Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106958/geef-je-lunchpakketje-aan-jezus/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen allemaal. Het is een vreugde om jullie hier weer te zien.! Tegelijk voelen we ons verbonden met iedereen die thuis meekijkt of misschien wel vanaf het vakantieadres in deze voorjaarsvakantie. [0:16] We hopen en bidden een gezegende dienst met elkaar te hebben. We gaan nadat we geluisterd hebben naar deze prachtige muziek, dit mooie lied, willen we gaan lezen uit 2 Koningen hoofdstuk 4. [0:31] 2 Koningen hoofdstuk 4, een paar versen. En daarna uit Johannes 6. Dus eerst uit 2 Koningen 4 en daar lezen we vers 42 tot 44. [0:49] 2 Koningen hoofdstuk 4, vers 42. Daar lezen we, er kwam een man uit Baal Salissa. [1:07] Hij bracht de man Gods broden van de eerstelingen, twintig gerstenbroden en vers graan in zijn tas. En die zei, geef het aan de mensen om te eten. [1:18] Maar zijn dienaar zei, hoe moet ik dat aan honderd mannen voorzetten? En hij zei, geef het aan de mensen om te eten. Want zo zeggen de heren, men zal eten en overhouden. [1:31] Zo zette hij het hun voor. En zij aten en hielden over, overeenkomstig het woord van de heren. We lezen ook uit Johannes 6. Johannes 6, vers 1 tot vers 13. [1:49] Johannes 6, vers 1 tot vers 13. En dat is de geschiedenis van de eerste wonderlijke spijziging. [2:00] Hierna vertrok Jezus naar de overkant van de zee van Galilea, ofwel van Tiberias. [2:13] En een grote menigte volgde hem, omdat ze zijn tekenen zagen, die hij deed aan de zieken. En Jezus ging de berg op en ging daar zitten met zijn discipelen. En het paascha, het feest van de Joden, was nabij. [2:27] Toen Jezus dan de ogen opsloeg en zag dat een grote menigte naar hem toe kwam, zei hij tegen Filippus, Waar zullen wij brood kopen, op dat deze mensen kunnen eten? [2:40] Maar dit zei hij om hem op de proef te stellen, want hij wist zelf wat hij zou gaan doen. Filippus antwoordde, voor 200 penningen brood is voor hen niet genoeg. [2:52] Zodat ieder van hen een beetje zou kunnen krijgen. En dan moet je weten dat een penning ongeveer een dagloon van een arbeider was. Dus voor 200 penningen brood is voor hen niet genoeg. [3:03] Zodat ieder van hen een beetje zou kunnen krijgen. Een van zijn discipelen, Andreas, de broer van Simon Petrus, zei tegen hem, Hier is een jongetje dat vijf gerstenbrood en twee visjes heeft. [3:16] Maar wat betekenen die voor zoveelen? En Jezus zei, laat de mensen gaan zitten. En er was veel gras op die plaats. Dus gingen de mannen zitten, ongeveer vijfduizend in getal. [3:30] En Jezus nam de broden en nadat hij gedankt had, deelde hij ze uit aan de discipelen. En de discipelen aan hen die daar zaten. Op dezelfde manier werden ook de visjes uitgedeeld. [3:41] Zoveel zij wilden. En toen zij verzadigd waren, zei hij tegen zijn discipelen, verzamel de overgebleven stukken, Zodat er niets verloren gaat. En ze verzamelden ze nu en vulden twaalf mannen met stukken van de vijf gerstenbrood die overgebleven waren. [3:59] Bij hen die gegeten hadden. Tot zover de lezing van het woord van de Heere. En als thema vanmorgen heb ik gekozen. [4:09] En dat is naar aanleiding van wat er in dit gedeelte in Johannes 6 vers 9 staat. Daar staat hier is een jongetje dat vijf gerstenbrood en twee visjes heeft. [4:23] En naar aanleiding daarvan heb ik als thema gekozen. Geef je lunchpakketje aan Jezus. Geef je lunchpakketje aan Jezus. Het is een heel poosje geleden dat er in Engeland een meisje was, zoals een jaar of twaalf, dertien, die heel veel van de Heer Jezus hield. [4:44] Er zat een diep verlangen om ook andere mensen over Jezus te vertellen. Toen kwam er bij haar in de kerk, kwam een zendeling vertellen over het werk wat hij deed. [4:56] Het werk wat hij deed in Birma. En ze dacht, ik wil zo graag iets aan die zendeling meegeven voor de mensen in Birma. En ze gaf een klein bedragje mee wat ze had. [5:12] Het stelde niet ze van voor, maar ze gaf het aan die zendeling. En die zendeling, die nam dat geldstuk, nam die mee. En hij dacht, ik moet er iets mee doen. [5:24] Ik moet er iets mee doen voor de mensen in Birma. En wat deed hij? Hij kocht een klein boekje over Jezus. In de taal die gesproken wordt daar in Birma. [5:37] Hij nam het mee. En toen hij weer terug was in Birma, toen gaf hij het aan het dorpshoofd. Dat dorpshoofd. Dat dorpshoofd, dat was heel dankbaar voor dat boekje wat hij kreeg. [5:48] Maar, er was een probleem. Dat dorpshoofd kon niet lezen. Maar dat vertelde hij niet. Hij deed alsof hij heel blij was en dat hij het zou gaan lezen. [5:59] Maar hij had zoiets, ja de mensen in het dorp mogen niet weten dat ik niet kan lezen. Want, ja dan kan ik misschien geen dorpshoofd meer blijven. En wat deed hij? Hij pakte dat, hij nam dat boekje mee en hij ging op reis. [6:12] Naar iemand die hem dat boekje zou kunnen voorlezen. Dat was best een lange reis die hij moest maken. Toen vond hij iemand die dat boekje kon lezen. [6:24] Dat het boekje werd aan hem voorgelezen. En God in de hemel gebruikte dat boekje. Om dat dorpshoofd tot geloof in de Heer Jezus te laten komen. Dorpshoofd ging weer terug naar zijn dorp. [6:37] Had het boekje bij zich. En had zoiets. Iedereen in mijn dorp moet dit weten. Moet weten over Jezus. Toen heeft hij die zendeling weer uitgenodigd. [6:48] Die zendeling is in dat dorp gekomen. Hij heeft over de Heer Jezus verteld. En veel mensen in dat dorp kwamen tot geloof in de Heer Jezus. En het begon. [6:58] En ik weet dat er vanmorgen ook jongens en meisjes luisteren. Meekijken. Het begon met dat meisje van dertien jaar. Die de Heer Jezus lief had. [7:10] En die iets aan die zendeling meegaf voor de mensen in Birma. En zo gebeurt het eigenlijk ook hier in Johannes 6 wat we gelezen hebben. [7:21] Die jongen. Die jongen die daar was. Bij de zee van Galilea. Waar zoveel mensen bij elkaar waren. [7:32] Om te luisteren naar de Heer Jezus. En zie je hem staan. Verplaats je eens in gedachten. Naar dat verhaal wat we gelezen hebben uit Johannes 6. [7:44] En in gedachten. Ik zie hem staan. Die jongen. Hij is misschien een jaar of 12. Want als je in de grondtekst kijkt. Dan zie je dat er gesproken wordt over een kleine jongen. [7:55] Een jongetje. En hij heeft iets bij zich. Hij heeft een lunchpakketje bij zich. Je weet maar nooit. Misschien duurt het wel zo lang dat hij dat lunchpakketje nodig heeft. [8:06] Dat hij iets bij zich heeft om te eten. Maar wie is die jongen eigenlijk? Er wordt verder weinig over hem gezegd. Dus we weten het niet. Maar we weten wel dat hij jong is. En we weten ook wat hij bij zich heeft. [8:20] Hij heeft, staat er in vers 9. We hebben dat gelezen. Dus hij heeft 5 gerstenbrood bij zich. Elk staat er gerstenbroodjes. En 2 visjes. En dat zegt al veel. [8:33] Want gerstenbrood. Dat was het brood wat de arme mensen aten. Voor 1 tarwebrood. Het bedrag wat dat kostte. Kon je 3 gerstenbroodjes kopen. [8:44] Dus hij kwam uit een arm gezin. Hij had 2 visjes bij zich. Misschien zijn dat gedroogde visjes geweest. Maar zo was hij dan. En uit dit vers wordt ook wel duidelijk. [8:58] Dat hij daar alleen was. Dat zijn vader en moeder niet bij hem waren. Want als zijn moeder meegegaan was. Had zijn moeder dat brood wel. Dat lunchpakketje wel bij zich. Gehad. [9:09] Meegenomen. En die jongen. Je kunt je ook afvragen. Waarom is hij daar naartoe gegaan? Had hij misschien gehoord over Jezus. En had hij gedacht. Daar wil ik ook eens naartoe. [9:21] Ik wil dat ook horen. Wat die rabbi te vertellen heeft. Zal hij overlegd hebben met zijn ouders? Was zijn vader? Was hij misschien een fariseer? [9:33] Je weet het niet. Maar ik ga ervan uit. Omdat het hier zo staat. Dat zijn moeder dat lunchpakketje mee klaargemaakt heeft. Zoals jij misschien. Als je naar school gaat. Een lunchpakketje meeneemt. [9:44] Zo heeft hij daar vijf gerstenbroodjes en twee visjes bij zich. En hij staat daar tussen de duizenden mensen. Er wordt gesproken dat er vijfduizend mannen waren. [9:54] Er waren ook zeker vrouwen bij hun kinderen. Dus in totaal waren er dan misschien tienduizend mensen zo ongeveer. En hij, die jongen, die staat daar tussen die tienduizend mensen. En die wonderrabbi. [10:07] Want zo zal er over Jezus gesproken zijn. Die wonderrabbi. Die is dan op de berg met zijn discipelen. En ze zijn in afwachting. Want ze willen hem horen. Ze willen hem zien. [10:18] Die jongen heeft misschien van de wonderen gehoord. Die Jezus deed. In Israël. Hij heeft misschien gehoord over de verlamde man. Die door Jezus werd genezen. [10:29] Hij heeft misschien gehoord van de zoon van de hoveling. De koninklijke hoveling. Die door Jezus was genezen. Hij heeft misschien gehoord. Want ik denk dat in die tijdje. [10:41] Ja, denk ik. Ja, zijn de kranten geweest in die tijd. Waarschijnlijk nog niet. Zeker geen radio. Zeker geen televisie. Maar die verhalen gingen als een lopend vuurtje door het land. Hij zal misschien gehoord hebben. [10:53] Dat Jezus water veranderd heeft in wijn. Op die bruiloft. En hij zal gedacht hebben. Wat is dat toch voor iemand? Die wil ik horen. Die wil ik zien. En dan staat daar die jongen met zijn lunchpakketje in zijn hand. [11:08] En dan komt er iemand naar hem toe. En die zegt. Ik ben Andreas. Ik ben een leerling. Een disciple. Van Jezus. [11:19] Ik zie dat je een lunchpakketje bij je hebt. Wat heb je eigenlijk? Ja, vijf gersenbroodjes. En twee visjes. En dan zegt Andreas tegen hem. [11:30] Kom eens met me mee. Dan gaan we naar Jezus toe. En die jongen die zal niet geloofd hebben wat hij hoorde. Dan was hij hier gekomen om Jezus te horen. [11:42] En dan komt iemand naar hem toe. En die zegt. Kom mee. Ik neem je mee naar Jezus toe. En misschien had Andreas wel gedacht aan wat we gelezen hebben uit Twee Koningen. [11:56] Twee Koningen hoofdstuk 4. Hij wist het. Er was eens een keer een bijeenkomst met de profeten. De leerling profeten. Honderd leerling profeten. [12:07] En er was eten te weinig. En toen was er een groot wonder gebeurd. Want van twintig gersenbroodjes. Misschien was dat genoeg. [12:17] Voor hier had die jongen vijf gersenbroodjes bij zich. Die had hij alleen nodig. Daar waren twintig gersenbroodjes. En twee Koningen hoofdstuk 4. Dat was misschien genoeg geweest voor vijf mensen. En zo waren met honderd. [12:29] Hoe komt dat? Maar de profeet Elisa had gezegd. Geef maar. God zal ervoor zorgen. Dat die twintig gersenbroodjes. Dat dat genoeg is voor honderd mensen. [12:40] En dat wonder was gebeurd. Dat zal Andreas geweten hebben. Maar hier vijf gersenbroodjes voor tienduizend mensen. Is toch onmogelijk. [12:52] Maar hij nam hem mee. Hij nam hem mee. En dat is zo mooi. Bij Andreas. Dat lees je wel eerder. Andreas leidt mensen naar Jezus. Zo mooi is dat. [13:03] En ik hoop dat wij ook Andreassen zijn. Dat er iets in ons is. Dat als we met mensen in contact komen. Dat we zoiets hebben. Ze moeten bij Jezus zijn. Ze moeten over hem horen. [13:14] Ze moeten met hem in contact komen. Andreas. Die neemt hem mee. naar Jezus toe. En dan. Dan vertelt Andreas het. [13:27] We hebben dat hier gelezen. Er is een jongen. Zegt Andreas tegen Jezus. Een jongen met vijf gersenbrooden. En twee visjes. Maar Andreas heeft geen geloof genoeg. [13:39] Andreas zegt. Wat stelt dat nou voor? Jezus. Rabbi. Dat kan nooit genoeg zijn. En die jongen die zal verbaasd geweest zijn. [13:50] Wat gaat hier gebeuren? En Jezus. Ik zie dat zo voor. Want je ziet dat. Als je het je indenkt. Deze geschiedenis. Jezus kijkt. Naar die jongen. [14:01] Het dun. Die jongen weet niet wat hij hoort. Want Jezus. Die zegt tegen die jongen. Hij zegt. Mag ik jouw lunchpakketje hebben? Geef je vijf broodjes en je twee visjes. [14:14] Jezus. Geef die aan mij. En Jezus. Die zegt het vanmorgen tegen jou. Jezus zegt het tegen mij. [14:25] Tegen u. Hij zegt vanmorgen. Geef mij je lunchpakketje. Je zegt misschien. Ik heb geen lunchpakketje bij me. Nee. Maar Jezus zegt. Geef mij jouw leven. [14:39] Geef jezelf aan mij. Geef. Geef. Geef je bezitting aan mij. Geef. Geef. Geef je kennis aan mij. Geef wat je hebt aan mij. [14:51] Geef je tijd aan mij. En hier zie je. Er gaat een verschrikkelijk groot wonder gebeuren. Die vijf broodjes en die twee visjes. Gaat God gebruiken. Gaat Jezus gebruiken hier. [15:02] Voor die geweldige mensenmassa. En als wij ons zelf aan hem geven. Als er vanmorgen een jongen of een meisje kijkt. Je bent misschien nog jong. [15:16] Want dan zegt de Heer Jezus het eigenlijk ook tegen jou vanmorgen. Geef je aan mij. Ik wil jou gebruiken zoals ik die jongen daar gebruikt heb. Om 10.000 mensen eten te geven. [15:28] Zo wil ik ook jou gebruiken. Dat verhaal waarmee we begonnen met dat meisje. Dat een klein muntstukje gaf aan een zendeling. Dat er in Birma. [15:39] Vele mensen door tot geloof in de Heer Jezus kwamen. Zo wil God ook jou gebruiken. En het maakt niet uit. Of je veel hebt of weinig. Het maakt niet uit. [15:50] Of je oud bent of jong bent. Als je jezelf in handen van de Heer Jezus geeft. Dan gaat hij ermee aan de slag om het te gebruiken. Tot eer van hem. [16:01] En tot zegen van anderen. Jezus. Je leest het hier. We lezen dat verder. Hij. In vers 10. Daar staat Jezus. Zij laten mensen gaan zitten. [16:12] In het gras. Er was veel gras. En die mannen gingen zitten. Ongeveer vijfduizend in getal. En dan neemt Jezus die brood. De jongen geeft die broodjes. [16:23] Die gerstenbroodjes. Die zijn moeder voor hem klaargemaakt heeft. Geeft die aan Jezus. Moet je je voorstellen. Zijn hele lunchpakketje geeft hij aan Jezus. Je zou je voor kunnen stellen. [16:34] Dat die jongen gedacht had. Ja ik geef er drie aan Jezus. Dan heb ik er zelf nog twee. Dan heb ik tenminste nog iets om te eten. Maar die jongen. Die geeft zijn hele lunchpakketje. [16:45] Aan Jezus. En hij staat te kijken. Hij ziet dat Jezus. Die broodjes pakt. Dat Jezus die visjes pakt. En waar staat er dan in vers 11. [16:55] Jezus nam ze. Hij pakt ze in zijn handen. En Jezus gaat ervoor danken. Hij dankt voor het eten. En die jongen zal nog niet geweten hebben. [17:09] En ook de discipelen en alle mensen. Wat gaat hier gebeuren? Wat gaat hier gebeuren? Als hij ze gedankt. Dan pakt hij ze. Dan pakt hij ze. En dan begint hij te breken. [17:23] Jezus was machtig genoeg. Om ook al was er geen broodjes er niet geweest. En die visjes ook niet. Was hij machtig genoeg geweest. [17:33] Om toch te zorgen. Voor voedsel. Voor al die mensen. Maar hij doet het bewust. Op deze manier. En daar zit die boodschap in. Voor jou en voor mij. [17:43] Voor ons allemaal. Geef wat je hebt aan Jezus. Hij wil dat vermenigvuldigen. Hij wil dat zegenen. Hij dankt. Voor dat geschenk van dat brood. [17:55] En voor die visjes. En hij gaat ze uitdelen. Hij gaat ze breken. En de discipelen. Die gaan ze uitdelen. Aan al die mensen. Die daar zijn. En denk nou niet. [18:08] Nou ja. Maar wat ik heb. Wat kan ik nou aan Jezus geven? Ik stel toch eigenlijk niks voor. Wat voor waarden heb ik nu? Ja diegene die de leiding hebben in de gemeente. [18:19] Ja die. Ja dat kan ik me wel voorstellen. Dat die zichzelf aan Jezus geven. Die kan Jezus gebruiken. Maar ik. Zo denk je misschien. Maar deze jongen had. Had bijna niks. [18:31] En hij gaf het aan Jezus. Misschien kun je wel een uurtje van je tijd in de week missen. Geef het aan Jezus. Dat je op je knieën gaat. [18:42] En je gaat bidden. We hebben het gehoord over de zendelingen. Dat je tijd neemt. Je tijd. Jezus. Hier is mijn tijd voor u. Om te bidden voor de zendelingen. [18:53] Reken maar dat dat gemerkt wordt op het zendingsveld. Als jullie op je knieën gaan. Jazeker. En ik weet wat ik zeg. Mijn dochter werkt al tien jaar in Brazilië in de sloppenwijken. En dat gaat ook niet altijd vanzelf. [19:05] En later horen we wel eens dat ze ergens tegenaan liepen. Een probleem. En dat ze op de knieën gegaan zijn. En dan vertelt ze. [19:16] Ja God heeft voor een wonderlijke oplossing gezorgd. En het is een keer gebeurd dat ze daar een grote nood had. Toen kwam er een doorbraak zei ze. [19:27] En we vroegen wanneer was dat. En dat was juist op het moment dat hier een gebedsgroep. Het bidden was voor hen daar in Brazilië. Ja dat wordt gemerkt. Geef je tijd aan Jezus. En tegen de jongens en de meisjes die kijken. [19:44] Zou ik willen zeggen over tellers. Aan je vriendje. Aan je vriendinnetje. Over Jezus. Zo is dat meisje waar we mee begonnen. Zo ernaar verlangde om anderen over Jezus te vertellen. [19:58] Zeg maar eens. Ik hou van Jezus. Iets kleins. Iets kleins in onze hand kan iets geweldig groots worden in Jezus hand. [20:09] Dat zie je hier. Vijf gesterbroodjes. Twee visjes. Meer dan genoeg voedsel. Voor tienduizend mensen. Die vijf broodjes werden door Jezus vermenigvuldigd tot misschien wel vijftigduizend broodjes. [20:25] Want daar bleef ook nog heel veel over. En die twee visjes misschien wel tot twintigduizend visjes. Ja voor hem is niets te wonderlijk. Wij denken zo vaak zo klein over Jezus. En soms houden we nog wel eens een klein beetje achter. [20:42] En dan zeggen we ja. Ik geef mezelf aan Jezus. Als je heel eerlijk bent. Er is misschien nog een klein hokje. Een klein kamertje in je hart dat je voor jezelf houdt. Ja Heer Jezus. [20:55] U mag het voor het zeggen hebben. Maar niet hierover. Dit beslis ik zelf. Geef jezelf aan Hem. En wie weet. Dat heb ik me ook af zitten vragen. [21:07] Wat zou dit voor deze jongen betekend hebben? Wat zal dit met hem gedaan hebben? Hij heeft zo gezien dat Jezus dit geweldige wonder heeft gedaan. [21:17] Ik kan me voorstellen dat hij diep onder de indruk geweest is. Dat hij geraakt is tot in het diepst van zijn hart. Het zou best eens kunnen zijn. [21:31] Dat zou me niks verbazen. Je leest er niks meer over. Maar het zou best eens kunnen zijn. Dat deze jongen een volgeling geworden is van de Heer Jezus. En dat hij door Hem ingezet is. [21:43] In de tijd van handeling. Om het even genoeg door te gaan geven. O, geef jezelf aan Hem. Het is zo mooi. [21:55] Het is zo mooi wat ik las in 2 Korinther hoofdstuk 8. 2 Korinther hoofdstuk 8. Vers 5. 2 Korinther 8. [22:09] 2 Korinther 8 vers 5. Daar wordt gesproken over de gemeenten. In Macedonië. En daar staat. Zij gaven zich eerst aan de Heren. [22:20] Ze gaven zich eerst aan de Heren. En daarna ook aan ons. Door de wil van God. O, mag ik jullie aansporen vanmorgen. Om jezelf aan Jezus te geven. [22:32] Om jezelf toe te wijden aan Hem. Je komt die gedachte ook tegen in Romeinen Oost op 12. Romeinen 12 vers 1. [22:43] De dringende oproep. Daar naar de gemeente in Rome. Maar die dringende oproep vanmorgen ook naar ons. Ik roep je dan toe op broeders. [22:54] Door de ontvermingen van God. Om uw lichamen aan God te wijden. Tot een levend offer heilig en voor God welbehagelijk. Om niet alleen je lunchpakketje, je bezittingen, je gaven aan God te geven. [23:10] Maar je helemaal je leven aan Hem te geven. Heren, voor u. Als u me gebruiken kunt. Het is voor u. Voor u alleen. En toen ik zo bezig was. [23:22] De afgelopen week met dit gedeelte. Toen raakte mij dat. En toen dacht ik. God vanuit de hemel. [23:36] Kijk neer. En zoek naar jonge mensen. Zoals hier deze jongen. Waar Jezus kwam. Zo zoekt God naar jonge mensen. [23:47] En misschien wel naar jou. Als je vanmorgen kijkt. Naar jonge mensen. Die Hij kan gebruiken in zijn dienst. Er is zoveel geestelijke nood. [24:03] Er zijn zoveel mensen die de Heer Jezus nog niet kennen. Die voor eeuwig verloren dreigen te gaan. Beseffen we dat. Handelingen 4 vers 12 zegt. [24:13] Er is één naam onder de hemel gegeven. Waardoor mensen behouden moeten worden. De naam van de Heer Jezus. En daarom is het zo mooi dat jullie ook zo'n zendingsbewuste gemeente zijn. [24:24] Dat jullie daar elke zondag bij bepaald worden. Heel de wereld moet het weten. Dat er een redder is aan verlossen. [24:35] De Heer Jezus die zijn leven gegeven heeft. Hier aan het een kruis. Hij heeft zijn leven gegeven aan het kruis van Golgotha. En Hij wil niet dat iemand verloren gaat. Maar dat alle behouden worden. [24:46] De wereld. De wereld gaat kapot zonder het evangelie van de Heer Jezus Christus. We zien het om ons heen gebeuren. Daarom moet die boodschap doorgegeven worden. [24:58] En wie. Wie van jullie. Ik zeg het vanmorgen heel speciaal nogmaals. Ook tegen jongeren. Wie van jullie. Kan. Mag Hij roepen en inschakelen in zijn dienst. [25:11] Hij zegt. Heer Jezus mijn leven. Het is voor u. Voor u alleen. Ik wil je ook waarschuwen. Het kost je alles. [25:23] Het kost je alles. Als Paulus door God geroepen wordt. Als Jezus hem verschijnt op de weg naar Damaskus. Dan klinkt het. [25:34] Ik zal hem tonen. Hoeveel hij lijden moet voor de naam van de Heer Jezus. Ja het is heerlijk om door hem ingeschakeld te worden. Maar tegelijk. Het kost je alles. [25:46] Maar weet. Hij gaat met je mee. Hij zal voor je zorgen. Jazeker. Hij zegt het. Ik ben met je alle dagen tot aan de volleinding van deze wereld. [25:57] En het is geweldig. Het is geweldig om door hem gebruikt en ingeschakeld te worden. Dat zal deze jongen hier ook beseft hebben. Dat het een geweldig voorrecht is. Een voorrecht. [26:08] Dat hij nou net dat lunchpakketje bij zich had. Mede dankzij zijn lunchpakketje kon heel die geweldige menigte gevoed worden. En misschien wil de Heer jou wel gebruiken om vele mensen te voeden geestelijk. [26:27] En als je denkt. Ja maar ik. Ik ben zo oud al. Ik kan toch niet meer naar het zendingsveld toe gaan. Voor God is niemand oud. En al kun je niet meer naar het zendingsveld. [26:38] Je kunt in ieder geval toch bidden. En op je knieën gaan. En bidden voor de zendeling. Heer hier is mijn leven. Voor u. Voor u alleen. Ik hoorde van een goede kennis van me. [26:56] Die was in een winkel. Kort geleden. En toen zag hij. Hij zegt. Er stond iemand. Die stond te wachten voor de kassa. [27:06] En die was zo opgewekt. Hij zegt. Wat is er? Waarom kijk je zo vrolijk? Ben je jarig? Of weet ik wat. Ben je geslaagd? Weet je wat hij zei? Ik ben zo. [27:20] Ik verheug me in mijn heiland. In Jezus. Hij zegt. In deze tijd met de coronacrisis. Er is zoveel zorg. En depressiviteit. [27:33] Hij zegt. Maar omdat ik Jezus mag kennen. Verheug ik me in hem. En ze hadden een prachtig gesprek. En zo mogen wij in deze tijd. En daarom is het zo mooi. Wat Kiel Koen ook zei. Wees dankbaar. [27:44] Om zo in het leven te staan. Als ik vanmorgen zo heb opgeroepen. Wie van u. Wie van jullie. Mag. Kan God roepen in zijn dienst. Dan denk je misschien. [27:55] Ja. Nu nog. De komst van de Heer is toch heel dichtbij. Heeft dat nog wel zin? Die mensen kom ik tegen. Die zeggen. Heeft dat nog wel zin? In deze tijd. Uit elk moment kan Jezus komen. [28:06] Om ons tot zich te nemen. Jazeker. Jazeker. Laten we ook zo leven. Dat we bereid zijn. Om als hij komt. Hem te ontmoeten. Maar het zou nog wel even kunnen duren. [28:20] Dat kan. En ik hoop. Dat Jezus. iets van zijn bewogenheid. In ons hart kan leggen. Toen de Heer Jezus. De scharen zag. [28:31] Matthäus. Ik dacht hoofdstuk 9. De scharen die hem volgden. Net als hier. Die volgden hem. Om de tekenen. En de wonderen te zien. Dan lees je. [28:42] Dat Jezus. Met het diepst mogelijke ontferming. Bewogen was. Omdat ze waren. Als schapen zonder herder. En ik hoop. Dat hij iets van die bewogenheid. In je hart kan leggen. [28:53] Dat je bewogen bent. Met mensen die verloren gaan. Dat het je raakt. Dat het je pijn doet. En dat je een verlangen hebt. Dat zij. [29:04] Die anderen. Ook de Heer Jezus. Leert kennen. En hij bidt dan. Hij legt het gebed op onze lippen. Matthäus. Nee. Hij bidt dan. [29:14] De Heer van de oogst. Dat hij arbeiders uitzendt. In zijn oogst. Dat geldt ook nog steeds vandaag. In deze laatste dagen. Ik hoop. En ik bid dat er vanmorgen jongeren zullen zijn. [29:27] Die zich aangesproken zullen weten. Die zeggen. Heer. Ik weet niet hoe. En ik weet niet wat. Maar dat is mijn verlangen. Om er te zijn. Gebruikt te kunnen worden. Door u. Om een getuige van u te zijn. Misschien heel dichtbij. [29:39] Voor mijn eigen vrienden. Mijn eigen omgeving. Maar misschien. Als u het leidt. Ook verder weg. Heer. Eerst maar leven. Tot u. Voor u. En voor u alleen. En God is in staat. [29:52] Om jouw leven. Als hij het in zijn hand geeft. Te gebruiken. Om duizenden te zegenen. Zoals hier deze jongen. Voor hem is niets te wonderlijk. [30:03] Er zijn geen grenzen. Aan Jezus macht. Voor ieder. Die het van hem verwacht. Geprezen. Zij zijn wonderlijke naam. [30:14] Tot in de eeuwigheid. Halleluja. De Heere zegenen jullie. Amen. Zullen we de Heer danken. Onze trouwe God. En Vader in de hemel. O Heer. [30:24] We willen u danken. Voor deze wonderlijke geschiedenis. Deze jongen. Deze jonge jongen. Die zo'n lunchpakketje aan u gaf. En u zegende het. [30:36] U vermenigvuldigde het. Vijf gerstenbroodjes. Twee visjes. Genoeg voor wel tienduizend mensen. Heer en zo. Klonk vanmorgen de oproep. [30:48] Geef jezelf aan hem. O Heer en u kent ons hart. En we willen u bidden Heer. Dat u zo met uw geest in ons hart zult werken. [31:00] Dat u ons zult leiden. Zo zult leiden. Dat uw bewogenheid in ons hart komt. Dat er een verlangen in ons hart komt Heer. Om ons leven aan u te geven. [31:13] Dat er een bewogenheid komt met mensen die verloren dreigen te gaan. Heer, hier is ons leven. Gebruik mij. Gebruik mij. [31:25] Tot zegen van velen. En tot eer van u. Geprezen zijn uw wonderbare naam. Tot in eeuwigheid. Halleluja. Amen.