Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107279/het-lijden-van-nu/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen allemaal. Ik heb het idee dat ik bijna niet weg geweest ben, want drie weken geleden was ik hier ook al.! Maar kennelijk kwam dat ooit zo uit in de planning. [0:14] ! Maar het is goed om hier te zijn, op deze prachtige zomerdag. We willen het woord van de heren gaan openen in Romeinen. Romeinen, hoofdstuk 8. [0:30] Romeinen, hoofdstuk 8. En we lezen daar vers 18 tot vers 30. Romeinen 8, vers 18 tot 30. [0:52] Romeinen, hoofdstuk 8, dat lezen we in vers 18. Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden. [1:09] Met rijkhalsend verlangen immers verwacht de schepping het openbaar worden van de kinderen van God. Want de schepping is aan de zinloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft. [1:24] In de hoop dat ook de schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf, om te komen tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God. Want wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in barensnood verkeert tot nu toe. [1:41] En dat niet alleen, maar ook wij zelf die de eerstelingen van de geest hebben, ook wij zelf zuchten in onszelf. In de verwachting van de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam. [1:55] Want in de hoop zijn wij zalig geworden. Hoop nu die gezien wordt, is geen hoop. Immers wat iemand ziet, waarom zou hij het nog hopen? [2:06] Maar als wij hopen wat we niet zien, dan verwachten wij het met volharding. En evenzo komt ook de geest onze zwakheden te hulp. Want we weten niet wat we bidden zullen zoals het behoort. [2:18] De geest zelf echter pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen. En hij die de harten doorzoekt, weet wat het denken van de geest is, omdat hij naar de wil van God voor de heiligen pleit. [2:32] En wij weten dat voor hen die God lief hebben, alle dingen meewerken ten goede. Voor hen namelijk die overeenkomstig zijn voornemen geroepen zijn. Want hen die hij van tevoren gekend heeft, heeft hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van zijn zoon gelijkvormig te zijn. [2:51] Op dat hij de eerstgeborene zou zijn onder vele broeders. En hen die hij er van tevoren toe bestemd heeft, heeft hij ook geroepen. En hen die hij geroepen heeft, heeft hij ook gerechtvaardigd. [3:04] En hen die hij heeft gerechtvaardigd, heeft hij ook verheerlijkd. Tot zover de lezing van het woord van de heren. En vanmorgen willen we met name stilstaan bij vers 18 van Romein 8. [3:20] Vers 18 van Romein 8. Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden. [3:33] Broeders en zusters, geliefden in de heer Jezus. Ik moet denken aan enkele jaren geleden toen ik een spreekbeurt had voor een groep verstandelijk en lichamelijk beperkte. [3:52] En ik kan me nog herinneren, dat was ergens in een bos, in een gebouw. En de zaal voor mij daar, jullie zitten hier, maar die mensen die daar waren, die zaten in rolstoelen. [4:08] Die lagen op bedden. En ik mocht daar spreken over het thema gebroken dromen. Als je leven anders gaat, anders loopt dan je had gedacht, dan je had gehoopt. [4:20] En na afloop daarvan, na mijn lezing toen, stak iemand zijn vinger op. Hij was nog jong, hij lag in een bed en hij stak zijn vinger op en hij zei iets. [4:35] En als je hem daar zo zag liggen in dat bed, met allerlei apparatuur erbij, dan zou de wereld zeggen wat voor zin heeft zo'n leven. En je hoort het tegenwoordig wel, hè. [4:46] De abortusindustrie, die zou zeggen, als zoiets van tevoren ontdekt wordt tijdens de zwangerschap, laat zo'n ongeboren kindje, dan spreken ze niet over ongeboren kindje, laat een abortus doen. [5:00] Wat heeft zo'n leven nou voor zin? Maar in Gods oog, daar ben ik vast van overtuigd, in Gods oog, had dat leven van die jongen zin. [5:10] Hij stak zijn vinger omhoog en hij zei iets, maar ik kon niet verstaan wat hij zei. En ik liep naar hem toe. En toen hoorde ik dat hij zei, Romeinen 8 vers 18. [5:22] En ik liep terug en ik zocht het op en ik las het. Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zou worden. [5:33] En zo iemand had recht van spreken. Hij, heel zijn leven kwam niet uit zijn bed, moest bij alles geholpen worden. [5:44] Kon bijna niet praten. En toen ik dat voorlas, deze woorden uit Romeinen 8 vers 18, verscheen er een glimlach op zijn gezicht. Dat was zijn hoop. [5:56] Dat was zijn vreugde. Dat was zijn uitzicht. En hij wist het zeker, straks ontvang ik zijn heerlijkheid. Het lijden van deze tegenwoordige tijd, en dat besefte hij. [6:09] Het lijden, de beperkingen, de moeilijkheden. Die wegen niet op tegen de heerlijkheid die ook eenmaal mijn deel zal zijn. De heerlijkheid die ik eenmaal zou ontvangen. [6:20] En dat is weer een aantal jaar geleden, maar ik ben dat nooit vergeten. Wat een troost. Wat een bemoediging. En als we hier dit hoofdstuk hebben opgeslagen, dan spreekt hier Paulus. [6:32] Paulus zegt in hoofdstuk 8 vers 18, ik ben ervan overtuigd. Ik. En dat is degene ook die zegt in vers 15, U hebt de geest van aanneming tot kinderen ontvangen door wie wij roepen. [6:52] Abba, vader. Hij, Paulus. En ik hoop dat dat voor ons allemaal geldt. Mocht doorgenaden zeggen. Abba, vader. Vers 16. De geest getuigt met onze geest dat we kinderen van God zijn. [7:06] Dat je het mag weten. Ook hij, de heer Jezus Christus, heeft zijn leven gegeven voor mij. Ik ben verlost door hem. Zijn bloed reinigt ook mij van alle zonden. [7:18] En daarom kon hij zeggen, ik ben ervan overtuigd. En dan in vers 17 zegt Paulus nog, als wij kinderen zijn, dus als we van hem zijn, dan zijn wij ook erfgenamen. [7:34] Erfgenamen. Erfgenamen van God. En mede erfgenamen van Christus. Wat een rijkdom. [7:45] Als we bij hem horen, van hem zijn. Hij, de zoon over wie gezegd wordt in Hebreeën 1 vers 2, dat hij erfgenaam is van alles. [7:56] En wij door Gods genade zijn de allerrijkste van alle mensen, lieve mensen. Dat weegt niet op tegen al het goud en al het zilver van deze wereld. Dan mogen we delen, nu al en straks volkomen. [8:11] In zijn heiligheid. In zijn heerlijkheid. In zijn liefde. In zijn rechtvaardigheid. Maar er staat nog iets bij. In vers 17. [8:22] Wanneer wij althans met hem leiden, opdat wij ook met hem verheerlijkd worden. De heer Jezus had het al gezegd. Ze hebben mij vervolgd. Ze zullen ook u vervolgen. En misschien merkt u het soms wel eens. [8:33] Dat het volgen van de heer Jezus. Het dienen van hem. En ik hoorde, er zijn er een aantal afgelopen week de straat op gegaan om te evangeliseren. Als je ervoor uitkomt dat je bij hem hoort. [8:45] Dan zijn er mensen die denken, oh, gelooft hij dat nog? Dan ben je toch wel een beetje gek. Dan ben je wel een beetje ouderwets. En sommigen in ons land, in bepaalde beroepen, dan heb je soms, dan ervaar je soms de consequenties die het heeft als je trouw bent aan de heer Jezus. [9:03] Als hij ervoor uitkomt dat je bij hem hoort. Als je aan het ernaar bent, dan kun je soms geen huwelijken bevestigen. Als je vast wil houden aan wat de Bijbel zegt. [9:15] En in ons land valt dat nog wel mee, maar er zijn landen waar dat nog veel erger is. Wanneer wij althans met hem leiden, opdat wij ook met hem verheerlijk worden. [9:27] En wie heeft er ooit zo geleden als de heer Jezus? Het heeft hem alles gekost om u, om jou te redden. En dan in het volgende vers, dan gaat Paulus dat verder uitleggen. [9:40] Ik ben ervan overtuigd. En als je dat in de grondtekst bekijkt, dan staat er eigenlijk, staat het er bijna nog sterker. Ik heb hier in de Statenvertalingen, in de verschillende vertalingen, verschilt het wat er ooit staat. [9:53] Maar er staat, ik ben er zeker van. Absolute zekerheid. Door het geloof. We zeggen wel eens, ik geloof dat het morgen weer mooi weer wordt. [10:07] Ja, met het weer zoals het nu is, is het niet zo moeilijk om dat te zeggen. En dan weet je, ja, dat blijft nog wel een week zulke weer. Maar soms, het weer is heel wisselvallig. Ik geloof, ik hoop dat het morgen mooi weer is. [10:18] Dan weet je het niet zeker. Maar als het in de Bijbel over geloven gaat, over hoop, dan is dat absolute zekerheid. Ik ben ervan overtuigd. [10:29] Hoe zwaar het lijden ook is, in het leven van gelovigen. En er zijn hier vast mensen die dat meemaken, meegemaakt hebben. Dat het leven zwaar is. [10:40] Dat het leven pijn doet. Dat het moeilijk is. En Paulus die gebruikt hier het beeld van een weegschaal. En dan niet die digitale weegschalen die we tegenwoordig hebben. [10:51] Nee, het beeld, en sommigen weten dat misschien, van die weegschalen. Zoals vroeger hadden wij dat ook op de boerderij. Als je bijvoorbeeld een kaas moest wegen. De twee van die planken waar je wat op... [11:02] Op de ene kant kon je er een kaas opleggen. En aan de andere kant zette je er ijzeren gewicht op. Van een kilo of twee kilo of een pond of een ons of tien gram. En dan kon je precies wegen hoe zwaar zo'n kaas was. [11:16] Dan ging die naald, die kwam precies omhoog te staan. En in feite wordt hier in vers 18 gezegd... Leg nou aan de ene kant al het lijden, al de moeilijkheden die je in je leven tegenkomt. [11:28] Waar je mee geconfronteerd wordt. Leg aan de ene kant al het lijden. En leg dan aan de andere kant de heerlijkheid die geopenbaard zal worden aan ons. [11:40] De heerlijkheid die wacht. Eigenlijk kan je zeggen, de Heer Jezus Christus zelf. En kijk dan wat die weeschaal doet. En dan zie je dat die ver en ver doorslaat in gewicht naar de kant van de heerlijkheid. [11:55] Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tegenwoordige tijd niet opweegt... Tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard wordt. [12:07] En je komt dat op meer plaatsen tegen in de Bijbel. Een vers wat je zou kunnen onthouden is 2 Korinthe 4 vers 17 en vers 18. [12:20] 2 Korinthe 4 vers 17 en 18. En Paulus had recht van spreken. Paulus heeft heel veel moeten lijden vanwege het geloof in de heer Jezus Christus. [12:33] Direct na zijn roeping zei de heren al tegen Ananias... Ik zal hem, Paulus, tonen hoeveel hij lijden moet voor mijn naam. [12:45] Wij zouden denken, ik zal hem tonen hoeveel heerlijkheid hij zal ontvangen. Nee, dat staat er niet. Hoeveel hij lijden moet voor mijn naam. En wat zegt Paulus in 2 Korinthe 4 vers 17? Onze lichte verdrukking. [12:57] Paulus, hoe kun je dat nou zeggen? Het leven kan zo zwaar zijn. Zo moeilijk. Heb je net in een lied er ook van gezongen. Misschien dwars door je tranen heen. [13:08] In je tranen. Dat je het niet meer weet. Misschien bijna wanhopig bent. En dan zegt Paulus hier onze lichte verdrukking. Die van korte duur is. Korte duur. [13:19] En wij denken in jaren. Onze pijn, onze lijden, onze ziekte. Voor sommige mensen duurt die misschien 10, 20, 30, 40 jaar. [13:32] En je hebt geen zicht op het einde. En toch zegt Paulus onze lichte verdrukking. Die van korte duur is. En soms... Jonge luidend, soms hoor je verhalen. [13:46] Misschien ken je er zelf ook iets van. En soms al heel jong. Dat mensen moeten lijden. Moeilijke... Dat er moeilijke dingen zijn. In je leven. [13:57] Onze lichte verdrukking. Die van korte duur is. En wat zegt Paulus dan in 2 Korinther 4 vers 17. Brengt in ons een alles overtreffend eeuwig gewicht van heerlijkheid teweeg. [14:09] Dezelfde gedachte. God gebruikt het. Het lijden in ons leven. God gebruikt het. En dat is soms heel moeilijk voor ons om dat te geloven. Om dat te begrijpen. [14:20] God gebruikt het om ons deel te laten krijgen. Meer deel te laten krijgen. Aan zijn heerlijkheid. Dat brengt in ons een alles overtreffend eeuwig gewicht van heerlijkheid teweeg. Mensen die het lijden kennen in hun leven. [14:37] Misschien heb je wel de ervaring als je terugkijkt dat je zegt. De tijd in mijn leven dat het lijden het zwaarst was. Was geestelijk een goede tijd. [14:47] Geestelijk was ik toen dicht bij de heer Jezus. Ik heb het mensen worden zeggen. Ik weet het. Het kan ook de andere kant op gaan. Dat mensen met gebalde vuist naar de hemel staan. God waarom? En je mag je waarom zo God uitroepen. [15:00] Maar mensen die het God kwalijk nemen. God ik neem het u kwalijk. Paulus gaat verder in 2 Korinther 4 vers 18. Wij houden onze ogen immers niet gericht op de dingen die men ziet. [15:13] Maar op de dingen die men niet ziet. Want de dingen die men ziet zijn van het ogenblik. Maar de dingen die men niet ziet zijn eeuwig. De heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden. [15:27] Romeinen 8 vers 18. Heerlijkheid. Doxas dat. Gods. Heerlijkheid. En dan mogen we als we de heer Jezus mogen kennen door genade. [15:38] Lieve mensen mogen we daar nu al deel aan hebben. En soms kun je dat ervaren. Dat je ervaart dat je zo in de nabijheid van de heren bent. [15:49] Zo dat hij er is. Dan ervaar je al iets van die heerlijkheid. Maar ten volle zullen we pas deel daaraan krijgen als hij komt. [16:03] 1 Johannes 3 vers 2 zegt. Geliefden. Nu zijn wij kinderen van God. En het is nog niet geopenbaard wat wij zijn zullen. [16:14] Maar staat er dan. Wij weten. Dat als hij geopenbaard zal worden. Als de hemel open gaat en hij komt. En wie weet hoe spoedig al. Als hij geopenbaard zal worden. [16:26] Dan zullen we hem gelijk zijn. Dat is wat. Er komt een dag. 1 Johannes 3. Daar staat. Dan zullen we hem. Dan zullen we gelijk zijn aan de heer Jezus. [16:37] Want we zullen hem zien zoals hij is. Mag dat ook uw uitzicht zijn. Uw verlangen. 1 Peter 1 vers 4 zegt. [16:51] Deze erfenis. Deze heerlijkheid. Wordt voor u bewaard. In de hemel. Dat staat tot een onvergankelijke. Onbevlekte. [17:03] Onverwelkelijke erfenis. Die in de hemel bewaard wordt voor u. Het is nu. Met die grote droogte buiten. En als je. Planten. [17:14] Zeker als planten in potten staan. Of in bakken. En ze krijgen. Even geen water. Dan gaan ze verwelken. Hier staat. De Heer zorgt zo goed. Voor de heerlijkheid. [17:25] De erfenis. Die voor ons bewaard wordt in de hemel. Dat hij nooit verwelkt. Een onverwelkelijke erfenis. In Romeinen 8 vers 18. [17:38] Daar staat de heerlijkheid. Die aan ons zal worden geopenbaard. En dat staat in de grondtekst. En dat is soms zo mooi om de grondtekst erbij te pakken. Daar staat letterlijk. De heerlijkheid. [17:49] Die op het punt staat. Geopenbaar te worden. Hoe wij naar de tijd kijken. Is zo anders. Als de Heer naar de tijd kijkt. [18:00] Wij kijken in jaren. Tien. Jaren. Twintig. Eeuwen. Hij zegt. De heerlijkheid. Die op het punt staat. Geopenbaar te worden. [18:10] Aan ons. Aan ons. Dat betekent. Die heerlijkheid. Die zal zichtbaar worden. Het gaat hier niet direct om de geestelijke heerlijkheid. [18:22] Maar ook de heerlijkheid die aan ons lichaam zichtbaar zal worden. In Filippense 3 vers 21. Daar staat ons vernederd lichaam. En we worden alle geconfronteerd met de gebrokenheid in dit leven. [18:37] De een heeft last van zijn oren. Toch? Toen we met de bid stond waren. Zei iemand. Ik kan niet zo goed horen. Maar volgens mij viel dat wel een beetje mee. [18:48] Maar mensen hebben een bril op. Je kan niet zien. Dat zijn de kleine dingetjes. Maar we kunnen ziek worden. We kunnen ernstig ziek zijn. Misschien zijn we wel ziek. Terwijl we het niet weten. En als je oud wordt. Ik begin het al wat te merken. [19:00] Dan gaan bepaalde dingen wat moeilijker. Hier staat ons vernederd lichaam. Zal gelijkvormig worden aan zijn verheerlijk lichaam. [19:14] Wat een toekomst. En soms vinden de meest verschrikkelijke dingen plaats in ons leven. Je man overlijdt. Er zit een weduw in ons midden. [19:28] Je vrouw krijgt kanker. Je man. Ik hoorde het pas weer. Iemand stuurde me een mail. Een vrouw. Die zegt. [19:39] Ik dacht dat we een goed huwelijk hadden. Maar mijn man is er opeens vandoor gegaan met een andere vrouw. Oh wat een lijden. Misschien zit je geestelijk wel helemaal in de knoop. [19:50] Dat je niet meer weet hoe je verder moet. Je hebt zorgen over je kinderen. Je hebt zorgen over je kleinkinderen. Je zoon komt naar je toe. En zegt. Ik merk dat ik niet op vrouwen of meisjes vouw. [20:04] Maar op jongens. Je hebt een burn-out. En het lukt niet meer om nog verder te gaan. Je krijgt een ongeluk. En je raakt daar zo door beschadigd. [20:17] Dat je niet meer verder kan zoals je gewoon was. En je weet niet meer hoe het verder moet. Misschien zitten hier wel mensen bij wie er spanningen zijn in hun relatie. In hun huwelijk. [20:28] En zo kan er zoveel. En zo kan er zoveel in ons leven zijn wat pijn doet. Wat verdriet geeft. Rauw. En we weten niet hoe we verder moeten. En je vraagt je misschien af. [20:41] Had God dat niet wat beter kunnen regelen? Had God niet kunnen voorkomen dat dit zou gebeuren? Jazeker dat had hij gekund. Vergeet niet. Hij had alles goed geschapen. [20:52] Zeer goed. Dat lezen we helemaal in het begin van de Bijbel. En het is de mens geweest die in opstand gekomen is in God. En we worden daarmee geconfronteerd met de gebrokenheid. Maar God zei dank. [21:03] De heer Jezus kwam. Hij kwam. Om alles te herstellen. Om de relatie met hem weer te herstellen. En dan zegt Paulus hier. [21:14] Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tegenwoordige tijd. Met alle vragen. Met alle pijn. Niet opveegt tegen de heerlijkheid. Die aan ons zou geopenbaard worden. [21:28] In het volgende vers staat. Met rijkhalsend verlangen verwacht de schepping. Het openbaar worden van de kinderen van God. En ik kan me er iets bij voorstellen. [21:40] Nu met die grote droogte. De schepping leidt onder de droogte. Ik kwam hier naartoe rijden. En je zag het gras. De planten langs de wegen. Die verdrogen. [21:53] Gisteren hoorde ik. Er zijn weer bermbranden. Een graanveld was in de brand geflogen. De natuur. De schepping leidt. En we zijn er elke dag getuige van. [22:06] En weet je. Hier staat de vers. De schepping is aan de zinloosheid onderworpen. De eidelheid. Niet vrijwillig. Maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft. [22:18] Het is onze schuld lieve mensen. Dat de schepping moet leiden. Door onze zondeval leidt de schepping. En de schepping zelf. Die ziet uit. Die zucht staat er in vers 22. [22:31] En die ziet uit naar het openbaar worden. Vers 19. Van de kinderen van God. De schepping. De planten. De dieren. Die zien uit. Naar het moment. Dat de heerlijkheid van God aan ons zal worden geopenbaard. [22:47] Dan is ook het lijden van de schepping voorbij. Misschien zeg je. Ik hou het bijna niet meer vol. Ik weet niet hoe ik verder moet. [22:59] En ook geestelijk kan het verschrikkelijk moeilijk zijn. Laat het dan een troost zijn. Wat er in vers 26 staat. De geest komt onze zwakheden te hulp. Want wij weten niet wat we bidden zullen zoals het behoort. [23:10] De geest zelf pleit echter voor ons met onuitsprekelijke verzuchting. Ik heb het iemand horen zeggen. Die zegt. Er was een voorganger. In een burn-out. Het was zo donker. Ik kon niet meer bidden. [23:21] Hij zegt. Maar ik wist gelukkig dat er mensen waren die voor me bleven bidden. Hij zegt. En ik mocht het ook geloven. Hoewel ik het niet voelde. Ik mocht het geloven. Dat de geest voor mij bad met onuitsprekelijke zuchting. [23:36] Hij zegt. En toen kwam het moment. Na een paar jaar. Dat het weer licht begon te worden. Dat de heer er weer was. En je vrienden. En je kennissen. [23:46] En je collega's. Die zeggen misschien. Jij met je lijden. En je blijft geloven in God. Hoe is dat onmogelijk? God. Laat hem dan zien. [24:00] Laat het hem dan. Dan laat het hem duidelijk maken dat hij leeft. Waarom herstelt hij je niet? Waarom geneest hij je niet? Waarom haalt hij je niet uit het lijden vandaan? En toch. [24:11] En toch weet je vers 18. Ik ben ervan overtuigd dat het lijden waar ik nu midden in zit. Dat het niet opweegt tegen de heerlijkheid die geopenbaard zou worden. En je weet dat er komt een dag als hij komt. [24:22] Hij gaat alle dingen nieuw maken. Er komt een einde aan het lijden. Er komt een einde aan de pijn. En waarom nu dan nog niet? Omdat er nog mensen gered moeten worden. [24:35] Als hij nu zou komen lieve mensen. Dan zouden zoveel mensen voor eeuwig verloren dreigen te gaan. Hij wil nog mensen redden. Dat jullie de straat op gaan. Jonge lui die aangesproken waren. Dat ze hem zullen leren kennen. [24:45] Misschien je kinderen. Wel je kleinkinderen. Die de heer Jezus niet kennen. Je collega's. Geliefden van je. En het geloof doet zeggen. [24:56] Nog even. Nog even. En je mag omhoog zien. Uitzien. Uitzien. Dan is het lijden niet weg. [25:07] Maar dan wil hij kracht geven. Kracht in het lijden. Kracht in de pijn. Misschien zeg je het wel. Dwars door je tranen heen. [25:19] Dat je zegt. Ik begrijp het niet waarom. Maar ik zie op hem. Ik verwacht het van hem alleen. En je weet het wat er staat in vers 28. [25:32] Wij weten dat voor hen die God lief hebben. Alle dingen meewerken ten goede. Voor hen die naar zijn voornemen geroepen zijn. Je weet het. [25:43] Je ziet niet altijd hoe. Maar je weet het. God laat alle dingen. Ook het lijden. Ook de moeilijke dingen. Meewerken ten goede. Mijn vader. [25:53] Kwam in 1985. Bij een auto ongeluk om het leven. Hij was 50 jaar. Van dat een op het andere moment. En er waren mensen die tegen ons zeiden. [26:04] Hoe kunnen jullie nou geloven in een God die zoiets toelaat. En ze zeiden. Ja God is er wel. Maar hij stond toe te kijken. Hij wilde het ook niet. Hij was machteloos. En door Gods genade mag ik u zeggen. [26:16] Gelukkig mijn broers, mijn zus, mijn moeder. We hebben altijd vast kunnen blijven houden. We zeiden. Ook wij begrijpen het niet. Maar het is hem niet uit de hand gelopen. Hoe dan ook. [26:28] En weet u wat. En hij mag bij de Heer zijn. Hij heeft de Heer zo van harte lief. Mag juichen voor de troon. En kort geleden kwam er iemand naar me toe. En die zei. [26:38] Weet je. Van die rouwdienst van je vader. Het is al zo lang geleden. Ik zeg. Ja dat weet ik nog goed. Of het was een zij. En ze zei. Ik geloofde niet. [26:50] Ik kende de Heer Jezus niet. Maar ik werd zo aangesproken door het getuigenis van die rouwdienst. Dat ik daar in die rouwdienst tot geloof in de Heer Jezus mee gekomen. Dan wordt er een tipje van de sluier opgelicht. [27:01] God doet alle dingen meewerken ten goede. De heerlijkheid. De heerlijkheid die aan ons zal worden geopenbaard. [27:12] En wat een verschil lieve mensen. Denk eens aan alle mensen die moeten lijden. Die u misschien nog wel kent. Die de Heer Jezus niet kennen. Die dit uitzicht niet hebben. Die deze verwachting niet hebben. [27:23] Ook dan zijn we zo rijk. Zo bevoorrecht. Als we hem mogen kennen. En soms moeten we lijden. [27:34] Omdat iemand anders ons iets aangedaan heeft. En ik kom wel mensen tegen. Ik heb het zelf ook meegemaakt. Ik heb een auto ongeluk gehad. [27:45] Twaalf jaar terug. En ik ben aangereden door iemand anders. En dan kun je soms. En de gevolgen merk ik nog dagelijks. En dan kun je soms met de beschuldigende vinger naar iemand anders wijzen. [27:57] En zo kunnen er in ons leven zoveel dingen zijn. Dat je zegt. Het lijden waar ik nu nog mee geconfronteerd word. Het zij lichamelijk. Het zij geestelijk. Dat komt door hem. Dat komt door haar. [28:08] Die mij de meest verschrikkelijke dingen heeft aangedaan. En het kan verschrikkelijk zijn. Vreselijk. Maar ik hoop dat de Heer genade geeft. [28:19] Om dat los te laten. Om het aan hem te geven. Want anders blijf je zitten met wrok en woede. En dat gaat ten koste van je geestelijke leven. [28:30] En ook van je lichamelijke leven. Dat hij genade geeft om het los te laten. En aan hem te geven. Hij wil je verlossen. Hij wil je bevrijden. Ook daarvan. Zodat je die ander kunt vergeven. [28:44] Mijn droom spatte uit elkaar. Toen ik een aanrijding kreeg. Dat was in 2006. En ik heb daar nog steeds. Mijn nek, mijn hoofd. De gevolgen van een forse wibles. [28:57] En door godsgenade geeft hij kracht. Om hier vanmorgen te staan. Want dan moet ik vanmiddag wel een paar uur op bed liggen. Dat ik mag weten en geloven. Het lijden van nu weegt niet op tegen de heerlijkheid van straks. [29:12] Maar ik kan u wel zeggen. Toen dat gebeurde. Ik heb vele keren tot God geroepen om herstel, om genezing. Ik werkte bij de EO. En dat was. [29:24] Dat had de liefde van mijn hart. En ik wilde dat zo graag weer oppakken. Maar dat gebeurde niet. En er kwamen mensen naar me toe. En die zeiden. Je moet naar die en die genezen gaan. [29:35] Dan zal God genezing geven. En als je het niet doet. En als je eigen schuld. Dan blijf je ziek heel je leven lang. Oh dat was zo. Het wist ik niet goed wat ik daarmee aan moest. [29:45] Dat was manipulatie. Het was alsof de heren mij duidelijk maken. Als dat mijn weg met jou is. Zal ik dat jou ook wel duidelijk maken. Maar hij gaf genade om het los te laten. [29:57] Dat moment was zo bijzonder lieve mensen. Dat hij genade gaf om op de knieën te gaan. En tegen hem te zeggen. Heren hier is mijn leven. Alles. Met mijn verlangens. [30:08] Om weer terug aan de slag te gaan. Ik geef het alles aan u. Ik laat het los aan u. En dat werd de omkeer geestelijk. Dat hij vrede gaf en rust. De pijn was niet weg. [30:19] Maar zijn vrede en rust. Is zo oneindig veel meer waard. En hij maakte duidelijk. Mijn genade is voor jou genoeg. En ik wil mijn kracht geven in jouw zwakheid. Zoals Paulus ook als antwoord kreeg. [30:31] Toen hij bad om verwijdering van die doorn uit zijn vlees. Twee keer in te twalen. Mijn genade is genoeg. En mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. [30:42] Juist lijden. Juist moeilijkheden. Kan en wil de Heere gebruiken. Om ons meer naar hem te laten verlangen. Om ons dieper zicht en dieper verlangen te laten krijgen. [30:56] Naar zijn heerlijkheid. Niet omdat we levensmoe zijn. O nee helemaal niet. Maar omdat dat ons diepe verlangen is. [31:06] Om bij de Heer Jezus te zijn. Om er voor hem te zijn. En de tijd die hij nog geeft. Te gebruiken. Voor hem. In de wetenschap. [31:19] Sommigen kennen misschien nog wel de boeken van Corrie ten Boom. Corrie ten Boom die zei. Het beste komt nog. Daar was ze zeker van. En daar bedoelde ze. Daar is een heerlijkheid mee. [31:31] Hij zei het nog zo mooi voorbeeld. Ze had het voorbeeld van een borduurwerk. Tegenwoordig wordt er niet zoveel geborduurd meer denk ik. Zijn er nog mensen die borduren? Ja er zijn er nog wel nog wel. [31:43] Je hebt geloof ik tegenwoordig zelfs borduurmachines. Hoef ik niet mezelf te doen. Dan doet de machine het voor. Maar ze zei. Een borduurwerk. Dat maak je voor de bovenkant. [31:56] Dan zie je hoe mooi het is. Of een bruilwerk. Ze zegt maar. Je moet eigenlijk niet naar de onderkant kijken. Want het ziet er niet uit. Al die stukjes draad en wol. [32:08] Maar ze zei. Als we naar ons leven kijken. Dan zien wij vaak de onderkant. Dan zien wij de moeilijkheden. En dan zijn we daar zo op gericht. Van dit gaat anders dan wij zouden willen. [32:18] Dat doet pijn. Dat wil ik niet. Ze zeggen. Maar God ziet de bovenkant. En hij maakt iets heel kostbaars voor ons. En laten we dat niet vergeten. [32:29] Dat beeld. Ik vind dat zo'n mooi beeld. Het doel van de Heere God. Met uw leven. Met jouw leven. Als je de Heere Jezus kent. [32:39] En dat is als je oud bent. Maar dat geldt ook als je jong bent. Ook als je 10. Als je 15. Als je 20 jaar bent. Het is zijn grote. Zijn diepe verlangen. Dat we steeds meer op de Heere Jezus gaan lijken. [32:51] Dat is zijn verlangen. En ook lijden. Ook pijn. Gebruiktheid. Werkt daar aan mee. Er staat in vers 29. Die hij tevoren gekend heeft. [33:02] Heeft hij er ook van tevoren toe bestemd. Om aan het beeld van zijn zoon gelijkvormig te worden. Dat is Gods grote doel met ons leven. Dat we steeds meer gaan lijken op de Heere Jezus. [33:15] En daar wil hij alle dingen voor mee laten werken. Als het ons altijd voor de wind gaat. Ja wees er maar dankbaar voor. Maar dan bestaat het risico dat we minder afhankelijk worden. [33:26] En de Heere vergeet. Als je af en toe moeilijkheden in je leven hebt. Dan wil hij gebruiken om ons vertrouwen op hem sterker te maken. Ik heb eens een keer gehoord. [33:37] Ze hebben een bos geplant. En dat hadden ze zo geplant. Dat bos. Dat stond. Dat was helemaal afgeschermd van de wind. Er kwam nooit wind bij. Daar hadden ze denk ik iets omheen gezet. [33:48] En die bomen groeiden toch snel. Nooit een zuchtje wind. Er waaide er geen een om. Ze bleven allemaal staan. En toen op een gegeven moment. Toen die bomen groot werden. Toen haalden ze die bescherming om die bomen weg. [34:01] En bij de eerste de beste storm die er kwam. Gingen al die bomen ondersteboven. Ze hadden geen wind. Geen storm over zich heen gehad. Die bomen waren niet vast verworteld in de grond. [34:13] Ze groeiden veel te makkelijk op. En dat kan ook bij ons het geval zijn. Hij wil dat gebruiken. Hij laat alle dingen meewerken ten goede. Soms zeggen mensen. [34:27] Ik zei het net al even een keer. God wil het lijden niet. Nee ten diepste niet. Hij heeft alles goed geschapen. Zo had hij het geschapen. Maar laten we daar tegelijk maar voorzichtig mee zijn. [34:42] Dierbare kinderen van God. Je zult ze ook wel kennen. Die zwaar hebben moeten lijden. Die moeilijke wegen hebben moeten gaan. Denk eens aan de vervolgde christenen. [34:55] God laat dat toe. Ik heb het voorrecht gehad. Toen ik nog bij de eeuw werkte. Om veel mensen te mogen ontmoeten. Die vervolgd waren. Die in strafkampen hadden gezeten. Ik kan me nog herinneren. [35:08] Dat er één zei. Hij zegt. En dat was dominee Richard Wurmbrand. Die jaren gevangen had gezeten in Roemenië. Toen het nog communistisch was. En hij was gematteld. De littekens zaten in zijn nek. [35:22] En op zijn rug. En hij zei. Soms verlang ik nog wel eens terug. Naar dat kleine kamertje. De kleine cel van twee bij twee meter. Want er was de Heer Jezus zo reëel aanwezig. [35:37] Dat is wat. Dat is wat. Ik denk aan Job. Die alles kwijtraakte. Ik denk aan Jacobus. Die werd onthoofd. [35:47] Denk aan Paulus. Die zoveel heeft moeten lijden. Voor de Heer Jezus. Ik denk aan Joni. Misschien dat sommige van de ouderen haar nog wel kennen. Toen ze jong was. [35:57] Bij een duik brak ze haar nek. En ze is nu denk ik een jaar of zestig. Heel aan verdere leven zat ze in de rolstoel. En er is veel voor haar gebeden. Waarom heeft God haar niet genezen? [36:09] Ook gebedsgenezen. Iedereen heeft het geprobeerd. Maar het is niet gebeurd. En weet je wat ze zegt? Ik dank God. Voor de weg die hij met mij gaat. [36:20] Die hij met mij gegaan is. En als je haar leeft. Ik volg haar zo af en toe. Als je haar. Haar. Volgt wat ze schrijft. Haar blogs die ze schrijft. [36:30] En hoe God haar gebruikt in haar leven. Ze is een enorme getuige voor hem. En ze heeft zoveel mensen. Die zelf ook moeten lijden. Heeft ze mogen bemoedigen. En mogen troosten. [36:42] En op de Heer Jezus. Mogen wij ze. En het is gemakkelijk. Om een tekst. Zoals Romeinen 8 vers 18 uit te spreken. [36:52] Als alles voor de wind gaat. Om dan te zeggen. Ik ben ervan overtuigd. Dat het lijden niet opweegt tegen de Heerlijke. Maar als je in het lijden zit. En als je dan die tekst uitspreekt. [37:05] Dan heb je recht van spreken. Als de stormen over je leven heen gaan. Dan wordt het ook zichtbaar. Hoe het ervoor staat geestelijk in ons leven. [37:18] En tegelijk mogen we ons verblijden in de Heerlijke. Zoals Nehemia het zegt. Nehemia 8 vers 11. De vreugde van de Heer is mijn kracht. [37:28] Om het vol te houden. Als je in het lijden zit. Oh het is zo snel gaan we. Krijgen we medelijden met onszelf. Maar kijk omhoog. [37:41] En daar hebben we genade voor nodig. God dat lukt niet uit onszelf. Kijk omhoog. Verblijt je in de Heer. Verheug je in de Heer. En hoe groter Hij wordt in ons leven. [37:54] Hoe meer zicht Hij ons wil geven op zijn heerlijkheid. Des te meer. Des te meer gaan we naar Hem verlangen. En ik zeg het met grote voorzichtigheid. [38:07] Maar des te kleiner worden de problemen waarmee we geconfronteerd worden. Omdat we zien dat Hij de Heer Jezus zoveel groter en zoveel heerlijker is. En dat Hem alle eer, alle glorie, alle aanbidding toekomt. [38:23] En wanneer zullen we die heerlijkheid ontvangen? Bij zijn komst. Als Hij komt lieve mensen. Als de hemel open gaat. En Hij komt. 1 Korinther 15 spreekt er zo heerlijk over. [38:34] 1 Thessalonica 4 ook. Als Hij komt om ons tot zich te nemen. Dan zullen alle gelovigen die ons al zijn voorgegaan. Die ontslapen zijn. [38:45] Dat is een zoveel mooier woord. Dan die gestorven zijn. Die ontslapen zijn. Van wie de ziel al bij Hem in die hemel is. Die delen mogen. Voorlopig. [38:56] Nog niet ten volle. Maar ten dele kan ik beter zeggen. In zijn heerlijkheid. Hun lichamen zullen dan worden opgewekt. En ze zullen een verheerlijk. [39:07] Een nieuw lichaam krijgen. Dat is wat hier staat in vers 18. De heerlijkheid die aan ons zal geopenbaard worden. Net zo'n verheerlijk lichaam. Als de heer Jezus kreeg naar zijn opstanding. Dat is wat. [39:19] Dat uitzicht mogen we hebben. Die toekomst. Dat verlangen. Hij verdween. En hij verscheen. De heer Jezus. Naar zijn opstanding. En dan is het te begrijpen. Dat we hem tegemoet gaan in de lucht. [39:30] Omdat we net zo'n verheerlijk opstandingslichaam ontvingen. Als hij ontving naar zijn opstanding. Ook de gelovigen. 1 Thessalonians 4 zegt. De gelovigen die dan nog leven. [39:41] Als hij komt. De heer Jezus. Zullen direct. Nadat de gestorven. De ontslapen. Gelovigen zijn opgewekt. Zullen ook de levende gelovigen. [39:51] In een ogenblik. In een atoom. In een ogenblik. Een verheerlijk lichaam ontvangen. En naar hem toe gaan. Om voor altijd bij hem te zijn. Bij de heer Jezus. En dat gebeurt nog veel sneller. [40:07] Dan ooit de schepping. In een ogenblik. De mensen die niet kunnen geloven. Dat God in zes dagen alles geschapen heeft. Die lopen hier natuurlijk helemaal grandioos vast. Er zijn zoveel christenen die zeggen. [40:17] God heeft de evolutie gebruikt. In de loop van miljoenen. Miljarden jaren. Maar hoe moeten die hierna mee aan. Dat in een ogenblik. In een atoom. Alles vernieuwd zou worden. [40:27] Een verheerlijk topstandingslichaam. En ook de schepping. Die nieuw zou worden. Dat kan hij. Dat is een nog groter wonder. Wat een wonder. Mijn oom. Die een poosje geleden. [40:38] Een herseninfarren kreeg. Die nu helemaal verlamd is bijna. Die gelukkig de heer Jezus mag kennen. En liefde. In een ogenblik. Wat doktoren niet kunnen. [40:50] Maar hij wel. Een verheerlijk. Wat opstandingslichaam. Wat een toekomst. We zullen hem zien. 1 Johannes 3 vers 3. [41:02] We zullen hem zien. In zijn glorie. In zijn heerlijkheid. En die heerlijkheid. Zal ook ons deel worden. Wat een genade. [41:12] Wij zijn zo gericht. Op deze. 40. 50. 60. 70. 80. 90. 95. [41:24] Wat hoorde ik net. 97. Een half. 100. Maar de eeuwigheid. Lieve mensen. Een miljoen jaar. En nog een miljoen jaar. Wij kunnen ons er geen voorstelling van maken. [41:36] Er komt. Geen eeuwigheid aan. En om dan die eeuwigheid. In eerlijkheid. Met hem. Mee te maken. En dan ga je Paulus begrijpen. [41:48] Die zegt. Deze lichte verdrukking. Die van zeer. Korte. Duur is. Denk eens wat vaker. Aan die eerlijkheid. [41:59] Ik hoop dat de Heer je genade geeft. Om daar naar uit te zien. Om. Om dat te geloven. Om dat te getuigen. [42:10] Misschien ook naar de mensen om je heen. Dat is mijn verlangen. Dat is mijn uitzicht. Daar zie ik naar uit. Als mensen zeggen. Hoe gaat het. En ik hoor het zoveel oudere mensen zeggen. Die zeggen. [42:21] Ja het wordt wel moeilijker hoor. Ga moeilijker lopen. Maar zo weinig hoor ik dit getuigenis. Inderdaad. Lichamelijk wordt het moeilijker. [42:32] Maar een geweldige heerlijke toekomst. Wacht mij. Dan gaat een getuigenis vanuit lieve mensen. En het zou wel eens kunnen zijn. Dat juist degene. Die in dit leven het meest hebben moeten lijden. [42:45] In de eeuwigheid. Het luidst. En het hardst. De lof en de eer. Van God zingen. [42:56] Vanwege die heerlijkheid. Wat een toekomst. Geprezen zijn. Zijn grote naam. Tot in eeuwigheid. Halleluja. Hem komt toe. Alle lof en eer. [43:07] En aanbidding. Amen.incronisch. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. [43:17] Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid. Tot in eeuwigheid.