Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107217/jozef/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Een enorme, laten we zeggen, vlucht van dingen die er gebeuren, maar de tijd vliegt zo onder je kont vandaan, om het zo maar te zeggen. Je zou denken, als de tijd voor ons al zo snel gaat, hoe snel moet de tijd dan wel niet gaan voor God, die de eeuwige God genoemd wordt, die er altijd al geweest is. [0:21] Die het begin en het einde is, de Alpha en Omega, die alle dingen gemaakt heeft. En die is en die was en die komt. En voor wie duizend jaar is, als één dag. [0:34] En toch zien we in de Bijbel dat God heel persoonlijk met een ieder zijn weg gaat. En dat is niet jaar in jaar uit, maar dat is week in week uit, zelfs dag in dag uit. [0:44] En dat zien we ook in het leven van Jozef. En ik wil met jullie daarover een stukje lezen. En dat staat in Genesis 50, dus voor wie een Bijbel bij zich heeft. [0:56] Lees dat even mee. Genesis 50, vanaf vers 14 tot en met 26. [1:10] Daar staat het volgende. [1:22] Nadat hij zijn vader begraven had, dat gaat over Jozef, keerde Jozef terug naar Egypte, hij en zijn broers, en alle die met hem meegetrokken waren om zijn vader te begraven. Toen de broers van Jozef zagen dat hun vader dood was, zeiden ze, als Jozef ons haat, zal hij ons zeker al het kwaad dat wij hem aangedaan hebben vergelden. [1:40] Daarom lieten zij tegen Jozef zeggen, uw vader heeft voor zijn dood deze opdracht gegeven. Dit moeten jullie tegen Jozef zeggen. Jozef zei, [3:18] Ik denk dat de meesten wel de geschiedenis van Jozef kennen. Het begint met zijn geboorte in Genesis 30 en dat was op zich al een wonder, want zijn moeder was onvruchtbaar. [3:33] Hij groeit op in een groot gezin, veel broers en een zus. Maar hij verliest al vroeg zijn moeder, want hij sterft bij de geboorte bij zijn broertje Benjamin. En dan groeit hij op als een herdersjongen in een groot gezin en dan wordt hij het lievelingetje van zijn vader. [3:48] En op zijn zeventiende krijgt hij bijzondere dromen. En zijn halfbroers die worden jaloers. En die verkopen hem voor een schijntje aan kooplui. En die brengen hem met geweld mee naar Egypte. [4:02] En daar wordt hij uiteindelijk slaaf in het huis van Potiphar. En tot overmaat van ramp wordt hij ook nog eens vals beschuldigd van aanranding. Over me too gesproken trouwens. [4:14] Maar wat een ellende kun je meemaken zou je bijna denken. Dus je denkt van nou Jozef die zal wel boos geweest zijn. Die zal wel geprobeerd hebben zich met mannenmacht te verdedigen. Zijn onschuld proberen te bewijzen. [4:27] Maar daar lees je eigenlijk helemaal niets van terug. Sterker nog, Jozef valt waar hij dan ook is en wat hij dan aan het doen is, valt hij op door de zegen en de voorspoed die hij verspreidt. [4:40] Je zou denken hoe kan dat toch? Wat is toch zijn geheim? Nou ik denk niet dat het geheim in Jozef zelf zit. In Genesis 39 vers 2 tot 4 lezen we over zijn tijd bij Potiphar bijvoorbeeld. [4:54] De Heere was met Jozef, zodat hij een voorspoedig man was. En toen zijn Heer zag dat de Heere met hem was, en dat de Heere alles wat hij deed door zijn hand voorspoedig deed verlopen, vond Jozef genade in zijn ogen. [5:07] En over zijn tijd in de gevangenis lezen we, dat staat in Genesis 39 vers 21, Maar de Heere was met Jozef en bewees hem zijn goede tierheid. [5:20] Alles wat hij deed, liet de Heere voorspoedig verlopen. De Heere zelf was met Jozef. De Almachtige, Allerhoogste, de God van Abraham, Isaac en Jacob, die was met Jozef. [5:36] En later lezen we zelfs dat Jozef een man wordt genoemd in wie de geest van God is. Dus hij was niet alleen met Jozef, hij was ook in Jozef. Dat maakte dus blijkbaar het verschil. Zijn omstandigheden aan zich veranderden niet direct, maar hij kon toch zegen, verspreiden en voorspoed brengen. [5:52] En toen ik daar zo over nadacht, dacht ik, ja, hoe is dat bij ons in het leven gegaan, afgelopen jaar? Hebben wij ook het verschil kunnen maken, omdat de Heer in ons woont? [6:05] Omdat we verzegeld zijn met de Heilige Geest van de belofte, zoals in feest 1 dat zo zegt. Breng ik ook zegen en voorspoed in mijn omgeving, ondanks de dingen die ik meemaak? [6:17] Nou, laatst was ik een avondje alleen. Meema was naar bed. Of nee, Meema was weg. Tijn lag op bed. [6:29] Dat moet wel goed zeggen. En voor degene die een houtkachel of een open haard hebben, die weten wel hoe het werkt als je een vuurtje stookt. Ik zat lekker met mijn pantoffeltjes bij de open haard. [6:41] Maar je moet het vuur erg goed in de gaten houden. Niet zozeer dat het dan enorm uitdijdt, maar juist dat het niet gaat zussen. Je moet continu de hout bij gooien, of moet je met zo'n pook tussen de houtblokken poeren, om te zorgen dat het een beetje brandender blijft. [7:00] Ik dacht, hoe anders is dat eigenlijk niet met het geestelijk leven? Sterker nog, hoe hetzelfde is dat eigenlijk niet met het geestelijk leven. Je moet dat continu, laten we zeggen, voeden, je moet dat continu brandender zien te houden. [7:13] Eigenlijk moet je continu geestelijk vuur, of ja, die geestelijke brandstof erbij zien te brengen. En ja, anders verdwijnt de sfeer, anders verdwijnt je de warmte die ervan uit moet gaan. [7:30] En ja, over Jozef zelf lezen we dat dat eigenlijk wel goed zit. Hij wordt door zijn vader een jonge, vruchtbare boom bij een bron genoemd. Maar hij wist zijn vuur wel brandender te houden, maar hoe is dat met ons? [7:40] Hoe is dat afgelopen jaar bij ons gegaan? Is er nog steeds sprake van een laaiend vuur, zoals we hier zien, waar warmte en sfeer en gezelligheid van uitgaat? [7:50] Of is ons vuur eigenlijk een beetje gedoofd en komt er alleen maar rook vanaf of stinkt het? En misschien is het dan wel nodig dat God er af en toe met zo'n pook tussen probeert te steken, om daar weer wat leven in te brengen. [8:07] Of laat dit dan misschien een moment zijn om daar weer wat hout bij te gooien, om weer wat brandstof daarbij te gooien, om te zorgen dat dat vuur weer wat leven krijgt. En alleen dan denk ik dat je zegen kan verspreiden en voorspoed kan brengen. [8:23] En hoe groter het vuur is, hoe meer dat zal zijn. Nou, als we dan weer even terug gaan naar het leven van Jozef, dan denk ik dat de meesten wel weten hoe dat afloopt. [8:35] Hij wordt uiteindelijk aangesteld als onderkoning. En hij bedenkt een meestelijk plan om die Egyptenaren van de hongerdood te behoeden. [8:47] En opnieuw brengt dat zoveel zegen en overvloed met zich mee en voorspoed, dat ook volken om hem heen bij hem koren komen halen. En dat brengt ook uiteindelijk zijn eigen familie in Egypte. [9:01] En in het gedeelte dat we net hebben gelezen, zijn we eigenlijk aangekomen bij de dood van zijn vader Jacob. En zie je dat zijn broers met knikkende knieën bij hem komen en hun excuses aanbieden, enorm bang zijn. [9:14] En ze denken van nou, nu zal Jozef ons wel straffen voor de dingen die wij hem hebben aangedaan. Maar dan lees je eigenlijk iets totaal anders. En dat staat in vers 20 zo duidelijk. [9:26] Jullie hebben kwaad tegen mij bedacht, maar God heeft dat ten goede gedacht. Je leest eigenlijk helemaal niets over wrok of bitterheid of over wraakgevoelens. [9:38] Nee, eigenlijk helemaal niets van dat alles. Maar Jozef ziet het grotere plan. En ook eerder al, als hij zich aan zijn broers bekend maakte, als de broers voor het eerst bij hem komen, dan lezen we, dat staat in Genesis 45, Wees niet bedroefd en laat jullie ogen niet in toren ontvlammen, omdat jullie mij hier naartoe hebben verkocht. [9:58] Want God heeft mij voor jullie uitgezonden tot behoud van jullie leven, om voor jullie een overblijfsel veilig te stellen op aarde. Niet jullie hebben mij hier naartoe gestuurd, maar God. [10:09] Ongelooflijk dat Jozef door al die ellende toch ziet dat het de weg was die God met hem wilde gaan. [10:20] En dat hij tussen al die Egyptische afgoden had ontdekt dat er geen God zo dichtbij was als de God van Israël. Dat er geen God zo dichtbij was als hij die zelf uiteindelijk naar deze wereld is gekomen. [10:31] Die naar deze wereld is afgedaald. En dat God hem ook persoonlijk geleid heeft en heeft bijgestaan al die jaren en al die dagen lang. En dat God hem bewaard heeft en hem nooit heeft losgelaten en ook nooit heeft verlaten. [10:45] En dat het God was die hem zegen en voorspoed deed brengen. Hij had zelfs ontdekt dat alle dingen meewerken ten goede voor hen die God lief hebben. Ik weet natuurlijk niet wat jullie allemaal hebben meegemaakt het afgelopen jaar. [11:01] Als het er veel vreugde is geweest, dan denk ik dat dat een dankpunt is dat je de Heer daarvoor mag danken. Maar misschien heb je wel ellende gekend in je werk, in je privé situatie, in je gezin, in je gezondheid. [11:16] Weet dan dat de God van Abraham, Isaac en Jacob daarbij was. Dat de God van Jozef, Jozef zoals we net hebben gelezen, daar ook bij was. En dat hij jou gebruikt in een veel groter plan. [11:28] Ja, en wat dat plan is, dat zien we wellicht later nog wel een keer. Maar misschien ook niet, maar in hoeverre vertrouwen wij erop dat Gods weg de beste is, de beste altijd. Zoals dat een veilige liedje zegt. [11:41] Ik wil afronden met vers 24. En daar zien we dat Jozef de volgende woorden tegen zijn broers zegt. Hoogstuk 50. [11:53] Ik ga sterven, maar God zal zeker naar jullie omzien en jullie uit dit land laten trekken naar het land dat hij gezworen heeft aan Abraham, Isaac en Jacob. Zijn broers hadden de les wel geleerd. [12:07] Ze waren tot inkeer gekomen. Ze hadden, ja, dat ze gezondigd hadden. Ze hadden vergeving gevraagd. En ze hadden hun leven ook gebeterd. En nu krijgen ze van hun broer de belofte mee dat God naar hen zal omzien. [12:23] En ik denk dat wij ook mogen weten dat de Allerhoogste God komend jaar, in 2019, naar ons zal omzien. Dat hij ons nabij zal zijn. [12:34] Dat hij ons van voren en van achteren zal omsluiten, zoals Psalm 139 zegt. En dat hij ons nooit zal laten vallen of nooit zal verlaten. En dat hij ons uiteindelijk naar een land zal trekken, wat niet hier is, maar het land wat hij ons beloofd heeft. [12:50] Een land wat overvloeit van melk en honing. Een land waar het eeuwig leven ons wacht. En waar we voor altijd één met hem zullen zijn. Amen.