Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107313/het-lijden-van-de-here-jezus/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Het lijden van de Heer Jezus op Goede Vrijdag zoals we dat mogen vieren.! We hebben het eigenlijk al gezongen. [0:11] En ik had het eigenlijk al aan me kunnen zeggen. Vanaf vers 45. [0:42] En daar staat het boven het sterven van Jezus. En het zesde uur, en van het zesde uur af kwam er duisternis over het gehele land tot het negende uur. [0:54] Omstreeks het negende uur riep Jezus met luider stem zeggende Eli, Eli, lama, sabachthani. Dat is, mijn God, mijn God, waarom hebt gij mij verlaten? [1:06] En sommige van de omstanders die dit horende zeiden, hij roept Elia. En terstond liep een van hen toe en nam een spons en drinkte die met zure mijn, stak die op een riet en gaf hem te drinken. [1:20] Maar de andere zeiden stil, laat ons zien of Elia komt om hem te redden. Jezus riep wederom met luider stem en gaf de geest. [1:33] Tot zover het woord van de Heere. Vanaf het zesde uur kwam er duisternis over het hele land tot het negende uur. [1:46] Het staat er maar zo heel kort. Het is zo'n korte mededeling. We lezen er eigenlijk zo gauw overheen. Want het verhaal van wat hij zegt, die Heere Jezus uit uitzuurt, Eli, Eli, lama, spreekt ons eigenlijk veel meer aan. [2:02] Maar deze tekst, hele korte mededeling, van 12 tot 3. Spikken, pikken, donker in heel Judea. En nou nu de vraag, stel dat eens voor. [2:15] Het is een werkdag, zoals vandaag bij wijze van spreken. Vanochtend heb je je dingen gedaan, misschien bent u naar kantoor geweest. Je bent aan het werk geweest. En de pauze nadert. En ineens in het hele land is het pikken, pikken donker. [2:30] En je liet geen hand voor je oog. Het is echt, echt donker. En wat zou je dan denken? Wat gebeurt hier? [2:40] Wat is er aan de hand? Hebben we geen noodverlichting? Nee, alles is weg. We hebben tegenwoordig in de moderne tijd noodverlichting. Dus als ons licht uitvalt, dan zal het gebouw nog wel verlichting geven vanwege de noodverlichting. [2:52] Maar daar in dat land hadden ze zover al niet. En in één keer was het pikken, pikken donker. Ze konden niks meer zien. Hoe kan dat nou zo? Zomaar opeens. Midden op een klaarlichte dag. [3:04] Vanaf het zesde uur kwam er duisternis. En wat gebeurt er? Wat vraag je dan? Hoe kan dat nu? Nou, als we dus dit stukje lezen uit Matthäus, dan geeft Matthäus daar geen antwoord op. [3:18] Hij geeft geen verklaring. We zullen zelf een antwoord moeten proberen te ontdekken. Dat moeten we doen door te letten op het kruis. [3:29] Niet op de donkerheid. Niet om de omstandigheden, maar op het kruis. Het heeft geen enkele zin om een natuurkundige verklaring te zoeken voor die duisternis. [3:40] Want het is ook geen zonsverduistering. Er zijn ook geen dikke wolken stof opgetrokken. Nee, het was ineens helemaal pikken, pikken donker. Voor ons onvoorstelbaar. [3:52] En dan, als we dan letten op dat kruis, dan hangt daar de Heer Jezus. Onderworpen aan lasteringen. Onderworpen aan spot. Onderworpen aan hoon. [4:05] Hij was verraden door een discipel. We hebben het toen straks al gezongen. Veroordeeld door voorbijgangers. Door de voorgangers van het volk. Gegezeld met een stuk touw. [4:16] Gegezeld met vooral woorden. Zijn lichaam bloedt. En zijn hart bloedt ook. Nu moet er toch wel genoeg zijn. [4:26] Zou je dan toch denken. Dan moeten we ze even stil bestaan. Nee, want het is nog steeds niet genoeg. Er moet nog veel meer gebeuren. Jezus is van mensen verlaten. Wie hem lief hebben, die zijn weggelopen. [4:40] Wie hem haten, die zijn gebleven. Om te spotten. Om te genieten van het leed van Jezus. Kunnen we ons niet voorstellen. Maar wij zijn mensen. [4:51] En daar staan mensen. Om te spotten. Om zeker te weten. Dat ze echt van hem af zijn. Zo wordt dat woord ook vervuld. Dat lezen we in Psalm 22 vers 16. [5:05] Want honden hebben mij omringd. Een bende boosdoeners heeft mij omsingeld. Die mijn handen en voeten doorboren. Jezus is van mensen verlaten. [5:18] En nu laten we ook God merken. Dat hij er niet meer is. Zijn vader. Om hem te helpen. Nu zijn zoon daar zo smadelijk aan dat hout hangt. En het wordt donker. [5:31] Jezus is door mensen veroordeeld. En nu wordt hij door God veroordeeld. Want duisternis betekent oordeel. [5:44] Dat komen we ook in de Bijbel tegen. Als we Amos open slaan. Hoofdstuk 8 vers 9. Dan staat er in. Ten dien dagen zal het geschieden. Luid het woord van de heren. [5:55] Dat ik op de middag de zon zal doen schuil gaan. En bij klaarlichte dag het land in het donker zal zetten. Dat is oordeelstaal. [6:05] Van een God die torent. De duisternis is God die spreekt in toren. Een diepe boosheid vanwege zijn gekwetste liefde. [6:17] En op die dag daalt die duisternis neer op Jezus Christus. God's enige geboren zoon. En dat is oordeel van God over u en mijn zonde. [6:37] Hoe is dat nou zo mogelijk? Dat we ons afvragen. Want God heeft, of Jezus heeft nog gezegd. Zelf gezegd. [6:48] Ik ben het licht der wereld. En toch hangt hij daar drie uur in een diepe, diepe duisternis. [6:58] Dat doet God zijn zoon aan. Om u en mij het leven, het licht weer te laten doorbreken. Het licht. [7:09] Als we goed de Bijbel gelezen hebben, weten we dat dat de allereerste scheppingsgave is geweest van God. God zei, en God sprak, er zei licht. [7:23] En er was licht. God zag dat het licht was. En weet u wat nu zo verwonderlijk is? Dat licht dat bleef schijnen op het moment dat Adam en Eva in zonde vielen. [7:37] Je zou haast denken, dan was ik zo boos geweest als ik God was geweest. Dan had ik de hele aarde in duisternis gelegd. Nee. God, het licht bleef schijnen toen Adam en Eva in zonde vielen. [7:52] Maar nee, God is eindeloos barmhartig voor ons. Want hij bleef licht geven. Jaar in, jaar uit, eeuw in, eeuw uit, heeft God elke dag de zon laten opgaan. [8:05] Over goede, maar ook over boze mensen. Ja, ook over boze. Ook over de vijanden van God gaat elke dag de zon op. [8:17] Jaar in, jaar uit, eeuw in. Ook over hen die de rug naar God hebben toegekeerd. Die we hem hebben afgezegd. [8:28] En nu vandaag, op deze dag, der dagen die we gedenken, gaat het licht uit over Jezus Christus. Drie uur, het wordt donker voor hem, die de zon der gerechtigheid wordt genoemd. [8:43] Terwijl God alle dagen de zon laat schijnen, ook voor boze schijnt de zon deze drie donkere uren niet voor de zoon van God, die alle boosheid van alle mensen draagt. [8:58] Zo wordt het nacht voor Jezus. Geslagen, gepijnigd, bespot, bespuugd. En dan wordt aan het hout gehangen. [9:12] Spijkers door zijn handen geslagen, door zijn voeten. En dan wordt het ook nog eens een keer drie uur pikken, pikken donker. Christus zelf verkeert nu in die duisternis, in de buitenste duisternis waarover hij zo vaak heeft gesproken. [9:28] Daar zal tanden geknast zijn. Daar zal geween zijn. Daar verkeert onze Heer Jezus in die diepe duisternis. Hij draagt die ondraaglijke duisternis, de duisternis van het Godverlatenheid. [9:42] Van het zesde uur af kwam er duisternis over het hele land tot het negende uur. En wat hij daar leidt aan dat kruis is voor ons onbeschrijfelijk. [9:55] Het is niet op papier te zetten. Het is onuitsprekelijk. Het is niet te verklaren, het is niet te bespreken. En niemand die het ziet, want het is dikke, dikke duisternis. [10:07] Er is niemand die het kan zien. Want het is donker, diep, diep donker. Het is het donker, het donker van de hel, waar Jezus de eeuwige dood ondergaat. [10:18] Een dood die zijn vader hem aandoet. Als we nou naar onszelf kijken, wat beleiden wij met de woorden neergedaald in de hel. [10:29] Daardoor mag ik als kind van God er in mijn felste aanvechtingen zeker van zijn en een rijke troost uitputten, dat mijn Heer Jezus Christus mij van de angst en de pijn van de hel heeft gelost. [10:47] Hij heeft deze verlossing bewerkt door zijn onuitsprekelijke angsten, smarten, verschrikking en helsekwelling waarin hij gedurende heel zijn lijden, maar vooral aan het kruis verzonken was. [11:04] Dat is in feite de neergedaaldere hel. En misschien dat we die diepte van deze woorden op een dag als deze een beetje kunnen peilen. [11:17] We hebben erbij stilgestaan de afgelopen weken naar het paas toe. Maar die goede vrijdag, die gaat vaak zo tussen neus en lippen, tussen onze vingers door. [11:28] Want ons werk roept ons, onze omstandigheden roepen ons. Ja, paasmorgen, de paasbrunch, gezellig bij elkaar zijn in de gemeente. Na afloop met elkaar, de familie, nog weer lekker paasbrood eten of koffie drinken. [11:43] Het is allemaal zo gewoon. Maar de diepte van die woorden van deze dag, goede vrijdag, kunnen we die peilen? Kunnen we begrijpen wat de Heer Jezus voor ons als mens, als mij als persoon, doorgemaakt heeft? [12:00] Misschien maar een heel klein beetje. Want we weten echt niet wat Jezus geleden heeft. We kunnen het niet uitspreken. We kunnen alleen maar stil worden. En het is maar goed ook. [12:13] Maar het hoeft ook niet. Van tafel was het de Zoon van God. En niet een mens. Dat is het licht dat voor u en voor mij in deze duisternis, in deze wereld, aan vlade scheurt. [12:24] Wij hoeven niet te lijden. En het lijden niet te lijden, want dit lijden verlost ons. Daar mogen we zeker van weten. Dit lijden, we hebben er allemaal wel mee te maken. [12:35] Ongemerkt. Want het was ook niet voor niets in heel het land donker, want iedereen had er mee te maken. Iedereen had te maken met dit lijden. Het was lijden onder zonden van alle mensen. [12:48] Het is een Godsoordeel over u en mijn zonden die gedragen worden door Jezus Christus, de Zoon van God, onze Heer. [13:25] Ja, want de Heer heeft ons door deze straf te dragen ons tot eigendom gemaakt. Want we waren niets van God. [13:36] We waren afgekeerd van God. En door deze, door het offer van de Heer Jezus aan het kruis, al dat pijn en lijden, heeft Hij ons tot eigendom gemaakt. Heel bijzonder. [13:49] Alleen God vraagt wel van ons persoonlijk om daar ja tegen te zeggen. Als we dat niet doen, houdt ook op. Even terug naar het kruis. [14:01] Drie uur lang hangt zwaar het zwijgen op die heuvel. De spot is verstomd, voor even. De aarde, die zwijgt. [14:12] Die houdt haar adem in. Ook de hemel, die zwijgt. De zon, die zwijgt. De maan, die zwijgt. De sterren zwijgen. De engelen zwijgen. [14:23] En God zwijgt. Hij neemt het niet op voor zijn zoon. In die drie uur donkere tijd. Jezus ontmoet op die heuvel Golgotha de verborgen God. [14:37] God van de boosheid. Die zijn zonden, die boos was over het feit dat we hem afgekeerd hebben. God die zich verbergt in dat donker. Zich hulmend in een doods en donker zwijgen. [14:49] Daar hangt de Heer Jezus helemaal alleen. Drie uur lang. Drie diep donkere uren lang. Hangt zwaar het zwijgen op die heuvel. En dan ineens. [15:03] Een grote schreeuw. Dan scheurt door een luide schreeuw. Dat zwijgen dat donker aan vlade. Eli, Eli, lama, sabachthani. [15:15] Klinkte vanaf het middelste kruis. In een taal van zijn moeder. Aramees. Roept de zoon, zijn vader aan. Mijn God, mijn God. [15:26] Waarom hebt gij mij verlaten? Jezus haalt een schriftwoord aan. Zoals veel van Gods kinderen. In hun diepste nood. Zoeken. [15:36] Een toevallig zoeken in het woord van God. We hebben een noem probleem. Dan gaan we de Bijbel openen. En Jezus haalt een schriftwoord aan. Van David. Psalm 22. [15:48] Mijn God, mijn God. Waarom hebt gij mij verlaten? Verre zijnde van mijn verlossing. Bij de woorden van mijn jammerklacht. Mijn God, ik roep desdaags. [16:00] En geen antwoord niet. En desnachts. En ik kom niet tot stilte. Dat is het zwaarste voor de Heerde. Voor de zoon van God. [16:11] Voor Jezus. Er komt geen antwoord. Dat stilte en rust brengt. De hemel is gesloten. Voor Gods ene geboren zoon. Als mensen. [16:23] Kunnen we net als David. Dat gevoel ook weleens hebben. Dat de hemel gesloten is. En de hemel gesloten blijft. Dat God weg is. En het lijkt alsof hij ons verlaten heeft. [16:37] Maar er is zo'n grote troost. Dat is niet zo. Dat is niet zo. Het is misschien een gevoel wat u heeft. In die periode dat je in strijd en de moeite kent. Het is een ervaring van ons menselijk hart. [16:50] Om alleen te zijn. Om te denken dat God ons niet hoort. Maar. Als mensen noemen we dat eigenlijk geestelijke verlaten. Het is in feite een heel mooie en onuitsprekig ervaring. [17:07] Als je zo helemaal alleen bent. En gevoel hebt. Jezus spreekt niet. Of God spreekt niet. Ik ben helemaal verlaten. Maar God zegt dan ook. Vanuit zijn woord. [17:18] En ook al kun je het niet horen. Ook al voel je het niet. God zegt dan. In Psalm 23. Zelfs al ga je door een dal. Van diepe diepe duisternis. [17:30] Vrees toch geen kwaad. Want ik ben bij je. En ik ben een hoofdletter. De Heer Jezus. Maar hij zei dat op dat moment niet tegen zijn zoon. [17:42] Hij zegt dat wel in feite eigenlijk tegen ons. En hij zei het niet tegen Jezus. Want Jezus werd echt verlaten. Wat hij altijd blijft zeggen tegen hen. Die hij als zijn kinderen heeft aangenomen. [17:53] Dan zegt hij niet tegen zijn enige geboren zoon. Kind van zijn hart. Mijn zoon. Ik laat je alleen in dit dal. Van diepe duisternis. Ik laat je helemaal alleen. Je zal er alleen doorheen moeten. [18:06] En dat doet zo vreselijk veel scheer. In het hart van Jezus. Dat hij het uitschreeuwt. Eli, Eli. Lama sabachthani. Want deze ene keer is het waar. [18:17] Deze ene keer klopt ervaring van de mens. Jezus. Met de openbaring van God. Hij was helemaal verlaten. Hij is alleen. [18:29] Hij is vervloekt. Die drie donkere duren op het heuvel. Die een diepduister dal was. Is de dood voor Gods zoon. Bij die viering. [18:40] Bij de viering straks van het avondmaal. Zeggen we. Ja tot de allerdiepste verworpenheid. En angst der hel. Heeft hij zich met lichaam en ziel. vernederd aan het kruishout. [18:51] Toen riep hij uit. Eli, Eli. Lama sabachthani. Op dat. We door God aangenomen kunnen worden. En nooit meer door hem verlaten zou worden. [19:05] Doen God aangenomen. Nooit meer door hem verlaten worden. Dat is toch een diepe diepe vreugde. Of zijn we daar niet blij mee. [19:18] Van de goede vrijdag. Die tegen Jezus. Heiland. Mijn heiland. Dat is die diepe vreugde. Die we mogen weten. Dat we gekocht en betaald zijn. Geen gemakkelijke. [19:29] Geen vrolijke. Geen uitbundige. Maar een hele diepe diepe vreugde. Die zo inwendig is. Omdat je beseft. Dat naast die diepe vreugde. [19:41] Om de Heer Jezus te kennen. Ja. Hij voor mij. Die smart. Die diepe smart. Die helse smart. Gedragen heeft aan dat kruis. [19:52] Voor mij. Voor alle kinderen. Van Adam. Want. Even wat anders. Er is een dag geweest. In het begin van Gods geschiedenis met de mensen. [20:06] Er is een dag geweest. Waarop ook die waarom vraag. Geklonken heeft. En dan wel uit de mond van God. Jezus vraagt het aan God. [20:17] Nee God. Waarom heb jij mij verlaten? Maar God zegt dat zelf ook. In het begin. Uit de mond van God. En dat was in het paradijs. Dat hemelse paradijs. [20:28] Dat God moest zeggen tegen de eerste adem. Mijn kind. Mijn kind. Waarom heb je mij verlaten? Dat was de zonde. God verlaten. [20:39] Om een eigen koninkrijk op te bouwen. Toch. Toch bleef die zon schijnen. Want de dag der dagen kwam. In het midden. [20:50] Van Gods geschiedenis. Met de mensen. Dat was op Golgotha. Dat helse Golgotha. Waar we het over hebben constant. Een dal vol duisternis. [21:00] Dat de tweede adem. Het uitschreeuwde. Tot zijn God. Tot zijn vader. Mijn God. Mijn God. Waarom heb jij mij verlaten? En daar hangt Jezus nog steeds aan dat kruis. [21:15] Drie diep donkere uren zijn voorbij. En het is weer licht geworden. En de zon schijnt weer. En de omstanders. [21:26] Zien Jezus weer. Nou als je zo'n ervaring hebt. Als je daar staat bij zo'n kruis. En het wordt in één keer drie uur. Pikken pikken donker. Dan zou je denken dat ze wel diep onder de indruk zijn geweest. [21:38] Van die duisternis. En van dat moment. Van dat zwijgen. Maar er gebeurt niks. Die schreeuw. [21:49] Die het zwijgen van de duisternis openscheurt. Zegt ze allemaal niks. Er is niets gebeurd onder dat kruis. Ze staan er nog steeds. Die soldaten. De voorbijgangers. [22:02] De leiders van het volk. Ze kijken. En ze luisteren. En ze doen alsof het geen drie uur donker is geweest. Hé moet je horen roepen ze. [22:13] Hij roept Elia. Wat erg. Eli, Eli, lama, sabachthani. De woorden leveren materiaal op. Voor een woordspelletje. [22:25] Een spottend spel met woorden die komen. Uit een verscheurd hart. Eli had hij gezegd. Mijn God. En iedereen had het begrepen. [22:36] Want het was in het Aramees. En echt. Die omstanders daaronder dat kruis. Die kenden Aramees. Ze wisten precies. Wat dat betekende. En de leiders van dat volk. [22:47] Al helemaal. Die wisten bovendien wel. Dat de woorden van David waren. Uit Psalm 22 vers 2. Hen zal het ongetwijfeld door het hoofd zijn geschoten. Hebben we toen straks gelezen. [22:59] Maar ze walzen er overheen. Want ze kijken eigenlijk alleen maar naar. Die bloeman die daar hangt in het bloed. Vol pijn. Die duisternis heeft een helse man niets gedaan. [23:13] De helse smart is onopgemerkt over hen heen gegaan. Ze spelen een woordspelletje. Om opnieuw te spotten. Met de zoon van God. De koning der joden. [23:24] De redder van de mensen. Een paar uur geleden hadden ze gezegd. Anderen heeft hij gered. Zichzelf kan hij niet redden. Ze gaan weer verder. [23:35] Waar ze gebleven waren. De soldaat die medelijden heeft met Jezus. En hem wat zure wijn te drinken geeft. Even een beetje verfrissing. Die soldaat wordt op de orde geroepen. Stil. Stop daarmee. [23:46] Zelf kan hij zich niet redden. Wie weet komt Elia hem nu redden. Eli. Eli. Eli. Want zo zeg je het in het Aramees. [23:58] Elia. Eli. Eli. Eli. Dat lijkt toch nog voor geen meter op elkaar. Ze spelen met elkaar een satanisch spel. Weer verder. [24:08] Een woordspel. Voor iedereen doorzichtig tot de boon. Maar het gebeurt. Ziende zijn ze blind. Horende zijn ze doof. Hun hart is van steen. [24:20] Het is koud om van te worden. Het kippenvel loop je over de rug. Je moet er niet aan denken. Want dat kan daar blijkbaar. Dat je onveranderd bij het kruis blijft staan. [24:34] Zonder emoties. En zonder naar te denken over wat je mee bezig bent. Dat je onveranderd voorbij gaat. Aan drie uur duister. Helse duisternis. [24:46] Om door te gaan. Met dat woordspelletje. En die hoon waarmee je begonnen was. Spotten. Helse hoon. In dit geval. [24:57] Stil. Laat ons zien. Of Elia hem komt redden. En ze lachen. Ze lachen opnieuw. Ze lachen bij het kruis van Christus. En ze lachen om hun spottende spel. [25:09] Ze lachen oog in oog. Met de hel. Ze verwerpen lachend hun heil en hun leven. Duizend maal nee zeggen ze daar onder dat kruis. Duizend maal nee. [25:22] En hoe is het met ons? We wenden onze hoofden af. Van die omstanders daar beneden rond het kruis. Om opnieuw naar boven te kijken. [25:35] Met in onze hart de woorden. Duizend maal dank. Mijn verlosser hangt aan het kruis. En hij hangt er om mij ten zege. [25:45] Deze verlosser moet nog één daad stellen. Om het offeren van zijn lichaam en zijn ziel compleet te maken. [25:56] Hij is van God verladen geweest. Jezus Christus. Toen hij drie uur lang in die donkere, donkere dal van de hel was. Het is volbracht, schreeuwt hij uit. Het is volbracht. [26:09] De zoon van God. De mens Jezus. Moet nu sterven. En dat doet hij op een goddelijke wijze. Anderen zakken weg. [26:21] Sterven door uitputting. Van vele uren. Soms na dagen. Maar Jezus niet. Jezus dood is een daad. [26:33] Een goddelijke daad. Jezus. Het sterven komt niet over hem. Zoals bij die moordenaars. Of bij die andere mensen. Nee. [26:44] De dood is voor hem niet de vijand die op hem wacht. En die hem vecht totdat de strijd heeft opgegeven. Nee. Jezus sterft. Zelf. Hij geeft zijn geest. [26:58] Aan de Heer God. Vader. In uw handen beveel ik mijn geest. Dat roept. Dat roept hij met luide stem. Na drie uren duisternis. [27:08] Na drie uren. Dood. Sterft hij op aarde. De eerstgeborene. Van de vader. Hij komt thuis. De zoon komt thuis. [27:19] Want het is volbracht. En er is feest in de hemel. We kunnen het niet voorstellen. Maar hij komt bij de vader thuis. De zoon komt thuis bij zijn vader. [27:31] En door zijn dood. Mogen ook wij weer thuis zijn. Bij God. Mijn kind. Mijn kind. Waarom heb je mij verlaten? [27:43] Die vraag uit het paradijs. Die vraag die God ons steeds weer stelt. Jezus heeft de angel eruit weggenomen. Hij stierf onze dood. [27:57] Hij droeg de verlatenheid. Die wij niet hadden kunnen dragen. Zo heeft hij ons bevrijd. Er is uitkomst. Als je de heer Jezus kent. [28:08] Dan mogen we weer thuis zijn bij de God. De vader van Jezus Christus. Onze vader. Als u hem niet kent. Dan nodig ik u uit. Om een persoonlijke keuze te maken. [28:20] En dat cadeau. Dat de heer Jezus voor ons volbracht heeft. Aan dat kruis aan te nemen. Uit te pakken. En toe te eigenen. En de heer Jezus toe te laten in uw persoonlijk leven. [28:31] Want dan bent u thuis. En dan bent u bij de vader. Amen. Ben je nu leegelers. Westens zee tode. Overbeelers en af imagineren. Sercy met je van obje schooie. Verde je dan een teleum. [28:41] Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. [28:52] Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan. Verde je afgetan.