Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107249/discipelschap-ga/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen. Ik vind het wel mooi hoe bijzonder Gods leiding is in het leven van zijn kinderen. [0:37] Ik ben opgegroeid in Stravenzande in het Westland, vlakbij Den Haag. In die tijd verkeerde ik veel in Den Haag. Wij gingen daar veel naartoe. [0:48] Ik ben ook regelmatig bij FC Den Haag geweest. Dat is iets minder dan het gemiddelde publiek wat daar komt. Maar goed, wij gingen ook vaak winkelen in Den Haag. [1:00] Ik heb trouwfoto's gemaakt in Den Haag, dus wij hebben wel iets met Den Haag. En als jij dan in het centrum kwam, dan stonden ze daar vaak te even realiseren. En dat was in de tijd dat ik de heer nog niet kende. [1:15] En misschien heb ik dat wel eens hier verteld, maar ik heb van de week wel een ontmoeting gehad die mij enorm heeft bemoedigd. Als ik dan in Den Haag was, dan hoorde ik ze al van ver af zingen. [1:26] En ik vergeet nooit meer welk lied indruk op mij maakte. Dat was, daar zijn geen grenzen aan Jezus macht. En de traditie waar ik uit kwam, nou ja, dan vond ik dat een tikkeltje overdreven, dat lied. [1:41] Maar dat is raar, hè. Ik deel gewoon maar even wat in mijn hart is. Het gekke is, als je dat dan hoort, ik liet daar te winkelen en was een beetje in een binky natuurlijk. Ik zag dat, ik hoorde dat, en twee gedachten kwamen in me op. [1:55] Aan de ene kant, wat een tobbers, zeg. Eigenlijk een kazilepo, dan ga je hier op een hoek staan. Het waren Indische mensen. Mannetje of tien, jongere, ouderen, gitaar erbij. [2:06] En vol enthousiasme zongen ze over de Heer Jezus. Daar zijn geen grenzen aan Jezus macht. En ze hadden zo een lach op hun gezicht, dat moest ik ook erg aan wennen, weet je wel. Ze zongen je het echt toe. Dus aan de ene kant dacht ik, wat een tobbers zijn dat toch. [2:19] En aan de andere kant, hoe flink ik ook was in die tijd, dacht ik, ze staan er wel, hè. Ze doen dat gewoon wel. En er liepen massa's mensen voorbij. Nou, er gingen heel veel jaren overheen. [2:32] En ik ben dat nooit vergeten. Spreek ik afgelopen maandagmiddag in Scheveningen. Dat is vlak bij Den Haag, zoals je weet. En dat is een van de oudste Maranatha-kringen. [2:46] Die bestaat al negentig jaar. Zit daar een Indische man? Dus ik spreek daar, en na afloop komt hij naar me toe. En dat was een evangelist. [2:58] En we kregen een praatje, en hij had genoten van de boodschap en zo. En er kwam in mijn hart op, ik moest gewoon die vraag stellen. Joh, vroeger kwam ik in Den Haag. Stonden daar allemaal mensen met de Indische afkomst te zingen. [3:09] Ik weet niet, dat kwam gewoon in me op. Ik zeg dat tegen hem. Hij zegt, weet je wie dat was? Hij zei, dat was ik onder andere. En dat vond ik zo bijzonder. Hij stond voor me, en ik weet honderd procent, de heer bevestigde dit. [3:23] Hij was het. Hij was toen al enthousiast voor de heer, is het nu nog. En we ontmoeten elkaar. En hij doet zijn werk, en ik doe mijn werk. We zijn allebei actief inmiddels voor de heer. [3:36] En we ontmoeten elkaar in Scheveningen. Ik had hem nooit gesproken. En ik had wel eens een idee, zou hij dat zijn? Ik had wel eens van zijn naam gehoord. En nou ontmoeten we elkaar. En vanmiddag kreeg ik een mail van hem. We hadden elkaar zijn kaartjes uitgewisseld. [3:49] En dat was zo'n bemoediging voor me, dat ik eigenlijk die mensen een beetje voorachtelijk versleed. Zeg je dat goed? En nou ontmoet ik hem, en dan ben je broeders in de heer. [4:03] En hoe de heer dan de wegen laat kruisen. En hij was, ik heb wat dingetjes bij Family 7 wat ik mag doen. Hij was enorme moeder door de boodschappen die ik daar mag brengen. En dat deelde hij ook in die mail. [4:15] Dus hij was bemoedigd door dat ik hem niet vergeten was van de ontmoeting in Den Haag en van die zang. Hij moest er ook een beetje om lachen natuurlijk hoe ik dat zag. En hij was bemoedigd door mij, maar hij had hem ook nog nooit gesproken. En in één keer, dan ontmoet je elkaar. [4:27] En dan denk ik, wat een wonderlijke leiding. En daar ben ik de hele tijd mee bezig. Ik kreeg vanmiddag om half vier die mail. En ik zit er steeds aan te denken. En ik vind het zo wonderlijk hoe de heer, hoe kan je leven geleid worden? [4:38] Nou ja, er zitten er hier, ik ben nog een jonkie, maar die zijn wat ouder. Maar je hebt allemaal zo je verhalen, dat er dingen gebeuren, die houd je menselijk gesproken niet voor mogelijk. En dat valt in één keer samen. [4:49] En dan denk je, ja, dat is het leven met de heer. En dat maakt het leven erg interessant, vind ik. Goed, dan gaan we naar het onderwerp vanavond. Een tweede avond. [5:01] Nogmaals, er zijn heel veel insteken hoe je discipleschap kan benaderen en wat je daarover kan zeggen. Ik heb me twee keer laten leiden door de heer daarin, want hij wilde dat ik zou delen. [5:12] Vanavond gaat het dus over het woordje ga. Vorige keer ging het over kom. En vanavond gaat het over ga. En ik kwam deze uitspraak tegen. Iemand heeft eens gezegd, er staan vier evangelieën in de Bijbel die niet vaak worden gelezen. [5:28] Maar het vijfde evangelie wel. En dat zijn wij. U, jij en ik die beleiden een disciple van Jezus te zijn. [5:40] Wij worden wel gelezen. En er wordt naar ons gekeken. En er wordt aan ons geroken. En dat is wel belangrijk, dat we dat beseffen. We gaan even naar een filmpje kijken. [5:51] Soms dan kan je in een filmpje meer samenvatten, beter samenvatten, kernachtiger dan wat ik ga zeggen in drie kwartier. Maar dat is mijn gebrek misschien. [6:02] Maar kijk er even naar, dat raakte mij wel. MUZIEK Hoe meer je over zo'n filmpje gaat zeggen of wat je gaat toevoegen eraan, dat ontkracht het alleen maar. [6:45] Maar het geeft wel even een beeld, denk ik, hoe we als gemeente, als kerk, welk woord je wil gebruiken, staan in deze wereld. En als ik heel eerlijk ben en ik kijk in veel keukens van kerken, dan zie je dat velen toch wel gebukt gaan onder al die dingen. [7:04] Waarvan we zeggen, ja het hoort er ook bij, het moet ook geregeld worden. Maar ondertussen zijn we niet meer aan het vissen. We gaan niet meer uit. Dus de gemeente is eigenlijk een instituut geworden met allemaal verplichtingen. [7:19] En allemaal op zich goede dingen, waardoor we uiteindelijk niet meer tot de kern komen waartoe we geroepen zijn. Nou, daar wil ik vanavond wat over delen. Dit filmpje laat, denk ik, een korte impressie zien van Gods werkwijze met betrekking tot discipleschap. [7:36] Zoals hij het bedoeld heeft. En wat we bij dat tweede woordje goed moeten beseffen, het woord ga, is dat de Heer Jezus zelf niet meer lijfelijk op aarde is. [7:49] En hij is het verheerlijkte hoofd bij het lichaam. En hij is hier niet meer, maar hij heeft ervoor gekozen om mensen zoals jij en ik te gebruiken om uit te gaan. [8:01] En wat ik merk is dat zodra je over het woordje ga gaat spreken, kan je heel snel in de kramp komen. We hadden het daar net nog even tijdens de bid stond, kwam dat ook naar voren. [8:14] Alleen het is niet mijn bedoeling om je vanavond in de kramp te brengen, maar meer in de kracht te zetten. Dat is iets anders. Dat het een voorrecht is om voor hem uit te gaan. [8:24] Dat lijkt op elkaar, kracht en kramp, maar het is een wereld van verschil. En het is onze hoge roeping om het juiste beeld en het juiste getuigenis te geven van wie de Heer Jezus is in deze wereld. [8:40] Ik vergeet nooit meer dat ik getuige was van een ongeluk. En dat gebeurde bij ons, dat was in de tijd dat ik nog in de makelaatij zat, voor kantoor. [8:51] En ik werkte redelijk dicht bij het raam. En ik zag wat daar gebeurde. Het was eigenlijk heel simpel. Een meneer die parkeerde zijn auto, die sloeg zijn deur open, maar die keek niet of er iemand nog aankwam. [9:05] Dus hij sloeg zijn deur open zonder te kijken in zijn buitenspiegel en over zijn schouder. En daar kwam een vrouw met volle vaat aanrijden, een oudere vrouw. Dus die klapte boven op die openslaande deur. [9:18] En ik was getuige. Ik zat er boven. Ik weet tot in detail wat daar gebeurde. Politie erbij en ambulance erbij. [9:29] En ik deed mijn verhaal. En wat deed ik? Ik vertelde slechts wat ik had gezien. Niet meer en niet minder. Wat ik had gehoord, wat ik had gezien. [9:41] Wat gewoon binnen was gekomen. Maar die beste man die uitstapte, die had natuurlijk een probleem met mij. En dat is raar hè? Dan gebeurt er iets in je denken dat je gaat twijfelen aan wat je gezien hebt. [9:54] Begrijp je wat ik bedoel? Dus ja, maar dit, ja, maar dat. Terwijl ik in spontaniteit gewoon mijn verhaal deed. Dit heb ik gezien. En wat het eerste eruit komt, dat is ook puur, dat is ook echt, dat is oprecht. [10:05] Dat is zoals het gebeurd was. En dan ga je een soort twijfelen aan je eigen gedachten. En zeg, ja, heb ik het wel goed gezien? En doe ik er wel goed aan? En ondertussen is heel de spontaniteit, het pure van het verhaal is eruit. [10:18] Nou, simpel voorbeeldje. Uiteindelijk heb ik vastgehouden eraan. Die mevrouw kwam me natuurlijk bedanken, want die werd in het gelijkgesteld. Noem maar op. Als we het hebben over discipleschap, als we het hebben over getuigen zijn, dan moeten we puur en echt zijn. [10:33] Dicht bij ons eigen hart blijven. Vorige keer, en daarom vertel ik dit, hebben we nagedacht over discipleschap in de Joodse context. De rabbi en zijn leerling. [10:44] Het is van belang dat die leerling uitleeft, doorgeeft, wat hij gezien, geleerd, ondervonden heeft. [10:56] Dat hij puur blijft, dicht bij zijn eigen hart, spontaan, ontspannen. Dat hij dat gaat uitleven. En hij hoeft slechts te getuigen van de kerntekst, waar wij vorige keer over nagedacht hebben. [11:08] Wat was die tekst? Marcus 3, vers 14a. Geroepen om bij hem te zijn. Dan word je als vanzelf een getuige. [11:20] Je hoeft niet meer te doen, maar maak het ook niet minder kleiner. Wees puur, dicht bij je hart. Welke getuigenissen komen het diepst binnen, merk ik op conferenties en samenkomsten. [11:35] Dat zijn die getuigenissen die puur zijn. Die echt zijn. Die oprecht zijn. Die fris zijn. Dingen die echt beleefd zijn. [11:47] En niet een lesje of iets wat aangeleerd is. Ik denk dat je dat bij discipleschap heel goed moet vasthouden. En ik ben een andere discipel dan jullie. [12:01] Toch? Ik heb soms wel eens gedacht, was iedereen maar zoals ik? Dat heb ik alleen tegen Annette verteld. Kees is het niet meer eens. Maar ik zeg Annette, als iedereen zo is zoals ik, dan is er hoop opgelost in de wereld. [12:13] Totdat God je jezelf laat zien. En zeg ik, dank u wel Heer dat niet iedereen zoals ik is. Maar we moeten vooral echt blijven, puur blijven zoals we zijn. Ook als het gaat om dat woordje ga. [12:26] Ik met mijn talenten, met mijn gaven, met mijn belevenissen samen met de Heer. En als iedereen dat doet, krijg je een heel fris getuigenis. [12:40] Veelkleurig. Dat geeft ook het juiste beeld van de Heer. En wat je soms ziet is dat je een vertekend beeld van de Heer krijgt. Waarom? Omdat men elkaar allemaal navertelt. [12:53] Het zijn allemaal soortgelijke getuigenissen. Nee, die tuin van mij, hij is niet heel groot, maar hij is wel veelkleurig. Dat maakt het ook mooi, dat maakt het puur, dat maakt het echt. [13:05] Zo ook met het discipel zijn. De kerntekst was dus, Jezus stelde er twaalf aan om bij hem te zijn. En we hebben vijf effecten bestudeerd, vijf gevolgen van het verkeren in zijn nabijheid. [13:19] Ik ga ze niet over horen, maar ik hoop dat je er wel over nagedacht hebt. Wat gebeurt er in zijn nabijheid? Geroepen om bij hem te zijn. Nou, we gaan de Bijbel openen in Johannes 20. [13:32] Ik heb eigenlijk twee kerngedeelten. Allereerst Johannes 20. Als het gaat over dat woordje ga, dan ga ik ook niet allerlei praktische tips geven in de zin van, joh, jij zou dat eens moeten gaan doen en jij zou dat eens moeten gaan doen. [13:50] Ik wil dat je in de nabijheid van de Heer komt. En dan gaat hij jou verlangen op dat gebied, het gebied van discipleschap, het gebied van het gaan, gaat hij invullen. [14:04] Begrijp je wat ik bedoel? Vanuit de gemeenschap met hem kinderleven. En levensvolheid meer en meer. Vanuit de gemeenschap met hem ontvang ik een innerlijke drijf. [14:16] Om te gaan met dat waar de Heer mij in laat delen als het gaat om gaven, talenten, mogelijkheden, meer vrijmoedigheid, minder vrijmoedigheid. [14:30] Maar wees creatief, toch? We gaan dat niet aan elkaar opleggen. Wees creatief. Nou, een mooi stukje, Johannes 20. Daar zie je dat de Heer Jezus is opgestaan en dan verschijnt hij aan zijn discipelen. [14:46] Dan lezen we in vers 19. Toen het nu avond was op die eerste dag van de week en de deuren van de plaats waar de discipelen bijeen waren uit vrees voor de joden gesloten waren, kwam Jezus en hij stond in hun midden en zei tegen hen, vrede zij u. [15:10] Geroepen om bij hen te zijn, ja? En hij staat in één keer in het midden, vind ik bijzonder. En nadat hij dit gezegd had, liet hij hun zijn handen en zijn zij zien. [15:24] En de discipelen verblijden zich toen zij de Heer zagen. En Jezus dan zei opnieuw tegen hen, vrede zij u. Zoals de Vader mij gezonden heeft, zend ik ook u. [15:39] Zoals de Vader mij gezonden heeft. Op de wijze zoals ik gezonden ben, met een opdracht, zo zal hij ook u zenden. [15:52] Zo zend ik ook u. Nou, tot zover even dit stukje. Het is een heel wonderlijk gedeelte vind ik zelf, heel bekend. Maar als je het goed gaat lezen, dan staan er een aantal belangrijke kernwoorden in. [16:03] De Heer Jezus verschijnt hier niet aan de twaalf, maar aan tien discipelen. Judas, hij is er niet meer. En Thomas, die is er ook niet bij. [16:18] En daar zou je een aparte preek over kunnen houden, want Thomas mist de kans om door de Heer gezegend te worden. Ik heb vorige keer gezegd, en dat is misschien, ik weet niet hoe dat is opgepakt, er hadden er meer op de Bijbelstudie kunnen zijn. [16:36] Dat klinkt heel negatief. En zo bedoel ik het niet, want je moet altijd oppassen als er een samenkomst is, dat je niet gaat praten over degenen die er niet zijn. Dat heeft een broeder uit Amerika mij ooit geleerd, want degenen die er wel zijn, die hebben ernaar uitgezien. [16:50] Die hebben een verlangen. En dan ga je het hebben over degenen die er niet zijn. Dat is heel frustrerend, toch? Voor degenen die er wel zijn. Dat was voor mij een belangrijke les. Maar het niet aanwezig zijn, ben ik gaan zien als je loopt een kans mis om door de Heer gezegend te worden. [17:07] Thomas, wat de reden ook was, hij was verward, hij was ongelovig, hij was in vertwijfeling, wat het ook was. Maar in de nabijheid van Jezus gebeurt iets en hij kwam niet in die nabijheid. [17:23] Het was een keus. Hij miste de zegen van de Heer. Nou zie je dat de Heer zo genadig was, dat hij een herkansing krijgt. En dan is hij er wel bij, dat lees je verder. [17:34] Maar hier gaat het over de tien. Die delen in de zegen van de Heer. Ze hadden er geen eens naar gezocht, want ze zaten achter gesloten deuren. En in één keer was de Heer daar. En ik heb gezegd, vorige keer. [17:48] Er zijn drie kenmerken van een discipel. Hij is een leerling, een vertrouweling en een volgeling. Nou en wat mij in de voorbereiding opviel, was de volgorde in Johannes 20. [18:00] Luister goed. Allereerst lezen we van de discipelen dat ze bevrezen. Die zijn niet tevreden. In de nabijheid van de Heer komen. Ik hoop dat je daar een bepaald idee bij hebt gekregen vorige keer. [18:15] En dat het je ook enthousiast gemaakt heeft. Om die intimiteit met de Heer te zoeken. Maar als het gaat over het woordje ga, dan vind je dat misschien veel lastiger. [18:27] En dan kan vrees en angst, vooral mensen vrees, je hart vervullen. Dat je achter gesloten deuren blijft zitten. Je hebt de zegen ontvangen, je bent geroepen. [18:42] Maar vrees vervult je hart. Ik denk dat dit een van de belangrijkste redenen is. Waardoor heel veel mensen vandaag niet uitgaan. [18:53] En met uitgaan bedoel ik niet dat we allemaal naar Zuid-Amerika gaan. Of naar Amsterdam gaan. Maar gewoon getuigen in je huwelijk. In die kleine verbanden als eerste. [19:04] Wij denken vaak te ver weg. Nou, ik vind het vaak moeilijker om in die intieme kring te getuigen. Dan tegen die ongelovige man. Of vrouw die een tijdje geleden aan de deur kwam. [19:16] Dat vind ik makkelijker. Bevreesd. Waarom zou je vrezen? De Bijbel zegt, de ware liefde drijft de vrees uit. [19:27] Weet je wat ik merk? Als ik bevreesd ben in mijn leven. Dan ben ik vaak niet ten volle vervuld met de liefde van God. Ik spreek voor mezelf. Niet voor jullie. Want voor jullie geldt dat waarschijnlijk niet. [19:39] Maar als ik vervuld ben met de liefde. Van de Heer en tot de Heer. Dan zijn bergen vlak en zeeën droog. Dan vind ik het juist heerlijk om te getuigen van Hem. [19:52] En ook is het voor mij een sport om creatief daarin te zijn. Ik zei al, er kwam pas een dame aan de deur. En dan moet ik het een beetje kort houden. Want het is een lang mooi verhaal. [20:04] Die kwam voor een of andere stichting. Ik ben haar naam alweer kwijt. Het was een stichting in Afrika. Die deed heel goed werk. En die stichting stelt mensen daar in staat om projecten op te starten. [20:15] Maar die hebben zelf geen geld. Dus zij brengen dat geld. En ze activeren die mensen daar. Prachtig. Dus ik luister naar haar verhaal. Heel geïnteresseerd. En nou ja, doet u mee geld. Ik zei nou, ik vind een prachtig project. [20:27] Maar ik heb mijn eigen projecten. En ik wil liever dat wat ik steun. Goed doen. Dan al die kleine. Dus ik heb een keuze gemaakt. Dat is gewoon het verhaal. Maar je doet mooi werk. En nou ja, dan gaat dat met je kriebel in me. [20:38] Want dat was een heel leuk gesprek. Ik zei, maar je bent wel een goede verkoper. Want ze ging niet gelijk akkoord. Met mijn broer. Daar hou ik altijd wel van. Ik ben zelf verkoper geweest. Dus ze ging door. [20:49] Ik zei, je bent een goede verkoper. Ik zei, ik heb vroeger ook het een en ander verkocht. En ik denk, ik hoop dat ze nu een vraag stelt. Toen zei ik natuurlijk, nou oké, dat heb je gedaan. Maar nu niet meer dus. Nou en zo ging het. [21:00] Nee, ik zei, nu niet meer. Nou wat doe je dan? Toen kwam ik op het evangelie uit. Toen kreeg ik een heel gesprek met haar. Gewoon aan de deur. Het kwam helemaal niet uit. Want mijn jongste lag te huilen. [21:12] De ene jongste moest naar bed en zo. En dan denk ik, nou daar gaat ie weer. Die heeft daar soms moeite mee. Want ik kies me niet altijd de juiste momenten. We kregen een gesprek met haar. En we kregen het over van alles en nog wat. [21:25] En uiteindelijk over geloven. En ik zeg, joh ken je de Heer Jezus. En ik kwam op het punt uit. Nadat we de evoluutselden gehad, alles hadden gehad. Ik zeg, maar laat ik het dan zo mogen zeggen. Waarom geef je Jezus geen kans? [21:38] Want na lang gepraat was ze ook niet meer zeker waar zij van overtuigd was. Dus ik zeg, waarom geef jij hem dan geen kans? Ik zeg, je moet geloven. Maar geef hem een kans. Dan kan hij binnenkomen. [21:50] Daar ging ze over nadenken. Toen zegt ze, voor zo humor. Nog één vraag. Mag ik even naar de wc? Ik zeg, natuurlijk mag dat. [22:01] Het was omdoen. Je moet helemaal recht doorlopen in deze gang. Maar het was vooraan. Maar op de wc hebben wij tien uitspraken van Billy Graham staan. Soms denk je wel eens, waarom hebben mensen dingen op de wc hangen? [22:12] Teksten en zo. Is dat wc-waardig? Bijbelteksten. Dat kan je afvragen. Mijn vader die vond dat. Maar goed. Annette, tien uitspraken van Billy Graham. Zij zat op de wc. [22:23] Het duurde ontzettend lang. Zoals we in een groepje hadden even realiseren. En één van hen, die stond al te bellen. Want waar zit ze? Ik weet niet hoe ze heen. Maar ze zat bij mij op de wc. [22:34] Dus mijn oudste zoontje komt naar buiten. Want die had met zijn oor. Want dan staat hij altijd luisteren. Hoe komt pa weer tot zo'n gesprek? Pa, ze zit op de wc. Ze zegt maar, al die uitspraken van Billy Graham hangen op de wc. [22:46] Toen ging hij weer vlug weg. Dus zij is klaar. Komt uit het toilet. Komt ze naar me toe. Ze zegt, jij bent echt overtuigd geloof ik. Ik zeg, hoezo? Ze zegt, je hebt zelfs uitspraken over geloof op de wc hangen. [23:00] Ik zeg, ja. En ik zeg, het duurt nog wel even bij jou. Maar je hebt ze allemaal gelezen dus. Ook nog. Nou, heel eenvoudig voorbeeld. Maar wat ik zeggen wil is dit. [23:11] We moeten elkaar niet dingen opleggen. We moeten in zijn nabijheid verkeren. En de Heer wil daarin doorwerken. Creativiteit geven. Daar bid ik ook voor. [23:23] Creativiteit in mijn woorden. Niet die standaard insteek maken. Maar dat is een concreet gebedspunt voor me. Dit is een voorbeeld dat je bevreesd kan zijn. Maar daar waar de Heer je vult met zijn liefde, drijft het ook vaak de vrees uit. [23:38] Is mijn ervaring. En hoe minder intiem ik met de Heer leef, des te vreesachtiger ik word. Maar als ik intiem met hem ben, is hij groter, ook in mijn gevoelsleven, dan alle vijanden in deze wereld. [23:54] Hier zijn ze bevreesd. Dat is het eerste. Ze hadden last van mensenvrees, in dit geval de Joden, vers 19. Maar tweede, de Heer Jezus begint te spreken in hun vreesachtigheid, vers 19. [24:05] En dat vind ik zo geweldig. Hij spreekt tegen hen. En als de Heer Jezus gaat spreken, dan wil hij je ontvrezen. [24:17] Dat is een nieuw werkwoord sinds vanavond. Maar het is belangrijk. Ontvrezen. Vrees is heel vervelend. Niet angst, is een slechte raadgever. Maar als de Heer spreekt, dan maakt de waarheid je vrij. [24:31] Daarom is dat komen in zijn nabijheid zo belangrijk. Want ik geloof dat daar vrees kan verdwijnen. Hij spreekt vrede overuit. Shalom, welbevinden. [24:42] En shalom betekent niet alleen afwezigheid van oorlog, maar echt dit woord. Welbevinden op alle terreinen van je leven. Dat is wat hij met zijn discipelen voorheeft. Geen vrees, maar welbevinden. [24:55] Dat is belangrijk. En dan de derde stap. Dan zie je dat de discipelen verblijt werden. Daar wil de Heer naartoe. De discipelen dan, vers 20, verblijden zich toen zij de Heer zagen. [25:11] Als je meer kijkt op de Heer, meer ziet op hem, de overste leidsman en de volleinde van het geloof, dan kijk je minder naar beneden. Begrijp je wat ik bedoel? Dan kijk je minder naar al die reuzen. [25:24] Naar al die goliats om je heen. Naar die versterkte steden die zo'n impact kunnen maken. Waardoor je in de kram schiet. Ken je dat? Waarom zeg ik dit? [25:36] Omdat als het gaat om discipleschap, en zeker om het woord ga, zie je mensen in beweging willen komen en direct slaat het systeem vast. Begrijp je? In de kram komen. [25:46] Maar dit is helemaal ingebed in de ontmoeting met de Heer. Ik weet niet hoe ik het beter duidelijk kan maken. Bevreest. Hij staat er. [25:58] Hij spreekt. Ze zijn verblijd. En vervolgens zie je, de discipelen werden gezonden, vers 21. Zoals de Vader mij gezonden heeft, zend ik ook u. [26:10] Gezonden door Jezus zelf. Enthousiast gemaakt door Jezus. Toegesproken door Jezus. Geroepen door Jezus. Verblijd door Jezus. [26:22] En gezonden door Jezus. Wat ik duidelijk wil maken is, het is vanuit die bedding dat ik in beweging kom. Vanuit de gemeenschap met hem, vanuit de verbondenheid met hem. [26:33] Anders blijf ik in de kramp. En dan wordt discipleschap, zeker het aspect van gaan, iets wat ik zelf op moet wekken. En dan loop je vast. [26:45] Is mijn ervaring althans. Dan moet je heel veel. Waarom? Ja, ik ben een disciple, dus dan moet ik. Nee. Vanuit de intimiteit met de Heer, gebeurt er iets in mijn hart. [26:57] Het is een heel ander proces. En ik hoop dat je dat pakt. Je ziet dus een volgorde. Bevreesd, toegesproken, verblijd, gezonden. [27:08] En jullie kennen allemaal de tekst uit Handeling 1 vers 8. Pas toen, nadat dit alles gebeurd was en de geest was uitgestort, kwam er een beweging op gang. [27:21] Kregen ze de opdracht. Ga dan heen. Etcetera, etcetera. Zie je de volgorde? Er worden heel veel mensen vandaag aangezet, waarvan ik vrees dat ze aangezet worden vanuit hun vlees. [27:36] Vanuit eigen kracht. En dan kom je in de kram. Maar als dit de bedding is waarvan uit je leeft, dan is het ontspannenheid. En daarom heb ik vorige keer heel sterk de nadruk gelegd op het allerhoogste van de roeping tot discipleschap. [27:53] En dat is om bij hem te zijn. En van daaruit komt die zending. Maar weet je wat er van daaruit ook komt? Enthousiasme. [28:05] Passie. Liefde. Kijk, ik kan op straat gaan staan om mijn plicht te voldoen met zo'n gezicht. Maar het is niet werven. Toch? Het is niet werven. [28:16] Dan zeg je, ja, ja, ik ben discipel, dan moet je de straat op. Ik hoor het kom en glazen. Dus ja, hier ben ik. Dat werkt niet. Dus het is ook iets. Er wordt een snaar geraakt vanuit de omgang met hem. [28:27] En die snaar die blijft maar trillen. En die zet mij in beweging. Maar ik moet de heer wel de gelegenheid geven, door de ontmoeting met hem, om die snaar door hem te laten raken. [28:41] En dat vraagt intieme omgang met hem. Daarom geloof ik echt dat dat het fundament is. En dan lijkt het soms gewoon vanzelf eraan. Dat meen ik. En ik heb het ervaren in mijn eigen leven, maar ik vind het ook heel pastoraal van de heer. [28:56] Dat vind ik heel mooi. Hij staat in het midden. En hij rust hem toe. Nou, door wedergeboorte en geloof, broeders, zusters, zijn wij ook discipelen van de heer Jezus. [29:08] En ik geloof persoonlijk, maar daar mag u anders over denken, dat dat persoonlijke geloof en die persoonlijke wedergeboorte werden gevolgd door de dood. [29:19] Want in mijn beleving echt de toegangspoort is tot discipleschap. Wat beleid ik met de doop? Nou, ik beleid een heleboel met Paulus in Romeinen 6. [29:32] Met de gelaten opnieuw dat ik gestorven ben. En met Christus ben opgestaan. Maar luister goed. Mijn geloof zorgt ervoor, het geloof dat ik God weer recht in de ogen kan kijken. [29:47] Wij dan gerechtvaardig zijn uit het geloof, hebben vrede met God. Mag ik het zo zeggen? Geloof bewerkt iets tussen de hemel en de aarde. Ja? Het is goed tussen God en mij. [29:58] Ik geloof dat de doop een getuigenis is, niet zozeer van de aarde naar de hemel, maar vooral een getuigenis hier op aarde is, van de relatie die ik door geloof met de hemel heb ontvangen. [30:13] Ja, want met de doop, nou komt hij, vereenzelvig ik mij met een verworpen Jezus. Dat is discipleschap. [30:25] Dus door de doop zeg ik, ik kies ervoor om met hem één te zijn en met hem en voor hem te leven, met wie ik gestorven en opgestaan ben. [30:40] Ik kies ervoor om één te zijn met hem die op deze aarde werd verstoten, werd verworpen. Ik kies dus op aarde partij. [30:51] En daarmee kies ik voor de minderheid. Daarmee kies ik ervoor om tot dat deel te behoren wat met Jezus verworpen is in de ogen van de wereld. [31:03] Laten we gewoon maar eerlijk zijn, dat is discipleschap. Het is dus ook een stuk lijden, een stuk kruisdragen. Ik ben één geworden met een verworpen Jezus. En daar schaam ik mij niet voor, want hij is mijn leven. [31:18] En dat is ook een aspect van discipleschap wat vaak vergeten wordt. En van daaruit, vanuit de ontmoeting met hem, vanuit de roeping met hem, ben ik met hem ondergegaan, laat ik het oude achterstaak in nieuwheid van leven op. [31:31] En is dat verlangen ook om de resterende tijd van mijn leven toegewijd aan hem te leven. En daar heb ik eigenlijk helemaal geen aansporing meer voor nodig op een donderdagavond om te gaan. [31:45] Begrijp je? Er is zo'n diepe werkelijkheid, die heeft zich in mijn ziel voltrokken, dat ik niet anders kan, dat ik niet anders wil, dan de voetstappen van mijn heiland drukken. [31:58] Er begint het een beetje te dagen. We volgen de rabbi in zijn voetspoor. En of dat nu nog tien jaar duurt op deze wereld, of twintig, of dertig, of vintig, ik weet het niet, tot de komst van de Heer in de lucht, of tot de dag van mijn sterven, ben ik één met hem. [32:15] Discipleschap vraagt dus ook om zelfverlogen. De doop is niet een dingetje, nou ja, ik ben zo oud, dan hoort dat erbij. Zij die gedoopt worden moeten goed beseffen wat het betekent. [32:27] Het heeft veel betekenissen, maar ook deze die ik vanavond uitleg. Ik ben één geworden met een verworpen Jezus. Ik moet me dat realiseren. Voor de rest van mijn leven hier op aarde. [32:39] Ons is geen kalmerijsbeloofd. Daarom komen er moeilijkheden in de weg van discipleschap. Komt er weerstand? Zijn daar de beproevingen? En het heeft ook vaak te maken met het feit dat ik één geworden ben met de Heer Jezus. [32:56] Maar wat zei Hij tegen zijn discipelen? Ik ben met jullie, al de dagen, tot aan de volleinding van de wereld. De Heer Jezus, broeders, zusters, en dat is voor mij echt een mysterie. [33:07] Als ik naar mijn eigen leven kijk, heeft ervoor gekozen om jou en mij vandaag te gebruiken. Dat is niet, oh, oh, daar heb ik toevallig, nou ja, dat had ik beter anders kunnen doen. [33:18] Daar koos hij voor. Dat zegt iets over de waarden, kom ik zo nog op, die jij en ik voor hem hebben, toch? Maar dat is ook een kenmerk dat hij er vertrouwen in heeft dat die samenwerking vrucht gaat opleveren. [33:39] Paulus zegt het op zijn manier. Wij zijn Gods mede-arbeiders. Het is wonderlijk, toch? God had het zelf kunnen doen, maar hij kiest ervoor om te delegeren. En dat ondanks het risico, heb ik hier neergezet, wat dat met zich meebracht. [33:55] Blader even naar Jeremia. Jeremia die leefde nog voor de komst van de Heer Jezus. Maar hij leefde ook nog voor de verheerlijking van de Heer Jezus. [34:07] En ook nog voor de uitstorting van de Heilige Geest. Nou, alles wat ik gezegd heb, kan je vanavond misschien zeggen. Jack, ik zie de lijn. [34:19] Althans, ik hoop dat je een lijn ontdekt, hoor. Vanuit volgende week naar nu toe. En wat ik duidelijk wil maken. Nu kan je zeggen, ja, maar wie ben ik? En dan vind ik het altijd wonderlijk, de roeping in Jeremia 1. [34:34] Dat is overigens heel interessant als je de roeping in Jeremia 1 leest. En de eerste preek van Nehemia in Jeremia 2. Dat is nogal wat. Maar die gepreek gaan we niet behandelen. [34:45] Maar hij krijgt niet een preek van God, hoor. Van stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw. Maar het is gelijk van dik hout zaag met blanke. Zouden we vandaag zeggen. Maar de roeping in 1, vers 4. [34:57] Het woord van de Heer kwam tot mij. Voordat ik in de moederschoot u vormde, heb ik u gekend. Ik heb u, waar denken we dan aan? [35:08] Lief gehad. Met een eeuwige liefde. Dat geldt ook voor u, jou, mij. En voordat u uit de baarmoede naar buiten kwam, heb ik u geheiligd, apart gezet. [35:19] Ik heb u aangesteld tot een profeet voor de volken. Toen zei ik. Ach, heren, heren. Zie, ik kan niet spreken, want ik ben nog maar een jongen. Maar de heren zeiden tegen mij. [35:31] Zeg niet, ik ben nog maar een jongen. Want overal waarheen ik u zenden zal, zult u gaan. En alles wat ik u gebieden zal, zult u uitspreken. [35:43] Uitspreken, daar komt hij weer. Wees niet bevreesd voor hen, want ik ben met u om u te redden. Je ziet dus verschillende elementen onder het oude verbond, die we terugzien ook onder een nieuwe verbond. [35:58] Dezelfde vrees. Menselijke aspecten, vrees. Ik kan het niet, wie ben ik. Maar je ziet ook dezelfde goddelijke aspecten. Ik heb u lief gehad, met een eeuwige liefde. [36:11] Ik heb je geheiligd, ik heb je apart gezet. Ik heb je geroepen. Zie je dat dat terugkomt? De god van het oude testament, laten we dat nooit vergeten, is dezelfde als die van het nieuwe. [36:24] Dat zijn wijze van openbaring verschillend is door de tijd heen. Dat mogen duidelijk zijn. Maar het is wel dezelfde god. Die zich in de volheid van de tijd, ten volle, door de Heer Jezus heen, heeft geopenbaard. [36:36] En dan staat er, in vers 9, toen stak de Heer zijn hand uit, raakte mijn mond aan. En de Heer zei tegen mij, zie ik geef mijn woorden in uw mond. [36:50] Ik zou talloze gedeelten aan kunnen halen. We denken vooral aan Mozes natuurlijk, bij zijn roeping. Mozes hadden wij op 40-jarige leeftijd geroepen. Een slimme man, machtig in woorden en daden, zegt handelingen 7 vers 22. [37:06] God riep om zijn tachtigste. Toen was hij innerlijk gebroken. En toen zei Mozes, die man machtig in woorden en daden, ik kan het niet. Met andere woorden, roep mijn ander. [37:18] En toen zei de Heer het tegen hem. Dat vind ik zo'n bemoediging. En dat is ook als het gaat om discipleschap en zeker het aspect van ga. God zei tegen Mozes, wie heeft de mensen mond gemaakt? [37:31] Of gegeven en oren en oren. Begrijp je? Met andere woorden, wie is de schepper? Zou hij die jouw benen gegeven heeft, jou niet laten lopen? [37:42] Die jou een mond gegeven heeft. Jou niet laten spreken. Wat je vandaag ziet, luister goed, is heel actueel. Is dat als het gaat om discipleschap en zeker het aspect van gaan, wordt er heel veel aangehaakt bij gaven en talenten van mensen. [37:57] En daar wordt de kracht uitgeput. Zijn die er dan niet? Dat geloof ik absoluut wel. Maar dat is niet waaruit ik uitga. [38:07] Waardoor ik uitga. Nee, God haakt niet aan bij mensen in de eerste plaats, maar bij zichzelf. Ik ben schepper. Ik heb jullie mond gegeven. [38:18] Daarom leg ik ook woorden in je mond. Zie je hoe heerlijk ontspannen dat is? Als je vandaag zegt, Heer, u roept mij zacht in uw nabijheid. Hier ben ik. [38:30] U bent mijn schepper en herschepper. Het heeft nog een diepere dimensie gekregen. U heeft mij een mond gegeven. Geef mij ook de woorden. Dat is uw belofte. Begrijp je? Het komt helemaal voort uit God zelf. [38:43] En dat heeft mij zoveel ontspannenheid geleerd. Dat God haakt aan bij zijn eigen karakter. En dat is fundamenteel om in de ontspanning te blijven als je uitgaat. [38:55] Of dat nou in je familie is, of in de buurt, of op straat, of waar dan ook. Dit is belangrijk. Wat ik duidelijk wil maken is, de Heer roept en bekwaamt. Hij zendt uit en rust toe. [39:06] De vraag is, niet of je geschikt bent, maar of je beschikbaar bent. En het wonderlijke is, dat als je de Bijbelse geschiedenis bestudeert, en ook de kerkgeschiedenis, heeft God vaak heel eenvoudige mensen gebruikt. [39:24] We hebben dat vorige keer gezien vanuit handelingen. Eenvoudige, ongeletterde mensen. En lees de boeken er maar over, die getuigen van geweldige zendingsopdrachten die zijn uitgevoerd. [39:38] Het waren vaak eenvoudige mensen. Maar wel met een hart wat echt gericht was op God. En voor wie het gold. En waar ze van getuigen zijn. Het is God en God alone. [39:48] U moet er door me heen doen, maar ik ben volledig beschikbaar. Dat. En wat zijn er niet vruchten uit voortgekomen, die we kunnen lezen tot op de dag van vandaag. Het gaat daarom niet in de allereerste plaats om intellect, om gaven of talenten. [40:03] Maar het gaat om een brandhart voor Jezus. Die vanuit de gemeenschap in hem passie heeft. Liefde heeft en drijf krijgt om voor hem uit te gaan. [40:14] En dan zie je dat de Heer de meest wonderlijke dingen gaat doen. Door de meest eenvoudige mensen. En dat heeft mij bemoedigd. Ik merk nog wel eens dat mensen mijn werk niet zozeer heel geestelijk zien. [40:34] Je moet me goed begrijpen wat ik nu ga zeggen. Maar dat deel ik gewoon met. Ik zeg, ja, jij hebt zo'n karakter. Begrijp je wat ik bedoel? Je hebt gewoon je karakter mee. En jij zit zo in elkaar en daarom kan je dit doen. Dat is natuurlijk ook erg kort door de bocht. [40:47] Ze weten soms niet hoe ik ook worstel. Met het voorbereiden van de boodschap of met uitgaan. Begrijp je? Maar mijn bekwamheid is uit God. Dat zei Paulus allemaal. Dat zeg ik vandaag nog. En daar ligt mijn kracht. [41:00] Daar ligt mijn vrijmoedigheid. Maar daar ligt ook in dat ik altijd verwachtingen heb. Ook vanavond als we hier spreken. Verwachting dat hij hier iets gaat doen. Waarom? Hij koos ervoor. [41:12] Om zo de mensheid te bereiken. Nou gaan we naar het tweede gedeelte. Dat is het laatste. Maar we zijn er nog niet. Matthäus 5. Dan wil ik nog iets laten zien. Van onze roeping in deze wereld. [41:23] Mogelijk had je iets anders verwacht over discipleschap. Maar dit is de insteek die ik wil maken. [41:34] Ik wil het echt vanuit een ontspannen bedding brengen. Dat je in de ontspannenheid blijft. Met het verlang om uit te gaan. Nu wil ik even naar Matthäus 5. In Matthäus 4 vers 18 tot 22. [41:51] Daar lees je de roeping van de eerste discipelen. Nou daar kan je ook geweldige lessen uit trekken. Wat die mannen kenmerkte. Wat ze achter hebben gelaten. Waar ze voor kozen. Nou noem maar op. [42:02] Dat ga ik niet doen. Dat is wel mooi om na te lezen. Dus daar zie je de roeping van de eerste discipelen. Dan lees je in vers. Ooststuk 5. Matthäus 5. Het eerste vers. Toen Jezus de menigte zat. [42:12] Ging op een berg zitten. En nadat hij was gaan zitten. Kwamen zijn discipelen bij hem. En hij opende zijn mond. En onderwees hen. Dus hij roept ze. En hij gaat ze als eerste onderwijzen. [42:23] Dat is Matthäus 5 vers 1. En dan lezen wij vers 13. Heel bekend stukje. Maar wel mooi. U bent het zout van de aarde. Maar als het zout zijn smaak verloren heeft. [42:35] Waarmee zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer voor. Dan om weggeworpen. En door de mensen vertrapt te worden. U bent het licht van de wereld. Een stad die bovenop een berg ligt. [42:47] Kan niet verborgen zijn. En ook steekt men geen lamp aan. En zet die onder de korenmaat. Maar op de standaard. En hij schijnt voor allen die in het huis zijn. Laat uw licht zo schijnen voor de mensen. [42:59] Dat zij uw goede werken zien. En uw vader die in de hemel is. Verheerlijken. Disciplinigen roepen. De heer Jezus de berg op. [43:10] Hij gaat ze onderwijzen. En wat onderwijst hij dan? Nou hij onderwijst heel veel. Maar onder andere de verse 13 tot en met vers 16. Ik kom vanavond helemaal niet aan Matthäus 28 toe. [43:22] Maar dat heb je al vaker gehoord. Ik denk dat dit nog voor Matthäus 28 plaats moet vinden. Het besef hiervan. [43:33] Ja qua voorhoorden klopt het ook. Want 5 is eerder dan 28. Daar begrijpen we van. Maar ook in een stuk onderwijs en toerusting. Ik vind het heel belangrijk. De heer Jezus gebruikt hier twee beelden. [43:44] Om de roeping hier op aarde voor zijn discipelen duidelijk te maken. Twee beelden. Dus als je zegt oké kom is duidelijk. We hebben een beginnetje gemaakt met ga. [43:56] Hoe vult de heer Jezus dat nou in? Nou hij zegt dat gaan. Dat wil ik je duidelijk maken met twee beelden. Het eerste beeld. Of de twee beelden zijn natuurlijk licht. [44:08] En zout. En je zou kunnen zeggen die twee beelden verwoorden of laten twee kanten zien. Ons leven heeft een zichtbare kant. [44:20] En ons leven als discipel heeft een onzichtbare kant. Nou de Bijbel leert dat we licht zijn en als zodanig moeten wandelen. Nou dat licht dat is de zichtbare kant. [44:33] Daar ga ik het niet over hebben. Het is ons zichtbare leven. Nou dat is heel duidelijk. Alle lampen die we hier zien die zie je hangen. Die zie je branden. Het verspreid licht. Dus discipleschap heeft te maken met een uiterlijke kant. [44:47] De zichtbare kant. Maar discipleschap heeft ook te maken met een innerlijke kant. Dat geldt voor mijn hart. Maar ik bedoel met innerlijk ook. Het heeft een werking die zich in mensen voltrekt. [45:00] Zichtbare kant. En dan naar buiten komt begrijp je. Maar het bevindt zich in het hart van de mens. En dat is het beeld van zout. Nou dat is heel simpel. [45:13] Waarom is dat het innerlijke aspect? Zout, denk aan aardappels. Je strooit zout in de aardappels. En op een gegeven moment je ziet het nog even. Maar dan is het weg. [45:24] En dat zout trekt in die aardappel. Je ziet het niet meer. Maar je proeft het wel. En zo heeft discipleschap dus ook een innerlijke onzichtbare kant. [45:37] Jezus. Hij heeft er bewust voor gekozen. Om zijn discipelen een zichtbare kant te geven. En een onzichtbare. [45:48] En als die discipelen anderen gaan discipelen. Wordt die binnenkant en die buitenkant bij die anderen ook weer zichtbaar. Begrijp je? Nou, daar wil ik iets meer over zeggen. En daar gaan we mee afronden. [46:01] De Heer heeft daar een groot risico mee genomen. Om jou en mij te duiden als zout. Luister goed. Als je een discipel bent, hoef je dus niet zout te worden. [46:14] Je bent het. Dus het is niet zo dat een discipel, oh nou kom ik tot geloof en ik ben bekeerd en ik ben een discipel. Nou ga ik heel hard werken en dan word ik steeds zouter. Nee, Jezus zegt, je bent het zout van de aarde. [46:29] En ik wil jou als zodanig ook gaan gebruiken. Nou, de eerste keer dat het woord zout in de Bijbel tegenkomt, dat je tegenkomt, is Genesis 14 vers 3. [46:40] Daar gaat het over de Zoutzee. Nou, sommige van jullie zijn mee naar Israël geweest en daar hebben we ook gedobberd in de Dodezee. En daar gaat het daar over, want die zee die heeft vele namen. [46:51] Zoutzee, Oostzee, Dodezee. Daar blijf je in drijven, dat weet je. Ik vond het altijd een vaag verhaal en ik vond het altijd een beetje overdreven, mensen met die dikke boeken. Maar jaren geleden toen ik voor het eerst in Israël was, het is echt zo. [47:03] Je blijft echt drijven. Waar heeft dat mee te maken? Met een zoutconcentratie van 33% ongeveer. Pak me niet op een tiende. Het is een enorm hoog zoutgehalte. Daardoor blijf je drijven en kan je allezend heerlijk daar ronddobberen. [47:18] Bijzondere ervaring. De eerste keer komt dat dus voor in Genesis 14, vers 3. Maar Jezus zegt, jullie zijn geen 33% zout. Ook niet 66, maar 100% zout. [47:30] Dat is zout. 100% zout. Je moet niet gaan werken om dat te worden. Ik zeg dat je het bent. Het wordt tijd dat we in die positie gaan staan. [47:42] En dat de functie van zout uit ons leven naar buiten gaat. Begrijp je? Je zal zeggen, wat zijn de eigenschappen van zout? [47:53] Ik ga de vijf noemen en daar sluiten we mee af. Ik zal het niet te lang meer maken. Allereerst wil ik over zout dit zeggen. Dat heeft te maken met onze roeping naar buiten toe. En dat is goed om te beseffen voordat je naar buiten gaat. [48:05] In de tijd dat Jezus sprak over zout, en ook nog de tijd daarna, was zout ontzettend kostbaar. Dat is het eerste. Dat kunnen wij vandaag niet meer zeggen, want waar kan je geen zout vinden? [48:17] Wij strooien met zout. Zout is gemeengoed geworden. Het is goedkoop en eenvoudig verkrijgbaar. In tegenstelling tot de tijd van de Heer Jezus. [48:28] Maar zout werd in die tijd gebruikt als betaalmiddel. Dat is wel interessant. Heel veel soldaten kregen hun loon in de vorm van zout. Dat zout noemden ze een salarium. [48:44] En daar is ons woord salaris van afgeleid. Dus zout is kostbaar. Broeders en zusters, wij zijn het zout van de aarde. [48:55] Mag ik het eens zo zeggen? Om even duidelijk te maken. De lied van God is naar de hele wereld uitgegaan. Laat het duidelijk zijn. Maar wij zijn voor de Heer megakostbaar. Dus hij stuurt je de wereld in als een kostbaar iemand. [49:12] Hij zei kom. En hij zegt ga. En dat zegt hij tegen kostbare mensen. En dat ze kostbaar zijn, dat heeft hij laten zien. [49:22] In de zending van zijn zoon. We zijn gekocht en betaald. Niet met goud of zilver. Maar het kostbare, dierbare bloed van het lab. Dus het kostbaarste wat hij heeft, de gemeente, zet hij vandaag in. [49:34] Het heeft hem wat gekost. Maar dat deel waar hij voor betaald heeft, zet hij in om anderen te werven. Dat is een wonderlijk iets toch? [49:48] Dat is mooi. Je komt eerst in dienst. Heb je gekocht. Transfer gemaakt. Een hele goede. Onbetaalbaar eigenlijk. Onbetaalbare transfer. Hij zei nou, je komt me bij mijn eigendom. [49:59] En ik ga je inzetten. Nadat ik je geroep heb, toegerust heb. En je bent kostbaar voor mij. Als ik de ene keer succesvoller ben in de wereld dan de andere keer. [50:13] Als het gaat om discipleschap. Dat maakt mij niet meer of minder kostbaar voor hem. Zou je dat nooit vergeten? Je bent het zout en je bent dus kostbaar. [50:25] Nou, dat geeft veel ontspannenheid toch? Als je uitgaat. Dat is heel belangrijk. Dat waren voor mij nieuwe dingen. Ik wilde alles en iedereen bekeren. Maar ik dacht, ja als het niet lukt, ach dan ben ik niet meer kostbaar voor de Heer. [50:36] Dan kan je zeggen, dat is kinderlijk. Maar hoeveel worden daar niet door geplaagd innerlijk? Waardoor je verlam gelegd wordt. En niet meer enthousiast uitgaat met passie en toewijding. [50:50] Nee, dat kostbare dat blijft staan. Want ik ben zout. Ik ben kostbaar voor de Heer. Of ik nu meer of minder succesvol ben, is daar niet van afhankelijk. [51:00] Want ik ben geen disciple om het te bewijzen. Ik ben een disciple. Ik ben niet een disciple om me op te werken, om aangenaam te worden. Ik ben een disciple. [51:11] Land dat? Dat was voor mij nieuw. Dat kon ik amper aanvaarden. Ik voelde toch nog diep in mijn hart. Ik moet iets gaan doen om die disciple te zijn. En dan kom je in de kramp. Tweede, wat ik erover wil zeggen. [51:24] Ik ga ze allemaal niet lezen, de teksten, want de tijd gaat veel te snel, vind ik. In de tweede plaats is zout ook een smaakmaker. En dat vond ik een hele mooie. Je kan dat lezen als je meeschrijft. [51:36] Leviticus 2, vers 13. Daar wordt gesproken over een zoutverbond. Leviticus 2, vers 13. Zout is daar een symbool van een duurzame relatie. De Heer verkoos Israël als zijn volk, trad met hen in een verbond, in een relatie en ze sloten een zoutverbond. [51:56] Zoals de offers werden gezout, zo is ook ons leven een gezout offer. Romeinen 12. En de relatie die we met God door geloof hebben, die geeft pas echt smaak aan mijn leven. [52:10] En dat is een hele interessant als het gaat om discipleschap. Luister goed. Zout is geen eindproduct. Maar zout is een ingrediënt. Dat wil zeggen, zout voegt iets toe. [52:24] En wij leven vandaag om aan deze wereld, die vaak flauw is, herken je dat? En leeg is, aan alles wat je ziet en hoort, om iets toe te voegen. [52:37] Dat vind ik zo mooi. Dat is discipleschap. Je voegt iets toe. Je bent waardevol, maar je voegt ook iets toe. Nou ja, dat idee heb ik niet echt, zeg je misschien. Nee, maar dat moet je beseffen. [52:48] Zout is geen eindproduct, maar een ingrediënt. Voegt iets toe. En dat vind ik zo mooi. In mijn eertijds dacht ik altijd dat de sporthelden, de popmuziekhelden, dat dat de smaakmakers van de wereld zijn. [53:01] En toen ontdekte ik en denk ik, hé, weet je wie de smaakmaker in deze wereld is? Dat ben ik. Dat zijn wij. Maar wij denken zo klein daarvan. Als jij op een flauwe verjaardag binnenkomt, waar het nergens over gaat uiteindelijk, dat zijn de meeste verjaardagen is mijn ervaring dan. [53:17] Maar ik kom denk ik op de verkeerde. Dan kan jij iets toevoegen. Sommige verjaardagen, je weet precies hoe het gaat. Je weet bijna op welk schotel je je gebak krijgt en wat er nageert. [53:28] Je kan het allemaal voorspellen. En waar gaan de gesprekken over? Eigenlijk nergens. En dan kan je terugtrekken. Maar dan maak je een beweging die de Heer net niet wil. [53:39] Ja, maar het is moeilijk. Ja, dat heb ik ook. Ik kijk altijd een beetje waar ik ga zitten, weet je wel. Dat je iets relaxter de avond op. Maar ik ben zuid. Ik ben een toevoeging. Ik heb iets te brengen. [53:50] Ik heb meerwaarde. Geloof je dat? Ik ben geen eindproduct. Ik ben een ingrediënt. En mijn aanwezigheid kan iets bewerken. Nou, als ik er zo naar ga kijken. [54:01] Dan wordt het wel interessant. Toch? Als je flauw bent, dan neem je wel zo'n nootje. Ik hou wel van lekkere nootjes en zo. Maar daar krijg je ook weer dorst van. Met je wisselwerking. Dat weten de restaurants natuurlijk ook. [54:13] Want dan kunnen ze weer drankjes schenken. En dan stijgt die nood aan het einde van de rit. Maar zo werkt het wel. Voegen wij iets toe? Waar praat je over? Op een verjaardag. Weten ze, als jij binnenkomt? [54:27] Nou, dan hadden we een beetje zout binnenkomen. Of er komt nu zout binnen, jongens. Dat je een ingrediënt bent. Het is niet altijd dat ze het prettig vinden. Dat begrijp ik ook wel. Maar je moet zelf van positief uitgaan. [54:40] Je bent zout. Het derde. Ik heb er vijf. Zout is ook, dat wist je al, bederwerend. Dus het is kostbaar. Het tweede was, het is een smaakmaker. [54:56] Onthoud dat voor jezelf. Dan ga je heel anders naar discipleschap kijken hoor. Dat is eigenlijk wel heel mooi. Heel interessant om een disciple te zijn. En je bent ook bederwerend. In het oosten geldt zout als bederwerend en als een conserveringsmiddel. [55:12] Dat wil zeggen, het bederf, de dood zit er niet meer in. Het blijft nu goed. In Genesis 18, dat weet je wel, Sodom en Gomorra. [55:23] Dat wilden de heren sparen die steden als er nog tien rechtvaardigen waren. Zo groot is de genade van God. En ze waren er niet meer. We moeten zeggen, er was geen bederwerend zout meer in Sodom en Gomorra aanwezig. [55:39] En toen kwam het oordeel van God. We moeten eerlijk bekennen, broeders, zusters, dat nagenoeg alles in deze wereld door de zondeval aan bederf onderheven is. [55:49] En jij en ik zijn hier in deze wereld om bederwerend te zijn. In onze huwelijken. In onze gezinnen. [56:02] In onze families. In onze wijken. Denk bijvoorbeeld ook aan de vrucht van de geest. Gelaten vijfers 22. Als je dat binnenbrengt, dan ben je bederwerend. [56:13] En dat vind ik zo geweldig. Hoeveel bederf is er niet? Niet alleen al in gesprekken bijvoorbeeld. Maar ben jij diegene waar de roddel stopt? Bijvoorbeeld. Om het praktisch te maken. [56:25] Ja, is dat discipleschap? Ik dacht dat ik moest gaan onderwijzen en gaan dopen. Nee, maar ik geloof dat dat zout iets gaat doen. In die kringen. In die omgeving. Ben jij degene waar de roddel stopt? Je hebt mensen. [56:37] Als je aan de ene kant van het dorp een gebroken knie hebt. Aan de andere kant van het dorp ligt je op die zee. Hoe smakelijker een grote soort je kan. Ja. Maar ben jij diegene? [56:50] Waar die roddel stopt? Dat ze weten als je het aan Dennis vertelt of aan Nathalie. Dan is de lol eraf. Dat moet je niet doen. Waarom? Nou ja, die is zo goud eerlijk. [57:02] Dat is echt een stukje zout. Die is bederwerend. Mensen voelen dat hè. Daarmee ben je een stuk discipleschap in de praktijk aan het brengen. [57:12] Zijn wij bederwerend aanwezig. In al die verbanden. Ik denk dat dat nog een zegen is van Nederland. Met alles wat er mis is. Dat er toch nog een trouw overblijfsel is. [57:25] Waardoor de Heer het volk in het algemeen nog op bijzondere fronten genadigd is. Dat geloof ik. Het vierde. Zoutwerk ook genezen. [57:37] Mooi. Het is kostbaar. Het is een smaakmaker. Het bewerkbederwerend. En het is ook genezen. Je mag dat thuis nalezen. [57:48] Twee koningen 2 vers 21. Schrijf maar op. Het gaat over het wonder dat Elisa daar doet. Het bronwater geneest. Dat maakt hij gezond. [57:59] Hoe doet hij dat? Door zout in die bron te gooien. Dus daar zie je dat zout in 2 koningen 2 een genezende werking heeft. Jij en ik zijn in deze wereld aanwezig. [58:14] Genezen. Nou. Nou raak ik natuurlijk een heel ongevoelig thema aan. En ik weet een beetje in welk gezelschap ik mij bevind. Ik ga hier niet de tekenen en wonderen proclameren. [58:26] Alhoewel ik persoonlijk geloof. Dat wij een middel kunnen zijn tot lichamelijke genezing. Daar geloof ik ook vandaag nog in. Maar ik geloof dat wij ook als eerste geroepen zijn om mensen innerlijke genezing te schenken. [58:42] En wat bedoel ik dan? Om hen in aanraking te brengen met de hemelse geneesje. Wij kennen hem. We zijn geroepen om bij hem te zijn. Wij zijn door dat bloed gereinigd. [58:53] Gewassen, bevrijd. We hebben heling, genezing, innerlijk ontvangen. We zijn een nieuwe schepping. Al het oude is voorbij gegaan. En wij zijn in de wereld een middel in de hand van God. [59:06] In een instrument om genezing, innerlijke genezing te bewerken. Begrijpt u wat ik bedoel? Is dat discipleschap of niet? Wij weten de oplossing voor die innerlijke ziekte. [59:18] En als je daar vrijmoedigheid voor ervaart en geloof voor hebt, dan mag je ook met iemand voor lichamelijke genezing bidden. Maar wie doet dat? [59:30] Dat doet het zout. Dat doen de discipelen. Dat zijn niet de jong gelovigen zoals ik, maar dat zijn zij die met de Heer wandelen. Die zijn voetstappen drukken. Een machtig instrument. Dat is toch wonderlijk? [59:41] Sta je zo in de wereld? Durf je dat wel eens tegen mensen te zeggen? Ik heb het antwoord. Ik heb het antwoord. Als we deze dingen gaan ontdekken, dan wordt het interessant om een discipel van Jezus te zeggen. [59:56] Wat een vorm van een eer. We staan te springen na van Adel, toch? Het vijfde, het laatste. Zout is ook een beeld van wijsheid. [60:10] Je kan even bladeren. Dat is misschien wel mooi om erbij te pakken. De Colossensebrief. Dat is het laatste. Colossense 4. Zout is een beeld van wijsheid. En ik denk dat dat ook echt discipleschap is. [60:23] En dat is heel belangrijk vandaag. We lezen iets bijzonders in Colossense hoofdstuk 4. Dat staat er in het vijfde vers. Colossense 4 vers 5. [60:35] Wandel met wijsheid bij hen die buiten zijn. En buiten geschikte tijd uit. [60:48] Laat uw woord altijd aangenaam zijn. Met zout smakelijk gemaakt. Op dat u weet hoe u iedereen moet antwoorden. [61:01] Heel veel mensen zijn vandaag heel goed in iemand omgezouten. De waarheid zeggen. Disciple van Jezus die echt verlangt om anderen te discipelen. [61:13] Die is voorzichtig met het gebruik van het kleinste lid van zijn of haar lichaam. Dat is een bewijs dat je zout bent en je een disciple bent. [61:25] En door die wijsheid ben je aan het discipelen. Dat geloof ik echt. Maak je verschil. Het kleinste lid. Wat heeft dat niet voor een ellende bewerkt? [61:36] Van dat kleinste lid gaat een vloek uit. Dat geloof ik echt. Of van dat kleinste lid gaat een zegen uit. En wij zijn geroepen om in deze wereld tot zegen te zijn. [61:47] Het grootste containerschip. Ik ben vlakbij hoeveelhonderd opgegroeid. Wij gingen vaak naar kijken. Het grootste containerschip gaat om door het kleinste roer. En wat is dan belangrijk? [62:00] Dat wij onze tong in toon houden. Wat kan je zegenend in de wereld aanwezig zijn? Door met wijsheid te spreken. Er worden zoveel domme dingen gezegd. [62:12] Ik heb aan het sterfbed bij mijn vader gestaan. En wat zeggen mensen domme dingen? Dat je denkt je kan beter je mond houden. Zeg dan niks. [62:23] Als je niks weet te zeggen, zeg dan niks. Maar ga geen domme dingen zeggen. Maar wat is het soms wijzen als mensen kunnen zwijgen? Heb je wel eens de kracht van zwijgen ervaren in je leven? Of van iemand anders? Dat is ook een wonderlijk iets. [62:35] Maar wat is het ook een zegen als iemand wijze woorden spreekt? Sommige mensen spreken vijf woorden en dan denk je elk woord heeft lading. En dat is waartoe we geroepen zijn als discipelaar. [62:48] Ik ga afsluiten. Nu heb ik mezelf afgevraagd. Geroepen om in zijn nabijheid te zijn. Kom. [62:59] Vanavond nagedacht vanuit de bedding van Johannes 20 om uit te gaan. En dat uitgaan dat heeft met die vijf eigenschappen van zout te maken. [63:10] Dus we hebben het even niet over onderwijzen, dopen, dat riddeltje ken je wel. Maar ik geloof hier echt in. Van binnenuit zie je die zout aan het werk. En dat wordt uiteindelijk geproefd. Maar Jezus zei in Matthäus 5 dat zout zijn kracht kan verliezen. [63:26] En toen heb ik me afgevraagd. Waardoor wordt zout krachteloos? Waardoor kan zout zijn smaak verliezen? Nou, ik heb het op internet opgezocht. [63:37] Je kan het allemaal nakijken, want ik ben geen deskundige op dat gebied. Ik ben geen scheikundige. Maar ik las dit. Zolang het zout is, blijft de smaak zout. [63:48] Dat is logisch, hè? Alleen als zout een verbinding aangaat, dat zegt een scheikunde, hè, zal de smaak veranderen. [63:59] Dan spreek je ook niet meer van zuiver zout. De smaak kan alleen veranderen als het zout verontreinigd wordt door een andere stof of door vocht. [64:11] Hé, zout verliest zijn kracht bij een verbinding die wordt gelegd. Nou, ik vond dat wel een antwoord op mijn vraag. [64:22] Heer, geroep om in uw waarbijheid te zijn. Kom. U duidt mij als zout. Dat heeft alles te maken met ga. Maar hoe kan ik die roeping dan verwaarlozen? [64:35] Hoe kan dat zout zijn smaak verliezen? Door een verbinding aan te gaan. En nou kan ik een heel rijtje gaan noemen, dat ga ik niet doen. Maar die verbinding wil zeggen je inlaten met denkpatronen, leefschema's van de ongelovige wereld. [64:53] Dat geloof ik. De verbinding met de zonde maakt smakeloos, flauw en verwaarloost onze hoge roeping. Daarom is het belangrijk dat wij voortdurend in verbinding met de Heer Jezus blijven. [65:11] Johannes 15. Blijf in mij, ik in u, dan draag je veel vrucht. Maar waak ervoor. Dat is een opdracht die ik je meegeef vanavond. Als discipel. Om geen verbinding aan te gaan. [65:23] Waarvan het woord van God zegt, gij zult niet. Die je schade aanmeekt. Die het zout flauw maakt. Hoe komt het dat de wereld zo weinig dorst heeft? [65:37] Je kan natuurlijk zeggen, die wereld is zo slecht. Je kan ook zeggen, die christenen zijn niet meer zo zout. Je moet een zoute haring eten. [65:50] Dan zei je, glas water lekker. Je krijgt dorst ervan. Ik geloof. Dat als de christenheid zijn roeping weer gaat verstaan. Van discipleschap. [66:01] Dat er dorst komt. In de harten, in de zielen van de ongelovigen. En wij moeten niet zeggen, oh dat water in de wereld, dat is zo. Wij moeten ons zelf afvragen, zijn wij nog echt 100% zout? [66:17] En dat heb ik net natuurlijk geschilderd. We zijn zout. Maar je begrijpt het beeld wat hier gebruikt wordt. Hebben wij onze smaak verloren? En zeggen we, tjongejonge, die politiek vandaag. [66:29] Tjongejonge, die buren van me, die familie van me. Maar het zou zomaar kunnen zijn, dat je zelf ook flauw geworden bent. En dat is iets wat uit deze twee avonden ook wel naar mij toe kwam. [66:41] Hoe zout ben ik en ben ik iemand die dorst bij die ander opwekt? En daarom blijf bij je roeping. [66:52] We zijn geroepen om bij hem te zijn. We zijn zout en we mogen die eigenschappen uitleven. Die openbaren zich. En daar gaat iets gebeuren in onze omgeving. [67:04] Dit was wat de Heer op mijn hart heeft gelegd voor twee avonden discipleschap. Misschien een iets ander insteek. Maar ik denk op lange termijn, als je dit eigen maakt en dit functioneert, dat ons leven veel vrucht zal dragen. [67:19] Die misschien niet in de tijd openbaar komt, maar die de eeuwigheid zal openbaren. Zullen we de Heer daarvoor danken? Heer wil u zo danken.