Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107402/samenkomst-23-juli-2017/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] *** En ik lees daarbij drie hele korte bijbelgedeeltes. [0:34] En u vindt ze in Genesis 12 en 13. Ik begin met Genesis 12, de eerste negen versen. Genesis 12, vanaf vers 1. [0:50] De Heer en u zei tot Abram, Ga uit uw land en uit uw maagschap en uit uw vaders huis naar het land dat ik u wijzen zou. Ik zal u tot een groot volk maken en u zegenen en uw naam groot maken en gij zult tot een zegen zijn. [1:08] Ik zal zegenen wie u zegenen en wie u vervloekt zal ik vervloeken. En met u zullen alle geslachten des aardbodems gezegend worden. Toen ging Abram zoals de Heer tot hem gesproken had en Lot ging met hem. [1:23] En Abram was 75 jaar oud toen hij uit Haran trok. Abram nu namen zijn vrouw Sarai en Lot zijn broeders zoon en al hun haven die zij verworven hadden en de lieden die zij in Haran verkregen hadden. [1:38] En zij trokken uit om te gaan naar het land Kanaan. En zij kwamen in het land Kanaan. En Abram trok het land door tot de plek bij Sigeem, tot het terenbind More. [1:50] En de Kanaanieten waren toen in het land. Toen verscheen de Heer aan Abram en zei, aan uw nageslacht zal ik dit land geven. En hij bouwde daar een altaar voor de Heer die hem verschenen was. [2:03] Toen brak hij vandaar op naar het gebergte ten oosten van Bethel. En hij spannende zijn tent met Bethel tegen het westen en Ai tegen het oosten. En hij bouwde daar een altaar voor de Heer. [2:15] En riep de naam des Heren aan. Daarna trok Abram steeds verder naar het zuiderland. We gaan verder met hoofdstuk 13 vanaf vers 1. En Abram trok uit Egypte naar het zuiderland. [2:29] Hij en zijn vrouw en al wat hij bezat. En Lot met hem. Abram nu was zeer rijk aan vee, aan zilver en aan goud. En hij ging van de ene pleisterplaats naar de andere, uit het zuiderland tot bij Bethel de plaats waar zijn tent in het eerst gestaan had. [2:46] Tussen Bethel en Ai, naar de plaats van het altaar dat hij daar vroeger gemaakt had. En Abram riep daar de naam des Heren aan. En dan het laatste vers van oosten 13. [2:58] Tot zover de schriftlezingen. [3:12] Drie altaren zijn we tegengekomen. Bij Sichem, tussen Ai en Bethel en in Hebron. Mozes moest een tabernakel bouwen. [3:28] En in die tabernakel komen twee altaaren tegen. Het brandofferaltaar en het reukofferaltaar. Nou was de tabernakel niet zomaar een complex. [3:43] Maar dat was een beeld van het hemelse. Staat er in Hebreë. Je zou het ook zo kunnen zeggen. Wat Mozes daar moest bouwen was een maquette van de hemel. [3:57] Je kan zelfs uitrekenen op welke schaal dat Mozes de hemel na moest bouwen op de aarde. En we zullen het dan ook niet vreemd vinden. [4:09] Als we straks in de hemel komen. En ik hoop dat u daar alle komt. We komen daar straks nog wel op terug denk ik. Dat we in de hemel ook twee altaaren tegenkomen. [4:19] Het brandofferaltaar en het reukofferaltaar. Niet vreemd opkijken dus. Het zijn vrij grote altaren die we straks tegenkomen. [4:31] In de hemel. Heel concreet. Vanmorgen zijn we drie altaren tegengekomen. En we moeten er dan ook rekening mee houden. [4:42] Dat die drie altaren wel eens wat samengevat kunnen worden in twee altaren. Een brandofferaltaar en een reukofferaltaar. [4:54] De Bijbel is niet zomaar een boek. De Bijbel is het boek van God. De schepper van hemel en aarde. [5:05] En elk woord wat er staat. Dan moet je beginnen het letterlijk te nemen. Maar daarin wordt nog veel meer verteld. [5:18] Dan alleen maar de letterlijke tekst. Want het is het boek van God. God heeft zijn uiterste best gedaan. Om zich aan te passen aan zijn schepselen. [5:29] Die een beeld zijn van God. Zoals ze geschapen zijn. En ik kan me zo voorstellen. God is God. Die is almachtig. Maar dat het best wat moeite gekost heeft voor hem. Om zo diep af te dalen. [5:41] In het denken van ons. Dat wij het zouden pakken. En wat zijn wij bevoorrecht als kinderen van God. Als u dat bent. Dat we Gods geest hebben ontvangen. [5:52] En die laat dan die woorden van God. Die voor ons in het Nederlands zijn weergegeven. Om daar de diepere diepte van te gaan ontdekken. [6:03] Nou zo'n geschiedenis mogen we vanmorgen beleven. Abraham. Werd door God geroepen. Hij moest uit zijn familie vertrekken. [6:16] 75 was hij. En hij ging naar het beloofde land. Dat God hem beloofd had. Naar Kanaan. Of hij daar ooit geweest is voor die tijd. [6:27] Weet ik niet. Het zou best kunnen. Maar in ieder geval. Hij moest op pad gaan. En ja. Dan ging hij in gehoorzaamheid. Stel dat de Heer het tegen u zegt. [6:39] Tegen jou zegt vandaag. Van ik wil dat je naar Noord-Korea gaat. Waarom heren? Omdat ik het wil. Als de Heer dat nou eens tegen u zou zeggen. [6:51] Tegen mij zou zeggen. Zou je het dan doen? Nou je zou hem te beginnen kijken. Zo zou ik het tenminste doen. Of het echt wel de stem van de Heer is die dat tegen me zei. [7:02] Nou Abraham wist het kennelijk. Die had een denk ik. Misschien een vertrouwelijke omgang met de Heer. Misschien ook niet. Maar het werd hem duidelijk. De Heer sprak tot hem. Ga uit uw land en uit uw vaders huis. [7:15] Naar datgene. Naar dat land wat ik u wijzen zal. En hij ging in gehoorzaamheid. Dat valt niet mee voor een mens. Om gehoorzaam te zijn aan God. [7:26] Aan de schepper van hemel en aarde. Ja. Als je één gehoorzamer zou. Dan is het dan eigenlijk God wel. De God van de Bijbel. Alles wat hij geschreven heeft. [7:39] Is van de God van de Bijbel. Het zou eigenlijk niet moeilijk moeten zijn. Om hem voor honderd procent te geloven. Want als er één te geloven is. [7:50] Te vertrouwen is. Is er wel God van de Bijbel. Nou Abraham deed het. En die ging naar Kanaan. En hij stopte zo'n beetje in het centrum van Kanaan. [8:02] In Sichem. In het huidige Nabloes. Dat was niet zomaar een plek. Die had God bepaald. [8:13] Vanmorgen mocht ik gesprek hebben met een broeder. Over de hemelse regisseur. Als kind van God weet je daar iets van. Van die hemelse regisseur. [8:24] In je eigen leven. Die laat je soms op plekken komen. Die je van tevoren niet had gedacht. Die laat je in contact komen met mensen. Die je helemaal niet kende. [8:35] En dan ineens ga je iets merken van het geweldige plan van God. Met jou. Hier op de aarde. Of Abraham het beseft heeft. [8:46] Waarom dat hij in Sichem moest gaan staan. Gaan stoppen. De eerste pleisterplaatsen weet ik niet. Misschien heeft hij het later begrepen. Maar wij zullen het vanmorgen in ieder geval wel begrijpen. [8:58] Waarom hij in Sichem moest gaan staan. En ieder die daar wel eens geweest is. In Israël. Tegenwoordig noemen ze dat de Westbank. [9:09] Natuurlijk ook ons om het zo te noemen. Maar goed ze noemen het zo. De Westbank. Dan weet je waar Sichem. Waar Nablus ligt. Tussen twee bergen. Tussen de bergen Gerizim. [9:22] En de Ebal. Nou je gaat niet naar de berg Ebal. Maar je gaat als je daar naartoe gaat naar de berg Gerizim. Prachtig groen. [9:32] Bomen. Keimakkelijk komen. De berg Ebal is een rots. Gewoon steenachtig. Daar groeit weinig tot niks. [9:43] En dat verschil zie je gelijk. Je staat daar tussen de bomen. Prachtig hoog op de Gerizim. Het is allemaal groen. En je kijkt zo over het dal heen. En je ziet daar die kale Ebal. [9:56] Die berg. En als je naar beneden kijkt. Zie je Nablus. Sichem. Sichem. Abraham moest dus staan tussen twee bergen. De bergen Ebal. [10:08] En de Gerizim. Of ze toen al die naam hadden. Weet ik niet. Maar waarschijnlijk wel al. Daar moest hij stoppen. De eerste plek in Israël. [10:20] Bij Sichem. Tussen de Gerizim. En de Ebal. Dat niet alleen. Maar ook God had de datum bepaald. [10:31] Waarop die moest staan. En ook dat zal hij waarschijnlijk niet begrepen hebben. Trouwens. Waarmee of die datum er al helemaal was. [10:42] Maar dat kwam later wel naar voren. Een datum. Een bijzondere tekst. Er zijn van die bijbelstukjes. Van die tekst in de Bijbel. Waar je overheen leest. [10:53] Nou. Naar vanmorgen niet meer. Exodus 12 vers 41. Het volk Israël was net uit Egypte vertrokken. Ze hadden het paasga voor het eerst gevierd. [11:08] De doodsengel was langs hun huis gegaan. Als daar de deurpost en de bovendorp met bloed bestreken waren. En ze hadden het paasga gevierd. [11:19] Ze hadden het lam opgegeten geslacht. En dan staat er in Exodus 12 vers 41. En na 430 jaar. [11:32] Juist op de dag af. Gingen al de legers garedesheren uit het land behiepte. Dat kleine zinnetje. Tussenzinnetje. Op de dag af. [11:43] En na 430 jaar. Juist op de dag af. Gingen ze uit Egypte. Juist op de dag af. Welke dag was dat? Dat was volgens de Joodse kalender. [11:55] De veertiende Nissan. De veertiende Nissan. Moet je maar even onthouden. Wil je veel van de Bijbel gaan begrijpen. Moet je de Joodse kalender leren. [12:08] Want de Bijbel gaat uit van de Joodse kalender. Dan vallen heel veel dingen op zijn plek. Als je de Joodse kalender kent. En de veertiende Nissan is de veertiende dag van de eerste maand in Israël. [12:22] Van de Bijbelse jaartelling. In september heb je de, hoe noem je dat, de reguliere jaartelling. In Tisri. Maar hier, de veertiende Nissan. [12:35] En precies 430 jaar daarvoor was er eigenlijk iets gebeurd. Nou, ik ga dat niet uitleggen hier. Wil je het weten? Het is een beetje technisch. [12:46] Laat ik achterwege. Maar precies 430 jaar daarvoor. Was het dat Abram daar ging staan. Tussen die berg Ebal en de Gerizim. [13:00] Wat gebeurde er op de veertiende Nissan nog meer? 2000 jaar later. Toen werd de Heer Jezus gekruisigd. Als het paars lam. [13:12] De veertiende Nissan was dat. En Abram moest 430 jaar. Voor de uitocht uit Egypte. [13:23] Daar gaan staan tussen die twee bergen. God had het bepaald. Want God wilde dat Abram daar iets ging uitbeelden. Op die veertiende Nissan. [13:34] En Abram wist echt niet dat 2000 jaar later. Op de veertiende Nissan. Daar op het kruis van Golgotha. De Heer Jezus zou hangen. Om daar voor de zonde van de wereld. [13:47] Met zijn leven te betalen. Abram stond daar en hij bouwde daar een altaar. Hij zocht een hoeveelheid stenen bij elkaar. En hij maakte daar een massieve tafel van. Een altaar. [13:58] En hij ging daar een offer brengen. Natuurlijk was het een lam. Als je de Heer een beetje kent. [14:09] Dan weet je dat het offeren te maken had met het lam gods. Dat de zonde der wereld zou wegnemen. Het lam gods, de Heer Jezus. [14:19] En als er in het oude testament geofferd werd. Dan beeldde dat de Heer Jezus uit. En dan was het een lam. En Abram zal zonder meer uit de kudde een lam hebben gepakt. [14:30] Tussen die twee bergen. Er was iets bijzonders met die bergen. Mozes die richt daar de aandacht op. Ik ga naar, ja u bent het een beetje gewend van mij misschien, een paar teksten zomaar opslaan. [14:44] Deuteronomium 11 vers 29. Aan het eind van de woestijnreis, die veertig jaren woestijnreis. Mozes als het hoofd. Dan gaat, aan het eind daarvan gaat Mozes iets vertellen. [15:00] Deuteronomium 11 vers 29. En daar staat. Dus de berg Gerizim is gekoppeld aan de zegen. [15:24] En de berg Ebal is gekoppeld aan de vloek. Ik ga naar Deuteronomium 27. Deuteronomium 27. Eerst vers 4. [15:38] Zegt Mozes. Als gij dan de Jordaan overgetrokken zijt, zult gij deze stenen ter aanzien waarvan ik u heden opdracht geef, op de berg Ebal oprichten en met kalk bestrijken. [15:52] Ga ik verder met de versen 12 en 13. Wanneer gij de Jordaan overgetrokken zijt, zullen zich op de berg Gerizim opstellen om het volk te zegenen. [16:03] En dan komen de stammen. Simeon, Levi, Judah, Isschar, Jozef en Beemim. En op de berg Ebal zullen zich opstellen om te vervloeken. De stammen. [16:15] Ruben, Gad, Azer, Zebulon, Dan en Naftali. Is een opdracht van Mozes aan het volk Israël. Als ze dus het land binnenkomen, moeten ze gelijk gaan naar de berg Ebal en naar de berg Gerizim. [16:31] En toen ze het land binnenkwamen, en dan ga ik naar Joshua 8. Joshua 8. Ik zal je niet al te veel vermoeien met heel veel bijbelteksten, maar een paar moeten er toch wel komen. [16:46] Joshua 8, eerst vers 30. Toen bouwde Joshua een altaar voor de heren, de God van Israël, op de berg Ebal. Ik ga verder met vers 33. [16:56] Geheel Israël nu, zijn oudsten, de opzieners en zijn rechters stonden aan weerszijden van de ark tegenover de Levitische priesters, die de ark des verbonds des heren droegen. [17:09] Zowel vreemdelingen als geboren Israëlieten. De ene helft tegenover de berg Gerizim en de andere helft tegenover de berg Ebal, zoals Mozes de knecht des heren vroeger geboden had om het volk te zegenen. [17:24] Tot zover deze schriftlezingen. Twee bergen. Abram wist daar niks van. [17:37] Dat er honderden jaren later Mozes bevel zou geven om naar die bergen te gaan. Maar God als de hemelse regisseur wist dat wel. En Abram moest tussen die twee bergen stilhouden. [17:49] De Ebal, de berg van de vloek. En de Ghorizim, of de Gerizim, de berg van de zegen. Ebal betekent, als je dat omzet van het Hebraaus naar het Nederlands, steenachtig. [18:04] Nou, ik zei het al. Als je daar geweest bent, weet je wat dat betekent. Een steenachtige berg. Kaal. Onvruchtbaar. Door en doods. En de Gerizim, als je dat omzet dat woord naar het Nederlands, dan betekent dat verlaten stad. [18:21] Een stad zonder inwoners. En daar staat Abram met zijn altaar. Tussen de berg van de vloek en de berg van de zegen. [18:35] Dat wist hij niet. Maar God wel. En wij sinds vandaag ook. Daar staat Abram tussen God de rechtvaardige en God de barmhartige. [18:49] God die geen zonde door de vinger kan zien. En God die zijn liefde kwijt wil. En om dat te kunnen bewerken, was daar een offer nodig. [19:02] Het kruis van Christus. Om te beantwoorden aan Gods recht. Moest er iemand gedood worden? Moest er iemand in de plaats van verloren zondaren sterven? [19:17] Iemand met mensenbloed, maar die geen zonde gedaan had. Want omdat hij geen zonde gedaan had, kon hij al onze zonden op zich nemen. [19:28] En kon hij beantwoorden met zijn offer aan het recht van God. Het oordeel trok over hem heen. En toen dat voltrokken was, kon God de barmhartige zijn liefde kwijt. [19:45] Er was aan zijn recht beantwoord. En hij kon zijn liefde schenken aan die verloren zondaren. Om ze te behouden. Voor eeuwig te redden. En Abram stond daar. [19:58] Tussen God de rechtvaardige en God de barmhartige. En hij mocht het uitbeelden met zijn altaar, met zijn offer. Het lam Gods, dat lammetje, dat daar geslacht werd. [20:10] Hij beelde daar Gods werk op het brandofferaltaar uit. We lezen helemaal niks dat Abram daar iets zei. Hij deed het alleen maar. [20:21] Ik zal nooit vergeten, jaren geleden, dat we ten oosten langs die twee bergen heen reden. De eeuwbal aan onze rechterhand en de gerizim aan onze linkerhand. [20:31] En daartussen lag het vroegere Sychem. En toen we daar reden, toen kwamen daar donkere rookwolken tussen die twee bergen op. Het leek of we 4000 jaar terug de geschiedenis ingingen. [20:46] Toen we daar stil gingen staan. Twee bergen, de eeuwbal, de gerizim. En het was alsof Abram daar zijn brandofferaltaar had aangestoken en de rook naar boven ging. [21:00] Indrukwekkend, zoiets vergeet je nooit meer. Dat de hemelse regisseur dat toen zo regisseerde. Dat op dat moment, een kwartier later was er waarschijnlijk geen rook meer geweest. [21:11] Een kwartier daarvoor ook niet. Dat op dat moment rook er was. Later hoorden we dat Palestijnen autobanden in brand gestoken hadden. Nou, dat moesten ze ook eerlijk doen voor de groepje uit Nederland wat daar reed, ten oosten. [21:27] Het offer, het brandoffer als deel van God. Wat God daar gedaan heeft. Ik lees er een nieuw testamentische tekst bij. [21:39] Dat is gelijk de hele samenvatting van dat altaar tussen die twee bergen. Efeze 5. Efeze 5 vers 1 en 2. [21:51] Nieuw testamentisch. Efeze 5. Ik vanaf helemaal niet mee om het goud te vinden. Efeze 5 vers 1 en 2. [22:06] Er staat... Wees daarna volgers van God als geliefde kinderen. En wandelt in de liefde zoals ook Christus u heeft lief gehad. [22:17] En zich voor ons heeft overgegeven als offergave. Een slachtoffer. Gode tot een welriekende reuk. Dat is de toepassing van dat offer op dat brandofferaltaar bij Sige. [22:38] Tussen die twee bergen. Dan lezen we verder. Ik ben weer terug naar Genesis 12. Daar staat... Toen brak hij van daarop vers 8 naar het gebergte ten oosten van Bethel. [22:52] En spande zijn tent met Bethel tegen het westen en Ai tegen het oosten. En hij bouwde daar een altaar voor de heren en riep de naam des heren aan. Abram had geofferd daar bij Sige. [23:06] En toen ging hij een dagreis naar het zuiden. Zo'n 30 kilometer in zuidelijke richting. En toen kwam hij te staan tussen twee plaatsen. De plaatsen Ai en Bethel. [23:20] Daar ging hij tussen staan. En hij bouwde daar weer een altaar. En daar gaat hij wel wat zeggen. Want er staat... [23:30] En hij riep daar de naam des heren aan. Dat lezen we niet bij Sige. Dat lezen we wel hier. Weer een unieke plek. Door God zelf uitgekozen. [23:42] Abram zal het niet geweten hebben waarom daar. Maar de hemelse regisseur wist het wel. Want er was ook nog een tweede deel wat hoorde bij het brandofferaltaar. [23:56] Bij Sige was het Gods kant. Een Gods deel. God heeft alles in orde gemaakt om een mens te kunnen behouden. Daar kan niks meer aan toegevoegd worden. [24:07] Het is volbracht en het is volmaakt. Wat de Heer Jezus gedaan heeft op Golgotha. Met zijn kruis en met zijn opstanding uit de doden. Voor 100% is de weg vrijgemaakt tot het vaderhart. [24:21] Alleen je komt er niet automatisch. Er moet wat gedaan worden. Van mensenkant. En daar wijst dat tweede altaar op. Tussen Ai en Bethel. [24:34] Ai, als je dat woord omzet naar het Nederland, betekent het puinhoop. Puinhoop. En Bethel, als je het omzet naar het Nederlands, dat woord, betekent het het huis van God. [24:46] Huis van God. Toen de satellieten uitgevonden waren. En ze heel hoog de lucht ingingen. [25:00] Hoger dan vliegtuigen konden. En ze op 930 kilometer hoogte een foto maakten. Toen zag je Israël als een klein stukje land. [25:12] En je kon, toen die foto's ontwikkeld waren, kon je precies zo zien aan de, ja het is daar heuvelachtig. Met caravan en kloven van alles en nog wat. [25:22] Dus je ziet allerlei lijntjes zie je op die kaart. Op 930 kilometer hoogte zag je dat Israël. En op de plek waar Bethel ligt, daar kon je vier Hebreeuwse letters onderscheiden in de kerven van het landschap. [25:43] De naam van God, J-H-B-H. In het Hebreeuws. Bij Bethel. Huis van God. En God had zelf ingekerfd daar in de heuvels rondom Bethel. [25:58] Zijn naam. J-H-W-H. Hoe kom je nou in het huis van God? Je bent van natuur een puinhoop. [26:09] In zonde ontvangen en geboren. De erfenis van Adam en Eva meegekregen. Zonder nieuw leven. Zonder je overgave aan de Heer Jezus. [26:21] Zou je nooit een huis van God worden? Daar is een altaar. Tussen Ai en Bethel. En hoe word je nou een kind van God? [26:33] Nou heel eenvoudig. Adam en Eva moesten iets nalaten. Om eeuwig leven te houden. Ze mochten van één boom niet eten. [26:45] Als ze dat niet gedaan hadden, hadden ze eeuwig leven gehouden. Wij moeten één ding doen. Om eeuwig leven te krijgen. Eén ding doen. [26:55] Om eeuwig leven te krijgen. Geloof in het volbrachte werk van de Heer Jezus. Geloof in het volbrachte werk. Maar één weg is tot behoud. [27:06] En dat is zijn offer op het kruis van Gogota. En zijn opstanding uit de doden. Geloof in het volbrachte werk van de Heer Jezus. [27:18] Je overgeven aan hem. Vergeven aan hem van de Heer Jezus. Hier ben ik. Abram riep daar de naam des Heren aan bij dat tweede altaar. [27:30] Hij sprak de naam Yahweh uit. En hij geloof in zijn God. Als je geloof in de Heer Jezus. Dat hij de weg, de waarheid en het leven is. [27:45] Als je hem gelooft op zijn woord. Wat hij gezegd heeft. Die in mij geloofd heeft eeuwig leven. Er komt alle tot mij die vermoeid en belast zijn. En ik zal u rust geven. [27:56] Als je dat gelooft. Als je hem gelooft. Ik ben de opstanding in het leven. En dat leven zei hij tegen Marta. En hij vroeg. Geloof je dat? En Marta zei. [28:06] Ja, ik geloof het. Dat jij de zoon van de levende God. Als je gelooft dat de Heer Jezus de enige redder is. Dan lig je daar op het brandofferaltaar tussen. [28:19] I am Bethel. Van Heren, hier ben ik. Ik geef mezelf geheel volkomen. Alle facetten van mijn leven. [28:30] Leg ik in uw handen. Hier heb je me. En ik dank u. Dat u me wil hebben. En ik dank u. Dat u iets nieuws van mij maakt. [28:42] Hier ben ik. Dat heeft Abram gedaan. En hij riep de naam des Heren aan. Maar weet je. Dat is nou net iets wat de duivel niet wil. En dat zien we ook bij Abram gebeuren. [28:55] Terwijl hij daar bezig is. Om zijn leven voorkomen in de handen van het Nieuw Testament. In de handen van de Heer Jezus te leggen. Is er een hongersnood in het land. Ik heb het overgeslagen in Matthäus. [29:06] Of in Genesis 12. Maar toen kwam er hongersnood. En tijdens het offer van Abram. Trok hij naar het zuiderland. En ging hij naar Egypte. [29:17] Het land van opperste duisternis. Had daar geen opdracht van gekregen. Van zijn hemelse regisseur. Hij ging daar naartoe. Zelfstandig. En als een kind van God. [29:30] Afwijkt. Van het plan van God. Dan kan je erop wachten. Dan gaat het fout. Dan moet je gaan liegen. Dan moet je in kronkels gaan brengen. En je komt duisternis tegen. [29:42] Dat gebeurde bij Abram. U moet het zelf maar lezen. U leest zo stuk 12 van Genesis. Maar ik ga helemaal door. Hij komt in Egypte. En hij had zo eens al naar Sari gekeken. [29:55] Zijn vrouw. Nou tjong. Knap wijfie. En hij wist ook wel ongeveer. Hoe dat het leven daar in het oosten eruit zag. Hij zegt. Straks zit ik in Egypte. [30:05] En dan pikt die faro Sari mijn vrouw in. En om dat te kunnen bereiken. Dan maakt hij mij een kopje kleiner. En dat is ook niet alles. Ach. Dan was hij maar in Cana gebleven. [30:16] Of had hij al die bezorgen niet gehad. Dus hij zegt tegen Sari zijn vrouw. Zeg tegen in Egypte dat je mijn zuster bent. Had nog wel een beetje gelijk. [30:27] Want het was halfzuster. Zegt hij mijn zuster bent. Niet dat je met me getrouwd bent. En zoals Abram al dacht en bang voor was. De faro die zag Sari. [30:37] Ze was wel eens wel 65. Maar ze was een knappe vrouw. En binnen de kortste keren. Zat ze toch een beetje in het paleis van die faro. Maar God die waakt over zijn kinderen. [30:49] Ik vind dat zo heerlijk. Je mag dan fouten gemaakt hebben als kind van God. Maar we hebben wel een hemelse vader. Die zijn kinderen in de gaten houdt. Abram werd door die God ook in de gaten gehouden. [31:00] En terwijl Abram al zo'n beetje de bruidsgat binnen had. Van Sari. Want natuurlijk. De broer van Sari. [31:13] Die moest natuurlijk wel. Tegemoet gekomen worden. En Abram. Die had al intussen Hagar als dienstmeisje gekregen. En goud en zilver. [31:23] Weet ik veel wat. Toen werd het toch faro duidelijk. Dat Sarai. De vrouw van Abram was. Je kan als kind van God fouten maken. [31:35] En God vergeeft die fouten. Maar dat wil niet zeggen. Dat je niet met de gevolgen opgescheept blijft zitten. Dat kan zomaar wel. En dat was bij Abram het geval. [31:47] Abram. Want toen hij terug ging. Naar het zuiderland. Terug ging naar de plaats waar hij God verlaten had. Tussen Ai en Bethel. Had hij wel. [31:58] Had hij wel Hagar meegenomen. En tot op de dag van vandaag. Vindt de strijd tussen Hagar en Israël plaats. Ismael. Kind van Hagar. [32:09] En Israël. Arabieren. Israël. Tot op de dag van vandaag. Door dat eigenhandige optreden van Abram. Toen. Vierduizend jaar geleden. [32:21] En wat gaat God doen? Als je van zijn weg afgaat. Dan brengt hij je terug. Op de plek waar je hem verlaten hebt. Als je een fout gemaakt hebt. En je wilt goed maken. [32:31] Maak het dan goed op de plek waar je het fout gedaan hebt. Gaat daar terug. Heb je met iemand ruzie gekregen. Bij iemand thuis. Wacht er niet tot die ander bij jou komt. Nee. [32:42] Dan ga jij naar het huis van diegene. Wat misliep. En zo doet de Heer het ook. Hij heeft dat hier duidelijk gezet. We gaan naar hoofdstuk 13. We komen tegen. God die brengt Abram weer terug. [32:53] Tot die plaats. Tussen Ai en Bethel. We lezen het in Genesis 13 vers 4. En daar riep hij opnieuw de naam des Heeren aan. [33:09] En dat is goed dat je dat voor jezelf afgerond hebt. De naam van de Heer hebt aangeroepen. Als ik u zou vragen. Weet u nog wanneer. [33:21] U uw leven hebt toevertrouwd aan de Heer Jezus. Weet u dat nog wanneer. Weet u nog hoe dat u dat gezegd hebt. Hoe dat u zich een beetje voelde toen. [33:34] Zeg ja dat weet ik eigenlijk niet. Het is zo geleidelijk gegaan. Ik denk toch dat er een moment in uw leven moet zijn dat u gezegd hebt tegen de Heer Jezus. [33:44] Van de Heer Jezus hier ben ik. Neem mij. Breek mij. Zend mij. Vul mij. Iets dergelijks. Maar dat u het weet. Dat u weet gedank te hebben voor het machtige verlossingswerk van de Heer Jezus. [34:00] Voor jou persoonlijk. Dat u dat weet. Zo belangrijk. Misschien zeggen ja dat heb ik toch nooit zo bewust gezegd. Dan wordt tijd uit vandaag doet. Want weet je dan kan je je agenda schrijven. [34:13] Op 23 juli 2017 heb ik heel bewust hoorbaar voor mijzelf. Misschien wel zichtbaar. Mijn hart en leven toevertrouwd aan de Heer Jezus. [34:25] En als je dan ooit een keer gaat twijfelen dan kijk je naar die agenda. Dan zeg je toen heb ik oprecht mijn hart en leven aan de Heer Jezus gegeven. Dat heeft Abraham gedaan. Die heeft dat afgerond. [34:35] En hij behoorde in zijn eigen beleving. In zijn denken, in zijn voelen. Behoorde die de Heer Jezus toen. En werd hij een huis van God. Een betel. [34:47] Met elkaar zijn we ook een betel. Een huis van God. Nieuw Testamentische gemeente. Het lichaam van Christus. Maar zelf persoonlijk mag je dan een huis van God zijn. Waar Gods geest in woont. [34:59] Je hebt gedankt. Voor het kruiswerk op Gogota. Je hebt gedankt. Voor de opstanding van de Heer Jezus uit de doden. Je hebt gedankt. Voor zijn hemelvaart. En dat u nu zit aan de rechterhand van God. [35:10] Om je belangen te behartigen in de hemel. Onze voorspraak. Ons leven. Ons alles. Onze Heer. Je hebt ons bedankt. Bedankt voor alles. En we gaan in het huis van God zijn. [35:21] Een huis van God. Waar Gods geest in woont. Ik heb vanmorgen even mijn mond gehouden met. Ik had het wel voor in het algemeen kunnen meezingen. [35:33] Maar vernieuw mij. Hebben we gezongen. Vernieuw ons. Ik had het best mee kunnen zingen. Maar dan had ik het voor jullie gezongen. Want weet ik. Al ruim 40 jaar geleden. [35:48] Heeft de Heer mij vernieuwd. Ja. Dan vraag ik dat niet opnieuw. Want dan zou ik een demonstratie geven van ongeloof. Want ik leef uit de vaste zekerheid van het geloof. [36:00] Dat ik toen al vernieuwd ben. Op mijn 27ste. En uit die zekerheid leef ik. En ik mag weten door genade Gods geest ontvangen te hebben. Ik zal nooit bidden om Gods geest om die te krijgen. [36:13] Want die heb ik al meer dan 40 jaar. In mijn hart. En één keer een jaar te ontvangen. Gaat die nooit meer uit. Vernieuwen van denken. [36:24] Daar ben ik het helemaal met je eens. Vernieuwen van denken. Ik heb het niet goed begrepen. Nu wel. Maar ik kon wel gelijk mijn boodschap kwijt. Maar dat je weet Gods geest ontvangen te hebben. [36:36] Dan bid je niet meer om Gods geest. Maar dan dank je ervoor dat die je tot de volle waarheid leidt. Dat die je laat getuigen van de hoop die in je is. [36:48] Dat je door Gods geest die in je zit. Als huis van God. De Heer Jezus mag verheerlijken in alle facetten van je leven. Dat is Ai en Bethel met het offer daartussen. [37:01] Ik kom even bij de broeder terug. En ik denk dat het heel prachtig is. Romeinen 12. Vers 1 en 2. Romeinen 12. [37:16] Vers 1 en 2. De samenvatting. Van het brandofferaltaar. Veraltaar tussen Ai en Bethel. Ik vermaat nu dan broeders met een beroep op de barmhartigheden van God. [37:29] Dat gij uw lichamen stelt tot een levend, heilig en gode, welgevallig offer. Dit is uw redelijke eredienst. Dan wordt niet gelijkvormig aan de wereld. Maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken. [37:43] Omdat gij mogen erkennen wat de wil van God is. Het goede, welgevallige en volkomene. Gelijk de samenvatting ook van de broeders. Een vernieuwing van ons denken. [37:54] En we hebben ons lichaam gesteld. Tot een levende, heilige en gode, welgevallig offer. Dat gebeurde daar tussen Ai en Bethel. [38:05] En dan het derde altaar. Abraham ging een aantal dagreizen verder naar het zuiden. En hij kwam in Hebron uit. Hebron betekent gemeenschap. [38:21] Gemeenschap met God. En dat waren de eikenbossen van Mamre. En Mamre betekent vettigheid, levenskracht. Ja, als je weet een huis van God te zijn. [38:34] Als je weet van het volbrachte werk op Golgotha. En dan ga je met levenskracht verder. En dan ga je weer een altaar bouwen. Dat is een reukofferaltaar. [38:47] Nou geen brandofferaltaar weer. Maar een reukofferaltaar. Maar een reukofferaltaar. En we vinden dat altaar in Hebreeën 13 vers 15. Ik zal het hier voorlezen. [39:01] Daar staat het volgende. Laten we dan door hem Goden voortdurend een lof offer brengen. [39:12] Namelijk de vrucht, onze lippen, die zijn naam beleiden. Dat gebeurt bij Hebron. Daar gaan wij de heren aan bidden. Daar gaan we hem bedanken. [39:24] Daar gaan we ook bemiddelen. Daar staan we dan als geestelijke priesters. Wij het reukofferaltaar. En wat hebben wij veel te danken. [39:35] Wat een genade. Wat een liefde. Wat een zegen ontvangen wij in de Heer Jezus. In de Heer Jezus hebben we alles ontvangen. [39:46] Alles. Door zijn geest is Gods liefde in ons hart uitgestort. In het huis van God. Je bent een tempel geworden van de Heilige Geest. [39:58] Daar is Gods liefde in uitgestort. Dank u wel heren. Voor uw liefde in mijn hart. Die agape liefde. En gelijktijdig komt dan het gebed heren. Mag ik die liefde ook in mijn hart ruimte geven. [40:13] Zodat het zichtbaarder wordt. Zodat het alle facetten van mijn leven kan gaan beheersen. Zodat ik niet alleen maar houd van die aardige broeders en zusters. [40:25] Die me zo nu en dan over mijn kuif strijken. Maar dat ik ook houd van die broeders en zusters. Met een wat iets moeilijker karakter. Heer dat die liefde mag uitgewerkt worden. [40:38] Ook naar het verlorene toe. Dat ik net zoals u Heer Jezus. Met innerlijke ontferming bewogen bent. Over degene die verloren zijn. Heer dat ik mag gaan houden van die Palestijnen. [40:50] Met zoveel haat in hun hart voor Israël. Want zonder u zijn ze ook verloren. En dat geldt ook voor Israël. Als de Joden niet hun hart aan leven aan de Heer Jezus toevertrouwen. [41:02] Zijn ze ook verloren. Dat je met innerlijke ontferming bewogen wordt. Over die hindoe. En noem maar op. Met innerlijke ontferming bewogen met pechtold. [41:14] En met die andere genen die proberen een kabinet samen te stellen. Onze regeerders. Met innerlijke ontferming. [41:25] We hebben die liefde ontvangen. En dan kunnen we alleen maar danken dat bij het reukofferalta. Dank u wel. Dat ik dat heb gekregen. Ik. Van natuur een verloren zonder. [41:38] Maar nu door Gods genade. Een koninklijk kind. Door de Vader bemind. Dat ga ik bemiddelen. Voor mijn geloos broeders en zusters. Ik zie hun noden. [41:49] Ik zie hun worstel in. En zonder dat iemand het weet. Ga ik als een bemiddelende priester voor hen in de pres staan. Wees u met mijn broeder. [42:01] Met mijn zuster. U weet dat ze het zo moeilijk hebben. En in je hart weet je het. Dat die hemelse vader bij hen is. Maar je vraagt het wel. [42:11] Of dat ze zijn kracht en zijn nabijheid mogen ervaren. Dat ze het mogen zien. Dat midden in de druk. Het warme pottenbakkers handen zijn. [42:23] Van die levende God. Die hen kneedt. Die hen vormt. Zodat ze op de Heer Jezus gaan lijken. Meer op de Heer Jezus gaan lijken. Dan bidden we om zoveel mensen om behoud. [42:35] En dan weten we het. God is langmoedig. Staat er in 2 Peter 3 vers 9. God is langmoedig. [42:47] Jegens ons. En dan gaat het over zijn wederkomst. God is geduldig. Jegens ons. Niet willende dat enige verloren staat. Staat erbij. [42:57] Ik weet zeker. Dat er gebeden liggen bij jullie. Voor ongelovige mensen. Misschien wel een kind van je. Kleinkinderen misschien. [43:10] Je buren. Een collega mogelijk. Daar bied je voor. Want je weet. Als ze de Heer Jezus blijven afwijzen. Komen ze in de evengram zaligheid terecht. [43:21] En je bidt ervoor. God is langmoedig. Jegens ons. Geduldig. Jezus. Niet willende dat die gebeden niet verhoord zouden worden. [43:33] En daardoor wordt zijn wederkomst. De wederkomst van de Heer Jezus misschien nog wel uitgesteld. Door gebeden van u. Van mij. Die nog niet verhoord zijn. Omdat degene voor wie je bad. [43:46] Die Jezus nog steeds. Buiten hun leven hebben gehouden. En God is zo geduldig. Die roept. En die trekt. Straks in de hemel. [43:57] Daar ga ik mee eindigen. Dan zult u merken als kind van God. Dat je niet voor niks hebt gebeden. Al de gebeden. [44:09] Van ons. Worden bewaard. En als we straks in de hemel zijn met een verheerlijk lichaam. Persoonlijk denk ik dat de tijd best aanstaande is. [44:22] Waarschijnlijk de eerste preek dat ik hier was. Was eigenlijk hetzelfde gezegd. Maar hou er rekening mee. We zijn er dan wel al een paar jaar dichterbij. En het kan zomaar elk moment gebeuren. Wanneer je al die tatoe's ziet. [44:36] Die tatoeages. Geen mens vindt straks vreemd meer om een merkteken te krijgen. Want ze hebben het nu al. Niet alleen in Nederland. Maar wereldwijd. In een paar jaar tijd. [44:46] Het heeft een gigantische vlucht genomen. Het zijn zomaar van die kleine dingen waar je op let. Zo zijn het in de dagen van Noach. En het zal zijn in de dagen van Lot. [44:58] Homo huwelijken. Dat is gewoon in de dagen van Lot. En daarmee wordt. Dat is een van de ergste zonden. Waarom? God die heeft de mens geschapen naar zijn beeld. [45:10] Man en vrouw schiep hij ze. Dat is de identiteit van God. Man en vrouw schiep hij ze. De identiteit van God. Man en man en vrouw en vrouw. [45:22] Is een aanpasting van de identiteit van God. In die tijd zitten we nu. Daar huiver je van als je dat zo ziet. Dat is een van de ergste dingen. [45:33] Die God aan kan doen. Zijn identiteit wordt veranderd. Door niet meer het mannelijk en vrouwelijk te nemen. Maar het mannelijk, mannelijk, vrouwelijk, vrouwelijk. Dat is er even zomaar tussendoor. [45:44] In die tijd zitten we. Waarmee ik aan wil geven. De Heer zou zomaar heel snel kunnen komen. En dan komen we daar. Als verheerlijk te gelovigen in de hemel. Er staat er in 1 Thessalonians 4 vers 16. [45:58] Dan zullen we altijd bij de Heer wezen. En hoe komt hij nou in de hemel naar voren? Als het lam. Als het lam staande als geslacht. [46:11] En dan staat er in openbaring 5 vers 8. En toen had de boek rondam. Dat lam. Onze Heer. Wierpen de vier wezens. En de 24 ouds is zich voor het lam neder. [46:24] Hebbende elk een citer. En gouden schalen vol reukwerk. Dit zijn de gebeden der heiligen. Rebbi ze. Straks krijgen we schaal in onze handen. [46:35] Met reukwerk daarin. Van het reukofferaltaar. En dan blijken dat onze gebeden te zijn. Het zal machtig zijn. [46:47] Als we daar liggen. Aan de voeten van het lam. En ik hoop dat u vast een beetje oefent hier op de aarde. Door veel te liggen. Aan de voeten van de verheerlijkte Heer. [46:58] Onze Heer Jezus Christus. En als het verlangen in ons hart. Dat hij verheerlijk wordt. Aanbeden wordt in alle facetten van ons leven. En hoe kan het beter dan een volkomen uitlevering aan hem. [47:14] Heren. U behoort geheel mijn leven. U bent mijn Heer. U prijs ik tot in alle eeuwigheden. Amen.Stack carden. [47:25] Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens. odiens. Tot ziens. stronger. [47:36] Tot ziens. près 3 physically.