Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107160/raak-de-wonden-aan/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen. Het thema is Raak de wonden aan. Waarom dit thema? Het stukje in het licht van vandaag, de Leidende Kerk. [0:16] ! Maar ik heb het ook wat breder. Ik heb hierover nagedacht in voorbereiding op Pasen dit jaar.! Omdat Pasen toch altijd een zondag is waarin we wat euforisch zijn, als het gaat om de opstanding van de Heer Jezus Christus. [0:32] En dat mag ook. We vieren dat Hij leeft, dat Hij de dood heeft overwonnen. Ja, zeker. Maar we leven nog steeds in een tijd waarin het lijden niet voorbij is. [0:45] Waar mensen pijn hebben, waar mensen verdriet hebben. En daar kun je soms zo door geraakt worden. Af en toe vind ik het lastig om journaal te kijken. De krant te lezen. [0:57] Vanwege het grote wereldnieuws. Vanwege de pijn die er is zo op deze wereld. En ik heb het eens even op een rijtje gezet voor mezelf. Waar er in het afgelopen jaar wereldwijd grote rampen zijn geweest. [1:11] En ik noem dat groot lijden. Meer omdat het in verhouding, omdat je het kan onderscheiden van klein lijden. Maar ja, lijden is voor iedereen heel persoonlijk. [1:22] Maar het grote lijden, een tsunami in Indonesië. Een zware aardbeving op de Filipijnen. Een zware cycloon in Mozambique. Met bijna een miljoen kinderen getroffen daar. Ja, dat raakt je gewoon. [1:35] Een oorlog in Djemedie maar niet ophoudt. Hongersnood in Somalië, Zuid-Soedan. En overal is onrust en onrust. Het houdt niet op. [1:47] Er zijn te veel gewonde mensen op de wereld. En ook het lijden van onze broeders en zusters in de vervolgde kerk kan ons zo raken als we ons erin verdiepen. [2:00] Misschien is er wel een reden dat ik er soms niet in wil verdiepen. Kent u dat gevoel dat je het even een beetje weg wil schuiven? Geraakt door groot lijden. Maar het komt ook dichterbij. [2:11] Als het op je pad komt. En ik noem dat dan klein lijden. Maar voor ieder mens is het lijden wat hij ervaart groot. Dat kun je niet onderscheiden. Maar ik denk aan kinderen op school. [2:23] Ik mag mentor zijn van mijn brugklas. Havo VWO. En ik geef ook een sociale vadergeest training. En ik doe iets met leerlingbemiddeling. [2:34] Als ze ruzie hebben en conflictjes hebben op school. Daarom leer je leerlingen ook wat sneller kennen. Zeker ook als mentor. Dan zie je dat elke leerling op school wel een rugzakje heeft. [2:45] Met verdriet. Met pijn. En een stukje eigen persoonlijk lijden. Een jongen, ik noem een paal. Uit mijn klas die een tekening had gemaakt van een boom. Dat was een opdracht voor levensbeschouwing. [2:57] Maakt een persoonlijk symbool van wat jouw leven is op dit moment. En hij had een prachtige boom getekend. Waarin een dikke, duidelijke stam aanwezig was. En vervolgens twee uiteenlopende dikke takken met daaraan weer wat bladeren. [3:12] En op de achterkant moest dan worden omschreven. Waarom je dit symbool tot jouw symbool van dit moment maakt. En hij zei mijn vader en moeder gaan scheiden. En ik weet niet bij welke tak ik nou moet gaan horen. [3:27] Groot lijden. Komt dichtbij dan. En ik zie hem eigenlijk elke les al dromerig in het lokaal zitten. En wij als docenten krijgen weinig vat op hem. Er gaat heel veel om in zijn denken. [3:39] En ik denk aan een ander meisje bij mij in de klas. Met wie ik nu wel regelmatig gesprekken heb gehad. Die ook in het laatste gesprek weer aangaf. Voor de derde of vierde keer. Meneer Lammers. Ik kan er maar niet los van komen. [3:52] Maar ik wil eigenlijk gewoon dood. Ze is 13 jaar. Ze heeft een zwaar autistisch zusje. Of zus. Die uitbehandeld is. Thuis woont nog. En vader en moeder moeten al hun energie en tijd besteden aan haar. [4:06] En kan dat niet geven. Of wij moeilijk geven. Hoewel ze echt hun best doen aan de andere dochter thuis. Pijn. Meneer ik wil eigenlijk dood. Ik durf de brug niet meer over te steken zonder een vriendin. [4:16] Want ik wil er afspringen. Ze krijgt professionele begeleiding. Maar het grijpt je zo aan. Want zo op het oog zie je niks. Ze heeft een rugtasje. Een rugzak. [4:29] Een ander kind. Regelmatige paniek. Het duurt voor hem te lang zo'n schooldag. Na drie uur kan hij het niet meer aan. Hij is overprikkeld door de pijn. Door alles wat op hem afkomt. Door wat er in hem gebeurt. [4:40] Het is altijd angstig. Hij wil met mij graag praten. Meneer als ik een uur in de week met u mag praten. Misschien red ik het dan. Was een brugklas leerling van vorig jaar. Boks meneer. [4:54] Dit is een gebaar dat je maakt op school. Boks. Als je het wil raken. Iemand even een contact wil hebben. Dat doe ik dan ook. Boks af en toe op schoolplein. Dan zie ik iemand. Dan doe ik even zo. Moet je niet te vaak doen. Anders ben je te populair aan het worden. [5:06] En ik heb een gedichtje gemaakt over die leidende kinderen op school. Je loopt met je rugzakje rond te sjouwen. [5:17] Van de ene klas weer naar de andere. Ze zeggen dat je moet veranderen. Maar zal men daardoor meer van je houden? Wie voelt jouw pijn van overleven? [5:32] Je moeder is afwezig. Je vader ervandoor. Je wilt huis wel. Ja, huis wel leren hoor. Maar zal men daardoor meer om je geven? In de klas vinden ze jou soms een rare. [5:46] Je lacht te hard. Je luistert weer eens niet. Maar achter jouw masker ligt een groot verdriet. Maar zal men daardoor jou een beetje sparen? [5:57] Ik heb je vandaag op het plein gezien. Boks, meneer. Ik mocht je even raken. Waar ik kan, wil ik over je waken. Een beetje extra aandacht heb je wel verdiend. [6:09] En dat voelen ze wel. En dan willen ze ook met je praten. Ik werd geraakt, zei ik, in de voorbereiding op Pasen. Door dit lijden. [6:21] Maar ik werd ook geraakt door iets anders. Wat ik in de tijd rondom Pasen veel gelezen heb. Het verhaal van Thomas. De ongelovige Thomas, zoals we hem vaak noemen. [6:33] En daar wil ik met jullie mee naartoe. Om daar het een en ander over te vertellen. We gaan naar Johannes hoofdstuk 20. Vanaf vers 24 tot 29. [6:53] Daar staat in vers 24 van Johannes 20. U kunt ook gewoon meelezen. En Thomas, een van de twaalf, Didymus genoemd. Dat betekent tweeling. Was niet bij hen toen Jezus daar kwam. [7:06] De andere discipelen dan zeiden tegen hem. We hebben de heren gezien. Maar hij zei tegen hen. Als ik in zijn handen niet het litteken van de spijkers zie. En mijn vinger niet steek in het litteken van de spijkers. [7:19] En mijn hand niet steek in zijn zij. Zal ik beslist niet geloven. En na acht dagen waren zijn discipelen weer binnen. En Thomas was bij hen. [7:30] Jezus kwam terwijl de deuren gesloten waren. En hij stond in hun midden. En zei. Vrede zij u. Daarna zei hij tegen Thomas. [7:42] Kom hier met uw vinger. En bekijk mijn handen. En kom hier met uw hand. En steek die in mijn zij. En wees niet ongelovig. [7:54] Maar gelovig. En Thomas antwoordde en zei tegen hem. Mijn Heere en mijn God. Jezus zei tegen hem. [8:04] Omdat u mij gezien hebt Thomas. Hebt u geloofd. Zalig zijn zij. Die niet gezien zullen hebben. En toch zullen geloven. Wat Jezus hier zegt. [8:18] Aan Thomas raakte mij. Hij zei. Hij gaf hem een uitnodiging. Om naar de wonden te kijken. In zijn handen. En zijn zij. Kom maar Thomas. [8:30] Bekijk het maar. Ik ben het echt. En ik heb geleden. Voor jou. En het op dat moment nog. De twijfelende Thomas. Zegt mijn Heer. [8:40] En mijn God. En vaak houdt een verkondiging. Dan ook hier op. Als je de Heer Jezus echt ontmoet. Dan twijfel je niet meer. Dan is hij jouw Heer. En jouw God. [8:52] Maar er ligt nog meer in dit verhaal. In deze gebeurtenis. De Heer Jezus vraagt aan Thomas. Bekijk mijn wonden. [9:04] En hij nodigt hem uit. Om zijn wonden aan te raken. Staat trouwens niet bij. Dat hij dat ook inderdaad gedaan heeft. Het zien. Was eigenlijk al voldoende. [9:16] Maar toch. De uitnodiging lag er. Ik dacht. Ik daarin. Ligt een betekenis. Die. ons kan raken. Waar we mee naar huis kunnen gaan vandaag. Maar laten we eerst Thomas wat nader leren kennen. [9:30] En er zijn vier schriftgedeelten in het Johannes Evangelie. Die gaan over Thomas. En het eerste is Johannes 11 vers 16. Dat kunt u niet meelezen via het scherm. [9:42] Maar ik lees hem even voor. Johannes 11 vers 16. En dat is de geschiedenis waarin Lazarus gestorven is. En de heer Jezus. [9:53] Laasjes opwekt. En. Vanaf vers 11 staat er. Dit sprak hij. [10:04] En daarna zei hij tegen hen. Laasjes onze vriend slaapt. Maar ik ga naar hem toe. Om hem uit de slaap op te wekken. Zijn discipelen dan zeiden. Heer als hij slaapt zal hij gezond worden. [10:15] Maar Jezus had over zijn dood gesproken. Terwijl zij dachten dat hij over de natuurlijke slaap sprak. Toen zei Jezus dan openlijk tegen hen. Lazarus is gestorven. En ik ben blij voor u dat ik daar niet was. [10:28] Op dat u gelooft. Maar laten we naar hem toe gaan. Thomas dan. Die dynamus genoemd werd. Zij tegen zijn mededisciplin. [10:39] Laten ook wij gaan. Om met hem te sterven. Dat is een ontmerkelijke tekst. Want ja. Hij had van tevoren namelijk aangekondigd. Dat hij naar Jerusalem zou gaan. En daar waarschijnlijk zou gaan sterven. [10:50] Of waarschijnlijk dat hij daar zou gaan sterven. Laten we dan ook met hem sterven. Het is een geschiedenis. Waarin dood en opstanding weer een rol speelt. En dat zul je zien. Als je nadenkt over Thomas. [11:01] En over zijn opmerking. Staat het op de een of andere manier. Altijd in het licht van twee zaken. Dood. En opstanding. Zou hij daarom tweeling genoemd worden? [11:12] En staat dat er ook voortdurend bij? Die tweeling genoemd wordt. Die didemus genoemd worden. Dood. Gemeenschap hebben aan zijn lijden. En opstanding. Gemeenschap hebben aan zijn opstanding. [11:24] Waar Paulus later over spreekt. Tweede gedeelte. Is het bekende gedeelte uit Johannes hoofdstuk 14. Het gedeelte. Het gedeelte waarin die prachtige woorden staan van de heer Jezus. [11:36] Ik ben de weg. De waarheid. En het leven. En niemand komt tot de vader. Dan door mij. En dan staat er in het vijfde vers. [11:47] Thomas. Voordat hij deze woorden uitsprak. Want daarvoor zei hij. Ja waar ik heen ga. Ja u weet de weg. Ik ga jullie verlaten. Maar wees niet ontroerd. Waar ik heen ga weten jullie de weg. [12:00] Ja zegt Thomas. Wij weten niet. Waar u heen gaat. Hoe kunnen wij dan de weg weten? En dan wijst de heer Jezus op zichzelf. Dat hij zelf de weg is. Maar hij zegt het in verband met zijn naderende afscheid. [12:13] Met zijn sterven. Weer komt Thomas aan het woord. In het licht van. In dit geval dood. Maar ook weer. Opstanding. Jullie weten de weg. [12:25] Ik ben ook het leven. En dan het derde gedeelte. Is dan het gedeelte. Wat we dan vandaag als uitgangspunt hebben. Johannes hoofdstuk 20. Dan in het 25ste vers. [12:40] Zegt Thomas. Als ik in zijn handen niet het litteken van de spijkers zie. En mijn vinger niet steek in het litteken van de spijkers. En mijn handen niet steek in zijn zij. [12:52] Zal ik beslist niet geloven. Dan wordt hij uitgenodigd om de wonden aan te raken. De genezen wonden aan te raken. Want de heer Jezus is opgestaan. [13:02] Van tussen de doden uit. Dan gelooft hij. Maar hij werd gewezen op zijn wonden. En toen ik dat las. En Thomas dus in het licht kon zien van dood en opstanding. [13:16] Toen dacht ik. Waar in het Nieuwe Testament wordt nog meer gesproken over wonden. En hoe kunnen we dan dichtbij komen. Bij die mensen die lijden. [13:26] Ook die broeders en zusters. Die veraf van ons lijden vanwege het feit dat ze in de dood en opstanding van de heer Jezus geloven. Dat ze in hem zelf geloven als de weg, de waarheid en het leven. [13:38] Hoe kunnen we hen dichtbij laten komen. Hoe kunnen wij leren mee te lijden. En dus mede lijden te hebben. Dacht ik nou laten we eens even kijken naar het woord wonden. [13:52] En ik kwam uit in de geschiedenis van. Of in het verhaal. De gelijkenis van. Welke man lag langs de kant van de weg. [14:05] Gewond. De barmhartige Samaritaan. Lukas hoofdstuk 10. Wij gaan lezen vanaf het 25e vers. Lukas hoofdstuk 10. [14:24] Vanaf vers 25. En daar staat en zie. Een wetgeleerde stond op om hem te verzoeken. En zei meester wat moet ik doen om het eeuwige leven te beërven. [14:39] Bij deze woorden mag je ook denken. Meester wat moet ik doen om het leven. Dat zichtbaar zal worden in de komende eeuw. Te beërven. [14:50] Dat ik een plekje krijg. In het koninkrijk. Dat licht mag je dit vers ook lezen. En hij zei tegen hem. Wat staat er in de wet geschreven. Wat leest u daar. Typisch een vraag van een goede rabbi. [15:03] Een rabbi stelt namelijk altijd een wedervraag. Dat doen de joodse rabbis tot op de dag van vandaag. Als er een vraag wordt gesteld. Dan antwoorden ze altijd met een wedervraag. [15:13] Zodat er een gesprek en een soort nadenken op gang wordt gebracht. Een keer werd aan een rabbi gevraagd. Van rabbi. Waarom stelt u toch zo veel vragen. Als ik een vraag stel. Waarop de rabbi antwoordde. [15:25] Wat denk je? Ja dat is een rabbi. De heer Jezus doet dat ook. En hij zegt. Wat leest u daar in de wet? Hij antwoordde en zei. [15:36] U zult de Heer uw God lief hebben. Met heel uw hart. Met heel uw ziel. Met heel uw kracht. En met heel uw verstand. En uw naaste als uzelf. [15:47] Hij zei tegen hem. U hebt juist geantwoord. Doe dat. En u zult leven. Nou helder. Verder niks meer te doen. Doe dat. En u zult leven. Maar ja. [15:59] Dat was niet de bedoeling van deze schriftgeleerde. Hij wilde zichzelf rechtvaardigen. En hij zei tegen Jezus. Wie is mijn naaste dan? Jezus antwoordde en zei. [16:14] Een man ging van Jeruzalem naar Jericho. En viel in de handen van de rovers. Die hem de kleren uittrokken. Hem daarbij slagen toedienden. En hem bij hun vertrek half dood lieten liggen. [16:26] Toevallig kwam er een priester langs diezelfde weg. En toen hij hem zag. Ging hij aan de overkant voorbij. Even een kleine aantekening. Zo breed was die weg helemaal niet. [16:38] Dat pad was eigenlijk een heel smal pad. Dat betekent dat hier de Heer Jezus. Het woord overkant. Feitelijk wat sarcastisch bedoelt. Van. [16:49] Hij ging hem met een grote boog voorbij. Om hem vooral maar niet aan te raken. Dat zegt hij eigenlijk met de woorden de overkant. [17:02] Want ja. Als je hem aanraakt. Dan ben je dus onrein. En kun je je dienst vervolgens niet meer uitoefenen. Maar een Samaritaan die op reis was. [17:18] Nee. Even zo ook de Lefiet. Nee. Waar was ik gebleven? Even kijken. 34. 34. Dan moeten we even doorgaan. 32. [17:30] Even zo ging een. Ja daar was ik. Even zo ging ook een Lefiet. Toen hij op die plek kwam. En hem zag. Aan de overkant voorbij. Het wordt nog een keer herhaald. Maar een Samaritaan die op reis was. [17:41] Kwam in zijn buurt. En toen hij hem zag. Was hij met innerlijke ontverming bewogen. Die woorden. Die zie je ook elke keer terugkomen. [17:51] Als je nadenkt over de Heer Jezus. Die over de scharen voortdurend met innerlijke ontverming bewogen was. En dan vers 34. En hij ging naar hem toe. Verbond zijn wonden. [18:04] En goot er olie en wijn op. Hij teelde hem op zijn eigen rijdier. Bracht hem naar een herberg. En verzorgde hem. En toen hij de volgende dag wegging. [18:15] Haalde hij twee penningen tevoorschijn. En hij gaf ze aan de waard. En zei tegen hem. Zorg voor hem. En wat u verder aan kosten maakt. Zal ik u geven als ik terugkom. [18:26] Wie van deze drie. Denkt u dat de naaste geweest is van hem. Die in de handen van de rovers gevallen was. Nou het kwam erop niet uit. Dat het een Samaritaan was geweest. [18:39] Maar ja. Daar ging je niet mee om. Dus. Oké. Met moeite. Hij zei. Degene die hem barmhartigheid bewezen heeft. En Jezus zei tegen hem. [18:50] Ga heen. En doet u even zo. Aan wie moet u denken. Als u het woord naaste hoort. Wie is voor u. [19:01] U naaste. Ik heb deze preek eerder gehouden. Vroeg ik het aan de zaal. Nou ik vind het eigenlijk wel een beetje een uitdaging om het u ook eens te vragen. Wie is de naaste. [19:13] Wie zou u uw naaste noemen. Wat zeg je. Iedereen. Nou dan heb je een behoorlijke last op de schouders. Als je iedereen moet lief hebben. [19:24] En moet verzorgen. Maar iedereen is mijn naaste. Nou sommigen zeggen. Je moet het beperken tot je straat waarin je woont. Op zijn minst. Daar heb je je handen vol al aan. Je buurman en buurvrouw. [19:34] Ken je buurman en buurvrouw niet. Maar het zou misschien kunnen. Dat u daar uw handen aan vol hebt. Maar wie is de naaste. Wie is nu eigenlijk de naaste. In dit bijbelgedeelte. [19:46] In deze gelijkenis van de heer Jezus. Wat zegt de heer Jezus. Nee. Wat vraagt hij. Wie is je naaste. En hij zij. Degene die hem barmhartigheid bewezen heeft. [20:00] En dan moet je even kijken naar vers 36. Wat daar precies staat namelijk. Want daar lezen we vaak op de een of andere manier overheen. Als wij nadenken over de naaste. [20:12] Dan denken we aan degene die naast ons woont. Of in onze straat woont. Of in ons dorp stad woont. Of misschien die broeders en zusters ver weg. Of de vijanden van die broeders en zusters ver weg. Zijn dat onze naasten. [20:23] Die moeten lief hebben. Je moet je vijanden ook lief hebben. Maar wat vraagt de heer Jezus. In vers 36. Wie van deze drie. Denkt u. Dat de naaste geweest is. [20:36] Van hem. Die in de handen van de rovers gevallen was. Dus niet. Wie was voor de drie. Die aan de overkant passeerde. Of de twee die aan de overkant. [20:47] En dan de derde ook nog. Passeerde de naaste. Namelijk de man die daar bijna dood en half dood ligt. Nee. Wie was voor de half dode man. [20:57] De naaste. Dat wordt er gevraagd. En dan is het antwoord helemaal duidelijk. Namelijk degene die een teder. En barmhartig hart heeft. [21:10] Voor de half dode man. De Samaritaan. Samaritaan. En u kunt het opzoeken in uw concordantie. Maar de heer Jezus werd dikwijls een Samaritaan genoemd. Ah dat is een Samaritaan. [21:21] Zeiden ze. De barmhartige Samaritaan. Wijst op de heer Jezus zelf. Hij is de barmhartige Samaritaan. Wie moet je lief hebben. [21:33] De heer Jezus. Het grote gebod. En het tweede gelijk aan het eerste gebod. Uw naaste. Is de heer Jezus. [21:46] Maar dan. Is dat alles. Nou ja. Zou ik zeggen. En tegelijkertijd. Wat heeft dat voor uitwerking. Als je de heer Jezus echt leert lief hebben. En dan krijg je misschien voor jezelf die last op je schouder. [21:59] Of die opdracht. Ik moet de heer God lief hebben. Met heel mijn hart. En met heel mijn ziel. En heel mijn verstand. En de heer Jezus gelijk God. Want dat staat er dan eigenlijk. Maar dat kan ik helemaal niet. [22:11] Tenminste. Ik weet niet in hoeverre mijn liefde 100% echt is. En wat moet ik daarbij voelen dan. Bij het lief hebben van de heer Jezus. Je kunt toch niet lief hebben. [22:23] In eigen kracht. Of uit eigen kracht. Liefde kun je toch niet forceren. Jezelf opleggen. En nu moet ik lief hebben. Lief hebben. Dat gaat niet. Maar. Degene. [22:36] Die een barmhartig hart heeft. Die barmhartigheid bewijst. Dag in dag uit. Die wonden verzorgt. [22:47] Is zelf gewond geweest. En nodigt ons uit om naar zijn wonden te kijken. [22:59] Want in zijn wonden. De wonden van de heer Jezus. Ligt feitelijk het lijden. Van heel de schepping. Ver weg. En dichtbij. [23:11] Van onze broeder en zuster hier. Van die buurman daar. En van die vijanden. Van de gelovigen elders. En van de broeders en zusters daar weer. Het lijden van de hele schepping. [23:22] Ligt in het lijden van de heer Jezus. Dat hij voor hen gedaan heeft. En Luther heeft ooit eens het volgende gezegd. God heeft hem bevolen. [23:34] Dat hij. De enige rechtvaardige. In alle zonden van de wereld moest afdalen. Dat hij in Adam een overtreder moest worden. [23:45] In K. In een moordenaar. In David een echtbreker. In Petrus een lafaard. In Judas een verrader. Wat niet werd aangenomen. [23:56] Kan niet verlost worden. Mijn vraag aan jullie. En die stel ik ook weer vandaag aan mijzelf. Wie is de heer Jezus. Of wat is de heer Jezus. [24:07] In jou geworden. Welke wonden heeft hij gedragen. Welke wonden van jou. Heeft hij ook meegenomen. In zijn lijden. [24:17] En sterven. Als hij alles geworden is in ons. Kan hij ook alles verlossen. Dan zijn de woorden. [24:31] Dan zijn zijn wonden. De wonden van ieder mens. Van jou. Van mij. [24:41] Die buurman. Ver weg. En die naaste. Die in jouw ogen. Hiernaast te zijn. Weet je. En als je ziet. [24:52] Dat hij. Zoveel gedaan heeft. Dat hij zijn wonden eigenlijk toont. Aan de wereld. Aan iedereen die in ongeloof nog naar hem kijkt. Van is die het echt. Dat wekt liefde op. [25:05] Als je zo de heer Jezus leert kennen. Dan gaat er iets in je hart veranderen. Je krijgt net zo'n barmhartig hart als de vader. De vader der barmhartigheden. Dan ga je leren troosten. [25:19] Dan kun je echt dichtbij komen. Dan kun je iedereen leren lief hebben. Omdat je in elk mens. Voor mij in elke leerling. [25:32] De wonden van de heer Jezus ziet. Waarbij gelukkig dan het laatste woord niet de dood is. Maar het leven. Toch? En dan kom je uiteindelijk bij de vierde keer. [25:46] Dat Thomas genoemd wordt. En de laatste keer. En ook dat staat weer in verband met dood en opstanding. En het is een heel eenvoudige geschiedenis. En daar wil ik dan ook bijna mee afsluiten. [26:00] Johannes hoofdstuk 21. Waar de heer Jezus zich nogmaals openbaart aan zijn discipelen. De zee van Tiberias. En hij openbaarde zich dan als volgt. [26:12] En ik lees dan eventjes wat er staat. Johannes 21 vers 2. En er waren bijeen Simon Petrus. En Thomas. Ook weer. Ook Didymus genoemd. Elke keer die nadruk op die tweeheid van Thomas. [26:24] Dood opstanding denk ik dus. En Nathanael. Die uit Cana in Galilee afkomstig was. En de zonen van Cebedias. En twee anderen van zijn discipelen. En dan is daar die gebeurtenis. [26:35] Dat een discipelen zegt. Wat moeten we eigenlijk nou doen na die opstanding. Nou laten we maar gaan vissen. Dan gaan ze ook vissen. En dan zien ze de heer Jezus. En hij nodigt hen als het ware uit. Om brood en vis met hem te delen. [26:47] Weet je. Dat Thomas die erbij zit. Is omdat daarmee weer gemeenschap mogelijk werd met de heer Jezus. Jezus de opgestaande heer. [27:00] Deelt brood en wijn met ons. Hij wil in gemeenschap zijn met ons. Hij deelt zijn leven met jou. En sterker nog door de geest is zijn leven nu in ons. [27:12] En alleen door in gemeenschap met hem te leven. Kunnen we lief hebben. Kunnen we zorgen voor de ander. [27:24] Kunnen we hun wonden zien. Hun pijn. Niet opgelegd van dat moet je. Dat soort gebod wat je moet houden. Dat rek je toch niet. Maar van binnenuit gedreven. Paulus zegt het ook. [27:35] De liefde van Christus drengt ons. Daar wij tot het in zich gestorven zijn. Dat één voor allen gestorven zijn. Dus zijn zij allen gestorven. Zo mag je die wereld bekijken. [27:46] Maar één leeft dus allen mogen leven. Zie dat perspectief en raak dan die wonden aan. En daar wil ik dan mee eindigen. Met een gedicht wat je mee mag lezen. [28:01] Raak de wonden aan van hen die huilen. Van hen die niet kunnen schuilen in een leven van overwinning. Een leven vol van kracht. Raak hun wonden aan. [28:14] En verlicht hun nacht. Raak de wonden aan van hen die strijden. Van hen die ernstig moeten lijden. In een leven van ziekte en pijn. [28:25] Een leven vol van smart. Raak hun wonden aan. En versterk hun hart. Raak de wonden aan van hen die vluchten. [28:36] Van hen die angstig moeten zuchten in een leven van macht en van geweld. Een leven op de loop. Raak hun wonden aan. En vernieuw hun hoop. [28:49] In het aanraken van hun wonden. Word je verbonden met de gezondene. Die stieren van een vreed kruis. In zijn opstandingsleven vind je geloof een nieuw thuis. [29:02] Om hen uit te nodigen van wie de wonden nog niet genezen zijn. Raak hun wonden aan. En verzacht hun pijn. [29:13] Amen. Laten we danken. Oké. ***