begrijp me goed. Allereerst zeg ik dit tegen mezelf. En Jacobus. [18:09] Jacobus. Die wijst hier ook op. In hoogstuk 4. Vers 3. U bidt wel. Maar u ontvangt niet. Omdat u verkeerd bidt. Met het doel. Het in uw hartstochten door te brengen. [18:21] Jacobus zegt. Het kan zo zijn. Dat het. Ook als we bidden. Dat het alleen maar om onszelf gaat. Om er zelf beter van te worden. En misschien nog wel geestelijk. Terwijl jullie geen oog hebben. [18:32] Voor de nood om je heen. We kunnen onze mond vol hebben. Over het dienen van de Heer. En ons oog gesloten houden. Voor onze naasten in nood. [18:46] We zijn misschien wel eens. En ik besef dat dit harde woorden zijn. Zware woorden. Zeker op een startzondag. Maar ik kon niet anders lieve mensen. Dan het hier vanmorgen over hebben. [18:59] We kunnen zijn als de rijke man. Die de arme Lazarus in de poort niet ziet liggen. Deze week hoorde ik nog van iemand. [19:12] Die naast de kerk woonde. Hij zegt. Zondags gaan de mensen daar naar de kerk. In hun beste pak. En die vrouw. Die zat in nood. [19:24] In grote nood. Weet je wat ze zei? Ze keuren me geen blikwaardig. Omdat ik in hun ogen een zondag ben. Wat vreselijk. [19:34] Het raakt me. Het raakt me opnieuw. We kunnen de Heer bidden. En trouw naar onze samenkomst te gaan. [19:46] Maar kan het zijn dat hier belemmeringen liggen voor de Heer. Om ons zijn volle zegen. Zijn volle genade te geven. We kunnen. [20:01] We kunnen smeken om de genade van de Heer. En tegelijk genadeloos zijn voor anderen. Misschien wel heel dichtbij. Misschien wel. [20:14] In ons eigen gezin. Als we dat hebben. Maar misschien ook wel naar sommige mensen in de gemeente. Ook hier. [20:27] Daar ben ik vast van overtuigd. Dat weet ik zeker. Hier. In Buntschoten. In Spakenburg. Waar u ook woont. Er zijn mensen in nood. Geestelijk. Psychisch. [20:39] Materieel. Misschien in hun relatie. Mensen die niet meer weten hoe het verder moet. En ik weet. Wij kunnen niet alle problemen oplossen. [20:50] Ik weet het. En we hebben. Heel veel wijsheid van de Heer nodig. Ook Jacobus zegt. Als iemand wijsheid ontbreekt. Dat hij ze van mij begeert. Maar we hebben ontzettend veel wijsheid nodig. [21:01] Om daar zelf. Maar ook als gemeente. Goed mee om te gaan. Maar steken wij als gemeente. Wel eens een hand uit. Naar mensen in nood. Rijken we uit. [21:13] Naar jongeren. Die het niet meer weten. Staan we er onbekend als gemeente. Dat mensen weten. Hier in Buntschoten. En omgeving. [21:23] Als we in nood zitten. Moeten we daar bij de reddingsarx zijn. Jazeker. Een prachtige naam. Maar weten de mensen. De weg naar ons te vinden. Omdat ze weten. Daar. [21:34] En hebben ze een luisterend oor. Daar moet ik zijn. Of lopen de mensen ons liever voorbij. Wat een heerlijke belofte. [21:48] Als we verder lezen. Want we mogen verder lezen. Wat een heerlijke belofte. Klinkt er dan. Als gezegd wordt. Is dit niet het vaste dat ik verkies. Dat u de boeien van de goddeloosheid losmaakt. [22:00] Dat u de banden van het juk ontbindt. Dat u de onderdruk tevrij laat heengaan. Dat u zich bekeert. Dat u wel oog krijgt. Voor de nood om je heen. Is dit het niet. [22:10] Dat u uw brood deelt. Met wie honger leidt. De ellendig ontheemde. Een thuis biedt. Dat u als u een naakte ziet. Dat u hem kleedt. En dat u zich voor uw eigen vlees en bloed niet verbergt. [22:21] En dan in vers 8. Dan zal uw licht doorbreken. Als de dagen raad. En uw herstel zal snel intreden. Dat zegt God. Ook vanmorgen tegen ons. Jullie bekeren. Dat kan ook voor kinderen van God gelden. [22:34] Dat we de heren van harte lief mogen hebben. Maar dat we toch geen oog hebben. Voor de nood om ons heen. De Heer zegt. Als jullie je bekeren. Dan zal uw licht doorbreken. [22:50] Dan zal ik mijn licht over u laten schijnen. En uw herstel zal snel intreden. Uw gerechtigheid zal voor u uitgaan. En de heerlijkheid van de heren. Zal uw achterhoek. [23:00] Zijn. Als je door genade. De heer Jezus hebt leren. Mogen we leren kennen. We hebben erover gezongen. Prachtig. Als je mag weten. [23:11] Dat hij heiland en verlosser is. Als je beseft. Dat je alleen door genade. Een kind van hem mag zijn. Omdat hij zijn leven gegeven heeft. [23:23] Het heeft hem alles zo'n kost. En je vraagt. We hebben dat gezongen. Waarom hier. Waarom ook mij. Waarom ook ik. Als je dat beseft. Dan word je toch mild naar anderen toe. [23:37] Vrijgevig naar anderen toe. En wat wij geven. Misschien wel van het weinige dat we hebben. Al zijn het maar vijf broden en twee vissers. [23:51] Dan kan hij ze vermenigvuldigen. En zegenen. Vers 9. Dan zult u roepen. En de Heer zal u antwoorden. [24:02] Dan zult u om hulp roepen. En hij zal zeggen. Zie je ben ik. Als u het juk uit uw midden weg doet. Het uitsteken van uw vinger. O breekt er mij lieve mensen. [24:13] Het uitsteken van vingers naar anderen. Het uitspreken van ongerechtigheid. Als u uw hart opent voor de hongerige. En de verdrukte ziel verzadigt. [24:24] Dan zal uw licht in de duisternis opgaan. En uw donkerheid als de middag zijn. De Heer zal u voortdurend leiden. Wat een heerlijke woorden. [24:38] Wat een genade. Wat een belofte. De Heer biedt ons zijn zegen aan. En zeg niet te snel. Kan ook zijn dat iemand dat zegt. [24:49] Ja allemaal mooi en aardig. Maar dat is het oude testament. Maar beseffen we wel eens dat de christenen. De eerste christenen. In de eerste eeuw. [25:00] Die hadden alleen maar het oude testament. Je had het nieuwe testament nog niet. En deze woorden. Wezen hun de weg. Laat je door de woorden. [25:12] Door het woord van de Heer. En door zijn geest. En misschien spreekt hij wel op dit moment. Laat je overtuigen door hem. Bekeer je. Als dat nodig is. [25:27] Persoonlijk. En ook als gemeente. En misschien vragen we ons wel eens af. Waarom is er zoveel lauwheid. [25:40] In ons leven. Waarom is er zoveel lauwheid. Ook in de gemeente. De Heer. De Heer. Die staat klaar. Om te horen. [25:52] De Heer staat klaar. Om te luisteren. De Heer staat klaar. Om zijn zegen te geven. Dat zegt. Hoogstuk 59 vers 1. De hand van de Heer. Is er niet te kort. Dat ze niet zou kunnen verlossen. [26:03] En jongelui. Jullie hebben vast ook. [26:15] Vrienden en vriendinnen. Die de Heer Jezus niet kennen. Hoe kijken die naar je. Zou het toch heerlijk zijn. [26:27] Als ze naar je toe kwamen. Als ze in nood zaten. Dat ze weten. Ja bij hem of bij haar moet ik zijn. Hij heeft een luisterend oor. En dat ze iets in je mogen zien. [26:38] Van vertrouwen op de Heer. Zijn oor. De hand van de Heer. Is er niet te kort. [26:49] Dat ze niet zou kunnen verlossen. Zijn oor is niet toegestopt. Dat het niet zou kunnen horen. De Heer staat klaar. De Heer staat klaar. [26:59] Om naar je te luisteren. De Heer staat klaar. Om in te grijpen. Maar uw ongerechtigheden. [27:11] Vers 2. Uw ongerechtigheden maken scheiding tussen u. En uw God. Ik moest denken aan het verhaal van de verloren zoon. [27:25] Die vader stond op de uitkijk. Tot die verloren zoon terugkwam. Het was zoals in vers 1 staat. De hand van de Heer is niet te kort. [27:36] En zijn oor is niet toegestopt. Hij stond op de uitkijk. Hij stond klaar. Om die zoon in zijn armen te sluiten. Maar er moest eerst iets gebeuren. Die zoon moest tot inkeer komen. [27:49] Die vader had hem nog steeds lief. Hield van zijn zoon. Ook al was hij de wereld ingedwaald. En dat kan ook zo bij ons zijn. Dat kan bij ons zijn. Dat de Heer zo naar ons kijkt. Hij staat klaar om je in zijn armen te sluiten. [28:03] Dat je bij hem terugkomt. Dat je als het over deze dingen gaat. Hoe we omgaan met de noden om ons heen. Die verloren zoon. [28:14] En dat was Gods eigen werk. Die bracht hem tot inkeer. Hij stond op. Hij ging naar zijn vader toe. Zoon. [28:27] Vader. Zijn uw ongerechtigheden. Die scheiding maken. Tussen. Tussen. Tussen. Tussen uw God. Uw zonde. [28:37] Door zijn aangezicht. Voor u verborgen zijn. Zodat hij in u hoort. Dat kan geestelijke duisternis in ons leven zijn. Door zonde in ons leven. De buitenkant ziet het er misschien gelikt uit. [28:50] En kijken de mensen misschien wel naar je op. En denken. Dat is een. Een voorbeeld christen. God zou wel blij met hem of haar zijn. Terwijl je zelf weet. Het zit niet goed bij mij. [29:01] Het zit niet goed. Goed. O breekt hem. Hij komt tot inkeer. God verlangt ernaar. Dat je terugkomt bij hem. God mag ons gebed wel zijn. [29:13] O heren. Open mijn ogen. Voor dingen in mijn leven. En misschien wil hij deze woorden er wel voor gebruiken. Open mijn ogen. Voor dingen in mijn leven. [29:24] Die niet goed zijn. Die ik afhankelijk moet bekeren. Misschien heel concreet. En dat is zo mooi. Henk wat jij noemde. [29:34] Die twee studenten in Albanië. Albanië was er toch. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. [29:45] God zegt. Heb je daar ogen voor? Ik wil die twee studenten zo graag helpen. Ik zie iets voor jou. Heer. Heer. [29:55] Heer. Heer. Open onze ogen om u te volgen. Open onze ogen. Om oog te hebben voor de nood om ons zijn. [30:09] Heer. Schenk genade. Schenk moed. Om de helpende hand te reiken. Heer. [30:22] Wanneer hebben we u hongerig gezien. En te eten gegeven. Of dorstig. En te drinken gegeven. Wanneer hebben we u als vreemdeling gezien. [30:35] En gastvrij onthaald. Of naakt in u gekleed. Wanneer hebben we u ziek gezien. Of in de gevangenis. En zijn bij u gekomen. En dan zal de koning antwoorden. [30:46] Voor zover. Voor waar. Ik zeg u. Voor zover u dit. Voor een van deze geringste broeders van mij gedaan hebt. Hebt u het voor mij gedaan. Matthäus 25 vers 37 tot 40. [31:00] En ja. Bij deze minst en geringste broeders van mij. Mag je inderdaad ook denken aan het Joodse volk. Maar ik geloof ook dat je mag en moet denken. Aan naasten in nood. [31:12] Kinderen van de heren ver weg of dichtbij. Jacobus 2 vers 15 tot 17 zegt. [31:25] Als er nu een broeder of zuster zonder kleding zou zijn. En gebrek zou hebben aan dagelijks voedsel. En iemand van u zou tegen hen zeggen. Ga heen in vrede. [31:36] Word warm en word verzadigd. En u zou hun niet geven wat het lichaam nodig heeft. Wat voor nut heeft dat dan. Zo is ook het geloof. [31:48] Als het geen werken heeft. Is het in zichzelf dood. Ontdekkende woorden. Ik denk aan die gemeente. [32:03] En het is nog niet zo lang geleden. Het is echt gebeurd. De gemeente had een dominee beroepen. En de volgende zondag zou die dominee intrede doen. Hij zou bevestigd worden. [32:13] En die dominee dacht. Ik wil wel eens weten hoe die gemeente of die gemeente oog heeft. Voor mensen in nood. Die dominee verklede zich als zwerver. [32:25] En ging die zondag voordat hij bevestigd zou worden. Naar de samenkomst. En hij liep de kerk in. Maar al snel. Kwam er iemand achter hem aan. [32:37] Want hij wilde ergens een plaatsje zoeken. En die zegt. Kom maar even mee. Ik geef u wel een plaatsje. En het achterste bankje van de kerk. Helemaal weggestopt. Kreeg die zwerver een plaatsje. En toen de dienst uit was. [32:50] Mensen keken heel vreemd naar hem. Niemand sprak hem aan. Hij kreeg het gevoel. Hier ben ik niet welkom. Volgende zondag werd hij bevestigd. [33:01] Had hij zijn deftige pakken. De eerste woorden die hij zei waren. Gemeente weet u nog. Die zwerver vorige week. Ja dat wisten ze nog. Die zwerver was ik. [33:16] Jezaja 59 vers 16 hebben we ook nog gelezen. Omdat hij God zag dat er niemand was. Ontzette hij zich. Want er was geen voorbeider. [33:28] Een voorbeider. Een bidden die voor iemand in de bres springt. Die voor het volk in de bres kan springen. [33:43] Die voor de gemeente in de bres kan staan. En God keek. Hij zag de situatie van het volk. Er was geen voorbeider. Een voorbeider. Dat is een echte bidden. [33:54] Geen schijnbidder. Een voorbidder kan als het ware godsgenade vanuit de hemel naar beneden bidden. [34:06] En ten diepste gaat het hier over de Heer Jezus. De voorbidder. Waarvan Hebraïe zegt. Dat hij in de hemel is ons ten goede. Dat hij voor ons bidt. [34:18] Lieve mensen waar zouden we zijn als we hem niet hadden. Wat een genade. Maar ik hoop en ik bid dat er ook hier in de gemeente voorbidders zullen zijn. [34:31] Die op de knieën zullen liggen. Die zullen bidden voor de gemeente. En ze zijn er. Ik weet het. Dat ze bidden. [34:44] Heren open onze ogen. Open onze ogen. Ook als het over deze dingen gaat. En ik hoop en ik bid. Dat de Heer zo in ons werkt. [34:55] Dat deze boodschap ons niet meer loslaat. Dat het ons tot inkeer brengt. Tot bekering. Dat heeft het wel bij mij gedaan. [35:06] Het heeft me geraakt. Het heeft me geraakt. En misschien moeten we dingen opruimen. Dingen anders doen. De Heer kijkt niet naar onze buitenkant. [35:17] Daar is hij niet in geïnteresseerd. Hij kijkt naar ons binnen. Binnen in ons hart. Hoe staat het ervoor? Is het schone schuin? [35:31] Of is het echt? Transparant. Dan. Dan verlangt hij nou. [35:42] Om zijn zegen te geven. En daar sluit ik mij af. Nog een keer. Je zaai je 58. Je zaai je 58. Die verse 8 tot 11. Dan zal uw licht doorbreken als de dagenraad. [35:54] En wat een belofte. Voor u persoonlijk. Voor mij persoonlijk. Maar ook voor ons als gemeente. Dan zal uw licht doorbreken als de dagenraad. [36:04] En uw herstel. En uw herstel. Ben er wel spoedig snel in. En vanneem. Dan zal de resum. Dan zal de medewij... Jen in de한 talk. Wel voorkant. Dan zal de medewij... en de heerlijkheid van de Heere zal uw achterhoede zijn. Dan zult u roepen en de Heere zal antwoorden, dan zult u om hulp roepen en hij zal zeggen, zie hier ben ik. [36:19] Als u het juk uit uw midden weg doet, het uitspreken, steken van de vinger en het uitspreken van ongerechtigheid. Als u uw hart opent voor de homerige en de verdrukte ziel verzadigt, dan zal uw licht in de duisternis opgaan en uw donkerheid als de middag zijn. [36:36] En de Heere zal u voortdurend lijden, hij zal uw ziel in dorre streken verzadigen. Uw beenderen kracht geven, u zult zijn als een bevloeide tuin, als een waterbron, waarvan het water nooit ontbreekt. [36:53] De Heere zegen u. Amen.