Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107422/de-ontmoeting-van-jacob-en-esau/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen allemaal. Als je zo door het land trekt, wat mijn vrouw en ik nog steeds door Gods genade mogen doen, dan kom je van alles tegen. [0:18] ! Fijne dingen, zeker, maar ook veel zorgen, moeite, verdriet, verwarring. En ik moet u eerlijk zeggen, de boodschap waar ik afgelopen week mee bezig ben geweest en die ik graag met u wil delen, die ligt mij een hele tijd zwaar op mijn hart. [0:38] Ik las vanmorgen in mijn stille tijd een tekst uit Matthäus, terwijl de bruidegom uitbleef, werden ze alle slaperig en sliepen in. [0:49] En ik vraag me wel eens af of je dat vandaag niet van de gemeente moet zeggen. In zijn algemeenheid gesproken uiteraard. Ik las een tijdje geleden de volgende opmerking. [1:01] Had iemand geschreven. Voor veel christenen is het geloof doodgewoon geworden. Maar als het geloof doodgewoon is, dan is het geloof gewoon dood. [1:16] Je denkt misschien dat is een krasse uitspraak. Dat is het ook. Maar moeten we in alle eerlijkheid niet vaststellen. In zijn algemeenheid gesproken. [1:29] Dat het geloof in de levende opgestane Heer, we hebben pas Pasen gevierd. Het geweldige. De prijs die hij betaalde. [1:40] Wat wij nooit kunnen bevatten hier op aarde. Is dat niet voor veel christenen eigenlijk een beetje de gewoonse zaak van de wereld geworden? Ja, we gaan naar de kerk. [1:52] We doen mee. We zingen mee. We klappen mee. We doen alles. Maar dat sprankelende uit de begintijd. Ik moest er vanmorgen aan weer aan denken toen ik daar zat. Bij ons is het ook een beetje begonnen hier vijftig jaar geleden. [2:05] Bijna vijftig jaar geleden. Is het niet een beetje vanzelfsprekend geworden? We zijn tot geloof gekomen. De Heer heeft ons gered. Hij heeft onze zonden vergeven. [2:16] We hebben eeuwig leven. Is er niet een beetje een gewenning opgetreden? Er kunnen diverse oorzaken voor zijn. [2:27] Het wereldgelijkvormigheid. Wat je toch steeds meer ziet. Ook onder christenen. Helaas. De welvaart die we toch nog steeds mogen hebben in dit land. Maar ik denk dat een van de belangrijkste oorzaken is zonden. [2:41] En dan bedoel ik onbeleden zonden. In het leven van Gods kinderen. Ik ben er van overtuigd. Gods probleem dat zijn niet de ongelovigen. [2:54] Of de humanisten. Of de moslims. Of weet ik wat voor mensen. Of de atheïsten. Gods problemen. Zijn gelovigen die het woord van God kennen. [3:05] Toch niet doen wat God zegt. En dat kom je overal tegen. En je moet er zelf ook voor oppassen. Ik werd bepaald van de week bij. En dat wil ik met u lezen. Uit Genesis 32. [3:17] De ontmoeting tussen Jacob en Ezo. Nou. U weet Jacob is op weg naar Canaan. Want het had God hem beloofd. Dat hij daar terug zou keren. [3:29] Maar. Er is nog een probleem. En dat probleem. Dat is zijn broeder Ezo. Of eigenlijk is niet Ezo het probleem. Maar is met Jacob zelf het probleem. [3:41] En Jacob staat model. Voor zover ik dat kan beoordelen en bekijken. Voor de mens die God lief heeft. Die weet dat zijn zonden en schuld vergeven zijn. [3:52] Die ook wel de weg achter de Heer wil gaan. Maar toch elke keer weer de Heer een handje wil helpen. En dat bedoelen we niet zo. Maar dat doen we vaak wel. [4:05] Maar elke keer kom je dan weer tot ontdekking dat het zo niet werkt. En dat moest Jacob ook ontdekken. Ik wil met u lezen uit Genesis 32. Ik zei dus Jacob is op weg naar het belovende land. [4:20] Wat God hem toegezegd had. Maar onderweg dan moet hij door Edom. En daar woont zijn broer Ezo. En daar lag nog een probleem. [4:31] En dan probeert Jacob met een aantal handigheidjes. Want dat kon nu wel. Dat probleem op zijn manier op te lossen. Alleen het werkt niet zo. En dat lukt hem ook niet. [4:43] En ik leeg u vanaf vers 22. Pardon. Ja, 22. Genesis 32 vers 22. Toen stond hij, Jacob dus, in die nacht op. [4:57] Nam zijn beide vrouwen, zijn beide slavinnen en zijn elf zonen. En trok de doorwaardbare plaatsen van de Jabok over. Hij nam hen en deed hen over de beek overtrekken. [5:11] En hij bracht alles wat hij had naar de overzijde. Zo bleef Jacob alleen achter. En een man worstelde met hem totdat de dag aanbrak. [5:23] Toen deze zag dat hij hem niet overmocht, niet overwonnen kon. Sloeg hij hem op zijn heupgewricht, zodat Jacobs heupgewricht ontwricht werd. Terwijl hij met hem worstelde. [5:36] Toen zei hij, laat mij gaan, want de dageraad is gekomen. Maar hij, Jacob, zei hij, ik laat u niet gaan, tenzij gij mij zegent. En dan zei hij, hoe is uw naam? [5:49] Daarop zei hij, Jacob. Toen zei hij, uw naam zal niet meer Jacob luiden, maar Israël. Want gij hebt gestreden met God en mensen en gij hebt overmocht overwonnen. [6:02] Daar vroeg Jacob, zeg mij toch uw naam. Maar hij antwoordde, waarom vraag jij toch naar mijn naam? En hij zegende hem daar. En Jacob noemde die plaats Pniel. [6:15] Want zei hij, ik heb God gezien van aangezicht tot aangezicht. En mijn leven is behouden gebleven. En de zon ging over hem op toen hij door Pniel getrokken was. [6:29] En hij ging mank aan zijn heup. Daarom heette deze lieten tot op heden de heupspier niet, die op het heupgewicht ligt. Omdat hij Jacob op het heupgewicht aan de heupspier geslagen houdt. [6:43] Jacob nu vloeg zijn ogen op, vers 1 van 33. En daar zag hij Ezo aankomen en met hem 400 man. Toen verdeelde hij de kinderen onder Lea en Rachel en de beide slavinnen. [6:56] En hij plaatste de slavinnen en haar kinderen vooraan. Lea en haar kinderen daarachter. En Rachel en Jozef achteraan. En zelf ging hij voor hen uit. [7:07] Boog zich zevenmaal ter aarde, totdat hij bij zijn broeder gekomen was. Maar Ezo snelde hem tegemoet. Omdat omarmde hem, viel hem om de hals en kuste hem. [7:21] En ze weenden. Tot zover de lezing van het woord van God. De ontmoeting tussen Jacob en Ezo. [7:38] Ik zei straks al. Het is iets wat mij in de laatste tijd bezighoudt. En dat is de nood in Nederland. En dat bedoel ik niet in de eerste plaats bij het ongeloof. [7:49] Want die is heel erg groot. Maar vooral onder Gods kinderen. Christen die met elkaar overhoop liggen. Gigantisch veel problemen in christelijke huwelijken. [8:02] Dat neemt alleen maar toe. Een 22 jaar oudste geweest in een hele grote gemeente. En daar kom je van alles tegen. Maar niet alleen daar. Christen die massaal lopen naar occulte genezers. [8:15] Waar God al heel erg duidelijk over heeft. Naar mijn gevoel. Christen die over elkaar roddelen. Niet vergeven willen. Naar elkaar dieren. Met dingen opzadelen. [8:27] Die je bijna soms in de wereld niet tegenkomt. Christen die leven als mensen van de wereld. Want ja, je moet toch meedoen. Je wilt toch geen zombie zijn. [8:38] Niet waar? Christen die blind zijn voor de tijd waarin we leven. Christen die meer en beter over hun geld kunnen spreken. [8:48] Als over de Heer. Dat is iets wat mij de laatste tijd heel erg opvalt. En de Heer noemt dat dingen. Deze dingen zonder. Dingen die tussen hem. [9:01] En tussen ons staan. Ik had afgelopen week. Of 14 jaar geleden. Een gesprek met een jonge vrouw. Jong meisje. 22 jaar. Ze heeft verkering. Het is haar verlangen om rein het huwelijk in te gaan. [9:15] Dat is haar ook door haar vader en moeder voorgehouden. Ze behoort bij een grote evangelische gemeente. En ze zei tegen mijn broeder. Ik voel me heel eenzaam. [9:26] Want al mijn vriendinnen. Ze zijn gedoopt. Ze hebben een keuze voor de Heer gemaakt. En ze hebben er geen enkele moeite mee. Om met hun vrienden samen. [9:39] Op vakantie te gaan. En ook gemeenschap te hebben. Dat zeggen ze ook. En als ik zeg dat ik dat liever niet doe. Dan denk je. Ach mensen. We leven toch in 2017. [9:51] En je ziet dat in toenemende mate. En het is ook niet makkelijk voor onze jonge mensen. Vergeef me dit uitdrukken. Het is verdraaid moeilijk in deze totaal verziekte wereld. [10:02] Laten we wel wezen. En als er straks een nieuwe regering komt. Met GroenLinks en D66. Dan hou ik mijn hart vast. Maar daar gaat het wel naartoe. Ik was na de week getroffen in Pesalm 119 vers 9. [10:17] Waarmee zal de jongeling zijn pad Rijn bewaren. Want er staat erop bij. Als hij dat houdt. Naar uw woord. En ik kan u verzekeren. En ik weet het uit ervaring in andere huwelijken. [10:29] Dat wij jonge mensen. Ook hier in de weg van de Heer willen gaan. En gehoorzaam zijn. Dat God dat zegent. Maar tegenovergestelde is ook waar. Daar zijn ook voorbeelden van. [10:42] En weet u. Door al die dingen die onder gelovigen plaatsvinden. Gaat de tijd heen. De Heer komt spoedig. Heilspoedig. En in ons land en om ons heen. [10:54] Zijn duizenden op weg naar de hel. O ja. Dat mag je ook niet meer zeggen tegenwoordig. Je mag niet meer over de hel praten. Weet je dat? Dus een doomeneer. Mera heeft een boekje geschreven over de onzin van de hel. [11:07] Ik vraag me altijd af wat voor bijbeloftingen. Dat heeft. Maar er is niemand die zoveel over de hel gesproken heeft. Als de Heer Jezus zelf. Hij kan het weten. Maar er is ook niemand die er zoveel voor gedaan heeft om mensen daarvoor te redden. [11:21] Van te redden. Als juisteheid. Het is zo nodig dat in Nederland een geestelijk ontwaken komt. Onder christelen. Dat we weer mogen gaan zien. [11:33] Paas heb ik net genoemd. Wat de Heer werkelijk voor ons gedaan heeft. Wat het hem gekost heeft om mensen te redden voor de eeuwigheid. Dat is geen emotioneel gebeuren. [11:44] Een sfeertje. Een ervaring. Of wat je daar ook tegenwoordig allemaal meemaakt. Maar dat is een nieuwe toewijding. Een herleving. Opnieuw gaan zien. [11:55] Dat vooral wie de Heer Jezus is. En wat Hij voor ons gedaan heeft. Zou de Heer dat willen? Of bent er zeker van? Jezaja 1 vers 18 zegt de Heer tegen Israël. [12:07] Israël komt toch. En als je dat leest dan hoor je het klagen van de Heer erin. Israël komt toch. Laat ons te samen richten. Al waren je zondags gaan laken. [12:18] Ik zal ze witter maken dan sneeuw. De Heer wil zo graag. Maar het begint altijd met beleidenis. Van zonden. God neemt de zonden van zijn kinderen ernstig. [12:31] Denk u maar in het leven van David. Denk u maar in het leven van Mozes. Jacob. En ze zijn de vele voorbeelden. In de Bijbel. [12:43] De geschiedenis die we gelezen hebben lieve mensen. Jacob is op weg naar Kanaal. Hij is een groot man geworden. God heeft hem geweldig gezegen. En hij ging met één staf weg. Het staat er ook in hoofdstuk 30. [12:56] En hij komt als het ware met een grote leger terug. Hij had nog wel even een probleem gehad met Laban. Hij was stiekem vertrokken. Dat vond Laban niet zo leuk. Maar goed. [13:07] Die kwam er maar achterna. Dat probleem is opgelost. Klaar. Wat het noemt een ander probleem op voor Jacob. Wat veel groter is. Ik zei net al. [13:17] Hij moest door het land Edom. En daar woont zijn broer Ezo. En Ezo heeft nog een appeltje met hem te schellen. Die was dat verhaaltje. Want die linzen moest niet vergeten. [13:29] En die had ooit gezworen. Als ik hem ooit tegenkom. Dan ga ik hem doden. En dat wist Jacob. En Jacob is angstig. En eigenlijk zou je kunnen zeggen. [13:40] Ezo is de belichaming. Van dat onoude onbeleden zonde. Van Jacob. Dat was nooit opgelost. [13:51] Weet u. God is volkomen in zijn liefde. Hij gaf de hemel leeg. Hij heeft ons op het oog. Zijn hart gaat naar ons uit. God is ook volkomen in zijn genade. [14:06] Hij vergeeft veelvuldig. Hij kocht ons vrij. Onverdiende gunst. Ik moet er helemaal niks voor doen. Ja. Je hart te leven. Aan hem toevertrouwen. [14:18] Maar God is ook volkomen in zijn heiligheid. Er wordt vandaag heel veel over liefde gesproken. God is liefde. En ik zeg met mijn hele hart. Amen daarop. Maar God is ook heilig. Zo heilig. [14:31] Dat voor hem zonde niet kan bestaan. Hij kan het ook niet door de vingers zien. Daarvoor was de prijs die hij betaalde. Te hoog. Prijs van zijn enig kind. [14:44] Het bloed van zijn zoon. Jezus Christus. En daar moet zonde beleden worden. Tijdje geleden las ik in de Bijbels verhaal over Nadab en Abiel. [14:57] Dat waren de twee zonen van de hoge priester. Aaron. U weet dat misschien wel. Aaron was overleden. De zonen moesten de taak overnemen. En ze moesten op een gegeven moment het brandofferaltaar ontsteken. [15:12] En dat was in eerste instantie aangestoken door vuur van de Heer zelf. Je kunt het allemaal lezen. En God had daar een hele bijzondere manier voor gegeven. [15:25] Ze moesten dat vuur aan laten steken. Of bidden om dat vuur door de Heer zelf. Maar die beide jongens nadat Benab en Abiel dachten. Ach het kan ook wel op een andere wijze. [15:39] En toen dacht ik. Het is nou precies wat je vandaag heel veel hoort. Ja het staat wel in het woord van God. En dan kun je over allerlei dingen praten. Maar het zou dan ook best op een andere manier kunnen. Het hoeft toch allemaal niet zo simpel en zo strak allemaal. [15:54] En ze brachten zonder andere vuur. Vreemd vuur zegt de Bijbel. En weet je wat het gebeurt. Ze vielen allebei dood neer. God is ook heilig. [16:05] En dat wordt helaas wel eens een beetje vergeten. Ja zegt u misschien dat is het oude testament. Ja dat is waar. Maar u kent geschiedenis ook wel in het nieuwe testament veranderen. [16:15] En hier zijn ze vieren. De mens is veranderd. De maatschappij is veranderd. Christen is ons veranderd. Maar God is niet veranderd. En zijn woord is niet veranderd. [16:27] En daar moet zonde beleden worden. Want de Heer wil zo graag verder met ons. De Heer wil ons zo graag gebruiken. Voor mensheid in nood. Het is zijn liefde. [16:39] Om mensen te redden. En de Heer wil ook verder met Jacob. En daarom confronteert hij zich. Hij Jacob met die oude onbeleden zonde. [16:51] En daarom confronteert hij ons vaak. Met zonde waar we misschien helemaal niet meer aan denken. Maar die er vaak wel zijn. En laat me wel wezen. [17:02] Een confrontatie begint vaak. Dat je in je stille tijd hebt. Je gebed. Of onder een boodschap. Hoe dan ook. En weet je. Dat kun je niet wegzingen. Dat kun je niet wegkletsen. [17:13] Dat kun je niet wegdoen. Dat moet beleden worden. God wil dat Jacob zijn zonde inziet. En beleidt. [17:25] Dat hij buigt. Maar Jacob wil niet. En hij probeert hem met een paar handigheidjes. Om de huid te komen. Ja zo zijn wij. [17:36] Mensen van natuur. We willen niet buigen. We willen onze trotsen nek niet buigen. We willen alles doen. Maar die niet. Want Jacob niet wil buigen. [17:51] Dan gaat God hem breken. Ik heb ooit eens een boodschap gehoord. Van oude boerde Manuel Klauster. Die hier ook vaak gestaan heeft. En als wij iets in handen vasthouden. [18:03] Wat God wil hebben. We willen het niet geven. Dan gaat de Heer het eruit breken. En zeggen. Dat doet pijn. En zo is het met Jacob ook. Als Jacob niet wil breken. [18:16] Dan gaat de Heer hem buigen. Ik moet je eerlijk zeggen. Wij zongen vaak vroeger. Hier ook wel in deze samenkomst. Dat lied. 300 geest van God. Maak in dit uur. Al uw kinderen vij. En ik heb het altijd met een zekere schroom gezongen. [18:28] Want weet u. Schenkt nieuw leven kracht en vuur. Dat willen we wel. Toch? Maar het gaat verder. Neem mij. Breed mij. Vul mij. [18:40] En zend mij. Dat vullen en dat zenden. Dat gaat ook nog wel. Maar dat nemen. En dat breken. Dat is best wel heel erg moeilijk. Maar God wil al die dingen in ons leven toepassen. [18:53] Ook bij Jacob. Waarom dan? Om hem een heerlijke openbaring van hemzelf te geven. Want ik denk wel. We hebben ook als gisteren vaak nog niet half door. Wie de Heer werkelijk is. [19:04] En wat de Heer Jezus voor ons gedaan heeft. Ik denk dat we dat pas in zijn volheid. Straks zullen zien. Maar misschien is het ook wel goed om nu eens een beetje te zien. [19:14] Jacob doet drie pogingen. Om er toch onderuit te komen. En ik denk dat die voor ons ook heel erg leerzaam zijn. En ik wil er even kort bij stilstaan. [19:25] Die eerste poging van Jacob vinden we in vers 4 en 5. Hij ziet dus dat het allemaal niet goed gaat. En dan zegt hij tegen zijn knechten. [19:37] Zo zult gij tot Ezo zeggen. Zo zegt uw knecht Jacob. Ik heb als vreemdeling bij Laban vertoefd. En ik ben er tot nu toe gebleven. [19:48] Ik heb runderen, evels en kleinvee slaven, slavinnen verworpen. En ik laat u dit mijn Heer meedelen. Om uw genegenheid te winnen. Ja, dat probeert hij. [20:02] Hij zoekt genegenheid zonder genade. Hij zoekt genade zonder beleidenis van zonde. Hij zoekt genade zonder verootmoediging. Maar dat bestaat niet. [20:12] Hij probeert het wel. Maar het lukt niet. En wat is dan het antwoord van Ezo zo van. Ach lieve broer het is al zo lang geleden. We praten er niet meer over. Het is alles oké. Nee. [20:25] Hij krijgt helemaal geen antwoord. Want wat staat er in vers 6? Dat die knechten zeggen. Hij is reeds op weg naar u. Tegemoet met 400 man bij zich. [20:39] Ja, dan krijgt hij iets Spaans bedacht. Ezo is op weg met 400 man. Er wordt vandaag veel gebeden om een opwekking in Nederland. [20:50] Ik geloof dat dat ook zeer nodig is. Een opwekking in eigen leven. Meer geesteskracht zoals het vaak uitgelegd wordt. Meer overwinning, vrijmoedigheid. [21:01] Een krachtige tuigendis. En toch gebeurt dat vaak niet. Waarom dan niet? Wil de Heer er dan geen opweking? [21:11] Wil de Heer er dan geen overwinning? Wil de Heer er dan geen erleving? Een bekering van vrienden en kennis hè? Broers, zusters. Ik denk dat de Heer niks liever wil. Maar vaak kan hij niet werken. [21:26] Omdat er maar tussen hem en tussen zijn kinderen staat. En ieder weet voor zich precies wat dat is. Ik moest laatst de geschiedenis van Jozef aanlezen. [21:38] Jozef aan zeuven. De geschiedenis van Jericho. God heeft Jericho gegeven. En dat volgende startje. U kent de geschiedenis. Is Ai. En Jozef aan zijn verkennis uit. [21:49] Jongens, laat eens even kijken hoe het er allemaal uitziet. En dan komen ze terug. Zeggen, nou. Dat is aan zo'n klein durpje. Een paar honderd man is voldoende. Dan hoeft het hele leger niet op te trekken. Maar het pakt heel anders uit. [22:02] Ze worden verslagen. En 36 man worden. Die komen om in de strijd. En dan is Jozef helemaal in paniek. Heer, als u ons die grote stad gegeven hebt. [22:14] En u hebt ons het hele land Kanaan beloofd. En we kunnen zelfs dat kleine dorpje niet overwinnen. Hoe moet dat nou? Wat zullen uw vijanden dan wel zeggen? En dan staat er dat hij de hele dag ligt te bidden. [22:24] In zak en as. En wat zegt de Heer dan? Jozef, waar sta maar op? Schrijf maar uit met bidden. Israël heeft gezonderd. U weet, Agan had wat meegenomen. [22:38] Wat niet mocht. En had hem verstopt onder zijn tent. Het viel mij op wat er stond. Dat God niet zegt, Agan heeft gezonderd. Nee, hij zegt, Israël heeft gezonderd. [22:49] En ik ben ervan overtuigd. Dat als er zonde in iemands leven is. Een kind van God. Dan heeft dat zijn invloed voor zijn eigen leven. Voor zijn gezin. Maar ook voor de gemeente waar je bent. Want God kan zonde niet tolereren. [23:05] Dat wilde God Jozef wel leren. Dat wilde God Jacob leren. En dat wil God ook ons leren. Toen Israël het zonde probleem Agan opgelost was. [23:16] Had. Kwam de overwinning over Aan. Toen Jacob tot beleidenis kwam. Dat zullen we even laten zien. Kwam de overwinning. De penie als nacht. En als Gods kinderen tot beleidenis van zonde komen. [23:30] En nogmaals, ieder weet wat er is. Dan kan God weer verder. Met ons. Met onze zin. En met onze gemeente. Er is nog een tweede poging wat ik u noem. [23:41] In vers 7 en 8. Als Jacob dan hoort dat Ezo onderweg is. Dan staat er in vers 7. Toen werd Jacob zeer bevreesd. En er werd hem bang te moeden. [23:53] En hij verdeelde het volk dat bij hem was. Het kleinvee. De runderen. De kamelen. Twee groepen. Want hij dacht. In Ezo op de ene groep afkomt. En die verslaat. [24:06] Dan kan de andere groep die overblijft. Ontkomen. Ja. Tuurlijk. Heel menselijk. Gedacht. Want hij dacht. [24:18] Als ik het nou zo doe. Dan zal het misschien wel opgelost worden. In plaats van alles in de hand van de Heer te leggen. Van hem te verwachten. Had hij toch zijn eigen plannetje. [24:30] Weer klaar. Weet u. De nood van vele christelijke Jacobs. Dat ze hem best wel willen volgen. Maar ze doen dat vaak op hun eigen manier. [24:42] Hoe ik dat weet. Nou ik ken mezelf al die jaren een beetje. En het is zo mens eigen. Maar je komt bedrogen uit. [24:53] Want je komt altijd jezelf weer tegen. Weet u. We willen wel onze zondag schuld aan de Heer geven. Maar ons hele leven. Dat is toch een ander verhaal. [25:06] We willen hem wel volgen. Maar we willen toch ook wel een beetje onze eigen zaken regelen. We willen hem wel dienen. Maar ja je moet ook een beetje meedoen met de wereld. Dan word je zo'n zombie. [25:17] Zo'n moeilijk mens. Zeggen ze dan. We zingen wel. Heer geest en ziel en lichaam. Heer dat is een lied he. Leg ik op uw alta neer. [25:29] Maar ja. We zeggen wel Heer. Ik ben uw eigendom. Regelt u alles maar. Maar ondertussen strijden we voor onze eigen rechten. [25:41] Bewust. Of onbewust. Maar lieve mensen. Zo werkt het niet in Gods Koninkrijk. En elke keer zul je tot ontdekking moeten komen. Dat het zo nu werkt. De Heer gaf de hemel voor je leeg. [25:53] En je gaf je leven vrijwillig. Het hoefde niet. Het was geen verplichting. Maar je gaf het vrijwillig. En daar wil de Heer ook dat u hem volgt. [26:06] Als je hem vrijwillig. Je leven gegeven hebt. Je las ooit eens het verhaal van Graaf van Zinsendorf. Misschien heb je er wel eens van gehoord. Een hele rijke man. [26:20] Er was op een gegeven moment in het Louvre in Parijs. En daar zag hij een enorm schilderij met de Heer Jezus aan het kruis. Heel realistisch geschilderd. Een bloed liep langs de paal naar beneden. [26:33] En er stond onder. Dit deed ik voor u. Wat doet gij voor mij? En dat trof hem bijzonder. En is dat de plekken neergeknield. [26:46] En gezegd. Heer, als dat werkelijk waait dat u dit voor mij gedaan hebt. Dan is hier mijn leven. En dan mag u met me doen wat u wil. Nou, dat heeft u geweten. Hij werd onmiddellijk ontherft. [27:00] Hij was graaf. Hij werd uit de familie gezet. Hij was schatrijk. Werd straatarm. Hij had niks meer over. Maar hij is voor duizenden tot eeuwige zegen geweest. [27:11] Hij werd een stichter van de hernoeters. Dat was wel goed, denk ik. Hij is arm gestorven. Naar de mensen sproken. Maar bijzonder rijk. [27:23] Alles geven aan hem. Die alles voor ons over had. Jacob doet nog een derde poging, heb ik u gezegd. [27:33] In vers 14 en 15. Dan lezen we. [28:09] Gauw op. Jacob ook niet. We zijn wel even uit. Hij probeerde nu met een geschenk. En wat voor een geschenk? Een vorstelijk geschenk, kan je wel zeggen. [28:19] Jacob kon wel wat missen. Hij was niet gierig. Toch? Ruim 500 dieren stonden klaar uit zijn kudde. En wat wilde hij daarmee? [28:30] Nou, dat zegt hij zelf in vers 20. Hij dacht namelijk. Laat ik hem verzoenen met het geschenk dat voor mij uitgaat. En daarna wil ik zijn aangezicht zien. [28:42] Misschien zal hij mij goed gunstig zijn. Maar ook dat werd een jammerlijke vergissing. Jacob, waarom vertrouwen we je nou niet helemaal op de Heere? [28:55] Lieve mensen, geschenken, veel werk, veel geld geven, of wat dan ook, kunnen nooit de plaatsen nemen van verontmoediging en schuldbeleid. Zo werkt het niet bij de Heere. [29:08] Jacob had zichzelf altijd heel aardig kunnen redden. Dat was een hele slimme jongen. Maar als je dan ziet dat al zijn pogingen mislukt zijn, vers 9 tot 13, je gaat het nog niet lezen, maar dat moet u zelf maar doen. [29:21] Dan gaat hij bidden. Altijd merkwaardig, hè? Mensen die nauwelijks weten wat bidden is, gaan plotseling bidden als ze in de nood zijn. Dan moet God die nood maar even oplossen. [29:34] En dan moet de Heere maar even helpen. Want ja, u bent toch een God die al machtig is. Maar zo werkt het niet. God brengt vaak ongelovigen in de nood, en dat zijn genade, opdat ze hem zullen gaan zoeken. [29:50] En God brengt gelovigen vaak in de nood, opdat ze helemaal op hem zullen gaan vertrouwen. En als dan tenslotte al zijn menselijke pogingen gefaald hebben bij Jacob, dan brengt hij zijn vrouw en kinderen over, aan de andere kant van de jabboek, en hij blijft alleen achter. [30:15] En dan staat daar in vers 24, en een man borstelde met hem, totdat de dag aan brak. Mijn broeder en zuster, hoe lang heb u al met een man geworsteld? [30:32] Wat wilt u niet prijsgeven? Wat zijn uw steunsels? Uw goed? Uw geld? Uw baan? Uw titels? Of weet ik wat? Waar houdt u nog aan vast? [30:44] Wat wil de heer dat u loslaat? Dat moet je voor jezelf afvragen. Ik zag een documentaire op Family 7, over een van de grootste gevangenissen in Amerika, de Angola gevangenis. [31:00] En daar zitten alleen maar mensen die levenslang hebben, en meer dan negentig ter dood veroordeelden. En er was een heel documentaire over, want daar zongen een groot koor, u hebt het misschien wel gezien, in het Broeklin Tabernacle Choir, dat zong daar, en er kon getuigenissen gegeven worden. [31:19] En een van die gevangenen gaf een getuigende dat hij tot geloof gekomen was. En toen zei de interview, maar waarom doe je dat nu, en niet toen je nog in je vrije leven was, en al van nu ben je ter dood veroordeeld? [31:31] En toen was zijn antwoord, hier ben je alleen. Hier is niks meer over. Ik van de mens niets meer te verwachten. Hier ben je op jezelf teruggeworpen. [31:45] Hier blijft, zoals hij het letterlijk, de Heer alleen maar over. En hier heb ik me restloos aan hem toe vertoond. En wat er ook gebeurt, ik weet het allemaal niet. [31:55] Maar ik heb er volkomen vrede mee. Soms moet de Heer het ding als je leven wegnemen, omdat hij een ander plan heeft. Ik weet dat Carla en ik, we kwamen vroeger in aanraking met een jong echtpaar bij ons in de stad. [32:12] En die trof op een avond. En die vertelde later, dat ze tot geloof gekomen waren, op een hele merkwaardige wijze. Op haar verjaardag verdronken haar kindje van twee jaar in de sloop, achter in de tuin, in het water. [32:30] Op haar verjaardag. Nou, bijna dramatisch, je kunt het niet voorstellen. Maar laat de zeden hun, niet wij, hoor. God heeft dat kindje weggenomen om ons tot zich te trekken. [32:42] Dat was een getuigenis, hè? Van Jan en van de heer. Dat heeft ons toch zo diep geraakt. Maar dat kan soms gebeuren. En daar snappen wij helemaal niks van. Een kindje van twee jaar. Heer, hoe kunt u het doen? Maar het is hun redding geworden. [32:55] Soms werkt de heer zo. Wij begrijpen dit niet. Maar over die dingen moeten we het aan de heer overlaten. Als tenslotte al zijn mogelijke menselijke pogingen mislukt zijn bij Jacob, dan worstelt hij met de man. [33:17] Maar hij geeft zich nog niet geworden. We hebben het nog gelezen. En een man worstelde met hem. Jacob. Veel uitleggers geloven dat de man bij hem worstelde, de engel des heer is. [33:34] En dat is altijd de Oud Testamentische openbaring. Als je iemand, ik weet dat verschillend over gedacht wordt, maar ik laat het hier toch maar bij. Veel gelovigen die, of veel uitleggers zeggen dat. [33:44] En de Oud Testament is openbaar van engel des heren, moet ik zeggen. Je brengt me in de wak. De engel des heren, moet ik zeggen, is in het Oude Testament altijd de openbaring van de Heer Jezus. [33:57] Dat laat ik hier maar even bij laten. Daar wordt Jacob gebroken in eigen kracht. En hij wil dat hij gezegend wordt. En hij zegt, nee, ik laat u niet gaan, tenzij jij mij zegent. [34:14] Maar de engel zegt, nee, Jacob, eerst schuld beleiden, eerst de boel opruimen. En hij krijgt nog een kans. [34:25] Hoe is uw naam? En dan pest hij het over zijn lippen, Jacob. Jacob betekent bedrieger, heel lichter. [34:35] En dat wilde de Heer horen. Dat was de schuld beleidenis van Jacob. En dan komt ook de doorbraak. En dan lees je in vers 29, zeg mij toch uw naam. [34:49] En hij antwoordde, waarom vraag je toch naar mijn naam? En hij zegende hem daar. En Jacob noemde die plaats Pnieu. Dan komt de zegen. [35:01] Dan gaat de zon op boven Pnieu. Dan krijgt hij een nieuwe naam. Israël. Godloven. Godstrijden. En dan komt het ook weer goed. We hebben het ook gelezen. [35:13] Tussen die beide broers. Als wij als gemeente, als geloven, in onze zon dan schuld beleiden, dan gaat de Heer we vergeven. Dat heeft u beloofd. [35:25] En dan gaat de Heer weer verder met ons. Dan komt ook de zegen. Trouwens, deze hele geschiedenis heeft ook nog een profetisch, geweldig profetisch gebeuren voor Israël. Ook Israël worstelt nog steeds met de man. [35:40] Ook Israël moet straks nog door de Pnieu's nog. Ook Israël moet nog gebroken worden in eigen kracht. Vertrouwt nog te veel op mensen. Maar ook voor Israël. [35:52] Komt een nieuwe dag. Komt de zon op. En gaat volk, God dit volk, bijzonder gebruiken. Ik zei u straks in het begin, het lag me een beetje zwapend, hardwezenboodschap, om, ja, dat je daar regelmatig mee geconfronteerd wordt. [36:13] Want de kritiek op het woord van God en door de persoon van de Heer Jezus, neemt alles door voor aan toe. Op een hele subtiele wijze. Ik las eergisteren een artikel van Hans Vrinsel in het zoeklicht, waar hij nog eens heel goed op de dingen ingaat. [36:26] Ik kan dat ook heel fijn onder woorden brengen. Hoe subtiel de dingen veranderd worden soms, zonder dat we ergeren hebben. Zaken die bijvoorbeeld altijd vaststonden, die ons door broeders geleerd zijn, die daardoor door de Heer aangewezen waren, worden ineens anders uitgelegd. [36:45] Ik denk, het is nou onderwerken apart, dus je gaat er nou verder niet op in, maar ik noem bijvoorbeeld maar even de opname van de gemeente. Hier is altijd geleerd door de oude boerder Braaksma. [36:57] De gemeente gaat naar de Heer voor de grote verdrukking. Nee, zeggen de hele boerder vandaag, dat is niet meer zo. De gemeente moet door de verdrukking. [37:07] Nee, zeggen de andere gemeente gaat pas na de verdrukking. Ik begrijp het niet meer, uur, waarom mensen die daar boeken over geschreven hebben, die zijn totaal van mening veranderd. [37:20] Ik geloof dat het een streek van de vijanden is. Want wat is de grote verdrukking? Wat is de oordelen van God? Wat is de uren der verzoeking? Dat zijn de oordelen van God die gaan komen over een wereld die hem afgewezen heeft. [37:33] Vanaf openbaring 6 tot 16 kunt u dat lezen. Maar het oordeel van Gods kinderen is gedragen. En je kunt niet twee keer veroordeeld worden. [37:45] Hij heeft het oordeel gedragen. En daarom gaat met emmer legt dat dan zo mooi uit. Ja, denken jullie dat je er even makkelijk uitkomt? Even een grote escape, een grote ontvlucht. [37:57] Nee, het gaat niet om wat mensen zeggen, het gaat erom wat God in zijn woord gezegd heeft. En ouwe glasouwer zei altijd, zo staat het in mijn Bijbel en daar houd ik me aan. [38:07] Nou, ik ook. En daar mogen we naar uitzien. Een kind van God ziet toch niet uit naar de veroordeling. Een kind van God ziet uit naar de Heer Jezus. Dat is een groot verschil. [38:19] Hou vast wat geheim. De duivel is de grote diabolos, de verwarringstichter. En die is bezig. Hij houdt vast. [38:30] Vraag u zelf af. En ik ben er ook constant mee bezig. Heren, wat is er nog tussen u en wat is er tussen mij? Soms weet je het niet meer. Maar de Heer wil ik je wel in gedachten brengen. Maar kan u ook verzekeren dat het pad achter de Heer aan smal is. [38:45] mensen vallen tegen. Broeders en zussen laat je soms ook als een baksteen vallen. Helaas. [38:57] Maar er is één die je nooit laat vallen. Dat is Hij die zijn bloed en zijn leven voor je gaf. Dan mogen dit najaar vijftig jaar de Heer herkenen, Carla en ik. [39:11] Het is voor een belangrijke deel hier begonnen. door de boodschap van de oude boerder Joop Bruijksma. Door de boodschap van de oude dominee Glashouwer. En die hebben ons de weg gewezen. [39:24] Was dat dan altijd makkelijk? Nee. Het is niet. Maar Gods weg is de beste. Niet de makkelijkste. Maar wel de beste. [39:37] Daar zijn we gedookt. Daar. Daar zijn onze drie kinderen op gedragen. Ik zeg weleens een beetje cynisch. Ik heb ruim veertig jaar in geestelijke arbeid gearbeid. [39:51] En ik heb me geloof behouden. Maar u begrijpt wat ik bedoel. Het is niet altijd makkelijk. Maar het is wel de beste. En spoedig breekt de dag aan waar we allemaal naar uit mogen zien. [40:06] De dag dat de Heer Jezus ons komt halen. Voor de grote verdrukking. En laat dat nooit los. Dat zegt de Bijbel. Dan gaan we alle naar het grote bruiloftsfeest. [40:17] Openbaring 19. Bent u er klaar voor? Is alles opgeruimd? Als ik goed luister naar de tekenen van de tijd. [40:29] Dan komt de Heer weleens onderweg zijn. Bereid u voor zijn komst. God zegen u allen. Amen. Amen.