Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107118/actualiteit-in-bijbels-licht-wat-staat-israel-nog-te-wachten/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Door een technische fout zijn de eerste paar minuten van de opname helaas mislukt. Het is bepaald nog niet afgelopen en waar het naartoe gaat, we hebben gemeend in de koning van het noorden de eindelijke samenklontering en balling te zien van alle machten die uit de islam naar voren komen. [0:46] Eer wat ten noorden, maar ook ten zuiden van Israël. En die hebben allemaal zo hun visie op Israël gericht, met name op Jeruzalem en met name op die plek waar de tempel zou worden opgericht en waar God zou worden aangebeden, het altaar met de daarbij behorende offers. [1:07] We kijken nu vanavond niet zozeer naar de dingen die buiten Israël plaatsvinden, maar de vraag, en Israël zelf dan, zijn die daarin passief of gaat daar God daar nog een bepaalde rol mee vervullen? [1:19] Met andere woorden, heeft God nog wat te doen met zijn volk? Nou en ook daarin meenden wij in de profeten toch de nodige handvatten te vinden om daar eens naar te gaan kijken. [1:39] Even kijken, er staat al aan geloof ik, ja, nu wel. De toekomst voor Israël, die, ja, je kijkt dan natuurlijk vooral naar de stad en de klaagmuur, het tempelplein. [1:54] En dan zie je in gedachten, gaat hij al een beetje... En dan zie je in gedachten, de Heer Jezus daar staan, kijkend naar die stad en uitsprekend die tekst in Matthäus 24, Jeruzalem, Jeruzalem, dat de profeten dood en stenen die tot u hebben worden gezonden. [2:16] Ik heb u wel een bijeen vergaderd en als een hen haar kuikens, maar u hebt niet gewild. En dat wat de profeten is overkomen, namelijk in of net buiten Jeruzalem ter dood worden gebracht. [2:28] Hij weet dat het hem ook zal overkomen. Terwijl hij zijn best gedaan heeft om de stad aan zich te binden. Haar hart te winnen. Maar ze heeft niet gewild. [2:39] Maar het is niet het einde van het plan en de verwachting van de Heer met Jeruzalem. Want in datzelfde vers zegt hij, Totdat, u zegt, gezegend hij die komt in de naam van de Heer. [2:59] Er ligt dus een tijd waarin Jeruzalem niet wilde. En er komt een verandering in Jeruzalem. En dat komt zodra zij zeggen, gezegend hij die komt in de naam van de Heer. [3:16] We keken net even in gedachten naar 1517. Hartje middeleeuwen naar onze broeder Maarten in Wittenberg. Maar een paar eeuwen daarna, dan is het hele Midden-Oosten eigenlijk één groot Ottomaans rijk. [3:31] En Israël als gebied, ja, het is een deel. Hier en daar wat verstrooide joden, maar de rest, want joden woont over de hele wereld verspreid. [3:43] Vele in Europa, vele ook in Rusland. En van een toekomstige staat is nog maar weinig te zien. En toch, ik heb in mijn boekenkast een boek van 1840 geschreven door gelovigen. [4:07] Door een broeder die één van de velen was die in die tijd een opnieuw ontdekte toekomst voor Israël ging zien. [4:18] Maar niet alleen voor Israël. Eigenlijk ging het hele woord van God weer open. De tijd die we dan kennen als het Revij, de negentiende eeuw. Dat wereldwijd, onafhankelijk van elkaar, gelovigen de Bijbel weer gingen ontdekken en gingen lezen en daar tot een levend geloof kwamen. [4:36] Een beetje die roep van de Heer in Matthäus 25 met die tien meisjes, die vijf dwijzen en die vijf wijze meisjes. [4:48] Die dwazen en die wijzen liggen allemaal te slapen. En die, dan zie je aan de buitenkant niet zo heel veel verschil. Totdat de roep klinkt, de Heer komt, gaat uit de bruidegom tegemoet. [4:59] En dan zie je het verschil. Dat die vijf die olie hebben, ineens hun licht laten schijnen. En op pad gaan om de bruidegom te ontmoeten. Een beetje de tijd van het Revij toen daar een algemeen waken, ontwaken ontstond. [5:16] En men weer uit ging kijken naar de komst van de Heer. Lange tijd een ondergesneeuwd onderwerp. Weer een thema wat onder een stof vandaan werd gehaald. [5:28] Zoals bij broeder Maarten de rechtvaardiging door het geloof. Zo kwam in de negentiende eeuw de toekomstverwachting weer naar boven. Maar niet alleen voor de gemeente, dat de gemeente de Heer tegemoet gaat in de lucht. [5:40] Maar ook Israël. De vervangingstheologie, die werd op de loep genomen en aan de kant geschoven. Want daarin werd verteld dat Israël eigenlijk geen toekomst meer heeft. [5:55] Maar deze gelovigen ontdekten, Israël heeft wel degelijk een toekomst. En het mooie is dat er geen enkele aanleiding voor was om die gedachte te ontdekken. [6:08] Als je kijkt naar het geografische plaatje. Er is geen beweging, nog geen Zionistische beweging. Waaruit Joden ineens de behoefte laten horen van wij willen een eigen land. [6:21] Dat was allemaal veel later. Toen hebben zij dat uiteindelijk wel gekregen. Een eigen staat in 1948. En niet rond de 19e eeuw of rond 1900. [6:37] Was hun idee ook wel in Zuid-Amerika. Wat ook wel prima. Als je maar een stukje land hebt waar je als Joden bij elkaar kunt wonen. En bocht later kwamen we weer naar boven om dat weer te hebben. [6:47] Daar waar het ooit is begonnen. Namelijk in Kanaan. En nu merken we dus dat het inderdaad bij veel meer christenen gaat dagen dat Israël wel degelijk een eigen toekomst heeft. [7:01] Gelukkig maar zou je denken. Als we kijken naar wat Israël zo heeft meegemaakt door de loop der eeuwen. [7:12] Beter gezegd wat God heeft meegemaakt met zijn volk door de loop van de eeuwen. Dan begin ik even de tijd waarop het eigenlijk op zijn dieptepunt is aangekomen. [7:23] In het jaar 606 voor Christus. Als Nebuchadnezzar de alleenheerster is van het Babylonische wereldrijk. Dan neemt hij de resterende twee stammen in ballingschap. [7:38] De tien zijn daarvoor al weggehaald door Asser. En nu de resterende twee gaan ook weg naar Babel. Na het Babylonische Rijk komen de meden en de persen aan de bewind. [7:52] En de tijd dat Israël dan wordt meegenomen. De tweestammen naar Babel. Dat noemen we dan ook wel de ballingschap. De 70-jarige ballingschap. [8:02] Want die eindigt in het jaar 536 voor Christus. Als Kores de Pers aan Ezra. Nee beter dan Serubabel en Joshua in het boek Ezra. [8:16] Aan de Joden de vrijheid geeft om naar Israël terug te keren. Kores was de koning van de Persen. [8:30] Maar Darius was de koning van de meden. En het Rijk van de Meden en de Persen was Darius de eerste koning. Opvolger van Belshazzar de laatste van Babel. [8:42] En als Darius aan het bewind is. Is Daniel de profeet. Nog steeds in ballingschap. Jeremia heeft zijn ballingschap ook. [8:57] Het ballingschap van het tweestammenrijk ook voor een deel meegemaakt. Hij is niet meegegaan. Hij is gebleven in Juda toen de twee stammen in ballingschap gingen. [9:08] En uiteindelijk met een gezelschap getrouwen. Zo halverwege de tijd naar Egypte verhuisd. En ook daar uiteindelijk overleden. Daniel daarentegen ging als jonge man al mee onder de wegvoering van Nebuchadnezzar. [9:27] En hij is 70 jaar later. Als Darius de koning is van de meden. Nog steeds in Babel. Dat betekent. [9:38] Op het moment dat wij dat gaan lezen in Daniel 9. Het eerste jaar van Darius. Dat Daniel zo ongeveer zo pak een beet dik in de tachtig is. [9:50] We weten niet precies. Maar als je als jonge man wordt meegenomen. Dan zul je zo misschien al 15 jaar zijn. Met zijn drie vrienden. Zaterdag, meesdag en Abadnego. [10:01] Alle vier nakomelingen van David. Ze worden prinsen genoemd. Nou prinsen in de tweestammerijen betekent altijd dat je van David afstamt. [10:12] Dus met zijn vieren als nakomelingen van David. Meegenomen naar Babel. En daar een zeer trouwe, vrome houding aan de dag gelegd. [10:23] Hij is dik in de tachtig als hij in het eerste jaar van Darius. In hoofdstuk 9 van zijn boek. [10:36] Het een en ander gaat doen. En dan gaan we even lezen wat wij daarin aantreffen. Daniel 9 vers 1. [10:47] In het eerste jaar van Darius, de zoon van Agos Veros, uit het geslacht der Meden, die koning geworden was over het koninkrijk der Galdeen. [11:00] In het eerste jaar van zijn koningschap lette ik, Daniel, in de boeken op het getal van de jaren waarover het woord des heren tot de profeet Jeremia gekomen was. [11:11] Dat hij over de pruinhopen van Jeruzalem zeventig jaar zou doen verlopen. En ik richtte mijn aangezicht tot de Heere God om te bidden en te smeken in vasten en in zak en as. [11:31] En ik bod tot de Heere mijn God en deed schuldbeleidenis en zei, ach Heere, geen grote en geduchte God die vasthoudt aan het verbond. En de goede tierenheid, Jerem, als hen die uw lief hebben en uw geboden bewaren. [11:48] Wij hebben gezondigd en misdreven. Wij hebben goddeloos gehandeld en zijn weer spannend geweest. Wij zijn afgeweken van uw geboden en van uw verordeningen. [11:59] En we hebben niet geluisterd naar uw knechten, de profeten die in uw naam geprofiteerd hebben tot onze koningen, onze vorsten en onze vaderen. En tot de ganse volk van het land. [12:12] Bij uw Heere is de gerechtigheid, maar bij ons een beschaamd gelaat. En dan volgt er nog een heel lang gebed waarin Daniel uitvoerig beleidenis doet over de zonden van hem en van zijn volk. [12:33] En waarom doet Daniel dat? Omdat hij in de boekrol van de profeet Jeremia zit te lezen. En dat is natuurlijk heel bijzonder als we beseffen dat Jeremia als tijdgenoot van Daniel weliswaar al ouder was, een generatie ouder. [12:53] En in Egypte terecht gekomen is, maar dat wat Jeremia te boek heeft gesteld, die boekrol van hem, op de ene of andere wei toch in Babel terecht is gekomen. [13:04] En dan zit Daniel als oud man daar dik in de tachtig die boekrol van Jezaja te lezen, of van Jeremia te lezen. En daar komt hij aan op een punt waarin hij aantreft dat er 70 jaren zouden voorbij gaan na de verwoesting van Jeruzalem. [13:29] En Daniel, die kan ook wel met je klok kijken, die denkt nou, als ik hier in 537 aangekomen ben, dan zijn die 70 jaren voorbij. [13:40] Want ik was erbij toen ik meegenomen werd. En ik ben nu zo'n 70 jaar ouder. Dus Heere God, kom erop met uw belofte. Jeremia heeft gezegd dat er maar 70 jaar voorbij gaan, dus zet alle lampen maar op groen aan. [13:56] Laat ons maar weer terug gaan naar Jeruzalem. Want daar horen wij, daar hebt u ons geplaatst. Dat is ook uw plekje. Het zou kunnen dat Daniel zo gereageerd heeft, maar hij doet het niet. [14:11] Daniel die doet beleidenis. Hij beleidt zijn zonden en de zonden van een volk. Nou, u gaat Daniel maar eens even lezen in het boek, vanaf hoofdstuk 1. [14:26] En u zich afvragen, welke zonden heeft Daniel dan gedaan? Dat Daniel hier nu gaat beleiden wat hij misgedaan heeft. Die vind je niet. [14:38] Daniel is een van die personen, zoals in Jozef en zoals in wel meer, die in de Bijbel worden opgetekend als mensen waarvan God geen enkele zonden laat opschrijven. [14:50] Niet dat Daniel zonderloos was, maar God wil ons niet laten zien naar iemand die gezondigd heeft. Daniel vindt dat geen voorrecht. [15:05] Daniel plaatst zich daardoor niet boven de rest die wel gezondigd hebben. Je zou zelfs kunnen zeggen, als Daniel jongeman is meegenomen, dan is hij hooguit het slachtoffer van de zonden van zijn voorvaderen. [15:22] En Daniel zou met alle recht, voor zoveel we hem kennen in de Bijbel, kunnen zeggen tegen de Heerde God, Heerde God, u hebt gelijk, want mijn voorvaderen hebben niet geluisterd. Ik ben slachtoffer geweest, zoals ook Jozef en Caleb slachtoffer waren van de zonden van de anderen. [15:40] De andere tien verspieders. En met hen veertig jaar nog door die woestijn mochten doorlopen. Zij wilden wel in geloof verder, maar de andere tien niet. [15:53] Zo kon ook Daniel zeggen. Mijn anderen hebben gezondigd, maar ik niet. En mijn drie vrienden ook niet, maar we zijn meegelopen. Wij moesten mee. Maar nu is het voorbij. [16:06] We hebben de straf uitgezeten. Kunnen jullie ons terugsturen? Maar Daniel die doet beleidenis voor de zonden van hem en van zijn volk. [16:17] Een schitterend voorbeeld van elke geloog, ook vandaag, die zich ergens bevindt en merkt dat de hand van de Heerde ergens bezig is om ons iets bij te brengen. [16:29] Om ons iets te leren. Dat heb je wel eens. Als je gemeente bent en je komt zo samen, het leven gaat zo door, zondag in, zondag uit, week in, week uit. [16:40] Dat je op een gegeven moment denkt, wat overkomt ons nu? Spanningen, scheuringen, ruzie. Het zou maar zo kunnen gebeuren. [16:53] En dan hebben wij de neiging om dan te zeggen, ja ik snap het. Want die broeder, of die zuster, of dat groepje, is behoorlijk al stoken. [17:04] Is behoorlijk dwars. Dus dat de Heer ons eventjes wat wil bijbrengen, ja. Maar het is niet mijn schuld. Kijk, zo'n houding, daar kan de Heerde God helemaal niks mee. Dan is er ook nooit meer een soort doorstart. [17:17] Een soort nieuw begin. Een nieuw begin begint altijd bij een collectieve veroogmoediging. En je zou denken, nou waar zijn de rest dan? Heeft Daniel nou mensen kunnen mobiliseren om met hem op de knieën te gaan? [17:29] Nee. Of hij zijn best gedaan heeft, weet ik niet. Maar hij is in ieder geval zelf op de knieën gegaan. Hij heeft zelf beleden, heren, wij hebben gezondigd. We hadden het even over Jozua. [17:44] Maar als ze daar bij Jericho de overwinning behaald hebben. Maar bij Aai de nederlaag krijgen. Dan wijst God uiteindelijk Aagan aan met zijn familie. [17:56] En dan moet Jozua voor de Heerde God gaan komen. En hij moet gaan zeggen. Wij hebben gezondigd. Hij gaat niet zeggen Aagan heeft gezondigd. [18:07] Dus pak het maar flink aan. Nee. Wij hebben gezondigd. Dat is door de hele Bijbel heen de enige juiste houding. Om als zich iets heeft voorgedaan. [18:18] Om dan bij de Heerde God aan te komen en te zeggen. Heer, hier zijn we. Wij hebben gezondigd. Het heeft bij ons plaatsgevonden. En terecht dat hij ons aanpakt. Dat is een prachtige profielschets voor vandaag. [18:32] Hoe Daniel zich hier gedraagt. Die tekst waar hij dan is gaan lezen. Is bijvoorbeeld in Jeremia 29 vers 10. Want zo zegt de Heerde. [18:44] Zegt Jeremia daar. Voorzeker. Pas wanneer 70 jaar in Babel voorbij zijn. Zal ik naar u omzien. Om en over u mijn goede woord gestand doen. [18:54] Door u terug te brengen naar deze plaats. Daar zijn de 70 jaren waar Daniel op terecht gekomen was. Al lezende. Wordt nog eens herhaald in hoofdstuk 25 vers 11 van 12. [19:07] En ook nog in hoofdstuk 27 vers 7. Drie keer toe. Minstens zegt Jeremia. Dat het om 70 jaren gaat. En toch. [19:18] Daniel. Daniel. Rekent er niet op. Dat de Heerde zijn goede woord. Zomaar even gestand doet. En zomaar en even weer terug gaan brengen. [19:31] Naar Jeruzalem. Mooi trouwens. Dat Daniel. Jeremia. En de boeklof van Jeremia. Al aanneemt. Als het woord van God. [19:45] Over. De samenstelling van de Torah. Het oude testament gesproken. Dit zijn van die voorbeelden. Waarvan je denkt. Wie stelt nou de Bijbel samen. Zo'n vraag die vaak wordt gesteld. [19:57] Nou Daniel had er helemaal geen moeite mee. Hij proefde in de boekrol van Jeremia. Dit is woord van God. En daar ga ik op bouwen. En daarmee ga ik naar de Heerde God. En daarmee maak ik mij voor hem klein. [20:10] Die 70 jaar. Daarvan zou je af kunnen vragen. Ja maar waarom nog 70 jaar. Waarom niet 60 of 20 of 170. [20:22] Is dat een beetje natte vingerwerk van de Heerde God. Of is daar een gedachte bij. Nou er zijn geen. Er is in de Bijbel geen natte vingerwerk. Nergens. [20:33] Er is altijd een gedachte bij. Die snappen we niet altijd. Maar er is altijd wel een gedachte bij. En bij dit plan. Zit ook een gedachte. Die 70 jaar komen ergens vandaan. [20:44] En dat lezen we niet in Daniel of in Jeremia. Maar dat lezen we in het laatste boek van het Oude Testament. Namelijk twee kronieken. Dan zegt u misschien. [20:56] Ja het niet in de Bijbel. Het laatste boek toch. In het Oude Testament. Ja maar in de Hebreeuwse Bijbel wel. In de Hebreeuwse Bijbel is twee kronieken. Het laatste boek. Het laatste chronologische boek. [21:09] Dat is de geschiedenis van het Oude Testament. U weet hoe de geschiedenissen worden beschreven in het Oude Testament. Je hebt daar de boeken Samuel en Koningen voor. [21:22] Die samen ook een heel stuk geschiedenis beschrijven. Eigenlijk laat God daarin zien hoe wij mensen door die geschiedenis heen gaan. Met heel veel fouten en tekortkomingen. [21:33] Heel veel zonden. Heel veel falen. Maar het is ook een andere manier om door de geschiedenis te gaan. Namelijk niet met een menselijke bril op. Maar met een goddelijke bril op. [21:44] En dat doet God in één en twee kronieken. Dat hij ons eigenlijk even meeneemt in de geschiedenis. Zoals hij naar de mensheid kijkt. En dan begint hij in één kronieke met Adam. [21:57] En hij eindigt twee kronieken. Met de terugkeer uit de ballingschap. En dan lees je in het laatste hoofdstuk. In twee kronieken 36 vers 21 het volgende. [22:11] Om het woord des heren door Jeremia verkondigd. In vervulling te doen gaan. Totdat het land zijn sabbatsjaren vergoed heeft gekregen. [22:24] Al de dagen die het woest lag. Heeft het gerust. Om 70 jaar vol te maken. [22:36] Die 70 jaar. Is niet zomaar arbitrair. Is niet zomaar natte vingerwerk. God zegt hier. Terugkijk het op de geschiedenis. [22:49] Die 70 jarige ballingschap. Was nodig. Om het land. Rust. Te geven. Sabbatsjaren. [23:02] Had het land nodig. Wat is hier dan aan de hand. Kijken we even naar het moment dat God met Israël begon. [23:15] Uit Egypte en door de woestijn. Dan komen zij ongeveer in het land jaar 1405 aan. In Canaan. [23:29] Onder Joshua. En wonen ze daarna in het land. Tot aan de ballingschap. Dat betreft dus zo'n periode van 800 jaar. [23:43] Nou had God bij de Sinei. In het begin van de woestijnreis. Hen hele duidelijke wetten gegeven. Ook hoe zij eens zouden moeten gaan handelen en leven. [23:56] Als ze in het land zouden wonen. En een van die wetten was. In Leviticus 25 vers 4. In het zevende jaar zal het land een volkomen sabbat hebben. [24:09] Een sabbat voor de heren. In het zevende jaar. Dat betekent. Zeven jaar zaaien en oogsten. [24:19] Maar het zevende jaar dan niet meer. Zes jaar zaaien en oogsten. Het zevende jaar niet meer. En in vers 11 staat erbij. Een jubeljaar zal dit vijftigste jaar voor u zijn. [24:32] Dan zult gij niet zaaien. Dat zijn zo de sabbatsjaren. Als je je gaat tellen. Dan zijn er dus zes jaren. Waarin Israël in het land zou mogen zaaien en oogsten. [24:47] En daarna kwam een jaar dat dat niet mocht. Dat was een blokje van zeven jaar. Eerste blokje. Tweede. Derde blokje van zeven jaren. [25:00] En dat gaat dan door tot je zeven blokjes van zeven jaren hebt. En dan heb je normaal gesproken in die fase van 49 jaar heb je zeven sabbatsjaren. [25:12] Waarin Israël ervan uit moest gaan. In het zesde jaar hebben wij zoveel van oogsten. Kunnen we twee jaar van eten. Had God ook beloofd. Na die 49 jaar. Komt er een 50ste jaar. [25:25] Een extra sabbatsjaar. Zodat je in een blok van 50 jaren. Acht sabbatsjaren hebt. Dus elke 50 jaar hoorde Israël acht sabbatsjaren te hebben. [25:42] Nou kijk je nou die hele tijd dat ze in Israël gewoond hebben. Die 800 jaren. Dan zouden er dus normaal gesproken. [25:53] In 800 jaar. 800 gedeelde 50. Is 16 blokjes. Van 50 jaar zijn. [26:06] Dus 16 keer 8. Is 128 sabbatsjaren. Zouden er gehouden moeten zijn. Maar wat hebben we in twee kronieken gelezen. [26:20] God zegt. Ik heb er van die 128. 70 jaar niet gekregen. En als mijn volk dan in ballingschap gaat. [26:32] Dan zorg ik ervoor. Dat dat land wat 70 jaar. Tekort is gekomen. Alsnog de rust gaat krijgen. Dus dat is nogal wat. [26:48] Meer dan de helft van het aantal sabbatsjaren. Heeft Israël niet gehouden. Er komen dus heel wat jaartjes voor. In Israëls 800 jaren bestaan. [27:01] Dat het volk massaal tegen elkaar gezegd heeft. Ja eigenlijk horen we dit jaar een sabbatsjaar te hebben. Eigenlijk horen we niet te gaan zaaien of te gaan maaien. Maar we lappen dat aan onze laarzen. [27:11] Want we gaan wel zaaien. En we gaan wel maaien. En in welke periode dat geweest zijn. Dat wordt ons niet verteld. Maar je kunt je voorstellen. Dat onder de koningen David en Salomo. [27:24] Het onbestaanbaar was. Dat dit een praktijk was. Daar werden de sabbatsjaren wel in stand gehouden. Maar het was een totale reageringsperiode. Van 80 jaar. Dus slechts maar een tiende van de tijd dat Israël in Canaan gewoond heeft. [27:41] Daarvoor en daarna deed men wat men wilde. Het boekrichteren. Tussen de tijd van Jozua en van Saul. Ieder deed wat goed in zijn eigen ogen. [27:54] Na Salomo. Het rijk in twee stammen gedeeld. In twee delen gedeeld. We hoeven de geschiedenis maar na te gelopen. Van de koningen die achter elkaar. [28:07] De een naar de ander. Goddeloos waren. Ze deden naar hun eigen goedkeuren. En God heeft geteld. Net als de vorige keer toen we nadachten over het offer. [28:20] Het morgen. Het avondoffer. Als God dat niet krijgt. Dan telt hij wel de keren dat hij ze niet krijgt. Als God de Sabbatsjaren in zijn land niet gehouden ziet. [28:35] Dat het land de rust niet krijgt die hij het vindt dat het moet krijgen. Dan zegt God dan ga ik het op mijn manier en op mijn moment ook wel inhalen. Ik zorg dat je je rust gaat krijgen. [28:51] Dat is ook zo'n principe. Wat je vandaag gewoon tegenkomt. Je eigen leven. Vanaf de beschipping al. Is de verhouding werk rust. [29:03] Eén op zes. Of zes op één beter gezegd. Zes dagen werken. Eén dag rust. We zitten midden in een 24 uurseconomie. [29:15] Zeven dagen in de week. En wat zie je bij de mensen om je heen. De ene naar de andere burn-out. Stress. En noem maar op. Dat de wereld zonder God die gekte gaat doen. [29:30] Ze komen er wel achter. Maar als christenen daaraan meegenwerken. Dan komen christenen zichzelf tegen. Beter gezegd. [29:41] God zet zo iemand wel eens even stil. Ik zet jou even in de parkeerstand. Beste vriend of vriendin. Net als mijn land. Zeventig jaar. [29:53] Dan zal het ons in onze burn-out tijd niet overkomen. Dat we zeventig jaar stil staan. Laten we dat niet hopen. Dan blijft er weinig tijd over. Zou je denken. Maar dat er een tijd is. Waarin je even door heren tot stoppen wordt gedwongen. [30:05] Ja dan zou je denken. Dan ga ik nog gaan naar de dokter. En dan ga ik even mijn medicijnen halen. En dan ben ik er over een jaartje weer overheen. In plaats van net te doen als Daniel doet. Dan zeggen heren ik heb het verknald. [30:17] Ik heb uw eenvoudige principes niet gehandhaafd. Door op mijn tijd mijn rust te nemen. Om stil te worden bij u. En dat hoeft niet per se één dag in de week te zijn. [30:29] Ja mag alsjeblieft. Maar ook om elke dag. Is even stil te zijn. We noemen dat wel een stille tijd. Misschien ook wel een verhouding van één op zes. [30:42] Het zijn twaalf uur in de dag zegt de heren. Dan ben je wakker. En als je van die twaalf uur een op zes. Als stille tijd neemt. Dan springen er zo van die twaalf uur al twee uur naar boven. [30:54] Waarvan je denkt. Dan ga ik eens even met de heren samen in de binnenkamer. Is even de dingen doornemen. Van mij. En hij de zijne met mij. [31:05] Dat hij iets aan mij kwijt kan. Als dat niet gebeurt. Dan komen we onszelf een keer tegen. Dan gaat het mis in ons geloof leven. Daar merkt een ander misschien nog niet direct wat van. [31:18] Maar op een gegeven moment. Net als met Israël. Dan merkt iedereen om je heen. Dat je dat contact met de heren God een beetje bent kwijtgeraakt. Dan kun je opnieuw niet met je vinger naar iemand anders wijzen. [31:29] Dan moet je alleen maar naar jezelf wijzen. En zeggen. Heer. In mijn leven is er misgegaan. Ik heb u losgelaten. En het heeft ook effect gehad in de gelovigen om mij heen. In de gemeente waar ik deel van uitmaak. [31:41] En als er dingen misgaan. Dan is het niet zozeer die ander die het misgedaan heeft. Maar dan ben ik het. Die in de eerste plaats dat zoutende zout had horen te zijn. Dat schijnende licht had horen te zijn. [31:51] Naar mijn medegelovigen om mij heen. De hele simpele basisprincipes van de schepping. Die God in de hele schepping gelegd heeft. Die God in Israëls leven gelegd heeft. [32:04] En die God ook in uw en mijn leven gelegd heeft. Hele simpele dingen. Maar die 70 jaren die komen dus terug. Vandaar de stilte in het land Kanaan. [32:19] Zonder tempel. Zonder volk. Het land moest zijn rust hebben. Dit hoofdstuk gaat door. [32:33] Als een grote beleidenis. En die eindigt in vers 19. Dat gewet. In vers 20. [32:49] En terwijl ik nog sprak. En bad en mijn zonde. En de zonde van mijn volk Israël beleed. En mijn smeking over de heilige berg. Mijn schots uitstorten voor de Heer en mijn God. [33:02] Terwijl ik nog sprak in het gebed. Kwam de man Gabriel. Die ik tevoren had gezien in het gezicht. In een eilende vlucht. Tot vlak bij mij op de tijd. [33:14] Van het avondoffer. En hij begon mij te onderrichten. En sprak met mij. En zei Daniel. Nu ben ik uitgegaan. [33:26] Om u een klaarige inzicht te geven. Bij het begin van uw smeekbeden. Is er een woord uitgegaan. En ik ben gekomen om het u mee te delen. Want. U bent zeer bemind. [33:39] Let dus. Op het woord. En sla acht. Op het gezicht. Is het niet fantastisch. Dat op het moment dat Daniel hier begint te spreken. [33:55] De engel Gabriel al in beweging komt. Om naar hem toe te komen. En dat doet op de tijd. Op het moment dat het avondoffer wordt gebracht te worden. [34:07] Daar komt de Babel natuurlijk niet zoveel van terecht. Maar Daniel is als vrome jood. Bezig met het moment van het avondoffer. U weet hoe hij daar drie keer per dag. [34:19] Voor het open venster naar Jeruzalem bidt. Ook op de tijd van het avondoffer. Want daar in Jeruzalem hoorde het. Op dat moment gebracht te worden. En hij is bezig met het gebed. [34:31] Op het moment dat het weer zover is op die dag. En Daniel herinnert zich van heel vroeger. Van zijn jeugd. Ik was erbij. Toen daar op dit moment in Jeruzalem het avondoffer gebracht werd. [34:45] De tijd van het gebed. En dat klinkt door in het Nieuwe Testament. De vrome joden gaan naar de tempel. Op de tijd van het gebed. Op de tijd van het avondoffer. En het gebed wat Daniel hier doet is een offer. [34:59] En het komt boven bij de Heere God aan. En die Heere God zendt direct zijn grote engel Gabriel. Om naar deze man een paar woorden over te brengen. Het eerste wat Daniel hoort is. [35:13] Daniel. Jij bent zeer bemint. In onze taal Daniel. Ik hou van jou. De taal van de Heere God. [35:25] Als hij dat Daniel ziet als iemand die bereid is zich klein te maken voor hem. Dat is altijd het uitgangspunt. U weet het hoe het ging bij Simon Petrus. [35:40] Na de opstanding. Aan de oever van het meer van Tiberias. Krijgt hij drie keer de vraag. Simon. Zoon van Jona. [35:51] Houd jij van mij? Houd jij meer van mij dan deze? En dat Simon uit zichzelf moet zeggen. Ja ik houd van u. Heer u weet alle dingen. [36:02] U weet dat ik van u houd. Daniel had niet zo'n momentje nodig. Hij kwam uit zichzelf tot die beleidenis. En dan hoort hij van de Heere God. [36:13] Daniel. Ik houd van jou. Maar ik heb je ook wat te vertellen. En dat is eigenlijk de houding door het hele boek heen. Van Daniel en van zijn drie vrienden. En je volgt Daniel tot het langst. [36:26] Als iemand die heel dicht. Heel vroom bij de Heere God leeft. Niet met de pretenties van. Ik maak het wel even. Om bij het hof van Nebukadnezen bijvoorbeeld te zeggen. Ik ga de spijzen van de koning niet eten. [36:38] Want daar ben ik dat trots voor als Jood. Nee. Hij vraagt. Gun ons de tijd. Geef ons de gelegenheid. Test ons maar uit. En dan rekenen wij erop. [36:50] Dat onze Heere God ons gaat helpen. Zo'n houding. Is de basis waarop God van zijn kant ook aan Daniel steeds meer kan vertellen. En dat is nog ook een principe van vandaag. [37:03] Je kunt je soms afvragen. Hoe komt het nou dat er zo weinig inzicht onder gelovigen is. Dat gelovigen in het algemeen heel goed gelovig zijn. Weet je wat het verschil is tussen een ongelovige en een gelovige op dit punt. [37:17] Een ongelovige die gelooft alles zolang het maar niet in de Bijbel staat. Een gelovige gelooft alles als er maar een Bijbeltekst bij hoort. En op het internet wordt onze heel veel informatie toegezonden waar Bijbelteksten aan worden geplakt. [37:35] Maar het zegt niks over inzicht in Gods gedachten. Inzicht in Gods gedachten daar is een voorwaarde aan verbonden. Een voorwaarde waarin wij, waarin ik, waarin u een kleine, nederige houding dient aan te nemen. [37:51] Bid en u zal gegeven worden. Zoekt en u zult vinden. Ook weer een heel eenvoudig principe. Wijsheid, inzicht in Gods gedachten komt ons alleen maar toe in de houding die Daniel ons hier aanreikt. [38:10] Nederigen op de knieën. In de stille tijd is dan ook bedoeld om ons klein te maken voor de Heren. En zijn woord voor hem open te leggen. Heer, helpt u mij om uw gedachten te begrijpen? [38:22] Wilt u mij door uw geest voorlichten? En dat overkomt Daniel hier ook. Daniel is iemand die vergezichten kreeg over dingen waar hij misschien zelf nog niet de draaggewijten van heeft begrepen. [38:35] Maar wat een fantastische dingen. In vers 24 tot 27, die gaan we even lezen. Daniel 9 vers 24 70 weken zijn bepaald over uw volk en uw heilige stad om de overtreding te volleindigen. [39:01] De zonde af te sluiten, de ongerechtigheid te verzoenen en om een eeuwige vergerechtigheid te brengen. Gezicht en profeet te bezegelen en iets allerheiligst te zalven. Weet dan en versta vanaf het ogenblik dat het woord uitging om Jeruzalem te herstellen en te herbouwen. [39:18] Tot op een gezalfde, een vorst zijn zeven weken. En 62 weken zal het hersteld en herbouwd blijven met plein en geracht. [39:29] Maar in de druk der tijden. En na 62 weken zal een gezalfde worden uitgeroeid. Terwijl er niets tegen hem is. En het volk van een vorst die komen zal, zal de stad en het heiligdom te gronden richten. [39:42] Maar zijn einde zal zijn in de overstroming. En tot het einde toe zal er strijd zijn. Verwoesting waartoe vastbesloten is. En hij zal het verbond voor velen zwaar maken. [39:54] Een week lang. In de helft van de week zal hij slachtoffer en spijsoffer doen ophouden. En op een vleugel van gruwelen zal een verwoester komen. En wel tot aan de volleinding toe. [40:08] En waartoe vastbesloten is. Dat zal zich uitstorten over wat verwoest is. U merkt, ik heb het voorgelezen, de MBG-vertaling. Als u de Herzien-in-Staten-vertaling meeneemt. [40:19] En meeleest. Dan merkt u dat het niet altijd makkelijk is om de dingen die hier worden verteld even simpel te vertalen. We gaan proberen daar een klein overzichtje in aan te brengen. [40:32] De 70 weken zijn bepaald over uw volk en uw heilige stad. En vers 24 is dan zo'n korte samenvatting van wat de bepalende dingen zijn over Israël en over Jeruzalem. [40:48] Allereerst duurt het, is het aan de eind van die 70 weken, zo dat de overtreding wordt volleindigd. Israël zal stoppen met overtreden. [41:04] De zonde wordt afgesloten. Israël zal niet langer te boek staan als een zondig volk. De ongerechtigheid wordt verzoend. [41:22] Israël zal beseffen dat het kan op grond van een verzoeningswerk. Om eeuwige gerechtigheid te brengen. Israël zal kennis maken met recht en gerechtigheid. [41:37] En er niet bang voor hoeven te zijn, maar daar deel aan hebben. In Gods ogen zal Israël een rechtvaardig volk worden. Gezicht en profeet worden verzegeld of bezegeld. [41:51] Functioneren niet langer meer. Israël hoeft niet meer te leven aan de hand van profetieën om vooruit te kijken. Nee, de profetieën gaan in vervulling. [42:02] Aan het eind van die 70 weken zal iets allerheiligst worden gezalfd. [42:15] Het klinkt als een hele sumiere samenvatting van immens grote dingen. En die worden inderdaad uiteengezet in de versen daarna. En dan merken we dat we hebben weer te maken met 70. [42:30] Maar niet de 70 jaren van de ballingschap. Maar het getal 70 neemt Gabriel over in het visioen. En maakt van die 70 jaren 70 weken. [42:41] Beter gezegd 70 jaarweken. Dat betekent dat een periode van 70 x 7 is 490 jaren. Dat een jaarweek of een week ook uit jaren kan bestaan. [42:59] Hebben we al een Leviticus gezien. Waar 6 jaren worden gezaaid en geoogst. En het 7e jaar een Sabbatsjaar is. Dat is ook zo'n week. Nou die terminologie, die inhoud komt terug. [43:13] In dat wat Daniel hier van Gabriel hoort. 70 weken zijn besloten over uw volk. En over Jeruzalem. En dan komt daarna die prachtige samenvatting. [43:24] Van al die dingen die dan in vervulling gaan. Die 70 jaarweken zijn opgevuld of verdeeld in drie fases. Allereerst 7 weken. [43:37] Dus 49 jaren. Die beginnen bij de opbouw van Jeruzalem. Zo wordt het hier verteld. Als Jeruzalem wordt hersteld. [43:50] Dan begint de klok van 70 weken te lopen. Nou u weet hoe Ezra naar Jeruzalem is teruggekeerd uit Babel. Maar niet om de stad te herbouwen. [44:02] Ezra ging terug. En Jozua en Zerubabel om de tempel te herbouwen. Maar Nehemia. Is degene die de stad gaat herbouwen. [44:15] Met de muren en de poorten en de torens. Want een stad zonder muren en poorten en torens is geen stad. Is alleen maar een verzameling huizen. Maar Jeruzalem wordt weer een stad. Als het zich veilig achter de muren kan bewegen. [44:28] Dus Nehemia is degene waar dan God zijn klok weer mee laat lopen. Dan begint de 70 weken te draaien. En na die 49 jaren waarin Nehemia en de opbouw van Jeruzalem zijn bezig gegaan. [44:45] Ja dan wordt het stil. Nou komen er 62 weken. Dus 62 x 7. 434 jaren. Waarin het eigenlijk niet zo druk is. [44:58] Er wordt niet zoveel over verteld. Er is de tijd tussen het oude en het nieuwe testament in. Maar inclusief de evangelie. Want die tijd wordt afgesloten. Met de uitroeiing van de Messias. [45:14] De gezelfde. Die wordt uitgeroeid. Na die periode. Dus Israël. Als zij de profetie van Daniel hadden kunnen begrijpen. [45:26] En wilden begrijpen. Hadden ze al vanaf de Nehemia kunnen gaan rekenen. Wanneer de Messias er zou zijn. En wanneer die zou worden uitgeroeid. [45:39] Ter dood gebracht. Er staat erbij. En hij heeft niets. In vers 26. [45:51] En dat is waar. De Messias. De koning. Die kwam. Voor een koninkrijk. Die kwam voor een troon. Maar toen hij werd gekruisigd. [46:02] Had hij nog een koninkrijk. Of openlijk althans. En ook geen troon. De troon van zijn vader David bleef leeg. Hij had niets. [46:13] Dat is één mogelijke vertaling. Maar je kunt het ook op een ander meer vertalen. Namelijk. Hij werd uitgeroeid. En het zal niet voor hemzelf zijn. [46:26] Dat is ook waar. Toen de Messias stierf. Toen de Heer Jezus stierf. Was niet voor hemzelf. Maar hij gaf zijn leven voor u en voor mij. En uiteindelijk op grond van zijn verzoeningswerk. [46:39] Zal uiteindelijk ook Israël. Weer tot God teruggebracht worden. Ja. Zal zelfs de hele schepping. Tot God teruggebracht worden. Het zal niet voor hemzelf zijn. [46:50] Hij heeft in zijn eentje. Het verzoeningswerk tot stand gebracht. De derde mogelijke vertaling is. De Messias wordt uitgeroeid. [47:02] En er zal niets tegen hem zijn. En dat is ook waar. En alle drie de vertalingen. Dan kom je verschillende vertalingen tegen. En ze zijn alle drie waar. En dat klopt ook. [47:14] Want toen hij stierf. In de aanloop. In het zogenaamde proces. Toen zei de vrouw van Pilatus al tegen hem. Van heb niets te doen met deze rechtvaardigen. [47:27] En zelfs Pilatus kon zijn handjes aan ons schuld wassen. En hij zegt. Ik vind niks aan deze mens. Hij is onschuldig. Maar uiteindelijk konden zij gelukkig nog net twee valse getuigen vinden. [47:38] Op grond waarvan hij ter dood werd veroordeeld. Maar er was niks tegen hem. Geen zonde. Maar de Messias werd uitgeroeid. En dat aan het eind van 62 weken. [47:53] Op grond daarvan is dan ook Jeruzalem. En het heiligdom verwoest. Onder Titus in het jaar 70. En dat wordt hier door Daniel al verteld. [48:05] Stad. En volk. En heiligdom worden verwoest. Er blijft er nog één week over. [48:24] In die ene week. Hebben we gelezen. Als je even uitvergrotert. Al die zeven jaren van die laatste week. Dan wordt er een. [48:37] Verbond gesloten. door die vorst. Met velen. In het midden van de week. [48:52] Hebben we gelezen. vindt er een. Gruwel. Plaats. In de tempel. Hebben we de vorige keer ook even naar gekeken. Dat er een moment zal komen. [49:03] Dat de tempel in Jeruzalem weer wordt herbouwd. dat God weer wordt aangebeden. En dat er door het toedoen van een of andere ingreep. [49:15] En een macht. Het offeren aan de Heere God wordt stopgezet. Dat er een gruwel wordt opgericht op het tempelplein. En dat van dat moment de aanbidding. [49:26] Alleen mag gelden voor dat beeld. Dat vindt plaats. Zegt Daniel. Halverwege die zeven jaren. Die laatste week. [49:39] Die nog. Staat te wachten. En ik vraag u. Na de verwoesting van de stad. En na de verwoesting van het heiligdom. [49:52] Is er dan al een moment aangebroken. A. Van de tempel die is herbouwd. B. Van een afgodsbeeld. Wat op die tempel gaat functioneren. [50:04] En dan zeggen we. Nee. Dat is er nog niet. Dat is ook wat de Heer Jezus zei. In Matthäus 24 vers 15. U komt op datzelfde citaat terecht. [50:15] Daar keken we de vorige keer ook al even naar. Als de Heer Jezus dan zegt. In Matthäus 24 vers 15. Wanneer u dan. De gruwel van de verwoesting. Waarvan gesproken is door de profeet Daniel. [50:26] Zult zien staan op de heilige plaats. Laat hij die het leest erop letten. Dus ook de Heer Jezus wijst vooruit. Naar een moment. Wat nog moet gaan komen. [50:39] Want nog tijdens zijn leven. Nog tot het jaar 70. Is die gruwel. Op de tempelplein. Niet opgericht. Er zit dus. [50:52] Een grote ruimte in. Tussen het moment dat de Heer Jezus is. Vermoord. En die laatste week. [51:04] Die nog moet gaan lopen. Toen de Heer Jezus stierf aan het kruis. Werd die voorrang van boven naar beneden. In het tampen gescheurd. Waarmee God ook openlijk liet weten. [51:15] Ik zet Israël even aan de kant. We gaan straks verder. Later. Maar nu even. Is de tijd dat wij als gemeente op aarde. Zijn. Volop aan de gang. [51:27] En wij wachten nog steeds. Op de vervulling. Van die laatste week. Wat komt dus nog. De vraag alleen wanneer. [51:37] In hoofdstuk 24. Vers 21. Zegt hij deze later. En dan. [51:48] Namelijk op het moment dat die gruwel van de verwoesting er zal zijn. Dan zal er een grote verdrukking zijn. En dan komt de Messias. [52:01] Nou. De vorst die Jeruzalem heeft verwoesten. En het tempel ook. Was natuurlijk de titus. Als de bevel hebben van de Romeinse legermachten. [52:13] Het Romeinse Rijk was toen in bewind. En dat was het eigenlijk de koning die ervoor zorgde. Dat dit gebeurde. Maar als er dan zoveel tijd tussen ligt. Inmiddels al meer dan 2000 jaar. [52:28] Hoe kan dan die Romeinse vorst. Dezelfde vorst zijn. Die straks. Een verbond met velen zal sluiten. Weet u nog van de eerste keer. [52:42] Toen wij keken naar Europa. Als een macht. Die er even was. Toen een tijd wegbleef. [52:54] En weer terug gaat komen. Die vorst. Die er dus was ten tijde van de verwoesting van Jeruzalem. Het Romeinse Rijk was daarna. [53:08] Vanaf 400 na Christus verdwenen. Althans de westelijke deel. Dat Romeinse Rijk komt weer terug. In de vorm van wat we nu kennen. [53:18] Europa. De leider. De toekomstige leider van Europa. gaat een verbond sluiten. [53:30] Met de velen. En de velen. In de profetieën. Is altijd de ongelovige. Massa van Israël. [53:41] Als het daar staat. Het grote deel van Israël. Wat niet rekent met de Heere God. Jazaja heeft het erover. Hij heeft over de massa. [53:51] Het ongelovige deel van Israël. Maar gelukkig ook over een klein restant. Een overblijfsel. Het is nooit hopeloos met Israël. Nee. Het is altijd een klein begin. Een klein trouwdeel. [54:05] Maar de massa. Is ongelovig. Vijandig. Dat was ook zo toen de Heer Jezus kwam. De massa was ongelovig. Een klein deel. De discipelen. [54:15] Een aantal vrouwen. En noem het dan maar op. Een handjevol hier en daar. Die was trouw. Die geloofde in hem. Maar het was de minderheid. En dat zal straks ook zo zijn. [54:28] Als de Heer opnieuw weer komt. Maar die massa. Dat grote. Ongelovige deel van Israël. Die sluiten een verbond. [54:40] Die hebben namelijk ook een leider. En die leider van Israël. Die sluit dat verbond met die leider van Europa. Dat is wat we opmaken uit deze profetieën van Daniel. [54:54] En die passen. Heel erg goed. Bij wat de Heer Jezus zelf zegt in Johannes 5. Vers 43. Als hij daar de tegenstand merkt. Van de Joodse leiders. [55:04] De schrifteleren. De fariseeën. Dan zegt hij. Ik ben gekomen. In mijn naam. In de naam van mijn vader. Maar u neemt mij niet aan. Als een ander komt. [55:16] In zijn eigen naam. Dan zult u die aannemen. Er komt dus iemand. Die mij imiteert. Iemand die net doet. [55:30] Alsof hij de Christus is. Een nep Christus. En die zullen u met open armen aannemen. Nou dat woord kom je in de Bijbel inderdaad ook tegen. De anti-Christ. [55:45] Anti. Betekent niet tegen. Dat is contra. Nee anti betekent. In de plaats van. [55:56] Je presenteert jezelf alsof. We kennen dat nep. Ook uit nep nieuws. Het wordt gebracht alsof het nieuws is. Maar het is niet nieuws. Het is misleiding. [56:08] En zo komt er ook een Christus straks. Die niet de echte Christus is. Maar een nep Christus. Die misleidt. Johannes schrijft zelfs een eerste brief. [56:20] Niet alleen maar straks. Maar er zijn nu al vele anti-Christussen op pad. Die allemaal lijken op die ene anti-Christ die gaat komen. Die allemaal net doen alsof zij de ware boodschap hebben. Maar pas op. [56:31] Het is imitatie. En dan merken we dat het heel erg ingewikkeld is vandaag soms. Om te proeven of je met echt. Of met imitatie te maken hebt. [56:42] Heb je met de echte woorden van de Heere God te maken. Heb je met de echte Christus te maken. Of niet. Nou zeg je anders. Het is niet zo erg moeilijk hoor. Je kunt wel merken aan iemand. [56:54] Of namens de echte Christus komt. Of dat die imiteert. Een echte Christen. Een boodschap van de echte Christus. Heeft de Heere God lief. [57:06] Heeft zijn woord lief. Heeft de gelovige lief. Dat zijn de simpele criteria. Die Johannes al in zijn eerste brief schrijft. Om te onderscheiden. Tussen echt en nep. [57:19] Israël zal straks de behoefte hebben aan een leider zoals Europa. Hebben we gemerkt de eerste avond. Dat nu ook al heeft. De behoefte aan een sterke leider. En die ook gaat krijgen. [57:31] Israël kent straks ook zo'n behoefte. En we begrijpen nu ook wel. Na de hand van de tweede avond. Waarom die behoefte zo groot wordt. Want je zult maar ten noorden en ten zuiden van jou. [57:45] Gigantische machten zien ontwikkelen. En je zult maar leider zijn van Israël. Ook al ben je ongelooflijk. Ook al presenteer je jezelf als de Messie. [57:55] Maar je bent het niet. Maar ook al ben je de leider van Israël. En je ziet die gigantische macht dat je ontwikkelde. Dan zoek je een bondgenoot. En je zegt. [58:06] Daniel zegt. Die vindt deze in de leider van Europa. Nou die persoon. Die komen we in de Bijbel tegen. Op verschillende manieren. [58:18] Paulus die spreekt hem ook. Bespreekt hem ook beter gezegd. Maar gezien de tijd gaan we niet allemaal in detail bij langs. Maar Paulus in 2 Thessalonica 2. [58:29] Van 1 tot 9. Die noemt hem de mens van de zonde. De zoon van het verderf. De wetteloze. En hij zegt van hem. [58:42] Die gaat in de tempel zitten. En die verheft zich alsof hij God is. En dat is de wetteloze. Paulus noemt hem op deze manieren. [58:54] Johannes noemt hem de antichrist. Als we even naar de geschiedenis nog terug gaan. Het overzicht wat we vaker voor ons hebben gehad. Dan zitten wij nu in deze tijd dat we op aarde zijn. [59:08] De heilige geest hebben we bij ons. De Heer is in de hemel. En wij kijken uit aan zijn verschijning. Waarop alle profetieën in vervulling gaan. [59:20] En wij met hem terug gaan keren. En zijn ze Messiaanse Rijk gaat beginnen. Voor die tijd krijgen we natuurlijk de opname. [59:33] Hij zelf komt. En wij gaan hem tegemoet. En zijn met hem. En wij wachten in de hemel op zijn verschijning. Om dan ook met hem te kunnen gaan verschijnen. Na die opname. [59:45] Dan komt daar weer dat prachtige herstel bij Israël. Gaat Gods geest in dat volk weer een opwekking verzorgen. Waardoor de boodschap gaat klinken. [59:56] Ook door de wereld. En ook onder de volkeren komen velen tot geloof. We hebben ook gekeken naar de manier waarop het boek Openbaringen in die tijd ook meeloopt. [60:07] In de beschrijving daarvan. Een hoofdstuk 7 tot 19 van het boek Openbaring vertelt heel veel. Over die zogenaamde grote verdrukking. Die 3,5 jaar voorafgaande aan de verschijning van de Heer. [60:20] Die begint met het op aarde werpen van Satan uit de hemel. En dat hij instrumenten gaat vinden. Allereerst bij degene die van het Romeinse Rijk afkomstig is. [60:33] Het Romeinse Rijk dat stopt hier. Die macht die was. Die niet is. Maar weer terug gaat komen in het huidige Europa. [60:44] En dat het huidige Europa zich ontwikkelt tot een gezelschap landen. Wat hunkert naar een sterke leider. Het beest uit de zee. [60:55] Openbaringen 13. Leider nummer 1. Maar ook Israël krijgt een leider. Het beest uit de aarde. [61:07] Openbaringen 13. Het tweede deel. En lees hem even mee. Omdat even... Dat ik niet zomaar wat zit te fantaseren. Het risico bestaat. Maar we proberen schrift met schrift te vergelijken. [61:19] Want dan zou dat beest uit de aarde... Die antichrist zijn. Die Israël heel makkelijk opneemt. [61:30] Nou lees het maar even mee. Wat van dit beest uit de aarde staat. De openbaringen 12. Wordt Satan op de aarde geworpen. En openbaringen 13. Beschrijft dan direct de twee leiders. [61:41] Die hem dan ter beschikking staan. En in vers 11. Wordt het tweede beest beschreven. Openbaringen 13 vers 11. En ik zag een andere beest opstijgen uit de aarde. [61:55] En het had twee horens aan die van een lam gelijk. Weet u wat de grote tegenstelling is in het boek openbaring? De tegenstelling tussen het lam en de draak. [62:07] Het lam met hoofdletter L. In de hemel. Staande als geslacht. De grote tegenstander. De draak. De oude slang. De Satan. Die altijd heeft geprobeerd om de heer Jezus te vermoorden. [62:19] Aan het eind van de boek. Is Satan in de hel. En staat de heer Jezus als de grote overwinnaar. Op aarde. Om zijn rijk op te richten. [62:32] De uitkomst staat vast. Maar de route daarnaartoe. Is bar ingewikkeld. En ook heel zwaar. Zeker ook voor Israël. Als hier een leider komt. Die lijkt. Op het lam. [62:45] Die lijkt. Op de echte. Maar een imitatie is. En als hij zo komt. En zich presenteert als hun Messias. Dan zullen ze hem ook aannemen. Maar ze komen er wel achter. [62:56] Als hij zijn mond open doet. En hij sprak. Als de draak. Dat is even in het kort. Er is veel meer van te zeggen. [63:08] Maar het gaat ons nu even om die twee leiders. Als we kijken wat ze zich in de verscheiding van de heer Jezus afspeelt. Wat hebben we dan tot nu toe gehad. Dat. [63:22] Straks. Hebben we in Daniel 9 gelezen. Over de stad en het heiligdom. De profeten. En de gezichten worden verzegeld. Alle profetieën zijn tot afronding gekomen. [63:35] Bijvoorbeeld. Wat Zacharië zegt in Zacharië 14 vers 4. Op die dag. Zullen zijn voeten staan op de Olijfberg. En wat was er ook alweer mee. [63:47] De vorige keer herinneren wij ons. Dat de koning van het noorden. Met zijn legermachten. Die zich dan in Egypte bevinden. Omdat de koning van het zuiden is verslagen. Terugkeren. [63:59] Naar huis. En dat hij zijn tenten opslaat om Jeruzalem. En dat de heer Jezus daar een veilige doorgang gaat maken. Als hij op de Olijfberg staat. [64:10] Om de getrouwen in Israël eruit te leiden. Maar die legermacht. Hebben we in Daniel 11 gelezen vers 45. Dan komt hij aan zijn einde. Zonder dat iemand hem helpt. [64:22] De heer Jezus maakt een einde. Aan die macht van die koning van het noorden. Maar er is nog een plekje. Die van groot belang is. In de toekomst. In het eindscenario. [64:33] Van Israël. Namelijk Megiddo. Of Armageddon. Op een baringen 16. En ik leg er even een paar dingen voor. [64:46] Als die koning van het noorden. Naar Jeruzalem gaat. Omdat hij een gerucht heeft gehoord. Uit het noorden. Dan doe ik de suggestie. [64:59] En ik stel u de vraag. Welk gerucht zou dat zijn? U weet. Er is een bondgenootschap. Tussen de leider van Israël. En Europa. [65:12] Als die koning van het noorden. Zo makkelijk naar het zuiden komt. En omgekeerd hebben we gemerkt. Dan zal die leider van Israël. [65:23] Israël. Dan zal elke andere leider. Allang zijn toevlucht hebben gezocht. Tot een bondgenoot. De leider van Israël. Is op dit moment. Buitenslands. [65:35] Maar zijn bondgenoot. Zal hem terug willen brengen. Naar de troon. Europa. En de legers van Europa. Trekken op. [65:47] Naar Begiddo. Degene die ze meezemen. Is de leider van Israël. Europa. [65:58] De leider van Europa. Wordt genoemd. Het beest. De antichrist. Wordt genoemd. De valse profeet. Het beest. Is leider nummer 1. [66:11] De valse profeet. Is leider nummer 2. En als de heer verschijnt. Dan is daar heel eenvoudig. Een einde. Aan deze twee machten. [66:23] Maar ziet u hoe treffend het is. Als deze suggestie klopt. Dat op het moment dat de heer verschijnt. Op het grondgebied van Israël. [66:36] Alle wereldmachten liggen. Die er op dat moment nog toe doen. En als de heer hij komt. Dat de heer hen vernietigt. [66:48] Met de adem van zijn mond. Zoals Paulus vrijft in 2 Thessalonians 2. En dan zegt openbaring in 19. Zo nadat hij uit de hemel is verschenen. En de oproep komt. [66:59] Komt genoemd. Tot de grote maaltijd van het lam. Namelijk alle vijanden worden verslagen. Dat het beest werd gegrepen. En met hem de valse profeet. [67:13] Dan zijn. Op de middelpunt van de hele aarde. Waar het sier uit land lag. De grote vijanden er omheen. [67:25] De vijanden van Christus. Allemaal vernietigd. En is dit heerlijke kleine sier uit land nog over. [67:38] En kan God eindelijk. Het Messiaanse rijk beginnen. Met de heer Jezus gezeten op zijn troon. Maar u weet nog hoe de vorige keer. Meen de vraag kwam. [67:50] Maar Gog en Magog dan. Inderdaad. Die macht. Die blijft op de achterhoede. En de Zegiel zegt in over de 39 vers 2. En ik zal u doen optrekken. [68:02] Uit het uiterste noorden. Dus noordelijker dan de koning van het noorden. In het uiterste noorden. Ligt dat grote Russische gebied. [68:12] En u zal ik brengen. Op de bergen van Israël. En daar zullen zij elkaar afslachten. En dan is uiteindelijk. [68:27] Geen vijand meer over. En kan het Messiaanse rijk beginnen. Maar kan ook in vervulling gaan. Wat God al tegen Abraham zei. In Genesis 12 vers 3. In u. Zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden. [68:40] Het is onvoorstelbaar. Dat je naar God kijkt. In zijn lijn. In zijn band met Israël. Als een volk. Wat zo door en door hardnekkig. [68:53] Godisch. Eigenzinnig was. En dat door alle dingen heen. Met name die grote verdrukking van 3,5 jaar. De tijd van Jacobs benauwdheid. Israël komt uit de smeltkroes. [69:06] Van de Heere God. Naar voren. Geluiterd. Gezuiverd. Als het volk. Waar zijn hart naar uitgaat. Waar zijn zoon kan zitten. [69:17] En het middelpunt van zegen gaat vormen voor de hele aarde. Een kleine toepassing nog. Ten slotte voor ons zelf. Denkt u even terug aan die tekst. [69:29] Waar Paulus schrijft in gelaten 2 vers 20. Ik leef niet meer. Maar Christus leeft in mij. En wat ik leef. [69:41] Dat leef ik door het geloof in de zoon van God. Die mij heeft lief gehad. En zichzelf voor mij heeft overgegeven. Zet uw eigen naam eens even op dat plaatje. [69:54] Een sieraad. Ik ben die parel in Gods hand. Alsof ik op de hele aarde. De enige ben. Waarvoor de zoon van God gekomen is. [70:06] Om zijn liefde aan mij te bewijzen. Door voor mij aan het kruis van Golgotha te sterven. Ik ben de enige voor wie hij dat heeft gedaan. Zo zegt Paulus dat in gelaten 2 vers 20. [70:18] Een tekst. Om uit te lijsten. Om op je hart te graveren. En te zeggen. Heer als u dan zo uw leven voor mij gegeven hebt. Dan wil ik niet zo lijken op Israël. [70:30] Maar ik wil lijken op Daniel. En ik wil mij klein maken voor u. En mij stellen tot een instrument in uw hand. Maak mij bruikbaar. Tot eer van uw naam. [70:42] Dit wil ik graag met u delen. Ik hoop niet dat het te laat is geworden.