Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107019/verblijd-u-in-de-heere/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen broeders en zusters. Fijn om vanmorgen hier in uw midden te zijn en samen het woord te mogen openen.! [0:30] Filippensen 4, vanaf het eerste vers. En we lezen daar, Daarom mijn geliefde broeders, naar wie mijn verlangen uitgaat, mijn blijdschap en kroon staat al zo vast in de Heere geliefden. [0:57] Eudia vermaan ik en Sint-Tiege vermaan ik, eens gezin te zijn in de Heere. Ja, ik vraag ook u, mijn trouwe metgezel, wees haar behulpzaam, want zij hebben tezamen met mij in de prediking van het evangelie gestreden, naast Clemens en mijn overige mede-arbeiders, wie er namen staan in het boek des levens. [1:31] Verblijt u in de Heere te allen tijden. Wederom zal ik zeggen, verblijt u. Uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend. [1:43] De Heere is nabij. Wees in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. [1:59] En de vrede God die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus. [2:09] Tot zover dit gedeelte. Het is een mooie brief, de brief van Paulus aan de Filipensen. [2:20] Ik weet niet of u die brief wel eens in zo'n tolitaat heeft doorgelezen, maar het viel mij op dat je die brief helemaal doorleest, dat je eigenlijk een hele voorbeeldige gemeente tegenkomt. [2:37] Paulus heeft er eigenlijk weinig op aan te merken. Als je nou aan de Korinthebrief denkt, dat is u ook al bekend, dan zegt Paulus op een gegeven moment, jullie zijn vleeselijk, terwijl je geestelijk had moeten zijn. [2:54] Nou, in deze brief vind je eigenlijk, ja, er is weinig op te merken, er is één dingetje waar Paulus over valt. En dat is hier in dat tweede vers, waarin hij zegt, Euodia vermanik en Sintige vermanik, eensgezind te zijn in de heren. [3:17] Kennelijk zijn daar dus twee zusters, nou ja, die het niet helemaal met elkaar eens zijn. Nou ja, dat komt kennelijk wel eens voor in de gemeente. [3:31] Maar dat gaat natuurlijk ook voor de broeders, of voor de broeders en de zusters. Wat dat betreft hebben we er allemaal mee te maken. Maar goed, in deze brief spreekt hij alleen deze twee zusters aan, althans in dit hoofdstuk. [3:43] Als we een bladzijde teruggaan in hoofdstuk 2, want daar spreekt hij dan tot de totale gemeente, en dan zegt hij in hoofdstuk 2 vers 2, maakt dan mijn blijdschap volkomen door eensgezind te zijn. [4:03] 1 in liefde betoon, 1 van ziel, 1 in streven, en zonder zelfzucht of ijdel eerbejag, doch in ootmoedigheid, achter de een, de ander uitnemender dan zichzelf. [4:23] En ieder lette niet slechts op zijn eigen belang, maar ieder lette ook op dat van anderen. Het is natuurlijk geweldig dat als je als christenen samenkomt, dat je één bent in de Heere. [4:42] Dat is belangrijk. Dat je elkaar mag vinden bij de gekruisigde en de opgestane heiland. [4:52] En hier roept Paulus ons dus op, om die gezindheid te hebben, en waaruit blijkt dat? [5:05] Wel, door eensgezind te zijn in liefde betoon, 1 van ziel, 1 in streven, zonder zelfzucht, ijdel eerbejag, en de ander uitnemender achten, dan jezelf. [5:26] Nogmaals, het is mooi als je het eens bent met elkaar. Maar laat me eerlijk zijn, ook onder christenen zijn er nog wel eens wat verschillende visies. [5:38] Verschillende gedachten, niet alleen maar de eschatologie, de leerde laatste dingen. Nou ja, daar zijn allerlei visies over. Dat is niet zo belangrijk. [5:50] Ik denk ook dat dat moet kunnen. En ook daarin geldt, denk ik, dat stel, dat ik een andere visie zou hebben als u, of u als ik, dan zal ik in ieder geval uw visie respecteren. [6:06] Ik hoop ook altijd dat de ander mij respecteert. Want zo hoort het immers te zijn. Maar als het gaat om de fundamentele zaken, het heil in Christus, de verzoening, de verlossing, ja, dan is het wel heel erg belangrijk om daar ook één in te zijn. [6:26] En de Bijbel die roept ons dan ook niet op om het eens te zijn in alle dingen, maar om eens gezind te zijn. In ieder geval, om die gezindheid te hebben, die ook de Heer Jezus Christus had. [6:43] Daar spreekt hij ook in dit verdere gedeelte over. Laat die gezindheid bij u zijn, welke ook in Christus Jezus was. Nou, als je daarover nadenkt, dan denk ik dat dat voor u en mij een geweldig voorbeeld is geweest en nog altijd is. [7:02] Het leven van de Heer Jezus. Hoe hij zich manifesteerde in deze wereld. Hoe hij inderdaad bereid was om zichzelf helemaal te ontledigen en ook inderdaad de ander, u en mij, uitnemender te achten. [7:18] Zoals wij gelezen hebben hier ook. Eén in liefde betoon. Eén van ziel. Zonder zelfzucht. En het mooie is dat, dat als je nou leeft in afhankelijkheid van de Heere God, en ik hoop ook dat u dat zo kent in uw leven, dat God dat ook gaat bewerken in je leven. [7:38] Dat nadat je tot geloof bent gekomen, dat je als mens ook inderdaad verandert. Dat je mooier wordt. Van binnen. [7:51] En dat kan door het woord van God. Onze broeder, die zei aan het begin van deze dienst, haalde een gebed van Paulus aan. En daar bidt Paulus inderdaad, dat wij vernieuwd mogen worden ook in ons denken. [8:09] Dat wij vervuld mogen worden met geestelijk inzicht. Met wijsheid van de Heere. En dat vind je allemaal in dat gedeelte wat hij aanhaalde. [8:21] En dat is zo mooi dat je nou wandelt met de Heer, in afhankelijkheid van de Heer, en je stelt je onder het woord van de Heere. Ja, dat dat woord ook iets gaat uitwerken in je leven. [8:34] Waardoor het inderdaad ook mogelijk is, om die ander uitnemender te achten dan jezelf. En ik moet u eerlijk bekennen, dat lukt me niet vanuit mezelf. [8:46] Nee. Wij mensen, en ik denk dat u net zo in elkaar steekt, wij zijn veel eerder geneigd om voor iemand die je niet zo goed ligt, een blokje om te gaan ofzo. Alleen mijn ervaring is dat als ik dat doe, dan kom ik die persoon juist tegen. [9:05] Want hij ging een blokje om voor mij. Want zo werkt het toch vaak in de praktijk. Ik zit ook wel bij ons in het Vierhoutenbos, daar zijn ook gasten, gelukkig zijn die er weer. [9:17] Na alle corona-ellende. Maar daar zit wel eens iemand tussen, daar heb ik als mens moeite mee. Ja. Nou ben ik van nature zo, dan zou ik geneigd zijn, ja, om daar niet direct bij te gaan zitten. [9:32] Alleen het mooie is, en dat werkt echt zo, dat als je nou zo iemand hebt, en dat komt wel eens voor, en je gaat daar heel specifiek voor bidden, dat God je ook inderdaad juist de genade geeft om die persoon lief te hebben. [9:49] Om er juist wel op af te stappen. Ja. En dan kom je toch vaak soms tot hele mooie dingen weer. Nou ja, en dan blijkt heel vaak, dat als iemand dan, ja misschien wat minder leuk is in mijn ogen, ja dat dat een verleden heeft. [10:05] Want ja, allerlei dingen die mensen meemaken, dat maakt wie je bent en wie je wordt. Maar het mooie is, dat als je vanuit dat gemeenschapsleven met de Heer God leeft, en je bent daar ook bidden mee bezig, dat God je de mogelijkheid inderdaad geeft, om de ander uitnemender te achten dan jezelf. [10:27] Dat is een werking van Gods woord, en van Gods geest. Nou, de apostel Paulus die roept ons dus op, hier ook in dit gedeelte, nogmaals niet om het eens te zijn, maar om eens gezind te zijn. [10:41] Die gezindheid te hebben, die ook de Heer Jezus had. Dat dat behoort, in levens van kinderen van God aanwezig te zijn. Nou, dat wordt hier, met name tot die twee zusters gezegd, maar natuurlijk over hun hoofden heen, ook tot u en tot mij. [11:01] Ja. Wat dat betreft is dit een heel praktisch gedeelte. Ook dat valt me altijd op in de brieven van Paulus, dat de eerste hoofdstukken heel leerstellig zijn. [11:13] Dat is heel belangrijk. Maar in de tweede helft van die brieven gaat Paulus vaak over tot de praktijk. Nou ja, zo hoort het natuurlijk ook. Het is niet alleen woord, maar het is ook leven. [11:30] Dat is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Nogmaals, het mooie is dat als je je stelt onder het woord, en je laat dat woord landen in je hart, ja, dat verandert je. [11:47] Daarbij op zegt het niet voor niks, dat wij hervormd moeten worden in de vernieuwing van ons denken. En als je denken verandert, nou ja, dan heeft dat invloed op wat je doet. [12:01] Dan heeft dat invloed op je wandel. Want wandelen, zeker in het licht van de Bijbel, dat begint bij denken. [12:13] Je wordt vernieuwd in je denken, en dat heeft dan een uitwerking in je wandel. Dus een oproep om die gezindheid te hebben. [12:27] Het tweede waartoe we worden opgeroepen vanmorgen is, dat is wat er staat in vers 4. Verblijt u in de Heren te allen tijden. Hoofdstuk 4, vers 4. [12:39] Wederom zal ik zeggen, verblijt u. Als je deze brief weer doorleest, dan zie je dat steeds dat woordje blijdschap in deze brief ook naar voren komt. [12:55] Paulus roept ons op om ons te verpleiden. Paulus was een blij man. Nou, niet omdat de omstandigheden altijd zo fijn waren in zijn leven. [13:09] Nee. Maar hij was een blij man, omdat hij zich geborgen wist in de Heer Jezus Christus. Hij zegt dan nu, verblijt u in de Heren. [13:24] Nou ja, dat kennen we allemaal. De omstandigheden, die zijn lang niet altijd, halleluja prijs de Heer. We hebben allemaal te maken met gedoe. Met rottigheid. [13:35] Met nara, met ziekte. Wat kun je niet een probleem hebben in je gezin misschien? Of als ouders, de zorg over kinderen of kleinkinderen. [13:47] Nou ja, en dan deze tijd waarin wij leven, wat een gedoe. Hebben we niet. Wij ervaren dat zelf ook aan de lijf in het Vierheltenbos. Het ene moment waren we nog met bijbelstudie bezig, 15, 16 maart. [14:04] En een paar uur later moest het hele hotel leeg. Wat een prachtig weekend. Christus in de psalmen. En we hadden gezegd op vrijdag, we gaan niet over corona hebben. [14:15] Dat hebben we niet gedaan. Het was in de laatste bijbelstudie, op zondagmiddag heb ik het genoemd. En de gasten gingen weg. Uiteindelijk dan, ze moesten weg. Oh broeder, wat heerlijk. [14:25] Hoe heerlijk dat Christus centraal heeft gestaan dit weekend. En dat u daar niet over gesproken heeft. Er is ook geen woord over gerept. Nou het was een paradijs dat weekend. [14:37] Ja. Maar goed, na dat weekend hebben we het geweten. Wat een narigheid zeggen. We hebben in totaal, en ik wil verder niet klagen, we hebben meer dan zes maanden geen gasten gehad. [14:47] Heerlijk. Ja. Door alle annuleringen, groepen uit binnen- en buitenland. We hebben tonnen schade. Het is nog de vraag of we volgend jaar weer verder kunnen. [15:01] Maar goed, ook dat leggen we in de hand van de heren. Dus dat is niet mijn blijdschap. Maar mijn blijdschap is wel in de heer. En dat zie je ook bij Paulus. [15:12] Dat was niet afhankelijk van de omstandigheden. En ik moet u ook zeggen, en dat is geen eigen verdienste, dat ondanks de enorme zorgen waarin wij verkeren, zakelijk gezien, is er toch altijd hier inderdaad een stuk vrede. [15:27] En een stuk rust. Ja. Omdat we ons vast mogen houden aan ons geloof in de heer Jezus Christus. Wel, Paulus was een blij man. Maar zijn omstandigheden, nou, kijkt u maar eens in de Corinthebrief. [15:41] Want die waren die zo rooskleurig altijd. In 2 Corinthe is het geloof ik. In 2 Corinthe 6. [15:58] Ja, in 2 Corinthe 6. Ik pak zomaar de versen willekeurig uit dit gedeelte. Hij zegt, maar wij doen onszelf in alles kennen als dienaren gods. [16:12] In veel dulden, in verdrukkingen, in noden, in benauwdheden, in slagen, in gevangenschappen, in oproeren, in moeiten, in nachten zonder slaap, in dagen zonder eten, in reinheid, in kennis, in langmoedigheid, in rechtschapenheid, in de heilige geest. [16:33] Even verderop zegt hij dan in vers 8. in kwaad gerucht en goed gerucht, als verleiders en toch betrouwbaar. En dan eindigt hij in dat tiende vers, als bedroefd, maar altijd blijde. [16:48] En dat vind ik zo mooi. Ja. Hij zat in de gevangenis, nou verre van ideaal, nou heb ik daar nooit in gezeten, dus ik weet niet hoe het precies is, maar hij zat er wel in, gebonden in ketenen. [17:03] Mensen stonden hem in die tijd naar het leven. Dus het zijn zeker geen holle woorden, als Paulus zegt in de Filippense brief, verblijt u in de heren. Beterom zal ik zeggen, verblijt u. [17:16] Nee, Paulus was een man van de praktijk, maar ondanks dat, ondanks de nood, ondanks de zorg, ondanks de ellende, had hij blijdschap in de Heer. [17:27] En dat denk ik, ook voor mezelf, maar ook voor u, en ook voor al die mensen die op je pad komen, wat een voorrecht, dat je als kind van God, die blijdschap in je heiland mag ervaren. [17:40] Ik sta soms er versteld van, als gasten, als je gesprekken hebt, nou voor een paar week terug nog, een echtpaar, nee niet meer een echtpaar, want die man was overleden, een mevrouw, haar man was, vorig jaar overleden, haar schoonzoon was overleden, een dochter had kanker, en een kleinkind verongelukt. [18:06] In één jaar tijd. Ik denk, tjongejonge, wat moet een mens soms wat meemaken, nee. En dan kijk ik naar mijn eigen leventje, mijn eigen gezinsleven, en dan denk ik, wat zijn wij begenadigd. [18:20] Ja. Ja. Maar dan is het zo mooi, dat zo'n vrouw, een getuigenis geeft, inderdaad, tranen, maar dwars door die tranen heen, zei ze, broeder, vocht er nou, ik heb de blijdschap van de Heer, altijd mogen ervaren. [18:38] Ondanks het enorme verdriet. Ja. Ik heb wat afgehuild, en ik huil nog. Maar ik heb toch de blijdschap, omdat ik me vast mag houden, aan dat, wat God mij heeft geschonken, door het geloof in de Heer Jezus Christus. [18:57] Ja. Ik herinner me nu, dat ik zeg, dat ze nog zei, uit de feestjebrief, zei ik ben gezegend, zegt ze, met alle geestelijke zegeningen, en dat tilt me er toch steeds weer bovenuit. [19:10] Ja. Nou, inderdaad, wat zijn wij dan begenadigd? Ja. Paulus, die spreekt in de feestjebrief, een paar keer over de overweldigende rijkdom van zijn genade. [19:24] Ja. Het overweldigt hem. Nou, als wij daarover nadenken, en vanmorgen lazen we hiernaast nog uit de Bijbel met de broeders, dat wij erfgenamen van God zijn, en mede erfgenamen van Christus. [19:40] Ik denk, wat een rijkdom. Wat een genade. Ja. Was het mooi, dat je dan ondanks de situatie, nou, ja goed, zakelijk gezien is het niet zo lekker bij mij, maar dat je ondanks de situatie, dat je toch de blijdschap mag hebben, door het geloof in de Heer Jezus Christus. [19:59] Nou, daartoe worden wij hier opgeroepen. Verblijt u in de Heere, te allen tijden, zegt Paulus. Ja. Dus het eerste was, de gezindheid, onze gezindheid in Christus. [20:13] Ook naar elkaar toe. Ik moet het een beetje kort maken, want ik heb niet zo lang als het anders heb ik begrepen. Het tweede is dan de blijdschap, waar Paulus over spreekt. En dan zegt hij in het volgende vers, Uw vriendelijkheid, zij alle mensen bekend. [20:33] Althans, zo kennen wij deze tekst, voornamelijk. Als ik zeg, daar staat in de Bijbel, uw vriendelijkheid, zijn alle mensen bekend. Nou, dan weet men nog gauw, dat is Filippense brief. [20:45] Maar als je nou andere vertalingen erbij pakt, dan staat daar in een andere vertaling, niet uw vriendelijkheid, zij alle mensen bekend. [20:57] Maar, dan staat daar, dat is het ik even kwijt, uw bescheidenheid, zij alle mensen bekend. [21:10] Of, uw welwillendheid, zij alle mensen bekend. Dan krijgt het een hele andere lading. Ja. De eerste, die is al bekend, uw vriendelijkheid, zij alle mensen bekend. [21:24] Maar nou, uw bescheidenheid, zij alle mensen bekend. Of, uw welwillendheid, zij alle mensen bekend. [21:34] Ja, dat stemt dan toch eventjes tot nadenken. Uw bescheidenheid, uw welwillendheid. [21:46] Dat wil dus zeggen, dat wij ons kunnen aanpassen, dat wij ons kunnen aanpassen aan de omstandigheden, waarin wij verkeren. Uw inschikkelijkheid, uw welwillendheid, uw bescheidenheid, uw inschikkelijkheid, uw inschikkelijkheid. [22:07] Nou ja, ook dat wil God ons leren dus. Ja. Om inschikkelijk te zijn. Ja. Om, om dus een stapje terug te doen. [22:17] Ja. Ik moet denken, we zaten toen nog in oude water, met ons werk, en daar was een broeder, hij zat bij de heer, nou die kwam misschien wel 10, 15 keer per jaar, die was in alle bijbelstudieweekenden, en bij alle christelijke feestdagen was die bij ons, was ook een vrij gezelle man, nooit gehuwd geweest, en er nacht wat bustochtvakanties, en hij zat altijd op vaste plek, bij ons, in de, ja toen is dat conversatiezaal, tegenwoordig noemen we het salon, in de conversatiezaal. [22:47] Maar er gebeurde wel eens, dan was die een bus later, en dan zat iemand anders, op die plek, waar Dirk altijd zat. U weet toch niet wie Dirk is, dat kan ik wel zeggen. Ja. [22:59] En dan presteerde hij soms, van, hé, dat is mijn plek. Dat is mijn plek. En als ik dan zeg, oh Dirk, wacht even hè. Je bent welkom, fijn dat je er bent, maar we hebben hier geen rechten. [23:11] Weet je wel. Ja. Maar goed, dan krijg je iemand wat langer komt, wat vaker komt. En als hij dan, aan tafel zat, en hij moest wat hebben, dan ging hij met zijn lepels op het bord tikken. [23:23] Weet je wel. Dat de bediening maar wist van, hé, je moet bij Dirk komen, ja. Ja. Nou ja, goed, misschien omdat hij vrijgezel was, niet alle vrijgezellen zo zijn trouwens, pas op wat ik zeg. Maar, hij was in ieder geval nooit gecorrigeerd door de vrouw. [23:36] Misschien was dat wel de oorzaak. Maar die dacht dus dat hij bepaalde rechten had. Ja. Nou, de Bijbel zegt, uw inschikkelijkheid, uw bescheidenheid, zei alle mensen, was het belangrijk, en dat geldt ook voor mij, weet u, dat ook u en ik, dat wij niet op onze strepen gaan staan. [23:55] Want ook als gelovig heb je soms die neiging, om te denken, daar heb ik recht op. Ja. Nou ja, dat is heel menselijk, maar niet altijd wenselijk, natuurlijk. [24:08] Nee. Nee. Wij zijn nog altijd vreemdelingen en bijwoners in deze wereld. En het kan niet zo zijn dat we zeggen, nou ja, nu heb ik een stukje in deze wereld, dat is mijn domein, of dat is van mij, of daar heb ik recht op. [24:25] En dan zegt Paulus, uw inschikkelijkheid, uw bescheidenheid, zei alle mensen bekend. Weet u, als je ergens logeert, dan heb je niet direct rechten. [24:38] Nou ja, wij logeeren in deze wereld. Als vreemdelingen. Als bijwoners. Dus wat dat betreft, ja, hoeven of kunnen we nergens aanspraak opmaken. [24:50] En voor zover wij al wat hebben, moet je nog altijd een keer zo, met geopende handen, nou ja, vasthouden, niet het juiste woord in die context, maar u begrijpt wat ik bedoel. Kijk, als je het zo doet, dan wordt het lastig, dan kun je het er niet uithalen. [25:03] Maar alles wat de Heer ons heeft toevertrouwd, mag je, mag je ze, we hebben de vierde houten, wij hebben, ik heb niks, maar een prachtig gebouw, maar het is van de Heer. Ja, zo staan we er ook in. [25:15] En God heeft ons dat in bruik leen gegeven. Dan mogen we dienstbaar zijn, daar mogen wij mensen om, daar gebeuren hele mooie dingen. Nou, ik mag misschien vijf minuten langer als anders zijn. [25:28] Een voorbeeldje. Voor drie weken terug, we hadden een gastenweek, we zaten gelukkig weer vol. Want we hebben de hele zomer met een veel te lage bezetting gedraaid, door al die ellende. [25:42] En er was nog een, echtpa, dat wilde graag komen. Ja, ik had geen plek. Krijg ik op donderdagavond een annulering. Ik denk vrijdagmorgen, zal ik nog kijken of er iemand op de reserve van Lijs staat, die misschien wil. [25:57] Ja, kort dag, weet je wel. Ik denk, nou, ik doe het toch. Ik bel een meneer, heb ik gezegd, meneer, er is gisteravond iemand afgevallen, we hebben nog een studio, appartementje voor u. Meneer Vocht, wat ben ik blij dat u mij belt. [26:10] We moeten er nodig uit. Ik denk van, nou, prijs de Heer. Goed geschoten, hè? Zaterdagmiddag, te vroeg, waarom zij als eerste, stonden ze voor de deur. [26:23] Normaal, in deze tijd, lopen we niet meer mee naar de kamer, dit vroeger wel, maar we hebben wegen corona, is dat mijn periode. Maar ik denk, nou, ik zag, en ik zag, ik zag, ze kwamen binnen, ik denk, ik heb het vermoeden dat die mensen geen christen zijn. [26:35] Nou ja, weet je, dat soms dan, ja, je doet het bijna veertig jaar, je hebt een beetje mensenkennis. Ik denk, voor mij zijn ze geen christen. Hoe ze bij me komen. Maar goed, ik breng ze naar hun studio, ik zei, meneer, ik zei, kijk, dit is uw studio, lekker ruim, een heel klein vakantiehuisje, het hotel, voel je helemaal vrij van de week. [26:54] Kijk, de maaltijden hebben vaste tijd, maar verder, doe je eigen ding. Ook ons programma, we bieden het aan, maar je bent niks verplicht. Ik denk, ik zal direct ruim insteken, omdat ik dacht, ze hebben geen christelijke achtergrond. [27:09] Zaterdagavond, ze zitten aan tafel, ik maak een rondje zo, tot het restaurant en de tent, want die hebben er een tent bij gestaan, maar anders kunnen we ze niet meer bergen, met anderhalve meter. En die mevrouw begint te huilen. [27:21] Ik zei, ach, mevrouw, wat nou dan? Ja, zegt hij, ja, zegt hij, met moeilijke tijd gehad, zegt hij, voor vier weken terug, is onze dochter overleden. Ik zei, ach man, ik zei, nou, dan vind ik het maar wat moedig, dat je hier toch zit. [27:34] Ja, zegt hij, met ergste kop nog, ze heeft zich van het leven beroofd. Tjoh. En mijn vrouw, die, het overmant haar allemaal, en zowel, ik zei, nou weet u, wacht, probeer het weekend nog eventjes te blijven. [27:49] Ik ben niks verplicht. Misschien doet het je toch goed. En misschien is het niet voor niks dat je hier nu zit. Zondagmorgen. Ik preekte bij ons in de kerkzaal. [28:02] Via livestream werd het naar de salon. Want we moeten opsplitsen. En deze mensen hadden een studio naast de salon. En we hadden gezegd van die gang en die gang zit in de salon. [28:15] En de andere zit bij de kerkzaal. Nou ik denk die zitten er niet. Ze zaten het ook niet. Maar zondagmiddag. Ik kom die man tegen. Hij zegt. Meneer Vochtelop. [28:25] Mijn vrouw heeft vanmorgen stiekem naar u geluisterd. Ik zeg. Hoe bedoelt u? Hij zegt. Wij zitten naast die salon. En via dat beeld. [28:36] Konden wij natuurlijk horen dat we wilden. Dus mijn vrouw is de stoel gepakt. Is in de deuroepening van haar kamer gaan zitten. En ze heeft uw toespraak beluisterd. En ze is zo geraakt. [28:49] Ik denk. Prijs de heer. Ja. Ik geloof niet in God hoor. Zei die er nog bij. Maar dat geeft niks. U moet niks hier. Ik zeg. Maar ik wil wel fijn dat uw vrouw in ieder geval vanmorgen geraakt is. [29:01] En bemoedigd is door de boodschap. Ik heb er ook bij gelaten. Maandag morgen. Onze zoon werkt ook bij ons. Doet een dagopening. Citeert een psalm. Dat de ogen van de heer over iedereen zijn. [29:13] En laat die man nou tijdens dat ontbijt. Na het ontbijt beginnen te huilen. Ze had er een lunchpakketje mee. En ze wilden erop uittrekken. [29:26] Smidders kom ik hem tegen. Hij zegt. Meneer Vochtelis. Zegt hij. Ik ben vanmorgen zo geraakt. Door wat uw zoon vertelde. Wij zijn samen de bos ingetrokken. [29:36] Wij zijn op een bankje gaan zitten. We hebben daar gehuild. En gehuild. En gepraat. En we zijn zo geraakt. Nou. Zo zijn er nog meerdere gesprekjes geweest. [29:49] En verder zal de heer het werk doen. Dat zijn natuurlijk geweldige dingen. En dan denk ik. Dat vierhouten bos. Dat moeten we eigenlijk wel blijven bestaan. Maar goed. [30:00] Dat laten we ook aan de heer verder over. Want dat zijn mooie dingen. Dat God zo werkt. Broeders en zusters. En hoe kom ik er eigenlijk bij. [30:11] Nou ja. Ik weet niet. Ik heb het moeten zeggen. Denk ik. Maar in ieder geval. De apostel Paulus. Je roept ons op. Om eens gezin te zijn. Om ons te verblijden in de heren. En. Dan zegt hij verder dus. [30:25] Ja. Ook de heer is nabij. De heer is. Dat is ook zo mooi. Ook voor mij. Maar ook voor u. Dat je als gelovige mag weten. [30:37] Dat ook in deze tijd. Wat er ook gebeurt. Dat ons leven is in Gods hand. Ja. En dat je hem geborgen mag weten in hem. [30:49] En. En. Er is zoveel gaande in de wereld. En ik heb ook niet op alles een antwoord. Ik heb wel mijn gedachten erover. Maar dat je mag weten. God heeft een plan. En hij komt tot zijn doel. [31:01] Wat er ook gebeurt. Wat een overheid ook beslist. Of wat machten die erachter zitten. Ook allemaal beweegt. Hij laat nooit varen het werk. Dat zijn hand begon. [31:13] Nou. Dat geeft mij rust. Dat geeft mij vrede. Ja. En ik vind dat zo'n bevrijdend leven. Ik vind dat zo'n heerlijk leven. Dat je. Dat je zo in die afhankelijkheid. [31:25] Inderdaad. Je weg mag gaan. Met de heren. Hij is erbij. Broeders en zusters. Ja. Elk uur. Elk. Ogenblik. [31:36] Is dat het. Geval. En dan zegt de apostel Paulus hier. Wees in geen ding bezorgd. Nou. Dat vind ik een lastige hoor. Dat vind ik een lastige. [31:47] Mag u best weten. Ja. Want dat valt lang niet altijd mee. He. Nee. Nee. Nou ja. Dat kent u zelf ook wel. Bezorgdheid heb je allemaal mee te maken. [32:00] Ja. Als je jong bent. Dan valt er misschien wat mee. Alhoewel. In deze tijd komen er ook een hoop jongeren met zorg. En problemen die niet meer zien zitten. He. He. Maar als je. Als je wat ouder bent. [32:11] Ook als je kinderen hebt. He. Wat zijn er niet de ouders die zorg hebben over hun kinderen. Omdat ze niet meer naar de samenkomst gaan. Nou ja. Als de kinderen niet meer gaan. Dan weet je hoe het met de kleinkinderen gaat. [32:22] He. Wat zijn er niet de zorgen bij ouders. Waarvan kinderen in scheiding liggen. Ook in christelijke gezinnen. He. Ik kan boeken schrijven. Alles wat wij meemaken. [32:33] In ons werk. Van verhalen die zo bij ons gebracht worden. Ja. Ja. En dan is het mooi dat je. Stijds weer mensen mag bemoedigen vanuit het woord. Dat je mensen mag vertroosten met het woord van God. [32:48] Wees in geen ding bezorgd. Ja. Ja. Niet zo makkelijk. Maar er staat nog wat achter. Maar. Laten bij alles uw wensen door gebed en smeking. [33:01] Met dankzegging bekend worden bij God. Kijk. Dat is het geheim. Dat is het geheim. Ja. Ja. Ik heb ook zorg. Ja. Als het gaat om volgend jaar maak ik mij hele grote zorgen. [33:12] Mag u best weten. En dan bedoel ik het werk wat we door genade mogen doen. En we vragen ons steeds af. Zouden we inderdaad wel verder kunnen gaan. Ja. Op dit moment ben ik haast geneigd. [33:24] Dan ben ik van nou dat lukt niet. Zo ernstig is de situatie. Maar was het mooi dat je die dingen dan bij je hemelse vader mag brengen. Ja. En dat je dan ondanks de zorg. [33:37] Zakelijk gezien. Want ja dat heb je weten maar. Maar dat je toch hier vrede houdt. Hier in je hart. Dat zegt dit ook. Wees in geen ding bezorgd. Maar laat er bij alles uw wensen door gebed en smeking. [33:51] Met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede van God. Die alle verstand te boven gaat. En ik moet u inderdaad zeggen. [34:01] Er zijn zoveel dingen. Daar kan ik met mijn verstand niet bij. Maar dat hoeft ook helemaal niet. Want God vraagt maar één ding. En dat is geloof. Geloof. [34:12] Vertrouwen in de Heer Jezus Christus. En je mag het in het geloof en in het vertrouwen brengen bij de Heer God. Is dan het probleem opgelost? Nee. [34:23] Niet op hetzelfde moment. Misschien later. Misschien bij het leven helemaal niet. Maar de vrede van God. Die mijn verstand te boven gaat. [34:33] Die mag mijn gedachten. En mijn hart. Behoeden. In Christus Jezus. Ja. En dat zegt Paulus ook aan het eind van dit gedeelte. [34:44] He. Als jij in de vrede. En de God des vredes. Zal met u. Er zijn twee verschillende dingen. Aan de ene kant. De vrede van God. Die onze harten. [34:56] Onze gedachten. Zal behoeden. In Christus Jezus. En anderzijds. Ook nog een keer. Dat de vrede van God. Zal met u zijn. Ja. [35:07] Die zal met u zijn. Vandaar ook dat vers 6 in de dag zegt. De Heere is nabij. Was het geweldig dat wij. Deze dag. Maar ook de komende dagen. [35:17] Mogen ingaan in die wetenschap. God is erbij. Ja. Hij is de aanwezige. Hij is de ik ben. Hij is degene die ons nooit zal begeven. [35:28] En zal ons nooit verlaten. En als je dat weet. En als je in dat geloof staat. En daar mag je in staan. Ja dan klopt het wat Paulus zegt. Verblijt u. [35:39] In de Heere. Wederom. Zal ik zeggen. Verblijt u. Welgeprezen. Zij die heiland. Amen.