Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107149/wie-waren-we-en-zijn-we-nu/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Godemorgen, lieve broeders en zusters. Het is fijn om hier weer te zijn.! Het is heerlijk om zo samen te zingen. Zoals Bouwkje het zei, we vieren feest. [0:15] En zoals we ook gezongen hebben ons in onze liederen, omdat we vrije toegang hebben tot de Vader. Wat een geweldig bevoorrechte positie hebben we. Dat we zo elkaar mogen ontmoeten, maar bovenal ook God de Vader mogen ontmoeten. [0:28] Ik moest zo tijdens de zangdienst denken aan een ontmoeting die ik had in India. Ik heb hier vorige keer dat ik was kort iets verteld over onze reis naar India. Om daar de vele Israëlische backpackers te bereiken. [0:42] Ik moest zo denken aan, samen met Raj was ik op pad. Een Indiase broeder, bij wie ik ook logeerde. Met wie we samen optrokken. Die ook hart heeft voor het Joodse volk. We waren daar op een strand waar alle Israëli's komen. [0:54] Het is een strand waar eigenlijk alleen maar Israëli's komen. En het is daar lang leven de lol. En we gingen op het strand met die jongeren in gesprek. En Raj en ik kwamen in gesprek met een Israëlische jongen. [1:08] De grootste van de groepen. Grote, brede jongen met een flinke zwarte bos krullen. Ik zei me altijd, Joshua zo ongeveer zo voor, zo'n grote generaal. Net zo uit het Israëlische leger kwam hij. [1:20] En daar in India op het strand. En we raakten met hem in gesprek en ik bood hem het Nieuwe Testament aan. En hij zei, nee, nee, ik heb niet zoveel met religie. [1:31] Dus ik vertelde hem, nou dat komt mooi uit, want wij ook niet. Dit boek gaat namelijk niet over religie. Dit boek heeft mij verteld over de Joodse Messias. [1:43] Door wie ik een relatie heb gekregen met de God van Abraham, Isaac en Jacob. Het gaat ons niet om religie, over wat we allemaal moeten doen. Het gaat om een relatie hebben met hem, waar hij het alles al voor heeft voorbereid. [1:58] Tijdens de zangdienst zagen we telkens een kerkje in Duitsland. Ik ben er geweest in dat kerkje. En dat kerkje kan je niet buitenom bereiken. Daar kan je alleen maar door de berg heen komen. [2:09] Door een tunnel die door de berg, door de rots heen gegraven is. En zo is het eigenlijk ook met God de Vader. We kunnen daar alleen door de rots, door de heer Jezus heen bij komen. We hebben een geweldige, bevoorrechte positie gekregen. [2:23] En wat ik hem ook vertelde, deze Messias heeft mij niet alleen een relatie gegeven met de God van Abraham, Isaac en Jacob. Maar hij zag daar Raj naast me staan met zijn Indiaanse uiterlijk, geboren Indiër. [2:36] En hij zegt, ik zeg, Raj hier naast me had ik tot een week geleden nog nooit in levende lijven gezien. Maar toen ik hier in India op het vliegveld aankwam, stond Raj daar op me op te halen. [2:50] En sindsdien verblijf ik en logeer ik bij hem thuis. Deze Messias heeft mij niet alleen een relatie gegeven met God de Vader, maar ook hier met mijn Indiaanse broeder. [3:01] Dat we weten dat we broeders zijn, ook al hadden we elkaar een week geleden nog nooit ontmoet. Omdat we dezelfde God dienen, die God van Israël. Het is een God die ons relaties geeft. [3:12] En over die relatie met de God van Israël, die bevoorrechte positie, wil ik het vanochtend ook met u hebben. Het is een hele bevoorrechte positie, maar niet een vanzelfsprekende positie. [3:26] Niet eentje die er van nature is. En daarover wil ik met u lezen in Evese. Lees uit Evese 2 vanaf vers 1. [3:40] We zullen straks, nee we gaan doorlezen. Evese 2 vanaf vers 1. Daar lezen we aan het begin van het tweede hoofdstuk. [3:53] Ook u heeft hij met hem, dat is de Heer Jezus, levend gemaakt. U die dood was door de overtredingen en de zonden, waarin u voorheen gewandeld hebt. [4:08] Overeenkomstig het tijdperk van deze wereld. Overeenkomstig de wil van de aanvoerder van de macht in de lucht. Van de geest die nu werkzaam is in de kinderen van de ongehoorzaamheid. [4:21] Onder wie ook wij alle voorheen verkeerden, in de begeerte van ons vlees. Door de wil van het vlees en de gedachten te doen. En wij waren van nature kinderen des toorns, evenals de anderen. [4:34] Maar God die rijk is in barmhartigheid heeft ons door zijn grote liefde, waarmee hij ons heeft lief gehad. Ook toen wij dood waren door de overtredingen, met Christus levend gemaakt. [4:48] Uit genade bent u zalig geworden. En heeft ons met hem opgewekt. En met hem in de hemelse gewesten gezet. In Christus Jezus. [4:58] Niet uit werken opdat niemand zou roemen. [5:22] Want wij zijn zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus, om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen. [5:36] Bedenk daarom dat u die voorheen heidene was in het vlees, en die onbesnedenen genoemd werd, door hen die genoemd worden besnijdenis in het vlees, die met de hand gebeurt, dat u in die tijd zonder Christus was, vervreemd van het burgerschap van Israël, en vreemdelingen wat betreft de verbonden van de belofte. [5:58] U had geen hoop en was zonder God in de wereld. Maar nu, in Christus Jezus, bent u die voorheen veraf was, door het bloed van Christus dichtbij gekomen. [6:14] Want hij is onze vrede, die beide één gemaakt heeft. En door de tussenmuur die scheiding maakte af te breken, heeft hij de vijandschap in zijn vlees teniet gedaan. [6:25] En dat hij de vijandschap in zichzelf zou verzoenen, opdat hij die twee in zichzelf tot één nieuwe mens zou scheppen en zo vrede zou maken. [6:37] En opdat hij die beide in één lichaam met God zou verzoenen door het kruis, waaraan hij de vijandschap gedood heeft. En bij zijn komst heeft hij door het evangelie vrede verkondigd, aan u die veraf was en aan hen die dichtbij waren. [6:55] Want door hem hebben wij beide door één geest de toegang tot de Vader. Zo bent u dan niet meer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers van de Heilige en huisgenoten van God, gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, waarvan Jezus Christus zelf de hoeksteen is. [7:18] En op wie het hele gebouw, goed samengevoegd, verrijst tot een heilige tempel in de Heren, op wie ook u mede gebouwd wordt tot een woning van God in de geest. [7:31] Om deze reden ben ik, Paulus, de gevangene van Christus Jezus, voor u die heidene bent. Als u tenminste gehoord hebt van de uitdeling van de genade van God, die aan mij gegeven is ten behoeven van u, dat hij mij door openbaring dit geheimenis bekendgemaakt heeft, zoals ik eerder in het kort geschreven heb, waaraan u, als u dit leest, mijn inzicht kunt bemerken in het geheimenis van Christus. [7:58] Dat in andere tijden niet bekendgemaakt is aan de mensenkinderen, zoals het nu geopenbaard is aan zijn heilige apostelen en profeten door de geest. [8:09] Namelijk, dat de heidenen mede erfgenamen zijn, en tot hetzelfde lichaam behoren, en mede deelgenoten zijn van zijn beloften in Christus, door het evangelie, waarvan ik een dienaar geworden ben, krachtens te gaven van de genade van God, die mij gegeven is, naar de werking van zijn kracht. [8:31] Mij, de allerminste van alle heiligen, is deze genade gegeven, om onder de heidenen door het evangelie de onnaaspeurlijke rijkdom van Christus te verkondigen, en alle te verlichten, opdat zij mogen begrijpen wat de gemeenschap aan het geheimenis inhoudt, dat door de eeuwen heen verborgen is geweest in God, die alle dingen geschapen heeft door Jezus Christus, opdat nu, door de gemeente aan de overheden en machten in de hemelse gewesten, de veelvuldige wijsheid van God bekendgemaakt zou worden, volgens het eeuwige voornemen dat hij gemaakt heeft in Christus Jezus, onze Heren. [9:13] Nou, we hebben een heel stuk gelezen, en waar hier en daar best wel wat ingewikkelde woorden in staan, die je zo niet op het eerste lezing gelijk tot je doordringen. [9:30] Maar om dit gedeelte met u vanochtend samen door gronden, wil ik eigenlijk drie simpele vragen stellen. Vier moet ik zeggen. De eerste is, aan het gedeelte stellen we de vraag, wie waren we? [9:45] Wat zegt het gedeelte daarover? De tweede is, wie zijn we nu, volgens het gedeelte? Dan de derde vraag, hoe kan dat? Waar zit dat omslagpunt in? [9:56] En de vierde, een hele belangrijke, wat moeten we met deze kennis? Nou, ik heb altijd geleerd, als je kritiek wil geven, moet je altijd eerst iets positiefs noemen. [10:09] Maar als we de vraag stellen in dit gedeelte, wie waren we? Dan is er niet zoveel positiefs te noemen voor Paulus. Paulus is heel duidelijk over wie we waren. [10:22] Hij somt het zo, ik som het zo even op, een aantal dingen die hij in dit gedeelte noemt. Over wat onze natuurlijke staat was. Als u tenminste niet-Joods bent. Dat zeg ik er gelijk even bij. [10:35] We waren dood door overtredingen. We waren net zoals de wereld. We volgden de wil van Satan. [10:47] We waren ongehoorzaam. We volgden de begeerte van ons vlees. We waren kinderen des toorns. [10:58] En dan de laatste. We waren dood. We waren van nature dood. Nu denken wij vaak over leven en dood als iets fysieks. [11:10] Vanaf het moment dat je groeit in de buik van je moeder, leef je. En als je sterft, ben je dood. Maar als we naar leven en dood op die manier kijken, dan kijken we eigenlijk alleen naar ons fysieke lichaam en niet naar onze geest. [11:27] De Bijbel kijkt in de eerste plaats naar onze geestelijke situatie. En geestelijk gezien zijn we dood als we afgesneden zijn van de bron van het leven zelf. [11:40] Van God zelf, de schepper. Nu zegt Paulus dat we geestelijk gezien dood waren door de overtredingen. Nou, wat bedoelt hij daarmee? [11:53] Een vers uit Romeinen 5 helpt daar wat bij. Romeinen 5 zegt Paulus dat we, dat door de overtreding van de ene, vele gestorven zijn. [12:03] Met andere woorden, de overtreding van die ene, dat is Adam geweest. De overtreding van Adam, waardoor vele gestorven zijn. Als we terug gaan naar Adam, dan lezen we in Genesis 2, ik heb het op het scherm gezet, vers 16. [12:22] De Heere geboot de mens, van alle bomen van de hof mag u vrij eten, maar van de boom van de kennis van goed en kwaad, daarvan mag u niet eten. [12:33] Want op de dag dat u daarvan eet, zult u zeker sterven. Adam en Eva leefden vanaf het moment dat ze door God geschapen werden. [12:46] Ze leefden niet alleen lichamelijk, maar ze leefden ook geestelijk. Ze mochten met God in de hof wandelen, in direct contact staan met hun schepper. Maar ze overtreden dat enige bod dat God hem gegeven had. [13:02] Adam volgde de wil van Satan, de slang. Hij was ongehoorzaam. Adam en Eva volgden de begeerte van het vlees. [13:13] De boom was namelijk begerenswaardig, staat er in Genesis. En omwille van hen kwam de toorn en werd de aardbodem vervloekt. Ze werden kinderen des toorns. [13:24] Eigenlijk zien we daar al die punten die Paulus in Efezen ook opzond. En het gevolg van die overtreding van Adam en Eva, was dat ze werden weggestuurd uit de hof van Ede. [13:40] Tot die tijd hadden ze voor het aangezicht van God gewandeld, met hem in direct contact gestaan. Maar nu werden ze uit die hof weggestuurd. En zelfs daar bij de ingang van de hof, werd de gerubs gezet met een vlammend zwaard. [13:53] En vanaf dat moment was de mens afgesneden van God zelf. Lichamelijk leefden ze nog wel, maar geestelijk gezien waren ze dood. [14:05] Op de dag dat u daarvan eet, zult u zeker sterven. Dat is onze natuurlijke toestand. Maar Paulus gebruikt nog meer woorden om onze natuurlijke toestand te beschrijven. [14:20] Paulus maakt als het ware onderscheid tussen doden en doden. En ik zal dat uitleggen. Hij maakt een opzomming dat we van nature, als u niet Joods bent, heidenen waren. [14:36] Onbesneden. Vervreemd van het burgerschap van Israël. Vreemdelingen wat betreft de verbonden van de belofte. [14:46] Zonder hoop. En zonder God. Paulus gebruikt een heleboel aanduiding om aan te geven dat we niet Jood zijn. [14:59] Nou, nu snappen we wel dat onze dode geestelijke toestand een negatieve situatie is. Maar waarom is het nou zo negatief om heiden te zijn? [15:10] Nou, het Oude Testament en ook de evangelieën verdelen de mensheid eigenlijk in twee groepen. Israël en de volken. [15:20] Dat kunt u het hele Oude Testament doorlezen. Nu was de hele mensheid dood vanaf Adam en Eva. Maar er was wel een verschil tussen deze twee groepen binnen de mensheid. [15:33] Romeinen 5 vers 14 zegt Paulus dat de dood heeft geregeerd van Adam tot Mozes. [15:44] Nou, wat is er nu veranderd bij Mozes? Waarom heeft de dood tot dan toe geregeerd? Via Mozes had God aan Israël de wet gegeven. En over die wet zegt God het volgende in Leviticus. [15:57] Leviticus 18 vers 5 Ik heb hem ook op het scherm gezet. Daar zegt God Mijn verordeningen en mijn bepalingen moet u in acht nemen. [16:11] De mens die ze houdt zal erdoor leven. Israël kreeg als het ware een uitweg uit de dood. Vandaar dat de dood geregeerd heeft tot aan Mozes. [16:25] En die uitweg was Hou de wet en je zult leven. En deze wet die onderscheiden en daarmee ook tegelijk van de andere volken. [16:37] Maar net zoals Adam dat ene gebod overtrad Israël kreeg 613 geboden en ook die werden overtreden. Ook die wet waar ze door konden leven werd overtreden. [16:51] En dus nog steeds maakten hun overtredingen scheiding tussen hen en God. Maar Israël kreeg opnieuw een uitweg. De offerdienst. [17:04] In plaats van met hun eigen leven te betalen voor hun overtredingen ook fysiek te sterven mochten ze betalen met het leven van een offerdier. Maar ook dit was telkens tijdelijk. [17:17] Zoals de Hebraïerschrijver schrijft omdat het moesten die offers telkens opnieuw gebracht worden. Waarom? Nou eenvoudige weg omdat het leven van een dier hoeveel dieren ook nooit gelijkwaardig kon zijn aan dat leven van een mens. [17:35] Er was dus een scheiding tussen Israël en de volken. Ik heb het geprobeerd wat schematisch weer te geven. Israël had een manier gekregen om tijdelijk de scheiding tussen hen en God te overbruggen door de offerdienst. [17:50] Vandaar dat Paulus schrijft in Efeze dat zij dicht bij God waren. En dan zou je eigenlijk deze situatie geestelijke situatie zo kunnen schetsen. [18:03] Israël en die kring dicht bij God met nog steeds hun overtredingen die scheiding maakten en daarbuiten omheen de wet die onderscheid maakte tussen Israël en de volken. [18:17] Dit is de geestelijke situatie maar als we naar de geografie kijken wordt deze situatie ook fysiek duidelijk. Waar woonde God nu? [18:29] God woonde ten tijde van het Oude Testament op aarde in de tempel in Jeruzalem de navel het midden van de aarde. De Bijbel noemt die tempel die daar midden in Jeruzalem stond ook wel de voetenbank van God. [18:45] God troont op zijn troon in de hemel maar die tempel daar die was zijn voetenbank zijn verbinding met de aarde daar de tempel was de manier om tot God te komen die in de hemel troont. [19:02] Het is de verbinding tussen zijn hemelse woonplaats en zijn aardse. Nu de kaart is geloof wat slecht te zien maar daar in het midden rondom de tempel woonde Israël in het land Israël om de tempel heen dichtbij ook fysiek gezien waren zij dichtbij bij die tempel en pas daaromheen kwamen de volken. [19:28] Vandaar dat Paulus ons vreemdelingen noemt. Wij zouden het hebben over buitenlanders. Letterlijk gezien waren we buitenlanders. Ver af woonden we van God. [19:40] Nu staat er in het Oude Testament van alles over vreemdelingen. Ze hadden allerlei rechtenen ook in het land en plichten maar bijvoorbeeld aan het paasgaan het paaslam kon een vreemdeling nooit deelnemen. [19:55] Ze konden nooit die toegang krijgen. Dezelfde onderscheid zien we ook nog een stapje kleiner als we naar de tempel zelf gaan kijken die er ten tijde dat Paulus dit schrijft nog stond. [20:08] Zo zag die tempel er ongeveer uit toen Paulus dit schreef. Nu zien we daar in het midden zelf de tempel. Dat is wat daadwerkelijk eigenlijk alleen de tempel is. [20:20] Dat middelste gebouw. En dat bestaat daar binnen uit twee kamers. Het heilige en het heilige der heiligen. De plek waar God woonde in het Oude Testament. [20:33] Voor die woonplaats Boukje haalde het al aan tijdens de zangdienst hing het voorhangsel in de tabernakel. Later in de tempel werd dat wat gewijs maar dat voorhangsel wat scheurde daarop stonden opnieuw twee gerubs. [20:49] Net zoals de hof van Ede was afgeschermd door gerubs zo was ook de woonplaats op aarde voor de mens afgeschermd door de gerubs. Israël Nou daaromheen rondom die tempel dat zijn de gerubs op het voorhangsel maar rondom die tempel heb je twee voorhoven die eigenlijk binnen één muur vallen. [21:10] De voorhof van de priesters rondom die tempelcomplex rondom dat gebouw daar mochten alleen de priesters komen en daar binnen die muren de voorhof van de mannen. Dus in dit stukje mochten alleen maar de priesters en de mannen van het volk Israël komen. [21:25] Nou dan volgde er nog een voorhof de voorhof der vrouwen. Daar mochten de vrouwen van Israël ook komen. En pas daarna na die drie voorhoven kwam de voorhof der heidenen. [21:43] En daar waar die zwarte lijn gestrepen staat daar stond naast die hoge muur stond ervoor een kleine lage muur. En daar in de naaste poort zat een steen ingemetseld die hebben ze later opgegraven en daarop stond dat iedere heiden die daar voorbij zou gaan gedood zou worden. [22:03] Een heiden een niet-jood kon dus nooit in die tempel komen. Die was mijlenver van ze af. Vanuit God gerekend stonden we als niet-joden altijd ver af. [22:19] We waren dood. We waren zonder hoop en zonder God in deze wereld. Ik weet niet of u wel eens zo naar uzelf heeft gekeken, maar we waren er letterlijk hopeloos aan toe. [22:34] Dat is onze natuurlijke situatie. Maar gelukkig laat Paulus het daar niet bij, want we komen bij die volgende vraag. Wie zijn we nu? [22:46] Paulus gebruikte geweldige woorden in zijn brief. Maar nu? want die situatie is veranderd. Die hopeloze toestand is omgekeerd in het compleet tegenovergestelde. [22:59] Nu gebruikt Paulus totaal andere woorden om ons te beschrijven. We zijn levend. We zijn dicht bijgekomen. We zijn in de hemelse gewesten gezet. [23:11] We zijn huisgenoten van God. We zijn deelgenoten van de belofte. in plaats van dood zijn we levend geworden. [23:24] De geestelijke dood was dat afgesneden van God zijn door de overtredingen. De heer Jezus zegt in Johannes 17 dat het eeuwige leven het kennen van God is. [23:35] Het bij hem zijn in relatie staan met de bron van het leven zelf. We zijn in de hemelse gewesten gezet. Nou is dat een wat dat wat boven de hemel is. [23:51] Dus de voor ons fysieke zichtbare hemel. De wolkenlucht en de sterrenhemel. Dat zijn de hemelse gewesten daarboven. Dat wat boven onze fysieke hemel is. Nu als u nog eens terugdenkt aan die tempel die de voetenbank was. [24:07] Van God die in de hemel troont. Dan staan we nu niet meer in de voorhof der heidenen. We staan zelfs niet in de voorhof der vrouwen van de mannen of de priesters. [24:21] We staan zelfs niet in de tempel. In dat tempelcomplex dat heilige en het heilige der heiligen. Wij zijn nog veel dichter bij gekomen dan hier op aarde mogelijk was. [24:35] We zijn onderdeel geworden van het hemelse in de hemelse gewesten gezet. En dat huisgenote van God benadrukt dat nog eens. Dat wijst op dat tempelgebouw vanuit de voorhof het tempelgebouw in. [24:49] Maar eigenlijk die hemelse gewesten zijn nog een stap verder. Nog dichter bij God de Vader dan een Israëliet in het Oude Testament kon komen. Een totaal contrast met wie we waren. [25:05] Een grote contrast is er niet denkbaar. En dat brengt ons natuurlijk bij de volgende vraag. Hoe kan dat? Nu zegt Paulus dat dit een geheim is dat niet is bekend gemaakt in andere tijden. [25:23] God heeft hem dit geheimenis dit mysterie bekend gemaakt. En dat is in andere tijden niet aan de mensenkinderen geopenbaard. Met andere woorden als Paulus dat schrijft dan hoeven we dit wat hij hier beschrijft dus niet op te gaan zoeken in het Oude Testament of in de Evangelie want het is nog niet eerder bekend gemaakt dan door Paulus. [25:49] In het Oude Testament in de Evangelie komen de gemeente van Jood en Heiden samen die komt daar nog niet voor. Dat was de indeling Israël en de volken. [26:00] Je behoorde tot een van die twee. En geheim wat Paulus hier gaat beschrijven is dat Jood en Heiden die in die Jezus geloven in Christus één lichaam zijn. [26:17] Met andere woorden die indeling zoals we die bij het Oude Testament zagen die is veranderd. Er is een nieuwe derde groep bijgekomen. Er is als het ware een taartpunt genomen uit Israël en uit de volken. [26:33] De gelovige Jood en de gelovige Heiden vormen samen het lichaam van Christus. En daar binnen dat lichaam van Christus is er geen scheidsmuur meer. [26:45] Die individuen vormen een nieuwe derde groep. Die tussenmuur waar Paulus het hier over heeft, dat is die lage tussenmuur die rondom de heidenen stond. Die tussenmuur is binnen dat lichaam weggebroken. [27:00] De mensheid is nu dus ook doet in 1 Korinthe in de Joden, de Grieken en de gemeente van God. Israël, de volken en het lichaam van Christus. [27:14] Nu, die derde nieuwe groep die heeft een hele opvallende positie. Het was zo dat Israël dichtbij was en de volken ver weg. Maar dat lichaam van Christus is door het bloed van de Jezus het volmaakte offer dicht bij gekomen. [27:31] Israël mocht leven doordat ze offerdieren in hun plaats gaven. Maar we als gelovigen mogen leven doordat het volmaakte offer in onze plaats is gekomen. [27:45] Het bloed van de Jezus heeft onze plaats ingenomen. Waar we straks ook bij het avondmaal bij stilstaan. En dat bloed van de Jezus heeft meer waarde dan welk offer dier dan ook. [27:57] Zelfs toen Salomo de tempel in weide en daar tienduizenden dieren geofferd werden dat haalde het niet bij het bloed van de Jezus. Want die offerdieren namen altijd tijdelijk iemands plek in. [28:12] Maar het bloed van Christus heeft voor eeuwig onze plek ingenomen als we zijn offer aannemen. En vandaar dat Paulus niet alleen! [28:24] zegt dat we door het bloed van Christus dichtbij gekomen zijn. Het gaat verder. In hem hebben we toegang tot de Vader. Niet alleen die scheiding tussen Jood en niet Jood is binnen dat lichaam van Christus weggenomen. [28:38] Ook die scheiding tussen ons en God de Vader is weggenomen voor hen die bij de Jezus behoren. Waarom? Als God de Vader naar ons kijkt dan ziet hij niet! [28:52] dan ziet hij niet onze overtredingen dan ziet hij zijn volmaakte de Zoon. In de Jezus zijn we dichtbij gekomen. Niet langer is de tempel nodig voor de verbinding met het hemelse voor de verbinding met de Vader. [29:11] Die gelovige Jood en die gelovige heiden vormen het lichaam van Christus op aarde. En dat lichaam van Christus staat in directe verbinding met het hoofd van het lichaam. [29:24] De Jezus die in de hemel is bij God de Vader is ons hoofd. En wij zijn zijn lichaam. We hebben een directe verbinding. Er is geen tempel meer nodig. [29:36] Nu zeggen sommige mensen wel eens dat we bij Israël zijn ingelijfd. En ik vind het heel belangrijk om daar het onderscheid te maken. Want dat is namelijk niet het geval. [29:49] Als we bij Israël zouden zijn ingelijfd dan zouden nog steeds dat voorhangsel niet voorbij mogen. Israël was williswaar dichtbij maar zouden niet die vrije toegang tot de Vader zoals wij hebben. [30:01] Het zou ook rare situaties opleveren als wij bij Israël zouden gaan horen. Moeten we dan ook besneden worden? Hoe zit het met de belofte van het herstel van Israël voor de toekomst? [30:12] Moeten we die op onszelf dan gaan toepassen? Nee, ik zeg het nog een keertje extra om het te onderstrepen. Gelovige jood en de gelovige heiden zijn bij Christus ingelijfd. [30:26] Het gaat om de Heer Jezus zelf. Fysiek gezien zijn we misschien inderdaad nog van joodse of heidense afkomst. Fysiek gezien zijn we ook nog steeds man of vrouw als we in de afkomst. [30:41] Maar als we in Christus zijn dan is er geestelijk gezien geen onderscheid tussen ons. God kijkt namelijk naar ons nogmaals alsof we de Heer Jezus Christus zelf zijn. [30:56] Hij ziet de Jezus en niet een jood of een heiden een man of een vrouw een slaaf of een vrije. Hij kijkt naar ons alsof we zijn volmaakte een zoon zijn. [31:08] En omdat de Jezus zelf een positie heeft in de hemelse gewesten bij God de Vader hebben wij ook wij daar een positie. Niet op basis van wat wij hebben gedaan maar omdat hij ons hoofd is en wij zijn lichaam. [31:25] Nu wat moeten we met deze kennis? Het is geweldig om te weten en geweldig om die rijkdommen te ontdekken die Gods woord heeft die geweldige zegeningen dat geweldige mee vandaag de dag. [31:42] Nu om te beginnen helpt het begrijpen van dit geheimenis ons bij het doen van bijbelstudie en ik zal dat wel toelichten. Het bewaart ons voor dwaarleering als we dit goed in beeld hebben. [31:56] Als ik vandaag de dag naar Christelijk Nederland kijk dan zie ik aan de ene kant veel mensen die het oude testament en de evangelie lezen en alles wat er staat zou een op een op zichzelf toepassen. [32:09] Nu zit het in ons om te kijken wat we ergens uit kunnen halen. We kijken wat we voor onszelf mee kunnen nemen. Nu is dat op zich niet zo verkeerd. Het is goed om de bijbel toe te passen in ons leven. [32:22] Maar het is wel goed om ons bewust te zijn dat die gemeente in het oude testament lezen is het belangrijk om daar ook gewoon Israël te laten staan als we dat lezen. [32:42] Waar Israël genoemd wordt gaat het over Israël en daar hoeven we dan niet onze eigen naam in te gaan vullen. En dat geldt net zo goed als er de volken staat. [32:54] Wij behoren namelijk net zo goed ook niet tot de volken. De volken zullen tegen Jeruzalem optrekken. Jezus hebben aangenomen tot die volken. [33:08] Als we de volken lezen gaat het over een groep mensen waar wij van nature toe behoorden. Een groep dode mensen die ver van God leeft. Als we dat zo opzommen kunnen we dan iets meer leren van het Oude Testament? [33:25] Jazeker. In de eerste plaats kunnen we daar de auteur leren kennen. We kunnen God zelf leren kennen met Israël, over zijn plan met de wereld. [33:38] En we leren aan de hand van al die geweldige professieën die er staan de toekomst van deze wereld kennen. We lezen ook alles wat we lezen is ons tot een voorbeeld opgeschreven. We mogen leren van de fouten die er gemaakt zijn door het Joodse volk. [33:54] We mogen leren over hoe God met hen om is gegaan. Dus we hebben er juist heel veel aan. Ik geloof zelfs dat we zonder het Oude Testament het Nieuwe Testament niet kunnen begrijpen. [34:07] We hebben dat nodig. Deze kennis helpt ons dus om op een juiste manier het Oude Testament te gaan lezen. Maar het helpt ons ook bij het lezen van het Nieuwe Testament. [34:20] Want wat ik ook zie! Christelijk Nederland is die gedachte dat we bij Israël zouden zijn ingelijfd leidt tot een verheerlijking van het volk. Een verheerlijking van het volk zelf. [34:32] Nu heb ik het Joodse volk van hart lief. En ik zie dat er heel veel dingen zijn waar we het Joodse volk dankbaar voor mogen zijn. Of dat nu gaat om hoe God hen gebruikt heeft als instrument of de geweldige zegeningen die ze vandaag gaan de wereld geven in praktisch en fysieke opzicht. [34:51] Maar het gaat mis wanneer liefde voor Israël omgezet wordt in verheerlijking van Israël die ten koste gaat van de verheerlijking van de God van Israël en de Messias van Israël. [35:05] Dat zou namelijk afgoderij zijn als we Israël zelf verheerlijken in plaats van de God en de Messias. We moeten hen van harte lief hebben. Jazeker. Maar we hoeven hen niet te verheerlijken. [35:22] Bij Israël ingelijfd zijn suggereert nog wat anders. Een ander groot gevaar. Het suggereert dat het met het Joodse volk wel goed zit. We zeiden tenslotte dan zouden we bij hen ingelijfd zijn. [35:33] Dus zeiden we zouden dan een goede positie hebben. Maar bedenk heel goed dat er ook in die oude situatie een scheiding was tussen Israël en God. Hun overtredingen maakte ook scheiding. [35:46] Ze leefden wel eens waardig bij. Maar ook voor hen was het maar zo dat ze maar één keer per jaar alleen de hoge priester vrije toegang had tot het heilige der heiligen. [35:58] Er was maar één keer per jaar toegang voor één Israëliet namens het volk. En zelfs dat was een tijdelijke oplossing. Het feit dat wij vandaag de dag altijd en overal vrij mogen naderen door de Jezus Christus is zo'n geweldige rijke zegen dat we die ook moeten delen met Israël. [36:22] Ook hen daarmee bekend moeten maken. Het is hun Messias die toegang geeft tot hun God. Ook voor hen zou die scheiding moeten wegvallen. Elke Joodse man of vrouw die dat ontdekt, die dat offer van de Jezus ontdekt, die behoort net als wij tot dat lichaam van Christus, de gelovige Jood. [36:43] En dat is een enorme rijkdom die we het Joodse volk vandaag de dag niet mogen onthouden. Nu is die kennis van het geheimenis belangrijk voor ons inzicht in de Bijbel, maar net zo goed belangrijk voor ons dagelijks leven. [36:59] Want die positie met Christus in de hemelse gewesten die heeft effect voor betekenis voor hoe God naar ons kijkt, hoe God de Vader naar ons kijkt, namelijk alsof hij hem ziet. [37:11] Maar die heeft net zo goed betekenis voor hoe de andere machten in de hemelse gewesten naar ons kijken. Paulus schrijft, we hebben gelezen in Evese 3 vers 10, op dat nu door de gemeente aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten de veelvuldige wijsheid van God bekend gemaakt zou worden. [37:33] Met andere woorden, door ons, door het lichaam van Christus wordt de wijsheid van God bekend gemaakt in de hemelse gewesten. Als Paulus het heeft over de wijsheid van God, als we dat zouden gaan opzoeken met de concordantie, dan heeft hij het eigenlijk altijd over Christus en het geheimenis van de positie die wij in hem hebben. [37:57] Met andere woorden, alleen al dat heidenen in Christus een positie hebben bij God de God zette eten wonderen op een plaats waar Satan en zijn gevallen engelen maar al te graag hadden willen zijn. [38:20] Satan had niets liever gewild dan God de vader van de troon stoten en zijn plek in eten. Dat was zijn oude streven, zich aan de allerhoogste gelijk stellen, lezen we in Jezaaia. [38:32] Satan had ons in zijn macht, maar niet langer. Nee, wij zijn niet aan God de Vader gelijk geworden, zoals Satan dat wenste. Maar wij zijn wel zo dichtbij gekomen als een mens ooit kan komen. [38:46] En vandaar ook dat we te maken hebben met geestelijke strijd. Satan probeert er namelijk alles aan te doen om dat getuigenis teniet te doen. [38:58] Dat is de reden dat Paulus in dezezelfde Evese brief verderop de geestelijke wapenrusting uitlegt. En die wapenrusting is niet zozeer bedoeld om zelf de strijd aan te gaan. [39:10] Die strijd met Satan die mogen we aan ons Heer Jezus zelf overlaten. Nee, die wapenrusting schrijft Paulus is bedoeld om stand te houden. Zodat het getuigenis dat we vormen niet besmeurd wordt. [39:24] We zijn een getuigenis alleen al door het feit dat God ons deze positie in de Heer Jezus heeft gegeven. En het is aan ons om dat getuigenis niet te besmeuren. Om stand te houden. [39:37] Nu, we hebben dus een positie in de hemelse gewest omdat ons hoofd Christus daar is. Maar andersom geldt het net zo goed. Tegelijkertijd is die Jezus aanwezig op aarde doordat zijn lichaam hier op aarde is. [39:52] Hij heeft ons niet nodig uiteraard voor zijn werk. Maar in zijn genade wil hij ons inzetten als zijn lichaam, als zijn handen en voeten hier op aarde. En net als de tempel vroeger een verbinding vormde tussen de aarde en de hemel, zo mogen wij dat vandaag de dag ook vormen. [40:10] In de Heer Jezus Christus. Wij mogen hem laten zien hier op aarde. Het werk doen wat hij ons vraagt om te doen. Hem bekend maken hier op aarde. [40:23] We zijn een getuigenis in de hemelse gewesten. Maar we mogen ook een getuigenis zijn hier op aarde namens hem. We hebben hier een verantwoordelijkheid. En ook daar gaat Paulus in de rest van de Evesebrief op in. [40:37] In hoofdstuk 4 en 5 legt eruit hoe we moeten wandelen op een manier die past bij onze positie. We hebben die positie. Maar we moeten wel volgens die positie wandelen. [40:50] Hij schrijft ook hoe er allemaal taken gegeven zijn in de gemeente waardoor we elkaar mogen opbouwen. En samen steeds meer naar Christus toe mogen groeien. Hij schrijft in hoofdstuk 5 dat de tijd die we hier op aarde hebben, dat we die moeten uitbuiten. [41:05] Zoveel mogelijk gebruik van maken. We hebben genade ontvangen. En voor die genade hebben wij niets hoeven doen. Maar we mogen nu wel door het leven gaan op een manier die past bij onze positie. [41:20] En dan mogen we tot een getuigenis zijn in de geestelijke wereld. Maar ook hier op aarde in de fysieke wereld. En daarmee wil ik ook gaan afronden. Laten we nooit vergeten welke positie we hadden. [41:36] Het is goed om daar op tijd van tijd bij stil te staan. Niet om daar depressief van te worden. Maar opnieuw onder de indruk te raken van wat de Heer Jezus voor ons heeft gedaan. We waren dood door onze eigen schuld. [41:48] Maar zijn levend geworden door hem. We waren ver weg van God. En mochten nooit die tempel in. Maar door ons Heer Jezus Christus, door zijn offer, zijn we dichter bij God dan iemand in de geschiedenis ooit is geweest. [42:04] En laten we daarom dus ook nooit vergeten welke positie we hebben gekregen. Dat helpt ons om de Bijbel op een juiste manier te bestuderen. Omdat we kunnen onderscheiden wat voor wie geschreven is. [42:18] Maar nog veel belangrijker. Die positie geeft ons verantwoordelijkheden in ons leven hier op aarde. Het geeft ons verantwoordelijkheden naar die andere twee groepen die ernaast het lichaam van Christus zijn. [42:30] Eerste Jood en ook de Griek. Israël en de volken moeten het evangelie horen. Dat evangelie waardoor wij zijn gered. Wat een genade hebben we ontvangen. [42:43] En wat is het een genade dat we dat mogen doorgeven aan de mensen om ons heen. Amen. Amen.