Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107473/de-lofzang-van-zacharias/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Een hele goede morgen allemaal. Fijn om weer in uw midden te zijn. Het is weer even geleden. Het heeft ermee te maken dat ik een spreekbeurt heb moeten afzeggen omdat we als gezin begin dit jaar voor een half jaar in New York zaten. [0:23] We zaten daar voor de bijbelverspreiding. Zoals u misschien wel weet zit in New York buiten Israël gekend zit daar de grootste Joodse gemeenschap. [0:33] We zaten daar in Hartje Broeklin om Joodse mensen ook te bereiken met het evangelie. We hebben daar heel veel bijbels mogen verspreiden. We hebben vooral veel gewerkt via boekentafels. We zijn veel met Joodse jongeren ook in gesprek geraakt. Vooral ook vanuit Jezaja 53. Natuurlijk een prachtig hoofdstuk. [0:56] Ik had daar eigenlijk deze ochtend over willen spreken. Maar ja, het is bijna kerst. Dus ik dacht om deze morgen met elkaar de lofzang van Zacharias te overdenken. [1:08] En ik wil u daarom ook meenemen naar Lucas 1. Waar we dat kunnen vinden. De lofzang van Zacharias. En we zullen Lucas 1 lezen vanaf vers 5. [1:29] Tot en met vers 25. En dan maken we nog een sprongetje naar vers 67. We beginnen te lezen vanaf vers 5. Lucas 1 vanaf vers 5. [1:47] En ik lees vanuit de Hezienestatenvertaling. [2:19] Vers 6. [2:50] En toen Zacharias hem zag, raakte hij in verwarring. En vrees overviel hem. Maar de engel zei tegen hem, wees niet bevreesd, Zacharias. Want uw gebed is verhoord. [3:02] En uw vrouw Elisabeth zal u een zoon baren. En u zult hem de naam Johannes geven. En er zal blijdschap en vreugde voor u zijn. En velen zullen zich over zijn geboorte verblijden. [3:15] Want hij zal groot zijn voor de heren. Geen wijn en geen sterke drank zal hij drinken. En hij zal al van de moederschoot af met de heilige geest vervuld worden. [3:28] En hij zal velen van de Israëlieten bekeren tot de heren hun God. En hij zal voor hem uitgaan in de geest en de kracht van Elia. Om het hart van de vaderen te bekeren tot de kinderen. [3:40] En de ongehoorzame tot de bedachtzaamheid van de rechtvaardigen. Om voor de heren een toegerust volk gereed te maken. En Zacharias zei tegen de engel, hoe zal ik dat weten? [3:51] Want ik ben oud en mijn vrouw is op hoge leeftijd gekomen. En de engel antwoordde en zei tegen hem, ik ben Gabriel, die voor God staat. En ik ben uitgezonden om tot u te spreken en u deze dingen te verkondigen. [4:05] En zie u zult zwijgen en niet kunnen spreken tot op de dag dat deze dingen gebeurd zijn. Omdat u mijn woorden niet geloofd hebt die vervuld zullen worden op hun tijd. [4:17] En het volk stond te wachten op Zacharias. En ze waren verwonderd dat hij zo lang in de tempel bleef. Toen hij naar buiten kwam, kon hij niet tot hen spreken. [4:28] Zij begrepen dat hij een verschijning in de tempel gezien had. Hij wenkte hun toe en bleef stom. En het gebeurde toen de dagen van zijn dienst voorbij waren, dat hij naar huis ging. [4:41] En na die dagen werd zijn vrouw Elisabeth zwanger. En zij verborg zich vijf maanden en zei, zo heeft de Heer voor mij gedaan. In de dagen waarin hij acht op mij geslagen heeft. [4:54] Om mijn smaad onder de mensen weg te nemen. En dan maken we een sprongertje naar vers 67. Vanaf vers 57 tot 66, daar lezen we over de geboorte van Johannes. [5:08] En hoe Zacharias dat op een bord schrijft. En ja, dan wordt zijn tong ook losgemaakt op dat moment. En dan spreekt hij een lofzang uit. En dan lezen we vanaf vers 67. [5:19] En Zacharias zijn vader werd vervuld met de heilige geest. En profiteerde. Geprezen zij de Heer, de God van Israël. Want hij heeft naar zijn volk omgezien en de verlossing voor tot stand gebracht. [5:35] En hij heeft een horen van zaligheid voor ons opgericht in het huis van David, zijn knecht. Zoals hij gesproken had bij monden van zijn heilige profeten, die er door de eeuwen heen geweest zijn. [5:47] Namelijk verlossing van onze vijanden en bevrijding uit de hand van allen die ons haten. Om barmhartigheid te bewijzen aan onze vaderen en te denken aan zijn heilig verbond. [5:58] De eed die hij aan Abram onze vader gezworen heeft, om ons te geven dat wij verlost uit de hand van onze vijanden, hem zouden dienen zonder vrees, in heiligheid en gerechtigheid, voor hem alle dagen van ons leven. [6:14] En jij, kind, u zult een profeet van de Allerhoogste genoemd worden. Want je zult voor het aangezicht van de Heer uitgaan om zijn wegen gereed te maken. [6:26] En om zijn volk kennis van zaligheid te geven in de vergeving van hun zonden. Door de innige gevoelens van barmhartigheid van onze God, waarmee de opgang uit de hoogte naar ons omgezien heeft. [6:40] Om te verschijnen aan hen die gezeten zijn in duisternis en schaduw van de dood. En om onze voeten te richten op de weg van vrede. [6:50] Het kind groeide op en werd gesterkt in de geest. En het verbleef in de woestijn tot de dag van zijn verschijning aan Israël. Voordat ik verder ga, ik heb een aantal boekenleggers meegenomen van Israël de Bijbel. [7:09] Die geven we ieder jaar uit. Daar staan alle Joodse feestdagen van het jaar op. En daar staat ook de tekst op geprezen. Zei de Heer, de God van Israël heeft naar zijn volk omgezien en er verlossing voor tot stand gebracht. [7:22] Ze liggen daarachter, dus u mag zo'n exemplaar meenemen. Het is prachtig om te zien hier in Lukas, waar het Nieuwe Testament begint. [7:35] Het sluit eigenlijk prachtig aan op het Oude Testament, op de profetie waar Malachi mee eindigt. Want Malachi eindigt met die profetie over de komst van Elia. [7:47] We kunnen daarover lezen in dat laatste hoofdstuk van Malachi. En Lukas begint hier zo met de geboorteaankondiging van Johannes de Doper. [7:59] En Johannes, hij was een profeet. En we lezen over hem dat hij een profeet zou worden in de geest en de kracht van Elia, vers 17. En net als Elia en veel andere profeten werd hij uitgekozen door de Heren voor een hele bijzondere taak. [8:19] Johannes de Doper, hij was de heroud van de Heer Jezus, van de Messias. En we lezen dan ook in vers 16 en 17 van Lukas 1 dat hij velen van de Israëlieten zou bekeren. [8:33] En voor de Heren een toegerust volk gereed zou maken. Johannes de Doper, hij deed de oproep van bekering. We kennen allemaal die bekende woorden uit Matthäus 3, waar hij zegt, bekeer u, want het koninkrijk der hemelen is nabijgekomen. [8:55] De koning was aanstaande. Het koninkrijk stond op aanbreken in die tijd. En vanuit heel Judea, vanuit heel Jerusalem, zocht men Johannes de Doper op en ging men naar de Jordaan om zich daar te laten dopen. [9:13] Ze beleden daar hun zonden en ze werden ondergedompeld. Een geweldig, bijzonder figuur die Johannes de Doper. Een profeet van de Heren. [9:25] Nou, in dit Bijbelgedeelte in Lukas 1, daar komen we eigenlijk drie sleutelfiguren tegen. We lezen over Zacharias en Elisabeth en Johannes. [9:37] En het is bijzonder om te zien dat eigenlijk in de betekenis van hun namen al de complete hels historische boodschap is terug te vinden. Elisabeth betekent eed van God. [9:52] Het is de Heer die via de belofte van Abraham zich aan zijn volk verbonden had met een eed. We lezen dat ook in vers 73 van Lukas 1. [10:05] De eed die hij aan Abraham, onze vader, gezworen heeft om ons te geven. Elisabeth, eed van God. [10:16] En is het zo mooi, Zacharias, daar zit het woord Zachar in, het Hebraeuse woord. En Zachar, dat betekent herinneren. Misschien heeft u wel eens bij een groot holocaust monument gestaan. [10:33] En daar zie je vaak in het Hebraeus dat woord Zachar op. Herinneren, gedenk, vergeet het niet. En Zacharias betekent dan ook herinnerd door de Heere. [10:48] De Heere, hij herinnert of hij gedenkt de eed die hij aan Abraham gezworen heeft. En we vinden dat eigenlijk ook terug in de lofzang van Maria. [10:59] Want als u leest in vers 54 van Lukas 1. Dan lezen we, hij heeft het opgenomen voor Israël zijn knecht. Door aan zijn barmhartigheid te denken. [11:12] Al zou je dat woord, dat Griekse woord pakken. Je zou het moeten vertalen naar het Hebraeus. Dan zou daar het woord Zachar staan, gedenken. En we zien dat ook terug in vers 72 bij de lofzang van Zacharias. [11:25] Vers 72. Om barmhartigheid te bewijzen aan onze vaderen. En te denken, Zachar, aan zijn heilig verbond. En dan komen we bij Johannes uit. [11:39] En Johannes, zijn naam betekent de Heere is genadig. De Heere, hij heeft zijn eed gezworen aan Abraham. De Heere, hij gedenkt die eed. [11:53] En de Heere, hij is vervolgens genadig. Hij is genadig aan zijn volk. Hij grijpt in. En hoe komt de genade van de Heere tot uitdrukking? [12:03] Nou, hij komt tot uitdrukking door het zenden van zijn zoon. De Heere Jezus Christus. Hij is de zoon van David en de zoon van Abraham. Hij is degene die de eed zal vervullen. [12:15] Het is eigenlijk al prachtig om te zien hoe dat allemaal ligt opgesloten in die drie namen. De betekenis daarvan. Dan laten we eens wat verder inzoomen op Zacharias en Elisabeth. [12:29] We lazen dat Zacharias priester was. En hij deed dienst in de tempel. En Zacharias, hij werd door loting uitgekozen om dat reukoffer te brengen. [12:44] En daar werd je voor uitgekozen. Dat werd geloot. Dat moest ochtends en s'avonds gebeuren. En ja, iedere priester die kon kans maken om dat offer te brengen. [13:01] Maar het werd door loting gedaan. Dus die kans was niet zo heel erg groot. En wat deed je dan als priester? Nou, je betrat dat heilige. Er mocht alleen de priester komen. [13:12] De hoge priester die mocht in het heilige der heiligen komen één keer per jaar. Tijdens Yom Kippur. Maar je betrat dat heilige. En je liep naar dat reukofferaltaar toe. [13:24] Naar dat gouden reukofferaltaar. En dat stond vlak bij dat voorhangsel waar je dat heilige der heiligen betrat. En je legde dan reukwerk op die vurige kolen. [13:35] En je wierp je, als je dat deed, vervolgens in aanbidding voor de heren. Nou, het was echt een erentaak wat ik al zei. [13:47] En door het groot aantal priesters. Het wordt geschat op minimaal 20.000 priesters in de tijd van de heer Jezus. Ja, kwam je niet zo heel erg snel aan de beurt. [13:58] En Zacharias die mocht als priester deze bijzondere taak op zich nemen. Waarom mocht hij dat doen? Nou, je zou kunnen zeggen omdat de heren hem wilden spreken. [14:11] Hij werd heel gericht door loting. Mocht hij dat heilige betreden. De heren, hij wilde hem spreken. En Zacharias die is bezig met dat offer. [14:22] En dan plotseling dan verschijnt in één keer de engel Gabriel. En zijn eerste reactie is dan ook dat, zo lazen we in vers 12, dat hij volledig in verwarring raakt. [14:37] En dat grote vrees hem overvalt. We moeten bedenken dat God een 400 jaar lang niet tot Israël had gesproken. [14:49] We noemen dat de intertestamentaire periode of de periode van God stilzwijgen. Dat is de periode tussen Malachi, de laatste profeet en de evangelie. [15:00] Dat is een periode van 400 jaar. En 400 jaar had God niet tot Israël gesproken. Daar is nog wat op af te dingen. [15:13] Er valt nog iets meer over te zeggen. Want ja, je hebt bijvoorbeeld het statenbeeld uit Daniel 2. Waar Daniel dat visioen krijgt van het statenbeeld. [15:24] En waar al die rijken elkaar opvolgen. En die rijken die lopen door tot het Romeinse Rijk. En dan de toekomst. Dus in het statenbeeld vind je wel degelijk dat de heren eigenlijk over die periode gesproken heeft. [15:37] En als je gaat naar Daniel 11. Dan vind je daar een profetie waar de heren ook al verteld heeft over die periode van de Maccabeë. [15:49] De tijd dat Antiochus Epiphanes als koning optrad. En op hele gruwelijke wijze de tempel heeft ontheiligd. [16:00] Dus God heeft wel degelijk in die tijd gesproken. Israël wist wat er stond te gebeuren. Maar ja, 400 jaar lang was er geen profeet opgestaan. [16:12] Dus 400 jaar lang had de heren op die manier gezwegen. En nu stond daar ineens de engel Gabriel. [16:23] Met een hele bijzondere boodschap. En ja, Zacharias die raakt dan volledig in verwarring. Zalazen. En datzelfde Griekse woord dat vinden we ook in Marcus 6. [16:37] Dan kunnen we die geschiedenis lezen dat de heer Jezus naar zijn discipelen wandelt over het water. Die zijn in een grote storm beland. En dan gaat de heer Jezus hen over het water tegemoet. [16:52] En dan zien de discipelen, die zien een schim en die denken dat het een spook is. En zij beginnen dan luid te schreeuwen. En zij zijn dan buiten zichzelf. [17:04] En ja, zij raken volledig in verwarring. Ze weten niet wat hen overkomt. En dan vind ik het zo mooi dat de heer Jezus dan naar hen toe komt. En dat het eerste wat hij zegt is, heb goede moed. [17:17] Ik ben het. Wees niet bevreesd. Heer Jezus, hij stelt zijn discipelen meteen gerust. Wees niet bevreesd. En dat is eigenlijk precies wat de engel Gabriel ook doet. [17:30] Het eerste wat hij zegt is, wees niet bevreesd. En dat vind ik zo mooi. We hebben niet te maken met een God waar we bang voor hoeven te zijn. [17:43] Althans niet als gelovigen. En wij hoeven niet bang te zijn voor God. Nee, de heer, hij zegt ook tegen ons, wees niet bevreesd. Het is Satan en het is de duisternis die ons bang probeert te maken. [17:58] Die ons in verwarring probeert te brengen. Maar de heer, hij wil ons niet bang maken. Hij wil ons juist gerust stellen. Wees niet bevreesd. Gabriel had namelijk een hele blijde boodschap. [18:13] Zacharias en zijn vrouw Elisabeth, die zouden een kindje krijgen. Niet zomaar een kindje, nee. Hij zou een profeet worden. En ja, Zacharias, die kan het eigenlijk niet geloven. [18:28] Ze waren inmiddels al op hele hoge leeftijd gekomen. Letterlijk staat er, ze waren gevorderd in hun dagen. Wij zeggen altijd, oh die is oud. [18:43] Die is oud. Ja. Maar dit vind ik eigenlijk wel veel mooier. Die man nog, die vrouw, die is gevorderd in zijn dagen. Ja. En Zacharias, hij twijfelt. [18:55] En hij zegt, ja maar hoe kan dat nou? We zijn al op hoge leeftijd. En we zien dezelfde reactie eigenlijk ook bij Abraham en bij Sarah. De heren, die komt dan naar hen toe. [19:08] En die zegt, ja jullie verwachten jullie zoon. En dan lezen we in Genesis 17 vers 17. Toen wierp Abraham zich met zijn gezicht ter aarde en hij lachte. [19:20] En we lezen ook over Sarah, dat ze lachte. En hij zei in zijn hart, zal een honderdjarige kind geboren worden en zal Sarah die negentig jaar is baren? [19:32] Dat is toch onmogelijk? He? Dat is ongeloof. Hoe kan dat nou? Was Zacharias even de geschiedenis van Abraham en Sarah vergeten? [19:47] Was hij even vergeten dat eigenlijk alle vrouwen van de aartsvaders onvruchtbaar waren van nature? Het is eigenlijk een godswonde dat Israël vandaag de dag bestaat. [19:59] Onze broeder had het net over van ja, het is een wonder dat Israël nog steeds bestaat. En dat is ook zo vanwege al het antisemitisme. [20:11] De holocaust, alles wat het volk heeft meegemaakt, verspreid over de aarde. Het is een wonder dat het vandaag de dag nog steeds bestaat. Maar het is eigenlijk al een heel groot wonder als je gaat kijken naar de ontstaansgeschiedenis van Israël. [20:27] Want alle vrouwen van de aartsvaders die waren onvruchtbaar. Voortdurend lees je dat de heren hun moederschoot openden. [20:42] Maar ik denk dat het zo'n menselijke reactie is wat Zacharias hier geeft. En daarbij komt dat we in vers 25 lezen van Lucas 1 dat het ook echt een smaad voor Elisabeth was dat ze nog geen kinderen hadden. [20:56] Het moet een heel moeilijk en een heel beladen onderwerp zijn geweest in hun huwelijk. Ze hadden er vele malen voor gebeden, maar ze hadden het van de heren niet gekregen. [21:11] We moeten daarbij bedenken dat het krijgen van kinderen binnen Israël vaak gezien werd als een van de zegeningen van gehoorzaamheid aan de heren. [21:24] Want we lezen in Deuteronomium 7 vers 14, daar lezen we bijvoorbeeld Gezegend zult u zijn boven al de volkeren en u zal geen man of een vrouw onvruchtbaar zijn. [21:39] En dat staat er achter zelfs onder de dieren niet. Dat moet wat geweest zijn. Die zegeningen die Israël zou ontvangen, geen man of vrouw zou onvruchtbaar zijn, zelfs niet van de dieren. [21:51] Of bijvoorbeeld in Exodus 23, daar lezen we in vers 26, Geen vrouw in uw land zal een miskraam hebben of onvruchtbaar zijn. [22:03] Tenminste, zolang Israël als volk trouw zou blijven aan het verbond, zolang zij trouw zouden blijven aan de heren. En dit gegeven, met dat in ons achterhoofd kunnen we ons wel indenken wat een grote worsteling dit voor Elisabeth geweest moet zijn. [22:26] En misschien dat er wel veel mensen heel liefdeloos over hun hebben geroddeld. Van ja, hoe kan dat nou hè, heb je het al gezien? Ze kunnen niet zwanger worden. Zouden ze misschien zonde hebben in hun leven? [22:38] Zouden ze ongehoorzaam zijn aan de heren? Lees hetzelfde ook over Rachel. In Genesis 30 dat het voor haar een smaad was. Ze kon haar man Jacob geen kinderen geven. [22:54] En haar zus Lea wel. En dit leidde tot grote spanningen tussen die twee zussen. En op het moment dat zij Jozef ontvangt, Jozef krijgt, dan lezen we dat de heren haar smaad heeft weggenomen. [23:11] En dan vind ik het zo bijzonder hè, hier in Lucas 1, misschien is het u al opgevallen, maar dat Lucas als schrijver eigenlijk direct duidelijk maakt dat Elisabeth en Zacharias niet onvruchtbaar zijn vanwege zonden of ongehoorzaamheid in hun leven. [23:29] Hij maakt dat meteen als schrijver duidelijk. Want we lezen in Lucas 1 dat ze onberispelijk leven naar godswet en inzettingen. [23:41] Dus daar lag het niet aan. Dat maakt hij meteen duidelijk. Onberispelijk. Met andere woorden, er was niets op aan te merken. Maar de heren, hij had een ander plan met hun leven. [23:56] De geboorte van hun zoon Johannes moest zo laatst we in vers 20 plaatsvinden op zijn tijd. En ook dat zien we weer terug bij Abraham en Sarah. [24:08] Verschillende keren kun je lezen dat de heren hun een zoon geeft op de vastgestelde tijd. En dat vind ik zo mooi. Dat is ook een geweldige bemoediging voor ons dat God alles in zijn hand heeft. [24:25] En dat zowel de tijd als de gebeurtenissen, alles heeft God in zijn hand. Begrijpen we altijd alles? Nee. Er zijn heel wat dingen misschien in ons leven die misschien tegenzitten. [24:40] Waar we mee worstelen. Wat we niet begrijpen. Waarom God nou die weg gaat. Waarom dit of dat ons overkomt. En misschien zijn er ook wel onder ons die hier zitten en die net als Elisabeth geen kinderen kunnen krijgen. [24:56] Die daarmee worstelen. Er kan een groot verdriet zijn in je leven. Misschien zijn er onder ons ook wel die met een heel ander groot verdriet rondlopen. [25:10] En toen ik dit zo verder op me liet inwerken, hierover nadacht. Toen dacht ik, ja vaak als er bepaalde verlangens zijn in ons leven die niet uitkomen, dan zijn we vaak geneigd om te zoeken naar de oorzaak. [25:27] Herkent u dat? Dat je gaat naar, het zal misschien wel, ja de reden dat het niet gebeurt zal misschien wel dit of dat zijn. Misschien dat, ja omdat ik zo zondig ben of omdat ik dit altijd verkeerd doe of dat. [25:42] Misschien dat dat wel de reden is. Of ja noem maar op, vul het zelf maar in. Maar nogmaals, over Elisabeth en Zacharias lezen we dat ze beide rechtvaardig waren. [25:54] Ze wandelden onberispelijk volgens al Gods geboden. Dit betekent niet dat zij zondig zonden waren. Er was er maar één zondig zonden. [26:06] Dat was de Heer Jezus. Dus er was nog genoeg bij hun op aan te merken. Maar ze waren beide rechtvaardig voor God. Zoals ook wij, als gelovigen, rechtvaardig verklaard worden door de Heer Jezus Christus. [26:22] Nogmaals, dit betekent niet dat wij zonder zonden zijn. Maar als God naar ons kijkt, dan ziet Hij ons in zijn Zoon, de Heer Jezus Christus. [26:33] En in zijn Zoon zijn wij rechtvaardig verklaard. God ziet ons zonder zonden. En daarom denk ik dat het zo belangrijk is om uit te kijken, om met allerlei verklaringen te komen waarom iets niet gebeurt. [26:50] Of waarom we in bepaalde omstandigheden terecht zijn gekomen. Het is zo menselijk om dat te denken. Maar we leven in een gebroken en een door zonden aangetaste wereld. [27:03] Maar we mogen weten dat God door die gebrokenheid zijn plan volvoert. Tot zijn doel komt. [27:14] Ook met ons leven. En ik denk dat het daarbij ook belangrijk is om niet zomaar de zegen en vloekprincipes, die we vinden onder het oude verbond, om die zomaar toe te gaan passen op ons leven. [27:29] God had met Israël een heel speciaal verbond gesloten. God had allerlei inzettingen, allerlei wetten gegeven die duidelijk gekoppeld zijn aan het land Israël. [27:45] Aan het volk Israël. Waar de tempeldienst aanwezig moet zijn. Waar de offerdienst aanwezig was. Dat is een totaal andere bedeling. Ik zie vandaag de dag zoveel christenen die eigenlijk die wetten zo één op één toepassen. [28:01] Ook op hun eigen leven. Wij mogen leven vanuit dat volbrachte werk van de Heer Jezus Christus. Hij waarvan Paulus zegt dat hij de wet volledig vervuld heeft. [28:15] En natuurlijk als er dingen in ons leven zijn die niet op orde zijn. Als we merken dat de Heer een bepaald verlang in ons hart geeft. Iets waar we van denken van hier moeten we mee breken of dat moeten we doen. [28:28] Dan is het belangrijk om te luisteren naar zijn stem. Maar ik denk dat we moeten uitkijken om zomaar allerlei verklaringen te zoeken waarom iets overkomt. [28:39] Of waarom we bepaalde verlangens niet krijgen. En dat we aan de haal gaan met eigen gedachten, met eigen filosofieën, met eigen gevoelens. [28:52] Enfin terug naar Sagrius. Sagrius, hij wil een teken. En dat vind ik het zo mooi. Als je het zo leest, dat beginstuk, dan vertelt die engel uitgebreid van welke belangrijke roeping Johannes gaat krijgen. [29:08] Zijn zoon. Hoe de Heer hem op een bijzondere wijze gaat gebruiken. Met andere woorden maak je over die belofte maar niet druk, want die komt wel. [29:19] De Heer heeft een heel bijzonder plan met dit kind. En dan verlangt Sagrius toch naar een teken. Hoe weet ik het zeker? Dat het zo is. [29:32] En ik denk dat het niet verkeerd is om te bidden of de Heer iets wil bevestigen. Maar het is tegelijkertijd ook zo menselijk. Een teken willen. Verlangen naar een teken. [29:46] Zekerheid inbouwen. Als je vandaag de dag kijkt waar je allemaal voor kunt verzekeren. Ik was onlangs nog bezig met mijn pensioen. Nou, om heel eerlijk te zijn. [29:57] Ik denk als ik 70 ben, dat de pensioenfonds al zes keer over de kop is gegaan. Maar goed, ja, je moet het doen. Dus ja, je doet daaraan mee. En als je vandaag de dag kijkt waar je allemaal voor kunt verzekeren. [30:10] Dat is ongelooflijk. Zekerheid inbouwen. Het zit zo in de mens. Sagrius, hij wil een teken. En ik denk dat het zo belangrijk is om ons te realiseren dat wij vandaag de dag dat God vooral spreekt door zijn woord. [30:28] Ik zie regelmatig christen die vooral op zoek zijn naar een wonder in hun leven. Een teken. Naar een bepaald gevoel verlangen. Een bepaalde ervaring willen. [30:40] En tegelijkertijd hun bijbel gesloten laten. Maar als je, ja, ik denk dat daar zo'n gevaar in zit. God die geeft tekenen. [30:52] Natuurlijk. Maar Satan die geeft ook tekenen. En ik denk dat ook ons gevoel, ook, ja, dat je daar best wel eens de mist mee kan ingaan. Ook als je met eigen gedachten aan de haal gaat, met eigen verlangens, dan kun je op een gegeven moment ergens je hart op zetten. [31:09] En dan kun je heel bedrogen uitkomen. Als je wilt weten hoe God werkt. Als je wilt weten hoe God spreekt. Als je wilt weten hoe God zichzelf openbaart. [31:22] Als je wilt weten hoe God over bepaalde onderwerpen denkt. Dan is het bovenal belangrijk dat we zijn woord lezen. Daarin openbaart hij zich. [31:33] En dan die reactie van Gabriel. Op dat teken van Zacharias. Vers 19. Dan zegt Gabriel. [31:44] Ik ben Gabriel die voor God staat. Ik ben uitgezonden om tot u te spreken en u deze dingen te verkondigen. Doet een beetje overkomen van weet je wel niet wie je voor je hebt staan. [31:58] Ik ben Gabriel. Gabriel die voor God staat. Zijn naam betekent man gods of kracht gods. Gabriel was niet zomaar een engel. [32:11] Nee, Gabriel hij had een hele bijzondere plek. Hij stond voor God. Gabriel was Gods persoonlijke boodschappen. We vinden hem ook in Daniel 8 en 9. [32:23] Waarin hij heel gericht naar Daniel wordt gestuurd. Om hem een openbaring te geven over de toekomst. Gabriel hij was niet zomaar een engel. Hij was een persoonlijke boodschapper van God. [32:36] Hij was verdurend is hij in zijn aanwezigheid. Zacharias hij krijgt een teken. Hij kan niet meer spreken. [32:47] En dit duurt tot aan de geboorte van Johannes. Als dan die besnijding plaatsvindt en hij dan die naam krijgt. Dan wordt zijn tong losgemaakt. [33:02] En het eerste wat hij opschrijft is Johannes. Waarvan we net gezien hebben de Heere is genadig. En dan begint Zacharias met een geweldige lofzang. [33:15] Vers 68. Geprezen zij de Heere. De God van Israël. Want hij heeft naar zijn volk omgezien. En de verlossing voor tot stand gebracht. [33:28] Nogmaals in de tijd van Zacharias verwachtte men een heel groot herstel. Dat was waar de profeten vol mee stonden. Met het herstel van Israël. [33:38] Israël zou hersteld worden. De koning was aanstaande. En deze lofzang is eigenlijk bovenal een Messiaanse lofzang. [33:49] Waarvan het grootste gedeelte nog in vervulling gaat in de toekomst. Maar dat stond op dat moment tot dan op aanbreken. Denk aan al die oud-testamentische profetieën. [34:01] Die we ook met Kess lezen. Waar we net ook over zongen. Of Jezaja 9. Want een kind is ons geboren. Een zoon is ons gegeven. En de heerschappij rust op zijn schouder. [34:13] En dan komen al die namen. Dan lees we in vers 6. Dat was de grote hoop en verwachting in die tijd. [34:33] Het koninkrijk wat op aanbreken stond. De vrede die zou komen. De bevrijding van dat Romeinse juk. Of denk aan Jeremia 23 vers 5 en 6. [34:46] Hier komen daar gesprekende heren. Dat ik voor David een rechtvaardige spruit zal doen opstaan. Hij zal als koning regeren en verstandig handelen. Hij zal recht en gerechtigheid doen op aarde. [35:00] En in zijn dagen zal Judah verlost worden. En Israël onbezorgd wonen. Hier komen we weer die verlossing tegen waar Zacharias over spreekt. [35:11] In zijn dagen zal Judah verlost worden. Dat was de grote hoop en verwachting van Israël. Naar vers 69. [35:24] En hij heeft een horen van zaligheid voor ons opgericht. In het huis van David zijn knecht. Let op. Hij heeft een horen van zaligheid voor ons opgericht. [35:39] Wie is die ons? Wie is die ons? Dat is Israël. Inderdaad. Zacharias die spreekt hier als Jood. [35:50] Die horen van zaligheid is in eerste plaats kwam die voor Israël. Waar heeft hij die opgericht? Nou in het huis van David. [36:03] Dat is de plek. En het begrip horen dat staat voor kracht. En misschien is het u wel eens opgevallen dat Saul, als je teruggaat in de koninklijke geschiedenis van Israël. [36:17] Dat de eerste koning van Israël, Saul, dat hij gezalfd werd met een... Nee. Waar werd hij mee gezalfd? [36:28] Met een kruik. Ja. En een kruik staat voor breekbaarheid. Een kruik je hoeft maar ergens tegen aan te stoten of het breekt. En dat is eigenlijk in feite ook gebeurd met het koningshuis van Saul. [36:43] Het hield geen stand. Het brak. Het ging kapot. En dan heb je vervolgens... Heb je David. En David die werd gezalfd uit een... Horen. [36:55] Ja, inderdaad. En een horen staat voor kracht. Een horen staat voor standvastigheid. We lezen bijvoorbeeld in 1 Koningin 22. [37:06] En zo zijn er vele schriftplaatsen over de horen. Dat Sedekia ijzeren horens voor zichzelf gemaakt had. En dat de Heer zegt, hiermee zult u de Syriërs neerstoten. [37:19] En horen staat voor kracht. En de Heer, hij richtte met David een eeuwig koninkrijk op. En toch zien we ook in het leven van David... [37:31] En het koninkrijk van David... Ja, dat David op een gegeven moment stierf. Dat zijn koninkrijk afbrokkelde. En dat het in feite geen stand hield. [37:44] Het volk ging vervolgens in diaspora of in ballingschap moet ik zeggen. Waaruit blijkt nou zijn onbreekbaarheid? Onbreekbaarheid. Nou, dat blijkt uiteindelijk in het feit dat de zoon van David zou opstaan. [37:59] En dat is niet Salomo. Nee, dat is de Messias, de Heer Jezus Christus. Denk ook aan Matthäus 1, vers 1. Waar het begint met het geslachtsgerkisten van Jezus Christus... De zoon van David en de zoon van Abraham. [38:14] De Heer Jezus, hij is de zoon van David en de zoon van Abraham. Hij is de erfgenaam van David. Dat heeft vooral betrekking op zijn koningschap, op het koninkrijk. [38:28] En hij is de zoon van Abraham. En dat heeft vooral te maken met de landsbelofte. Ja, hij zou een eeuwig koninkrijk gaan grondvesten. [38:41] Terug naar die horen. Dan wordt hier gesproken over een horen van zaligheid. En enerzijds wijst die horen dus op kracht, op verlossing van de vijanden. [38:53] En dat lezen we ook in Lukas 1, vers 71. Namelijk de verlossing van onze vijanden en de bevrijding uit de hand van allen die ons haten. Daar staat die horen voor. [39:06] En tegelijkertijd is het een horen van zaligheid. Zoals we lezen in vers 67. Om zijn volle kennis van de zaligheid te geven in de vergeving van hun zonden. [39:20] Je ziet eigenlijk die twee kanten. De horen die de vijand omver stoot. Dat was de hoop, dat was de verwachting. En de zaligheid die de Heer Jezus zou geven. [39:32] De redding door zijn zoon, de Heer Jezus Christus. Afijn, nu kan ik me zo voorstellen dat u hier zit en dat u denkt van ja. Dat koninkrijk van recht en gerechterheid is helemaal niet gekomen. [39:48] Er is vandaag nog steeds heel veel onrecht op deze aarde. Waar is dat koninkrijk dan? Israël is helemaal niet verlost van haar vijanden. [39:59] Als je vandaag de dag naar Israël kijkt, onze broeder zei het al. Het is omringd door alleen maar vijanden. Israël komt steeds meer alleen te staan. En we merken dat ook binnen de Bijbelverspreiding. [40:12] Als we naar de synagoge toe gaan hier in Europa. Nou, u wilt niet weten hoeveel sluis je tegenwoordig door moet. Hoeveel hek je door moet om bij de synagoge naar binnen te komen. [40:22] Omdat men bang is voor aanslagen. We weten er alles van. Als stichting. Hoe zit dat nou? Is God geen waarmaker van zijn woord? [40:35] Is er geen waarmaker van zijn belofte aan Israël? Moeten we dan al die beloften vergeestelijken? Moeten we het gaan toepassen op de kerk? [40:46] Daar heel krampachtig mee omgaan. Hoe zit het nou met die belofte van Israël? Nou, lieve broeders en zus. Als je gewoon die helshistorische lijn doorleest. [40:59] Gewoon de evangelie doorleest. Ja, dan kom je er eigenlijk heel snel achter dat de Bijbel zichzelf verklaart. Dan kom je erachter dat Israël als volk de koning en het koninkrijk niet aanvaard heeft. [41:12] En dat het niet betekent dat dan al die beloften zijn overgegaan op de kerk. Maar dat ze nog in vervulling zullen gaan bij Christus' wederkomst. [41:23] En daar is de Bijbel heel duidelijk over. We gaan er nu niet naartoe, maar als u bijvoorbeeld handelingen 3 vers 19 tot 21 leest, of handelingen 15. [41:34] En dan lezen we dat als Christus terugkomt, dat hij alles zal herstellen waar de profeten over spraken. Dat hij Israël zal gaan herstellen. [41:46] Dat hij de vervallen hut van David opnieuw zal oprichten. Dat is niet nu. Dat is niet sinds 1948 of sinds 1967. [41:58] Nee, dat zal in vervulling gaan als Christus terugkomt. Als er vrede zal komen over deze aarde. Dan zal de Heer Jezus zitting gaan nemen op de troon van zijn vader David. [42:11] Dan zal Israël pas werkelijk hersteld worden. Vandaag de dag keren veel Joodse mensen terug naar Israël. En tegelijkertijd ben ik er in New York heel veel tegengekomen. [42:22] Die zeggen, mij vind je niet in Israël. Er is zelfs een hele beweging, de Satmar-beweging. Die zeggen van, je mag niet naar Israël toe gaan, want eerst moet de Messias terugkomen. [42:34] Als je daar heel goed over nadenkt, dan denk je, ja, je hebt een heel goed punt. Een heel bijbelspunt eigenlijk. Maar goed, daar ga ik nu niet op in. Ik hoop niet dat ik teveel losmaak nu. Maar nog even terug naar die horen van zaligheid. [42:47] Daarin zie je eigenlijk ook die twee komsten. Zijn eerste komst staat in het teken van de zaligheid. De Heer Jezus die zijn leven gaf. [43:01] En het is geweldig te weten dat wij als heidenen daar ook deel aan mogen nemen. Dat die zegen niet bij Israël is gebleven, maar dat die zegen voor alle volken geldt. [43:13] En het tweede is het, die horen. Die horen die nog zal terugkomen. Die horen die in de toekomst Israëls vijanden omver zal stoten. En Daniel 2 die spreekt over die steen die los zal komen. [43:29] Die steen die Christus is. En die zal komen en die zal losbreken. En die zal al die heidense overheersers, die over Israël geregeerd hebben. [43:39] Al die heidense rijken zal hij omver stoten. En dan lezen we in Daniel 2 vers 44 dat hij een eeuwig koninkrijk zal oprichten. [43:53] Wat een geweldige hoop is dat ook voor Israël dat het niet zal blijven zoals het nu is. Dat ze alleen maar omringd zullen zijn om die vijanden. Maar dat er uiteindelijk echt verlossing zal komen. [44:07] En al die beloften, zo lezen we in vers 70, die heeft de Heer al voorzegd door zijn profeten. En dat vind ik zo het bijzondere van de profetieën. [44:18] Dat je aan de ene kant ziet dat het koninkrijk komt. En aan de andere kant zoveel profetieën ziet. Die gaat over de zaligheid die zal komen. Jezaaier 53, versalm 22, noem ze maar op. [44:32] En dat is het bijzondere van het woord van God. Vooral ook aan het profetisch woord dat de Heer eigenlijk voortdurend te kennen geeft wat hij gaat doen. Dat was in de tijd van de Heer Jezus zo. [44:44] Maar dat is vandaag de dag niet anders. En degene die daar oog voor hebben. Degene die God vertrouwen op zijn woord. Degene die de bereidwilligheid hebben om dat woord te onderzoeken. [44:58] Ja die zullen uiteindelijk zien hoe rijk dat woord van God is. En wat God nog gaat doen. En dan vind ik het zo mooi dat in de tijd van de Heer Jezus er ook een klein gelovig overblijfsel was. [45:14] Die bezig was met dat woord. Die de Messias verwachtte. Die wisten dat hij zou komen. Op grond van al die profetieën die in het Oude Testament staan. [45:30] Zij gingen niet mee in al die wind van leer. In al die tradities. In al die overleveringen. Nee zij hielden vast aan dat woord van God. Zo vinden we Simeon. [45:41] In Lukas 2 die de vertroosting van Israël verwachtte. Zo komen we Hannah de profetes tegen. Die sprak over hem tot allen die de verlossing in Jeruzalem verwachten. [45:57] Zo komen we de discipelen tegen. Filippus die heel enthousiast naar Nathanael gaat en zegt. We hebben hem gevonden waarover Mozes en de profeten spraken. Namelijk Jezus de zoon van Jozef uit Nazareth. [46:15] De emmersgangers. Zij verwachten dat hij het was die Israël zou verlossen. Ze hadden die hoop en die verwachting. En dat brengt mij eigenlijk tot die vraag. [46:27] Leven wij ook zo vanuit dat woord? Leven wij ook zo vanuit die hoop en die verwachting. Die dit kleine gelovig overblijfsel had in die tijd. En dan vind ik het zo mooi. [46:39] Dan moet ik denken aan die gelijkenissen van dat huis op de rots en het huis op het zand. De rots is Christus daar zo. Maar waar draait het in dat voorbeeld om? [46:52] Degenen die hun huis op de rots gebouwd hebben. Dat zijn degenen die het woord lezen. Maar niet alleen lezen. Maar er ook iets mee doen. [47:05] Dat zijn degenen die hun huis bouwen op een rots. Degenen die het woord lezen. Die het woord tot zich nemen. En er vervolgens ook iets mee doen. Daar gehoor aan geven. [47:16] En laat dit gelovig overblijfsel ook een voorbeeld voor ons zijn. Het volk leefde in roerige tijden. Er was ook politiek gezien heel veel aan de hand in die tijd. [47:30] En dat geldt eigenlijk ook voor ons. Wij leven ook in roerige tijden. In tijden van onzekerheid. Donald Trump aan de macht. In Amerika. [47:42] Wij wachten ook weer. De verkiezingen. Zal binnenkort weer gebeuren. En één ding is zeker over 2017. Namelijk dat er heel veel onzekerheid is. [47:54] Mensen leven in onzekerheid. En daarom is het zo belangrijk dat we dat woord hebben. Dat we dat leven met Christus kennen. Dat we trouw blijven aan de Heer. [48:05] Dat we de dingen zoeken die boven zijn. Niet die dieren op de aarde zijn. En het is zo belangrijk dat wij omhoog blijven kijken. [48:17] Dat we onze hoop niet hebben verwachten van deze aarde. Ik ben nu zelf voor mezelf bezig met het leven van Abraham. En weet u wat ik zo mooi vind? [48:29] Ik zit al aardig door mijn tijd heen. Ik zal hiermee eindigen hoor. Maar weet u wat ik zo mooi vind in het leven van Abraham? Omdat hij... Hij was een rijk man. Abraham die had heel veel bezittingen. [48:41] Hij had het goed voor elkaar. Maar ik vind het zo mooi in het leven van Abraham. Dat hij zichzelf als vreemdeling bleef zien. Als bijwoner. [48:51] Hij verwachtte die stad van fundamenten. Hij realiseerde dat het zich niet tijdelijk was. En op het moment dat Abraham dan op een gegeven moment terugkomt van die veldtocht om zijn neef Lot te redden. [49:06] We lezen dat in Genesis 13. En dan vind ik het zo mooi dat hij niet de rijkdom van Sodom aanvaardt. Van de koning van Sodom. Dat hij niet een knieval maakt daarvoor. [49:18] Maar dat hij zich laat zegenen. Door wie? Door Melchizedek. Geweldig daar zo. Geweldig. Hij maakt geen knieval voor die koning van Sodom. [49:29] Nee, hij laat zich zegenen door Melchizedek. Wat een geweldige type is van de heer Jezus Christus. En dan lees je in het hoofdstuk daarna. Dan begint dat zo. Na deze dingen kwam het woord van de heren. [49:41] Dus na wat dit gebeurd was. Tot Abraham in een visioen. En dan zegt de heren. Wees niet bevreesd. Abraham, ik ben voor u een schild. [49:53] U loon zeer groot. En hier lezen we opnieuw dat de heren zich openbaart aan Abraham. Het eerste wat hij zegt. Ik ben niet, of wees niet bevreesd. Ik ben voor u een schild. [50:08] Uw loon is zeer groot. En zo wil de heren ook voor ons zorgen. Hij is onze schild. Hij wil voor ons zorgen. Hij beschermt ons. [50:19] En ons loon is zeer groot. Hemels gezien. Paulus zegt dat wij gezegend zijn met alle geestelijke zegeningen. In Christus Jezus. [50:31] En ik hoop zo, zoals u, zoals jij deze morgen hier zit. Dat je net als Abraham. Net als Zacharias. Net als Elisabeth. Dat je dat leven mag kennen. [50:44] Het leven uit die hoop en uit die verwachting. Het leven vanuit die opgestane Christus. Het overwinningsleven. Dat is onze houvast. [50:54] En dat stijgt boven alle wereldse tijdelijke zaken uit. Amen. ***