Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107399/samenkomst-30-juli-2017/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Fijn om in uw midden te zijn, om het woord te brengen, om zijn getuigenis te horen en te zingen met elkaar. Fijn dat u toch, ondanks de dunne vakantiebezetting er bent en we best nog heel wat mensen hebben. [0:15] Ik wil met u lezen, misschien dat het ook vorige week genoemd is, maar ik wil het toch met u lezen, een gedeeld uit Hebraïe 11, een paar versen die handelen over het geloof. [0:26] Allereerst Hebraïe 11 vers 1, daar staat, het geloof nu is de zekerheid der dingen die men hoopt en het bewijs der dingen die men niet ziet, want door dit geloof is aan de ouden een getuigenis gegeven. [0:43] En dan ga ik verder met vers 8, het gaat over Abraham, er staat door het geloof, dus de man die ook zeg maar wist van de zekerheid der dingen maar ze niet zag. [0:59] Door het geloof is Abraham, toen hij geroepen werd, in gehoorzaamheid getrokken naar een plaats die hij ter erfenis zou ontvangen en hij vertrok zonder te weten waar hij komen zei. [1:11] Door het geloof heeft hij vertoefd in het land der beloften, als in een vreemd land waar hij in tenten woonde met Isaac en Jacob, die medeerfgenamen waren van dezelfde beloften. [1:24] Want hij verwachtte de stad met fundamenten waarvan God de ontwerper en bouwmeester is. Door het geloof heeft ook Sarah kracht ontvangen om moeder te worden en dat ondanks haar hoge leeftijd, daar zij hem die het beloofd had, betrouwbaar achter. [1:40] Daarom zijn er dan ook uit één man en wel een verstorvene voortgekomen als de sterren het hemels in menigte en gelijk het zand aan de oefenderzee dat ontelbaar is. In dat geloof zijn deze alle gestorven. [1:53] Zonder de beloften verkregen te hebben, slechts uit de verte hebben zij die gezien en begroet. En zij hebben beleden dat zij vreemdelingen en bijwoners waren op aarde. [2:06] Want wie zulke dingen zeggen, geven te kennen dat zij een vaderland zoeken. En als zij gedachten geweest waren aan het vaderland dat zij verlaat hadden, zouden zij gelegenheid gehad hebben terug te keren. [2:17] Maar nu verlangen zij naar een beter, dat is een hemels vaderland. Daarom schaamt God zich voor hen niet hun God te heten, want hij had hun een stad bereid. Tot zover even dit gedeelte. [2:36] Er gaat een verhaal rond over een wilde eend, die op haar trek naar het zuiden in een boerderij terecht kwam, waar tamme eenden werden gevoerd. [2:51] En deze eend, het voer beviel haar zo goed, dat zij daar een dag lang, vervolgens een week, daarna een maand, en uiteindelijk de winter daar op die boerderij bleef. [3:06] Toen zij op een dag zich weer te goed zat te doen aan haar voer, wat ze kreeg, want daar hoefde ze niet voor te vliegen, hoorde zij een bekend geluid hoog daar in de lucht. [3:22] En herkende daarin het geluid van haar vroegere kameraden, die op de terugreis waren. En haar ogen begonnen te glanzen. Haar hart begon sneller te kloppen. [3:34] En ze vloog op om zich bij hen aan te sluiten. Helaas. Ze had te goed gegeten. En kwam niet hoger dan de dakrand van de schuur. [3:50] En het was een stadseend geworden. Die kunnen ook niet meer vliegen, of nauwelijks meer. Het verhaal gaat verder. Dat de eend bij zichzelf zei, nu ja, wat doet het er eigenlijk toe? [4:04] Het eten hier is goed. Het bevalt mij gelukkig best op de boerderij. En zo bracht ze de rest van haar leven op de boerderij door. En de dag kwam zelfs dat toen haar reisgenoten van vroeger weer naar het zuiden gingen, dat ze die niet meer hoorden. [4:24] Er kwam zelfs geen glant meer in haar ogen. Dit is misschien een fabel, waar we in dieren kunnen spreken. [4:34] Hier komt ze in de Bijbel ook tegen. En laten we eerlijk wezen, ik durf je ook eerlijk te stellen, ook voor mezelf, dat er heel veel mensen zijn, die ook eens met vleugel als arenden zijn opgestegen, bij het horen van het woord van God met vreugel tot geloof kwamen, en er nu vervolgens tevreden mee zijn, om in de schuren van deze wereld te leven. [5:00] Wel pakken zij soms in een vergadering, of onder invloed van een krachtige preek, van een bevlogen spreker, een paar noten op van het leven dat ze vroeger hebben gekend. [5:13] Hun hart klopt misschien iets vroeger, en ze denken, nu moet het anders in mijn leven, net als die eend. Ik moet naar mijn vrienden, daarboven. En ze zingen een opperkingslied, ze laten een traan, ze horen een droevig of een blij bericht, maar ach, ze hebben zich zo verzadigd, aan die heerlijke vleespotten van Egypte, aan het brood en het voer van de boer, en ze hebben het beneden hier zo goed naar hun zin, dat ze zelfs hun theologie erop afgestemd hebben. [5:43] Je moet hier beneden zijn, zeggen ze dan, je moet hier beneden zijn. En ze begeven zich in zo'n treurige toestand, dat ze de roepstem daarboven niet meer horen, en reageren niet meer. [5:56] En dat kan allerlei oorzaken hebben. Je kunt je zo thuis voelen op die boerderij, zo heerlijk thuis voelen bij die vleespotten, die heerlijk smaken. En je kunt zo vlees- of eetverslaafd worden, en je kunt zoveel doelstellingen hebben, als je hier maar blijft. [6:14] En je kunt er zelfs dik van worden. Je kunt er zelfs vol van worden. En je kunt zelfs middelen tot je nemen, dat je helemaal niet meer weet, dit middel die God geeft, dat je hier blijft hangen. [6:28] En dat je vleugeland bent geraakt, en dan probeer je nog te vliegen. Kijk maar eens naar al die stadszenden, die mensen zo lekker met hun broodjes voeren. Ze zijn verwend, ik zie soms moeders, met kindertjes, met zakken met brood, en dan gaan ze de eendjes voeren. [6:40] Arme eendjes hebben geen eten. Maar ze maken de eenden alleen maar lui. Gaan we eens in de polder kijken. Als je daar op een eend afgaat, vliegt die gelijk weg, probeer ik al het even uit. Dat is geen stadszend, denk ik dan. [6:51] Dat is geen verwende eend. Die kunnen nog vliegen. Die hebben nog krachtige vleugels, en hebben nog een lijf om te vliegen. Daarom, broeders en zusters, misschien mogen we ons vanmorgen een klein beetje met die eend vergelijken. [7:07] We zijn op reis. En we moeten oppassen, dat we niet neerstrijken. We lazen het van Abraham. Hij vertrok. Op zijn 75e. [7:18] Zonder te weten waar hij kwam. Hij wist niet waar hij kwam. Hij ging naar een vreemd land. Hij woonde in tenten, niet in een huis. Hij woonde ook niet op een boerderij. [7:31] En ik kan nu zeggen, God zegt in zijn woord, we hebben geen blijvende woonsteden. Ons leven is een reis. En op reis moeten we een doel hebben. [7:43] En we moeten de weg weten. We moeten ons vooral beveiligen tegen de gevaren die we tegenkomen. Gevaren van oververzadiging. Gevaren van verslaving aan de goede dingen van deze wereld. [7:57] Ik heb het over de goede dingen. Nog niet eens over de kwade dingen. Want voor veel mensen, en we moeten er allemaal voor waken, ikzelf net zo hard, bestaat hun doel, hun levensreis vaak, laten we zeggen, niks mis mee, maar een doel, als het kan een gezin stichten. [8:17] een jongen of een meisje krijgen, nakomelingen hebben, een goed vermogen hebben, want je bent een keer 65, 66, of wat de pensioengerechte geleefdheid ook mogen zijn. [8:30] Een eigen huis bezitten, een beroep, waardoor je bevrediging vindt, vriendschappen, denk om je netwerk, want stel, stel dat je ze verliest, en liefst tot in de hoogste ouderdom gezond blijft. [8:50] Maar als we eerlijk zijn, weten we, hoe mooi dit ook is, en hoe gelukkig je ook kan zijn samen. Je komt een keer alleen te staan. Je gaat een keer heen. [9:03] En het eigenlijke doel van onze reis, is niet nu, maar is die eeuwigheid. Daar, of je nou bewust van bent of niet, daar leef je allemaal naartoe. [9:15] En voor God speelt geen rol, in die zin, waaraan je hier gelooft. Hij houdt zich aan zijn woord, en openbaart zich in de schrift. [9:26] En daarin staat dat, het mens beschikt is, eenmaal te sterven. En daarna het oordeel. Dat betekent, niemand uitgezonderd, ook voor wie niet geloven, ook voor wie een atheist is, ook voor wie, en totaal niet rekening houdt met God. [9:44] Het is de mens gezet, eenmaal te sterven, daarna het oordeel, en we verschijnen alle van God. En God bepaalt, waar wij in die eeuwigheid zullen zijn. [9:56] Het zou prachtig zijn, als je nu al wist, als je nu al wist, waar jij die eeuwigheid mocht doorbrengen, waardoor je niet meer voor dat oordeel komt te staan, of je de Heer wel of niet gevolgd hebt. [10:06] Helaas kunnen wij er niet democratisch over beslissen, wat we hier alles doen. Wij kunnen democratisch beslissen, allemaal wat wij belangrijk vinden, of het de waarde is of niet. [10:18] Maar daar niet. Daar is het God die bepaalt. Het enige wat wij zelf kunnen beslissen, is de soort van eeuwigheid, waarin wij ons eens zullen bevinden. [10:30] Dat is overigens de belangrijkste beslissing van je leven. Maar het vraagt wel zwaarwegende consequenties. Want zijn wij de juiste weg ingeslagen? [10:44] En zolang je nog op reis bent, of je nou oud of jong bent, wie ook bent, of je nou nog op de zondagsschool hoort of niet, je kunt nog van richting veranderen. [10:55] God biedt ook vandaag je de mogelijkheid om van richting te veranderen. Hij zegt niet van niks in zijn woord. Johannes 14, vers 6. Ik ben de weg, Jezus. Ik ben de weg. Ik ben de waarheid. [11:09] En het leven. Niemand komt tot de Vader aan mij, wie in Jezus gelooft, ervaart een wedergeboorte. En weet dat zijn zonden vergeven zijn. [11:21] Dat is de weg naar God. Dan ben je de weg naar Gods tegenwoordigheid opgegaan. Die reis, ik hoop dat dat jouw doel is. En als je aangaande de levensweg in het onzekere verkeert, kun je vandaag nog van route veranderen. [11:41] En niet vergeten, er zijn veel mogelijkheden voor af te walen, als je op de route bent. Denk eens aan de christenreis van Bunjen. Ooit wel eens gelezen of de christenreis? Er is een weg voor ons. [11:53] Gods woord. Onze gids. Zijn heilige geest die ons troost. Die altijd volgens het woord zal handelen. Dat is de weg. [12:04] De allerbeste plattegrond die ik je kan geven. Er is geen ander woord. Er verschijnt zoveel rondom de Bijbel. Er zijn zoveel prachtige boeken. Of het nou van gnostische boeken zijn, of boeken waarbij je jezelf kunt verwerkelijken. [12:17] Er is maar één boek wat je werkelijk op de weg brengt. En lees het maar eens goed. Al 2000 jaar oud. Ik ben de weg. De waarheid. En het leven. [12:30] En wak ervoor. En dan moet je voorop passen. Dat je telkens weer de weg dreigt kwijtgeraakt. Het draagt in je gevoel. In je dreigende verslavingen. In je oude leven. Of dat je toch, net zoals die eend, weer neerdaalt. [12:45] Naar het voeren wat zo aantrekkelijk is. Wat zo heerlijk is. Wat je zo nodig hebt. Of de Bijbel naar je eigen veronderstellingen uitleggen. Naar je eigen gevoel. [12:58] Waardoor je de Bijbel niet meer juist verstaat. En ik weet het, we maken soms wel eens onwege in het leven. We dwalen wel eens in bepaalde gedachtegangen. We komen wel eens met schriftuurlijk uitleggen waar we denken, ben ik hierheen gegaan? [13:12] We hadden het niet zo gewild. En ik weet het, we hadden menig hoogtepunt met de Heer kunnen beleven wat we niet beleefd hebben. Er zijn veel positieve beslissingen en veel positieve belevenissen die we met hem hadden kunnen hebben, die we niet hebben meegemaakt en mis zijn gelopen. [13:29] Soms worden overleggingen door God doorkruist. Door een weg die we wilden gaan, maar die hij geblokkeerd heeft. Ze heeft het uitgemaakt. [13:40] Of, je geliefde is toch niet opkomen dagen. Maar weet je, God waartstert ons voor drie belangrijke vijanden in ons leven. Dat is de wereld, dat is de boze en onszelf. [13:54] We moeten voorkomen dat we een van die vijanden teveel nadruk geven. Je hebt mensen die lopen alleen maar over de boze te praten in het leven van mensen. De boze is de schuld van alles wat ze doen. Alles. Maak eens wat mee, worden ze verleid. [14:07] De boze is de schuld. Maar je bent ook nog zelf erbij. Je ik. Je ik wat je altijd geleefd hebt en je beslissingen die je altijd genomen hebt. [14:18] En als je Jezus aangerond hebt, dat je een nieuwe ik krijgt. Een nieuwe. Die niet meer zelf zijn eigen koers bepaalt. We lazen het hier over Abraham. [14:32] Die in geloof God gehoorzaamde en de wegging die God hem wees. We lezen in de Bijbel van nog een man die hem wegging. [14:46] Laat ik daar eens iets van zeggen. Kort. Dat lezen we in Genesis 10 vers 8. En kus staat er. Verwekte Nimrod. Deze was de eerste machthebber op de aarde. [14:57] Hij was een geweldig jager voor het aangezicht des heren. Daarom zegt men een geweldig jager voor het aangezicht des heren. Als Nimrod. En hij bouwde zijn koninkrijk en het was Babel. [15:10] En nog veel meer. En in hoofdstuk 11 vers 1 lees je. De gehele aarde was nu, meden namens dankzij Nimrod, één van taal, één van spraak. En toen ze oosvart strokken, vonden zij een vlakte in het land Sinia waar ze zich vestigden. [15:23] En ze zeiden door elkaar. Wel aan laten we tichelen maken. En die goed bakken. En de tichelen dienden hun tot steen en het asfalt dienden hun tot leem. Ook zeiden zij. Wel aan. [15:34] Laten we onze stad bouwen. Met een toren. Van de top tot in de hemel rijkt. Laat ons een naam maken. Omdat we niet over de hele aarde verstrooid worden. En in hoofdstuk 12 lees je. [15:47] De heren u zeiden uit Abraham. Ga uit uw land en uw maatschap. En uit uw vaders huis naar het land dat ik u wijzen zal. Ik zal u tot een groot volk maken. [15:58] En u zegenen. Uw naam groot maken. Gij zal tot een zegen zijn. Ik lees bewust even deze twee personen. Om even je voor twee keuzes te zetten. [16:13] Wat willen wij zijn? Een torenbouwer? Of een tentbewoner? Aan het begin zat er van dit streven. [16:25] Staat een man met de naam Nimrod. Weet je wat zijn naam betekent? Zoek het maar eens op. Rebellie. De wil tot rebelleren. Er staat in de Bijbel. [16:36] Hij was een geweldig jager. En volgens commentaren was het niet van wild. Maar hij joeg op mensen. Hij vervolgde ze. Hij was een machthebber. Die grote indruk. Hij imponeerde. [16:47] Voor het aangezicht van de Heer staat er. Niet dat God zo van hem onder de indruk was. Want toen God zag wat ze doen waren. [16:57] Keek hij zo naar beneden. Naar die geweldige macht van die mensen. Met die toren. Hij stond voor God. Hij stond God in de weg. Een kerel van een vent. [17:10] Een mannelijke man. Een jager net als Ezo. Een harige. Nimrod. Een man van grote invloed en kracht. Ik kan er niet na. Ik ben te klein. [17:20] En ik heb geen spieren. Invloed is goed. Zeker. Dat had hij. Maar waartoe beïnvloedde hij mensen? In hun liefde voor God? Voor het verlorene? [17:33] Voor de gemeenschap? Of was het een verlangen om bij elkaar te kruipen? Met een soort randstedelijk superioriteitsgevoel. Kom bij mij. Daar ben je goed. [17:45] Kruip bij mij. Eén taal. Eén woordenschat. Allemaal in die grote stad. De eenheid. De drang om bij elkaar te willen blijven. [17:57] Koste wat het kost. Elkens last van hè. De drang om te denken vanuit ons plaatsje. Of het nu Bunschoten heet. [18:08] Of Baren heet. Of waar je woont. Bij elkaar te kruipen. Wij. Wij. Ons wij gevoel. Terwijl de Heer de opdracht gaf. De aarde te vervullen. Te vervullen. [18:20] We vinden het soms zo moeilijk. Als we in een groep. Regelmatig bij elkaar komen. En dan komt er eens een nieuwe. Een beetje andersoortige. Een andere cultuur. Heb ik nog niet eens over. [18:31] Iemand die donker is. Of Chinees is. Maar een andere beleving. Zeg maar. Maar het maakt er niet uit. Ze besloten bij elkaar te blijven. [18:42] En ze gingen niet meer. Want ze ontdekten iets bijzonders. Want nu kon iets snel gebeuren. In plaats van stenen te stapelen. Die ze overal vandaan moesten halen. Hadden ze klei uitgevonden. [18:54] Hadden ze klei gezien. En ze hadden ontdekt dat je met leem. Stenen kon maken. En dan kon je snel bouwen. Je kon er boven toe. Hoog in de lucht. Want ze zochten erkenning. [19:07] Ze zochten identiteit. Iets wat hen een gevoel van eigenwaarde gaf. We horen bij elkaar. We zijn één volk. En we gaan de hoogte in. [19:18] En er staat er in de Bijbel dat. Ja. Het zat er zo bijzonder van. Nu zou niets. Waarvan ze dachten. Wat niet kon. Wat kon voor hen onuitvoerbaar zijn. [19:30] En dat beangstigt me altijd een klein beetje. Zal de mens toch het wezen van het leven ontdekken vandaag de dag. Is niets voor hen onuitvoerbaar. Maar je moet het anders lezen. God keek zo naar beneden. [19:41] En kijkt er naar beneden. Ach. Denkt hij. Ik heb ze bijna goddelijk gemaakt die mensen. Ik heb ze bijna goddelijk gemaakt. Maar. Ze worden wel heel erg hoogmoedig. [19:55] En vandaag de dag kunnen we. Bijna alles. We kunnen zelfs mensen maken naar ons beeld. We kunnen zo in de DNA lopen schroeven. We kunnen zelfs mensen maken uit embryo's. [20:07] Uit de huid van de mens. Alles schijnt technisch mogelijk te zijn. Maar ik kan niet zeggen. God lacht. Ook al denken we het wezen van God te begrijpen. [20:21] Ook al denken we het hele scheppingsverhaal met geweldige kennis van ons. Om zeep te helpen. Ook al denken we het woord van God. Niet meer te nemen zoals het tot ons komt. [20:32] Als wij maar erkend worden door onze prestaties. En wat blijkt. God hoeft maar zo te doen. En ze begrijpen weer niks meer van elkaar. [20:43] Niets meer. Oneenigheid. Ruzie. Gedoe. Omdat taal verandert hij. Ze verloren het. En daarom richt ik me niet zo graag op die Nimrod. [20:56] Die grote trotse jager. Waarschijnlijk op mensen. Ik richt me niet op zo'n torenbouw. Kijk eens naar die geweldige torens die je waar dan ook in de wereld vindt. New York. [21:08] Maar ook in de Arabische landen. Geweldig. Wij zijn een machtig land. Wie de hoogste toren heeft. Is de machtigste. Laat mij maar een stad zoeken en in een tent wonen. [21:22] Abraham. Bij de toren vond je mensen die bezig waren om een naam voor zichzelf te maken. Maar hier zien we bij Abraham een God. Die Abraham bekendheid geeft. [21:36] En hij is de architect van die naam. Hij maakt zijn naam groot. Hij verandert zelfs zijn naam van Abraham. In Abraham. En het geloof vraagt hij aan Abraham. [21:49] Wil je mij. Wil je alles achter je laten. Wil je bereid om je keuzes van je leven te veranderen. En dat is het. Alles achterlaten als je Jezus volgt. [22:01] Dat is. Soms wel eens beangstigend. We kijken altijd heel blij erbij. Maar jonge jonge. Als je je laat dopen. Je laat je oude leven achter. [22:12] Adelie geen getuigenis vanaf. We hebben dat over een doopfeest. En dat is het ook. Dat is het ook. Maar je laat iets achter. Je laat een zekere. Zekerheid achter van jezelf. [22:25] Abraham moest veranderen met zijn hele maatschap. Met alles. En iedere keer krijg je weer. Soms dagelijks de keuze om te willen veranderen. Dat is niet eenmalig. Dat vind ik wel eens een gevaar van mensen die tot geloof komen. [22:39] We hebben het vaak altijd over die ene keer. Dat moet je wel weten natuurlijk. Maar het is dagelijks. Je oog gericht op hem houden. Iedere keer weer die keuze. Of je betrokken wil zijn of niet. Dat voorkomt doordat je oud wordt. [22:52] Je moet blijvend keuzes maken. Niet dat je ineens hele rare dingen moet doen. God is een God van orde. Maar bijvoorbeeld. Noach moest de ark bouwen. Heeft hij jaren over gedaan. [23:04] Vervolgens. Daarin gaan wonen. In een nieuwe woning. Vervolgens was hij daaraan gewend geraakt met al die dieren. Ik denk dat ze dat mooi vonden ook. Hoe gevaarlijk het was. Ze wisten. We zijn in godsnaam. Toen moesten ze er weer uit. [23:15] In die wereld waar niets. Niets was eigenlijk. Helemaal opnieuw beginnen. Samen met je gezin. Het is niet even de grens met België oversteken. [23:25] Maar het is als het ware. Op de maan landen en daar je eerste stap zetten. Maar een vergelijking. De ark was 100 jaar. 120 jaar aan gewerkt. En toen ineens dat. [23:39] Ja ik weet dat sommige mensen een haatliefde verhouding met tenten hebben. Je ziet ze over. Je ziet ze. Het wordt wel steeds minder. Het zijn vaak de kleine clubben. Je kampeert alleen met hele goede vrienden en familie. [23:52] Je hoort mekaar. Alles voor je als je in tenten slaapt. Daarom hebben ze het ook over kleine eenheden. Familie zit ernaast. Ga maar met de caravan. Of ga maar met de camping. Of een heerlijk hotelletje. [24:03] Kom. Tuurlijk. Maar. Het gaat om het beeld. Ik wil u niet de tent aanpraten. Het gaat om het beeld. Maar zijn wij geestelijk hier op aarde. [24:16] Tendenwoners. We kleven er zo aan vast. Ik heb het ook zo gezien bij het. Bij het overlijden van mijn schoonmoeder. Van heer. Waar zit mijn verlangen? [24:27] Ze zeggen wel eens. Dat wordt sterker naarmate je ouder wordt. Maar ik kan u zeggen. Je mag het verlangen. Ook als je jong bent naar de heer. En ik hoop dat u kiest voor die tentbewoner. [24:40] Niet voor die torenbouwer. Die groot wil zijn. Groot om zijn identiteit te kunnen bouwen. Groter in ieder geval als de ander. Laten we een toren bouwen. Die tot de hemel rijkt. [24:52] Laat onze kennis zo zijn dat we God niet meer nodig hebben. Ik hoorde van Twiqet nog. Zoveel jaar vandaag of gisteren zou Harry Mules geloof ik 100 jaar zijn geworden. [25:03] De ontdekking van de hemel. Ik ben er niet aan begonnen. Ik heb er gedeelte uitgelezen. Waar het over gaat. Ik hoop van harte dat Harry Mules. Absoluut een groot literator. [25:14] Daar wil ik niks van zeggen. Maar de hemel echt ontdekt heeft. Dat ontdek je niet in ieder geval in dat boek. Dat kan ik u wel zeggen. Daarom hoop ik ook. [25:25] Dat jij een tentbewoner bent. Wil wandelen met de heer. En dan moet je soms dingen laten. Dan moet je soms dat gekleept zijn. Zoals die eend aan dat voer van die aarde laten. [25:37] Maar dan hou je wel je vliegkracht. Want die eend die boven kwam. Maar ik denk dat hij best jaloers was. Al die eenden die kwamen erboven. Die zagen alles naar beneden. En ze zagen daar die mensheid. [25:47] En soms moet je op afstand even kunnen kijken wat er plaatsvindt. Doen mensen wel eens. Gaan ze in de retrait. Of ze gaan met de heer in rust. Of ze gaan naar een hoge toren. En kunnen ze beneden alles zien. [25:58] Kijk daar. Kijk daar. En dan pas zie je op afstand. Hoe het met je is. Maar dan is het wel belangrijk dat je in de goede tent gaat wonen. Dat je in die woestijntocht die je gaat maken. [26:12] Hoe moeilijk soms ook. Maar hoe geweldig ook het is. Dat je de goede persoon bent. Want je kunt in de tent wonen in de woestijn. En je kunt een kluizenaar zijn. Wat is nou een kluizenaar? [26:23] Ja je kunt in die spelonk wonen. Maar dat kan zelfs in de tent. Een kluizenaar is iemand die nooit meer verandert. Altijd zijn gedachten heeft. Alles beoordeelt vanuit zichzelf. [26:36] Als hij bijvoorbeeld bidt voor een zieke. Laat ik het maar vergelijken. Bid hij één keer als het niet verandert. Ja. Je mag bidden en pleiten bij de Heer God voor de zieke. Bidden en pleiten. [26:48] En dan nog is het aan hem. Zijn soevereiniteit. Om erop in te gaan of niet. Het kan maar op één manier gebeuren. Met die tentbewoner die kluizenaar heet. [26:59] Op één manier. Het is altijd zo gedaan. En ik zal het altijd zo doen. Weet u dat Jezus nooit iets op dezelfde manier deed? Hij was het woord. [27:13] Hij schiep de hemel en aarde. Op een nieuwe manier. Alles wat hij deed was anders en nieuw. Hij had scheppende kracht. De mensen zeiden van hem. [27:24] Je doet verkeerde dingen. Je doet het zelfs door de duivel. Je drijft de duivel uit met Beelzebub. Maar ze zaten er volledig naast. Jezus deed alles nieuw. Hij was geen kluizenaar. [27:35] Trok zich niet terug in een hoekje. Van ik met mijn gelijk. Ik met mijn kerkje. Ik met mijn opvattingje. Het is een gevaar als je standbewoner een kluizenaar wordt. [27:46] Op je eigen. Altijd toch je plek blijft staan. Maar je kunt ook een nomade zijn. Een tendo als nomade. Nomaden gaan inderdaad van plaats naar plaats. [27:59] Maar ze komen altijd weer op hetzelfde plekje terug. Elke keer weer. Dezelfde plek. Ze bewegen wel. Maar er vinden geen fundamentele verandering in hun leven plaats. [28:10] Een christelijke nomade. Laat ik het zo zeggen. Als jij een christelijke nomade bent. Ben je misschien wel bereid om te veranderen. Maar niet te ver van je roots. Niet te ver van je eigen ik. En van je eigen. [28:21] Want als het gevaarlijk wordt. Als het gevaarlijk wordt. Gauw terug. En heel veel bevinden zich in die nomaden toestand. Er vinden geen wezenlijke veranderingen plaats. [28:33] Ze gaan wel naar conferenties. Prima. Goede programma's. Trainingscursussen. Maar uiteindelijk. Zijn het seizoensgebonden christen. Zou ik wel zeggen. Ze trekken weer terug naar hun eigen stekkie. [28:44] Waar ze ooit een keuze hebben gemaakt. Als jij werkelijk wil uitstappen. Als jij werkelijk van je seksverslaving af wil. Of van je andere verslaving af wil. [28:56] Moet je bereid zijn. Niet om een kluisenaar te zijn. En om toch stiekem achter dat willen. Nog een eigen wens te hebben. Omdat je het doet voor het meisje. Of voor het jongetje. Of iets dergelijks. [29:07] Dan moet je bereid zijn om ook geen nomaden te zijn. Dat je wel een paar stappen doet. Maar een echte pelgrim te zijn. En daarvan lees je in Psalm 54. [29:18] Gelukkig staat er. Wie bij hun toevlucht. U bij hun toevlucht zoeken. Met in hun hart de wegen naar u. Trekken zijn door een dal van doorheid. [29:30] Het verhandert steeds in een oase. Rijke zegen daalt als regen neer. Steeds krachtiger gaan zijn voort. Om in Sion voor God te verschijnen. In de Engelse vertaling staat. [29:41] En dat zijn de mensen die hun hart op een pelgrimstocht hebben gezet. Deze mensen hebben maar één doel in hun leven. En dat gaat om die ene die boven vliegen. [29:51] Maar één doel. Op de plaats te komen om God te ontmoeten. Om daar te blijven wandelen. Hun ogen zijn van het begin tot het einde. Gericht op hem. [30:04] Er is geen tijd om monumenten neer te zetten. Er is geen tijd om een toren te bouwen. Want terwijl ze gaan veranderen dingen om hen heen. Maar ze weten. Ik ga de goede koers met God. [30:16] En het dal van doorheid wordt een oase. En ze zijn ook niet geïnteresseerd. Waar anderen van onder de indruk zijn. Ze zijn geïnteresseerd in de Heere God. [30:27] In zijn woord. In zijn trouw. In zijn genade. Die hen echt wil helpen. Om van een probleem af te komen. Die hen echt wil helpen. Om van een verslaving. [30:37] Of van hun vleespotten van Egypte af te komen. En hij doet het ook. Abram had iets gezien waarop hij durfde te hopen. Na die 75 jaar. [30:48] Hij had zijn pantoffels ingewisseld voor loopschoenen. Zou ik willen zeggen. Iemand zei ooit eens van Abram. Het was the sight and the sound of God. [30:59] Dat was het. Hij zag God. En hij hoorde God. En hij wist het. En hij bleef kijken. Is daar de stad? Is daar de stad? Moet ik daar zijn? [31:10] God zal me wijzen. Hoe moeilijk het ook was. En als je het gevonden hebt. Dan stop je met zoeken. En Abram had het. Niet. [31:22] Hij zag naar uit. Hij wist. Hij wist het. En als een hond die een konijn ziet. Bleef hij het konijn volgen. En het konijn achterna. Misschien niet zo'n mooi voorbeeld. [31:32] Maar hij bleef in beweging. Niet staan kijken tot het verzelf verandert. Hij liet alles achter zich. Als je een toren bouwt. [31:45] Kun je alles laten staan. Hier woon ik. Kijk. Mijn macht. Mijn roem. Mijn identiteit. Dit heb ik bereikt. Geloof om te gaan. Is ook geloof om los te laten. [31:56] En los laten broeders en zusters. En ik zeg het ook bewust tegen broeders en zusters. Dat is zo lastig. Dus als iemand die heeft ingezien. [32:06] Dat veranderen. Een van de moeilijkste dingen in je leven is. Je verandert niet zomaar. Je verandert niet zomaar. Je kunt misschien op een dag zeggen dat je verandert. En dat is een emotionele verandering. Maar wat betekent dat in de praktijk van je leven? [32:19] Dat is zo'n lastig proces. Dat je alleen met God kunt gaan als je helemaal op hem vertrouwt. Een verandering van denken. Loslaten. [32:33] Want dan heb je geen invloed meer op die dingen. Dan ben je controlefriek mentaliteit kwijt. Een pelgrim zijn. Geen kluizenaar. Hoe mooi het ook lijkt. Of een nomade. Een beetje eromheen trekken. [32:44] Maar echt een pelgrim. Pas bij zijn dood. Kocht hij een graf. En heeft hij een graf gekocht. [32:56] En dat was bij zijn dood. Vond hij in zeker zin zijn blijvend huis. Maar hij had vervolgens geen bouwplannen. Hij ging er geen huis omheen bouwen. Want ook de generaties na hem. [33:07] Trokken in tenten rond. Terwijl het graf daar stond. Maar bij zijn dood. Had hij zijn plek. Daarom is het zo belangrijk om te weten. Broeders en zusters. [33:18] Laat u niets wijs maken. Door modern progressief geloof. Dat we het van nu moeten hebben. Natuurlijk. We moeten niet alleen naar die hemel kijken. En nu maar laten zitten alles. [33:29] Dat is anders. Maar het altijd gericht zijn op het nu. We moeten het hoofd omhoog richten naar hem. En het hart naar boven. Hier beneden is het niet. [33:40] Er is een bekende brief. Die stamt uit 150 na Christus. Van Diognetus. De brief aan Diognetus. En in deze brief wordt uitgelegd wat het geheim is van christenen in die tijd. [33:52] Want. Ik heb het over Abraham. Maar christenen werden ook christenen. Mensen van de weg genoemd. Ze waren onderweg. Ze waren vreemd. [34:03] Dat bleef zo. Dat is in oud en nieuw dat ze mensen zo gebleven. We blijven zo. Mensen van de weg. We zijn vreemd. En wat staat er in die brief? [34:15] Zo op het oog zien ze er net uit als andere mensen. Ze wonen niet in een eigen wereldje. En werken, studeren en leven zoals ieder ander mens. En toch is er iets dat hen anders maakt. [34:27] In deze brief staat het zo. Zij wonen in hun eigen vaderland. Maar als vreemd. Vondeling. Ieder vreemd land is een vaderland. En ieder vaderland is een vreemd land. Ze trouwen als ieder ander. [34:38] Maar leggen aan hun kinderen niet de vondeling. Wat in die tijd heel vaak voorkwam. Zij delen hun tafel. Maar niet hun bed. Zij leven in het vlees. Maar niet naar het vlees. [34:50] Zij wonen op aarde. Maar zijn thuis in de hemel. Zij gehoorzamen de heersende wetten. Maar over ze treffen ze in hun eigen leven. Denk aan die huwelijksbelofte die je aflegt. Die boven. [35:00] Die nog meer is dan de belofte die je aan de burgerlijke ambtenaar geeft. Ze zijn arm als bedelaars. Maar maken velen rijk. Ze hebben naar alles gebrek. Maar leven in overvloed. [35:12] Christenen zijn in de wereld. Maar niet van de wereld. Een brief aan Diognetus. 150 naar Christus. Maar nou jij. Het beste komt nog. [35:27] Maar het leven geeft gelukkig ook nog glans vandaag de dag. Je mag genieten. Louis zei dat er van die geluksmomenten bestaan. Als je vandaag geniet. Zijn het voor echo's. Ze zijn als de geur van een bloem die we niet hebben. [35:39] De echo van een melodie die we niet gehoord hebben. Het zijn als het ware echo's die uit de hemel komen. Maar verbind je daar niet aan. Het zijn, zou ik zeggen, zoete pijnscheuten worden ze genoemd. [35:54] Zoete pijnscheuten. Als je mag genieten in het leven. Dat ze het ware een voorbode zijn van het grote genieten bij hem. Want er zijn ook pijnlijke scheuten. [36:05] Het heengaan bijvoorbeeld. Is op zichzelf genomen geen feest. Ik ben geweldig blij voor mijn schoonmoeder dat ze heen gegaan is. Voor haar ben ik echt heel erg blij. [36:16] Wat heeft dat mens je veel meegemaakt. Ik zal hier haar levensverhaal niet vertellen. Maar wat is zij blij. Af van heel veel dingen. Ze is bij de Heer. Heeft ze na verlangd. Heeft ze volgen beden. [36:26] We hebben ook gevraagd haar. Openlijk en hartelijk voor te bidden. Het is een uitspraak. En ze heeft ook genoten in het leven. Als je vanaf je 55ste weduwe bent. [36:40] Dan is dat niet eenvoudig. Het leven is niet eenvoudig. Een onbewachtse man zelfs overlijdt. Het was in 1955 toch? Ja dat bedoel ik. [36:52] Dat wou ik zeggen. Misschien kwam het verkeerd over. Maar goed. Als je dan zo leeft. Je eigen man weg. Terwijl je eigen. De dochter waar ze van zwanger was. [37:03] Haar vader nooit gezien heeft. Maar dat zijn dingen. Die. Pijnlijke. Pijn scheuten zou ik zeggen. Geen zoete. Maar zoute. Zure pijn scheuten. Scheuten. Maar ook zij verlangden naar het vaderland. [37:16] En zo is. En zo is. Heb je misschien. Je man of je vrouw. Of familie. Of weet je. Hoe lang zal mijn tijd duren. Weet je dat al dat het misschien geen 20, 30 jaar meer duurt. Dan mag je de zoete pijn scheuten van het knot hebben. [37:30] Je weet. Jezus woont in mij. Ik krijg soms een bezoekje. Iemand is vriendelijk naar mij. Een bloemetje. Of iets dergelijks. Abraham en Sarah waren een leven lang op doorreis. [37:42] Naar een beter vaderland. Naar een vaderland. Dat is het. Dat is het. Vaderland. Het land van vader. Hoe dat eruit ziet. [37:53] Dat wist Abraham ook niet. Hij wist maar één ding. Er is een vaderstad met fundamenten. Ontworpen en gebouwd door God zelf. Wat moet dat mooi zijn. Dat is waar Abraham uit had gezien. [38:04] En daarom kocht hij wel een graf. Om zijn vrouw te begraven. Waar hij zelf. En waar zijn kinderen in begraven. Maar hij maakte geen gebouwen. Hij bleef in tenten wonen. Hij bleef in Pelgrim. [38:15] En dat is wat ik. Jullie vanmorgen. En mezelf wil doorgeven. Dat is het vooruitzicht. Waar Jezus is. Waar de vader is. Hij zegt niet voor niks. [38:26] In het huis van mijn vader. Zijn veel kamers. In een andere vertaling. Ik zal er voor jullie een plaatsje gereed maken. Dan zullen jullie zijn waar ik ben. En ik sluit af met die geweldige tekst. [38:42] Ook over die tent. Waarin we mogen weten. Heren. Ik wil tent bewonen blijven. Israël moest dat ook. Eens in het jaar het lofhuttefeest. [38:53] Een tent bouwen met een open dak. Ook al woonden ze in huizen. Om ze voortdurend eraan te herinneren. Dat ze ook door de woestijn getrokken hadden. Vierden ze het lofhuttefeest. En dankten ze de heren. [39:03] Moesten ze een week logeren. In zo'n tent met een open dak. Soms zat zo'n tent al op een auto. Of ergens links of rechts. Maar ze moeten eraan herinnerd worden. Jullie zijn vreemdelingen. [39:15] En zo in de vakantie. Vind ik dat ook eigenlijk een mooi thema. Wat ik bespreek. We zijn vreemdelingen. Ik zie wat gasten zitten. Je bent misschien een beetje vreemd hier. Of je kent een van de personen. En ook al wonen we hier. [39:26] We zijn vreemdelingen. Er staat in de Bijbel. Wij weten dat. Indien de aardse tent. Zucht. Waarin wij wonen. Ons lichaam. Wordt afgebroken. [39:37] Wij in het gebouw van God hebben. In de hemelen. Niet met handen gemaakt. Een eeuwig huis. Want hierom zuchten wij. Zegt de apostel. Wij haken erna met onze woonsteden. [39:47] Uit de hemel overkleed te worden. Als we maar bekleed. Maar niet naakbevonden zullen worden. Want wij die nog in een tent wonen. Zuchten bezwaard. Omdat we niet ontkleed. Nog overkleed willen worden. [39:58] Omdat het sterfelijke. Door het leven wordt verslonden. Het sterfelijke wordt verslonden. Hoort u dat? Het sterfelijke wordt. Is in feite al verslonden. Maar wordt totaal vernietigd. [40:11] Door het leven. God is het. Die ons juist daartoe bereid heeft. En die ons de geest tot onderpand heeft gegeven. Ho goed. Je hebt allemaal de heilige geest ontvangen tot onderpand. [40:26] Volg de stem van die geest. Niet van dwaalgeest om je heen. Maar als die geest vreemde dingen zegt. En je twijfelt. Het woord van God is je tweede gids. [40:37] Eigenlijk je eerste. Je platte grond. Je platte grond. De geest spreekt geen eigen vreemde dingen. Die je hele rare wegen brengen. Die niet schriftuurlijk zijn. Altijd samen op woord en geest. [40:48] Geest is niet los, ik krijg maar. Het woord ook niet. Dan krijg je je wettischisme. Dan ga je letterknecht worden. Maar het woord en geest. Daarom is het zo belangrijk om dat vast te houden. Want wij weten dat de aardse tent waarin we wonen wordt afgebroken. [41:03] En of je nou 64 bent of 70, Hans, of 33 of 11 jaar. Weet dat die prachtige aardse tent die je misschien nu nog hebt. En die je misschien wel mooi opkalevatert. [41:17] Eens zal verdwijnen. Voor iets veel moois. Iets eeuwigs. Iets geweldigs. En dat is het uitzicht. Zullen wij gezamenlijk vreemdelingen blijven. [41:29] En op hem vertrouwen. En onderweg zijn. Zo is Abraham. Daar wil ik samen graag een prachtig lied van zingen. Amen.