Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107053/de-verloren-zoon/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goed om u en jou deze morgen weer te zien en wat fijn om zo met elkaar weer samen te zijn, mee te neuren en natuurlijk met elkaar ook het woord van God te openen. [0:13] Het is voor ons allemaal een hele gekke tijd. Ieder zal het beleefd hebben op zijn eigen manier. Ook voor ons als Stichting Israël de Bijbel is het een behoorlijke uitdaging. [0:24] Heel veel reizen die gepland stonden naar Peru, naar Amerika, noem maar op, die gingen allemaal niet door. Ik zou eigenlijk in het najaar naar Israël gaan. Een tweede golf, dus ook dat zit er niet in. [0:36] En we hebben ons vooral gericht op het online bereiken van Joodse mensen. We hebben extra geadverteerd. En we kwamen er ook achter dat er nog geen website was in het Yiddish, waar het Yiddische Nieuwe Testament op te lezen was. [0:56] Ik heb dat wel eens vaker verteld hierzo. Yiddish, dat is de taal die gesproken wordt door ultra-orthodoxe Joden. En we hadden de afgelopen tijd al meer materialen voor hen ontwikkeld. [1:06] Het is een groep die enorm groeit. Een groep waarvan ik persoonlijk ook geloof dat ze een belangrijke rol gaan spelen in de eindtijd. En we kwamen erachter dat er eigenlijk helemaal geen website was waar het Yiddische Nieuwe Testament op te vinden was. [1:19] Dus we hebben ons de afgelopen maanden ook gericht op de bouw van een goede website, waarin ze de tekst in het Yiddisch en het Hebraeus kunnen lezen. En we hopen dat na deze zomer deze website online kan gaan, om ook op die manier Joodse mensen te bereiken met het evangelie. [1:39] Verder hebben we ons ook gericht op de eBay-podcast. Dus mocht u nog niet moe zijn van het luisteren, dan van livestreams en noem maar op, want dat hoor ik ook al heel veel om me heen, dat heel veel mensen moe zijn om te kijken naar video's en te luisteren. [1:55] Nou, mocht je nog niet moe zijn, dan zou ik je aanraden om eens te kijken op de Israël de Bijbel podcast, waar bijbelstudies op staan, interviews. De laatste interview wat erop staat is ook met een aantal voorgangers en zo. [2:09] Leuk om naar te luisteren. Ik ben hier natuurlijk niet om een PR-praatje te doen, ik ben hier om vanochtend met jullie het woord te openen. En dat wil ik doen aan de hand van Lucas 15, een hele bekende geschiedenis, namelijk de geschiedenis van de verloren zoon. [2:32] En wat ik vanmorgen wil doen, is eigenlijk die verloren zoon plaatsen in een Joodse context. We zijn vaak geneigd om daar de toepassing te maken, wat natuurlijk heel goed is, heel belangrijk is. [2:46] Maar ik wil eigenlijk kijken van, ja, in wat voor context wordt dit nou uitgesproken. En we zullen zien dat het ook alles te maken heeft met het volk Israël. Dat het een Joodse context is waarin dit wordt uitgesproken. [2:59] En daar zullen we ons vanochtend op richten. Ik stel voor dat we eerst dat gedeelte met elkaar lezen, Lucas 15, en daarvan de verse 11, tot en met 32. [3:12] En daar lezen we, En hij zei, Een zekere mens had twee zonen. En de jongste zoon van hen zei tegen zijn vader, Vader, geef mij deel van de goederen dat mij toekomt. [3:28] En hij verdeelde zijn vermogen onder hen. En niet veel dagen daarna maakte de jongste zoon alles te gelden, en reisde weg naar een ver land, en verkwiste daar zijn vermogen in een losbandig leven. [3:42] En toen hij er alles doorgebracht had, kwam er een zware hongersnood in dat land. En hij begon gebrek te leiden. En hij ging heen en voegde zich bij een van de burgers van dat land. [3:55] En die stuurde hem naar zijn akkers om de varkens te weiden. En hij verlangde ernaar zijn buik te vullen met de schillen die de varkens aten, maar niemand gaf hem die. [4:06] En nadat hij tot zichzelf gekomen was, zei hij, Hoeveel dagloners van mijn vader hebben brood in overvloed, en ik kom om van de honger. Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan, en tegen hem zeggen, Vader, ik heb gezonderd tegen de hemel en tegen over u. [4:24] En ik ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden. Maak mij als een van uw dagloners. En hij stond op, en hij ging naar zijn vader. En toen hij nog ver weg van hem verwijderd was, zag zijn vader hem, en deze was met innerlijke ontferming bewogen, en hij snelde hem tegemoet, viel hem om de hals en kuste hem. [4:46] En de zoon zei tegen hem, Vader, ik heb gezonderd tegen de hemel en tegen over u. Ik ben niet meer waard uw zoon genoemd te worden. Maar de vader zei tegen hem, of tegen zijn slaven, Haal het beste gewaar tevoorschijn, en trek hem aan, en geef hem een ring aan zijn hand, en sandalen aan zijn voeten. [5:06] En breng het gemeste kalf, en slacht het. En laten we eten en vrolijk zijn. Want deze, mijn zoon, was dood, en is weer levend geworden. En hij was verloren en is gevonden. [5:17] En ze begonnen vrolijk te zijn. Zijn oudste zoon, nu was op de akker, en toen hij dichter bij huis kwam, hoorde hij muziek en rijdans. En nadat hij een van de knechten bij zich geroepen had, vroeg hij wat er aan de hand was. [5:32] Deze nu zei tegen hem, Uw broer is gekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem weer gezond teruggekregen heeft. [5:43] Maar hij werd boos, en hij wilde niet naar binnen gaan. Toen ging zijn vader naar buiten, en hij spoorde hem aan. Maar hij antwoordde en zei tegen zijn vader, Zie, ik dien u al zoveel jaren, en ik heb nog nooit uw gebod overtreden. [5:59] En u hebt mij nog nooit een bokje gegeven, om met mijn vrienden vrolijk te zijn. Maar nu deze zoon van u gekomen is, die uw bezit met hoeren opgemaakt heeft, hebt u voor hem het gemeste kalf geslacht. [6:13] En hij zei tegen hem, Kind, jij bent altijd al bij mij, en al het mijne is van jou. Laten wij dan vrolijk, zouden wij dan niet vrolijk en blij moeten zijn? [6:24] Want deze broer van jou was dood, en is weer levend geworden. Hij was verloren, en is gevonden. Voordat we ingaan op dit gedeelte, is het goed om allereerst, wat ik net ook al zei, te kijken naar de context. [6:41] En als je even met me meegaat, naar die eerste vessen, dan mag je van mij bij vers 3, eigenlijk een dikke streep zetten, onder het woord gelijkenis. [6:54] Want de heer Jezus, die spreekt hier drie gelijkenissen uit. En een hele belangrijke vraag, die we onszelf eigenlijk eerst moeten stellen, is van waarom spreekt de heer Jezus, nou in gelijkenissen? [7:07] Wat is nou het doel daarvan? Wat wil hij daarmee bereiken? En daarvoor is het goed, om eigenlijk te gaan, naar de eerste keer, waar de heer Jezus, in gelijkenissen, begint te spreken. [7:20] En dat is in Matthäus 13. En ik stel voor, dat we dat gedeelte ook even erbij halen, en dat we daar ook nog een paar, vessen met elkaar lezen. Matthäus 13, waar de heer Jezus, dus voor de eerste keer, begint te spreken, in gelijkenissen. [7:36] En waar je eigenlijk ook die, ja waarom vraag tegenkomt, van ja waarom begint hij dan, te spreken in gelijkenis? Wat is nou het doel daarvan? En dan lezen we in Matthäus 13, vanaf vers 10. [7:50] En de discipelen, die kwamen naar hem toe. En ze zeiden tegen hem, waarom spreekt u tot hen, door gelijkenissen? En hij antwoordde, en zei tegen hen, omdat het u gegeven is, de geheimenissen van het koninkrijk, de hemelen te kennen, maar aan hen, dat is het volk, is het niet gegeven. [8:09] Want wie heeft, aan hem zal gegeven worden, en hij zal overvloedig hebben. Maar wie niet heeft, van hem zal afgenomen worden, zelfs wat hij heeft. Daarom spreek ik tot hen, door gelijkenissen. [8:22] Omdat zij niet zien, ook al zien zij, en niet horen, ook al horen zij, en ook niet begrijpen. En in hen, wordt de profetie, van je zaaien vervuld, die zegt, met het gehoor, zult u horen, maar beslist niet begrijpen. [8:37] En ziende, zult u zien, maar beslist niet opmerken. Want het hart, van dit volk, is vet geworden. En zij hebben, met de oren slecht gehoord, en hun ogen, hebben zij dicht gedaan, opdat zij niet, op enig moment, met de ogen zouden zien, en met de oren, zouden horen, en met het hart begrijpen, en zij zich zouden bekeren, en ik hen zou genezen. [9:00] Maar uw ogen, zijn zalig, omdat zij zien, en uw oren, omdat zij horen. Want voorwaar, ik zeg u, dat veel profeten, en rechtvaardigen, verlangd hebben te zien, wat u ziet, en zij hebben het, niet gezien. [9:13] En te horen, wat u hoort, en zij hebben het, niet gehoord. Ja, hier vinden we eigenlijk, het antwoord, op die waarom vraag, waarom spreekt, de heer Jezus, in gelijkenissen. [9:26] En dat antwoord, dat ligt eigenlijk, in vers 15, waar we lezen, want het hart van het volk, is vet geworden. Ja, let op, want de heer Jezus, die spreekt hier, in de eerste plaats, tot zijn Joodse volksgenoten. [9:46] Het hart van het volk, was vet geworden. En de heer Jezus, die citeert hier, Jezaja 6. En als je eigenlijk, terug gaat naar Jezaja 6, en je bestudeert dat, in zijn context, dan zie je eigenlijk, in de tijd van Jezaja, dat het hart van het volk, inderdaad vet was geworden. [10:06] De heren, hij had voortdurend eigenlijk, zijn profeten, onder dat volk, uitgezonden, met die oproep, van bekering. Maar het volk, kwam niet tot bekering. En wat gebeurde er? [10:17] Zij werden, in ballingschap gezonden. Zij moesten het land verlaten. Zij moesten weg. En de heer Jezus, ja, die constateert eigenlijk, in zijn tijd, waar een deel van het volk, weer was teruggekeerd, naar het land Israël, ook dat zijn volk, doof, en blind is. [10:37] En we hebben geen, tijd om er uitgebreid, op in te gaan. Maar als je die hoofdstukken, voor Matthäus 13, gaat lezen, en bestuderen, dan zie je eigenlijk, voortdurend, dat de heer Jezus, daar heel gericht, naar de synagoge gaat. [10:50] En in Matthäus 10, daar kun je lezen, dat hij heel gericht, zijn discipelen uitzendt, onder de verloren schapen, van het huis van Israël. En dan zegt hij, ga niet naar de heidenen, ga niet naar de Samaritanen, maar ga naar het huis van Israël, want Israël, als volk, moet tot bekering komen. [11:08] En zijn discipelen doen dat. En eigenlijk, prediken ze daar, in dat hele gebied, en voortdurend, ziet de heer Jezus, en ook de discipelen, dat zijn prediking, verworpen wordt. [11:19] Ze komen niet tot bekering. En dan kun je ook lezen, in je hoofdstukken daarvoor, dat de heer Jezus, dan ook de, ja, de, de, de, de, de steden, waarin hij de meeste wonderen, en tekenen verricht heeft, dat hij dan, hem begint te verwijten, dat ze niet tot bekering zijn gekomen. [11:37] En dan zegt hij, zelfs Sodom, en Gomorra zouden, ja, tot bekering zijn gekomen, als ze gezien hadden, de geweldige wonderen, en tekenen, die onder jullie, als volk zijn verricht. En wat gebeurde er? [11:52] Ja, Israël, verwierp, de prediking. Het hart, van het volk, was, vet geworden. Ze waren doof, ze waren blind. En de heer Jezus, die begint dan, vervolgens te spreken, in gelijkenissen. [12:10] Waarom? Nou, om dat koninkrijk, wat hij hen aanbood, om dat te verbergen. En dat is eigenlijk, heel belangrijk, om te gaan zien, als je het hebt, over de gelijkenissen. [12:21] Waarom sprak de heer Jezus, in gelijkenissen? Nou, het antwoord daarop is, omdat het hart, van het volk, vet was geworden. Zij verwierpen, de koning, zij verwierpen, de koninkrijk, zij verwierpen, de prediking. [12:36] Dus als je die vraag stelt, van ja, over wie gaan, die gelijkenissen, nou in de eerste plaats, dan heeft dat, in de eerste plaats, alles te maken, met het volk, Israël. [12:48] En dat is belangrijk, om te gaan zien, om die joodse context, van die gelijkenissen, te gaan ontdekken. ontdekken. En natuurlijk liggen hier ook, geweldige belangrijke lessen, belangrijke principes, voor ons persoonlijk leven. [13:03] En ik ben er altijd voor, om die twee naast elkaar te staan. Lees het nou, in de context, waarin ze uitgesproken zijn, maar maak daarnaast, altijd die toepassing, ook voor je persoonlijk leven. Maar laat die twee, naast elkaar staan. [13:15] En wat ik eigenlijk, vanochtend wil doen, is eigenlijk, die joodse context, van Lukas 15, even schetsen. Zodat dat, een hele diepe, en nog veel rijkere, betekenis krijgt. [13:27] Ik wil als het ware, even die joodse, bril opzetten. Want die verharding, waar de heer Jezus, hier in Matthäus 13, over spreekt, die zie je eigenlijk, ook weer terug, in Lukas 15. [13:41] Want laten we maar eens, terug gaan weer, naar Lukas 15. En laten we, is die eerste, wessen ook nog, met elkaar lezen. Dan lezen we in Lukas 15, al de tollenaars, en de zondaars nu, die kwamen, bij hem, om hem te horen. [14:00] En de fariseeën, en de schriftgeleerden, die moorden onder elkaar, die zeiden, deze man, die ontvangt zondaars, en hij eet met hen. En dan vervolgens, dan begint de heer Jezus, hier drie gelijkenissen, uit te spreken. [14:13] Eerste gelijkenis is, van het verloren schaap, de tweede gelijkenis, is, over de verloren penning, en de derde gelijkenis, is de gelijkenis, die we zojuist gelezen hebben, van de verloren zoon. [14:28] Nou, als je die eerste, vessem, leest, dan zie je eigenlijk, dat twee groepen, deze gelijkenissen, horen. Je hebt, aan de ene kant, heb je, de tollenaren, en de zondaren, en aan de andere kant, heb je, de groep, die zichzelf, eigenlijk wel, als rechtvaardig zagen. [14:46] Oftewel, de schriftgeleerden, de fariseeën. En dat zie je, bijvoorbeeld, ook een paar hoofdstukken, verderop, als je even, met me meebladert, ja sorry jongens, het wordt vanochtend, echt een beetje bladeren. [14:58] Maar als je met me meebladert, naar, Lucas 18, vers 9, daar zegt, of daar lezen we, en hij sprak ook, met het oog, op sommigen, die van zichzelf, wel overtuigd waren, dat zij rechtvaardig waren, en alle anderen, minachten. [15:17] En dan spreekt de heer Jezus, ook weer een gelijkenis uit, waar hij de fariseer, tegenover, de tollenaar zet, tegenover de zonder. Dus nogmaals, je ziet, twee groepen, die deze gelijkenis, horen. [15:33] Die laatste groep, de schriftgeleerden, de fariseer, die bekritiseerden, de heer Jezus enorm. Ze zeiden van, joh heb je het al gezien? De heer Jezus, die ontvangt, grote zondagen. [15:48] En, en dat niet alleen, hij eet ook nog eens, een keer met hem. Heb je het al gezien? Dat is ongelofelijk. En hier zie je eigenlijk, een stukje van die verharding, terugkomen, waar de heer Jezus, over Matthäus, in Matthäus 13, over spreekt. [16:02] En wat, de heer Jezus, eigenlijk hier, in Lukas 15 doet, is de fariseeën, een spiegel voorhouden. En dat doet hij, aan de hand van, drie gelijkenissen, waarin, dat beeld voorkomt, van het verloren zijn, en het gevonden worden. [16:21] En bij die derde gelijkenis, zie je eigenlijk, die twee groepen, heel duidelijk, naar voren komen. Die Joodse vader, die had namelijk, twee zonen. [16:34] Joodse zonen. Vaak wordt het uitgelegd, ook in het beeld, van de kerk, en Israël. Nee, als je het bestudeert, in de context, van Lukas 15, heeft deze vader, twee zonen, Joodse zonen. [16:49] En die eerste, zoon, die staat symbool, voor de zondaren, en de tollenaren. Ze zijn, doordat ze zo, in zonde leven, eigenlijk, heel zichtbaar, verloren. [17:04] Zoals eigenlijk ook, die jongste zoon, die eigenlijk, verloren was, die al zijn geld, verkwisten, wegging, voor het aangezicht, van zijn vader. De oudste zoon, die spreekt zelfs, in vers 30, over dat hij, zijn geld, verkwist zou hebben, aan de hoeren. [17:20] Nou, of dit waarheid was, of interpretatie, van die oudste zoon, dat laten we even in het midden. Maar wat duidelijk wordt, is dat deze jongste zoon, al zijn geld, aan het verkwisten was. Maar het bijzondere, vind ik, in deze geschiedenis, dat die jongste zoon, tot inkeer komt. [17:38] Hij bekeert zich. En dat lezen we ook, in vers 18, dat hij zich eigenlijk, heel goed beseft. Ja, maar ik heb gezonderd, ik moet terug, naar mijn vader. Vers 18, ik zal opstaan, en naar mijn vader gaan, en tegen hem zeggen, vader, ik heb gezonderd, tegenover de hemel, en tegenover u. [17:59] Hij is zich bewust, dat hij fout zit. Een van de projecten, die ik in Israël, regelmatig bezoek, dat is, van Dov Bikas, Afif Ministries. [18:11] En dat is een organisatie, die zich, helemaal richt op, ja eigenlijk, die zondaren, en die, die tollenaars. Een organisatie, die zich, die heel veel evangeliseert, onder, in Afif, of in Tel Avif, onder de hoeren, en de drugsverslaafden, noem maar op. [18:27] En weet je wat het bijzondere is, van deze, van deze bediening, van dit werk, is dat heel veel, mensen tot bekering komen. Dat ze gaan inzien, van ja, maar ik, ik leid een zondig leven. [18:39] Ik moet, tot inkeer komen, ik moet, tot bekering komen. Veel Joodse mensen daar, die tot geloof komen. Ja, wij spreken vaak over, de verloren, verloren zoon, in het enkelvoud. [18:55] Maar als je eigenlijk, verder verdiept, in deze gelijkenis, dan kom je tot de ontdekking, dat er eigenlijk, in eerste instantie, twee, verloren zonen waren. Want die oudste zoon, dat is in de context, van dit gedeelte, heel duidelijk, een beeld, van die farisee, en van die schriftgeleerden. [19:15] Die de heer Jezus, zo aan het bekritiseren waren. Nogmaals, die jongste zoon, die komt op een gegeven moment, tot bekering. Hij gaat inzien, dat hij vergeving nodig heeft, dat hij fout zit. [19:29] Maar die oudste zoon, die had eigenlijk, zo een muur, zo een systeem, van wetten, om zichzelf, ja, heen gebouwd, dat hij eigenlijk, niet in de gaten had, dat hij zichzelf, aan het rechtvaardigen was. [19:43] Dat hij, in feite, ook die relatie, met zijn vader, vermiste, net als die jongste zoon. Terwijl hij, voor het oog, eigenlijk heel dicht, bij die vader stond. [19:57] Want ja, hij woonde, bij die vader. Hij was, voortdurend, in het huis, van zijn vader, te vinden. Zoals eigenlijk, ook, die schriftgeleerden, en die fariseeën, voor het oog, eigenlijk heel dicht, bij de vader stonden. [20:12] Ze gingen, dagelijks, naar de tempel toe. Ze gingen, dagelijks, naar de synagoge toe. Voor het oog, leek het allemaal zo goed, leek het allemaal zo mooi. Maar in feite, stonden zij net zo ver, bij God, de vader, vandaan. [20:28] Wat ik, in deze gelijkenis, zo prachtig, ook naar voren vind komen, is dat vader had, dat hart, van die vader. Die ging uit, naar beide zonen. [20:41] De een was ver weg. De ander, die stond, dichtbij, die was eigenlijk, voortdurend in het huis, te vinden. En het bijzondere, vind ik, bij die jongste zoon, is dat, hij zich ook, in eerste instantie, van alles had voorgenomen, om te zeggen, van, nou ja, weet je vader, ik heb gezondigd, ik ben niet meer waard, om uw zoon genoemd te worden. [21:03] Maar als hij eenmaal, bij zijn vader terechtkomt, dan kan hij eigenlijk, niet eens meer afmaken, ja, die zin dat hij, een van de dagloners, wil worden. En dat hij zich daaraan gelijk wil stellen. [21:15] Nee, die vader, die sluit hem als het ware, al in de armen. Hij is, en blijft, zijn zoon. Maar die beleidenis, van die jongste zoon, was heel belangrijk. [21:29] Hij zag in, dat hij gezondigd had. Hij beleidde dat. Het belang daarvan, zien we ook in vers 7, van Lukas 15, waar we lezen, met betrekking tot het verloren schaap, ik zeg u, dat er even zo, blijdschap zal zijn, in de hemel, over één zondaar, die zich bekeert, meer dan over die 99, rechtvaardigen, die de bekering, niet nodig hebben. [21:58] Dus dat tot inkeer komen, tot bekering komen, dat is iets in de Bijbel, wat altijd heel belangrijk is. Zowel voor het volk Israël, als ook voor ons. [22:10] Maar het hart, ging ook uit, naar die oudste zoon. Want ondanks, dat die oudste zoon, eigenlijk boos wordt, op zijn vader, en eigenlijk die feestzaal, niet wilde binnen gaan, lezen we in vers 28, dat zijn vader, naar buiten ging, en hij spoorde hem aan, om die feestzaal binnen te gaan. [22:32] Is dat wel eens opgevallen? Die vader, die was eigenlijk ook met innerlijke ontferming, bewogen over die oudste zoon. Zoals Gods hart natuurlijk ook uitging, naar die schriftgeleerden, naar die fariseeën, ondanks dat ze hem bekritiseerden, ging zijn vader hart daar ook naar uit. [22:49] Hij verlangde ook, dat die fariseeën, de schriftgeleerden, eigenlijk, ja, die feestzaal zouden binnen gaan. Weet je wat ik mezelf, heel vaak afvraag, als ik, als ik dit zo lees, ik weet niet of u, of jij dat ook hebt, maar hoe loopt het verhaal nou af? [23:05] Heb jij dat ook of niet? Dan ben ik de enige. Weet je wel, zou die oudste zoon nou, vol hart hebben in zijn boosheid, nadat die eigenlijk, die zachtmoedige terechtwijzing, van die vader had ontvangen, zou hij uiteindelijk, feest hebben gevierd, of zal hij, ja, vol hart hebben, in zijn boosheid? [23:26] Zoals eigenlijk ook, je ziet bij die schriftgeleerden, en die fariseeën, die zich, in de algemeenheid, zo verharden. Zoals we ook lezen, in Matthijs 23, vers 13, waar de heer Jezus zegt, maar wee u schriftgeleerden, en fariseeën, heugelaars, want u sluit het koninkrijk, der hemelen, voor de mensen. [23:46] U gaat er in mezelf, niet naar binnen, en hen die er binnen willen gaan, die laat u niet binnen gaan. Als ik dit vers lees, moet ik heel vaak denken, ook aan bepaalde christelijke kringen, waar zo'n voorganger, eigenlijk die deur van het koninkrijk, voor heel zijn gemeente sluit. [24:04] Wat heb je, een grote verantwoordelijkheid, als oudste, wat heb je, een grote verantwoordelijkheid, ook als voorganger, om daarin voor te gaan. Om die deur binnen te gaan. [24:15] Om ook mensen, daar naar binnen te gaan. Je gemeenteleden, daar naar binnen te leiden. Wat ik het bijzondere vind, is dat er in de tijd, van de reëzen, ook fariseeën waren, als Nicodemus, als Jozef van Arimathea, als de apostel Paulus, die ook een voormalig fariseeën was, en die uiteindelijk besloten hebben, maar toch gaan we die feestzaal binnen, tot inkeer komen. [24:42] Weet je, ik ben zo blij, dat dat vandaag de dag gebeurt, nog steeds, hier in Bunschoten, maar ook onder het, Joodse volk, dat Joodse mensen, die feestzaal binnen gaan. [24:54] Dat ze hun Messias vinden. Als we het hebben over de huidige staat Israël, dan zien we eigenlijk deze twee zonen, opnieuw terugkomen. [25:05] Aan de ene kant heb je, die jongste zoon, wat eigenlijk symbool staat, voor die seculiere Jood, die niks met God te maken wil hebben, wat een grote groep is, meer dan 50%. [25:17] Ik moet vaak denken aan die jonge Israëli's, die na hun militaire dienst, ja, de wereld overtrekken. 50.000 van hen, die in India terechtkomen, ieder jaar, verstrikt raken in de drugs, verstrikt raken in de Oosterse religies, en eigenlijk net als die jongste zoon, dat spoor volledig bij te raken. [25:42] Een hele zichtbare nood. En toen we een aantal jaren geleden, als stichting Israël de Bijbel, die nood zagen, en kwamen met de Backpack Bijbel, om onder hen te verspreiden, het Nieuwe Testament, het moderne Hebraeus, toen merkten we ook onder de christenheid, dat heel veel zijden, ja, die nood is belangrijk. [26:00] Het is belangrijk dat we het woord van God geven, want ze raken verstrikt in die Oosterse religies. Ze raken het spoor bijster. Iedereen begrijpt die nood. Maar als je het nou hebt over die oudste zoon, die symbool staat voor de orthodoxe jood, voor de ultra-orthodoxe jood in onze dagen, ja, dan wordt het toch wel wat lastiger. [26:25] Want ja, die man in die zwarte kleding, met die pijpenkrullen, die grote baard, die mooie hoed, die daar bij de klaarhuur staat te bidden, ja, die lijkt toch net al wel als die oudste zoon, toch wel heel dicht bij God. [26:41] En hoe verre durven we ons ook te verdiepen in die wereld, die daar achter schuil gaat. Dat vele van hen verstrikt zitten in de rabbijnse geschriften. [26:51] Eigenlijk nooit echt de tenag het Oude Testament bestudeerd hebben. Wat Paulus ook over schrijft in Romeinen 10, waar hij zegt, Broeders, de oprechte wens van mijn hart en mijn gebed tot God voor Israël, is gericht op hun zaligheid. [27:07] En dan schrijft hij, want ik getuig van hen dat zij ijver voor God hebben. Maar niet met het juiste inzicht. Eigenlijk net als die oudste zoon, die zo een ijver had voor zijn vader, om hem te dienen. [27:24] Maar eigenlijk met het verkeerde inzicht. En dan schrijft Paulus vervolgens, omdat zij immers de gerechtigheid van God niet kennen, en hun eigen gerechtigheid tot stand proberen te brengen, hebben zij zich niet aan de gerechtigheid van God onderworpen. [27:42] Want het einde van de wet is Christus. Als je dat gaat zien, dat maak je als kerk niet hoogmoedig, ten opzichte van het Joodse volk. [27:52] Nee, dat maak je, als je daar oog voor krijgt, juist meer bewogen. Ook met het volk van God. Een eigen gerechtigheid tot stand proberen te brengen. [28:02] Het is ook zo onder de christenheid, dat je dat heel veel ziet. Dat toch eigenlijk zelf nog iets willen doen. Het zit zo in de mens. [28:14] Herken je dat? Je ziet het niet alleen binnen het Jodendom, binnen het Christendom, bepaalde kringen, maar je ziet het ook binnen de islam, binnen het hindoeïsme. Zelf een gerechtigheid tot stand proberen te brengen. [28:29] Terwijl de Heer Jezus zegt, geloof, geloof alleen. In het beeld van die twee zonen, zie je eigenlijk ook prachtig de toekomst van Israël. [28:42] Want wat we in onze tijd zien gebeuren, is dat eigenlijk die seculiere Jood, die niks met God te maken wil hebben, die volop in de wereld leeft, en aan de andere kant, de ultra-orthodoxe Jood, die zien we eigenlijk steeds verder in Israël uit elkaar gaan. [28:59] En de ultra-orthodoxie, die wordt groter en groter, en politiek gezien krijgen ze steeds meer macht. En je ziet dat er in Israël een enorme interne verdeeldheid is. En vele vrezen dan ook voor de toekomst daarvan. [29:14] Twee uitersten. Twee groepen die in de eindtijd op hun eigen wijze, een belangrijke rol zullen gaan spelen. Nogmaals, beide hebben de Vader nodig. [29:26] Ik ben zo blij dat ik in een gemeente spreek, die ook oog heeft voor die geestelijke nood onder het Joodse volk. Ik ontmoet zoveel broeders en zusters, die eigenlijk zeggen, ja maar die orthodoxe Jood, die is net als die oudste zoon er eigenlijk al lang. [29:43] Want, ja we lezen toch in vers 31, kind, jij bent altijd bij me. Met andere woorden, ja, nou ja, die oudste zoon die is er toch al. Als je zo het woord van God uitlegt, dan doe je het zo kwalijk. [29:59] Het is zo'n kwalijke uitleg. Want wat de Heer Jezus hier juist laat zien, is eigenlijk die geestelijke nood, die er is onder die fariseer en die schriftgeleerden. Dat is de context. [30:10] De evangelie is eerst voor de Jood, en ook voor de Griek. Die oudste zoon, had die vader die relatie met die vader zo hard nodig. Het beeld van die jongste zoon die weggaat, en uiteindelijk tot één keer komt, omdat hij alles kwijtraakt, is eigenlijk ook een beeld wat je terugziet in de toekomst van Israël. [30:37] Israël zal in de toekomst als volk nog in benauwdheid komen. Ze zullen net als die jongste zoon eigenlijk nog alles kwijtraken, en op een punt komen dat ze eigenlijk niks anders meer kunnen dan die jongste zoon zeggen van, we gaan terug naar de vader. [30:56] Toekomstige bekering van Israël als volk. En weet je wat ik zo interessant vind? Om daar Hosea 2 naast te leggen. En ik citeer het u, Hosea 2, vers 5 en 6, want het is heel duidelijk een beeld van die jongste zoon, maar dan heeft het hier betrekking op het volk Israël. [31:17] Dan staat er daarom, zie ik ga u weg met dorens omheinen. Ik zal haar met een muur omgeven, zodat zij haar paden niet zal kunnen vinden. [31:29] Zij zal haar minnaars achterna jagen, zoals die jongste zoon dat eigenlijk ook deed, maar hen niet inhalen. Hen zoeken, maar hen niet vinden. Dan zal zij zeggen, ik ga en ik keer terug naar mijn vorige man, want toen had ik het beter dan nu. [31:48] Dat is eigenlijk een beeld van die jongste zoon, die het spoor volledig bijstraakt. Maar die op een punt komt en zegt van, ja, ik ga terug. [31:59] In deze context terug naar mijn vorige man, het volk Israël, maar bij die verloren zoon, ik ga weer terug naar mijn vader, want daar had ik het beter dan nu. [32:11] Wat in Lukas 15 ook opvalt is, dat die vader over die jongste zoon zegt, dat hij dood was en levend is geworden. [32:22] Vers 24, want deze mijn zoon was dood en hij is weer levend geworden. En als je eigenlijk verder verdiept in de toekomst van Israël, dan zal Israël nog op een dode positie terechtkomen. [32:37] Maar vanuit de dood zal ze komen in het leven, wanneer als Israël als volk tot bekering komt. Paulus schrijft erover in Romeinen 11, vers 15, waar hij zegt, wat betekent hun, dat is Israëls aanneming, anders dan leven uit de dood. [32:55] Dat is de toekomst van Israël. Je ziet het antisemitisme toenemen. Ze komen steeds meer in die benauwdheid, maar ze zullen in de toekomst als volk, net als die jongste zoon, terugkeren naar de vader en vanuit de dood in het leven komen. [33:14] En dat geldt geestelijk gezien ook voor ons, lieve vrienden. Ook wij als gelovigen in de Heer Jezus Christus, wij waren dood, schrijft Paulus, door onze zonde en overtreding. [33:27] Maar Christus heeft ons levend gemaakt. En dan zegt de vader vervolgens in vers 22, haal het beste gewaad tevoorschijn. [33:39] Trek het hem aan en geef hem een ring aan zijn hand en sandalen aan zijn voeten en breng het gemeste kalf en slacht het en laten wij eten en vrolijk zijn. [33:53] Het was feest. Feest, zoals er ook feest in de hemel is. Als iemand zich tot de Heren bekeert. En met die vraag wil ik vanmorgen eindigen. [34:08] Mag ik u, mag ik jou eens vragen? Is er al feest over jouw leven gevierd? Ben jij al gevonden? De Bijbel leert dat we nogmaals van nature allemaal dood zijn in onze zonden. [34:22] Dood zijn in onze overtreding. Net als die jongste zoon kan dat heel zichtbaar zijn door in deze wereld te leven, naar de hoeren te gaan, noem maar op, een zondig bestaan te hebben en uiteindelijk terug te keren naar de vader. [34:39] Maar ik ontmoet zoveel christenen die eigenlijk meer lijken op die oudste zoon. Weet je dat? Die eigenlijk iedere zondag, ja, net als die oudste zoon, eigenlijk voortdurend in het huis van de vader zijn te vinden. [34:54] In die zin eigenlijk nog nooit een gebod hebben overtreden, want ze zijn altijd iedere zondag in de dienst te vinden. Maar er is eigenlijk nog nooit een moment geweest in hun leven dat ze werkelijk hun vader in de hemel hebben leren kennen. [35:14] Net als die jongste zoon eigenlijk tot die beleidings komen, vader, ik heb gezondigd, ik mis die relatie, ik moet bij u zijn. Je kunt zo dicht bij God lijken, maar tegelijkertijd zo ver bij hem vandaan staan. [35:33] Dat is heel ernstig, dat is heel triest. Is het feest in je leven? Dat is de vraag die ik vanmorgen bij je wil neerleggen. Ben je die feestzaal binnengegaan? [35:44] Het is zo belangrijk dat je een bewuste keuze maakt voor de Heer Jezus Christus. Misschien zijn er ook wel onder ons die eigenlijk door die coronatijd eigenlijk weer van die vader zijn afgedwaald. [35:59] Misschien dat je weer beland bent in bepaalde zonden, waar je weer verwikkeld in bent geraakt, net als die jongste zoon. Dan is het zo belangrijk dat je eigenlijk weer terug gaat naar de vader, met je zonden. [36:14] En dat je zegt, vader, ik heb gezondigd. Ik wil dat stukje weer aan u overgeven. Waar staat u? Waar sta jij? Is het feest in je leven? [36:28] Ben je in die feestzaal te vinden? Amen. Dat maakt niet om te gaan. könnten je een zeer verhaalte zonder graag overdenigd.