Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107106/leven-in-verwachting-psalm-130/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen allemaal. Mensen in Bunderschoten, goed hier weer te zijn. En dat is, er komen een aantal plaatjes op het scherm en aan jullie de vraag van, wat bindt al die plaatjes samen? [0:36] Waar hebben al die plaatjes mee te maken? Het eerste, je ziet het al, het heeft met deze tijd een beetje te maken. Tijd van cadeaus, geschenken. Als je trouwens het verband weet, mag je het zeggen, maar dat is het eerste. [0:49] Het is zo knap als je nu het verband al weet. Tweede plaatje. Ziet ze zitten? Het derde plaatje. [1:07] Weet jullie het al? Verjaardag. Verjaardag, verwachting. Verjaardag was een leuke, maar verwachting is denk ik het goede antwoord. [1:20] Dat is een zwangere buik, van bovenaf gezien. Dus inderdaad, verwachting, want ja, wat denk je cadeau, verwachting. Maar als je een cadeau ziet en je ziet nog niet wat erin zit, dan roept dat een bepaalde verwachting op. [1:32] Die mevrouw die zit daar te kijken, misschien wacht ze wel op haar kleinkinderen, misschien. Ik weet het niet, maar ze kijkt met verwachting naar buiten. Die mensen die wachten met verwachting op de trein en die vrouw is in verwachting. [1:44] Dat is ook gelijk het thema van deze preek. Leven in verwachting. Het is immers advent, de eerste advent. En ik dacht, ik weet niet of ze daar een buntschoten aan doen, maar ik doe er wel aan. Dus laten we het hebben over leven in verwachting. [1:57] Wat verwachten jullie? Leef je in verwachting? Daarover gaat ook psalm 130. En die wil ik graag met jullie lezen. Een psalm vol van verwachting. [2:09] We lezen uit psalm 130, we lezen de hele psalm. Er staat boven een pelgrimslied. [2:23] Een pelgrimslied. Psalm 130. Uit de diepte roep ik tot u, o heren. [2:38] Heren, hoor naar mijn stem. Laat uw oren opmerkzaam zijn op mijn luide smeekbeden. Als u, heren, op de ongerechtigheden let. [2:49] Heren, wie zal bestaan? Maar bij u is vergeving, opdat u gevreesd wordt. Ik verwacht de heren. Mijn ziel verwacht hem. En ik hoop op zijn woord. [3:00] Mijn ziel wacht op de heren. Meer dan wachters op de morgen. Wachters op de morgen. Laat Israël hopen op de heren. Want bij de heren is goede tierenheid. [3:12] En bij hem is veel verlossing. Ja, hij zal Israël verlossen van al zijn ongerechtigheden. Psalm 130. Er staat boven een pelgrimslied. [3:25] Psalm 130 is een van de liederen van Hamaaloot. En dat is dan hier vertaald als een pelgrimslied. Maar letterlijk betekent dat liederen van het opgaan. [3:36] Van het opstijgen. Van het opklimmen. En de liederen Hamaaloot die werden, zoals men denkt, gezongen door de pelgrims die vanuit heel Israël kwamen naar Jeruzalem. [3:47] Meestal vanaf dat noorden. En dan kwamen ze over dat bergland. En dan stegen ze zo letterlijk op naar Jeruzalem. De stad van God. Je ziet die pelgrims als het ware al in gedachte gaan. [3:59] En dan stegen ze op. En met dat ze opstegen op dat heuvelland. Stegen in hun hart ook als het ware het verlangen op om daar in die stad te mogen zijn. En dan kwamen ze in die stad. En dan stegen ze weer verder op. [4:10] Op de tempelberg. En daar aangekomen weer omhoog. De trappen van de tempel. Het stijgen. Het opklimmen. Het opgaan. De liederen van Hamaaloot. [4:22] Pelgrimsliederen. Die dus vermoedelijk gezongen werden op die reis naar Jeruzalem. Maar dat is natuurlijk mooi letterlijk zo. Dat je opgaat. Het is ook figuurlijk zo. Dat je verlangen opgaat. Maar dat past ook eigenlijk heel mooi bij deze psalm. [4:34] Als je hem zo leest. Het begint in de diepte. Uit de diepte roep ik tot u. En via het pleit op Gods vergeving. Is er het opklimmen tot het uitzien naar hem. [4:49] Het vol verwachting en vol hoop uitzien naar hem. Ook dus in de psalm zie je als het ware die opklimming. Die opstijging. Letterlijk een lied. Of figuurlijk ook een lied van opklimming. [5:00] Leven in verwachting is dus het thema. En dan wil ik beginnen met de eerste gedachte. In verwachting tot God roepen vanuit de diepte. Want zo begint hij. Uit de diepte roep ik tot u o heren. [5:14] Zegt vers 1. Uit de diepte. Meervoud. Dat roept het beeld op van de diepte van de zee. De diepte van de zee. En dat is in de Bijbel vaak een beeld voor het ver van God verwijderd zijn. [5:29] Het van God vervreemd zijn. Zo diep. Nog dieper dan het land. In de diepten van de zee. Zo voelt die man zich dus blijkbaar. Ver van God verwijderd. [5:39] Misschien zelfs van God vervreemd. Hij is in de diepte. Hij is in diepe nood. Een diepe wanhoop. Je hoort hier als het ware ook de wanhoop in doorklinken. Uit de diepte roep ik tot u heren. [5:51] Krijg je er een beeld bij van een zwemmer. Die ver verwijderd is van de kust. En hij weet dat hij te ver verwijderd is. Hij heeft geen krachten meer om terug te zwemmen. Hij dreigt te verdrinken. [6:03] En het enige wat hij nog kan doen is roepen naar de kust. Naar de strandwacht. Die de enige is die hem nog kan redden. Help mij. Zo klinkt deze wanhoop van deze man. [6:14] Uit de diepte roep ik tot u. O heren. Wanhopig roept hij tot God. Maar hij roept wel met verwachting. [6:26] Hij roept met verwachting. Hij kan nog roepen. En hij roept nog tot God. Hij roept nog tot God. Er zijn ook mensen die niet meer kunnen roepen. [6:37] Die de kracht niet meer hebben om te roepen. Of die het geloof niet meer hebben om te roepen. Maar deze man. Hij heeft nog wel die kracht en die hoop. Hij weet bij wie hij moet zijn. Hij heeft een adres voor zijn wanhoop. [6:48] Adres voor zijn roep. Uit de diepte roep ik tot u. O heren. En je kunt je afvragen. Wat zijn die diepten van die man? Oké. Verre van God verwijderd zijn. [7:00] Maar waarom? Waardoor is hij in die diepte gekomen? Psalm geeft een aantal hints daarover. Als we kijken aan het einde van vers 2. Dan staat er. Op mijn luide smeekbeden. [7:11] En letterlijk staat er. Mijn roepen om genade. En vers 3 maakt het nog wat duidelijker. Als u heren op de ongerechtigheden. Op de zonde let. Ongerechtigheden. [7:24] Zonde. Het zou best kunnen zijn. Dat deze man. Een besef heeft van zijn eigen zonde. Dat hij als het ware op hem drukken. En dat hij daarom roept. Vanuit dat besef. Roept om genade. [7:36] Roept om hulp. Van God. Om hem daaruit die ellendige situatie. Te halen. Uit de diepte roep ik tot u. O heren. [7:47] Zo'n 130 is een psalm. geschreven door iemand van Israël. Het is ook een psalm voor Israël. Het eindigt zo mooi ook. Laat Israël hopen op de heren. [8:00] Israël is het adres. Wij mogen hierin meelezen. En ook door bemoedigd worden. Maar allereerst. Een lied van Israël. Als je dan bedenkt. In hoeveel diepte heeft Israël gezeten. Als volk. In de geschiedenis. [8:11] Soms door eigen schuld. En soms niet door eigen schuld. Denk aan de tijd in Egypte. Als slaven. Onderdrukt. Riepen zij tot de heren. [8:23] Uit de diepte. Als je denkt aan de tijd van de richteren. Brachten ze zichzelf vaak door hun eigen zonden in de penari. Uit die diepte riepen zij tot de heren. In de tijd van de banningschap. [8:34] Zij riepen uit die diepte tot de heren. De tijd van de oorlog met de Romeinen. Zij riepen tot de heren. Israël kan zich herkennen in deze roep. In deze. [8:45] Dit gebed van deze pelgrim. In hun eigen geschiedenis. Als ze zo vaak riepen vanuit die diepte. Tot God. Maar ook wij kunnen ons misschien herkennen. [8:58] In deze psalm. Gelijk al in dat eerste vers. Uit de diepte roep ik tot u. O heren. Zijn er hier in Bunschoten ook mensen. Die in de diepte zitten. [9:10] Misschien zeg je ja. Dat is op dit moment zo. En dan moeten we gelijk goed erbij vertellen. Dat dat niet altijd hoeft te zijn vanwege eigen schuld. [9:22] Soms wel. Soms niet. Je kunt ook. Je kunt door eigen schuld in die diepte zijn gekomen. Stel je voor dat je. Een verslaving hebt. En dat die verslaving kost geld. En dat leverde schulden op. [9:35] En nu zit je diep in de schulden. Dan is dat deels door eigen schuld. Of je bent niet integer geweest op je werk. En dat is doorzien. En je bent nu je baan kwijt. Dat. Dat is een diepte die je ook door eigen schuld eigenlijk. [9:48] Over jezelf hebt gebracht. Maar er zijn ook situaties die niet door eigen schuld zijn. Denk aan een depressie. Er zijn mensen die zeggen ja. Dat is dan je eigen schuld. [10:00] Maar dat vind ik nogal een harde uitspraak. Of denk aan iemand die hier misschien zit. En die zijn partner heeft verloren. Omdat die hem of haar heeft verlaten voor een ander. Is dat door eigen schuld? [10:11] Dat vind ik nogal een hard oordeel. Uit de diepte. We kunnen soms zo diep in die diepte zitten. Zoals ik al zei. Sommigen zitten zo diep in die diepte. Dat ze niet meer kunnen roepen. [10:23] Deze man kon nog roepen. Maar soms kun je zo diep zitten. Dat je niet meer de kracht hebt om te roepen. En niet meer het geloof hebt om te roepen. Dieper dan je je kunt voorstellen. Maar niet dieper. [10:36] Dan dat God erbij kan. Want er was een mens. Die kwam vanaf de hoogste hoogte. En die afdaalde tot in de diepste diepte. Hij daalde af tot in de diepste put. [10:48] Hij is daar ook geweest. Waar jij als je in die diepte zit. In zit. Niet dat deze man alle ervaringen heeft meegemaakt. Die je mensen kan ervaren. Dat kan immers niet in één mens leven. [11:00] Maar hij heeft wel al die diepste emoties gevoel. Die je mensen kan ervaren. Emotie. Het gevoel van wanhoop. Het gevoel van afgewezen te zijn. Het gevoel van haat van mensen. [11:12] Een vijandschap. Ja zelfs het gevoel van verwijderd te zijn. Van God. Deze man is Jezus. En hij kwam. Om in onze diepste diepte. [11:24] Te zitten. En geen put is zo diep. Of Gods liefde gaat altijd dieper. En dat zien we bij Jezus. Hij kwam om zo diep in die put af te dalen. [11:34] Om zoals het ware ons uit die diepte te kunnen optillen. En door hem is er hoop. Want hij legt door dat hij zo diep gaat. Als het ware de grond onder onze verwachting. Door hem is er hoop. [11:47] Voor een ieder. Ook voor degene die niet meer roepen kunnen. Jezus. Hij is gekomen. En tegelijkertijd kunnen we zeggen. Hem verwachten wij. [11:58] Hij heeft de grond onder onze verwachting. Gelet. Gelegd. Wat mogen wij verwachten? Samen met Israël. Wij mogen verwachten in deze tijd. Dat God ons roept. Nee. [12:08] Dat God ons roepen hoort. Om willen. Van Jezus. Uit de diepte. Tot God roepen. En dat is ook. In verwachting. [12:20] We zien als tweede. Dat we in verwachting mogen pleiten op Gods vergeving. Als we vers 3 lezen. Dan horen we. Als u heren op de ongerechtigheden let. [12:32] Heren wie zal. Bestaan. Wie zal bestaan. Als u op onze zonde let. Wie zal er dan staande kunnen blijven. God zelf. [12:42] Ja. Als u heren op de zonde let. Als we even de zonde voorstellen. Als allemaal dingen die in dozen zou kunnen doen. Elke zonde. Is iets wat je in een doos kan doen. En die dozen maken dan een stapel. [12:54] En als we al onze zonden in dozen zouden doen. Hoe hoog zou die stapel dan worden? Zo hoog dat het zicht op God ontneemt. En dat is als wij het in dozen zouden doen. [13:05] Maar wij zijn soms wat makkelijk. Als God het nou in dozen zou doen. Want hij ziet alles. Dan wordt het een hemelhoge stapel. Weet je. Wij zijn soms wat makkelijk. [13:16] Stel nu dat je. Er zitten niet heel veel jongeren nu meer hier. Maar stel nu dat je jongeren bent. En je kamer is een rommel. En zegt je moeder. [13:28] Het wordt tijd dat je kamers op gaat ruimen. Die bende. Nou. Ja mam. Ga ik doen. En na 10 minuten. Kom je terug. En zeg je. Mam. Het is opgeruimd. [13:39] Nou gaan we eens even kijken. Zegt je moeder. En we gaan naar die kamer toe. En ze trekt een la open. En ze doet het gordijn aan de kant. En ze kijkt onder het bed. En zegt ja. Zo kan ik het ook. [13:51] Dat is geen opruimen. Er ligt al die troep daar. En zo makkelijk kunnen wij het soms ook maken. Dat we toch dingen wat weg moffelen. Maar als God kijkt. [14:03] Als u op de ongerechtigheden let. Want u ziet alles. God kijkt als het ware onder ons bed. Waar wij onze zonden hebben weggestopt. En hij ziet het. Hij ziet het. [14:14] Hij ziet alles. Als u op de ongerechtigheden let. Heren. Wie zal bestaan. Wie zal staande kunnen blijven. [14:25] Misschien is dat goed om ook eens. Gewoon aan de lijve te ondervinden. Dit vers. Zullen we met elkaar eens gaan staan. Zullen we met elkaar gaan staan. [14:42] Om dat gewoon eens bijna lijfelijk te kunnen ervaren. Als je de afgelopen. 20 seconden hebt gezondigd. Mag je gaan zitten. Er gaat nog niemand zitten. [14:57] Als je de afgelopen 5 minuten hebt gezondigd. Mag je gaan zitten. Is lastig hè. Ja. Dan ga je je geheugen even terug spoelen. [15:08] Als je de afgelopen 2 uur hebt gezondigd. Mag je gaan zitten. Veel heilige mensen hier. Als je de afgelopen week hebt gezondigd. [15:20] Mag je gaan zitten. Zelf ook mag gaan zitten denk ik. Als je de afgelopen jaar hebt gezondigd. [15:32] Mag je gaan zitten. Broeren. Amen. Ja. [15:44] Precies. Dank u wel. Als we inderdaad buiten Christus kijken. En we lezen dit vers. Wie zal kunnen bestaan. Dan moeten we allemaal gaan zitten. Als u op de ongerechtigheden let heren. [15:57] Wie zal staande kunnen blijven. Maar. Bij u is vergeving. Bij u is vergeving. Dat is het goddelijk maar. [16:09] En dat maar. Dat is de ruimte van Gods genade. Dat is een prachtig woord. Dat woordje maar. Maar bij u is vergeving. In dat maar passen wij allemaal. Maar bij u is vergeving. [16:21] En dat is het maar. Van Gods genade. We hebben het net gehoord uit Epheser 2. God. Maar God. Zo begint dat. Maar God. Die rijk is in zijn genade. Dat is het woordje maar. [16:33] En weet je. Onze maren. Ja dat is. Als wij het hebben over zonden. Hebben we soms ook een maar. Dan zeggen we. Ja. Oké heer. Ik weet dat ik gezondigd heb. U weet het ook. Maar. [16:45] Weet u hoe lastig het was. Dan hebben we vaak ook een maar. En dat is soms een zelfrechtvaardigend maar. Een maar om staande op te kunnen blijven. Maar het is een heel wankel maar. Maar als we Gods maar. [16:57] Bij onze zonden horen. Dan is dat een stevig maar. Dan is dat niet een vergoeilijkend maar. Want God is ook eerlijk over onze zonden. Maar dat is dan een maar. Van zijn echte rechtvaardiging. [17:08] Van zijn vrijspraak. Dat is een maar. Dat werkelijk grond legt onder onze voeten. Maar bij u is vergeving. Dat is het maar van de genade. In de heer Jezus Christus. En als je hem kent. [17:20] Dan is de grond onder je voeten. Dan mag je inderdaad blijven staan. En zullen we. Als je dat zegt. Als je zegt. Ik ken die genade. Zullen we dan weer gaan staan. Gaat u maar weer staan. [17:31] Om dat als het ware ook weer te mogen ervaren. En als je dat mag zeggen van jezelf. Dat je staat op genade. Laten we dan samen hard op deze tekst. Uitspreken. [17:42] Proclameren. Wij dan. Gerechtvaardigd uit het geloof. Hebben vrede bij God. Door onze Heer Jezus Christus. Door hem hebben wij ook de toegang verkregen. [17:54] Door het geloof. Tot deze genade. Waarin wij staan. En wij roemen. In de hoop. Op de heerlijkheid. Van God. En je mag tegen je buurman of buurvrouw zeggen. [18:06] Je staat op genadegrond. Voel de grond onder je voeten. Dat is natuurlijk letterlijke vloer. [18:16] Maar eigenlijk is het figuurlijk de grond van de genade. U mag weer gaan zitten. Mooi. Bij u is vergeving opdat u. Gevreest wordt. [18:29] Dat is mooi die vergeving. Maar vervolgens komt er weer vrees achteraan. Waarom dan vrees? Die vrees is eigenlijk. Ontzag. Die vrees is eigenlijk ontzag. [18:39] Stel je een directeur voor. Die een groot bedrijf heeft. Met heel veel werknemers. En zijn tijden van crisis. En hij moet eigenlijk heel veel werknemers ontslaan. Anders gaat het bedrijf ten onder. [18:52] En die werknemers die voelen dat. En die weten dat. En die voelen de bui al hangen. En dan doet deze directeur iets heel merkwaardigs. Hij verkoopt zijn gigantische huis. En zijn auto's. [19:05] En zijn maatpakken. En zijn aandelen. En met dat geld dat het oplevert. Betaalt hij alle lonen. Van zijn werknemers voor de komende jaren. Wat denk je dat het bij die werknemers zo oproept? [19:19] Denk je niet dat er een verwondering in hun hart zal zijn? Denk je niet dat ze nog meer liefde zullen krijgen voor deze directeur? Denk je niet dat ze nog meer voor het vuur willen gaan? Vol ijver. Voor deze directeur. [19:30] Ik denk het wel. En dat is wat dat betekent. Opdat u gevreesd wordt. Opdat wij vol liefde, vol heilig ontzag met u zouden omgaan. Een combinatie van liefde. [19:44] Van ontzag, aanbidding. En ijver. Om God te dienen. Bij u is vergeving als je weet dat God zo goed is. Als je dat ziet. Dan wil je toch ook voor hem gaan. En misschien zeg je je maar die vrezen, die ijver. [19:56] Is bij mij een beetje verflauwd. Dat ontzag is een beetje weggegaan. Dan zou ik willen zeggen probeer niet dat ontzag ergens op te werken. Of te krijgen. Of elke dag voor de spiegel te staan. [20:08] En te zeggen ik heb ontzag. Maar kijk dan weer opnieuw naar dat maar van Gods vergeving. Kijk weer opnieuw naar Golgotha. Kijk weer opnieuw naar wat God je heeft aangereikt. [20:20] Naar zijn prachtige genade. Kijk opnieuw naar die vergeving. Dank hem daarvoor. En dan denk ik dat het opnieuw weer het ontzag zal geven. Voor deze God. Maar bij u is vergeving. [20:33] Opdat u gevreesd wordt. Leven in verwachting. In verwachting pleiten op Gods vergeving. Deze persoon. Deze pelgrim. [20:43] Die mag weten dat er vergeving is bij God. Ook voor de diepte van zijn ellende. En van zijn zonde. En vanuit die verwachting. Dan zegt hij vers 5. Ik verwacht de heren. [20:55] Mijn ziel verwacht hem. En ik hoop op zijn woord. En hij weet dat het weer goed komt. En dan ziet hij uit. Dat weten ziet hij uit naar Gods aanwezigheid. [21:07] Ik verwacht de heren. En ik hoop op zijn woord. Hoop op zijn woord bedoelt hij niet mee. Ik hoop dat er nog een woord van God komt. Maar hij heeft dat woord al gekregen. En hij hoopt nu op de vervulling van wat God beloofd heeft aan hem. [21:19] Als het gaat om zijn verlossing. Ik hoop op zijn woord. Ik zie uit. En ik weet dat het gaat komen. Mijn ziel wacht op de heren. [21:30] En ik hoop op zijn woord. Ja zegt hij. Mijn ziel wacht op de heren. Meer dan wachters op de morgen. Wachters op de morgen. En stel je nou even voor dat je wachter bent. [21:41] Op de muren van Jeruzalem. En je staat daar. Je hebt de hele nacht gewaakt. Je staat daar vereenzaamd. Verkleumd. [21:54] Vermoeid. Maar ook verlangend. En hoe langer het duurt. Hoe meer die verwachting stijgt. Gespannen verwachting. Als het ware kijk je uit of er een streepje licht komt. [22:05] Over de horizon. Rijkhalsend. Letterlijk. Verlangen. Dat is het wat een wachter doet. Meer dan wachters op de morgen. Het verlangen van deze pelgrim. [22:18] En ik hoop het verlangen ook van ons is nog meer dan die wachters op de morgen wachten. Weet je. Als je Jezus mag kennen. Dan mag je zeggen dat dat verlangen. Dat die verwachting. Dat dat is aangegaan. [22:31] Ja omdat de morgen al is aangebroken in je hart. Omdat daar het licht al is opgegaan. Het licht schijnt in de duisternis. En de duisternis heeft het niet in zijn macht kunnen krijgen. [22:42] Het heeft het niet kunnen uitdoven. Maar het licht schijnt. In de duisternis. En dat begint in het hart. Als je Jezus mag kennen. Is daar al dat licht van die nieuwe morgen. In je hart opgegaan. [22:53] En het lijkt wel alsof we. Als we om ons heen kijken. Denk het wordt steeds donkerder. Paulus zegt dat de nacht verder is gevorderd. En de dag is nabijgekomen. Maar zien we dat ook. Het wordt steeds donkerder. [23:06] En toch is dat. Tegen beter weten in zou ik bijna zeggen. Tegen onze ervaring in. Is daar het geloof. En is daar de hoop. Dat die morgen aanbreekt. En Peter zegt. We hebben het profetische woord dat vast en zeker is. [23:19] En u doet er goed aan dat u daar op acht slaat. Als op een lamp die schijnt in een duistere plaats. Totdat de dag aanbreekt. En de morgenster opgaat in uw hart. Daar mogen we naar uitzien. [23:30] De morgenster aanbreekt in onze harten. De stralende, de blinkende morgenster. Dat is onze verwachting. Dat is onze hoop. Dat Jezus zal komen. [23:42] Dat hij alles goed zal maken. Ja het licht is om ons leven aangegaan. En wij hopen net als deze pelgring op uw woord. Op uw woord hoop ik. En tegelijkertijd heeft dat woord al geklonken. [23:57] God zond zijn woord. Het verlossende woord heeft geklonken. En tegelijkertijd wachten wij ook. Tot de tijd dat dat verlossende woord definitief zal klinken over de hele wereld. [24:10] En verlossing zal brengen tot in de uithoeken van de aarde. Het verlossende woord van God zal weer klinken. Daarop mogen we met elkaar hopen. Die verwachting mogen we hebben. Zijn wij vol verwachting van die blinkende morgenster. [24:24] Die verwachting laat die levend zijn. En als vierde en als laatste zien we dat we in verwachting anderen mogen oproepen tot verwachting. [24:37] Want als je zelf die verwachting hebt. En als je zelf mag leven uit genade. Dan is het ook geweldig om anderen op te roepen tot ook verwachting. En tot ook hoop. En zo hebben wij eigenlijk al een reis gemaakt door deze psalm. [24:51] En zo zijn we met deze pelgrim opgeklommen tot Jeruzalem. Laten we hem nog even volgen. We zien hem gaan. Door de muren. Door de poorten. En we zien hem gaan naar de tempelberg. [25:04] En we zien hem daar opstijgen samen met tienduizenden anderen uit Israël. En daar in de voorhoven van de tempel. Daar worden ze bijeen vergaderd. Daar zijn ze samen om God te eren. [25:15] Op een van die feesten. Om de God van Israël. Om voor hem te buigen. Te knielen. Te springen. En te juichen. Daar zijn ze samen. En het is als het ware alsof. [25:25] Als deze pelgrim daar komt. Alsof hij de ander toeroept. Laat Israël hopen op de heren. Dat roept hij hem toe in vers 7 en 8. Laat Israël hopen op de heren. [25:35] Want bij de heren is goede tierenheid. En bij hem is veel verlossing. Ja hij zal Israël verlossen. Van al zijn ongerechtigheden. Daarin ligt de hoop. Voor Israël. [25:47] De hoop voor Israël ligt ook tegenwoordig niet in wat mensen doen. De hoop voor Israël ligt niet in een politieke of militaire strategie. De hoop voor Israël ligt ook niet in een Amerikaanse president. [26:00] De hoop voor Israël ligt ook niet in een menselijk vredeproces. Maar de hoop voor Israël ligt alleen in de heren. Laat Israël hopen op de heren. Want bij hem is goede tierenheid. [26:12] Bij hem is veel verlossing. Daarop mag Israël ook hopen. En God zal genadigd zich keren naar iedere jood die zich tot hem keert. Tot hem bekeert. Daar is hoop voor. [26:23] Een verwachting. Wij mogen hoop hebben. Wij mogen bidden. Ook voor de verwachting van Israël. En wij hebben wij daar ook nog een plek. En mogen wij net als deze pelgrim Israël ook oproepen tot hoop. [26:35] Of moeten wij een beetje gedijst blijven als gelovigen uit de heiden. Naar alles wat er gebeurd is. Naar alles wat ook de kerk Israël heeft aangedaan. Ik denk dat bescheidenheid goed is. Gebed is sowieso ook goed. [26:48] Maar ik denk ook dat we mogen zeggen dat we de God kennenden van Israël. Ook Israël mogen oproepen om op die God te hopen. Met deze woorden uit deze psalm. [26:59] Die vanuit Israël tot ons komen. Die mogen wij ook op de mond, op de lippen nemen. Dat Israël hopen op de heren. Wie is de hoop voor Israël? [27:10] Dat is de Messias. Jezus Christus. De Messias die ook zij verwachten. Israël is de hoop voor Israël. Hij is de hoop voor de gemeente. Maar hij is ook de hoop voor de wereld. [27:23] En zo mogen we ook mensen in de wereld oproepen. Kom. Vestig je hoop niet op de vergankelijkheid van al die aardse dingen. Maar vestig je hoop op iets wat werkelijk hoop geeft. [27:36] Wat werkelijk grond onder je voeten geeft. Wat werkelijk een glorieuze toekomst geeft. Vestig je hoop op Jezus. De hoop voor de volk. Laat Israël hopen op de heren. [27:48] Laat de gemeente hopen op de heren. Laat de wereld hopen op de heren. Het thema was leven in verwachting. [27:59] Leven in verwachting. En ik hoop dat je verwachting levend is. Zo opnieuw. We mogen vieren dat Jezus is gekomen. Mogen we ook opnieuw die verwachting laten opbloeien. [28:11] Laten aanwakkeren in ons hart. De verwachting ligt in hem. Jezus. Die hoop is op hem gefundeerd. Hij wordt door hem gedragen. [28:22] Het cirkelt om hem. En het richt zich uiteindelijk ook op hem. Want hij is het die ons uit de diepste diepte heeft verlost. Ja, hij zal ons op zijtijd verlossen uit alle diepte. [28:36] En hij is het die ons geeft vergeving. Hij is het die de morgen doet aanbreken. Hij is de hoop. Voor Israël, voor de gemeente en voor de wereld. [28:48] Hij is uw en jou enige hoop. Onze ziel wacht op de heren. Meer dan de wachters. Op de morgen. Wachters. [29:00] Op de morgen. Mede pelgrims. Zien jullie de morgen al aanbreken. Maran Ata. [29:13] Halleluja. Amen. circelsis. TV Gelderland 2021