Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107216/jesaja-het-lied-voor-mijn-beminde/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen, broeders, zusters, jonge mensen.! Ook van Mieke en mijn kant een rijk gezegend nieuwjaar toegewenst. [0:16] ! Richard, wat ben jij een begenadigde man?! Een vrouw met een lege tas. Waar vind je zoiets in deze tijd? Kan ik die instructies van jou krijgen? [0:31] Want je bent gediplomeerd, ANWB, en daar heb ik een abonnement op. Dat zal me heel wat extra tijd opleveren dit komende jaar. Misschien een idee voor een mannenavond hier in de Reddings-Ark. [0:48] We hebben prachtige liederen gezongen. En wat heerlijk om dat persoonlijke getuigenis ook van harm te mogen horen. En die prachtige openingstekst die heel bijzonder aansluit op datgene wat ik u vanmorgen vanuit het woord van God wil aanreiken. [1:07] En ik wil graag met u lezen het lied voor mijn beminde uit Jezaja 5. Jezaja 5. [1:17] En daarvan de eerste zeven versen. Eén tot en met zeven. In Jezaja 5 vers 1, daar luidt het woord van God al dus. [1:40] Ik wil graag voor mijn beminde zingen een lied van mijn geliefde over zijn wijngaard. Mijn beminde had een wijngaard op een vruchtbare heuvel. [1:57] Hij spitte hem om en zuiverde hem van stenen. Hij beplante hem met edele wijnstokken. In het midden ervan bouwde hij een toren. [2:08] En hakte ook een perskuip daarin uit. Hij verwachtte dat hij goede druiven zou voortbrengen. Maar hij bracht stinkende druiven voort. [2:23] Nu dan, inwoners van Jeruzalem en mannen van Juda, oordeel toch tussen mij en mijn wijngaard. [2:35] Wat is er nog meer te doen aan mijn wijngaard dan wat ik eraan gedaan heb? Waarom heb ik verwacht dat hij goede druiven zou voortbrengen, terwijl hij slechts stinkende druiven voortbracht? [2:53] Nu dan, ik wil u graag bekendmaken wat ik met mijn wijngaard ga doen. Ik zal zijn omheining wegnemen, zodat hij verwoest zal worden. [3:06] Ik zal een bres slaan in zijn muur, zodat hij vertrapt zal worden. Ik zal er een wildernis van maken. Hij zal niet gesnoeid worden of geschoffeld, maar doornen en distels zullen erop schieten. [3:21] En ik zal de wolken gebieden, geen regen erop neer te laten komen. Want de wijngaard van de heren van de legermachten is het huis van Israël. [3:37] En de mannen van Juda zijn zijn lievelingsplant. Hij verwachtte goed bestuur. Maar zie, het werd bloed bestuur. [3:52] Gerechtigheid, maar zie, het werd geschreeuw. In de NBG staat dat laatste vers als volgt. Hij verwachtte goed bestuur. Maar zie, het was bloed bestuur. [4:07] Rechtsbetrachting, maar zie, het was rechtsverkrachting. Ik vond het zo bijzonder, broeders en zusters, jonge mensen, om vanmorgen steeds dat prachtige beeld te zien van die boom die daar aan de slootkant stond. [4:31] Je kon wel zien dat hij al heel wat stormen heeft overleefd. Fors, stevig staat hij daar. Met zijn takken wijd uitgespreid. [4:44] Zoals je dat in de herfst en in de winter ziet. In Londen had men in de vorige eeuw in het centrum een wijnstok staan die elk jaar heel overvloedig veel druiven voortbracht. [5:04] En men begreep eigenlijk niet hoe dat nou toch mogelijk was. Londen, stad die vaak door mist is omgeven. Stad waar het vaak donker, duister is. [5:18] En dan elk jaar, er komt de klok erop gelijk zetten, overvloedige druivenoogst. Van zo'n boom in een omgeving, in een gebied waarvan je het eigenlijk niet zou verwachten. [5:34] Wat gaat een mens dan doen? Dan gaat hij onderzoek plegen. Om te ontdekken hoe het nou toch mogelijk is dat dat op zo'n plaats gebeurt. [5:45] Wat heeft men toen ontdekt? Men heeft ontdekt dat die wijnstok zijn wortelstelsel zo ver onder de grond had door laten groeien. [5:57] Tot het uiteindelijk bij de vruchtbare slip van de rivier de Theems terecht was gekomen. En elk jaar kon je je verwonderen aan het feit dat daar zomaar in de buurt van Hartje Londen, in de nabijheid van de Theems, een wijnstok stond met buitengewoon veel vrucht eraan. [6:19] Ik ben een tijdje geleden bezig geweest met het corrigeren van een boek wat Norbert Liet heeft geschreven. Over profetische ontdekt dat er een boek is. [6:31] De lid is er met de Liederen van de Bijbel. En ook dit lied wordt daarin uitvoerig besproken. Het lied, eigenlijk zou je moeten zeggen, het tragische lied van Jezaja 5 over zijn beminde, zijn geliefde, of ten diepste God zelf, die er alles, maar dan ook alles aan gelegen was om zijn oogappel Israël tot een vruchtbare wijngaard te maken. [7:06] Maar we hebben het gelezen, eigenlijk tot twee keer toe in die zeven versen. God had er van zijn kant alles aan gedaan, opdat de oogst zou worden goede vruchten, maar helaas als je naar de geschiedenis van Gods oogappel Israël kijkt, het werden geen goede vruchten, maar het werden wrangezucht vruchten. [7:37] Wilde vruchten. God verwachtte van het huis van Israël en van de mannen van Juda goed bestuur, maar zie, zegt de schrift, het was bloedbestuur. [7:52] Ze waren niet tot zegen voor de ander, maar het ging in hun bestuur ten koste van de ander. God verwachtte rechtsbetrachting, zodat ze volgens het recht van zijn woord met elkaar zouden omgaan, maar zie, het werd rechtsverkrachting. [8:13] Zouden we natuurlijk vanmorgen uitgebreid stil kunnen staan bij het falen van Gods oogappel Israël. [8:24] En voor de diepe prijs die dat volk tot op dit moment nog steeds leidt door het feit dat ze niet voldaan hebben aan het goede bestuur wat God verwachtte en aan de rechtsbetrachting die God hen had opgelegd. [8:45] Maar laten we ze heel eerlijk zijn. Is het niet veel relevanter om in een samenkomst als deze aan het begin van een nieuw jaar onszelf ook eens de vraag te stellen, zijn de vruchten die u en ik in ons geestelijk leven afgeven, zijn die nou goed of zijn die nou bram? [9:14] Chinezen hebben een prachtig spreekwoord. Die zeggen, als je met één vinger naar een ander wijst, dan wijs je met drie vingers naar jezelf. [9:29] De Heer Jezus zei dat ook, als je het nou hebt over de splinter in het oog van de ander, dan moet je toch wel eerst even die balk voor je eigen ogen verwijderen. Zijn uw en mijn vruchten die we dragen, de vrucht van de geest onder andere, zijn die nou goed of zijn die nou bram? [9:52] Hoe kijkt uw man, hoe kijkt uw vrouw, hoe kijken uw kinderen tegen uw geloofsleven aan? Ik heb nog even die prachtige tekst voor me liggen, die Thies aan het begin met ons gelezen heeft. [10:07] Maar één ding doe ik. En ik vond dat een van God gegeven woord, omdat dat nou vanmorgen eigenlijk de boodschap is. [10:20] We hoeven voor ons geloofsleven om rijpe vrucht te dragen, eigenlijk maar één ding te doen. Ik kom daar zo direct op als we wat gaan lezen in Johannes 15. [10:33] Eén ding doe ik. Wat? Nou, vergetend wat achter mij is. [10:46] Dat valt niet altijd mee. Dat weet ik uit ervaring. Er zijn altijd van die dingen, en als je ze zelf vergeet, dan is de duivel er als de kippen bij, om je daar van tijd tot tijd weer eens bij te bepalen. [10:59] En Paulus, die had om het zo te zeggen, een behoorlijk strafblad. En hij zegt juist, één ding doe ik, vergetend wat achter mij ligt, strek ik mij uit naar wat voor mij ligt. [11:18] En dat mogen we nu een heel nieuwjaar, anno, domini, het jaar onze sere, 2019 gaan doen. En dan zegt hij erbij, jaag ik naar het doel. [11:32] En ik vind dat een prachtige uitdrukking, want dat is pure activiteit. Je bent er met hart en ziel bij betrokken. Ik houd er altijd van, als ik een nieuwjaarsdienst mag leiden, en dat was afgelopen nieuwjaarsdag, was dat in Scherpenzeels, om dan te beginnen met dat prachtige lied 409 uit de bundel van Johannes de Heer. [11:57] Geef gemeente eren. Geef gemeente Jezus eren op deze eerste dag van het jaar. En dan gaat het over je hart en over je ziel, om dat te openen en om God dankbaar te zijn voor dat wat hij geeft. [12:13] En het trof me vanmorgen zo, toen we in de bid stond, het woord van God opende en Hans het hart van het Bijbelboek klaagliederen, een stukje met ons voorlas. [12:26] Dat het de gunstbewijzen des Heren zijn, die we dagelijks weer opnieuw mogen ontvangen. Ook voor dit nieuwe jaar. Eigenlijk is het Bijbelboek klaagliederen een heel bijzonder boekje, want het zijn vijf hoofdstukken met klaagliederen. [12:42] En elk hoofdstuk is 22 versen lang, behalve het derde hoofdstuk, dat is drie keer 22. En precies het hart daarvan, daar staat dan dat het de gunstbewijzen des Heren zijn, die elke dag ons deel zijn. [12:59] Zo zie je precies dezelfde gedachte als bij Jezaja naar voren komen, dat God er elke dag voor ons is. Nou weet ik niet, want dat is altijd een beetje moeilijk bij de liederen van opwekking, maar op Psalm 116 kan er ook wat van, want die herhaalt maar steeds, God heb ik lief. [13:19] En ik hoop dat we dat ook van harte meen als we dat zingen. Maar we hebben heel vaak in dat prachtige lied aan het begin gezongen, God maakt vrij. Ik weet niet hoe vaak, misschien jij nog Harm, maar je zingt ook maar gewoon voor het vaderland mee. [13:34] Ja, en ik vond het wel heel bijzonder dat ik bij mezelf dacht, in hoeverre zijn wij werkelijk als kinderen van God vrij? [13:48] Voelen we ons geestelijk werkelijk vrij? Want we zijn het er wel over eens, dat als we in die prachtige psalm die God van heil mogen bezingen, waarin ook weer aan herinnerd wordt dat hij ons dag aan dag, ook voor dit nieuwe jaar zal overladen met zijn gunstbewijzen, dan moet er wel iets aan onze kant niet goed zitten als we dat niet dagelijks ervaren. [14:16] Dan moet er aan onze kant wel iets zijn, waardoor we toch niet tot die goede, rijpe, volwassen vrucht die God van ons vraagt, toekomen in ons leven. [14:29] Want het is namelijk mogelijk dat je jarenlang met Christus leeft, ook wel probeert in elk opzicht voor hem te leven, zonder wat het ten diepste betekent om in Christus te leven. [14:53] Laten we eens met elkaar lezen wat er staat in Johannes 15, vers 5. Ik denk voor de meeste van ons zijn dat overbekende woorden. [15:19] Johannes 15, vers 5. In Johannes 15, vers 5, daar luidt het woord van God als dus, Ik ben de wijnstok. [15:33] U bent de ranker. En nou komt het. Wie in mij blijft. Eén ding begon thies deze dienst, doe ik. [15:47] Wie in mij blijft. Dan heb je de garantie wat erachter slaat. En ik in hem. En nou komt die prachtige zin. [15:59] Die draagt veel vrucht. Want zonder mij kunt u niets doen. Hebt u wel eens in de dienst van de Heer dingen gedaan zonder de Heer? [16:17] Ik wel. Misschien valt u dat tegen, maar soms doe je dingen in je enthousiasme. En dan denk je bij jezelf, oh dan gaat de Heer vast wel zegenen. En de Heer zegt, nou jij wil zo graag die doodlopende weg zonder mij in. [16:34] Ga dan maar een stukje in. Dan moet het tot een bekering, een omkering komen. [16:44] Dit stukje wie in mij blijft, heeft me geraakt de afgelopen tijd. Want je kunt soms als gelovige ook zo met jezelf in de clinch liggen. [17:00] Je bent bezig met goed bestuur en het brengt je bij de handen af. Je bent bezig met rechtsbetrachting. Je zoekt in elke situatie dat recht van God. [17:11] En voordat je het weet is het rechtsverkrachting. En dan ben je geneigd om te gaan sleutelen aan jezelf. Met alle goede voornemens ga je proberen om in dit nieuwe jaar de fouten niet te maken die je het afgelopen jaar hebt gemaakt. [17:32] Maar het geheim ligt in dit kleine stukje. Wie in mij blijft. Kijk en als je dat nou ten diepste gaat verstaan. [17:43] Als je dat nou ten diepste gaat begrijpen. Als je dat nou ten diepste gaat uitoefenen in je geestelijke leven van elke dag. In je relatie met je levende Heer in Heiland. [17:56] Dan zul je ontdekken dat je vrucht gaat dragen. Er is geen vruchtboom bezig met de gedachte. Zullen mijn peertjes of mijn appeltjes dit jaar wel goed zijn. [18:10] Zijn intensiteit als vruchtboom is erop gerecht. Om voeding uit de aarde te trekken. [18:21] Om het licht tot zich te trekken. Zodat de garantie er is. Er komt goede vrucht. En wij kunnen als christenen zo vaak in ons geestelijk leven bezig zijn. [18:35] Met onszelf te verbeteren. Met aan onszelf te sleutelen. Met onszelf te vormen. Ten diepste is dat nog die oud-Calvinistische gedachte. [18:51] Om zo de Heer te behagen. Maar laat ik u uit de droom helpen. En ook mijzelf. Er staat dit in dat schriftwoord. Wie in mij blijft. [19:03] Die draagt veel vrucht. En wat staat er dan achter? Want zonder mij kunt u niets doen. Dat is een proces wat je moet leren in je leven. [19:16] De Heer Jezus Christus op de eerste plaats. Want zonder Hem kun je niets doen. En ook als christenen doen we vaak nog zoveel dingen zonder Hem. [19:29] Omdat we denken dat dat goed is. Omdat we denken dat dat christelijk is. En dan kijken we soms heel verbaasd. Heer, waarom wordt die stap die ik neem niet gezegend? [19:43] Als u dit hoofdstuk, en ik hoop dat u dat de komende weken wilt doen. Dus voor uzelf naleest. Dan zijn we het er wel over eens. [19:54] Dat de Heer Jezus hier duidelijk zegt. Wie in mij blijft. Of de oproep, de opdracht die u maar liefst zes keer in dit gedeelte zult aantreffen. [20:09] Blijf in mij. In de eerste acht zinnen. Dan ligt daar uw en mijn verantwoordelijkheid. Om als christen in deze benauwende tijd te leven. [20:24] Dat blijven in Hem. Blijft dus onze allereerste verantwoordelijkheid. En wij zijn vaak als christen geneigd om voortdurend voor de Heerde te moeten werken. [20:43] Om aan Gods hoge eisen te voldoen. En het is inderdaad waar. Het lied wat we met elkaar net hebben gezongen. [20:54] We moeten eerst stil worden voor het aangezicht van God. Zodat Hij ons duidelijk kan maken. Wat Hij precies van ons verwacht. [21:06] Als we nu leven en overvloed ontvangen in Hem. Want dat zijn de woorden van de Heer Jezus. [21:17] Hij zegt heel met nadruk. Ik ben gekomen opdat gij leven hebt. Dat mag uitmonden in het eeuwig leven. En wat bijzonder dat iemand dat dan zo vlak voor het sterven gaat zingen. [21:30] En op die manier ook weer een getuigenis meegeeft. En overvloed. Dus het leven van een christen is bepaald. Geen armeterig leven. [21:41] Maar het staat en het valt bij het in Hem blijven. Laten we eens kijken wat er staat in vers 16 van ditzelfde hoofdstuk. [21:55] Er staat dit. Niet u hebt mij uitverkoren. Maar ik heb u uitverkoren. En ik heb u ertoe bestemd. [22:08] Dat u zou heen gaan. En vrucht dragen. Dit kan niet van mij afkomstig zijn dit geluid. [22:20] Want ik ben geaard. Wat een man hè. Last alles op. Ik lees het nog een keer. [22:35] Die woorden zijn zo belangrijk. Niet u hebt mij uitverkoren. Dat is pure genade van Gods kant. Maar ik heb u uitverkoren. En ik heb u ertoe bestemd. [22:50] Durft u daar uw naam in te vullen. Ik heb jou aardhavenkamp ertoe bestemd. Dat jij aardhavenkamp zou heen gaan en vrucht dragen. [23:00] Dat is wat God van ons verwacht. Niet alleen van Israël. Maar ook van u en mij. Anno 2019. En dan staat er nog iets bij ook. [23:13] En dat uw vrucht zou blijven. Als u in dit hoofdstuk lezend elke keer een streepje zet onder het woordje vrucht. [23:23] Dan ziet u dat het in vers 2 begint met de vraag. Brengt je leven nou vrucht voort of geen vrucht voort. Eindje verderop staat meer vrucht. [23:36] Of veel vrucht. Eindje verderop staat meer vrucht. En hier in vers 16 staat blijvende vrucht. Ik heb u ertoe bestemd. [23:51] Dat u zou heen gaan. En vrucht dragen. En dat uw vrucht zou blijven. Toen de heer Jezus over Pinkster sprak. [24:07] Dat doet hij onder andere in het hoofdstuk hiervoor. Hoofdstuk 14 vers 20. Dan zegt hij. Tendien dagen zult gij weten dat ik in mijn vader ben. [24:19] En gij in mij en ik in u. Dus de positie van Gods kinderen is door en na Pinksteren een hele andere geworden dan voor Pinksteren. [24:34] Het gaat er ten diepste om. En dat is een hele eenvoudige boodschap. Maar wij maken het vaak door onze gevoelens en onze gedachten. [24:45] En daar wordt onze wil dan aangekoppeld. Zo moeilijk ook voor onszelf. Maar het eenvoudige is gewoon blijf in hem. [24:58] En dan zal het gevolg zijn dat je veel vrucht draagt. Dat is iets wat een ander aan je ziet. [25:11] In de manier waarop je met een ander omgaat. In de manier waarop je over een ander spreekt. In de manier waarop je een ander behandelt. [25:21] Met andere woorden, in het geloof dienen we na Pinksteren vanuit die grondhouding te leven. Dat vond ik ook zo mooi in het verhaal van Betty met haar lege tasje. [25:35] Ik ben er helemaal van onder de indruk. Hoe krijg je dat al voor elkaar? Vertel het even aan Mieke straks. Dat je elke keer tussen haar regels doorhoorde. [25:49] Maar we gaan met elkaar praten over dat woord van God. We willen in hem blijven. En aan elkaar vertellen. Wat voor geheim heb jij nou ontdekt in het dagelijks leven. [26:02] In de dagelijkse omgaan met God. En dan is het zo mooi. Dat je dan met zusters van verschillende leeftijden kunt zien. Zodat de ouderen ook kunnen getuigen. Van het leerproces in hun leven. [26:17] Hoe God hen geleerd heeft om in hem te blijven. Ik lees in 1 Thessalonians 3 vers 8. Dat ook Paulus daar iets over schrijft. [26:29] Want hij zegt dit. Want nu leven wij. En dat is heel bijzonder. Want nu leven wij. Maar dan zegt hij daarachter. [26:41] Als gij staat in de heren. Dus met andere woorden. Hij stelt hier. Als christen leef je niet echt. Als je niet staat. [26:53] In de heren. Heren. 1 Thessalonians 3 vers 8. En zodra u en ik. Zo opgeslokt worden door het leven van elke dag. [27:06] En niet meer in Christus staan. Dan wordt onze gang. Dan wordt onze gang door dit leven ook onvast. Onzeker door onze eigen beperkingen. [27:17] En daar lopen we van tijd tot tijd. Allemaal tegenaan. Het is dus heel belangrijk om voor jezelf eens te gaan ontdekken. [27:28] Door bijvoorbeeld het komende jaar de Efezenbrief te lezen. Om er weer van onder de indruk te komen. Hoe vaak daar staat. In hem. Wat je in hem door genade hebt ontvangen. [27:41] Dat moet je hart zo volmaken. Zoveel blijdschap geven. Dat je van daaruit aan de slag gaat. In de praktijk van je eigen geestelijk leven. Om blijvende vrucht voor te brengen. [27:56] Ook Johannes heeft daarover geschreven. In 1 Johannes 2 vers 28 staat heel duidelijk. En nu kinderkens. Blijft in hem. [28:12] En je merkt wel. De Heer Jezus en de apostelen hebben een gelijkluidende boodschap. Blijf in hem. En Paulus voegt daar nog aan toe. [28:24] In Colossens 2 vers 6. Nu gij Christus Jezus de Heer aanvaard hebt. Dus nu je tot geloof gekomen bent in de Heer Jezus Christus. [28:35] Dan staat er. Wandelt in hem. Dus het is niet zo dat. Als er staat blijf in hem. Dat het dan alleen maar kan. [28:47] Worden verricht door. Of gedaan kan worden door. Door het lezen van je Bijbel. En alleen maar het bidden. Maar het is ook een wandel. In hem. [28:58] Van de week liepen Miek en ik te wandelen s'avonds. Om die oliebollen wat te laten zakken en zo. [29:10] En toen zei ik de tweede avond tegen haar. Wat loop je toch hard? Ja zei ze. Maar gisteravond liep je steeds een stuk voor mij uit. En dan vind ik het moeilijk om je bij te houden. [29:21] Dus ik ga nu vanzelf maar wat harder lopen. Nou ja. Wat langere benen en wat kortere benen. Dat valt gewoon niet mee. Ik weet nog dat ik jaren geleden in een gemeente kwam. [29:32] In Amsterdam. En dat na afloop van de dienst. De zuster die bij de deur mij verwelkomde zei. En ze gaf me altijd een pakketje mee. [29:43] Want het was een gemeente waar men ook gezamenlijk at. Dus een beetje koek en soepieachtig. Soep en soepieachtig als hier. Maar daar kreeg je dat als voorganger mee. In een doosje voor het geval je onderweg pech kreeg. [29:54] En toen gaf ze mij dat doosje met lekkere Indische hapjes. En toen zei ze Broeder Havenkamp. Ik heb iets heel naars over u gezegd. [30:05] Toen ze dat overhandigde. Ik heb bijna niet naar de preek kunnen luisteren zei ze. Ik zei zuster ik wil het weten. Ze zei nou u kwam aanlopen in uw mooie donkere pak. [30:17] Ze vond het mooi. En uw vrouw die liep een aantal meters achter u. En toen zei ik tegen mijn vriendin. Kijk daar loopt nou weer zo'n Turk met zijn vrouw de meters achter. [30:32] Ik zei zuster dat had u niet moeten zeggen. Ze zei ja want ik grok er zo van. Want ik ontdekte die man in dat donkere pak. Die loopt naar de ingang toe. [30:43] En dat bent u broeder Havenkamp. Drie maanden later sprak ik weer in die gemeente. En ik zag in een flits toen ik uit de auto stapte. [30:53] Ze staat weer bij de deur. Dus ik zei tegen Anneke kom hier. Arm in arm. Stijf gearmd. [31:05] En ze zag ons aankomen. Ze had het signaal begrepen. Ik weet niet hoe u dat ervaart. Maar als je samen gaat wandelen. [31:18] Dat is vaak een hele opgave. En helemaal als je elkaar bij de hand pakt. Of als je verkering hebt. En je bent stijf gearmd. [31:30] Of de schouder om elkaar heen. Want dan moet je zo op elkaars passen letten. Hoe slaag je er nou een om in hem. [31:42] Lukt het samen. We hebben een instructeur hier zitten. Wat zeg je? Ze zijn bij die tijd gebleven. Ja maar dat is even een ander probleem. [31:54] Goed. Misschien wat voor een mannenbuibelstudie. Wat zo bijzonder is. Jarenlang heb ik op Camping de Bettelt in Zellem gestaan. [32:08] En toen de tijd hadden ze nog een logo. Wat bestond uit twee paarden. Die onder één juk gaan. En dan zie je een boer achter die ploeg lopen. [32:22] En om u en mij nou duidelijk te maken. Hoe wandelen wij nou in 2019 op een goede manier. Geestelijk gezien. Zodat we goed bestuur voortbrengen. [32:36] En rechts bekrachtiging voortbrengen. En geen wrange vruchten. Op die terreinen. Dan moet je luisteren naar wat de Heer Jezus zegt. [32:50] Hij zegt tegen ons gelovigen die soms te kwaad te moeilijk kunnen hebben met onszelf. Ga nou met mij onder één juk. En in alle eerbied gesproken. [33:03] Ik heb wel eens van iemand gehoord. Die veel met paarden bezig was. En ook vaak met twee paarden tegelijk werkte. Dat hij zei. Dan neem je altijd een ouder volwassen paard en een jong paard. [33:18] Zodat dat jonge paard van dat oudere volwassen paard kan leren. Hoe je bijvoorbeeld dat ploegen moet doen. En terecht heeft Thies vanmorgen die tekst gelezen. [33:30] Dan moet je niet steeds achterom kijken. Als je de hand aan de ploeg staat. Want dan ga je vanzelf dit doen. Dan trek je geen rechte sporen om zijn naamswil. [33:41] Maar je moet met de Heer Jezus onder één juk gaan. Mijn opa was een keuterboertje. Ik zeg het goed. [33:53] Dat betekende dat hij gewoon een klein boertje was. Had een gezin van veertien kinderen. Maar drie van zijn overleden voor de geboorte. Dus het hadden er zeventien kunnen zijn. [34:04] En mijn opa werkte bij de gemeente. Was gemeentearbeider. Maar hij had ook een klein boerderijtje. En als kind bestond mijn vakantie daaruit. [34:15] Je ging altijd naar opa en oma op de boerderij. En dan ging opa s'avonds de koeien water geven. En dan deed hij zo'n heel vreemd ding op zijn schouders. [34:28] Ik zei opa wat is dat? Hij zei jongen dat is een juk. Ik zei oh. Waarom doet u dat? Want het is een zwaar houten ding. Nee zei opa. Dan kan ik makkelijker twee emmers water dragen. [34:42] Nou legerig als ik toen al was. Zei ik opa mag ik dat ook eens proberen. Ja hoor dat mocht van opa. Dus hij knoopte die touw door. Wat korter. En daar stond ik. [34:53] Jonge van tien, elf jaar. Met het juk van opa op mijn schouders. En twee emmertjes water. Ik had geloof ik vijf stappen gelopen. Ik zei opa dat draagt voor geen meter. [35:06] Zo zeg je dat dan als je jong bent. Dat draagt voor geen meter. Waarop mijn opa tegen mij zei. Hij zei Aart ik ben niet helemaal eerlijk tegen je geweest. Ik zei oh. Hij zei want dat juk. [35:19] Dat is precies gemaakt voor mijn schouders. Het was zo bijzonder. Toen ik op de brandpunt buibelschool ging. Zei tijdens de allereerste les. [35:30] Broeder Feijker te velde. De heer Jezus Christus was de zoon van de timmerman. Dus als iemand een juk kon maken. Dan was hij het. En hij legt ons mensen allemaal een bepaald juk op. [35:43] En hij zegt er ook bij. Als je mijn juk draagt. Zal dat nooit te zwaar voor je worden. En alle eerbied gezegd. [35:59] Wij mogen dit nieuwe jaar in. Samen met de heer Jezus onder één en hetzelfde juk. Maar hoe voorkom je nou als kind van God. [36:13] Dat je zo in hem blijft. Dat je dat juk niet als drukkend ervaart. Dat je werkelijk bevrijd kunt uitzingen. God maakt vrij. [36:26] Drie dingen. Deze preek begint nu pas. Drie dingen. In de eerste plaats. Dat juk dat gaat niet wringen. [36:38] Als je zo dicht mogelijk bij elkaar blijft. Ik merk wel als ik met Mieke aan het wandelen ben. Hoe verder ik van haar afkom. Ook met haar hand. Dan wordt het lopen ongelijkmatig. [36:51] Het loopt niet plezierig. En een kind van God. Wordt in elke omstandigheid. Opgeroepen. Om dicht bij hem te leven. [37:06] Wat is het eerste? Tweede. Is. Ga precies dezelfde kant op. Je merkt wel. [37:16] Als. De Heer Jezus Christus. Als dat leidinggevende paard links af gaat. En jij gaat in je eigen. Gereidheid. [37:27] Je eigen zinnigheid. Je eigen koppigheid. Je eigen wil doen. Dan gaat dat juk wringen. En dat ervaren we vaak als kinderen van God. We slaan dan een weg in die het woord ons niet aanwijst. [37:42] Die we niet in het gebed krijgen. Dan worden we eigenzinnig. En dan gaat dat juk. Dat gaat niet vrij uit zitten. Dat gaat knellen. [37:54] Daar kiezen we ten diepste zelf voor. En als derde. Let op de stappen die de Heer zet. [38:06] We zingen zo vaak. Heer wijs mij uw weg. Maar dan is het zo belangrijk. Dat je het ritme aanhoudt. Wat de Heer aangeeft. [38:19] En weet je wat het probleem is van heel veel christenen. Ik heb daar wel last van gehad in mijn leven. En soms nog wel. Je wil zo graag de Heer een handje helpen. Je loopt al een paar stappen vooruit. [38:31] Moet je niet doen. Want dan gaat dat juk. Niet gemakkelijk zitten. Ik vind het altijd zo grappig. Als je hier staat. Dan kun je dat overzien. Ik heb dat natuurlijk als schoolmeester geleerd om alles en iedereen in de gaten te houden. [38:45] En dan zie ik soms zo'n mensen een beetje naar elkaar kijken. Dan heb je zo'n vooruitloper. Weet je wat ook erg is? Die mensen die geestelijk al zoveel van het woord van God hebben genoten. [38:58] En die altijd stapjes achteraan blijven lopen. Dan zit dat juk ook niet lekker. Nee. Het is zijn stappen. Zijn ritme overnemen. [39:09] Om zijn weg te gaan. Wandelt in hem. Blijf in mij. [39:23] Dan draag je veel vrucht. Dus de vraag voor 2019 is niet. Ontvang ik wel genoeg zegeningen van God? [39:36] U zult vast wel eens hier in deze samenkomst het lied gezongen hebben. God is hier. Hij wil ons zegenen met des heilgen geestes kracht. Wat wil hij elke keer als het woord open gaat. [39:48] Ook in uw persoonlijk leven. Ook in uw persoonlijke stilletijd. Maar de vraag is blijf ik in hem? Door zo te wandelen in mijn leven. [40:02] Dat ik zo dicht mogelijk bij hem blijf. Dat is mijn allereerste verantwoordelijkheid. De pastorale cursus die ik jarenlang samen met broeder Aad van der Zanden heb mogen geven. [40:14] Over stichting de Witte Velden. Zeiden we altijd. Als het er nou om gaat. Om keuzes te maken in je geestelijk leven. God op de eerste plaats. Dan je gezin. [40:28] Je relatie op de tweede plaats. Dan het werk waar God je voor geroepen heeft. In het dagelijks leven. Om een inkomen voor je gezin te verdienen. Op de derde plaats. [40:38] En je werk voor God. Op de vierde plaats. Elke zegen van God begint thuis. Daarom moet je huis een thuis zijn. [40:52] Scheelt maar één letter. Maar als kinderen je in je huis niet thuis voelen. Heb je een groot probleem. En daar dienen we als vaders. Als moeders voor te zorgen. [41:02] Dat hebben we bij het opdragen van onze kinderen. Volgens aangezicht ook beloofd. Laat je huis een thuis zijn. En als je leest. In Nehemia. Ik heb daar al een keer in deze gemeente over gesproken. [41:15] In Nehemia 3. Dan zie je dat daar mensen aan het bouwen zijn. Tegenover hun huis. Dat staat er tot vier keer toe. En de namen hebben een bijzondere betekenis. [41:27] Ze doen dat oprecht. Ze doen dat als een aanroeper van God. Als een bidder. Ze doen dat ook als een beschermer. En zo mogen we samen met elkaar. [41:40] Met onze kinderen. In hem blijven. En nu kinderkens. Blijf in hem. En nu gij Christus Jezus de Heere aanvaard hebt. [41:52] Wandel in hem. En in dat opzicht. Wens ik u en mijzelf. Een rijke levenswandel toe. In dit jaar. Waarin we de naderende voetstappen van de Heer Jezus Christus. [42:07] Steeds dichter horen. En misschien is het goed om even met elkaar als afsluiting die prachtige versen te lezen. Die vanmorgen aan het begin gezegd zijn. [42:21] Zoekt u nog eventjes Filippensen op. Filippensen 3. [42:34] Vers 14. [42:46] Ik vind het wel bijzonder om even ook vers 13 erbij te lezen. [42:59] Broeders, zusters. Ik zelf denk niet dat ik het gegrepen heb. Dus je merkt ook wel dat Paulus leert van de omstandigheden waar God hem in brengt. [43:10] Om het in alles van hem te blijven verwachten. Om in hem te blijven. Maar dan zegt hij maar één ding doe ik. Vergetend wat achter mij is. Mij uitstrekkend naar wat voor mij is. [43:22] Jaag ik naar het doel. De prijs van de roeping van God die van boven is. En wat staat er dan? In Christus Jezus. [43:34] Dus blijf in hem. Ik vind het zo bijzonder. Wat God vanmorgen door de liederen, door de teksten, in de bid stond en hier in de dienst. Dit woord zo bevestigen wil aan al ons leven. [43:48] En dan zult u ervaren als u dit nieuwe jaar ingaat. Onder één juk met de Heer Jezus Christus. Hoe zachtmoedig en nederig hij is. En hoe hij u wil dragen door het leven. [44:01] Totdat dat moment komt. Ook voor ons. Dat geloof overgaat. In een heerlijk wonderbaar aanschouwen. Maranatha. Halleluja. Amen.