Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107306/het-geheim-van-een-vruchtbaar-leven/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen allemaal. Fijn om weer samen te zijn met elkaar als gemeente van de Heer Jezus. [0:11] ! Hartelijk welkom, ook voor degenen die hier misschien voor het eerst zijn, of voor de tweede of derde keer. Hartelijk welkom, fijn om deze morgen met elkaar de Bijbel open te doen. [0:24] En we geloven dat de Bijbel, het is een oud boek, maar dat het levend en krachtig is omdat het Gods woord zelf is. We gaan vanmorgen de Bijbel open doen in het eerste boek van het Oude Testament. [0:37] Dat is het boek Genesis. En ik wil een aantal passages lezen uit, nou ja, vanaf hoofdstuk 37. Ik zal dat telkens aangeven. En nadenken over het geheim van een vruchtbaar leven. [0:52] Het geheim van een vruchtbaar leven. En als ik zeg, we beginnen bij Genesis 37, dan weet u dat het gaat over Jozef. En ik wil uit het leven van Jozef een aantal lijnen trekken naar ons leven vandaag. [1:09] Wat God in het leven van een mens kan doen. Genesis 37. En dan beginnen we bij vers 1. Ik doe dat ook een beetje in het kader van de twee avonden die hier in de gemeente zijn geweest. [1:27] Over wie ben ik in Christus en zelfbeeld en identiteit. En ik heb een van die avonden bijgewoond. En daardoor kwam ik onder andere ook op het personage van Jozef. [1:40] En ik dacht, misschien is het wel mooi, zeker als de meeste van de gemeente die avonden hebben bijgewoond, om vandaag vanuit een persoon vanuit de schrift te bekijken wat Gods genade kan doen in het leven van een kwetsbaar, sterfelijk, zondig mens. [1:53] Genesis 37 vanaf vers 1. Jacob woonde in het land waar zijn vader als vreemdeling gewoond had, in het land Kanaan. Dit zijn de afstammelingen van Jacob. [2:04] Jozef, 17 jaar oud, hoedde gewoonlijk het kleinvee met zijn broers. Hij was een jongeman met de zonen van Bilha en met de zonen van Zilpa, de vrouwen van zijn vader. [2:18] En Jozef bracht het kwade gerucht over hen aan zijn vader over. Israël had Jozef meer lief dan al zijn andere zonen, want hij was voor hem een zoon van zijn ouderdom. [2:30] Ook liet hij een veelkleurig gewaad voor hem maken. Toen zijn broers zagen dat hun vader hem meer lief had dan al zijn broers, haten zij hem en konden niet meer vriendelijk tot hem spreken. [2:42] Ook had Jozef een droom die hij aan zijn broers vertelde. Daarom haten zij hem nog meer. Nou, dan gaan we naar hoofdstuk 39. We kennen het verhaal dat Jozef in de put gegooid wordt door zijn broers en ontvoerd wordt naar Egypte. [3:05] 39 vers 1. Jozef was dus naar Egypte gebracht. Potiphar, de hoveling van de faro, het hoofd van de lijfwacht, een Egyptisch man, kocht hem uit de hand van de Ismaëlieten die hem daarheen gebracht hadden. [3:18] De heren was met Jozef, zodat hij een voorspoedig man was. En hij bleef in het huis van zijn heer, de Egyptenaar. En toen zijn heer zag dat de heren met hem was, en dat de heren alles wat hij deed door zijn hand voorspoedig deed verlopen, vond Jozef genade in zijn ogen en mocht hem bedienen. [3:38] Potiphar stelde hem aan over zijn huis, en alles wat hij had, gaf hij in zijn hand. Vers 7. En het gebeurde na deze dingen dat de vrouw van zijn heer haar oog op Jozef liet vallen en zei, slaap met mij. [3:52] Maar hij weigerde. En zei tegen de vrouw van zijn heer, zie mijn heer neemt met mij naast zich geen kennis meer van wat er in dit huis gebeurt. En alles wat hij heeft, heeft hij in mijn hand gegeven. Niemand heeft meer aanzien in dit huis dan ik. [4:04] En hij heeft mij niets onthouden dan alleen u, omdat u zijn vrouw bent. Hoe zou ik dan dit grote kwaad kunnen doen en zondigen tegen God? Vers 21. [4:17] Maar de heren was met Jozef en bewees hem zijn goede tierenheid. Hij gaf hem genade in de ogen van het hoofd van de gevangenis. En het hoofd van de gevangenis gaf al de gevangenen die in de gevangenis waren in de hand van Jozef. [4:29] Al het werk wat men daar deed, deed hij. En het hoofd van de gevangenis zag na geen enkel ding meer om van wat in zijn hand was, omdat de heren met hem was. [4:40] Alles wat hij deed, liet de heren voorspoedig verlopen. Nou, dan volgt de geschiedenis met de schenker en de bakker. Jozef zit nog steeds in de gevangenis. [4:52] En hoofdstuk 41 vers 1 zegt dat er twee jaren voorbij gingen. En dan komt het moment dat de varehoed droomt. En Jozef mag komen om daar de droom van de faro uit te leggen. [5:03] En hij bevrijd wordt uit de gevangenis. Uiteindelijk komen de broers naar Egypte. En u kent dat die tweede reis, hoofdstuk 43, dat de broers nog een keer komen. Hij beproeft zijn broers. [5:14] En dan vervolgens in hoofdstuk 45, Daar wil ik nog wat versen lezen, komt het moment dat Jozef zich aan zijn broers openbaart. 45 vers 1. [5:27] Broers komen voor de zoveelste keer bij hem. En dan staat er, Toen kon Jozef zich niet meer bedwingen voor allen die bij hem stonden. En hij riep, laat iedereen van mij weggaan. [5:38] En er stond niemand bij hem toen Jozef zich aan zijn broers bekendmaakte. Hij huilde zo luid, dat de Egyptenaren en het huis van de faro het hoorden. En Jozef zei tegen zijn broers, Ik ben Jozef. [5:51] Leeft mijn vader nog? Maar zijn broers waren niet in staat om hem antwoord te geven. Want ze waren door schrik voor hem overmand. En Jozef zei tegen zijn broers, Kom toch dichterbij me. [6:03] En zij kwamen dichterbij. En toen zei hij, Ik ben Jozef, jullie broer, die jullie naar Egypte verkocht hebben. Maar nu, wees niet bedroefd. En laat jullie ogen niet in toorn ontvlammen, omdat jullie mij hier naartoe hebben verkocht. [6:18] Want God heeft mij voor jullie uitgezonden, tot behoud van jullie leven. Vers 7. God heeft mij voor jullie uitgezonden, om voor jullie een overblijfsel veilig te stellen op aarde. [6:32] En jullie door een grote uitredding in leven te houden. Nu dan, niet jullie hebben mij hier naartoe gestuurd. Maar God, hij heeft mij aangesteld als een vader voor de faro, als de heer over heel zijn huis, en als heerser over heel het land Egypte. [6:50] En als laatste wat verse uit hoofdstuk 50. Het einde van Jozef leven. Jacob is gestorven en de broers van Jozef worden bang, dat Jozef alsnog wraak zal nemen op hen. [7:12] En dan komen ze naar hem toe, ze sturen knechten, en die doen dan een vers 17 pleidooi om vergeving van hun overtredingen. En dan komen de broers in vers 18 zelf naar Jozef, en dan zeggen ze, wij zullen u tot slaven zijn. [7:26] En dan vers 19, Jozef zei daarop tegen hen, wees niet bevreesd. Want sta ik soms op de plaats van God? Jullie weliswaar, jullie hebben kwaad tegen mij bedacht. [7:39] Maar God heeft dat ten goede gedacht, om te doen zoals het op deze dag is, een groot volk in leven te houden. Nu dan, wees niet bevreesd. Ikzelf zal jullie en jullie kleine kinderen onderhouden. [7:52] Zo troostte hij hen en sprak hij naar hun hart. Je kunt de geschiedenis van een persoon uit de Bijbel, zeker een oud-testamentisch figuur, op meerdere manieren benaderen. [8:05] Een van de mooiste manieren is om te zoeken naar kenmerken van de Heer Jezus, bijvoorbeeld in het leven en in de persoon van Jozef. Dat wil ik vanmorgen niet zo doen. [8:17] Daar zou heel veel over te zeggen zijn. Ik wil vanmorgen eigenlijk in de lijn van het onderwijs, wat ook in die twee avonden hier aan de orde geweest is, kijken naar wat God in het leven van Jozef tot stand gebracht heeft. [8:27] Gods genade in het leven van Jozef. En proberen daar lessen uit te trekken voor onszelf. En ik heb eigenlijk twee delen die ik vanmorgen wil bespreken. Het eerste is, het onvermijdelijke, wat in Jozef leven dreigde te gebeuren, het onvermijdelijke, wordt vermeden. [8:45] Dat is het eerste deel. En het tweede deel, waar ik wat over wil zeggen, is dat het onmogelijke, wat schijnbaar onmogelijk was in het leven van Jozef, namelijk dat hij vruchtbaar en zegenrijk de Heer kon dienen, dat wordt mogelijk. [9:02] En die twee delen wil ik vanmorgen behandelen. En ik hoop dat je moed schept, hoop vindt in dit verhaal, om te zien dat wij dezelfde God dienen, die in onze levens hetzelfde kan doen, waar wij ook vandaan komen, en wat er in ons leven ook gebeurd is. [9:21] Dus het schijnbaar onvermijdelijke wordt vermeden, en het schijnbaar onmogelijke wordt behaald. Het leven van Jozef. Ik heb een lerarenopleiding gevolgd, na mijn middelbare schooltijd, en daar kreeg ik een vak, ontwikkelingspsychologie. [9:38] Nou, ik wil vanmorgen absoluut geen pleidooi houden voor de psychologie, even voor de helderheid, maar daar heb ik iets geleerd, wat denk ik altijd wel belangrijk is, als je dit hebt over mensen. Wij leerden daar, dat wie een mens wordt, hoe die zich ontwikkelt, te maken heeft met drie dingen. [9:56] Ik denk dat er veel meer te zeggen is, maar er zijn onder andere drie dingen. Het eerste is, er is aanleg, dus je zou zeggen, je natuur, je genen, er is milieu, je zou kunnen zeggen, de omgevingsfactoren, de omstandigheden, dat is de tweede, en de derde, is de keuzes die wij maken, ook wel genoemd, de zelfbepaling. [10:19] Wat doen wij dan, met deze achtergrond, in deze omstandigheden, welke keuzes maken wij? Ik zou er vanmorgen, heel graag één aan toe willen voegen. En dat is, dat God ook keuzes maakt voor ons. [10:33] En dat God, soms ingrijpt in ons leven, God wil ingrijpen in ons leven, waardoor de dingen, die onmogelijk leken, toch mogelijk worden. Dat ons leven, een beslissende wending, kan krijgen, door Gods genade. [10:47] Nou, als we even naar het leven van Jozef, kijken vanuit deze drie, factoren die ik net noemde. Waar zouden we dan uitkomen? [10:59] Stel, Jozef leefde vandaag de dag, ik denk dat Jozef bij een psycholoog zou komen. Dat denk ik. En je zou hem vragen, vertel eens iets over je leven, Jozef. [11:12] 17 jaar oud, hoe gaat het met je? Nou, zouden volgens mij in ieder geval, deze feiten op tafel komen. Hij zou denk ik vertellen, ik ben geboren in Paddan Aram, op het erf van mijn opa, Laban. [11:28] Daar zijn we na een familieruzie, ik heb dat vanmorgen niet allemaal kunnen lezen, maar ik ga er een beetje vanuit, dat jullie de verhalen wel kennen. Daar zijn we na een familieruzie, plotseling vertrokken. [11:40] Om uiteindelijk in Sichem te gaan wonen. Ik maakte deel uit, van een grote familie, met één vader, vier moeders, waarvan er één, mijn biologische moeder was. [11:53] Ik had één broer, broertje, Benjamin, tien halfbroers, en één halfzus. Mijn moeder is overleden, toen mijn broertje werd geboren. [12:05] Ik was toen ongeveer tien jaar oud. Mijn vader had een duidelijke voorkeur, voor mij en mijn broertje Benjamin. Omdat we kinderen van zijn geliefde vrouw, Rachel waren. [12:18] Dat maakte hij duidelijk, door ons te beschermen, ons te verwennen, met mooie kleding, en allerlei andere cadeaus waarschijnlijk. Ik heb het idee, ik denk dat Jozef dat gezegd zou kunnen hebben, dat wij het gemis van onze moeder, moesten compenseren. [12:36] Wij waren eigenlijk de bron van zijn geluk. Hoewel hij veel aan ons gaf, Jacob, vroeg hij ook veel van ons. [12:50] De relatie met mijn tien andere broers, was nogal moeizaam. Door de verwennerij, werden mijn broers jaloers. [13:02] En toen ik op een dag, mijn dromen vertelde, die God mij te dromen gaf, liep hun woede eigenlijk uit, tot een soort van hoogtepunt. Zij zwegen mij dood, en ze wensten mij ook dood. [13:18] En daardoor werd ik bang, en sprak ik met mijn vader. Wat vervolgens de woede in mijn broers, nog groter maakte. Toen ik 17 jaar was, werd ik, modern gezegd, gekidnapt. [13:35] En naar Egypte verkocht. En wat me misschien wel het diepst geraakt heeft, ik kan me dat voorstellen dat Jozef dat gedacht heeft, is dat ze van plan waren om mijn vader te vertellen, dat ik zijn geliefde zoon dood was. [13:53] In Egypte kwam ik te werken, bij een van de ambtenaren van de faro. Het was een mooie tijd, waar hij veel voor Potiphar kon betekenen. [14:06] Maar daar kwam een bitter einde aan, toen hij beschuldigd werd van aanranding. De waarheid, die ik nooit heb kunnen vertellen, was dat het in principe precies andersom ging, en dat ik moest vluchten voor aanranding. [14:23] Ik belandde helaas in de gevangenis, waar ik verschillende jaren allerlei werk heb verricht, totdat ik na 13 jaar in Egypte te hebben geleefd, gewoond, gewerkt, vrijgelaten werd. [14:40] Toen was Jozef 30 jaar oud, en begon zeg maar zijn volwassen leven in Egypte. Dat zijn volgens mij de feiten die de Bijbel ons aanreikt over Jozef. [14:51] Als je zou rekenen met de criteria van nu, als basis voor een gezonde identiteit, en nu leg ik even een link naar die twee avonden die we gehad hebben in de gemeente, dan zou je ongeveer hierop uitkomen. [15:07] Als Jozef zou gedacht hebben, ik ben wat ik doe, dan kwam hij op het punt, ik ben een slaaf aan het Egyptische hof, die ontslagen is, vanwege een, ja eigenlijk zou je kunnen zeggen vanwege een strafblad. [15:29] Als hij zou denken, ik ben wat ik heb, dan zou hij moeten vaststellen, ik ben geboren in een hele rijke familie. Mijn vader was een rijke herdersvorst. Ik had ambitieuze dromen ooit, maar nu zit ik hier in Egypte en mijn toekomst is allesbehalve zeker. [15:51] En als hij zou denken, dat was dat derde criteria, wat toen genoemd is op die avond, ik ben wat anderen over mij denken, misschien weet u het nog, dan zou hij moeten zeggen, ik ben thuis doodgewenst, en mijn vader waant mij dood. [16:09] En hier in Egypte word ik gezien als een jongen die onbetrouwbaar is, losse handen heeft. Als je dat vertaalt naar nu, dan zou je zeggen, als je denkt vanuit aanleg, milieu en keuzes, dan zou je zeggen, Jozef, die kan niet anders dan een mislukkeling worden. [16:37] Toch? Een verknipte jongen. Waarschijnlijk zoals zijn vader. [16:50] Die probeerde met list en met eigen kracht toch nog zeven zegen te bereiken. We weten dat van Jacob, dat hij zijn best deed. In eigen handen, in eigen kracht, omstandigheden naar zijn hand te zetten. [17:05] Jozef had in medelijden, in zelfmedelijden en depressie kunnen vervallen. En op het eerste gezicht zou ik hem dan nog niet eens kwalijk willen nemen? Nou, dat zien we ook heel veel bij Jacob, hè? [17:20] Na de dood van Rachel. Hij had vanuit zijn ongeluk, had hij kunnen streven naar een stuk succes, om zichzelf alsnog te bewijzen. [17:34] Dus een soort compensatiedrang. Dat er een geldingsdrang in je ontstaat. Ik wil bewijzen dat ik toch wat kan. [17:44] Met een hang bijvoorbeeld naar voortdurende bevestiging. Wat je vroeger niet lukte of niet gegeven is, dat wil je kosten wat het kost, toch bereiken. [17:57] Ik denk dat hij echt heel makkelijk gebonden had kunnen zitten in afwijzing, in minderwaardigheidsgevoelens. [18:13] Want hij was enerzijds ongezond geliefd door zijn vader. En aan de andere kant ongewoon gehaat door zijn broers. Hoe kan deze jongen zich ooit nog ontwikkelen als iemand die betrouwbaar is naar mensen en bruikbaar, vruchtbaar voor God? [18:41] En je zou je voor kunnen stellen als hij vanmorgen in de samenkomst zat, hier, ergens in een hoekje, dat hij, als de samenkomst erbij is, snel naar huis zou gaan, een muur om zijn hart heeft, mij niet gezien, komt niet te dichtbij. [19:04] Hoe dan ook, maar in ieder geval een jongen die tot mislukken gedoemd lijkt. En ik denk dat het best aannemelijk is, de Bijbel schrijft er niet zo heel veel over, dat Jozef tijden heeft gehad waarin hij zo gedacht heeft. [19:22] of zo gehandeld heeft. Maar, en dat is denk ik vanmorgen een belangrijk punt, was hij daarin blijven steken, dan was hij nooit een man van God geworden. [19:40] als hij zijn ogen alleen maar gericht had op zijn afkomst, zijn aanleg, en zijn omstandigheden, zijn zorgen, zijn problemen, dat wat hem was aangedaan, dan zou hij zijn zicht op de Heer Jezus, zijn zicht op de Heer, nooit hebben kunnen vasthouden. [20:00] Jozef had kunnen denken, ja, maar bij mij, dat andere, oké, maar bij mij, in mijn situatie, dit is toch vreselijk. [20:13] Hoe moet ik ooit nog, een gezonde, persoonlijkheid ontwikkelen? Hoe moet ik ooit nog, tot een zegen worden voor de mensen om mij heen? Hoe kan God ooit nog in mij verheerlijkd worden? Hoe kan God mij ooit nog gebruiken? Hoe kan ik ooit van nut zijn? [20:25] Hoe komen die dromen die ik gedroomd heb, ooit nog uit? En ik denk, dat in ons allemaal, iets van dat denken schuilt. We kunnen ons soms heel makkelijk weg willen kruipen, achter onze omstandigheden. [20:45] Maar ik denk dat, wij ten diepste allemaal Jozefs zijn. Wij zijn allemaal mensen, waarvan twee dingen geldt. [20:55] Het eerste is, we zijn allemaal zondaar. We zijn allemaal dader. We hebben allemaal in ons leven fouten gemaakt, keuzes gemaakt, los van God, gericht op onszelf. [21:12] En het tweede is, we zijn ook allemaal slachtoffer. We leven allemaal in een wereld, waar zonde een realiteit is. En we hebben allemaal te maken met mensen, die ons door zonde beschadigen. [21:26] We hebben allemaal te maken gehad met incomplete ouders. We hebben allemaal te maken gehad met situaties die, niet ideaal waren, of verre van ideaal waren. [21:36] maar de essentie van vanmorgen is, als we dat gaan zien als onze identiteit, als Jozef dat gedaan had, als ik dat doe, als u, als jij dat doet, dan worden we, mensen die, a, ongelukkig zijn, en b, in wie de glorie, en de eer, en de genade van God, niet ten volle zichtbaar kan worden. [21:58] Als we dat vastgrijpen, en daaraan vasthouden, en willen zeggen, dat ben ik. Ik ben, wat ik denk. Ik ben, wat ik doe. Ik ben, wat mijn omstandigheden zijn. [22:09] Maar ik denk dat het van belang is, dat we gaan zien, en dat is natuurlijk op die avonden allemaal besproken, dat dat niet onze identiteit is. Onze identiteit moet elders liggen. Niet in de omstandigheden, niet in wie ik ben, of in wat ik bereik, maar, Nieuw Testament is gesproken, in wat de Heer Jezus Christus voor ons bereikt heeft, en wat Hij in ons heeft gedaan, ongeacht onze afkomst, en onze omstandigheden. [22:42] Als er iemand recht had gehad, om afwijzing te koesteren, dan was het Jozef. Als er iemand recht had gehad, om die gevaarlijke aandacht, van Potiphas vrouw, te omarmen, dan was het Jozef. [23:04] Mag hij ook een keer? Als er iemand recht zou hebben, om zijn wraakgevoelens betaald te zetten, richting zijn broers, dan was het Jozef. [23:18] En toch, hoe gerechtvaardig dat ook lijkt, en hoe aannemelijk dat ook schijnt, hoe zeer anderen dat ook aanbevelen, dat is de weg van het ongeluk. [23:40] dat is de weg, waarin God, niet in onze levens, wordt verheerlijkt. Want dan bepaalt ons verleden, ons heden. [23:57] En zou je je een levenslang slachtoffer kunnen weten? Of, een levenslange dader? Kan dat anders? [24:13] Ik denk dat er een vierde factor is, ik noemde er net drie, vanuit de psychologie, die mag je van mij weer vergeten hoor, maar die vierde moet je niet vergeten. En dat is, dat Gods genade in ons leven iets wil doen, wat schijnbaar onmogelijk lijkt. [24:32] Waardoor het onvermijdelijke, nou ja, dat je een verknipte persoon wordt, die nooit een gezonde identiteit kan opbouwen, die nooit een gezonde relatie met de Heer, en met anderen kan opbouwen, dat wordt vermeden, en het tegenovergestelde, wat onmogelijk leek, bereikt gaat worden. [24:48] Dat je wel wordt tot iemand, in die Gods genade en Gods kracht zich openbaart. Door de gebrokenheid heen. Want je kunt je omstandigheden en je verleden natuurlijk niet ontkennen, niet verlogenen. [25:04] Maar dat dat niet meer het hoogste woord heeft in je leven. Dat dat niet meer bepaald van je is, maar dat je zegt, er is een vierde factor, er is een ingrijpen in mijn leven van bovenaf, waardoor er iets nieuws gekomen is, en dat bepaalt de richting en de koers en de waarde van mijn leven. [25:25] Dat leidt niet tot perfectie, maar dat leidt tot een leven van genade. Waarin je weet dat de omstandigheden niet het laatste woord hebben. [25:38] En ik ben echt benieuwd, ik heb nu vooral nog over Jozef gesproken, hoe jij hier vanmorgen zit. Hoe u hier vanmorgen zit. Ik heb al gezegd, we zijn allemaal zonder, we zijn allemaal slachtoffer. [25:51] Maar we zijn ook allemaal mensen in wie die vierde factor alles beslissend kan worden. Namelijk Gods genade. Voor wie geen, zoals Corrie ten Boom zei, geen put te diep was, of God is daar. [26:05] De gedachte dat het in jouw leven niet mogelijk is vanwege die en die en die en die en die en die reden, die allemaal misschien heel aannemelijk lijken, die gedachte is een leugen. [26:18] Want de Heer Jezus is altijd dieper gegaan dan wij. Onze zonde, die ons leven weliswaar ernstig verwoesten kan, is voor God nooit te groot om in ons leven een nieuw begin te maken. [26:31] En de schade die we hebben opgelopen door beschadiging van anderen, is nooit zo groot dat de Heer Jezus met zijn handen in het haar staat. Paulus zegt dat bijvoorbeeld in 1 Timotheus 1, en zegt, ik heb de gemeente van God vervolgd. [26:50] Dat moet het voor Paulus geweest zijn, die een grote liefde voor de gemeente van de Heer Jezus had, en zegt, ik heb de gemeente van God vervolgd. Maar, zegt hij, zijn genade is aan mij niet te vergeefs geweest. [27:04] Die vierde factor, je snapt wat ik bedoel, die vierde factor, die bepaalt het. Die heeft zeggenschap over de andere drie. Genade bepaalt wie we zijn. [27:15] Ik hoop dat je dat meemaakt. Want even terug naar Jozef. Jozef, eerlijk is eerlijk, Jozef is een echte man geworden, een man van God geworden. Aan het einde van het leven van Jacob, houdt Jacob die lange toespraak, hè, Gennesnes 49. [27:29] En dan gaat hij al die zonen langs, en dan zegt hij iets profetisch over hun leven. Weet je wat hij over Jacob zegt? Hij zegt... Sorry, over Jozef, excuses. [27:39] Wat hij over Jozef zegt. Hij zegt, Jozef, die jongen die ik net beschreef, hè, met dat profiel. Jozef is een vruchtbare boom. Een jonge, vruchtbare boom bij een bron. [27:53] Daar heb je het geheim. Boogschutters hebben hem verbitterd. Nou, dat kunnen we nu een beetje plaatsen. Beschoten en hem gehaat. Maar zijn boog, symbolische taal, bleef gespannen. [28:08] Zijn armen en zijn handen bleven soepel door de handen van de machtige van Jacob. En de farao, die Egyptische farao, zegt het in hoofdstuk 41 zelfs zo. [28:21] Jozef, jij bent een man in wie de geest van God is. Ik vind dat zo geweldig. Nou, dan is nu de vraag, wat was Jozefs geheim? [28:37] Misschien zeggen, ja, ik kan ook wel een strafblad tonen. Vanmorgen. En ik kan ook wel een verleden tonen. Mijn huis, mijn thuis, was ook niet alles van ideaal. En er zijn in mijn leven ook dingen gebeurd waar ik zelf verantwoordelijk voor ben. [28:50] En er zijn in mijn leven dingen gebeurd waar anderen verantwoordelijk voor zijn, die maken dat het dreigt uit te lopen op een drama. Op een mislukking. Ik kan in ieder geval niet meer van betekenis zijn. [29:02] Ik kan God niet verheerlijken. In mijn leven, oké, misschien word ik dan gered, maar dat is het dan ook wel. Bruikbaar ben ik niet. Een vruchtbare boom bij een bron, wat Jacob over Jozef zei, nou, dat zal voor mij niet gelden. [29:15] Wat was Jozefs geheim? Ik heb twee dingen gevonden in het leven van Jozef, die volgens mij zijn geheim waren. Gods geheim in Jozefs leven. En ik hoop echt, dat is de essentie van het verhaal, dat je die meemaakt. [29:27] Het eerste is, Jozef heeft iets van God gezien. En ik verwoord dat bewust een beetje voorzichtig. Jozef heeft gedroomd, als jonge jongen. [29:41] Hij heeft iets, dat bedoel ik eigenlijk, iets van de openbaring van God gezien. Van zijn opa Abraham staat, toen hij in Ur der Galdeeën woonde, de God der heerlijkheid verscheen aan vader Abraham. [29:56] Nou, dat is het. Snap je een beetje wat dat betekent? Dat snappen we maar ten dele, denk ik. Maar de God der heerlijkheid verscheen. [30:07] Jozef heeft gezien, er is meer dan een horizontale dimensie. Er is een God, die een plan volvoert, die een plan heeft, en die mij op het oog heeft. [30:23] Die mij daarbij wil inschakelen, die mij wil gebruiken. En ik denk dat het daar vaak in ons leven begint. Als je bijvoorbeeld, ik spreek even tot degene die de Heer Jezus al langer kennen, als je terug gaat in je eigen leven, waar is het begonnen? [30:38] Ja, het is begonnen bij Gods genade, en daar eindigt het ook. Amen. Maar wanneer begon het in jouw leven? Ik denk dat velen van ons kunnen zeggen, ja, toen ik op een bepaalde manier, een besef kreeg van, God is daar, en God is goed, en God zoekt mij, en God doet niet met mij, naar wat ik verdiend heb, maar Hij heeft een genadeplan voor mijn leven. [31:04] En dan gaat er iets lopen in je leven, dan gebeurt er iets. Dan word je innerlijk wakker geschud, dan weet je nog heel weinig. Maar God wordt een realiteit. En de Bijbel, wordt Gods woord, waarin je gaat lezen, niet omdat het moet, maar omdat je zegt, daarin spreekt de God van hemel en aarde, tot mij. [31:24] Er is meer dan alleen het zichtbare, tastbare leven. Herken je dat? [31:36] Als je terugkijkt in je eigen leven. Of herken je dat? Misschien ben je korter geleden tot geloof gekomen. Je zegt, ja, dat is voor mij nog heel nieuw. God maakte iets in mij wakker. Ik heb iets van God gezien. [31:48] Jozef noemde het een droom. Of misschien zit je hier vanmorgen en zeg eigenlijk, ja, ik weet niet eens of ik God ken. Maar ik voel wel aan, er is meer. [32:04] Gisteren waren wij met ons gezin, en ook met de Bijbelschool, op de OMF-dag. En ik wil even kort wat delen. We stonden daar met een stand van de Bijbelschool. En naast ons stond een stand van een Indische keteraar. [32:16] Dus we stonden daar natuurlijk heel goed. En die man had te druk. Er kwamen veel mensen van zijn chateetjes gebruik maken. En hij zei, op een gegeven moment kwam hij naar onze kraam. [32:29] Hij vroeg aan degene met wie ik daar stond. Hij zei, zending, hè? Zending zag. Hij zei, wat moet ik me daar eigenlijk bij voorstellen? Hij was geen christen, dus ook niet bekend echt met het christelijk geloof. [32:41] Hij zei, ik dacht eigenlijk dat ik zou komen bij militairen, die binnenkort op uitzending zouden gaan. En dat jullie nog een laatste keer een ontmoeting zouden hebben. [32:52] Maar hij zei, ik zie, ik heb niet idee dat jullie militairen zijn. Ik zei, nou, ik kan natuurlijk nu een geestelijke toepassing maken, maar laat ik dat niet doen. Maar hij begon op een gegeven moment, even later kwam hij u, later kwam hij weer. [33:06] naar die zuster die ook in de kraam zat. En hij zei, maar wat beweegt jullie nu hier? En dat is interessant, hij stelt die vraag, moet dat wat jij hier doet? [33:17] Moet dat van iemand? Krijg je daarvoor betaald? En zij zei, nee. Nee. En al die boeken die hier liggen, en alles wat daar gezegd wordt in die hal, sta je daar ook echt achter? [33:34] Ja. En nou, dan ging hij weer weg, en even later kwam hij weer. En toen zei hij, dat vond ik zo mooi. Toen zei hij, ik proef toch iets, dat die mensen hier iets hebben wat ik niet heb. [33:45] Daar begint het denk ik vaak. [34:01] Dat wij iets van Gods hand in ons leven gezien. En dan zei ik, ik denk dat ik die vraag moet toelaten in mijn leven. Wat is het doel van mijn leven? Waar ga ik heen? Waar kom ik vandaan? [34:12] Ik zei, bedoel je de vraag naar God? Ja, ik denk het wel. Hij zei, maar dit vind ik wel heel eng. Maar er is meer. [34:23] En dat doet een appel op mij. Nou, Jozef. Jozef heeft iets van Gods heerlijkheid gezien. Heeft geproefd, misschien bij zijn vader. [34:37] Ik weet even niet of hij zijn opa nog gekend heeft, maar hij heeft iets geproefd van... Het is geweldig om de God van Israël te dienen. De God die mijn opa wegriep. [34:47] Waarom deed mijn opa dat? Weg uit Ur. De God der heerlijkheid. Ja, dat is het. Verscheen. [34:58] Ik heb iets van hem gezien. Waarom stopte Levi op uit dat tolhuis toen Jezus daar stond en zei, volg mij. En dat hij al die euro's achterliet en achter Jezus aanving. Waarom kwam Zacheus uit die boom toen Jezus zei, ik moet heden in jouw huis zijn. [35:15] Ze hebben Jezus in de ogen gekeken. En ze hebben iets geproefd van, hij is het leven. En zo zou je nog veel meer voorbeelden kunnen noemen. Dat is een getuigenis. [35:25] Als je iets wilt delen in de gemeente, om maar even aan te sluiten op vanmorgen. Dat. Ik zie iets in hem. [35:38] Nou, daar begint het. En bij het tweede wat ik wil noemen. Ik zei, God, Jozef heeft iets van God gezien. En het tweede is, Jozef heeft God op zijn woord geloofd. Gedurende het verhaal zie je dat Jozef zich heeft vastgeklamd in geloof aan God. [35:52] Jozef kende zijn God. En de openbaring die aan Jozef ten deel gevallen was, was veel minimaler dan aan ons. Want wij hebben het vlees geworden woord Heer Jezus Christus in het evangelie gezien en in onze levens gezien. [36:05] Hij kende veel minder van die openbaring. Maar toch heeft het zijn leven veranderd. En heeft hij zich eraan vastgeklamd. Hij heeft erop gehoopt. Hij heeft er naar gehandeld. Zoals zijn opa Abraham tegen hoop op hoop geloofde. [36:19] Dat God zijn beloften zou vervullen. In Isaac. Zo heeft Jozef geloofd dat de dromen die hij gedroomd had, werkelijk huid zouden worden door de handen van de machtige van Jacob. Hij zag de onzichtbare God. [36:33] En weet je wat zo mooi is? We lazen dat. Het staat gedurende, vooral in hoofdstuk 39. Toen hij in de gevangenis was, de Heer was met Jozef. Dat heeft hij dus ervaren. [36:45] Dat kan niet anders. Verguist door mensen. Vals beschuldigd. Doodgewaand. Maar de Heer was met Jozef. Door die dikke muren van de gevangenis heen, heeft hij ervaren. [37:01] God is bij mij. Was het altijd makkelijk? Nee. Wie het verhaal helemaal leest, weet dat Jozef moeilijke momenten heeft gehad. Maar er staat, maar de Heer was met Jozef. Hij had zijn blik op God gericht. [37:15] En op een gegeven moment, ook even tegen de jongeren onder ons, maakte hij de keuze om liever met God in de gevangenis te zijn, dan in bed met een van de mooiste vrouwen van Egypte. [37:32] Waarom? Omdat hij hoopt op God. Geloof leert je vanaf de andere kant te denken. Door geloof kun je zeggen, mensen hebben kwaad tegen mij bedacht. [37:47] Maar God heeft het ten goede gedacht. Geloof gaat boven de omstandigheden uit, hè. Hij zegt tegen die broers, hebben we gelezen, niet jullie hebben mij hierheen gebracht. [37:59] Maar God. Hij heeft Gods hand in zijn leven erkend. Ook juist in die donkere bladzijde van zijn levensgeschiedenis. En dat wil niet zeggen dat de omstandigheden plezant waren. [38:13] Ze waren zelfs zeer vernederend. Maar Jozef heeft diep in zijn hart geloofd. De God van mijn vader, de God van mijn opa, de God van Israël, is in controle. [38:26] En zijn plannen falen niet. En daar hoop ik op. Nou, mooi hè van Jozef. Ja, dat vinden we prachtig. [38:39] Maar zeg je dat van jouw leven ook? De omstandigheden zijn misschien niet plezant. Maar God is in controle. [38:53] Wat er in mijn leven gebeurt of gebeurd is. Gaat niet buiten Gods oog en buiten Gods raad om. Ik kan het niet uitleggen. [39:06] Vraag mij niet hoe je precies zit. Maar ik vertrouw mijn God. Nieuw Testamentisch. [39:19] Mijn identiteit, mijn zekerheid ligt niet in wie ik ben. In wat ik heb bereikt. Maar in wie God voor mij is. [39:31] Of met Paulus te spreken. In mijn positie in Christus. Ik weet door mijn positie in Christus. Toen ik voor het eerst mijn geloofsvertrouwen op Jezus stelde. [39:42] Ik weet. Niet zal mij kunnen scheiden van de liefde van God die er is in Christus Jezus. God keert alle dingen ten goede. En dat is geen gemakkelijk uitspraak. [39:57] Maar toch zeg ik in geloof. Misschien met je ogen dicht. Als God voor mij is. Wie zal er tegen mij zijn? Al zijn er tien broers. Al is het de faro. [40:08] De heren was met Jozef. En de gevangenismuren in Egypte. [40:19] Maar ook in jouw leven. zijn niet te dik. Om de gemeenschap met God te kunnen ervaren. Hoe dan ook. [40:33] Ik ben door God gekend. Hij heeft mij lief. En hij wil mij zelfs gebruiken. Ook al lijk ik geestelijk, lichamelijk, psychisch gehandicapt. [40:45] Hij wil mij gebruiken voor de glorie van zijn naam. Ik kan zelfs zeggen. Ik ben een nieuwe schepping. [40:59] En omdat het woord het zegt. Zeg ik. Het oude is voorbij. En het nieuwe is gekomen. Alles is nieuw geworden. [41:09] Is dat niet een beetje opportunistisch? Gaat dat niet alleen voor Paulus? Nee, Paulus zegt. Wie in Christus is. Al stel je vandaag voor het eerst je vertrouwen op Jezus. [41:27] Maar die tekst opzeggen is niet zo moeilijk. Die tekst aan je muur hangen is ook niet zo moeilijk. Of op Facebook zetten. Maar om er in geloof in te gaan staan. Niet de omstandigheden te ontkennen. [41:40] Maar te zeggen. Er is meer dan de omstandigheden. Er is een God die leeft. Ik ben in Christus geborgen. Dat vraagt geloof. [41:52] De genade waarin wij staan. Zegt Paulus. Romeinen 5. Vers 1 en 2. Ik ga rekenen met zijn uitspraken over mij. En zijn beloften over mij zijn voor mij niet bijbelse mooie woorden die ergens in de lucht hangen. [42:08] Maar die ga ik toe-eigenen. Daar ga ik op staan omdat hij het zegt. Weet je wat ik zo mooi vind? En dan wil ik gaan afronden. [42:20] Ik haalde die tekst aan. Ik zie iedereen gelijk naar zijn buik begrijpen. Dat vind ik mooi. Maar ik ga even twee versen voorlezen. Ik haalde die tekst aan. Het oude is voorbij. [42:31] En alles is nieuw geworden. Weet iemand hoeveel kinderen Jozef heeft gekregen? Zover wij weten. Twee. Dat vind je. U mag het opzoeken. [42:41] Hoeft niet. Dat vind je in Genesis 41. En die twee kinderen geeft hij vanzelf een naam. We gaan even naar die eerste en die tweede naam kijken. Even heel kort. Daar zegt hij namelijk iets mee. Met die namen. De eerste Genesis 41 vers 51. [43:00] Die namen zijn geloofsbeleidenissen. 41 vers 51. Jozef gaf de eerstgeborene de naam Manasse. [43:12] Want, zei hij, God heeft mij al mijn moeite en heel mijn familie doen vergeten. Dan gaat mijn vrouw aan dat woord moeite. Je zou hier kunnen zeggen, Nieuw Testamentisch, het oude is voorbij. [43:26] En dan krijgt hij een tweede zoon. 52. De tweede gaf hij de naam Efraim. Want, zei hij, God heeft mij vruchtbaar doen worden in het land van mijn verdrukking. [43:40] Zie, het is alles nieuw geworden. Oude voorbij. Oude voorbij. Manasse. Maar, zei hij. Het nieuwe is gekomen. Vruchtbaarheid. [43:51] Ten midden van de verdrukking. Dat wel. Efraim. Ik wil een laatste punt maken. En dan afronden. Waaruit blijkt nou in het leven van Jozef dat het een vruchtbaar leven was? [44:04] En dat is heel praktisch. En dat is mooi om ons leven naar te spiegelen. Als je vanmorgen die beleidings meemaakt, het oude is voorbij. Ik ben in Christus nieuw geworden. [44:15] Waarin wordt zijn geloof nu zichtbaar in zijn leven? Waaruit bleek dat geloof? Nou, het eerste is. Jozef was op aarde bezig. [44:28] Het is akelig praktisch, maar de Bijbel zegt het. Om trouw zijn werk te doen. Genesis 39 vers 4 en 22. Daar staat zelfs al het werk wat men daar deed, dat deed hij. [44:43] En ik vind het wel interessant. Hij zat dus niet in een hoekje. Daar heeft hij misschien wel gezeten. Maar hij is daar uitgekomen. En hij is ijverig en loyaal aan zijn baas geworden. [44:54] Hij was dus klaarblijkelijk niet met zichzelf bezig. Maar diende in getrouwheid. Hij kon zich toewijden. [45:06] En ik denk dat dat wel een probleem vandaag soms is. Ik kijk ook in mijn eigen leven. Dat veel mensen... Laat ik het bij mezelf houden. Dat we zo snel met onszelf bezig kunnen zijn. [45:17] En daardoor worden we onvruchtbaar. En is het snel allemaal te veel. Soms ook in de gemeente. Ik heb genoeg aan mijn eigen pakkie. [45:31] Is dat oneerlijk? Nee. Dat is een eerlijk antwoord. Maar komen we verder? Dat we zeggen... Hoewel... Het niet... Ik verlang wel te dienen. En ik verlang trouw te zijn. [45:42] Loyaal te zijn. Ik wil mij geven... Voor het werk wat God mij te doen geeft. Ik wil dienen. Ik wil mij inzetten. [45:54] En dat viel op in de gevangenis. En dat is nog steeds zo. Mensen die geleerd hebben om volledig op Christus te vertrouwen... Die worden bruikbaar. Met de beperkingen die ze hebben. [46:06] Maar worden bruikbaar. Gaan zich inzetten. Willen dienen. Loyaal zijn. Hun leven beschikbaar stellen voor anderen. Tweede is... Waaruit bleek dat geloven in de praktijk van zijn leven... [46:18] Jozef vluchtte voor de zonde. Nou, dat verhaal hebben we gelezen. Een leven in heiligheid. Jozef werd... [46:28] Omdat hij zicht had op zijn God... Alert op de gevaren... Die schuilden. Bijvoorbeeld bij die vrouw. Wat is je motivatie om niet te willen zondigen? [46:47] Ja, dat mag niet. Of de Bijbel zegt dat het niet goed is. Nee, bij Jozef was het meer. Jozef zei... Zal ik dit kwaad doen? En zondigen tegen... [46:58] Mijn God? Dat is relationeel, hè? Hij had zicht op zijn God. En dat is de reden waarom ik weg kan bij die vrouwen, zegt hij. Als je dat kent, hè, die... [47:13] Zicht op je Heer. Het Nieuw Testament is in Christus geaccepteerd en geliefd. Het oude is voorbij. Het is nieuw geworden. Twee Korinther vijf. Paulus zegt daarna... [47:23] Dat we niet meer voor onszelf zouden leven... Maar voor Hem... Die voor ons gestorven is en opgewekt. Ik verlang mijn leven ook echt aan te bieden aan Hem... [47:34] Als een heilig, welgevallig offer. En daarom haat ik de zonde. Want zonde verstoort dat zicht op mijn Heer... [47:45] En die gemeenschap met God. Drie. Eén, hij was trouw in zijn werk. Twee, hij vluchtte voor de zonde. En drie. Jozef was diep afhankelijk en nederig. [48:01] Als hij daar eenmaal voor de faro staat en de faro zegt... Ik heb gehoord dat jij dromen kunt uitleggen. Zegt hij als eerste. Terwijl dat dé kans was om uit de gevangenis te komen. [48:12] Dat is niet aan mij. Maar aan God. Genade maakt je een kleine jongen. Een afhankelijke vrouw. [48:25] Kijk niet teveel naar mij. Het is aan Hem. Wat een kostbare gezindheid. Ook in de gemeente. Wat heb ik? [48:38] Zegt Paulus. Wat ik niet ontvangen heb. Ik ben schatrijk, maar niet door mezelf. Vier. [48:49] Als je je vergeven weet... Dan ga je... Vergeven. Jozef was... [49:01] Vergevingsgezind. Toen ik dat verhaal vroeger als kind in de kinderbijbel las... En die broers voor hem kwamen... Toen dacht ik soms... Jozef, dit is je kans. [49:14] Maar dat is het vlees. Dat is niet de mind... Of Christ. Als jij werkelijk bent vrijgesproken... [49:26] Het oude is voorbij. Het nieuwe is gekomen. Dan ga je... Vergeven... Zoals wij... In Christus vergeven... [49:38] Zijn. Ik vind het zo mooi. Er staat in de verhalen van Jozef... Dat er zeven keer dat hij huilt. Hij had een zacht gemoed. [49:51] Geen bitterheid. Geen brok. De liefde van Christus... Was tot diep in zijn hart gedaald. Ik zeg het een beetje vrij. Waardoor hij kon vergeven. [50:08] Hij leefde niet meer in het oude, in het verleden... Maar hij leefde in het genadige... Heden. En ik besef... Het is natuurlijk een proces van jaren geweest. Maar toch vraagt het soms een besluit. [50:18] Jozef had een besluit te nemen... Toen die broers voor zijn aangezicht stonden. Wat ga ik met hen doen? Het vraagt vandaag misschien van jou een besluit. Om niet te blijven hangen... In onvergevingsgezindheid. [50:31] Maar om vrij te komen... En vergeving uit te spreken. Zoals Jozef dat deed. Het laatste wat ik noem. [50:41] Jozef was een zegen voor andere mensen. Hij leefde een vruchtbaar leven... Bij de baron. Zegt Jacob. Hij was een zegen voor Potiphar. [50:54] Voor de schenker, de bakker, voor de faro. En als hij eenmaal die tarwe in zijn schuur verzameld heeft... Dan mag hij uitdelen aan heidenen, Egypte... En later aan zijn broers. [51:05] Aan de joden. Daar zie je het beeld van de Heer Jezus. Die de heidenen. En straks als hij terugkomt de joden. Zal zien. Hij werd een zafnat paanea. Egyptische naam voor de onderhouder van het leven. [51:22] Hij kon andere mensen in leven houden. Doordat hij kon uitdelen van wat God hem had gegeven. Dat is echt een geheim van een christen. Je zafnat paanea aan je gezin. [51:34] Op je werk kan zijn. Omdat je leeft bij een bron. Niet je eigen bron. Maar Gods bron in Christus. Ik weet niet wat jouw aanleg is. [51:46] Ik weet ook niet precies hoe je milieu geweest is. Maar ik bid ook echt dat van jou en van mij zou gelden. Dat je boog gespannen blijft. [52:01] Je armen en je handen soepel. Door de machtige van Jacob. Want dan ben je echt als de Heer Jezus. Die het kruis heeft verdragen. En de schande veracht. [52:14] Vanwege de vreugde. Die voor hem lag. Laten we de Heer Jezus daarin volgen. En hem de eer van ons leven geven. Amen. Opener de rest.