Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107034/abram-deel-1/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedenavond, leuk om hier te zijn. Een aantal bekende gezichten die ik hier zie, die ik in het! Baren ook al tegengekomen ben. Er is wat uitwisseling begrijp ik. We hebben gelukkig wel een heel ander! onderwerp maar evengoed zult u merken dat een aantal dingen wel overlappen. Dat heb je nu eenmaal, je bent met dingen bezig, je duikt ergens in en het ene onderwerp roept het andere op en dan zitten er overlappende dingen in. Maar dat geeft helemaal niks. Want ik geloof dat Paulus vroeger al zei van hetzelfde voor u te vertellen is voor mij niet vermoeiend en voor u is het nuttig. Dus als je twee keer hetzelfde hoort, zo erg is dat allemaal niet. Voor de mensen die me niet kennen, we toch misschien even voorstellen. Simon van Groningen, dat wist u al. We zijn getrouwd met Wilma van Maurik. Die noemt zich ook van Groningen tegenwoordig. Tenminste al 45 jaar, we zijn 45 jaar getrouwd. [0:52] We hebben vier kinderen, allemaal aanhangen en of getrouwd. De jongste moet nog trouwen, de oudste is bijna 25 jaar getrouwd, dus zo gaat dat. We hebben elf kleinkinderen, de oudste kleine zoon is ook alweer getrouwd. Dus ja, je weet maar nooit hoe dat zich weer voort gaat zetten. Ik zeg elf kleinkinderen, we hebben ooit een kleinkind verloren ook, die overleden is, vrij kort na de geboorte. Eigenlijk moeten we die nog meetellen, vinden we altijd maar met twaalf kleinkinderen. En we worstelen op dit moment toch wel weer met, sinds vorig jaar, de mensen uit Baren weten dat, maar we hebben drie dochters en haar zoon. Onze middelste dochter Alida van 36 inmiddels 37 jaar, heeft zelf ook drie kindertjes, maar die bleek voor haar borstkanker te hebben. [1:36] Inmiddels is de borst geamputeerd en heeft ze de chemokuur ondergaan. Ze zou helemaal schoon zijn, maar ze bleef toch allerlei pijn houden, dus morgen dan wordt er weer een scan gedaan en dan zit je weer gespannen op een uitslag te wasten. Dat soort dingen blijft toch altijd spannend, dus dat houdt je voortdurend bezig. Dus misschien als je nog een seconde over hebt, ergens in uw gebedstijd, dat u zegt, hé die dochter van Simon wil dat maar goedmaken. Nou ja, zo niet, dan geven we ons ook over aan hem, dat hebben we wel geleerd. Alida, mijn dochter, zegt ook voor alle eer aan God, wat er ook gebeurt. Het is niet makkelijk om het te hebben, je gaat er net niet aan onderdoor, maar het is wel heel zwaar. Maar ja, weet je, hij gaat erover. Het is toch in zijn handen. Het is wel een worsteling, om het te zeggen, als ik dat hier zo zeg. Daar heb ik ook wel heel veel strijd mee gehad om dat te kunnen zeggen en misschien kan ik het morgen wel weer niet zeggen, weet je wel. [2:27] Dus het is niet helemaal makkelijk altijd. Goed, in gesprek met de Ewig heb ik het genoemd. Dat mag de eerste dia, staat er ook. Ik heb wat dia's gemaakt, maakt die, kunnen op de website blijven of zo. Dan hebt u die zelf ook qua aantekeningen. [2:44] Dat had ik voor deze studie nog nooit gemaakt, dus dat was hard werken eventjes om dat voor mekaar te krijgen. Want presentatie maken is altijd het meeste werk. Preken doe ik eigenlijk altijd zonder presentaties, dus ik heb dat soort dingen niet klaar liggen. [2:58] In gesprek met de Ewige, dat gaat over het, uiteindelijk hebben we het geconcentreerd op het gesprek van Abraham met de Ewige. Maar er zit een hele inleiding aan vooraf, want de Ewige, God zelf, Jehovah, Ja, IEH, WH, wil in gesprek met mensen. [3:14] We gaan dadelijk eerst kijken waarom hij dat eigenlijk wil, wat zijn oorspronkelijke bedoeling is. Maar goed, uiteindelijk komen we terecht bij Abraham. En misschien dat sommigen van u, dat zou zomaar kunnen, ook een keer een uitzending hebben gezien van Christen over Israël. [3:28] Daar heb ik in sneltreinvaart dit hele verhaal ook verteld. Dat moest toen in drie kwartier. En daar ben ik net niet helemaal aan het eind gekomen, maar daar heb ik in één avondje gedaan, waar we nu acht avonden voor hebben. [3:40] Dus wat dat betreft hebben we gelukkig lekker de tijd. Dat is fijner, vind ik. Even kijken hoor, dit moet aan eerst zo. [3:52] Zo is die aan. En dan kan ik ook een dingetje, dat is heel leuk. Nou, hier heb ik een keer in Baren, toen ik voor de eerste keer in Baren was, over gepreekt. [4:05] Ik had gekeken op de website, waar hadden mensen bij toen ik het had over God zoekt een bruid in deze wereld? Niet eens, nou dat is allemaal voor u nieuw. Dit is behoorlijk ingewikkeld waar we mee beginnen. [4:20] En toch vind ik het erg belangrijk als het gaat over wat Gods bedoeling nou eigenlijk is. Waarom is God nu eigenlijk aan deze schepping begonnen? [4:32] Waarom zijn we er sowieso? Waarom heeft God gedaan wat hij gedaan heeft? Niet dat ik daar nou alle inzicht in heb, maar ik meen toch dat je vanuit de schrift daar dingen kan opdiepen, die voor mij heel bijzonder zijn en ik hoop ook voor u wel bijzonder zijn. [4:50] En ik begin dan in die tekst van Hebreën, Hebreën 10 vers 5. Ik gebruik zelf om te lezen de HSV. U zult in de presentatie zien dat ik de SVV, de statenvertaling gebruik, omdat die nog even preciezer is. [5:07] Dus dat gaat een beetje door elkaar. In Hebreën 10 vers 5, daar staat, daarom zegt hij bij zijn komst in de wereld. Nou val je daar natuurlijk met de deur en huis als het gaat over Hebreën. [5:22] Zomaar één tekst eruit. Maar Hebreën is een prachtige brief, eigenlijk een bijbelstudie, die waarschijnlijk de apostel Paulus een keer gehouden heeft en waar mensen daar aantekeningen van hebben zitten maken. [5:33] En zo is dat ondertekend uiteindelijk door hem in de Bijbel terechtgekomen. Dat is een theorie, er staat nergens in wie die brief geschreven heeft, maar ik vind het heel aannemelijk dat het zo gegaan is. Het is ook best een pittige bijbelstudie, Hebreën helemaal. [5:46] En dat begint te zeggen van, nadat eertijds op vele malen de profeten gesproken hadden, heeft God nu in het laatste dagen tot ons gesproken in de Zoon. En dat gaat dan echt over de Zoon. [5:58] De Zoon is het centrale onderwerp van de Hebreënbrief. En eigenlijk, zo hoop ik te laten zien, ook het centrale onderwerp van de hele schrift, van de hele Bijbel, van de Torah, van de Tenach, wat wij dan noemen het Oude Testament. [6:12] Maar ook van de evangelieën, van de brieven en uiteindelijk van het einde, de voltooiing, de openbaring. Dan gaat het over de Zoon die ook het lam gods is, die staat als geslacht. [6:24] Nou, die Hebreën schrijver die gaat laten zien dat de Zoon de uiteindelijke vervulling is van al die profetieën. Dat hij profeet, priester en koning is. [6:34] Dat die priester is naar de ordening van Melchizedek. Dat hij een profeet is, zoals Mozes. En dat hij een koning is die gaat regeren over deze hele wereld. En waarom is die koning nou het middelpunt van de schrift? [6:51] Nou, daar kom je dan, in Hebreën 10 gaat hij dat uitleggen. En dan komt hij bij deze tekst, hij zegt bij zijn komst in de wereld, bij zijn tevoorschijn komen in deze wereld, bij zijn komst in het vlees zouden wij zeggen, slachtoffer en kraanoffer hebt u niet gewild, maar u hebt voor mij een lichaam gereed gemaakt. [7:10] Een lichaam bereid. Brandoffers en offers voor de zonde hebt u niet behaagd. Toen zei ik, zie ik kom in de boekrol. Vroeger werd natuurlijk niet de Bijbel met een gewoon boek, maar boekrollen. [7:22] In de boekrol is over mij geschreven, om uw wil te doen, o God. Dat zijn woorden die de zoon dus zegt. Dat zijn in feite woorden, wil je, Jezus heeft ze niet volgens de evangelie letterlijk zo uitgesproken, maar dat zijn de woorden die intern bij de zoon horen. [7:41] Wat ik erg leuk vond, broeder Ben, die las in Psalm 40, nou die staat hier ook op, want dat hadden we niet afgesproken, je wist niet eens dat het hierover zou gaan, maar ik vind dat dan toch altijd veel leuk, weet je, een bemoediging. [7:52] Want die staat hier ook op, Psalm 40, want deze tekst is een aanhaling uit de psalmen, en met name uit Psalm 40. In Psalm 40, dat zie je, van slachtoffer en kraanopper heeft u niet gewild, u hebt geen geheugen gevonden in slachtoffer en kraanopper, u hebt mijn oren de boord, u hebt mijn lichaam gereed gemaakt, hé, dat is heel wat anders. [8:12] Brandoffers en offers voor de zonde hebben u niet behaagd. Nou, hier hebben u niet geëist, toen zei ik, kom, in de boek was het over mij geschreven. Ik vind er vreugde in, mijn God, om u wel behagen te doen, u bedraag ik diep in mijn winst. [8:26] U ziet dat dat gewoon, dat is een aanhaling uit Psalm 40, met één heel raar dingetje erin, namelijk, hier staat, u hebt voor mij een lichaam gereed gemaakt, en hier staat, u hebt mijn oren door woord. [8:38] Hoe las je het er net voor eigenlijk, want dat staat in de HSV nog even anders, dit is SVV weer, maar de HSV staat van, u hebt mij een geopend oor gegeven of zo, of goed laten horen. [8:55] Dat is eigenlijk jammer, want dat staat er niet, en dat is ook heel wezenlijk belangrijk. Het gaat er helemaal niet over dat hij goed heeft leren luisteren. Dit is maar een associatie, het gaat over oren, en dan denken we, nou ja, dat zal gaan over goed luisteren. [9:11] En zo is het dan ook in heel veel vertalingen terechtgekomen. Maar de Statenvertaling, die doet dat goed. Die zegt gewoon, u hebt mijn oren door woord. Hoe komt dat nou dat dat hier terechtgekomen is, als u hebt mij een lichaam gereed gemaakt, terwijl dat in de grondtekst staat, als u hebt mijn oren door woord. [9:29] Dat komt sowieso omdat de apostel Paulus, laten we het daar maar even ophouden, omdat hij bij zijn preken en bij zijn bijbelstudies de Septuagint gebruikte. De Septuagint, dat is een Griekse vertaling van het Oude Testament, die in opdracht van een aantal rabbijnen was geschreven, met name in Alexandria en Egypte, omdat Joden toen eigenlijk niet meer goed het Hebraeus beheersten, en ook niet het Aramees beheersten, en daarom werd de Bijbel in het Griekse verteld. [9:58] En dat is hier en daar, is dat een wat vrije vertaling geworden. Dus die hebben niet, zoals bijvoorbeeld bij ons de Naderse Bijbel, of de echte oude Statenvertaling, die hebben niet heel woord voor woord vertaald, maar die hebben meer, ook nog niet echt gedachten voor gedachten, het is niet een het boek, maar het lijkt er af en toe wel een beetje over. [10:20] Ze hebben dus gedacht bij deze woorden, u hebt bij de oren door woord, dat niemand dat zou begrijpen. En ze hebben dus gedacht, weet je, we maken er maar van wat er oorspronkelijk bedoel is, u hebt mij een lichaam bereid. [10:35] Want deze psalm 40 komt weer uit Exodus 21 vers 2. En in Exodus 21 vers 2 staat, als gij een Hebreeuwse knecht kopen zult, die zal zes jaar dienen. [10:49] En in het zevende zal hij voor vrij uitgaan, om niet. Sowieso een hele andere vorm van slavernij. Mensen hebben het wel eens over slavernij, wordt in de Bijbel goedgekeurd of gepropageerd, maar goed, hij hoefde maar zes jaar te dienen, en dan was hij het zevende jaar weer vrij uit, om niet. [11:06] Wij moeten in onze tijd tot ons 67ste dienen, voordat we vrij uit mogen gaan. Eigenlijk ook bijna om niet, daarvoor. Maar goed, dat is maar een krapje hoor. [11:18] Maar in het zevende jaar gaat hij vrij uit om niet. Als hij met zijn lijf ingekomen zal zijn, dat zeggen wij natuurlijk niet meer zo, maar er staat de vertaling wel. Als hij met zijn eigen lichaam, met zijn eigen lijf ingekomen is, dus hij is met, ik zou kunnen zeggen, met het veeglijf, wat wij dan af en toe moeten redden, het veeglijf redden, hij is met het veeglijf ingekomen. [11:38] Alleen, dan mag hij ook met zijn lijf uitgaan. Zijn lichaam, lijf en lichaam, daar zien jullie al wel de connectie, dat is hetzelfde, wij zouden voor lijf eerder lichaam zetten. [11:50] Maar, als zij een getrouwd man was, dan mag zijn vrouw met hem uitgaan. Als zijn heer hem een vrouw gegeven heeft, en zij hem zonen en dochteren gebaard zal hebben, dan zal de vrouw en haar kinderen haars heren zijn, en hij zal met zijn eigen lijf alleen uitgaan. [12:08] Oftewel, hij moet dan zijn vrouw en kinderen achterlaten. Onmogelijke eis natuurlijk. Dat doet wel denken aan taferelen die we kennen van de slavernijen, in de slavenmarkten waarin gezinnen uit elkaar gescheurd werden. [12:21] Daarom is in de Bijbel, heeft God daar ook een voorziening voor, en gezegd, het kan ook anders. Hij kan ook zeggen, en dan komen we dicht bij deze teksten, als de knecht ronduit zeggen zal, ik heb mijn heer, mijn vrouw en mijn kinderen lief, ik wil niet vrij uitgaan, zo zal hem zijn heer tot de goden brengen, tot de Elohim, tot de rechters, wordt daar eigenlijk bedoeld. [12:46] En daarna zal hij hem aan de deur of aan de post, aan de deurpost brengen, en zijn heer zal hem met zijn priem zijn, daar komt hij, zijn oor doorboren. [12:58] En hij zal hem eeuwig geleden. Dus gij hebt mij het oor doorboord, dat kom je hier weer terug, u hebt mijn oor doorboord, dan weten we nu waar dat vandaan komt. Dat betekent, ik heb mijn vrouw en mijn kinderen zo lief gehad, dat ik mijn vrijwillig aan u heb overgegeven, om mijn vrouw mij tot bruid te verwerven, en mijn kinderen tot mijn eeuwigdurend eigendom te hebben. [13:21] Snappen we die link? Dat is wat daar gebeurt. Dus hij wordt met zijn oor naar de deurpost, dat lijkt heel breed, maar dat valt wel mee, er wordt een gaatje geprikt. Ik denk, de meeste dames hier hebben ook een gaatje in hun oor, sommige mannen ook wel. [13:34] Maar zo heel erg is dat niet. Mijn dochter zeurde erom, toen ze vijf, zes, zeven, acht vroeg, pap, mag ik nou een gaatje, weet je wel? Dus zo misdadig is dat niet. Ze deden dat even bij de deurpost, dat is makkelijker, want dan heb je een achtergrondje, en tegenwoordig weer een tangetje voor, maar, pat, en dan had je een gaatje, en daar deden mensen dan soms ook weer een ringetje doorheen. [13:53] Dat hebben wij vervangen, wij doen gewoon een touwering, weet je wel. Ja, dat is makkelijk, hoef je geen gaatje te boren. Maar dat ringetje eronder, dat betekende ook, ik heb een vrouw, ik heb een vrouw getrouwd, ik heb mijn vrijwillig aan mijn meester gegeven. [14:04] Nou, dat is wat Jezus zegt, als hij komt in de wereld, het gaat me niet om slachtoffer of om graanoffer, maar u heeft voor mij een lichaam, een lijf, oftewel een vrouw, een bruid, kun je ook zeggen, gereed gemaakt. [14:19] Daar ging het om. Hij komt voor zijn vrouw, hij komt voor zijn bruid, hij zegt bij zijn komst in de wereld, het gaat me niet om religie, het gaat me niet om al die slachtoffers, het gaat me niet om wat mij aangeboden wordt om graanoffers, maar u heeft voor mij een vrouw gereed gemaakt. [14:36] Er is een bruid die er voor mij is. Brandoffers en offers voor de zonde hebben u niet behaagd, toen zei hij, zie ik om, in de boekrol is over mij geschreven, om uw wil te doen, o God. [14:51] Bij zijn komst in de wereld. Ik heb er net gezegd, toen Jezus op aarde kwam, in het vlees kwam, was dat uiteindelijk zijn bedoeling, om zijn bruid te gaan loskopen, om te lossen, we komen daar later nog wel op terug. [15:06] Maar eigenlijk is Jezus natuurlijk al veel eerder, of Jezus, de Zoon, al veel eerder in de wereld gekomen. Ik bedoel, de Zoon begon niet pas te bestaan met kerstfeest, wanneer dat dan ook plaatsgevonden zou mogen hebben, maar de Zoon was van eeuwigheid. [15:26] De Zoon is God zelf. We zeggen dan drie enige God, drie personen in God. Zo mogen we dat ook zeggen, veel beter kan ik het niet zeggen dan dat, maar hij is God zelf. [15:38] Hij is God in het vlees gekomen. En bij zijn eerste komst in de wereld, ja, dat is heel ingewikkeld. Hoe is hij nou voor het eerst in de wereld gekomen? [15:50] Johannes komt er misschien het dichterbij, in het evangelie van Johannes, in hoofdstuk 1, zegt hij, in de beginnen was het woord. En het woord was bij God. En het woord was God. [16:05] Nou, dat. Dat woord, dat is overigens vlees geworden, en het heeft onder ons gewoond, getabernakeld, en wij hebben zijn heerlijkheid ontgeschouwd, en heerlijkheid is van de enige geboren vaders. En de meesten hebben dat dan niet gezien, maar wij hebben het wel mogen zien, en alle die hem aangenomen hebben, staat er dan bij, die heeft zijn macht gegeven om kinderen van God te worden, hun die in zijn naam geloven. [16:27] Nou, dat woord, dat is in de wereld gekomen, dat woord, dat is natuurlijk het eerste wat er gebeurde, want als voor de schepping, Psalm 90, eer dat de bergen geboord waren, en gij hemel en aarde had voorgebracht, ja, van eeuwigheid tot eeuwigheid, zei het gij God, dus eer dat ook maar iets van de schepping bestond, in den beginnen schiep God de hemel en de aarde, maar daarvoor, wat gebeurde nou daarvoor, daar zegt eigenlijk de Bijbel niet veel van, behalve dat we zeker weten, dat zijn woord geklonken heeft. [16:58] Door zijn woord, Hebreë 1 zegt dat ook, heeft hij de hemel en de aarde voortgebracht. Door zijn woord is alles ontstaan wat er ontstaan is. En zijn woord is dus, de zoon. [17:12] Je moet bij de zoon ook niet altijd per se aan een geboren jongetje of zo denken. De zoon is de vrucht, is dat wat voortkomt uit de vader. Dat is de zoon. [17:24] En in die eeuwigheid, voordat de bergen geboren waren, en de aarde en de hemel waren voortgebracht, heeft God in zichzelf, ze noemen dat ook wel in het beraad van God, in de stilte van Gods beraad, heeft God in zichzelf gezegd, aan de zoon, dat kunnen we ons niks meer voorstellen, maar we zeggen het toch maar even met onze menselijke woorden zoals het is, aan de zoon, ik ga voor jou een bruid scheppen. [17:56] Er komt voor jou een bruid, er komt voor jou een vrouw, dat is voordat er nog maar één vrouw had bestaan ooit, er komt voor jou een bruid, een vrouw, en de bedoeling is dan dat die naar ons beeld geschapen wordt, en die vrouw is dus niet per se een vrouw, want Adam was die vrouw al, volgt u het allemaal nog, als ze later geschapen worden, dan is die mensheid de bruid. [18:21] Dus, die maken we naar ons beeld, en naar ons gelijkenis, met de bedoeling, dat die uiteindelijk, dat we gemeenschap zullen hebben met hem, en dan zal die bruid de goddelijke natuur ontvangen. [18:40] Gaat dat niet heel ver, zegt u? Ja, dat gaat heel ver, maar dat is wel de bedoeling geweest. U kunt dat bijvoorbeeld lezen in 2 Petrus, hoofdstuk 1, dat dat tot nu toe nog voor ons geldt, dat in hem zijn we met alle schatten, zijn we genadigd, begiftigd geworden. [18:56] Ja, hebben we zelfs deel gekregen, staat er dan, we kunnen het even opzoeken hoor, maar u schrijft het zelf even op en zoekt het thuis na, hebben we zelfs deel gekregen aan de goddelijke natuur. [19:09] Het is dus heel belangrijk, dat we beseffen dat Gods bedoeling was, een mensheid naar zijn beeld te scheppen, die die uiteindelijk deel zou laten krijgen aan de goddelijke natuur, oftewel, als God zou laten zijn. [19:21] Samen met God, God zou zijn. Ik heb geloof ik nog dia's die daarop terugkomen, ik ben niet zo heel gewend met dia's te werken, dus ik heb vast al een heleboel dingen gezegd, die we dadelijk op die dia's tegenkomen, maar dat schuiven we dan gewoon weer. [19:35] Maar dit is dus heel wezenlijk, dat we beseffen dat God in de eeuwigheid al heeft gezegd, tegen de zoon, we gaan, laat ons mensen maken naar ons beeld, naar ons gelijkenis, en dat de bedoeling van die schepping was, om de zoon van een bruid te voorzien, zodat die zoon gemeenschap kon hebben met die bruid, en na die gemeenschap met die bruid, ze net als man en vrouw samen één geworden zijn, Paulus zegt dat in Ephesius hoofdstuk 5, dit geheimenis is groot, dan heeft hij het over de seksuele gemeenschap, dit geheimenis is groot, maar ik spreek met het oog op Christus en op de gemeente. [20:12] De gemeenschap maakt dat je één wordt, die twee zullen één zijn, zoals een man zijn vader en moeder verlaat, en zijn vrouw zal aanhangen, dan is er een verlaten van zijn vader en moeder, zoals ook de zoon uiteindelijk als het woord de vader verlaten heeft, en zijn vrouw gaat aanhangen, en die twee tot één zullen zijn. [20:31] Namelijk de goddelijke natuur. Goed, ik had gezegd, het is best pittig om mee te beginnen, maar dit hebben we dan vast maar. [20:41] Ik hoop dat u het zo volgt, en als u er vragen over hebt, dan is er dadelijk alle gelegenheid voor. Hier gaat het nog even over die bruid. [20:56] Is er iemand die een... Er staat hier zeker een glaasje water. Lekker. Alles is voorzien. Aan Adam en Eva worden opdrachten gegeven als ze geschapen zijn, overigens die hele schepping is ingericht, om er voor de bruid te zijn. [21:14] Om een bruid voor de zoon te zijn. Daar gaat de schepping helemaal om. Dus de aarde wordt gemaakt. Ik zeg wel eens, de bruidskamer wordt ingericht, of het huis wordt ingericht, er worden vloerbedekking gelegd, er worden lampen opgehangen, er worden wat plantjes neergezet hier en daar, er wordt een aquarium neergezet, er zijn wat huisdieren zijn er, en het is allemaal prachtig mooi. [21:34] En als het allemaal klaar is, zeg god, nou, nu gaan we mensen maken, want daar hebben we het allemaal voor gedaan. Dat is de bedoeling van heel die schepping. Dat vind je overigens al, even voor de aardigheid tussendoor, ik vind dat altijd wel mooi, dat vind je al in het eerste woord van de Bijbel. [21:49] Het eerste woord van de Bijbel in het Hebraeus is berechit. In het begin, berechit. De B, dat is bed, dat is huis. De B en de R achter elkaar is bar, wat is dat? [22:05] Bartimeus, barjona, dat is zoon. Dus de eerste twee letters van het eerste woord van de Bijbel zeggen al het huis van de zoon. En dan krijg je de roj, wat is roj? [22:16] Is het hoofd. Dus de zoon die aan het hoofd van het huis staat. Zomaar in het eerste woord van de Bijbel, dan kan je nog iets verder gaan met de shin. Dat is het kwade. [22:27] Dat is uiteindelijk de donkere kant. En de laatste, de taf. Dat is een letter die uiteindelijk ook betekent het einde of een kruis. [22:38] Hij wordt in het paleohebreels en het oudehebreels zelfs als een kruis geschreven. Het lijkt nog wel een beetje op een kruis. Dus je zou kunnen zeggen dat in het eerste woord van de Bijbel, berechit, al staat dat de zoon als heer van het huis zal komen, als hoofd van het huis zal komen om zijn bruid van de zonde te verlossen aan het kruis. [22:54] Dat is zomaar één woord. Het eerste woord uit de Bijbel. Een goddelijk boek, echt. Dat hele huis wordt ingericht voor die zoon. Met zijn bruid. [23:06] En ik geloof zelf, ik zou kunnen bewijzen, maar dat is een andere studie, dat voert nu veel te ver, dat het paradijs, de hof van Ede, dat is de eigenlijke bruidskamer. [23:18] Dat is waar God gemeenschap wil gaan hebben met zijn vrouw, met zijn bruid. Maar die bruid moet zich eerst vermenigvuldigen. Dit moet tot een mensheid worden. [23:30] Dat is niet enkel Adam en Eva, die hebben een opdracht. Dus ook belangrijk om te zien dat in het plan van God, waar hij zegt, ik ga een bruid voor de zoon scheppen, en dan zullen we tot een zijn, door gemeenschap een worden en dan zullen ze de goddelijke natuur ontvangen. [23:43] Dat was nog niet af toen Adam en Eva geschapen waren. De schepping was goed. Er staat zelfs, en hij zag dat het zeer goed was. [23:55] Maar ik zeg wel eens, ik hoop dat u daarop wilt kouwen, daarover wilt nadenken, want sommige mensen vinden dat schokkend als ik dat zeg, maar het was wel goed, maar nog niet af. Het moest nog verder. [24:05] We hebben zo'n lied, dat komt geloof ik uit het liedboek voor de kerken of zo, die zegt, ja dan wordt de aarde weer een paradijs, kom Heer Jezus kom, of misschien staat het ook al in Johan de Heer, dat weet ik eigenlijk niet eens, maar uiteindelijk is het een lied dat zegt van, als Heer Jezus komt, dan wordt de aarde weer een paradijs. [24:22] Dat is niet zo. Ja het wordt wel een paradijs, het wordt nog beter, het wordt meer dan wat het was. Het laatste is meer dan het eerste. [24:33] God heeft het niet gedaan van, nou heb ik geschapen, en het loopt uit de hand, ze zondigen allemaal, maar ik ga het goed maken, Jezus zonde vergeven, en degenen die geloven kunnen dan weer bij hem komen, en dan gaan we weer een nieuw paradijs maken, en sommige die worden opgenomen in de hemel, en die worden één met Christus, en de rest blijft op aarde. [24:52] Daar zit wel een heleboel in, maar dat is niet het hele verhaal. Het gaat verder, Adam en Eva konden verder. Hij heeft de mensheid geschapen naar zijn beeld, en naar zijn gelijkenis. Er staan twee bomen, er staan veel meer bomen, maar er zijn twee bomen met name genoemd, eigenlijk drie. [25:08] Twee weten we er sowieso natuurlijk, de boom is levens, en de boom van kennis van goed en kwaad. En welke stond er zeker ook nog? Heel goed, de vijgenboom, wat ze maakten zich, schorten van vijgenbladen, niet waar, toen ze gezondigd hadden. [25:24] Nou, aardige dingen die wel heel veel te betekenen hebben hoor, bijvoorbeeld. Want als je later, veel later, als de Heer Jezus in Jeruzalem binnenkomt, om zijn leven te geven, en zijn bloed te storten, dan loopt de Jeruzalem uit, en wat ziet hij dan? [25:39] Een vijgenboom. En waar gaat hij dan kijken naar die vijgenboom? Of er vrucht aan zit. En het was ook heel de tijd voor vruchten niet, ik heb tot eerst altijd een raar verhaal gevonden, tot ik het een beetje begon te begrijpen. [25:51] Ik denk, hé, maar die vijgenboom staat natuurlijk voor, wat de mensheid in het paradijs probeerde, zich met eigen goede werken, met vijgenbladeren te bedekken. En zo zich voor God vrij te pleiten, en schuldloos tegenover God te staan. [26:05] En dat lukte niet. En Jezus gaat als het ware, als hij uit Jeruzalem komt, gaat hij nog een keertje naar die vijgenboom, en zegt van, zit er dan vrucht aan? En dan zit er geen vrucht aan. En dan zegt hij, weet je, dat kan ook niet. [26:16] Aan u zij ook geen vrucht meer, in de eeuwigheid. Mensen hoeven het nooit van eigen werken te verwachten. Die eigen vijgenbladeren bij Adam en Eve, die werkten ook al niet, want toen ze gezondigd hadden, moesten ze hun vijgenblaadjes maar afleggen, en God heeft een diergeslacht. [26:31] Ik denk, een lam, staat er niet bij, maar ik denk, dat daar het eerste Pesach werd gevierd, het eerste Paasga werd gevierd, en God heeft een lamgeslacht, en hij heeft ze daarmee met kleding bekleed. [26:42] Eigenlijk staat er met lange jassen, als je dat in de Torah zo leest, wat de rabbijnen daarover zeggen. Nou, overspel, God wilde dus, als bruid wilde die Adam en Eva hebben, maar de mensheid pleegt overspel, is ontrouw, ze pleegen overspel met de slang, die verleidt ze. [27:03] En die verleidt ze met, we zeggen altijd een halve waarheid, en een hele leugen dus, maar van, de eerste halve waarheid was, God heeft zeker gezegd, dat jullie van geen van deze bomen in de hoofd mogen eten, ja, allemaal wel, behalve van die ene niet, zegt Eva dan, uiteindelijk, eten ze daarvan, en de Satan zegt dan, of de Satan, dit is de Satan, het is de slang, wordt die daar nog genoemd, maar in openbaring, lezen we dat de draak, de Satan, dat is de oude slang, de slang zegt dan, God weet wel, als jullie daarvan eten, dan zul je als God zijn, kennende het goed en het kwaad. [27:39] Was dat nou waar? Ja, zegt u, werden ze als God, ja, toch zegt God het zelf wel, de mens is geworden als onze een, hij is geworden als ons kennende, het goed en het kwaad. [28:02] Dus ik denk dat de Satan wel gelijk had, maar dat het ook weer half was, want het was namelijk niet de bedoeling, dat ze dat zouden krijgen, wat God had gezegd, niet, van alle bomen vrij eten, in deze hof, alleen van die boom van kennis, van goed en kwaad, niet eten. [28:21] Ik denk dat hij, dat ik, kan laten zien, dat God daar ook mee bedoelde, nog niet. Dat het uiteindelijk wel de bedoeling, alles wat God geschapen had, was goed, ook de boom van kennis, van goed en kwaad, dat was zeer goed. [28:35] Dus het was niet de bedoeling, om daar helemaal niet van te eten, maar nog niet. Het is eigenlijk, als je zou zeggen, het paradijs was de bruidschamer, dan zou je kunnen zeggen, het eten van die, ik hoop dat ik daarmee een beetje binnenkom, maar het eten van die boom van kennis, van goed en kwaad, was zoiets als seks consumeren, voor het huwelijk. [28:53] Het is niet, seks is niet verkeerd, maar het hoort, na het sluiten van het huwelijk, ben ik, nog steeds, van overtuigd. [29:05] Zo is het eten van de boom van kennis, van goed en kwaad, niet verkeerd, maar het hoorde thuis, na het sluiten van het huwelijk, nadat, het huwelijk tussen de zoon, en de mensheid, gesloten zou zijn. [29:22] Ik laat het even zakken, maar gewoon weer, vragen genoeg natuurlijk. Er staat, dat is ook weer een bijzondere, er staat in, genus 2 vers 17, ik kom lang niet door al die sheets heen, maar dat geeft niet, dan gaan we gewoon een keer verder. [29:36] Genus 2 vers 17, er staat van de boom van de kennis, van goed en kwaad, daarvan mag u niet eten, want de dag dat u daarvan eet, zult u zeker sterven. De statenvertaling, de kanttekening, zet erbij wat er eigenlijk staat, in het Hebraeus. [29:49] Zult u, stervende sterven. Dat is, heel diep. Want, als ik u zou vragen van, waren Adem en Eva onsterfelijk, toen ze in het paradijs waren, dan zouden er heel veel mensen zeggen, ja. [30:06] Maar dat was niet zo. Ze waren zeker sterfelijk. Ze hadden een menselijke natuur, ze waren vlees, ze waren stof, en ze waren ook zeker sterfelijk. [30:17] Alleen, zolang ze maar bleven eten, van die boom des levens, zouden ze nooit sterven. Dus dan waren ze stervende levend. Zou je kunnen zeggen. Ze waren wel stervend, maar als ze elke dag maar, aten van die boom des levens, dan zouden ze blijven leven. [30:34] Daarom zegt God ook, toen de siede mens is geworden, als een van ons, hij is net als ons geworden, hij is als God geworden, dat is nu gebeurd, omdat hij goed en kwaad kent. [30:47] Nu dan, laat hij zijn hand niet uitstekken, en ook van de boom des levens nemen en eten, zodat hij eeuwig zou leven. Dat zou natuurlijk kunnen. Dan is hij als God geworden, heeft hij zich verbonden aan de Satan, heeft hij ontrouw gepleegd, de slang is zijn echtgenoot geworden, maar hij blijft wel leven, want hij blijft van die boom des levens eten. [31:06] En hij wordt eruit gestuurd. Daarom zond de Heer God een weg uit de Hof van Ede, om de aardebodem te bewerken, waaruit hij genomen was. Hij verdreef de mens, en plaatste ten oosten van de Hof van Ede, de Gerufs met een vlammend zwaard, dat heen en weer bewoog, om de weg naar de boom des levens te bewaken. [31:24] Eruit, en niet midden erin, niet alleen maar de deur op slot, maar Gerufs met een vlammend zwaard. Je mag er niet in. Ik denk overigens, dat, ik denk een paar dingen, ga ik allemaal nou niet op in, want het zijn aparte studies, maar a, waar denkt u dat het paradijs lag? [31:44] In Mesopotamia, bedoelt u, ja. Iedereen mee eens, of was het mensen nog een andere mening? Er is een zonsvloed overeengegaan natuurlijk, dus wat is er nog herkenbaar? [31:58] Ik geloof zelf met heel mijn hart, en ik kan dat ook bijbels bewijzen, dat het paradijs lag, en dat de boom des levens stond, midden in Jeruzalem. Jeruzalem, Israël, Israël is het paradijs, dat is het land van God, dat is de navel van de aarde. [32:12] Jeruzalem, Israël, Gij zijt een sieradland, Gij zijt als het paradijs, zegt Ezekiel, je bent, nou, er zijn heel veel teksten voor, ga ik nou niet allemaal op in, maar ik geloof het paradijs lag daar. [32:23] En er was een rivier, die ontsprong vanuit het oosten, en die kwam door het paradijs, en die splitste zich in vieren, en dat wordt, nou ja, dat is weer een aparte studie, maar daar lag het paradijs, ik geloof dat dat er in zekere zin ook nog steeds is, en dat die engel daar ook nog is om dat te bewaken, alleen wij kunnen dat natuurlijk niet zien, dat is een andere dimensie. [32:40] Er zijn zoveel dingen in deze wereld, die wij niet kunnen zien. Tegenwoordig komen we er, ook wetenschappelijk gezien, steeds meer achter, dat er een heleboel dingen zijn, die er wel zijn, die wij niet kunnen zien. Vroeger hadden we dat al met bacteriën, of het virus, ze zijn er, maar we zien ze niet. [32:57] Maar er zijn nog veel meer dingen, die als je kijkt, vergeet het gelijk, als je denkt, hier heb ik helemaal niks meer, maar als je kijkt in de kwantummechanica, wat daar allemaal mogelijk is, waar wetenschappers van ondersteboven rollen, dat één voorwerp, op twee plaatsen tegelijk kan zijn, dat voorwerpen, of grote afstanders van elkaar, eigenschappen aan elkaar kunnen overdragen, zonder dat ze elkaar aanraken. [33:20] Er zijn wetenschappelijk allerlei dingen, die nu een beetje naar voren komen, hoe ingewikkeld die werkelijkheid eigenlijk is. Nou, dat geloof ik ook, er is een dimensie, die is er, maar die kunnen wij niet zien. [33:34] Let maar eventjes op Elia, toen hij met Gehazi, de legers zag, en dat hij zei, heren, open zijn ogen op dat hij zie, en wat zag hij toen, legioenen van hemelse machten, om er naar heen, die ze zouden beschermen. [33:45] Die zijn er altijd. Die zijn ook hier. Er zijn engelen om ons heen, zongen Elia en Rickertal, weet je wel. En dat geloof ik ook. Maar we zien ze niet. Daar zijn onze ogen gewoon niet voor gemaakt. [33:58] Wij hebben aardse ogen, we kunnen dat niet zien. Nu niet. Straks wel. Straks gaan we heel veel spannende dingen zien, als we in een nieuwe werkelijkheid terechtkomen. Maar nu kunnen we dat niet zien. Goed, dus dat is het eerst. [34:11] Dus dat is er nog, maar we kunnen er niet in. Maar daarom is ook die eeuwige strijd om Jeruzalem. Daar gaat het om. Jeruzalem, alle volken zullen zich vertellen aan Jeruzalem. We zitten daar, denk ik, vlakbij, in ieder geval dichterbij dan vroeger, maar dat is een open deur intrappen, zeggen ze wel eens. [34:27] Maar we zitten daar vlakbij, dat al die volken zich gaan vertellen aan Jeruzalem. Nou, dan zegt God, oh, wacht even, dan gaat het zo snel. Dan zegt hij, dit, dit is een hele bijzondere tekst ook, want God, die, ik heb erboven gezet, die nooit laat varen, u kent, er gaat niet een bootje varen, maar dat is natuurlijk de tekst waar heel veel diensten, en heel veel kerken mee beginnen, zondags, die nooit laat varen, de werken zijn er handen. [34:55] Dat is het. God houdt vol. God pakt weer op wat voorbij gegaan is. En hij houdt vol, en dat blijkt hieruit, in Genesis 3, vers 15, zegt hij, en ik zal vijandschap teweeg brengen, tussen u en de vrouw. [35:08] En tussen uw nageslacht, dan gaat het over de vrouw en de Satan, en haar nageslacht. En er wordt nageslacht, dat vind ik zo mooi van de oude statenvertaling, wordt al met een hoofdletter geschreven, dat is natuurlijk wel een beetje verklarend vertalen, maar vooruit, het is een goede verklaring, want dat nageslacht, er staat eigenlijk zaad, vind ik nog mooier, want later bij Abraham zullen we gaan zien, dat het zaad van Abraham, wordt verbonden met het land. [35:35] Nou ja, als zaad ergens thuis hoort, is het in het land, want daar komt het op, het zaad, toch? Dus, ik vind zaad nog mooier dan nageslacht, dat zal u de kop vermorselen, en u zult het de hiel vermorselen, of gij zult het de versenen vermorselen, zoals de, en BG dat zegt, ik weet eigenlijk niet hoe nieuwere vertalingen dat weer hebben gezegd, maar hier zegt God dus, ik geef de mensheid niet zomaar over aan Satan, het is oorlog, ik zeg wel, als God is de eerste oorlog begonnen in deze wereld, ik zal vijandschap zetten, nou ja, misschien is de mens begonnen door te heulen met de vijand, misschien kan je nog eerder beginnen, dan is de Satan begonnen, de slang begonnen met de opstand tegen God, maar, qua teksten in de Bijbel is God hier de eerste oorlog begonnen, ik zal vijandschap zetten, en dat is zo geweldig, want doordat hij vijandschap zet, zijn er ineens twee werelden, is er niet maar één wereld, namelijk de mensheid die zich aan de slang heeft overgegeven, maar is er ook een wereld van hoop en van verwachting, dan is er een wereld waarin hij zegt van, en jouw nageslacht, jouw zaad, namelijk het zaad van de vrouw, hij zegt dat specifiek tegen de vrouw, niet tegen de man, die staat er maar een beetje bij, dat doen we nog eigenlijk, altijd maar, we weten ook niet veel beter, maar die man die staat er maar een beetje bij, maar die vrouw, daar gaat het om, daar zegt God, jouw zaad, dat zal strijden met het zaad van de Satan, en jij zult het de kop vermorzelen, maar de Satan zal het de hiel vermorzelen, dat is natuurlijk een wonder, ze noemen dit wel eens de moederbelofte ook, in de oude gereformeerde dogmatiek, maar het is natuurlijk een wonder wat hier aangekondigd wordt, een vrouw, het zaad van de vrouw, een vrouw heeft helemaal geen zaad, een vrouw heeft eitjes, toch, mannen hebben zaad, een vrouw heeft eitje, en hier zegt God, jouw zaad, jouw zaad, jouw nageslacht, jouw zaad, dat zal de kop van de Satan gaan vermorzelen, hier wordt dus de maagdelijke geboorte al aangekondigd, aangekondigd, zonder tussenkomst van een man, en Maria zegt, hoe zal dat wezen, daar heb ik geen man bekend, en dan zegt, engel, de heilige geest zal u overschaderen, dat staat hier al, dat is de oorlog die ontketend wordt, tussen licht en tussen duisternis, het licht schijnt in de duisternis, in het begin was het woord, het licht schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft het niet gekrepen, nou, dat is, dat is wat hier aangekondigd wordt, en waar God mee doorgaat, [38:12] God wil dat gesprek, met die mensen, nou, die andere twee teksten, die heb ik eigenlijk al behandeld, dus die kan ook makkelijk, heel snel nog even, dus die, oh, dat gaat wel te snel, Ephesius, die twee zullen tot één vlees zijn, dat is van, een man zal zijn vader en moeder verlaten, dat is natuurlijk een tekst, die ook uit Genesis 3 komt, daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten, en zijn vrouw aanhangen, en die twee zullen tot één vlees zijn, dat komt terug in Ephesius, en dan zegt hij, dit geheimenis is groot, maar ik spreek met het oog op Christus en op de gemeente, en 2 Peter 1 vers 4 heb ik net aangehaald, en daar heb je hem nog eventjes gewoon schriftelijk voor je, door welke onze grootste en dierbare beloften geschonken zijn, opdat gij door dezelfde der goddelijke natuur deelachtig zou worden, nadat gij ontvloten zijt het verderf dat in de wereld is door de begeerlijkheid, dus wij zijn de goddelijke, wij mogen door genade, door het gelovende Heer Jezus, door zijn verzoenend bloed, de goddelijke natuur deelachtig worden, maar dat was, dat is een boodschap die ik dus eigenlijk ook wil overbrengen, dat was ook al de bedoeling met Adam en Eva, ook, mag je dat zeggen, als ze niet gezondig zouden hebben, dat kunnen we niet zeggen, want het is gebeurd, en God wist natuurlijk dat het zou gebeuren, maar toch, hoe dan ook, was het de bedoeling geweest, om Adam en Eva ook die goddelijke natuur deelachtig te laten worden, en te laten eten van de boom van kennis van goed en kwaad, op de goede manier, wij hebben nu, zegt het Nieuwe Testament, ons geweten gereinigd van dode werken, en we weten door de inwoning van de Heilige Geest, hebben we niet alleen de geest van de boom, dus leven ze het eeuwige leven, die in de Zoon gelooft, heeft het eeuwige leven, maar hebben we eigenlijk ook de kennis van goed en kwaad, in ons eigen geweten, door de werking van de Heilige Geest ontvangen, dat is hier allemaal nog gebrekkig, [40:03] Paulus zegt dat ook, het goede wat ik wil doen, dat doe ik niet, het kwade wat ik niet wil doen, dat doe ik, is allemaal gebrekkig, Romeinen hoofdstuk 7, en nog heel veel andere platen, maar het principe is zo, het is 7 voor 9, dus we gaan maar even stoppen, of na de pauze hiermee verder, of als u vragen hebt, gaan we daarmee verder, zetten we even uit denk ik. [40:34] Nou, het is een open gesprek, eerst, na de schepping, voor de zonneval, is er een open gesprek, tussen Adam en Jehovah, J-H-W-H, de naam van God, wordt natuurlijk verschillend uitgesproken, niemand schijnt echt meer te weten, hoe het moet, omdat de joden dat, uit, te veel bescheidenheid, al eeuwenlang niet doen, en veel mensen tegenwoordig denken, dat je ja, weer moet zeggen, ik heb zelf studies gevolgd, van, negemia gorden, een kareitische jood, kareitische jood, dat is, dat voert wel heel ver, om te uitleggen wat dat is, maar dat is eigenlijk, zeg maar, de vroegere Sadduzeeën, je hebt de orthodoxe joden, die lopen met die lange zwarte gewaden, en met al die krulletjes, enzovoort, weet u wel, dat zijn de mensen die geloven, ook in de mondelingen Torah, en, en de kareitische joden, dat zijn de oude Sadduzeeën, die eigenlijk teruggaan naar het echte ware woord van God, want, wij denken wel eens dat, Jezus had ruzie met de fariseeën, maar, zeker met de Sadduzeeën, die mocht hij helemaal niet, maar dat is eigenlijk niet waar, hij stond heel dicht bij de Sadduzeeën, alleen ze geloofden niet in de opstanding, omdat ze dat niet uit de eerste vijf boeken van de Bijbel konden afleiden, uit de Torah, daarom is het alleen maar zo prachtig, als Jezus met ze in gesprek gaat, dan gaat hij juist uit die Torah, de Torah is echt de eerste vijf boeken, gaat hij uit de Torah bewijzen, dat, dat er wel een opstanding is, want hij zegt, jullie zeggen toch, hij is de God van Abraham, [41:59] Isaac en Jacob, hij, zo is hij dan niet een God van doden, maar een God van levenden, dat vind ik zo geweldig, dan komt hij niet met Jezaja, of met de psalmen, of weet ik wat, want daar staan wel teksten in, of met Job, nee, als jullie je bij de geschreven Torah houden, zal ik jullie uit de Torah aanwijzen, hoe dat zit, fantastisch, dat is echt, dat is echt Jezus, nou, maar die, die neem je mee geworden, die heeft heel veel studie gedaan, want die mogen we namelijk wel, die zitten niet aan die tradities vast, de naam van God uitspreken, en die is echt overtuigd, dat je moet zeggen, Jehovah, Jehovah, en ik heb daar een heel boek van gelezen, van hem, en ik ben inmiddels ook overtuigd, dus, ik probeer ook altijd maar Jehovah te zeggen, maar, voor mij mag het ook Jawe zijn, maar ik geloof wel, dat het belangrijk is, om de naam van God te noemen, hij heet zo namelijk, dat is zijn naam, dit is mijn naam, Jehovah, en heren is natuurlijk maar een titel, weet je wel, dus ja, nou, goed, en ze hoorden de stem van Jehovah, God dus, wandelen in de hof aan de wind des dages, zo gebeurde dat, ze hoorden, aan het ruisen van de moerbijbomen, zal ik maar zeggen, dat God eraan kwam, en dan was er een verborgen omgang, met God, of zelfs een openbare omgang, er was contact, ze mochten hem kennen, maar toen, toen ze gezondigd hadden, verborg zich Adam en zijn vrouw, voor het aangezicht van Jehovah, [43:22] God, in het midden, van het geboomte des hof, en, en de Heere God riep Adam, en zei, waar ben je, dat vind ik zo prachtig, ik geloof dat ik dat in een volgende sheet, nee, ik dacht dat ik het in een volgende sheet nog had gezegd, maar, dat God, nee, dat komt, ik heb nog een van de sheets, waarin dat terugkomt, maar dat God altijd maar weer roept naar mensen, waar ben je, dat hij ze zoekt, dat hij kinderen zoekt, dat hij oude mensen zoekt, dat hij verloren zondag zoekt, dat hij dronk hart zoekt, dat hij in de gevangenis is, dat hij mensen zoekt, en ook ons daarvoor wil gebruiken, om tegen mensen te zeggen, mens, waar ben je, waar zit je in, wat is dit voor situatie, dit hoort jouw plek niet te zijn, en dat doet God bij Adam ook, waar ben je, dus God verbreekt het gesprek niet, Adam verbrak het gesprek, die verstopt zich, die durft niet meer, en hij zei, ik hoorde uw stem in de hof, en ik vreesde, want ik ben naakt, en daarom verborg ik mij, nou, dan ken je het hele verhaal, wie heeft je te kennen gegeven, en de zonde, dat sla ik nu even over, want dat kennen we wel, maar dan maakt God de voortgang, van het gesprek mogelijk, oh, daar ga ik weer, waar ik hier, hier was ik, nee, nog één, hier, dan maakt God de voortgang, van het gesprek mogelijk, want hij maakt, voor Adam en zijn vrouw, rokken van vellen, van huiden, en toog ze hun aan, ik heb al gezegd, nou, mijn mening is dat het eerst, de Pesach geweest, en je ziet daar al het principe, uit, in de eerste hoofdstukken, van de Bijbel, naar voren komen, dat, zonder bloedstorting, is er geen vergeving, dat kom je in de Hebraïe, de Hebraïe brief, waar we mee begonnen, kom je dat ook regelmatig terug, er moet, bloed vloeien, er moet leven, voor leven gegeven worden, en anders kan er geen vergeving zijn, en God, die maakt dat symbolisch, direct duidelijk, hij toog ze hun aan, dat betekent dat er weer verlossing kon zijn, en dat er ook weer gemeenschap kon zijn, er is direct een weg van herstel ingezet, [45:15] God laat direct, in plaats van hun zonde, brengt hij als het ware een offer, en laat hij het bloed vloeien, nou, dat gesprek van Adem en Eva, we hebben natuurlijk al een heleboel gehad, over de moederbelofte ook en zo, even met grote sprongen erheen, dan komen we misschien nog even bij Abraham terecht vanavond, maar dat gesprek, dat eindigt uiteindelijk, als God ziet dat alles wat de mens op de aarde doet, ten alle tijden slechts boos is, verkeerd, de aarde is totaal verziekt, een beetje net als vandaag, zal ik maar zeggen, ongeveer, toch, het zal ook zijn als in de dagen van Noach, zegt God, nou, ik vind de aarde nu ook nogal, misschien wel niet totaal verziekt, maar toch wel ernstig ziek, toch, dat mag ik wel zeggen, nou, dan krijg je dat verhaal met die zonen van God, die de, dat zijn dus engelen, ben Elohim, het woord ben Elohim, wordt nergens gebruikt voor mensen, heel de schrift niet, er zijn verklaringen die zeggen dat, is het geslacht van Zet, de zonen van God, en die vermeenden zich dan met het geslacht van Cain, nou, dat vind ik, niet een juiste verklaring, er staat Ben Elohim, en dat wordt nergens voor mensen gebruikt, en hier gaat het ook over engelen, en ze namen zich vrouwen, toen zeiden de heren, mijn geest zal niet in eeuwigheid twisten met de mens, zijn dagen zullen zijn 120 jaar, even tussendoor, heel veel verklaarders, de meeste verklaarders zeggen dat, dat daar de mens nog 120 jaar kreeg, om aan de ark te bouwen, en zich te herstellen, ikzelf ben ervan overtuigd, dat God daar bedoelde, vanaf nu, zal de maximale leeftijd 120 jaar worden, en dat is het trouwens, tot op de dag van vandaag, er wordt nergens iemand ouder dan 120, ja, er zeggen weleens mensen 122, maar die hebben dan, volgens mij ook een paar jaar dubbel geteld, maar normaal gesproken, worden nergens, dat is toch heel bijzonder, dat dat tot de dag van vandaag, is dat max 120, dat zegt God hier, en dat zien we vandaag gebeuren, dat gaat niet over, dat Noah 120 jaar heeft gepreden, en 120 jaar over die ark heeft gebouwd, dat is zo'n ark, die Johan Huibers heeft er hier eentje in een half jaar gebouwd, dat kon Noah ook wel, echt, daar hebben we geen 120 jaar voor nodig, dat is echt naar mijn mening, dus de heren zag, dat de boosheid van de mensen menigvuldig was, en al het gedichtsel der gedachten, is dat niet mooi, die oude statusvertaling, ik vind dat prachtig, het gedichtsel der gedachten, zijn hart het de alle dagen alleenlijk boos, toen berouwde het de heren, dat hij de mens gemaakt had, en het smartte hem aan zijn hart, nou eigenlijk, houd daar het gesprek met de mens op, en dan zegt God tegen Noah, ga die ark bouwen, en Noah doet dat, wat je eigenlijk wel moet zien, ik heb dat dadelijk nog in een overzichtje staan, dat God geeft wel een opdracht aan Noah, [48:05] Noah was rechtvaardig in de ogen van de heren, vond genade in de ogen van de heren, hij en zijn vrouw en zijn zonen, maar er is geen sprake van een gesprek, God praat wel tegen Noah, maar Noah zegt niks terug, hij doet wel wat God zegt, maar je leest in het hele verhaal, niet van een gesprek van Noah met God, ik zie hem gelijk allemaal mensen zoeken, dat moet je vooral doen, nu en thuis, maar er is, ze haken niet in gesprek, Noah doet wat God zegt, dat wel, dat is fantastisch, maar er is niet een gesprek, hij gaat niet in gesprek met God, Noah deed na al wat de heren hem geboden had, nou dat heb ik hier al in het overzicht, dus Adam waar ben je, nou dat heb ik al gezegd, dat is de vraag van Gods hart, Gods vraag aan elke verloren generatie, Gods hart naar jouw hart, waar zit je verstopt of verschanst, het gesprek loopt spaak, dat is eigenlijk de pastorale overweging erbij, zeg maar de toepassing, het is mooi wat we allemaal horen, over Bereshit en over Abraham en over zonen Gods, dat is allemaal interessant, maar de toepassing is natuurlijk dat God zegt tegen jou, en tegen jou van waar ben je, waar zit je hart, waar zit je in de knoop, waar loop je vast, waar zit je verstopt, waar verschans je je achter muren, waar loop je vast, nou bij Noah, hij staat nergens dat hij in gesprek was, heb ik al gezegd, en dan krijg je daarna Babel, naar Noah, [49:30] Noah die komt natuurlijk uit de ark, en die zijn zonen en zijn dochter, en misschien hij zelf ook nog wel, gaan zich vermenigvuldigen, leven nog heel lang, wil die 120 jaar, is nog niet gelijk, dat duurt nog even, eer dat die leeftijd op die 120 jaar komt, en er zijn al gauw weer heel veel mensen, op aarde, dat gebeurt ook heel snel, dan kun je grafiekjes op loslaten, maar dan kan je zien, dat het echt niet zo gek gedacht is, maar uiteindelijk, dat weten we wel, Babel, dat is trouwens twee stromen land, dat is ook de plaats, waar Kain trouwens zijn eerste stad, hij heeft gebouwd, de eerste stad, die gebouwd werd, is door Kain gebouwd, en die was, dat was eigenlijk ook al, Babel, hij heeft hem alleen niet zo genoemd, weet iemand hoe die stad wel heette? [50:22] Ik ga nou natuurlijk in mijn wijbel kijken, omdat ik het ook even kwijt ben, maar dan zullen we het zien, Genesis, je ziet als Kain verdreven wordt, dan staat er, Kain had gemeenschap, Genesis 4 vers 17, Kain had gemeenschap met zijn vrouw, zij werd zwanger en baarde, Henoch, en Kain was een stad aan het bouwen, en hij noemde de naam van die stad, naar de naam van zijn zoon, Henoch, dus de eerste stad op aarde was, Henoch, maar je zult laten zien, als Nimrod gaat die stad herbouwen, en dan noemt hij een Babel, en dus die stad, Henoch en Babel, dat zijn dezelfde, en uiteindelijk, zeg ik wel eens, gaat het in de Bijbel, maar om twee steden, aan de ene kant, om de paradijselijke stad, Jeruzalem, en de andere kant, over Babel, en dat zien we dan ook, aan het eind van de openbaring, zien we dat weer terugkomen, uiteindelijk zal, de hoer Babylon, namelijk, die heeft overspel gepleegd, met de slang, die zal vallen, gevallen is de grote stad, Babylon, en het nieuwe Jeruzalem, zal uit de hemel neerdalen, als een pruit, die voor haar man versierd is, dus, dat is de hele bedoeling, daar gaat de schrift, gaat daar naartoe, daar begint het eigenlijk mee, met de stad, [51:36] Henoch, en het paradijs, wat eigenlijk Jeruzalem is, het woord Jeruzalem, komt in heel genesis niet voor, wel samengesteld, dat gaan we ook nog zien, bij Abraham, Abraham geeft een stukje aan de naam, namelijk Jireh, en Melchiteedek, geeft een stukje aan die naam, de stad van de vrede, Salam, Salom, Salom, de vrede, en dat samen is Jeruzalem geworden, maar het gaat dus altijd, tussen die twee steden, tussen Babel, en tussen Jeruzalem, nou, bij Babel zien we dit dan, een heel stuk tekst, ik denk dat we het wel kennen, de mensen bouwen die stad, God zegt, ze willen één blijven, ze willen weer hetzelfde doen, overigens, zoals wat de mens in het paradijs, in de Hof van Ede wilde doen, namelijk als God zijn, dat is ook niet zo gek, dat de mens dat wil, dat wil de mensheid nog steeds, vandaag, maar dat is niet zo gek, want daar is die ook voor bedoeld, dat was Gods doel met de mens, om als God te zijn, dus het is, op zich niet zo gek, dat de mens dat wil, alleen, hij moet dat niet in eigen kracht, hij moet dat niet grijpen, maar hij moet dat krijgen, dat is, dat is echt, daarom staat er ook steeds, [52:51] Gods wederstaat de hoogmoedige, maar aan de oodmoedige, geeft zij genade, in Filippense lees je, dat de Heer Jezus is gekomen, en die heeft, Filippense 3 is het meen ik, die heeft het gode gelijk zijn, niet als roof geacht, als buitengeacht, namelijk, dat hadden Adam en Eva, wel gedaan, die hebben gezegd, het ligt klaar voor ons, het is voor ons, en nu stelen we het, het was stelen van iets, wat wel voor hen bedoeld was, maar nog niet, van hen was, Jezus, kwam op de aarde, en die heeft dat, daar staat het nog zo mooi bij, alhoewel, die in de gestalte God was, oftewel, hij was namelijk God zelf, hij had er volkomen recht op, om aan God geleid te zijn, heeft dat gode gelijk zijn, niet als buitgeacht, maar heeft zichzelf vernederd, en heeft de gestalte van een knecht aangenomen, en heeft zich vernederd, tot de dood, ja, tot de dood van het kruis, daarom zal ook elke knie zich buigen, en zal uitroepen, [53:53] Jezus is Heer, tot eer van God, de Vader, en dus daar zie je dat zelf, dat Jezus is als de tweede adem gekomen, en die heeft, dat gode gelijk zijn, waarop hij net zo goed, als de eerste adem, recht had, heeft hij niet als buitgeacht, ik maak weleens de vergelijking met, als je geld op de bank hebt staan, nou, u ziet er wel uit, alsof u veel geld op de bank hebt staan, als u geld op de bank hebt staan, en je, maar je gaat er morgen naartoe met een pistool, en je zegt, mijn geld, en dan neem je het mee, dan is het jouw geld, maar toch, ga je de bak in voor een roof overvallen, want het gaat, het is namelijk op dat moment, en op die manier niet van jou, snap je, dus dat, het is wel jouw geld, maar niet op dat moment, voor jou, nou, zo heeft Adem en Eva, hebben dat wel gedaan, en zo heeft Jezus Christus dat, niet gedaan, dus die, hij heeft zich, die heeft zich vernederd, en daarmee juist de redding gebracht, hoe kom ik hier nou toch bij, aan de hand van deze tekst, daar ben ik even kwijt hoor, nou goed, dat maakt niet uit, dus, oh ja, nee, de mens wilde een toren maken, het opst in de hemel, als God zijn, en zo kwam ik daar, nou, dat gebeurde dus in Babel, de hele aarde, daar zie je weer dat gesprek, eenlei spraak, eenlei woorden, wat de mensheid wil doen, ze willen een naam voor ons, een naam voor zichzelf maken, die moet je onthouden, want dat wordt een volgende keer, komen we daarop terug, als God tegen Abraham gaat zeggen, ik zal een naam voor jou maken, dus de mens gaat niet een naam voor zich maken, maar God zegt tegen Abraham, ik ga voor jou een naam maken, dat doet hij ook letterlijk, nou, de heren die kwamen naar de aarde, ze hebben allemaal één spraak, laat ons hun spraak al daar verwarren, en zo verstrooiden de heren, vandaar over de ganze aarde, en ze hielden op de stad te bouwen, de stad, daarom noemde men haar Babel, [55:48] Babel betekent letterlijk, vanuit het, vanuit de grond, het betekent Babel, Bab is poort, en El is God, betekent poort God, zo hadden de mensen die stad genoemd, een poort naar God, maar de heren zegt dan, ja, ik kan het wel een poort God noemen, maar ik noem hem verwarring, want al daar verwarden de heren, de spraak de ganze aarde, er zit in het Hebraeus, zit er ook een woordspellingtje in, van verwarring en poort God, maar het is dus in ieder geval, wat de mens, poort God noemt, dat is, uiteindelijk zegt God, alleen maar verwarring, en dat zien we vandaag terug, waar heel veel mensen zeggen, dit is de poort naar God, of het nu yoga is, of verschillende andere godsdiensten, of manieren van meditatie, waarop je dichter bij de eeuwige zou kunnen komen, zegt God, het is eigenlijk alleen maar verwarring, dit is maar één manier, waarop je bij mij kunt komen, en dat is gewoon, door de naam van Yeshua en Jezus, kun je tot mij komen. [56:45] Nou, gaan we nog even naar Abraham, dit is de laatste sheet dan, voor vanavond, het is bijna half tien, maar dan zijn we toch bij Abraham uitgekomen nog, maar die inleiding, weet je, we zullen daar steeds weer op terugkomen, dus als je nu denkt, oh dat is wel veel, we studeren thuis nog eens, denk erover na, als je eraan toekomt, maar je zult zien, dat we er in de loop van de geschiedenis van Abraham, op terugkomen, van waar ging het nou ook alweer in, waar was het God om te doen, dit fundament, zeg maar, is wel heel belangrijk, om Abraham te kunnen volgen. [57:19] Haran, de vader van Lot, stierf voor het aangezicht van zijn vader Tera, in het land van zijn geboorte, Ur, dat is ook in dat twee stromen land, dat is vlakbij Babel. [57:32] En Abraham en Nahor, namen zich vrouw, en de naam van Abraham's huisvrouw was Sarai, prinses betekent dat. Zo mooi, er zijn ook mensen die teo, ik heb een kleindochter die heet Sara, nou prinses, dat is het ook wel, prinsesje, mooi. [57:52] En de naam van Nahor's huisvrouw, was Milka, een dochter van Haran. Daar zie je dat er, vader van Milka, ze zien dat er nog wel, intern getrouwd werd, een tante met een neefje, een oom met een nichtje, dat was allemaal niet zo'n probleem. [58:11] Abraham was ook met zijn halfzus getrouwd, dus dat gebeurde gewoon in het begin. Ja, weet je, vanaf Noach en Sem, Gam en Jafet, moest dat ook wel gebeuren. Ze zeggen, als hij haalde Kaaien zijn vrouw vandaan, ja, dat was zijn zus, dat kan niet missen. [58:26] Of misschien wel een nicht, uiteindelijk, wie weet hoe snel dat allemaal ging. En Theranam Abraham, Abraham betekent machtige vader, kan maar later natuurlijk nog wel, het feit dat Abraham Abraham wordt, dan krijgt het een andere betekening, maar in principe betekent het woord machtige vader. [58:46] Dat is natuurlijk een prachtig stukje ironie in de schrift. Vooral als je dan ziet, even kijken hoor, en Sarai, zijn schoondochter, de huisvrouw van zijn zoon Abraham, even kijken hoor, en deze, en Sarai was onvruchtbaar, ze had geen kind. [59:04] Ik vind het altijd een machtig stukje goddelijke humor. Abraham, die heet dan machtige vader, en als er één het niet lukt om vader te worden, dan is het eigenlijk, in eerste instantie, Abraham nog wel. [59:18] tjongejonge, wat heeft die man moeten wachten, eer dat hij, uiteindelijk, dat is trouwens een heel bijbels principe ook. Dat goddelijk zaad, als ik dat zomaar mag zeggen, dat gaat heel dikkels door de onmogelijkheid heen. [59:31] Rebecca, die kon ook maar niet zwanger worden, tot die ernstig in gebed ging, samen met Isaac, en uiteindelijk dan een tweeling geboren werd. Rachel kon ook heel moeilijk zwanger worden. [59:44] Hannah van Samuel, ik zeg weleens, godsvolk wordt niet natuurlijk, maar bovennatuurlijk geboren. En eigenlijk is dat een beeld van nu, want dat is nog zo. [59:56] Godsvolk wordt tegenwoordig nog steeds niet natuurlijk, maar bovennatuurlijk geboren, namelijk uit water en geest geboren, van bovenaf geboren, Nicodemus. Thera die nam Abraham, zijn zoon en Lot, Haran's zoon, zijn zoon en Sarai, zijn schoondochter, de huisvrouw van zijn zoon Abraham, en ze togen met hen uit Ur der Galdeeën, om te gaan naar het land Canaan. [60:20] Dus daar is Thera zelf al om de weg gegaan, en dan heeft hij Abraham en Lot meegenomen. Dus Abraham is uiteindelijk, zien we hier, niet geroepen uit Ur. [60:30] Later zullen we zien dat hij uit Haran geroepen wordt, maar hij is niet uit Ur geroepen. Daar is zijn vader al met hem weggegaan. En daar gaan ze naar Haran toe, en daar woonden ze. [60:42] Als je een kaartje zou hebben, is dat een beetje rechtsboven Israël, zeg maar. Dat noemen ze de route van de halve maan, dat gaat langs de rivier, en daartussen Jordanië, dat is eigenlijk alleen maar een woestijn. [60:53] Dus ze gaan langs die route van de halve maan, en komen dan bij Haran terecht. En daar gaan ze wonen. En de dagen van Thera waren 205 jaar, je ziet dat het al behoorlijk naar beneden gaat, van de 900 naar de 200, nog een aardig stukje, maar toch wel een stuk minder al. [61:11] 205 jaar, en Thera stierf te Haran. Nou, dan de volgende gaat over de belofte van Abraham, maar daar gaan we de volgende keer mee beginnen. Ik zou het voor nu willen beëindigen, als er nog een brandende vraag is, mag dat? [61:28] Anders kan het de volgende keer altijd wel. Je mag mij ook altijd mailen, dan krijg je ook antwoord. Simon van Kroningen, het gmail.com Dan, als je een vraag hebt, of denk ik, niet vragen over alles ineens, want dan zit ik de hele dag vragen te beantwoorden, maar over dit, snap je? [61:46] Ja, je mag alles vragen, maar ik heb wel eens dat mensen een mail sturen, en dan komen er hele andere vragen, en die zijn soms ingewikkeld, er wordt een heel verhaal bij, en dan denk ik, ja, dat wil ik wel uitleggen, maar dan doe ik het liever mondeling eventjes. [61:59] Zullen we samen met de heren danken, voor deze avond. Heren, Jehovah, Almachtige God, liefdevolle Vader, dankuwel dat u zoveel in de schrift hebt gelegd, dat wij eruit mogen opdiepen, mogen opgraven, alsof we goud opgraven. [62:14] Heren, u bent goed, u bent ook vanavond weer goed voor ons geweest. We danken voor uw genade, we danken voor uw woord. We willen bidden voor elkaar, we bidden voor de mensen die het moeilijk hebben, mensen die in zorg zijn, we willen ze zegenen en diep nabij zijn. [62:28] Heren, als u roept naar Adam, waar ben je? Dan klinkt ook vandaag die roep, naar iedereen in deze zaal, of iedereen die het later zal zien of horen, waar ben je? Waar zit je verstopt? Waar ben je verborgen? [62:40] En waarom kom je er niet uit de voorschijn, zodat ik je kan bedekken, met de klederen van het heil die ik je wil geven. Dank u wel, Vader, dat u zo'n grote, zo'n machtige, zo'n eeuwige God bent. We prijzen en loven uw naam tot in alle eeuwigheden. [62:53] Amen. Amen. ***