Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107151/onrecht-1-samuel-25/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] De heilige God De heilige God Of vluchtelingen die gezien worden als criminelen. [1:08] Alleen nog maar gezien kunnen worden als vluchtelingen. En mensen die komen profiteren. Niet meer kunnen gezien worden als een mens. Maar ook het onrecht dichterbij. [1:20] Wat in ons eigen leven plaatsvindt. Bijvoorbeeld een collega die alle complimenten krijgt van de baas. Die een beter salaris verdient dan jij. Terwijl jij werkelijk ziet hoe hij als de baas even niet kijkt. [1:34] De kantjes er van afloopt. Of een broer in de familie die altijd alle aandacht opeist. En zelf nog niet eens één verjaardag kan onthouden. [1:45] Of een zuster in de gemeente waar je zover hebt klaargestaan. Die nooit meer wat van zich laat horen. Die nooit vraagt hoe het nu met jou gaat. En zo zijn er allerlei vormen van onrecht. [1:57] Wat we om ons heen zien. Wat in ons eigen leven plaatsvindt. Maar ook onrecht dat wij anderen aandoen. En ik denk wel eens dat het vaak veel moeilijker is. Om die situaties voor de geest te halen. [2:09] Om te bedenken het onrecht dat wij anderen hebben aangedaan. Want als we in waarheid echt konden zeggen. Dat wij anderen nog nooit onrecht hebben aangedaan. Of dat we dat ook nooit zullen doen. Ja dan zouden we hier vanmorgen ook niet hoeven te zitten. [2:22] Dus waar wij slachtoffer zijn van onrecht. Zijn wij ook wel daders van onrecht. En zit dat ook in ons. En ik wil daar met jullie vanmorgen over nadenken. Over het onrecht. [2:33] Aan de hand van 1 Samuel 25. En ik wil eigenlijk twee vragen behandelen. En de eerste is van hoe we ermee om moeten gaan. Wanneer we onrecht ervaren in ons leven. [2:47] Hoe we daarmee om moeten gaan. Maar het tweede misschien nog wel belangrijker. Hoe we ervan verlost zijn. Hoe we verlost zijn van dat onrecht. En ik wil dat doen aan de hand van 1 Samuel 25. [3:00] En ik heb er al een paar keer over gesproken. Maar even de context schetsen. Waar het over gaat. In deze fase zeg maar van de tijd. Is David al gezalfd. Als koning. [3:10] Maar hij is het nog niet. Op dit moment is Sal nog de koning. Maar Samuel heeft David al wel gezalfd. En hij zal een keer koning worden. En Sal die weet dat ook. En Sal die ziet dat niet zitten. [3:21] Dus die heeft het op zijn leven gemunt. En die willen hem ombrengen. Ombrengen. Dus daarom moet David ook vluchten. En het begin van dit hoofdstuk. In 1 Samuel 25. Begint met de dood van Samuel. [3:33] Dat hij is gestorven. En op dat moment. Dan vertrekt David naar de woestijn. In Paran. Waar hij verblijft. Met een legertje. Van zo'n 600 man. Verborgen ook. [3:45] En uit de handen. Uit het bereik van Sal. En. Deze geschiedenis. Die herinnerde ons eraan. Dat. Kennelijk. Eerder in de tijd. [3:55] David. Heeft gezorgd voor de herders van Nabal. En Nabal. Die had een aantal herders. Naar Karmel gestuurd. En daar gingen die schapen. Gingen daar wijden. En David was daar. [4:06] Toen de tijd ook. En David. Die had met zijn mannen. Voor die herders gezorgd. Ze hadden hun eten gegeven. Ze hadden hun drinken gegeven. Maar ook niet onbelangrijk. Ze hadden hen ook bescherming gegeven. [4:18] Het staat in dit hoofdstuk. Dat ze als een muur om hen heen waren geweest. Als een bescherming. Voor gevaren. Van buitenaf. Want je kan je voorstellen. Dat in die gebieden daar. [4:28] Dat daar wilde dieren misschien actief waren. Maar ook misschien rovers. Die herders misschien wilden beroven. Maar David en zijn mannen. Die zorgden ervoor. [4:39] Dat deze herders beschermd bleven. En dat ze. Ja. Werden voorzien van eten en drinken. Dus. Zo had David gezorgd. Voor deze herders. En. Nu David in parel is. [4:50] Met zijn mannen. Hoort hij dat. Nabal. Een schaapscheerdersfeest heeft. En een schaapscheerdersfeest. Is zeg maar. Ja. Een periode van. Overvloed. Van. [5:00] Dat de oogst wordt binnengehaald. Dat het goed gaat. Dat de kerstpakketten. Zeg maar. We worden uitgedeeld. Dus David. Die stuurt. Die mannen. Van hem erop uit. Om daar naartoe te gaan. Zeg. [5:11] Nou. Ga naar Nabal toe. Wens hem vrede. En vraag even aan Nabal. Of hij misschien wat. Kan missen. Of hij misschien. Wat heeft aan eten en drinken. Wat wij kunnen gebruiken. En. Wil je naar hem toe gaan. [5:21] En. En. En dat aan hem vragen. Dus. Die mannen. Van David. Die gaan er naartoe. Maar David. Kende Nabal. Ken ik nog niet. Zo goed. Maar daar kwam hij snel achter. Want Nabal. [5:33] Ja. Dat was een. Een vreemd figuur. Eigenlijk. Dat is zo'n man. Waarvan je denkt. Met zulke vrienden. Heb je geen vijanden meer nodig. En. De Bijbel is niet heel positief. [5:44] Over deze man. Laten we. Positief beginnen. Het was. Allereerst was het een. Een hele slimme. Ondernemer. Hij deed het ontzettend goed. Hij was rijk. [5:55] Hij had. 3000 schapen. 1000 geiten. Dus dat is een behoorlijke veestapel. Ik denk zelfs voor vandaag de dag. Is dat nog een behoorlijk aantal. Dus hij had ontzettend veel vee. [6:07] Nou. En dus ook veel inkomsten. Hij was rijk. Dat wordt ook over hem gezegd. En. Hij was een nakomeling. Van. Caleb. En Caleb. Misschien weet u wel wie dat is. [6:18] Caleb was een van die twaalf. Verspieders. Precies. Een van die twaalf verspieders. Die samen. Alleen met Joshua. De enige van die twaalf. En Joshua dus. En Caleb. [6:30] De enige verspieders. Die geloof hadden. Dat God in staat was. Om. Het volk Israël. Dat beloofde land. Canaan te geven. Alleen Caleb en Joshua. [6:41] Hadden dat geloof. Die andere tien verspieders. Die zagen het niet zitten. En die zeiden. Jongens. Daar moeten we niet. Aan gaan beginnen. Dus daar kwam deze nabel. Die standen daar vanaf. En dat betekende ook wat in die dagen. Dus hij had een goede afkomst. [6:52] Hij had een goedlopend bedrijf. Het ging hem voor de wind. Maar dat is in wezen het enige positieve wat de Bijbel over hem zegt. Nou ja. Hij is nog iets positiefs. [7:03] Maar daar kom je straks wel op. Want. Als je kijkt naar de betekenis van zijn naam. Dan betekent zijn naam zoiets als dwaas. Een idioot. Het is natuurlijk weinig complimenteus. [7:15] Dat je als ouders een nieuw kindje in de armen krijgt. En dat je denkt. Nou. Hoe zullen we deze eens gaan noemen? He. Nabal. Ja. Passend. Ik denk dat het ook vooral een beschrijving is van zijn karakter. [7:29] Van hoe die was. Want het was een hele harde man. Wordt er over gezegd. Het was hard naar zijn personeel. Het wordt zelf gezegd dat hij een verdorven man was. Dat hij onredelijk was. [7:40] Hij viel niet met hem te praten. Zijn dienstknechten gaan hem liever uit de weg. Die gaan liever naar Abigail toe. Die denken nou bij hem moet je niet zijn. Er wordt gezegd hij was een zoon van Belial. [7:51] En dat betekent zoiets als. Hij was waardeloos. Een waardeloze man. Nou. Dus daar komen deze tien dienstknechten straks op bezoek. Ja. En hij had dus nog een positief iets. [8:03] En dat was zijn vrouw. Abigail. Zij was alles wat hij niet was. Haar naam betekent zoveel als. Mijn vader is vreugde. [8:14] En namen zeggen wat in de Bijbel. Dus zij vond haar vreugde in haar vader. En ik geloof haar hemelse vader. Daar vond ze haar vreugde in. [8:25] Ze was een wijze, verstandige vrouw. En het was ook een mooie vrouw. Om te zien. En dan snap je niet hoe zij dan betrokken is bij zo'n Nabal. [8:36] Maar goed. Hij had dus een prachtige vrouw. Maar zij speelt ook een belangrijke rol in deze geschiedenis. En dat gaan we straks ook wel lezen. Nou. En die hoorde dus bij Nabal. Deze mooie vrouw. [8:47] Maar die dienstknechten die komen bij Nabal. En dan is dit het antwoord dat Nabal geeft. En dat lezen we in vers 10 en 11. En dan staat daar. [8:59] Wie is David? En wie is de zoon van Isi? Er zijn vandaag de dag zoveel slaven die losbreken. Ieder bij zijn Heer vandaan. Zou ik dan mijn brood, mijn water en mijn vlees nemen dat ik voor mijn schaapsgeerders geslacht heb? [9:15] En zou ik het aan mannen geven van wie ik niet weet waar zij vandaan komen? Dus dat is het antwoord van Nabal. Het eerste is dat hij zegt van wie is die David? [9:26] Ik ken hem helemaal niet. Nou dat lijkt me sterk dat hij David niet kent. Want David was in die tijd echt een bekend figuur al geworden. Hij had oorlogen gevochten voor Israël. [9:37] Hij had Goliath verslagen. En we zien ook bij Abigail. Die wist ook heel goed wie David was. Dus Nabal wist waarschijnlijk heel goed wie David was. Maar hij erkende hem niet. Hij vergelijkt hem eigenlijk met een slaaf die weggelopen is bij zijn Heer. [9:52] Zo degradeert hij hem in wezen. Ja wie is dat? Wie is die zoon van Isi? Hij erkent hem niet. Het kan misschien wel een soort van slaaf zijn die weggelopen is. [10:05] Dus ik wil helemaal geen bemoeienis met deze man hebben. En wie zijn jullie? Misschien liegen jullie wel, zeg je tegen die dienstknechten. Dienstknechten, misschien hebben jullie wel een zwetsverhaal. [10:15] Terwijl hij gewoon zo naar zijn eigen dienaar had kunnen lopen. Had kunnen checken van klopt het wat deze mannen zeggen? Herken je hun? Nee, hij trekt gelijk conclusies. En hij wijst het keihard de deur. [10:29] Op een zelfs onbeschofte manier. En dan zie je ook hoe hij kijkt naar zijn bezit. Dat hij zegt, mijn brood en mijn water en mijn vlees dat voor mijn schaapscheerders geslacht heeft. [10:41] Zou ik dat dan aan jullie geven dat van mij is? Het was nabal first. En daarna was er niemand. Zo keek hij naar zijn bezit. En zo stond hij in het leven. [10:52] En dat is het antwoord dat hij aan David geeft. Dus niet alleen van, sorry David, het komt even slecht uit. Of ik heb nu even niks, kom een later moment even terug. Of iets anders. [11:04] Nee, gewoon ronduit grof en onbeleefd. En gewoon de deur wijzen en zeggen van, ik wil helemaal niks met jou te maken hebben. Ik ken jou niet. Dus dat is wat David terugkrijgt. [11:17] Dan moet je je indenken. Als je zo onbeschoft behandeld wordt. We zitten hier nu toch onder elkaar, dus we kunnen eerlijk zijn. Hoe zou jij reageren? [11:28] Wat zou er bij jou naar boven komen? Ik denk dat het stroom uit mijn oren zou komen. Van, wat flik je me nou? En dat zien we ook in Davids reactie. [11:38] En dat lezen we dan een stukje verder. Onder andere in vers 21 en 22. Dan lezen we dan dat hij zegt. Werkelijk, ik heb voor niets alles bewaakt wat deze man in de woestijn heeft. [11:52] Zodat er niets gemis wordt van alles wat hij heeft. Hij heeft mij kwaad voor goed vergolden. God mag zo en nog veel erger doen met de vijanden van David. Als ik van alles wat hij heeft, één man tot morgen overlaat. [12:07] Dus dat is de reactie van David. Dat hij zegt, het is allemaal voor niets geweest. Het heeft allemaal geen zin gehad. Ook zo herkenbaar. Dat we iets goeds willen doen. Maar daar vervolgens niet echt het effect van zien. [12:21] Niet echt de vruchten van plukken. Dat we denken, ja het is eigenlijk ook voor niks geweest. En zo kijkt David er ook aan. Het is voor niets geweest. Het is nutteloos geweest. Er is mij kwaad voor goed vergolden. [12:32] En dus zegt hij, oké 400 mannen roept hij bij zich. En hij pakt het zwaad. En hij zegt, jongens we gaan daar naartoe. En we zullen die gasten daar wel even te grazen nemen. Letterlijk zegt hij, die wandseikers. [12:45] Want zo noemt hij ze. Die mannen die tegen de wandseiken. Die zullen wel even te pakken nemen. Dezelfde David. Dezelfde David die van die prachtige psalmen heeft geschreven. [12:56] Als een her dat verlangt naar water. Die wandseikers zullen wel even te pakken nemen. En neem geen blad voor de mond. Ik word daar gek genoeg wel een beetje blij van. [13:08] Ho, ho, wat is dit? Nee, maar dan denk ik. Dus David had dat ook. Een man van God. Iemand die, waarvan God zijn zegen aan hem verbindt. [13:20] Die hem een koningshuis voor hem zal maken. Die had ook die emoties. Die werd ook boos. Zoals dat ook, in ieder geval in mijn leven. U herkent het vast niet. Maar in mijn leven ook gebeurt. [13:35] Dus je voelt zeg maar in dit verhaal de testosteron stijgen. In de atmosfeer. Je hebt aan de ene kant die eigenwijze nabal. Die, me first. [13:46] Dus ik ga voor mezelf knieperig. En ik wil allemaal niks met hem te maken hebben. Die onbeschoft is. En aan de andere kant David. Die boos wordt. En die zich in zijn trots geraakt voelt. [13:57] In zijn waardigheid. En die twee die stormen in wezen op elkaar af. En een confrontatie is onvermijdelijk. En dan is er een vrouw in wezen. [14:08] Die dan de situatie moet redden. Toch, mama? Zoals zo vaak. Een vrouw die de situatie moet redden. Maar herkenbaar denk ik deze reactie van David. [14:19] En natuurlijk. En wij hebben geen 400 man. We hebben geen 400 man ter beschikking die we even op kunnen trommelen. Maar dit zijn wel de gedachten zeg maar. Als we in bed liggen. Of de afwas aan het doen zijn. [14:32] Dat we denken van hoe kunnen we die ander misschien eens even goed op zijn nummer zetten. En dan niet misschien met geweld, fysiek. Maar misschien wel met woorden. Hoe we iemand kunnen fileren. [14:43] Of subtieler. Misschien door iemand te negeren. Door zelf helemaal geen aandacht meer te schenken. Er zijn allerlei manieren. Subtiel. Minder subtiel. Waarop we op een of andere manier ons recht proberen te halen. [14:57] Onze gram proberen te halen. Zoals ook David hier. Maar gelukkig is Abigail zo verstandig. En die krijgt daarvan te horen. [15:08] Van haar dienstknechten. Dat David waarschijnlijk onderweg is naar hun. Om hun te grazen te nemen. En zij hoort dat. En zij bedenkt zich niet. En zij pakt gauw wat eten. [15:20] Wijn en drinken. En vlees. En ze neemt dat mee. Ze zet het op een ezel. Ze zegt tegen die dienstknechten. Ga vooruit. Ga naar David toe. Ik kom eraan. En ze ontmoet David buiten het zicht van Nabal. [15:32] En zij buigt zich voor hem neer. Zij onderwerpt zich aan hem. En dan zien we wat ze tegen David zegt. Dan zien we haar bemiddeling. En dat lezen we in vers 24. [15:43] Tot en met vers 31. En zij zegt dan. Och mijn heer. Op mij rust de misdaad. Laat uw dienarest toch spreken ten aanhoren van u. [15:56] En luister naar de woorden van uw dienares. Laat mijn heer toch geen aandacht schenken aan deze verdorven man. Aan Nabal. Want zoals zijn naam is. [16:06] Zo is hij. Nabal is zijn naam. En er is dwaasheid in hem. Maar ik. Uw dienares. Heb de knechten van mijn heer die u gezonden hebt. Niet gezien. En nu mijn heer. [16:17] Zo waar de heren leeft. En u zelf leeft. Het is de heren. Die u verhinderd heeft tot bloedschuld te komen. En dat uw eigen hand uw verlossing schenken zou. En nu. [16:28] Mogen uw vijanden. En zij die kwaadwillend zijn tegenover mijn heer. Worden als Nabal. Wel nu. Dit is het geschenk. Dat uw dienarest voor mijn heer. Meegebracht heeft. [16:39] Opdat het gegeven zal worden aan de knechten. Die mijn heer volgen. Vergeef toch. Uw dienarest de overtreding. Want de heren zal voor mijn heer zeker. Een blijvend koningshuis maken. [16:51] Omdat mijn heer de oorlogen van de heren voert. En er al uw levensdagen geen kwaad bij u gevonden is. Wanneer er een mens op staat om u te vervolgen. [17:02] En naar het leven te staan. Zal het leven van mijn heer veilig zijn. In de buidel van de levenden bij de heren. Uw God. Het leven van uw vijanden echter zal hij wegslingeren. [17:12] Midden uit de holte van de slinger. En het zal gebeuren. Wanneer de heren aan mijn heer zal doen. Naar al het goede dat hij over u gesproken heeft. En hij u aanstelt tot een vorst over Israël. [17:24] Dat dit dan voor u mijn heer. Niet tot struikelblok. Of tot aanstoot voor uw hart zal zijn. Dat u namelijk zonder reden bloedvergoten hebt. En dat mijn heer zichzelf verlossing geschonken heeft. [17:38] En wanneer de heren mijn heer wel gedaan heeft. Denk dan aan uw dienares. Dus dat is het antwoord. Dat is de bemiddeling inwezen van Abigail. [17:49] En het pleidoor wat zij houdt voor David. En er zijn een aantal dingen die mij daarin opvallen. De allereerste is. Is dat zij. Datgene wat Nabel gedaan heeft. [18:01] Benoemd als fout. Ze noemt het een misdaad. Ze noemt het een overtreding. Ze verbloemt het niet. Ze praat het niet goed. Nee ze benoemt het zoals het is. [18:13] En ze erkent. Dat Nabal daarin fout heeft gehandeld. Ze erkent het. Ze loopt er niet voor weg. Ze gaat zelfs verder. Ze neemt zelfs verantwoordelijkheid. Voor die fout. [18:24] En ze zegt van. Als ik geweten had. Dat uw dienstknechten langs waren gekomen. Dan had ik ingegrepen. Dan had ik ervoor gezorgd. Dat uw dienstknechten. Eten tekeken hadden gekregen. [18:37] Dan had ik ingegrepen. En dan zegt ze ook. Op mij rust de misdaad. Dus ze neemt verantwoordelijkheid voor het handelen van Nabal. Ze benoemt de fout. En ze erkent de fout. [18:48] Ze zegt. Op mij rust de misdaad. En ze vraagt haar. Vergeef toch uw dienares. Mijn overtreding. Maar dan doet ze nog wat bijzonders. En dat is namelijk. [18:58] Dat zij volgens. Nadat ze dat erkend heeft. Ook wijst op de verantwoordelijkheid die David zelf heeft. Want David. Het gaat er uiteindelijk niet om wat Nabal heeft gedaan. [19:09] Maar hoe reageer jij erop. Hoe ga jij daar mee om. Wat is jouw verantwoordelijkheid erin. Want. God wil niet dat jij zelf. Vergelding zoekt. Want ook dat gold ook toen al. [19:22] Ook toen was het de regel. Dat je geen wraak zou koesteren tegen je volksgenoten. Zoals in Leviticus 19 staat. Dat je niet zelf je recht zou gaan halen. [19:33] Dus dat gold ook voor David. En zij wijsten erop van. David je zou niet zelf recht moeten zoeken. Je moet het niet zelf gaan vergelden. En vervolgens dan wijst ze David op zijn hogere roeping. [19:46] En zegt ze van. Want God zal voor u een blijvend koningshuis maken. En je bent zo goed David. Al op die weg bezig. Hij zal voor jou een blijvend koningshuis maken. [19:56] En je bent nu al zijn oorlogen aan het voeren. En je doet nu al wat recht is. Je bent zo goed op die loopbaan aan het lopen. En richt je daarop. Op dat wat God voor jou voor ogen heeft. [20:10] Op die hogere roeping. En hij beschermt jou. Dus je hoeft niet zelf je recht te zoeken. Maar hij beschermt jou. En jij bent als. Als een buidel. Van levenden bij de heren. [20:22] Als een buidel. Als een tas. Met waardevolle spullen. Die God als het ware dicht. Op zijn lichaam draagt. In zijn nabijheid. Daar ben jij ook David. Daar ben jij ook David. Daar word jij gedragen. [20:36] En ik heb zelf voor mijn werk. Heb ik ook een tas. En als ik naar het werk ga. Dan neem ik altijd. Die tas ook mee. Ik ga de deur niet uit. Zonder dat ik die tas heb meegenomen. [20:47] Want daarin zitten voor mij belangrijke voorwerpen. Daar zit een toegangspas. En een portemonnee. En een iPad. En dat soort dingen. En dat heb ik nodig. Voor mijn werk. [20:57] Dat is voor mij belangrijk. En waar ik ook vervolgens voor mijn werk naartoe ga. Die tas gaat altijd mee. En ik laat ook niemand toe. Om in die tas te gaan kijken. Of daar spullen uit te halen. [21:08] Dat is mijn tas. Dat is voor mij waardevol. En dat draag ik altijd met me mee. Zo zegt Abigiel tegen David. Zo ben jij ook David. Voor God. Je bent waardevol voor hem. [21:20] En hij draagt jou met zich mee. En waar jij dicht bij hem bent. Dicht bij zijn. In zijn intimiteit. In zijn nabijheid bent. Daar zul je zien dat jouw vijanden. [21:32] Uiteindelijk worden weggeslingerd. Als een steen in een slinger. Dus dan zie je dat contrast van dichtbij. En ver weg. Waar jij dichtbij bent. [21:43] Worden jouw vijanden uiteindelijk weggeslingerd. Als een steen. Dus daar richt zij David op. En. Ze zegt in wezen van. [21:54] Laat dit dus. Wat jou nu overkomt niet. Een struikelblok voor je zijn. Dat als jij later dan koning bent. En je kijkt terug. Op je leven. Dat dit dan. [22:05] Jouw pijn doet. Dat je denkt. Oh daar heb ik zo'n fout gemaakt. Daar heb ik zo'n missen gemaakt. Laat het geen struikelblok voor je zijn. Geen aanstoot. Want misschien heeft God deze zegen voor jou. [22:15] Maar dat wil niet zeggen dat er geen consequenties zijn. Voor de daden. Die jij doet. Dus wat we hieruit kunnen leren is. Oké. Hoe kunnen wij reageren. [22:26] Hoe kunnen wij handelen. Wanneer ons onrecht wordt aangedaan. Wanneer wij. Wanneer ons dat overkomt. En het eerste is. Is dat we niet. Hoeven te ontkennen. [22:37] Dat er kwaad is. We hoeven niet te ontkennen. Dat ons kwaad is aangedaan. We hoeven niet goed te praten. Ah het valt om mee. Te bagatelliseren. Of excuses voor die ander te zoeken. [22:50] Van ah die kan er ook niks aan doen. Want die heeft ook probleem. Of wat dan ook. Nee we mogen het benoemen. Zoals het is. Maar vervolgens draait het erom. Wat is onze eigen rol erin. [23:01] Wat is onze eigen verantwoordelijkheid erin. En begrijp me goed. Als je slachtoffer bent van een misdrijf. Of van misbruik. Of wat dan ook. Dan ga je naar de politie. [23:13] En dan geef je dat aan. Maar ik heb het juist over die situatie. Waarin je. Ja. Misschien zelfs in de verleiding komt. Om. Jezelf je gram te gaan halen. [23:24] Om het zelf recht te gaan zetten. Om vergelding te zoeken. Juist in die situatie. En dan kan het ons helpen. Als wij ons juist ook richten. Net als bij David. [23:35] Om ons. Te zien op die hogere roeping. Die wij hebben. Waar we net ook van hebben gezongen. Van die heerlijkheid. Die ons in het vooruitzicht is gesteld. [23:46] Dat we weten. Dat wij. Bij God. Geroepen zijn. Dat hij. Ons bewaart. Dat hij ons beschermt. En dat wij. Geroepen zijn. Om tot zegen te zijn. Voor anderen. En zoals. [23:58] In Petrus ook staat. In 1 Petrus. 3. Vers 9 tot 12. Daar staat. Vers 9. Vergeld. Geen kwaad. Met kwaad. [24:09] Of laster. Met laster. Maar. Zegen. Daarentegen. Omdat u weet. Dat u daartoe geroepen bent. Opdat u zegen. Zult beërven. [24:21] Daartoe zijn wij geroepen. Om een zegen te zijn. En dat als ons kwaad wordt aangedaan. Toch. Terug te gaan zegenen. Waarin we ook een voorbeeld mogen nemen. [24:32] Aan hoe de Heer Jezus dat deed. Zoals het dan staat. In hoofdstuk 2 van Petrus. Vers 22. Of 23. Die. Toen hij uitgescholen werd. Niet terugschold. [24:42] En toen hij leed. Niet dreigde. Maar het overgaf aan hem. Die rechtvaardig oordeelt. Dat is hoe de Heer Jezus er ook in reageerde. En bedenk dus ook. [24:55] De gevolgen die het heeft. Wanneer wij. Kwaad met kwaad gaan vergelden. Want. Wij zijn dan geroepen. Door de Heer Jezus. En wij hebben vergeving ontvangen. [25:08] Maar dat wil niet zeggen. Dat. Datgene wat wij doen. De keuzes die wij maken. En de acties die wij doen. Dat dat geen consequenties heeft voor ons leven. Dat heeft het wel degelijk. [25:19] We hebben daarin nog steeds een keuzes te maken. Elke dag weer opnieuw. En je kent misschien ook wel dat bekende gedeelte in Romeinen 12. Waar. Paulus het dan heeft over dat. [25:29] Als uw vijand honger. Geef hem dan te eten. En geef hem dan te drinken. En op die manier zult u vuurige kolen op zijn hoofd hopen. Het is ook weer. Dat je hem moet zegenen. [25:40] Terwijl hij jou kwaad heeft aangedaan. Maar wat. Hoe sluit hij dan af in Romeinen 12. Dan zegt hij. In vers 21. Word niet overwonnen door het kwade. Maar overwinnen het kwade. [25:52] Door het goede. Want dat is wat er gebeurt. Is dat we. Wanneer we kwaad met kwaad vergelden. Wanneer we zelf onze gram gaan halen. Wanneer we zelf vergelding zoeken. [26:04] Dan is juist datgene wat we proberen recht te zetten. Dat onrecht dat ons is aangedaan proberen recht te zetten. Ja dat begint zich in wezen. Dat kwaad krijgt als het ware kracht over ons. [26:17] Macht over ons. Omdat je dan in een visueuze cirkel terecht komt. Waarin je met kwaad wil bestrijden. Ik vergelijk het een beetje met. [26:30] Het slaan van een bal tegen een muur. Of het gooien van een bal in een goal. Misschien heb ik het voorbeeld hier wel eens vaker gebruikt. Maar het illustreert voor mij goed. Waar het hier om gaat. Kijk je kan aan de ene kant kan je een bal tegen een muur aanslaan. [26:46] En dan komt die bal weer terug. En je kan nog harder gaan slaan. En nog harder gaan slaan. Maar die bal die blijft terugkomen. En hij komt steeds harder terug. Zo is het in wezen ook wanneer we kwaad met kwaad vergelden. [26:58] Dus die bal die komt elke keer weer terug. En uiteindelijk verlies je het altijd. En dat is ook waar kwaad zich mee voedt. Kwaad voedt zich weer opnieuw met kwaad. En daar ontleent het zijn kracht aan. [27:11] Maar wij zouden veel meer moeten reageren als een goal. Misschien in het bijzonder een handbalgoal. Want juist bij een handbalgoal zie je dat het netje aan de achterkant helemaal slap hangt. [27:23] En nergens aan vast zit. En denk je waarvoor is dat? Dat zie je op het moment dat de bal erin gaat. Dan zie je dat die bal als het ware geabsorbeerd wordt door dat net. Die wordt opgevangen. [27:36] En wat gebeurt er? Die bal die valt dood neer op de grond. En dat is in wezen hoe wij zouden moeten reageren. En dat is dan ook wat er gebeurt met het kwaad dat ons wordt aangedaan. [27:48] Dus dat het als het ware wordt geabsorbeerd. En dat het dood neervalt op de grond. Zoals Bonhoeffer zei. Die zei het kwaad wordt daarin veroordeeld. [28:02] Doordat er geen geweld tegenovergesteld wordt. Dus het kwaad wordt veroordeeld. Waarom? Omdat er geen geweld tegenovergesteld wordt. En dat is wat kwaad verwacht. [28:14] Dat is waar kwaad vanuit gaat. Dat als ons het kwaad doet en dat het weer terugkomt. En zoals een pingpongbal heen en weer gaat. Als het slaat tegen een muur. Maar het wordt juist veroordeeld als er geen kwaad tegenovergesteld wordt. [28:28] En dan is het machteloos. En we mogen het, zoals de Heer Jezus dat deed, uiteindelijk ook overgeven aan hem. Het overgeven aan God in gebed. [28:42] Hij die ziet wat ons overkomt. Hij die ziet wat het onrecht is wat ons wordt aangedaan. En hij die uiteindelijk ook recht zal spreken. Dus we hoeven het kwaad niet te ontkennen. [28:54] Maar we mogen het uiteindelijk overgeven aan hem. En dat is ontzettend bevrijdend. Verlossend. Omdat we dan niet een verantwoordelijkheid met ons mee hoeven te dragen. [29:06] Waarvoor we helemaal niet gemaakt zijn. Waartoe we helemaal niet geroepen zijn om die te dragen. Nou, dat we het bij hem niet in mogen leggen. Omdat hij de rechter is. En Abigail die vertelt dit aan David. [29:20] En die houdt hem dit voor. En dan zien we de reactie van David in vers 32. 32. In vers 32. [29:33] Dan reageert David toen zei David tegen Abigail. Gezegend zei de Heere, de God van Israël. Die u op deze dag mij tegemoet gezonden heeft. Gezegend is uw raad en gezegend bent u. [29:45] Dat u mij op deze dag verhinderd hebt tot bloedschuld te komen. En dat mijn eigen hand mijn verlossing geschonken zou hebben. Want zeker, zowaar de Heere leeft. [29:55] De God van Israël die mij verhinderd heeft u kwaad te doen. Wanneer u zich niet gehaast had mij tegemoet te komen. Dan was er van nabal niet één man tot aan het morgenlicht overgebleven. [30:10] Dus dat is de reactie van David. Hij herkent in het handelen van Abigail het handelen van God. En hij is dankbaar dat zij heeft ingegreven. [30:23] En ik denk dat dat ook wel een groot verschil is tussen een David en een Sal bijvoorbeeld. Waar je ziet dat een Sal smoesjes heeft. En uiteindelijk zijn eigen gang gaat. [30:35] Dan laat David zich corrigeren. Ik zeg van ja, je hebt gelijk. Ik was inderdaad onderweg om in een verkeerde weg. Ik had een verkeerde weg ingeslagen. [30:45] Maar hij laat zich corrigeren. Dus onderschat ook niet de impact van jouw woorden. De impact die jouw woorden kunnen hebben op andere levens. [30:59] Omdat God jou en mij wil gebruiken om waarheid te spreken in andermans levens. Om hen datgene te vertellen wat God hen wil vertellen. Dus onderschat niet de impact die jouw woorden kunnen hebben. [31:14] En bedenk ook dat God andere mensen gebruikt om waarheid in jouw leven te spreken. Dat God andere mensen gebruikt om jou te wijzen op de rechterweg. [31:25] En hoe reageer je dan? Zeg je dan van nou, ik heb mijn Bijbel. Ik heb het allemaal al uitgevrogeld. Ik heb dat niet nodig. Hoe sta je daar voor open? Sta je open voor datgene wat anderen in jouw leven willen zeggen. [31:40] En kunnen zeggen. En hoe God andere mensen wil gebruiken. En begrijp me goed hè. Nu moeten we niet allemaal rond gaan rennen en overal splinters uit de ogen willen halen. Maar ik begrijp wel waar ik naartoe wil. [31:53] Dat God jou wil gebruiken om waarheid in andere levens te spreken. Maar dat God ook anderen gebruikt om waarheid in jouw leven te spreken. En dan lezen we de afloop van deze geschiedenis. [32:05] En ik lees tot en met vers 40. Toen Abigail bij Nabal kwam. Zie, toen hield hij juist de maaltijd in zijn huis als een koningsmaal. Het hart van Nabal was vrolijk in hem. [32:16] En hij was erg dronken. Daarom vertelde zij hem tot het morgenlicht geen woord. Kort of lang. Smorgens toen de wijn uit Nabal gegaan was. Gebeurde het dat zijn vrouw hem deze dingen vertelde. [32:29] Toen bestierf hem het hart in zijn binnenste. En hij werd als een steen. En na ongeveer 10 dagen gebeurde het. Dat de heren Nabal zo trof. Dat hij stierf. Toen David hoorde dat Nabal dood was. [32:42] Zei hij. Gezegend zij de heren die het voor mij opgenomen heeft. Vanwege mijn smaad. Van de hand van Nabal. En zijn dienaar weerhouden heeft van het kwade. [32:53] En dat de heren het kwaad van Nabal op diensthoofd heeft doen terugkeren. En David stuurde boden erop uit. En liet hem met Abigail bespreken dat hij haar tot vrouw wilde nemen. [33:04] En uiteindelijk gebeurt dat ook. Uiteindelijk wordt Abigail ook de vrouw van David. En David die. We zien dat de geschiedenis in wezen zich herhaald is. [33:17] Dat Nabal inderdaad dwaas blijkt te zijn. Die een feestje heeft gehouden. Helemaal bezopen is. Waarin zijn dwaasheid maar weer eens bevestigd wordt. [33:28] En Abigail die zo verstandig is om maar even niks te zeggen. En even te wachten tot de volgende dag. En als Nabal dat dan hoort. In het begin helemaal niet in de gaten te hebben welk onheil zojuist is voorkomen. [33:40] Dat onderweg naar hem toe aan het gaan was. Maar als hij dat dan hoort. Toen bestierf hem het hart. En het werd als een steen staat er. Het werd hard als een steen. [33:51] Het verstijfde helemaal. Het verkrampte helemaal. En na tien dagen komt hij te overlijden. En God die. Of David die ziet daarin dat God het voor hem heeft opgenomen. [34:03] Dat God gerechtigheid heeft gebracht. Maar ook dat God hem genadig is geweest. Door hem door te voorkomen dat David zelf verlossing zou hebben gezocht. [34:15] En zelf gerechtigheid zou hebben gezocht. Dus David is blij. Hij is verlost in wezen. Maar dat geldt niet alleen voor David. Maar dat geldt ook voor Abigail. Want ook Abigail is verlost. [34:28] Abigail is namelijk verlost van Nabal. Want zij was verbonden aan Nabal. En kon daar niet bij weg. Ze was daarmee verbonden. [34:40] En ze kon niet naar David toe. En met hem toegaan. Want dan zou zij een overspeler zijn. Een overspelster. Een overspelster. Dus zij kon daar niet weg bij Nabal. [34:51] Ze zat vast aan Nabal. Maar ook zij is nu verlost. En is vrij om verbonden te worden aan een ander. Toen ik er las moest ik toch denken aan Romeinen 7. [35:04] Aan het principe wat we daarin zien. En daar gaat het over de wet. Dat wij vrij zijn gemaakt van de wet. Dat die wet niet meer op onze toepassing zijn. [35:16] Maar we zijn ook vrij gemaakt van onze zondige natuur. Van waar wij aan verbonden zaten. Daar zijn wij ook van verlost. En dat is denk ik de tweede les vanmorgen. [35:30] Van hoe we worden verlost van dat onrecht. En dat staat er in Romeinen 7. Vers 3 en 4. Daarom dan. Als zij de vrouw van een andere man wordt. Terwijl haar man leeft. [35:41] Zal zij een overspeliger genoemd worden. Als haar man echter gestorven is. Is zij vrij van de wet. Zodat zij geen overspeliger is. Als zij de vrouw van een andere man wordt. [35:52] Zo mijn broeders. Bent u ook. Door het lichaam van Christus gedood. Met betrekking tot de wet. Opdat u aan een ander zou toebehoren. Namelijk aan hem. [36:04] Die uit de doden opgewekt is. Opdat wij vrucht zouden dragen. Voor God. Opdat wij vrucht zouden dragen voor God. We zijn verlost. Van die oude natuur. [36:15] Zoals hoofdstuk 6 vers 22 ook zegt. Van de zonde vrijgemaakt. En aan God dienstbaar gemaakt. Wij zaten daaraan vast. Dus het onderricht dat ons wordt aangedaan. [36:26] Dat zat ook in onszelf. Wij waren verbonden aan nabal. Aan die dwaas. Aan die idioot. Aan die harde, verdorven, egoïstische natuur. [36:39] Daar zaten wij vast. En wij konden niet anders dan daarin wandelen. Van daarna gehoorzaam. Maar God heeft door zijn zoon Jezus Christus. [36:52] En door te sterven. En op te staan. Ons daarvan verlost. Van die zondige natuur. Zodat we daar niet meer aan verbonden zijn. Maar dat we nu verbonden mogen zijn met een ander. [37:03] Met de Heer Jezus Christus. Voor wie wij nu vrucht mogen dragen. En doen wij dan nooit meer. Zonder doen wij dan nooit meer onrecht aan anderen. Jawel. [37:14] Maar het is niet meer wat ons definieert. Het is niet meer wie wij zijn. En dat is ook wat ik mezelf ook elke keer moet voorhouden. [37:26] Juist ook misschien op die momenten dat ik wel gereageerd heb vanuit mijn emotie of vanuit mijn trots. Dat ik mezelf moet voorhouden van ja maar dat is niet meer wie ik ben. [37:38] Dat is niet meer waar ik mee verbonden ben. Dat is niet meer mijn natuur. Nee, ik ben nu verbonden aan een ander. Ik ben verbonden aan de Heer Jezus Christus. En hij heeft dat steen en hart dat in mij was, heeft hij weggenomen. [37:54] En vervangen met een hart van vlees. Een hart waar nu zijn geest in woont. Om mij te leiden. Om vrucht te dragen voor hem. En heeft hij die steen weggeslingerd. [38:08] Ver, ver weg. En bewaart hij ons nu als zijn kinderen, als zijn geliefden in zijn buiden. Dicht bij hem. Amen. [38:19] Ver, ver.