Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107412/samenkomst-18-juni-2017/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen allemaal. Ik wil met jullie Gods woord open slaan. [0:12] ! Dankjewel. Het is heerlijk om te zingen over een tijd waarin er geen tranen meer zullen zijn, geen pijn, geen vermoeidheid, geen verdriet. [0:51] Het is allemaal straks voorbij. We kunnen ons dat moeilijk voor de geest halen omdat al die gebrokenheid in welke vorm dan ook zo'n groot deel van ons leven uitmaken. [1:07] De een heeft daar meer mee te maken dan een ander, maar allemaal hebben we daar in meer of minder mate deel aan. En de laatste tijd zijn jullie hier in Bunschoten en wij vlakbij Hoefelaken dan ook wel bijzonder bepaald bij de gebrokenheid van het leven en bij de uitbraak, om het maar zo te zeggen, van zonde, van zelfzucht, wellust en wat voor woorden je dat ook mag geven. [1:42] En er zal een tijd komen dat daar geen sprake meer van is. Dat is toch heerlijk om naar uit te zien. [1:54] En wat is dat geweldig dat de heer Jezus Christus al die ellende op het kruis houdt in één keer in die drie uren dikke duisternis heeft weggedragen. [2:09] En het voor de Vader al niet meer bestaat, bij wijze van spreken. Dat is onvoorstelbaar. Ik wil met jullie de Bijbel openen opnieuw in het Oude Testament. [2:22] Jezus. Jezus. Joël is een kleine profeet, maar met een machtige boodschap. Want zijn naam betekent Yahweh is God. [2:34] En de heer Jezus leert ons in het Nieuwe Testament dat de God van deze wereld niet Yahweh is. De overste van deze wereld is de Satan. [2:45] In Genesis 3 heeft de mens de heerschappij die Yahweh God heeft ontvangen overgedragen door in zonde te vallen aan de Satan. [2:56] En hij is nu de overste van deze wereld. En dat merken we maar al te goed. Straks niet meer. [3:09] De heer Jezus zal zijn eigendom terug opeisen. Maar zover is het nog niet. Joël zegt Yahweh is God. 800 voor de geboorte van de heer Jezus. [3:21] Heeft hij geprofiteerd. Een van de profeten die naar Juda werd gestuurde. Twee stammen. Die ook afvielen van God. Die de zonde liever hadden dan het reine leven met Yahweh. [3:36] Een verbondsgod. En we willen nog een stukje opnieuw lezen. Na de vorige keer hebben we nagedacht over hoofdstuk 1 en 2.11. [3:47] En nu van 2.12 tot 2.27 wil ik met jullie lezen. Joël 2.12 tot en met 2.27. [4:03] Waar de volgende oproep staat. Een goddelijke oproep naar Juda toe. Dus Joël 2.12. [4:41] Zongerde. Zongerde. Zongerde. Zongerde. Zongerde. en een pleng offer voor de Heere uw God. Blaas de bezuin in Sion, kondig een vaste tijd af, roep een bijzondere samenkomst bijeen, verzamel het volk, heilig de gemeente, breng de oudsten bijeen, verzamel de kleine kinderen en de zuigelingen. [5:06] Laat de bruidegom uit zijn binnenkamer komen, de bruid uit haar slaapkamer. Laat de priesters, de dienaren van de Heere wenen tussen de voorhal en het altaar en laten ze zeggen, Ontzie uw volk, Heere. [5:21] Geef uw erfelijk bezit niet over aan smaad, zodat de heidenvolken over hen zouden heersen. Waarom zouden ze onder de volken zeggen, waar is hun God? [5:34] Toen nam de Heer het op voor zijn land en hij spaarde zijn volk. De Heer antwoordde en zei tegen zijn volk, zie, ik zend u het koren, de nieuwe wijn en de olie, zodat u ermee verzadigd wordt. [5:48] Ik zal u niet meer overgeven als voorwerp van smaad onder de heidenvolken. Ik zal die uit het noorden ver van uw weg doen. Ik verdrijf hem naar een door- en woest land. [6:01] Zijn voorroeden naar de zee in het oosten, zijn achterroeden naar de zee in het westen. Zijn stank stijgt op, zijn walm stijgt op, want hij heeft grote dingen gedaan. [6:12] Wees niet bevreesd land, verheug u en wees blij, want de Heere heeft grote dingen gedaan. Wees niet bevreesd dieren van het veld, want de weiden van de woestijn worden groen. [6:23] De bomen dragen hun vrucht, de wijnstok en de vijgenboom geven hun opbrengst. En u, kinderen van Sion, verheugen wijs blij in de Heer uw God, want hij zal u geven, de leraar tot gerechtigheid. [6:38] Wie zal regen u doen neerdalen, vroege regen en late regen in de eerste maand. De dorsvloeren zullen volkoren zijn, de perskuipen stromen over van nieuwe wijn en olie. [6:50] Ik zal u de jaren vergoeden, die de veldsprink aan, de jongensprink aan, de zwermsprink aan en de treksprink aan hebben opgegeten. Mijn grote leger dat ik op u had afgestuurd. [7:04] Dan zult u overvloedig en tot verzadiging eten, en de naam van de Heer uw God prijzen, die wonderlijk met u heeft gehandeld. Mijn volk zal voor eeuwig niet beschaamd worden. [7:17] Dan zult u weten dat ik te midden van Israël ben, dat ik de Heer uw God ben en niemand anders. Mijn volk zal voor eeuwig niet beschaamd worden. [7:27] Joël, jawel, is God. [7:41] Niet Baal, niet Astarte, niet al die andere afgoden die in het Oude Testament voortdurend weer voordringen. Maar jawel, de eeuwig getrouwe, de ik ben die ik ben, die ik zal zijn, die ik zijn zal, die is de God van Israël en van Juda. [8:00] Ja. Joël spreekt ten diepste en we hebben dat gevoeld hier als we het gelezen hebben en tot ons hebben toegelaten, dan voelen we Gods hart erin kloppen. [8:15] Gods barmhartigheid. En als er iets nodig is in deze wereld, in deze tijd, ten midden van de gebrokenheid, is dat wel barmhartigheid. [8:27] Een hart wat meeleeft, wat meevoelt, wat meeleidt, maar dat niet alleen wat ook kan meedragen en meehelpen de dingen te veranderen. [8:38] Dat is wat deze wereld behoeft, dat is wat wij als mensen behoeven, ook als gemeente van de Heer Jezus, hebben wij behoefte aan Gods barmhartigheid. [8:50] Zijn geweldige genade die in de Heer Jezus is geopenbaard. De indeling van het boek, zoals we vorig keer hebben gezien, Goddelijk oordeel, die springhanenplaag, hoofdstuk 1, 1 tot 2, 11. [9:04] Vanmorgen zien we de Goddelijke oproep, hoofdstuk 2, 12, 27, het zojuist gelezen gedeelte. En de volgende keer nog een keer over de Goddelijke overwinning. [9:18] Maar nu naar Johal 2, 12, 17. Oproep tot bekering en tot berauw. Hoofdstuk 2, vanaf het begin, dat hebben we nu niet gelezen, maar vers 1 staat ook al blaas de bazuin in Sion. [9:34] En vers 12, en vers 15 komen we het nog een keer tegen, blaas de bazuin in Sion. Er zijn verschillende keren dat er over bazuinen wordt gesproken in de schrift. [9:48] In nummerie 10 vinden we dat terug. Misschien kan ik het even u voorlezen om te verstaan waarom dat daar ook genoemd wordt. Destijds toen Israël op weg was naar het beloofde land, hadden ze heel tocht door de woestijn. [10:07] Een grote gemeenschap van miljoenen mensen die rondom, al eens per stam ingedeeld werden, maar die dus ook een samenleving vormden. [10:18] En dan spreekt de Heer tot Mozes en zegt daar in nummerie 10, vers 1 en 2, maak voor u twee zilveren trompetten van gedreven werk moet u ze maken. Ze dienen u tot het samenroepen van de gemeenschap en tot het opbreken van de kampen. [10:35] Er waren twee trompetten. De ene die was om het samen te roepen en de andere was om ze te laten opbreken. Dus als er een signaal werd gegeven dan wisten ze wat er aan de hand was. [10:48] Dan moesten ze samen komen. Net als wat Joël zegt later in hoofdstuk 2. Grote mensen, priesters, kleine kinderen, zuigeling, bruid en bruidegom. [10:59] Allemaal samen komen. Luisteren naar wat de Heere God tot jullie wil spreken. En dat is denk ik ook voortdurend wat van een samenkomst uit moet gaan. [11:12] Dat daar het woord van God verkondigd moet worden. Dat daar Gods woord moet klinken omdat de Heere God iets tot ons te zeggen heeft. Destijds aan Israël om hen te leiden door de woestijn en te leren en te onderwijzen wat het leven is en wat dat leven inhoudt. [11:33] En wie God is, hem te leren kennen, maar ook jezelf leren kennen in al je kwetsbaarheid en zondigheid en zwakheid. En dat is nog steeds zo. Ook vanuit het Nieuwe Testament leren we dat een gemeente moet samenkomen. [11:47] En ook weer gaat opbreken. Ook weer zijn weg gaat. Ook weer op weg gaat. Ook weer de wereld ingaat. Met een boodschap van hoop. [12:00] Want als we de dingen om ons heen zien en als we mensen spreken om ons heen. Die misschien in dezelfde situatie als wij verkeren. Dan zijn zij vaak zonder enige hoop. [12:15] Het valt mij op. Als ik in het ziekenhuis zit opnieuw elke drie maanden. En mensen spreek met dezelfde aandoening chronische ziekte als ik heb. Dat de meesten van hen ook vechten. [12:29] En ook bezig zijn zich goed te houden om het maar zo te zeggen. En sterk te houden maar geen enkele hoop hebben voor de toekomst. Geen enkel vooruitzicht op een nieuw lichaam. [12:41] Op een hoop dat er een opstanding is vanuit de doden. Die de Bijbel ons verkondigt. En wat heerlijk is het om daarvan te getuigen in alle eenvoud maar ook in alle duidelijkheid. [12:54] De wereld kent dat ten ene male niet. En daarom komen we samen om in die hoop gesterkt te worden. [13:07] Om erop gewezen te worden. Om onderwezen te worden. En om gesterkt te worden in de zekerheid. Dat het woord van God het enige woord is van boven hier beneden. [13:21] Vol van waarheid. Vol van wijsheid. En hier kunnen we op om het zo te zeggen blind varen. Dit is ons levenskompas. [13:34] Dat moest het voor Israël ook zijn. Samenkomen en op weg gaan. Het is heel bijzonder dat Paulus in het Nieuwe Testament diverse nieuwe dingen krijgt geopenbaard. [13:52] Die in het Oude Testament nog verborgen waren en niet bekend. En als hij in 1 Corinthië 15 dat machtige hoofdstuk over de opstanding. [14:03] Aan het eind van dat hoofdstuk 1 Corinthië 15. Moet u eens meelezen. Hoe hij daar spreekt over de laatste bazuin. Dit hoort bij de eerste bazuinen. [14:17] Samenkomen, opbreken. Maar er zal een keer een laatste bazuin klinken. Zegt hij 1 Corinthië 15 vers 51 en volgende. Vers 50 zegt dan dit. [14:33] Maar dit zeg ik broeders. Dat vlees en bloed het koninkrijk van God niet kunnen beërven. We kunnen zo niet het koninkrijk van God binnengaan. Want dat is niet van vlees en van bloed. Dat is niet tijdelijk. [14:44] Dat is een eeuwig koninkrijk. En de vergankelijkheid beërft de onvergankelijke niet. Zie ik vertel u een geheimenis. Een mysterie staat er. Een mysterie om. Iets wat voor die tijd niet bekend geweest is. [14:57] Houd testament rap er niet van. Over de opname van de gemeente van Jezus Christus. Die kent de gemeente van Jezus Christus nog helemaal niet. Het lichaam van Christus is een openbaring aan de apostel Paulus. [15:09] Wij zullen wel niet alle ontslapen. Maar we zullen veranderd worden in een ondeelbaar ogenblik. In een oogwenk bij de laatste bazuin. [15:20] Immers die bazuin zal klinken. En de doden zullen onvergankelijk opgewekt worden. En ook wij zullen veranderd worden. Want dit vergankelijke moet zich met onvergankelijkheid bekleden. [15:30] En het sterfelijke moet zich met onsterfelijkheid bekleden. De laatste bazuin. Daar wachten we op. Tot die klinkt. Dan zullen alle gelovige doden opstaan. [15:44] Wij zullen, als we dan op dit moment nog leven, veranderd worden in een oogwenk. En zullen de heren tegemoet gaan in de lucht. 1 Thessalonians 4. Opgenomen worden. [15:56] Weg van deze verdorven wereld. Waar de gebrokenheid regeert. En de overste van de lucht is Satan is. Nu de heren, en dat was ook al bij Job het geval. [16:12] Wil een innerlijke verandering. En dat is door de hele Bijbel in hetzelfde. En geen uiterlijk vertoon. Al zijn er uiterlijke kenmerken. Zoals wenen en vasten. [16:23] En as op het hoofd. Bij de Israëlieten. Die daar een teken van waren. Maar altijd gaat het om het gescheurde hart. Niet om het gescheurde kleed. Je kan uiterlijk nog zoveel misbaar maken. [16:38] Er een show van maken. Bij wijze van spreken. Zoals de fariseeën er later van gemaakt hebben. Zonder dat je hart daarbij betrokken is. Dat kan. Het gaat God altijd om het hart. [16:51] De heren willen een innerlijke verandering. Uiterlijke vormen zijn ontoereikend. Geen halfslachtigheid. Dat is waar de Heer een gruwel aan heeft. Een volledige overgaaf aan hem. [17:03] Voor de volle 100%. Daarom zegt Romeinen 12 ook. Als Paulus toepast wat hij geleerd heeft. Met een beroep op de barmhartigheden gods. Dan heb je weer die barmhartigheden. [17:15] Stel je lichaam tot een gode welgevallig offer. Dit is je redelijke eredienst. Niets meer. En ook niets minder. Nou hoe? Hoe gebeurt dat? [17:28] Nou dat is door bekeren en door ombekeren. Dat is een verandering van denken en van doen. Het is wel heel bijzonder dat het woord in het Hebraeus. [17:39] Wat Joël gebruikt. En wat veel in het Oude Testament gebruikt wordt. En vertaald wordt met bekeren. Eigenlijk betekent dubbelvouwen. En ik zal u proberen dat een beetje te illustreren. [17:52] Omdat in eerste instantie dat niet echt duidelijk is. Maar ik heb hier een stukje karton. En dit is recht. Het gaat één kant uit. Maar als ik het dubbelvouw. [18:12] Dan gaat het terug. Dan keert het om. Dan gaat het niet langer die kant uit. Maar dan gaat het die kant uit. Dat is bekeren. [18:25] Dubbelvouwen. Niet diezelfde kant uit blijven gaan. Niet hetzelfde blijven doen. Niet hetzelfde blijven denken. De inhoud van je denken en je doen gaat veranderen. [18:37] Op grond waarvan? Enkel en alleen op grond. Van het onderwijs. Uit het woord van God. Dat je God leert kennen wie hij is. Dat je jezelf leert kennen. [18:50] Wie je bent van nature. Archelistig is het hart boven alles. Wie kan het kennen? Zegt Jeremia. En dat je hart vernieuwd wordt. Door de inwonende Christus. [19:01] En door de heilige geest. Dan krijg je een veranderd leven. Wat weer terugkeert tot de bron. Waarvan hij zich afkeerde. Dus bekering heeft altijd twee kanten. [19:17] Het is je afkeren van en toekeren naar. Dubbel gevouwen. En de houding die daarbij barst. [19:27] Is een mens die op zijn knieën ligt. Ook dubbel gevouwen. Als het ware. Klein gemaakt. Afhankelijk. Van de Heere God. [19:45] De uiterlijke teken. Kunnen erbij komen. Maar zijn niet van het allereerste belang. Nou de reden. Zie je in hoofdstuk 2 vers 13. [20:01] 2 vers 13. En scheurt uw hart en niet uw kleren. Bekeer u tot de Heer uw God. Want. Want geeft altijd een reden aan. Als er want staat. Dan is het daarop gebaseerd. [20:12] Want. Hij is genadig. En barmhartig. Geduldig. Rijker. Goede tierheid. Heeft berauw over het kwaad. Zo is God. Omdat God is wie hij is. En zo is zoals hij werkelijk is. [20:23] En beschreven wordt. Kun je rustig naar hem toekeren. Ook al heb je je van hem afgekeerd. Ook al heb je hem op het hart getrapt. Ook al heb je gezondigd tot. [20:35] En hem gekwetst. In zijn wezen. Je bent altijd welkom. Zoals de verloren zoon. Terugkeerde tot zijn vader. Omdat God is wie hij is. [20:50] Is een mens welkom. Altijd weer. Is dat niet geweldig. Joël moest dat Juda voorhouden. Juda die. Langer dan Israël. [21:01] Wat al in de ballingschap was gevoerd. Het volhield. Maar toch ook zich liet beïnvloeden. Door de Baals. Als starters. Door de afgoden. Die kinderoffers. [21:11] Vroeger zelfs. En ze gaven ze. Hun eigen kinderen. Hun eigen vlees en bloed. Die eisten de afgoden. Dat waren tyrannen. Vredeheersers. [21:26] Maar God is. Een God vol van bormhartigheid. Van liefde. Van genade. Goede tierenheid. Hij heeft berauw over het kwaad. En dat is heerlijk om te ervaren. [21:44] Nou. Vanaf 2.18 zien we de reactie van de heren. Kijk. Is God aan het woord. Die komt met oordeel. Maar ook met herstel. Vers 18. [21:57] Toen nam de heren het op voor zijn land en voor zijn volk. Hij spaarde het volk. En antwoordde. Zie ik zet u koren en nieuwe wijn en olie. [22:08] Enzovoorts. Enzovoorts. Letterlijk staat er dan eigenlijk zoals hier staat. Toen was de heren jaloers ijverig voor zijn land. En hij spaarde zijn volk. [22:19] Kijk. Er is een gezonde vorm van jaloersie. Jaloers is niet altijd negatief. Hoewel het dat wel kan zijn. [22:32] En dan eet het je op. Loers op iemand anders en zijn spullen. Dat is niet gezond. Maar als je getrouwd bent. [22:45] En je voor elkaar hebt gekozen. Dat betekent dat je voor een heleboel niet hebt gekozen. En dat betekent ook dat een ander van jou en van je vrouw of van je man moet afblijven. [22:59] En als er een ander wel aan hem zit. Of zij aan haar. Of zij aan hem. Of wat dan ook. Dan is het heel gezond om jaloers te worden. [23:10] En om te ijveren. En om te vechten. Dat is een gezonde jaloersie. En zo is de heren jaloers op zijn volk. Israël op Juda. Hij heeft met hen een verbond gesloten. [23:24] Zij is zijn vrouw geworden. En hij is jaloers. En hij is jaloers. [23:38] En dat zet je altijd aan tot ijver. God is ijverig. Ik zal. Ik zend. Ik verdrijf. Ik zal u niet meer overgeven. [23:50] Ik zal u in de noorden weg. Ik verdrijf hem naar. En de heren treedt op ten behoeven van zijn volk. Dat is haar redding. Als ze zich nou daar maar voor openstellen. [24:04] Als ze daar nu maar op vertrouwen. Dan komt het weer goed met Juda. Als ze dat niet doen. Als ze dat in de wind slaan. Dan zullen ze al nog weggevoerd moeten worden in ballingschap. [24:15] En dat gebeurt helaas. Vele, vele jaren later. Een mens is soms erg hardhoerend. Nu, God belooft alvast het herstel van Israël. [24:28] Als ziet hij dan over een hele periode heen. Van God is er in feite geen tijd. God weet vanaf het begin al hoe het allemaal eindigt. Hij overziet de tijd. Omdat hij de eeuwigheid bewoont. [24:41] Economisch herstel van Israël. Zie je hier aan naar voren komen. Wees niet bevreesd land. [24:52] Wees niet bevreesd dieren van het veld. De weiden van de woestijn worden groen. De bomen dragen vrucht. De wijnstok. Geef een opbrengst. En later ook het geestelijke herstel. Want er komt een leraar tot gerechtigheid. [25:06] Want wat is het probleem bij hen? Wat is het probleem ook bij ons? Als er problemen zijn. Dan is er ongerechtigheid in het leven gekomen. [25:18] Onrecht. Tekort aan gerechtigheid. Gerechtigheid is dat wat aan Gods bedoeling beantwoord. Ongerechtigheid, onrecht is dat wat dus niet aan Gods bedoeling en wil beantwoord. [25:34] En wat tegen zijn wil ingaat, is ten diepste ook slecht voor zijn schepselen. Dat kan niet anders. Want we zijn uit zijn hart en hand voortgekomen. [25:46] We horen bij hem. Dat zal gebeuren, zegt de Heer. En wat hij belooft, zal geschieden hoe de mens en hoe Israël zich ook gedraagt. [26:00] Nou, nog even terug die springkaan, want we komen die springkaan nog even tegen. Waar staat het? [26:13] In vers 25, hoofdstuk 2. Ik zal u de jaren vergoeden die de veldsprinkkaan, de jongensprinkkaan, de zwermsprinkkaan, de treksprinkkaan hebben opgegeten. Mijn grote leger dat ik u op afgestuurd. [26:29] Dat was de vijand. Dat was de straf van God. Zijn tuchtmaatregel. Om ze te waarschuwen. En een gewaarschuwd mens stelt voor twee, zoals u weet. [26:41] Even kort een paar opmerkingen over die springkanen. Nou, al die vier verschillende soorten, we weten niet precies wat dat inhield. Maar het zijn waarschijnlijk vier verschillende soorten. [26:54] Of het zijn vier stadia in de ontwikkeling van een springkaan. Twee keer in Joel komt het voor. In het Oude Testament komt het 42 keer voor. En wel, voedsel en als een plaag. [27:05] Ik weet de plaag van Egypte natuurlijk allemaal. En een was zijn springkanen. En dat is werkelijk een erg verschrikkelijke plaag. Ze vreten werkelijk alles op. Alles wordt kaal gevreten. [27:18] Er blijft niks over. Wat vruchtbaar was en wat eetbaar was. In het Nieuw Testament komt het maar vier keer voor. Want is de doper. Die eet ervan. [27:30] Samen met wilde honing. En dat was een heel gezond dieet, blijkbaar. En het wordt ook nog terug in openbaring genoemd als plaag. Die springkanen komen dus terug in een wereld. [27:43] Die straks, waar straks de gemeente van opgestegen is. Opgenomen naar de hemel. We hebben net een lied gezongen over hoe blij de schepping zal zijn bij de wederkomst. [27:56] Maar ja, dat lied vind ik altijd een beetje eenzijdig. Magertjes. Want de schepping zal... Een groot deel van de schepping zal echt niet blij zijn met de wederkomst van Christus. [28:12] Want hij komt ook om te oordelen. En dan zullen de plagen komen over deze wereld zoals ze er dan nooit geweest zijn. Aller verschrikkelijkst. [28:25] Dan zal mensen zelf zeggen, bergen bedek ons. Want ze willen zich niet bekeren tot de schepper van hun leven. Zo hardnekkig zijn ze dan. En dan komen de springkanen uit, de diepte. [28:39] Geweldig grote wezens die hen ook plagen en steken. Afschuwelijk als je dat leest naar een openbaring. Joël spreekt over de Heere God die Jawij is. [28:55] Een echte God die barmhartig is en genadig. Goedertieren en vol van geduld. Jezus heeft hem ook geopenbaard. Directer en nog dieper en meer. [29:07] Ook voor ons als heidenen. En wij die hem kennen, hebben het hart van God leren kennen. In een wereld vol van haat en nijd en leugen. [29:20] De Heere heeft ons samengeroepen, Heere. Heere zend ons straks weer naar huis. En in deze wereld met een boodschap. Van vrede en berachtige liefde. [29:32] Dat we die boodschap mogen uitdragen. In onze handel en in onze wandel. In ons spreken en in ons eigen. En heel ons zijn. Opdat mensen die nu nog zonder hoop zijn. [29:44] Ook die hoop deelachtig worden. In Christus die wij kennen. De Heere zegen aan zijn woord. Aan jullie hart. En ook aan het mijne. Alleluja. Aan meen.