Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107387/de-rampen-over-deze-wereld/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Zullen we de Heer eerst bidden om een zegen voordat we zijn woord gaan openen. Onze trouwe God en Vader in de hemel. [0:10] We willen u danken dat we deze ochtend eerst uw naam mochten loven en prijzen in onze liederen. Heren, als we nu uw woord gaan lezen en als we een moeilijke vraag aan de orde gaan stellen vanmorgen. [0:25] Als we kijken naar de rampen die overal heen mensen treffen en ons afvragen. Heren, waarom laat u dit toe? Heren, dan is het een vraag die wij nauwelijks durven aan de orde te stellen en daarover na te denken. [0:42] Heren, maar u leidt ons deze morgen zo en ik wil u bidden Heer dat u met uw geest in ons midden wilt zijn. En dat u wilt spreken tot ons vanmorgen door uw woord. [0:55] Heren, zo verwachten we het van u alleen en zien uit naar uw woorden. Want u alleen, Heren, kunt ons de weg wijzen. U zegt, ik ben de weg, de waarheid in het leven. [1:10] Uw naam komt toe. Alle lof, eer en aanbidding. Prezen zijt gij. Amen. U begreep het al. [1:22] En de mensen die mijn nieuwsbrief lezen, die zullen dat misschien al gezien hebben deze week. Toen ik nadacht over een thema vol van morgen. Toen moest ik elke keer opnieuw denken aan de rampen die momenteel deze wereld treffen. [1:37] En zeker toen ik, en dat zult u ook gezien hebben, hoorde en zag wat er op Sint Maarten gebeurd is in Houston en zoveel andere plaatsen. [1:50] Dan vraag je je af, waarom? Waarom laat u dit toe, Heren? En ik ben er afgelopen dagen mee bezig geweest. [2:01] En ik ga u niet zeggen, ik heb het antwoord. Maar ik wil u eigenlijk vanmorgen graag meenemen op mijn zoektocht. Ook door het woord van de Heren. En misschien kan ik u iets aanrijken. [2:12] Of een u zegt, ja, daar kan ik iets mee. Maar hoe het ook zij, dat is ook mijn, dat was mijn gebed vanmorgen, Heer. Wijs ons uw weg. [2:26] En misschien moeten we op zijn tijd gewoon stil zijn. En alles aan de Heer teruggeven. Maar ik wil eerst een paar versen lezen uit de Bijbel. Uit Psalm 10, eerst één vers. [2:43] Psalm 10. Psalm 10. [2:57] En dan lees ik vers 14. En dan gaat het over. U, Heere God, ziet het wel. [3:09] Want u aanschouwt de moeite en het verdriet. Opdat men het in uw hand geeft. Ik lees verder, Psalm Lucas 21. [3:21] Lukas 21. Vers 25 tot 28. [3:38] Dat is de eindtijdrede van de Heer Jezus. Lukas 21. Vanaf vers 25. En er zullen tekenen zijn in zon, maan en sterren. [3:53] En op de aarde benauwdheid onder de volken. En luister goed, dat is exact wat de mensen daar op z'n mate meegemaakt hebben. Benauwdheid onder de volken. [4:04] In radeloosheid vanwege het bulderen van zeengolven. En het hart van de mensen zal bezwijken van vrees en verwachting van de dingen die de wereld zullen overkomen. [4:15] Want de krachten van de hemelen zullen heftig bewogen worden. En ze zullen de zoon des mensen zien komen in een wolk met grote kracht en eerlijkheid. Wanneer nu deze dingen beginnen te geschieden, kijk dan omhoog. [4:27] Hef uw hoofd op, omdat uw verlossing nabij is. En ik wil ook nog lezen uit openbaring. Openbaring 21. Openbaring 21. [4:43] Versen 3 tot 5. En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen, zie de tent van God is bij de mensen en hij zal bij hen wonen. [5:02] En ze zullen zijn volk zijn. En God zelf zal bij hen zijn en hun God zijn. En God zal alle tranen van hun ogen afwissen. En de dood zal er niet meer zijn. En ook geen rauw jammerklacht of moeite zal er meer zijn. [5:15] Want de eerste dingen zijn voorbij gegaan. En hij die op de troon zit, zei zie, ik maak alle dingen nieuw. En hij zei tegen mij, schrijf. Want deze woorden zijn waarachtig en betrouwbaar. [5:27] Tot zover de lezing van het woord van de Heere. Het is bijzonder, gemeente van ons Heer Jezus Christus. [5:38] Bijzonder de liederen die we vanmorgen gezongen hebben. Niemand wist hier waar ik het vanmorgen over zou gaan hebben. Deze liederen zijn uitgekozen. [5:50] En dat is toch weer bijzonder. Dan zie je toch een stukje van de leiding. Van de Heere, van de Heilige Geest. Er werd gezongen over stormen. Er werd gezongen over vertrouwen. [6:01] En toen we aan het zingen waren, dacht ik. Wij hier in Nederland kunnen dat makkelijk zingen. Als stormen over ons heen gaan. [6:11] Als alles verwoest wordt. Toch vertrouwen wij op de Heere. Maar stelt u zich voor dat die orkaan met meer dan 300 kilometer per uur. Niet over Sint Maart getrokken was. [6:22] Maar hier over Nederland. Om dan nog die woorden te zingen. Als je huis, als alles kapot zou zijn. Als we geen elektriciteit meer zouden hebben. [6:33] Geen water meer zouden hebben. Als onze huizen kapot zouden zijn. Misschien geliefde van ons omgekomen zouden zijn. Zouden we dan nog zo makkelijk die liederen zingen. [6:44] Het raakte mij. En toen ik dat zo over het nadenken was. Toen kwam er toch een vraag in mij op. Van waarom, waarom Heere God. En dat zei. [6:56] Er zullen daar ook in Sint Maart en omgeving mensen geweest zijn. Die op de knieën gelegen hebben. Die tot Heere God geroepen zullen hebben. Om bescherming. Om bewaring. Maar die orkaan kwam. [7:07] Met winst en helheden als nooit eerder. Alles verwoestend. En Hij. De Heere zelf. Die. Had toch de koers van die orkaan af kunnen buigen. [7:20] Toen ze op het meer waren. Met de discipelen. En de discipelen bang waren dat ze zouden vergaan. Staat er. In Lukas 8. Dat de Heere Jezus de storm bestrafte. [7:33] En de wind werd stil. En ik wil vanmorgen geen gemakkelijke antwoorden geven. Nee. Ik wil u meenemen. In mijn zoektocht. [7:45] En. Het allereerste waar ik aan moest denken was. Het probleem ligt niet bij God. Het probleem ligt bij ons. Als wij vragen waarom Heere God. Dan roepen wij in feite God ter verantwoording. [7:58] Waarom. Hebt u dit gedaan. Waarom laat u. Rampen toe. Ik moest er ook aan denken. Hebben wij. verdiend. Dat God ons zijn zegen geeft. [8:10] Zijn wij hier in Nederland soms beter dan de mensen in Sint Maarten. Of waar dan ook. Ik moest denken aan. [8:24] De schepping. In Genesis is de eerste hoofdstuk waarover gesproken wordt. In de Bijbel. En ook de schepping ligt onder vuur momenteel. [8:34] Maar we lezen in Genesis 1 vers 31. Aan het einde. Als de Heere God alles geschapen heeft. Dan staat er. God zag alles wat hij gemaakt had. [8:46] En ziet. Het was zeer goed. Er waren geen orkanen. Er waren geen aardbevingen. Er waren geen rampen. Er was geen lijden. [8:58] Er was geen ziekte. Het is onze schuld. Het is onze schuld dat de zonden, de doden, het lijden, de natuurrampen. In deze wereld gekomen zijn. [9:10] Dat onthult Genesis 3. De geschiedenis over de zondeval. De slang. En door hem heen de Satan. bracht Eva aan het twijfelen. [9:23] En zei hij. Als hij van die vrucht eet. Waarvan God geboden heeft. Daarvan niet te mooi zullen eten. Dan zul je als God zijn kennende goed en kwaad. Terwijl de Heere God gezegd had. [9:34] Als hij dat doet. Dan zul je de dood sterven. Eva aat. Hij gaf van de vrucht ook aan Adam. En Adam aat. [9:46] En vanaf dat moment kwam het lijden. In deze wereld. Vanaf dat moment kwam de dood in deze wereld. Iets waar de mens zelf voor koos. En nooit. [9:57] Maar dan ook nooit zullen wij God de schuld kunnen geven van het lijden. In deze wereld. De mens. U, ik, wij, me daar zelf voor gekozen. [10:08] Denk maar niet van als ik daar in het paradijs gestaan zou hebben. Zou ik er niet van gegeten hebben. In Adam onze voorvader. Hebben we allen gezondigd. [10:20] En komt het gevolg daarvan naar ons allen. Geen kind. Geen bebertje. Hoe lief en onschuldig het er ook uitziet. [10:31] Wordt zonder die schuld. Die zonder schuld. Geboren. Maar o wonder. Door wedergeboorte. Door geloof in de Heer Jezus Christus. [10:45] Die zijn leven gaf aan het kruis op Golgotha. Door bekering. Wordt de relatie met God hersteld. Maar hoe zit het dan met het lijden. [10:58] Hoe zit het dan met de rampen. Die mensen treffen in deze wereld. Stuurt God het lijden. Laat hij het lijden toe. Doet hij dat. [11:10] Om de mens te straffen vanwege hun zonde. Of is het een oproep. Naar de mens naar de wereld toe. Tot bekering. Tot terugkeer. En toen begon ik langzaam. [11:22] En je zou hier. Een aantal keer over kunnen spreken. Dus ik moet hier en daar maar wat noemen. Maar vanaf het begin van de Bijbel. Begon ik daar een beetje over na te denken. [11:32] En ik heb hier en daar. Heb ik er iets uitgehaald. En dat wil ik aan jullie doorgeven. Ik moet eerst denken. Toen ik hiermee bezig was. Aan Deuteronomium hoofdstuk 8. [11:43] Deuteronomium hoofdstuk 8. Daar gaat het over de reis van het volk. Israël door de woestijn. God had het volk uit Egypte geleid. [11:55] Ze waren door de woestijn heen gegaan. En daar is een groot wonder van God. Ze stonden voor de grens. Met Kanaan. En ik heb daar. [12:06] Ik geloof twee weken geleden over gesproken. In. Weet je jullie zuster. In Bunschoten. Over die geschiedenis. Dat er dan twaalf verspieders uitgestuurd worden. [12:18] En dat het gevolg is. Het volk. Wil het land niet binnengaan. Je wordt bang door die tien verspieders. De ongelovige verspieders. Die zeggen. Het gaat ons niet lukken. [12:29] Er waren twee verspieders. Jozef en Caleb. Die zeggen. God zal ons het land geven. Het zal ons wel lukken. Maar door het ongeloof. Van het volk. [12:42] Zei God. Als het oordeel van God. Jullie kunnen nu. Jullie mogen nu het land niet binnengaan. Jullie zullen nog veertig jaar door de woestijn moeten dwalen. En dan staat er in. [12:55] In Deuteronomium 8. Als daar over gesproken wordt. Over die veertig jaar. Dan staat er in vers 2. Ook moet u heel de weg in gedachten houden. Waarop de Heer uw God. [13:06] U deze veertig jaar in de woestijn geleid heeft. Opdat hij u zou verootmoedigen. God leidde het volk in de woestijn. Dat was een straf. [13:16] En het was een hele zware tocht. Een leidensweg. Opdat hij u zou verootmoedigen. En u op de proef te stellen. Om te weten wat er in uw hart was. [13:30] Of u zijn geboden in acht zou nemen of niet. God kan moeilijkheden. Moeilijke dingen in ons leven toelaten. Om ons te verootmoedigen. [13:41] Om te zien wat er in ons hart is. Of we ook in de moeilijkheden. Want we zongen het. [13:51] We zongen het. En als het ons voor de wind gaat. Is het verschrikkelijk makkelijk om te zingen. Als er storm over je leven gaat. Dan vertrouw je op God. Dan vertrouw ik op God. Maar het moet maar eens stormen in je leven. [14:03] Het moet maar eens zo zijn. Dat je waarachtig niet meer weet hoe het verder moet. Of dat je huis weet. Ik denk aan Sint Maarten. Dat alles weg is. Om het dan nog te zeggen. [14:14] De Heere. Wie wilde zien. Staat er in Deuteronomium acht. Of het volk op hem vertrouwt. We hebben op Psalm 10 vers 14 gelezen. [14:25] U aanschouwt de moeite en het verdriet. Op dat men het in uw hand geeft. Dat is het verlangen van de Heere. Als er lijden moeilijke dingen in ons leven zijn. [14:40] Zoals jij dat vertelde. Dat sprak me aan wat je vertelde. Om dan in die situatie. Als je zo geconfronteerd wordt. [14:50] Met lijden en dood. Om dan je vertrouwen op hem te stellen. Om te kunnen zeggen. Ik dank u Heer. U aanschouwt de moeite en het verdriet. [15:01] Op dat men het in uw hand geeft. Ik moest verder denken. Aan Azaf. Psalm 73. Zoals heel veel psalmen. [15:13] In heel veel psalmen. Is het ook daar in Psalm 73 zo. Azaf worstelt. Met de moeilijkheden. Die gelovigen overkomen. [15:25] Azaf. Die kijkt naar de ongelovigen. En die ziet. Bij de ongelovigen gaat het hun voor de wind. Ze hebben voorspoed. Het gaat hun goed. Maar dan kijkt hij naar zichzelf. [15:35] En dan kijkt hij naar de gelovigen. En dan ziet hij. In het leven van gelovigen. Daar zijn veel moeilijkheden. En daar worstelt hij mee. Hij zoekt naar een antwoord daarop. [15:46] Waarom? Waarom? Dat is heel herkenbaar denk ik. Kunnen wij ons ook wel eens afvragen. Gisteravond was ik nog bij een broer. [15:58] Van me op een verjaardag. En toen kwam dat ook nog te spraken. Over een gezin. Een diep gelovig gezin. Die. Ene na de andere moeilijkheid. [16:09] En lijden en verdriet overkwam. En dan zegt Azaf. In vers 17 van Psalm 73. Hij begrijpt het niet. [16:19] Totdat. Totdat hij in Gods heiligdom binnen ging. En op hun einde let. Azaf besefte. Het kan de ongelovigen. [16:33] Denk aan die geschiedenis van de rijke man. De rijke man die zonder God leefde. En de arme Lazarus die dicht met God leefde. [16:46] Voorspoed. Tegenspoed. Azaf die zegt. Toen ik in Gods heiligdom binnenkwam. Toen ik bij de heren. Toen ik me dat afvroeg. Liet de heren me dat eigenlijk zien. [16:57] Toen ik dan mij worstelde. Kijk eens naar het einde. Het einde van de ongelovigen is hun ondergang. Al hebben ze het in dit leven. Al hebben ze voorspoed gehad. Alles hen voor de wind. [17:09] Het is tijdelijk. En dan kijkt hij naar de tegenspoed van de gelovigen. En dan weet hij. Aan het einde. Mag ik voor altijd bij de heren zijn. [17:21] Mag ik zijn heiligdom binnen gaan. Hij zal besef hebben dat God moeilijkheden en tegenslagen gebruikt. Om gelovigen klaar te maken voor de eeuwigheid. [17:31] Om ze dichter bij de heren Jezus te brengen. Om ze deel te laten krijgen aan het beeld van de heren Jezus. Om hen steeds meer op de heren Jezus te gaan laten lijken. Waar ook Jeremia over schrijft in Jeremia 18. [17:43] De grote pottenbakker. God als de grote pottenbakker. Is bezig. Om ons leven steeds meer op dat van de heren Jezus te laten lijken. Zo is een pottenbakker. Die het klei neemt. [17:55] En ergens mee bezig is. En dat lukt niet zo goed om een vaas of een pot te maken. En dan moet hij dat klei weer kneden. En dat doet pijn. Zo is de Heer ook met ons bezig. [18:06] Om ons mooi te maken. Te laten lijken op de heren Jezus. Verder nadenkend hierover. [18:19] Kwam ik bij Job terecht. Als je in de Bijbel gaat zoeken. Dan denkt niemand. Afgezien van de heren Jezus. [18:30] Want niemand heeft zo moeten lijden als de heren Jezus. Voor ons. Om ons te kunnen redden. Maar Job. Die heeft zoveel moeten lijden. Alles ging Job voor de wind. [18:45] Groot bedrijf. Groot gezin. En dan lees je dat. Zonen van God en de Satan bij God waren. [18:56] Op en daarover spraken. En dat de Satan dan tegen. En dan vraagt God. Heb je op Job acht geslagen. Is er iemand meer God vrezend dan hij. En dan zegt de Satan is het een wonder. [19:08] Is het een wonder. Alles gaat hem voor de wind. En dan geeft God als Satan de vrije hand. Om Job alles af te nemen. Om te zien wat er dan gebeurt. [19:20] Alleen zijn leven mag hij hem niet afnemen. En dan raakt Job alles kwijt. En als je het gaat lezen. Dat sprak me nog aan. Onder andere door een even gestorne wind. [19:32] Een orkaan. Alles raakt Job kwijt. Zelfs zijn gezondheid. En dan staat er in Job. Een. Het laatste vers. Hij schreef God niets ongeruimd toe. [19:46] In dat alles zondigde hij. Niet. De Heer heeft gegeven. De Heer heeft genomen. De naam des Heeren zij gelooft. Maar het is een lange lange moeilijke lijdensweg. [19:57] Die Job moet gaan. En hij worstelt ermee. Ook naar God toe. En dan zijn zogenaamde vrienden. Die laten hem dan weten. Job jij moet zo lijden. Je zal wel erg gezondigd hebben. [20:09] Het zal wel een straf van God zijn. Maar die vrienden die hebben het fout. En dan aan het eind van het boek Job. Als de Heer God eigenlijk ook aan Job heeft laten zien. [20:22] Job wat ben je eigenlijk. Een klein nietig mensje. En ik de grote God. En dan staat er in Job 42. Dan staat er dat Job beleidt. Ik weet dat u Heer God alles vermag. [20:35] Want geen plan is onmogelijk voor u. Wie is hij, zegt u, die mijn raad verbergt zonder kennis. Zo heb ik verkondigd wat ik niet begreep. [20:45] Dingen die te wonderlijk voor mij zijn. En ik weet niet. Alleen door te luisteren met het oor had ik van u gehoord. Maar nu dwars door alle lijden heen. [20:56] Nu heeft mijn oog u gezien. Daarom veracht ik mijzelf. En ik heb een rouw. Een stof. Een as. Job verootmoedigt zich voor de Heer. [21:10] En dan zie je. Dan komt het moment dat Job voor zijn vrienden gaat bidden. En dan brengt de Heer God een keer in het lot van Job. [21:22] En dan krijgt hij alles terug. Nog meer dan hij eerst had. En verder in Jezaja 45. Dan komen we een zin tegen. [21:34] Jezaja 45 vers 7. Een zin die we denk ik moeilijk vinden. Dan zegt de Heer God in Jezaja 45 vers 7. [21:44] Ik formeer het licht en schep de duisternis. Dat begrijpen we. Amen. Ik maak de vrede. [21:56] Amen. En dan staat er nog iets achter. En ik schep het onheil. Ik de Heer. Doe al deze dingen. [22:08] Dat zijn moeilijke woorden. Woorden waar wij niet goed raad mee weten. En toen ik hierover nadacht moest ik denken. Hier wordt niet mee bedoeld dat God de bewerker is van de zonde. [22:22] De bewerker van het kwaad. Maar bij het onheil wat hier bedoeld wordt. Zie je wel dat het gaat over de straf die God uitvoert over de zonde van het volk Israël. [22:37] De straf van God. En dan moet je denken aan de ballingschap. Dat God het volk. Omdat het volk elke keer weer opnieuw God de rug toekerde. Dat God toeliet dat het volk in ballingschap werd gevoerd. [22:52] Als een oordeel over de zonde van het volk. Jonah. Volg het nou wie ik moest denken. [23:04] Jonah werd door God geroepen om naar Nineveh te gaan. Maar Jonah wilde niet. En weet u soms kan het ook in ons leven gebeuren. [23:14] Dat we weten dat de Heer God wil dat we iets zullen doen. En dat we niet willen dat we een andere kant op gaan. Ongehoorzaam zijn. Dingen doen waarvan we weten God wil dat niet. [23:25] Jonah die vindt een schip. En gaat op de vlucht richting Spanje. Precies de andere kant op. Hij vlucht bij God vandaan. En dan staat er dat God een storm stuurt. [23:38] God stuurt een storm om Jonah tegen te houden. Omdat God wil dat Jonah toch naar Nineveh gaat. Om de boodschap van hem daar te brengen. [23:49] Om Nineveh te redden. En daarvoor had God Jonah nodig. En Jonah komt tot één keer. Als hij moet erkennen. Het is mijn schuld. [24:00] Dat deze storm gekomen is over dit schip. Hij wordt in de zee gegooid. U zult de geschiedenis kennen. Hij wordt opgeslokt door een walvis. En door Gods genade wordt hij gered. [24:11] En daar in het binnenste van die vis komt hij tot inkeer. En dan stuurt God hem opnieuw. Genade van de Heere God. Dat God niet zegt. Jonah je hebt me zo teleurgesteld. [24:22] Ik kan je niet meer gebruiken. Nee. God stuurt hem opnieuw naar Nineveh. En hij gaat. Om daar de boodschap te brengen. En geweldig. Hoe de Heere God zijn boodschap zegent. [24:34] De stad komt tot inkeer. En dan zie je dat het nog niet helemaal goed zit met Jonah. Innerlijk. Geestelijk. Want dan zit hij daar te wachten op het moment dat God Nineveh ondersteboven keert. [24:47] Vernietigt. Dat wil hij wel eens zien. In het hart van Jonah was geen warmhartigheid. Met de stad Nineveh. Terwijl de Bijbel zegt. God wil niet dat iemand verloren gaat. [24:58] Maar dat alles tot bekering kan. Hij zit daar in de brandend heet de zon. God laat door zijn genade een wonderboom groeien. Dat hij in de schaduw kan zitten. En dan staat er. [25:10] God stuurde een warm. God stuurde een warm. Dat in een mum van tijd die wonderboom die zo snel gegroeid was. Verdord en dood gaat. En daar beklaagt Jonah zich over. [25:24] Maar daar zie je in die geschiedenis met Jonah. Dat God die warm en die storm stuurt. Om Jonah tot inkeer te brengen. [25:34] Ik geloof dat dat ook in ons leven kan zijn. Dat God dingen in ons leven kan brengen. Om ons stop te zetten op onze zondige weg. Om ons tot inkeer te laten komen. [25:46] Ik denk aan Habakkuk. Habakkuk. De bekende woorden van Habakkuk uit hoofdstuk 3. 3. En Habakkuk worstelt ook met het lijden. [26:00] En dan zie je die woorden. En het is een geloofsgetuigenis van Habakkuk. Als alles in het leven tegen zit. Alles. Toch ondanks. [26:10] En dat is het getuigenis wat je gaf. Ik geloof Harm he heetje. Het getuigenis wat je gaf. Om dan in dat lijden. In die moeilijkheden. Toch op de heren te vertrouwen. Al zal de vijgenboom niet in bloei staan. [26:22] En er geen vrucht aan de wijstok zijn. Al zal de opbrengst van de olijfboom tegenvallen. En zullen de velden geen voedsel voordringen. Al zal het klein vee uit de kooi verdwenen zijn. [26:33] En er geen rund meer in de stallen over zijn. Ik zal dan toch in de heren van vreugde opspringen. Mij verheugen. In de God van mijn heil. De heren heren is mijn kracht. [26:43] Hij maakt mijn voeten als die van de hinden. En hij doet mijn treden op mijn hoogte. Lieve mensen dat is genade van de heren God. Als je zo dwars door alle moeilijkheden heen. Toch. [26:54] Je vertrouwen uit kunt spreken. En je kunt verheugen. Je kunt verheugen in de heren. En toen ging ik bladerijk verder naar het Nieuw Testament. [27:08] En toen kwam ik tegen. De geschiedenis van de toren die omviel in Siloam. In Lukas 13. En dat is misschien heel in het kleine beetje te vergelijken. [27:19] Maar daar gebeurt dus op Sint Maarten. Dat is een eiland verwoest. Hier een toren die omviel. En er staat niet bij waarom die toren omgevallen was. Was die scheef gezakt. Zoals de toren van Pisa. [27:30] Dat die op een gegeven moment omviel. Was die ondeugdelig gebouwd. Was er misschien een plotseling een windvlaag. Of je weet het niet wat er gebeurd is. En je leest dat er 18 mensen omkwamen. [27:44] Die toren viel op heen. En zoiets kan gebeuren in een gebroken wereld. Laten we het nooit vergeten. Ik had het over Genesis. De zondeval. We leven in een gebroken wereld. [27:55] Vroeger. Met de schepping was alles volmaakt. Er is nu zoveel gebrokenheid. Het is niet volmaakt meer. Die toren die viel om. Dan kun je afvragen. [28:07] Was God daar verantwoordelijk voor? Wees er buiten gewoon voorzichtig mee. Om dat te beweren. In Lucas. Of we lezen in vers 4 en vers 5. [28:19] Dan wordt die vraag ook gesteld. Waren die mensen daar. Die 18 waren die nou zondiger. Dan de andere mensen. Was het een straf van God? Dat hoor je ook wel eens. Toen Houston. [28:30] Die vorige storm. Harvey heette die geloof ik. Toen die over Houston trok. Een paar weken geleden waren er. Kreeg ik mails van mensen. Die zeiden. Ik weet precies hoe het komt. Ik weet precies hoe het komt. [28:43] Er stond een abortus kliniek in Houston. Het was God straf over die abortus kliniek. Iemand anders zei. De vorige burgemeester was een homoseksueel. Het was God straf daarover. O laten wij daar buiten gewoon voorzichtig mee zijn. [28:57] Ook in Houston waren christenen. Vele christenen. Kerken en gemeenten. En ik heb erover gelezen. Het is bijzonder. Hoe die kerken. Hoe die christenen zich inzetten. Om de mensen die getroffen zijn. [29:09] Te helpen. En een getuigenis te verspreiden. Waardoor mensen geraakt worden. Door het evangelie. Door de liefde van de heer Jezus. En hier wordt gezegd. [29:19] Of die achttien. Op wie de toren in Siloam viel. En die daardoor gedood werden. Denkt u dat ze meer schuld hadden. Dan alle andere mensen. Die in Jeruzalem woonden. Ik zeg u. Nee. [29:30] Maar als u zich niet bekeert. Zult u even zo omkomen. Dus de heer Jezus. Die zegt. Die mensen waren niet zondiger. Dan de andere mensen. Maar het is een appel. Op de mensen die niet getroffen zijn. [29:43] Bekeer je. Bekeer je. Want anders zul je ook. In het oordeel omkomen. Wij zijn geen aardeter. Dan die mensen die getroffen zijn. [29:54] Op Sint Maarten. En het is genade van God. Genade van God. Dat hij ons nog genade heeft. Want je kijkt. De zonde en de ongerechtigheid. Onder ons volk. [30:04] Dan mogen we wel op onze knieën vallen. En tot de Heer roepen. Om genade. Om ontverming. Om vergeving. Ik denk aan Paulus. Paulus had een doorn in het vlees. [30:14] Wat het ook was. Paulus was opgetrokken tot in de derde hemel. Had daar gezichten gezien. Woorden gehoord. Die het een mens niet geoorloofd is. Om door te vertellen. [30:25] En daarom. Ik ben altijd buitengewoon voorzichtig. Met mensen die zeggen. Ja. Ik ben in de hemel geweest. En die dan. Grote verhalen vertellen. Alles wat ze gehoord en gezien hebben. Paulus. Die zei. Ik ben daar ook geweest. [30:37] Maar het is mij niet geoorloofd. Om daar iets van te vertellen. En dan staat er. Om te voorkomen. Dat Paulus. Zich zou verheffen. Daarmee zou gaan roemen. [30:47] En zou gaan pronken. Is hem een doorn in het vlees gegeven. Een engel van de Satan. Die hem het vuisten slaat. En Paulus. Die bidt daar drie keer ernstig. En indringend voor. O Heer God. [30:58] Neem die doorn uit mijn vlees weg. Maar dat gebeurt niet. En wat staat er dan. Wat staat er dan. Mijn genade. [31:08] 2 Korinther 12 vers 9. Mijn genade is voor u genoeg. Want mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Heer. Zegt in feite tegen Paulus. [31:19] Het is belangrijk dat je niet groot wordt. Dat je denkt dat je zelf krachtig bent. Maar dat je zwak blijft. En dat je weet dat je van mij afhankelijk bent. En ik wil je mijn genade schenken. En ik meen. [31:32] Ik geloof er vast in. Dat. De rampen die over de wereld heen gaan. Het lijden. Waar mensen door getroffen. En geraakt worden. Dat God daardoor spreekt. [31:46] Dat hij de mensen wakker wil schudden. Dat hij de mensen wakker wil schudden. Op wil roepen tot bekering. Zoals hier bij die toren in Siloam staat. [31:58] Bekeering. Want anders zul je net als deze mensen omkomen. En daar zit een verwijzing in. Naar het eindoordeel. Daar zul je voor eeuwig omkomen. Verloren gaan. [32:11] En lijden. Verdriet. Verschrikkingen. En wil de Heer gebruiken. Om ons dichter bij hem te brengen. Misschien hebt u het wel in uw eigen leven meegemaakt. Dat er moeilijke dingen in je leven geweest zijn. [32:22] En dat je zegt. Ik had ze niet willen missen. De Heer heeft door dat lijden. Heeft hij mij dichter bij hem gebracht. Want het is zijn verlangen. [32:34] Hij wil dat gebruiken. Om ons te veranderen. Naar zijn beeld. Maar zo vaak wijzen mensen met de vinger naar boven. Om in feite God te beschuldigen. [32:45] God waarom doet u dit? Waarom laat u dat toe? U bent toch een God van liefde. En dat mensen zeggen. Als God werkelijk liefde is. Dan kan het niet geloven. Hoe kan hij dat dan toelaten? De 98. [33:00] Inmiddels 98-jarige evangelist Billy Graham. Ja hij leeft nog steeds. 98 is hij inmiddels. En regelmatig schrijft hij nog over de actuele dingen. [33:11] En afgelopen week schreef hij ook nog over de ramp. De Harvey orkaan die Houston in Texas trof. En hij schreef. God probeert door deze rampen heen onze aandacht te krijgen. [33:25] Maar zolang we hem kwalijk nemen dat deze dingen gebeuren. Staan we niet open voor zijn stem. Kunnen we zijn stem niet horen. En het is genade hoe moeilijk ook. [33:36] Maar dat God ons stilzet door moeilijke dingen in ons leven. Om ons tot bezinning te laten brengen. Hij wil onze aandacht. Hij wil ons laten beseffen dat wij het niet zelf kunnen. [33:49] Dat wij maar kleine nietige mensen zijn. Hij wil ons laten beseffen dat we de Heer Jezus nodig hebben. Voor onze eeuwige redding en verlossing. We kunnen nog zo'n sterke stad bouwen en denken dat we veilig zijn. [34:01] En we kunnen nog zo'n goede gezondheidszorg hebben. En denken ons kan niets overkomen. Maar dat is alleen maar voor dit tijdelijke leven. En Hij, de Heer Jezus, wijst erop. Je hebt mijn nood. Alleen in Hem is echte rust, echte vrede, echte veiligheid te vinden. [34:15] En vergeving van zonden. En dan is er nog iets waar ik op wil wijzen. Dat we niet moeten vergeten. De Heer Jezus noemt in het Johannes Evangelie de Satan, Gods tegenstander, als de overste van deze wereld. [34:31] De Satan gaat rond als een brullende leeuwst, zegt 1 Peter 5. In een poging om alles op deze wereld kapot te maken, te vernietigen. [34:43] Maar de Heer is machtiger. Laten we dat nooit vergeten. Dat zagen we in de geschiedenis van Job. God gaf de Satan veel ruimte, maar hij gaf wel de grenzen. [34:57] Je mag het leven van Job niet afnemen. Bij Hem, bij de Heer Jezus, ben je werkelijk veilig en geborgen. Wat niet wil zeggen dat ons niets kan overkomen. Psalm 91 zegt, wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten vannacht, in de schaduw van de Almachtige. [35:15] En dit is een moeilijk onderwerp, een moeilijk thema om over te spreken. Het is voor mij ook een worsteling. Ik denk er ook aan dat de Bijbel zegt in Jezaja 55, of dat de Heer God zegt, mijn wegen zijn hoger dan uw wegen. [35:37] Mijn gedachten hoger dan uw gedachten. Het is een onderwerp, een vraag waar we bijna misschien wel stil moeten zijn. Bijna stamelend daarover na kunnen denken. [35:47] Ik moest ook denken aan Romeinen 8, vers 28. Daar staat, wij weten dat voor hen die God lief hebben, alle dingen meewerken ten goede. [35:58] Voor hen namelijk die overeenkomstig zijn voornemen geroepen zijn. Wat er ook gebeurt in ons leven. Wat de Heer in ons leven laat komen. [36:10] Hij wil dat gebruiken. Hij wil het mee laten werken ten goede. Maar hij zegt ook, ik zal je niet toelaten dat er dingen over je leven komen die je niet zou kunnen dragen. [36:22] Hij wil genade geven. Hoewel je soms denkt, ik red het niet meer. Ik kan het niet meer. Maar hij wil genade, kracht geven als de golven over ons heen komen. Wil hij daar zijn. [36:32] Dat de golf ons niet overstromen als we met vuur zijn. Dat vuur ons niet zal verbranden. Ik denk ook aan Hebreeuhoogstuk 12. In Hebreeu 12 wordt gesproken over tuchtiging. [36:45] Over lijden. Dat de Heer God zijn kinderen, dat de Heer God toe kan laten dat er moeilijke dingen in hun leven komen. [36:57] Tuchtiging, lijden. Om staat er ons deel te laten krijgen aan de heiligheid van God de Vader. [37:07] Wij willen het liefst een leven zonder lijden, zonder pijn. Zonder tegenslagen, zonder verdriet. Ik ook. Wij allemaal. Daar bidden we ook op. [37:17] Maar soms kan de Heer het nodig achter dat er wel moeilijke dingen in ons leven komen. En daar hebben wij lang niet altijd een antwoord op. [37:28] Soms, soms dat je achteraf ziet. Ja, het is, ik heb mensen horen zeggen. Het is nodig dat dit in mijn leven kwam. Want het ging helemaal mis. Ik ging helemaal de verkeerde weg op. [37:39] Ik moest breken met dingen. En God heeft dat gebruikt. En soms begrijp je het. Soms krijgen we daar geen antwoord op. Mijn vader die kwam om met een auto ongeluk toen hij vijftig was. [37:52] En dan vraag je je ook af, waarom zo jong nog? Een paar jaar geleden, en het is heel lang geleden, 35 jaar. Of nog langer. Maar een paar jaar geleden ontmoette ik iemand. [38:04] Die was op de begrafenis geweest. Die was niet gelovig. En die zei, ik ben toen zo aangeraakt, aangesproken. Door het geloofsgetuigenis wat van die dienst uitging. Dat de Heer het gebruikt heeft om het tot geloof te laten komen. [38:21] Maar staat er bij in Hebrea 12. Of als er lijden en tuchtiging in ons leven is, dan doet dat pijn. Dan doet dat pijn. Dat kan heel veel pijn zijn. En daarom gemeente, sta om elkaar heen. [38:32] Als je weet, die heeft het moeilijk. O, leid mij, strijd mij, bid mij, ondersteun mensen. Ik moet denken aan George Muller. U mag gerust weten. [38:45] Ik zie dat de klok erg hard gaat. Ik hoop dat u het niet kwalijk neemt. Vanmorgen, ik vroeg, ik was hiermee bezig geweest de afgelopen drie dagen. En elke keer als ik nadacht, moet ik het hier wel over hebben. [38:58] En ik met iets anders bezig ging, dan kwam dit weer terug. En dat was vannacht zo, dat was vanochtend zo. En vanochtend, ik weet niet hoe ik erop kwam, maar ik sloeg mijn laptop open. [39:13] En er kwam opeens, niet op het scherm, waardoor ik zeker wist dat het vanmorgen, dat ik het inderdaad hierover moest hebben. Ik kreeg iets op mijn scherm over George Muller. [39:25] George Muller. Misschien dat sommigen wel eens van hem gehoord hebben. Duitse zendeling in Engeland, ruim 100 jaar geleden. Of 200 jaar, 150 jaar geleden, 200 jaar geleden. [39:38] Heel veel weeshuis heeft hij opgericht. God heeft zijn werk geweldig gezegend. Hij is de wereld overgegaan om het evangelie te brengen. En dan schrijft hij, in 1865, 1865, trok op een zaterdagmorgen een orkaan over de stad Bristol in Engeland. [40:02] Ook de weeshuizen van George Muller werden getroffen. De daken waren zo gehavend dat ze op minstens 20 plaatsen open lagen en de ruiten waren eruit gerukt. [40:13] En het regende verschrikkelijk. En ze gingen informeren. Maar het was op zaterdag. Voor maandag zou er geen glaszetter of geen dankdekker kunnen komen om te repareren. [40:23] En die kinderen zaten in de weeshuizen. En toen is George Muller op de knieën gegaan. En hij heeft de heren gesmeekt. Hij smeekte. [40:35] Hij smeekte de heren van de winden. Hij staat er letterlijk om de weeshuizen te beschermen. Tot op het moment dat de mensen kwamen om die weeshuizen te herstellen. [40:47] Toen George Muller gebeden had, ging de wind liggen. En viel er geen regen meer. En toen alles gerepareerd was op maandag, stroomde de regen weer naar beneden. [41:01] O lieve mensen, we hebben een machtig God. We hebben een machtig God. Soms begrijpen wij niet waarom bepaalde dingen in ons leven gebeuren. Hij wil ze gebruiken. Maar tegelijk laten we de kracht van het gebed van een rechtvaardiger niet onderschatten. [41:19] Verwacht veel van hem. En dan is er nog een kant die ik wil noemen. Ik heb gelezen uit Lukas 21. Lukas 21 spreekt over benauwdheid onder de volk. [41:32] We hebben het vers gelezen. Die in radeloosheid zijn vanwege het bulderen van zeeëngolven. Vers 21. En ik heb gedacht. Mensen, christenen op Sint Maarten. [41:44] Of in Houston of waar dan ook. Die zo'n orkaan mee er dwars doorheen gaan. Die zullen voor hen zal dit realiteit zijn. Inderdaad. Inderdaad. [41:55] De Heer Jezus wijst in zijn eindtijdreden ook op rampen, op stormen, over overstromingen, over oorlogen. Die erop wijzen dat hij terugkomt. [42:08] Dat hij komt. En de boodschap is dan ook dwars door deze stormen en orkanen heen. Wees wakker. [42:20] Word wakker. Wees waakzaam. Stel het niet uit, maar maak het met God in orde als er nog dingen zijn die niet in orde zijn. Want de komst van de Heer Jezus is aanstaande. [42:33] Want vers 28 zegt, wanneer deze dingen beginnen te geschieten, kijk dan omhoog. En heb uw hoofd omhoog. En soms antwoord de Heer op onze aanhoudende gebeden. [42:52] Dat hij herstel geeft van ziekte. Dat hij een storm misschien net een andere kant op stuurt. Dat hij ingrijpt in de gebeurtenissen in ons eigen leven. [43:06] Dat hij ons redt, beschermt, spaart van de dood. Maar een andere keer gebeurt dat niet. Hoewel er net zo indringend, net zo aanhoudend om gebeden is. [43:18] Ik heb er geen antwoord op. Ik heb er geen antwoord op. Maar ik ben ervan overtuigd. Eenmaal als we bij hem zijn, bij de Heer Jezus. Dan zullen we het begrijpen. [43:30] Ons kennen en ons begrijpen is onvolkomen door de zondeval. Is maar ten dele. Maar dan zullen we kennen zoals we gekend zijn. Zegt 1 Korinther 13. En laten we vasthouden, God maakt nooit fouten. [43:44] En wat er ook gebeurt in deze wereld. Het loopt hem niet uit handen. Het loopt hem nooit uit handen. En ondertussen voelen we ons verbonden met alle die getroffen worden door rampen, door moeilijkheden. [43:57] We liggen op onze knieën. We bidden voor hem. We steunen hem. En het is zijn roep naar deze wereld. We hadden het er voor de dienst nog over. [44:10] Met elkaar in de kerkraatskamer of hoe jullie dat ook noemen. Consistorie. Ik weet het niet. Ik weet het niet. Maar dat we zeiden. Van hier. In deze wereld. [44:22] In het westen. Kijk. De mensen keren God de rug toe. De Bijbel roept op om hem te loven en te prijzen. Maar wat komt er nu van terecht. [44:32] Dwars door deze rampen heen klinkt Gods roepstem. Bekeer je. Bekeer je. En ik heb dat vaker gelezen gezien. [44:42] Met de orkaan die ooit over Haiti trok. En zo zijn er meer voorbeelden noemen. In Nepal die verschrikkelijke aardbeving. Dat dwars door het lijden heen. Dat God dat gebruikt. [44:53] Soms gebruikt om veel mensen tot geloof te laten komen. Dat ze stilgezet worden. Dat ze tot bezinning komen. Dat ze zien dat er christenen zijn die zich voor hen inzetten. En ik heb ook gelezen uit openbaring hoofdstuk 21. [45:08] Dat mag ons uitzicht zijn. Dat mag onze hoop zijn. Als we lazen in Genesis 1 dat God alles volmaakt gemaakt had. [45:19] Hij zag alles was zeer goed. Daar gaat het heen. Er is nu zoveel leid in deze wereld. Ook door ons eigen. Door ons eigen handelen. [45:30] Veel leiden in deze wereld veroorzaken we zelf. Laten we ook dat niet vergeten. Maar het gaat er naartoe. Naar openbaring 21. [45:40] Dwars door alle leiden heen. En lees openbaring maar. Wat een leiden wat er de wereld nog te wachten staat. Soms kan de angst je om het hart slaan. [45:51] En dan is het enige om ons vertrouwen op de Heer Jezus te stellen. Hij die zegt ik ben met u alle dagen tot aan de volleinding van de wereld. Maar het gaat daar heen. Dat we in verwachting uit mogen zien. [46:04] Naar dat moment. Openbaring 21. Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbij gegaan. De zee was niet meer. En hij Johannes ziet de nieuwe stad. [46:16] Dat nieuwe Jeruzalem neerdalen uit de hemel van God. Gereed gemaakt als een bruid. Die voor haar man zierlijk gemaakt is. En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen. Zie de tent van God is bij de mensen. [46:28] Hij zal bij hen wonen. En ze zullen zijn God zijn. En God zelf zal bij hen en hun God zijn. En God zal alle tranen van hun ogen afwezen. De dood zal niet meer zijn. Dat is wat. De dood die bij de zondeval in deze wereld gekomen is. [46:44] De dood zal er niet meer zijn. Geen rouw, geen jammerklacht, geen moeite. En ik zou er toe willen voegen. Geen aardbevingen meer. Geen orkanen meer. Hij maakt alle dingen nieuw. [46:55] Altijd leven. Altijd vrede. Altijd vreugde. Altijd leidschap. Wat een toekomst. En daar gaat het naartoe. En dat mag onze verwachting zijn. [47:08] Ons uitzicht. Ons verlangen. Als u nu moet lijden. Als u ziek bent. En zorg hebt over uw gezondheid. Hij gaat alle dingen nieuw maken. Onze nieuw volmaakt opstand in het lichaam geven. [47:19] En op deze aarde die nu verhoest. Waardoor elkanen en aardbevingen. Door oorlogen. Wat mensen elkaar aandoen. Alles wordt nieuw. Zoals ooit in het paradijs. En ik denk nog wel veel moeier. [47:31] En hij, de Heer Jezus, zal er zijn. Dat mag onze verwachting zijn. Wat is er nou heerlijker dan altijd bij hem te zijn. Dan mogen we elkaar mee troosten. Dit is niet het einde. [47:44] Maar hier moet het wel doorheen. Door deze geboorte. Deze ween heen, zegt Matthäus 24. Naar de komst van de Heer Jezus. Wat een uitzicht. Wat een uitzicht. Is dat ook jouw verwachting? [47:56] Is dat uw verwachting? Dan mogen we hem loven en prijzen. En daar gaan we ook van zingen. Een prachtig lied. Ik weet niet of u dat kent. Het is een oud lied al. Ooit hebben de zingende zusjes het gezongen. [48:09] Misschien dat er nog van de ouderen zijn die dat kennen. Ik heb gehoord van een land. Aan een ververwijderd strand. Daar gaat het over. Dat verlangen. En laten we het zingen. Of proberen het mee te zingen als u het niet kent. [48:23] Dat verlangen. Om eenmaal voor altijd bij hem te zijn. De Heer zegen u. ***