Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107504/de-heerlijkheid-van-christus-deel-3/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Broeders, zusters, iedereen hartelijk welkom, een goede avond allemaal. Fijn dat we weer bij elkaar kunnen zijn.! Heerlijkheid van Christus, ik gekozen heb. [0:31] Ik ben altijd erg aangesproken door de rust die we zijn ingegaan. Dus daar heb ik de eerste avond over gesproken. Ik wil altijd graag een vast fundament onder de voet hebben. Waar is het nou op gebaseerd? Nou, dat is het offer van Christus. [0:43] Dus daar ligt voor mij ook heel veel heerlijkheid in. En wat ook altijd wel mijn hart heeft, is dat uiteindelijk het delen in de heerlijkheid ook leidt tot een nieuw leven. En dat is ook altijd iets wat in mijn hart is. [0:55] Iets waar God ons in laat delen, in dit geval zijn heerlijkheid. Heerlijkheid krijgt ook zijn uitwerking in de praktijk van ons leven. Dus wij kunnen niet alleen spreken over Gods heerlijkheid. [1:06] We kunnen daar niet alleen in delen. Maar als die beiden waar zijn, dan leven we er ook uit. En dan is uiteindelijk, en we hadden het daar nog even met de bidstond over, of daar heb ik voor gebeden. [1:18] Dat ook we uiteindelijk veranderd worden van heerlijkheid tot heerlijkheid. En ik geloof echt dat het verlangen van de Vader vandaag is, dat hij iets van de heerlijkheid van zijn Zoon in u, jou en mij terug gaat zien. [1:33] En dat hij zichzelf in ons gaat herkennen. En dat vind ik een van de meest bijzondere gevolgen van het volgen van de Heer Jezus. [1:45] En ik geloof dat dat ook een belangrijke boodschap vandaag is. Dat het niet alleen de prediking moet zijn van vergeving van zonden. Van de inwoning van de Heilige Geest en van een uitzicht op eeuwig leven. Maar dat het uiteindelijk in de Bijbel gaat, dat de Heer God verlangt dat wij van binnenuit veranderen van heerlijkheid tot heerlijkheid. [2:02] En dat de mensen proeven en smaken degene met wie we omgang hebben gehad. Dat is belangrijk. En waar je mee omgaat, daar word je mee besmet. [2:16] Dus vanavond gaat het met name over het leven vanuit het nieuwe verbond. En voordat ik een stukje ga lezen, bladeren ondertussen maar naar Hebreeuw stuk 10. Wil ik dit nog zeggen, want ik bevind me natuurlijk in een degelijk gezelschap hier. [2:32] Die zeggen ja, de verbonden, die zijn toch allemaal met Israël gesloten. Er is toch helemaal geen verbond met de heidenen gesloten, met de heidenvolken. [2:44] Nou, dat is ook zo, maar ik geloof dat het nieuwe verbond in de allereerste plaats gesloten is met het volk Israël. En dat de volle vervulling van het nieuwe verbond nog uitstaat. Maar tegelijkertijd geloof ik ook dit, dat zij die deel hebben gekregen aan het bloed van de middelaar van het nieuwe verbond, nu reeds al in die rijkdom delen. [3:07] Hoe je dat noemen wil weet ik niet. Misschien een voorvervulling. Je mag daar een naam aan hangen wat je wil. Maar de Bijbel spreekt heel duidelijk, de Heer Jezus zelf, over het bloed van het nieuwe verbond. En als wij geloven in hem, dan hebben we deel gekregen aan dat bloed en dus ook aan het nieuwe verbond. [3:23] Dus ook aan de zegeningen van het nieuwe verbond. En we kunnen ook uit die volheid leven. En ik geloof, een van de redenen waarom de Hebraïenschrijver deze brief heeft geschreven is, om de Hebraïë mee te nemen naar de rijkdom waarin zij delen door het geloof in de Heer Jezus Christus. [3:40] En dat heeft alles te maken met het nieuwe verbond. En voor hen was dat best apart natuurlijk. Want als wij zeggen dat de volle vervulling van het nieuwe verbond nog gaat komen straks in de toekomst, juist met betrekking tot Israël, en dat deze Hebraïë die de Heer Jezus hadden aanvaard, daar op dat moment al in deelden, is natuurlijk best heel bijzonder. [4:02] Dus uiteindelijk, diegenen die zich bekeren tot de God van Israël, en geloven in de kracht van het bloed van de Heer Jezus Christus, die mogen leven onder een nieuw verbond. [4:13] Die kennen een wet die niet meer van buiten af naar binnen werkt, als een zweep over je leven heen, maar een wet die in het hart geschreven is. Een verlangen van binnen naar buiten toe. [4:24] En dat heeft alles te maken met een leven in de rust. Dat heeft alles te maken met een leven op een fundament. En dat gaan de mensen om ons heen merken. [4:36] Nou, daar gaan we over lezen in Hebraïë 10. En dan het negentiende vers, voorlopig lees ik even tot en met vers 25. Vers 19 tot 25 van Hebraïë 10. Ik ben geëindigd met de conclusie van vers 19 vorige keer. [4:51] En nu lezen we dus vanaf vers 19. Daar staat, vers 18. [6:27] Dan heeft de Hebraïë schrijver alles wat in hem is, om het zo te zeggen, gebruikt, aangewend, om die Hebraïë mee te nemen, te onderwijzen in al het betere en het volmaaktere. [6:43] Onthoud dit, het oude verbond, dat heb ik de vorige keer gezegd, was niet slecht. Dat kunnen we niet zeggen, dat mogen we ook niet zeggen. Daar heeft de Heer Jezus ook nog nooit een negatief woord over gesproken. [6:57] Maar met de komst van de Heer Jezus is het volmaaktere gekomen. Is het betere gekomen. En dat heeft alles te maken met de Heer Jezus en zijn werk. Werk. [7:08] En als wij dit nu met ons verstand weten, waar ik de vorige keren wat over gedeeld heb, en wij geloven dit met ons hart, dan moet dat uiteindelijk vervolgens dus ook leiden tot een betere levenswandel. [7:23] Als we gekomen zijn tot het betere, dat verstandelijk vatten, dat in ons hart hebben gesloten, als een schat, als een heerlijkheid, als een vlak van een diamant, en we hebben dat in ons hart gesloten, dan moet uiteindelijk ook die betere levenswandel openbaar komen. [7:44] Het krijgt dus gevolgen voor de praktijk van ons leven. En dat is een belangrijk accent. En dat is wel eens een accent, wat vaak wordt overgeslagen. [7:58] Dus we delen in de geestelijke zegeningen, daar spreken we wel over met elkaar, hoe rijk we zijn in de Heer Jezus. We spreken over de heerlijkheid van de Heer Jezus. Maar wij delen in de heerlijkheid, om van heerlijkheid tot heerlijkheid veranderd te worden. [8:14] Zodat het zichtbaar wordt, in deze wereld, van wie we zijn, en voor wie wij leven. En dat is uiteindelijk het doel. [8:24] Want de Heer Jezus, Hij is hier niet meer. Hij is het verheerlijkte hoofd aan de rechterhand van de Vader. Wij zijn zijn lichaam, die nog op aarde zijn. Dus wij zijn vandaag de handen en voeten, van de Heer Jezus. [8:36] En ik denk dat daar wel eens meer een accent op gelegd mag worden. Dat we het niet alleen, in theorie allemaal helder hebben, maar dat we elkaar de vraag stellen, en elkaar scherp houden, in hoeverre zijn we de handen van de Heer Jezus. [8:50] In hoeverre zijn we zijn voeten. In hoeverre proeven en merken de mensen, dat we zijn eigendom zijn. En dat er iets van zijn heerlijkheid, aan ons is geschonken, dat we deel daar aan hebben gekregen. [9:04] Nou, vroeg of laat, moet dat eruit komen. En ik geloof, dat het juist vandaag de tijd is, dat deze wereld dat nodig heeft. Religie is er genoeg. [9:16] Maar dat de wereld echtheid proeft, puurheid proeft. Dat we verschil mogen maken. En de Hebraïenschrijver is nu bijna aan het einde van de brief. Geweldige dingen gedeeld. [9:27] En nu komt hij toch tot de praktijk van het leven. En daar legt hij vanavond het accent op. Nou, wat valt nu op? Die Hebraïenschrijver is ontzettend enthousiast, gepassioneerd. [9:39] En dat spreekt me heel erg aan. En vanuit die passie en dat enthousiasme, en die ontdekking van de heerlijkheid van Christus, geeft hij vier aansporingen. En het is heel opvallend. [9:50] In de versen 22, 23, 24, daar staat steeds hetzelfde werkwoord. Laten wij. En dat is een actief werkwoord. [10:02] Ook vanuit de grondtaal. Daarin ben je dus niet passief, maar je bent actief betrokken. Hij zegt het tot vier keer toe. Hij spoort de Hebraïenschrijver aan. Nu ik jullie in die heerlijkheid heb ingeleid, die heerlijkheid heb laten zien, laten we dan. [10:19] Dus het is niet alleen kijken en luisteren, maar het is ook in beweging komen. En dat is zo geweldig. Dat de Heer God ons daar ook voor wil gebruiken. [10:31] En het eerste waar hij toe aanspoort, dat leven vanuit het nieuwe verbond, dat is dit, laten wij tot hem naderen. Laten wij tot de Heer God naderen. [10:41] Nou, als je dat alleen al bedenkt, dat de Heer Jezus de weg geopend heeft, zodat het schepsel tot zijn schepper kan naderen, dan zou die aansporing toch niet nodig hoeven zijn. [10:57] Maar hij voegt daar elders uit deze brief ook een woord aan toe, dan spreekt hij over vrijmoedigheid. Vrijmoedigheid. En blijkbaar heeft die Hebraïe schrijver ontdekt, dat alles in gereedheid is gebracht, maar dat deze Hebraïe met één punt zitten, en dat is, dat ze geen vrijmoedigheid ervaren, om te naderen. [11:19] En dat zie ik ook vandaag gebeuren. Iemand vraagt vanavond misschien, ja, maar wie ben ik dat ik mag, en dat ik kan naderen, tot de levende God, tot mijn schepper, tot mijn herschepper. [11:31] Ik heb er geen vrijmoedigheid voor. En nou geloof ik dat er mensen zijn, dat er broeders en zusters zijn, die dat aangeven vanuit de oprechtheid van hun hart. [11:43] Als ik, ik ken mensen die echt schroom hebben, om, en ik herken dat trouwens uit mijn eigen leven ook, om de Heere God vader te noemen. [11:54] Zoiets. Om echt volmondig en uit je hart, hem aan te spreken als vader. Nou, dat is mij niet geleerd in mijn opvoeding. Je hebt het liever over de heren, of een beetje afstandig. [12:07] Maar om echt vanuit het hart vader te zeggen. En vanuit die kind-vader relatie met hem om te gaan. Nou, waar heeft dat mee te maken? Ik denk in de eerste plaats, dat je het juiste zicht hebt op wie God is. [12:20] Dat heeft dus ook te maken met het opwassen in kennis en genade van de Heer Jezus. Want hij is de openbaring van het vaderhaard. Naarmate dat ik het vaderhaard dieper en dieper leer kennen, geef ik mezelf ook makkelijker aan hem over, en nader ik met meer vrijmoedigheid tot hem. [12:39] En dat is zo belangrijk. Want dat wil de Heere God, wat is dat eigenlijk? Vrijmoedigheid. Nou, daar zit het woordje in, vrij in je gemoed. Dat wil zeggen onbeschroomd, openhartig, onbevreesd zijn. [12:53] Je bent vrij in het uiten van je gemoed. Nou, ik merk in de omgang met mensen, dat is per persoon al heel verschillend, hoe iemand zich uit. [13:05] Ik heb drie kinderen en daar merk ik het al. Maar wat is er heerlijker als vader, dat je kinderen stuk voor stuk met vrijmoedigheid tot je naderen. Ik hoorde van een Zuid-Afrikaanse predikant, die had een aantal zonen. [13:20] En die ene zoon, die s'ochtends nadat hij geklopt had bij zijn ouders op de slaapkamerdeur, dan was hij blij dat hij zijn ouders weer zag. [13:30] En ze waren wakker. En zonder te vragen, zonder schroom, dookt hij tussen hen in. Zo vrijmoedig was hij. Hij was blij zijn ouders weer te zien. Goedemorgen, paana. Maar die andere jongen, die evengoed zoon was, en die deelde in dezelfde voorrechten, die zou dat nooit in te nimmer doen. [13:50] Die bleef op afstand en die zei ook wel goedemorgen, maar die had niet die vertrouwelijke omgang. En die vond zijn broer misschien een beetje vrijpostig. Hij noemde dat geen vrijmoedigheid, vrijpostigheid. [14:03] Maar voor die ouders was het eigenlijk wel een verlangen, dat die andere jongen zijn schroom zou verliezen, en ook meer zou handelen naar wat er in zijn hart is. Want dan had zijn ouders lief. [14:13] Alleen hij voelde zich beschroomd erin. Twee kinderen, voortgekomen uit dezelfde ouders, maar een verschillende gezindheid, een gemoedsgesteldheid. Nou, de Hebraïenschrijver, die wist blijkbaar, dat die Hebraïën daar ook mee te maken hadden, en dat even geestelijk overgezet. [14:29] En dat is zo mooi. Er zijn veel mensen vandaag, die bidden om vrijmoedigheid. En dan zeggen ze tegen me, ja, zolang ik geen vrijmoedigheid heb, dan doe ik niks. [14:41] Doe ik niks in de gemeente. Doe ik hier niks. Ik bid nooit. Er zijn altijd dezelfde mensen die bidden. Ik heb geen vrijmoedigheid. Nou, daar gaan we vanavond een eind aan maken, want Hebraïenschrijver, die heeft het helemaal niet over, ik moet bidden om vrijmoedigheid. [14:54] En die onderwijst ook niet, bidden maar veel om vrijmoedigheid. Die zegt, die is zo overtuigd van de heerlijkheid van Christus, onder andere vanwege dat volmaakte offer, dat die zegt, op grond daarvan, hebben wij vrijmoedigheid. [15:09] Dus je moet vrijmoedigheid nemen. Je hoeft het niet om te bidden. Dat vindt u misschien een beetje extreem, maar ik geloof het echt. En dat zegt iets over de diepte en de heerlijkheid en de kracht van het offer van Jezus. [15:22] Wij ontlenen daar vrijmoedigheid aan. Dat heeft niet zozeer met mij te maken, maar dat heeft met Hem te maken, die alles in gereedheid heeft gebracht, zodat ik vrijmoedig tot Hem kan naderen. [15:35] Hij heeft alle blokkades, om het zo te zeggen, weggenomen. En dat vind ik zo heerlijk. Dus ja, aan de andere kant, je hebt ook geen reden meer om te zeggen, ik heb geen vrijmoedigheid. Dat is weggenomen. [15:47] Door de Heer Jezus Christus. Zie je het verlangen van de Vader. Hij heeft daar alles aan gedaan, zodat Hij weer echt intiem met ons kan zijn. Dat vind ik bijzonder. Met andere woorden, ik ken jullie schroom, ik ken jullie redenen, maar ik heb maar één verlangen als schepper en als herschepper, om jullie als mijn schepselen dicht bij mijn Vader aan te maken. [16:08] Ja, maar dit, ja, maar dat. In mijn zoon ga ik alles wegnemen. Zodat je niet meer hoeft te bidden om vrijmoedigheid, maar dat je vrijmoedigheid mag hebben. [16:18] Iemand zegt, is dat niet aanmatigend? Mijn vrouw zei wel eens, als we dan bidden, en ik zei amen, dan zegt ze nou, ik vind jou wel een beetje vrijpostig. [16:30] Ik zeg nee joh, dat heeft helemaal niks mee te maken. Dat is lekker vrijmoedig. Dat is toch mooi? Daar mogen we in groeien. Dat mogen we ontdekken. Vertrouwelijke omgang, zegt Psalm 25, is voor degene die de Heren vrezen. [16:44] Dat is mooi. Vertrouwelijke omgang. Intiem zijn. En in het besef dat dat onmogelijk was, maar mogelijk is onder het nieuwe verbond, dan moeten we daar niet alleen over spreken, maar dan moeten we er gebruik van maken. [16:59] Want als je het doet, dan ervaar je de kracht ervan, en de vrede ervan, en de blijdschap ervan. Dat je intieme omgang hebt met de Heere God. Nou, onze vrijmoedigheid, dat is niet aanmatigend, in tegendeel, maar onze vrijmoedigheid heeft een grond, heeft een reden, heeft een fundament. [17:16] En dat onderwijst, de Hebreën schrijven in vers 19, tot en met vers 21, van Hebreën hoofdstuk 10. Het is de Heere Jezus en zijn werk, wat de grond is, voor onze vrijmoedigheid. [17:31] Die Hebreën, die waren natuurlijk helemaal op de hoogte, van die oud-testamentische offerdienst. Van heel die eredienst. Dat wisten ze tot in detail. Nou, wanneer kon de Heere God vrijmoedig met zijn volk omgang hebben? [17:45] Wanneer kon hij tot hen spreken? Als er bloed gesprengd was, op het verzoendeksel. En waar stond dat verzoendeksel? Waar lag dat nou? Dat lag op de ark van het verbond, in het Heilige de Heilige. [17:58] Waar niemand kon komen, behalve de hogepriester, één keer in het jaar, Yom Kippur. Maar zodra er bloed daarop gesprengd werd, kon de Heere God tot zijn volk spreken. En dat, en dat is zo mooi, ik ben in Alblasserdam met de tabernakelserie bezig, maar je ziet dat dat uiteindelijk de twee verlangens van de Heere God waren, met de tabernakel. [18:20] Lees het allemaal maar na in Exodus 25, tot en met het einde van het boek. De Heere God had twee verlangens. Ik wil te midden van mijn volk wonen, en het woordje wonen in het Hebraeus wil daar zeggen, ik zoek een vaste verblijfplaats, niet even vluchtig, maar een vaste verblijfplaats, en vervolgens wil ik tot hen spreken. [18:41] Wonen is, te midden van je volk, een vaste verblijfplaats hebben, maar vervolgens dan ook die relatie aangaan. Dat was onder het oude verbond al zo. [18:53] En nu is dat onder het nieuwe verbond alleen maar rijker geworden. Maar de vraag is, die steeds op ons afkomt, leven wij ook conform de rijkdom, die we krachtens het geloof in de Heere Jezus hebben ontvangen. [19:07] Dat oude verbond, dat kenmerkt zich door afstand. Nou, als je één kernwoord wil weten van het nieuwe verbond, dan is dat intimiteit. En het is juist uitdagend en prikkelend vandaag, om zo de Heere God uit te leven, voor te leven. [19:23] Daar gaat iets van uit. Misschien heb ik dat al eerder je gezegd, of de vorige keer, weet ik niet, maar ik moet altijd aan die broeder denken. Een oudere broeder, die mij doopte, zei altijd, als je met God leeft, beleef je altijd wat. [19:36] Nou, dat had ik nog nooit gehoord in mijn opvoeding. Nog nooit. Ik dacht, als je een christen op zijn schouders slaat, dan komt er een stofwolk uit. Begrijp je? Maar dit is zo bijzonder. Dat je dus vertrouwelijk omgang mag hebben met hem, die jou gemaakt heeft. [19:48] En dat niet alleen, die jou ook gekocht en betaald heeft. En wat lezen we onder het nieuwe verbond? Dat de Heere God ons juist ook aanmoedigt. [20:01] De Heere God, hij sprak tot zijn volk, vanaf het verzoendeksel. En waarom is dat bloed zo belangrijk? Nou, die ark van het verbond, dat was de plaats waar God woonde, het heilige de heilige, dat was zonder bloed een troon van oordeel. [20:15] Maar door de bespreging van het bloed, is die troon een genadetroon geworden. En op zijn lippen is genade uitgestort. En wij staan allemaal achter die heerlijke waarheden. [20:30] En we kunnen ze misschien wel dromen. Maar zij die eruit leven, die ervaren de blijdschap en de vreugde. Nou, de hoge priester, als die dat heilige de heilige inging, dan was het zo, dat hij ook de weg tot het heilige der heiligen, heiligde. [20:48] Hoe dan? Met het bloed. Dus niet alleen sprengde hij dat bloed op het verzoendeksel, maar daarnaartoe, die werd door hem ook geheiligd. Want hij ging met bloed over die weg heen. [21:01] Om het zo te zeggen. Dus de toegang was ook geheiligd. Dus zijn alle dingen in gereedheid gebracht? Alle dingen zijn in gereedheid gebracht. Hij heeft toegang verschaft. [21:12] Direct contact met de heer. En nu staat er iets interessants in de Hebraïebrief, want daar wordt gesproken over twee kernwoorden, als het gaat om die gebaande weg. Die weg is nieuw, en die weg is levend. [21:24] Dat is ook belangrijk. Het feit dat die weg nieuw was, wil zeggen, er was eerst geen toegang. Dat is heel interessant. Toen Adam en Eva gezondigd hadden, toen werden ze uit paradijs uitgestuurd. [21:39] En toen werden de gerubs gezet, bij de uitgang van het paradijs. En waar was die uitgang? Op welke? Het was op het oosten. En het is interessant, als je de tabernakeldienst bestudeert. [21:50] Aan welke kant was de poort gevestigd? Op het oosten. Daar waar de mensheid op het oosten de deur had, dichtgegooid, daar heeft de Heere God het initiatief genomen, om daar waar wij de deur hadden dichtgegooid, hem meer te openen, en een toegang te verschaffen. [22:08] Zo geweldig. En uiteindelijk zie je dat ook in de toekomst weer, als de Heere Jezus aan de oostkant Jeruzalem binnen zal gaan. Dat is belangrijk. [22:19] God heeft een opening, een toegang verschaft. Een nieuwe weg. Hij was er niet. En die weg is ook levend. Want de weg die de Heere God bereid heeft, die heeft hij in zijn zoon, door zijn zoon, ingewijd, die dood geweest is, maar die weer levend is geworden. [22:37] En dat tot in alle eeuwigheid. De weg waar de Bijbel over spreekt, is een persoon die leeft. Hij heeft die weg afgelegd. [22:51] En dat is zo bijzonder. We hoeven het dus allemaal niet uit te vinden vandaag. We hoeven slechts te volgen. En dat is een heerlijke wetenschap. [23:01] De weg tot de troon ingewijd. En inwijden, dat wil zeggen, iets in gebruik nemen. En vooral dit in gebruik nemen, het in gebruik nemen van iets nieuws. [23:13] Het was er nog niet. En waar moet je nu goed op letten? Door wie wordt die weg nu bewandeld? Wordt die weg bewandeld om leven te krijgen? [23:25] Of wordt deze weg tot het Heilige de Heilige, tot het Vaderhart van God, juist bewandeld door degene die het leven verkregen hebben? Dat laatste is, daar gaat het hier om. [23:35] Het gaat er dus om, dat wij als wederom geboren mensen, die weg gaan bewandelen. Dus, het is een voorrecht voor hen die geloven. [23:47] Aan hen is het gegeven. En zij mogen komen tot het Vaderhart van God. Zij worden gestimuleerd. En daarbij komt dat de Heer Jezus de grote priester is, hebben we gelezen in vers 21. [24:00] Een ander woord is de hoge priester, te midden van de priesters. Dus de Heer Jezus is het hoofd, wij het lichaam. Hij is die hoge priester vandaag, die voor ons bidt, die voor ons pleit, die aan de rechterhand van de Vader zit. [24:14] Maar de Petrusbrief en het boek Openbaringen zegt, dat wij vandaag ook tot dat priestervork behoren. Wij zijn gemaakt tot koning en priesters, dus wij zijn ook in actieve priesterdienst betrokken. [24:25] En nu gaat die Hebreeën schrijver, ik ben nog steeds met die eerste, laten wij dan, tot hem naderen bezig, hij gaat een aantal voorwaarden aan verbinden. [24:36] En dat is belangrijk, om dat te benoemen vanavond. Het eerste wat hij daaraan koppelt is, laat je hart waarachtig zijn. Dat is een van de belangrijkste dingen in het leven met de Heer. Dat heeft alles te maken met de wandel in het licht. [24:48] 1 Johannes. Zo belangrijk dat wij die tot het licht zijn genaderd, die het licht hebben ontvangen, dat wij ook in het licht blijven wandelen. Dat er geen smet of rimpel op ons levenspad komt. [25:02] Maar dat wij in het licht wandelen met de Heer Jezus, dat wil zeggen dat wij oprecht zijn. Dat wij puur zijn, dat wij echt zijn. Dat wij leven vanuit de rechte verhouding tot God. [25:13] Dat wij recht in de ogen kunnen kijken, is zo belangrijk. En als je heel eerlijk bent, en ik weet niet of je eigen leven toetst, maar je merkt dat als er iets in je leven is, waarvan je weet, het is niet oprecht, dat je minder vrijmoedigheid hebt in je hart. [25:32] Uit mijn hoofd gezegd zegt Petrus dat, die onderwijs dat, zeker in een huwelijk. Als daar iets is, tussen jou als man en jou als vrouw, dan ontneemt dat de vrijmoedigheid. [25:44] Je bent niet vrij in het bidden. Misschien herken je dat wel. En daar wil je natuurlijk niet gelijk op reageren, zeker de mannen niet. Maar dit heeft hiermee te maken, je hebt minder vrijmoedigheid. [25:57] Waarom? Omdat die oprechtheid op dat moment ontbrekt. Er ligt wat, wat eerst opgeruimd moet worden, zodat je weer geniet van die volle vrijmoedigheid, waarin de Heere God je laat delen. [26:09] Dus het is belangrijk om ook je eigen leven te toetsen. Laat ons hart oprecht zijn. Het tweede wat hij noemt, is laten we naderen in volle zekerheid van geloof. [26:23] Dat is heel belangrijk. Dat we naderen in volledig en vast vertrouwen. In hoofdstuk 11, lees je ook die bekende tekst in vers 6, Zonder geloof is het echter onmogelijk om God te behagen, om hem wel gevallig te zijn. [26:39] Want wie tot God komt, zegt Hebraïa 11,6, moet geloven dat hij is en dat hij beloont wie hem zoeken. Moet geloven dat hij bestaat. En waarom is dat zo? [26:51] Belangrijk. Nou, naderen in geloven en vertrouwen zegt iets over onze gedachten, over de persoon tot wie wij naderen. [27:01] Heb je wat ik bedoel? Dat is heel belangrijk. Als wij in vertwijfeling en ongeloof tot de Heere God naderen, dan zegt dat iets over onze gedachten met betrekking tot zijn vaderhart. [27:16] En er is geen grotere oneer dan dat we in ongeloof en wantrouwen tot hem naderen. Want hij is de absoluut betrouwbare. Hij is de ik ben die ik ben. [27:28] Er is geen schaduw van omkeer bij hem. Dus na de mate dat we in geloof of ongeloof naderen, is dat tot eer of oneer van onze hemelse vader. [27:40] Ik vind het heerlijk als mijn kinderen met volle vrijmoedigheid bij me komen om iets te vragen, om iets met mij te delen. Zonder schroom. Gewoon puur, echt. Ze delen hun hart. [27:51] Ze zijn vrijmoedig. Maar ook dit. Ze hebben er vertrouwen en geloof in dat er op dat verzoek een antwoord komt recht uit mijn hart. Want u bent mijn vader. [28:03] En dat bewerkt een veel diepere relatie. Dus in ongeloof tot God naderen, in die wantrouwen, daar moeten we vanaf, daar moeten we ons van bekeren. [28:15] Omdat we naderen tot degene die niet leren kan. En ik vind het geweldig als mijn kinderen veel vertrouwen en geloof in mij als vader hebben. [28:28] Vers 22 van hoofdstuk 10. Daar wordt nog een woordspeling gemaakt over de reiniging van ons hart. Dat is ook een voorwaarde. En daar wordt een toespeling gemaakt. Dat kan ik nu niet lezen. [28:39] Maar als je meeschrijft, kan je dat opschrijven. Exodus 29 vers 20. Exodus 29 vers 20. En Leviticus 8 vers 23. [28:50] Daar wordt een toespeling gemaakt op de priesterwijding. En dat is heel interessant. Als het gaat over dat laten wij tot God naderen, tot de Heer God naderen. Er werd van het bloed van het wijdingsoffer gestreken aan het rechteroor, de oorlel van de priester, zijn rechterduin en zijn rechtergrote teen. [29:14] Dus toen hij tot de priesterdienst gewijd werd, werd er geslacht. En dat bloed werd gestreken aan zijn oor. Dat had te maken met zijn gehoor. Aan zijn rechterduin, zijn hand. [29:26] Dat had te maken met zijn handel. En er werd bloed gestreken aan zijn rechtergrote teen. Dat had te maken met zijn wandel. Dus horen, handelen en wandelen waren met bloed besprengd. [29:40] Dat was het inwijdingsritueel, om het zo te zeggen. Tot de priesterdienst. Maar dat was allemaal uiterlijk, of niet? Je oorlel, je duim en je grote teen. [29:51] Maar het stempelde wel heel je leven. Dat wil zeggen, alles is gericht en toegewijd aan hem. Nou, wat zegt die Hebraïën schrijver nou? En die Hebraïën begrepen dat natuurlijk direct, die toespeling op die priesterwijding. [30:05] Hij zegt, ons hart, nu ons hart is gereinigd van een slecht geweten. En ons lichaam gewassen is met rijn water. Wat is dieper? [30:18] Dat ons hart gewassen is door het bloed? Of dat onze rechter oorlel, onze rechter duim en onze rechter grote teen besprengd is met bloed? Nee, het hart. [30:29] Dus je ziet dat de zegeningen, de voorrechten en de heerlijkheid van het nieuwe verbond, veel grootser zijn dan het oude. Maar je ziet ook dat de verantwoordelijkheid, naar de mate wij meer delen in de heerlijkheid van Christus, dat de verantwoordelijkheid ook groter wordt. [30:46] Want de Hebraïën schrijver zegt, die zegt, ja wij hebben niet met een oorloom en duim en een teen te maken. Ons hart is gereinigd. En dat wil zeggen vanuit het boek Spreuken, dat ons innerlijk, het centrum van ons leven, waaruit de uitingen van het leven zijn, dat is gereinigd. [31:03] Nou, leidt dat dan tot een nieuw leven of niet? Want daar komt alles uit voort, de keuzes die we maken. Daar komt ons gedachtenleven uit voort. En dat is gereinigd. [31:15] Nou, dat moet automatisch leiden tot een nieuw toegewijd leven. Dus we delen in grote zegeningen, des te groter is de verantwoordelijkheid. [31:27] We hebben meer van de heerlijkheid van de Heer God gezien, door de zending en openbaring van Jezus Christus, dan hebben we ook een hoger levensstandaard, dan de geloven onder het oude verbond. [31:40] Het vierde wat hij noemt als voorwaarde, is dus die reiniging met levend water. Nou, dat is natuurlijk een uitleg die we ook tegenkomen in de brieven van Paulus, Efeze 5, vers 26, waar gesproken wordt over het badwater van het woord. [32:00] Die Hebraïën, die hadden niet een complete Bijbel zoals wij dat hadden. Ze hadden de Torah, ze hadden de profeten, de psalmen, nog misschien wat meer. [32:11] Maar wij hebben 66 boeken. En de Bijbel, die roept ons ertoe op om ons dagelijks te reinigen door het badwater van het woord. [32:22] Het is interessant, dat dat wasvat, wat stond in de voorhof in de tabernakel, gemaakt van de spiegels van de vrouwen, die waren ze bereid om af te staan, daar zit ook een hele betekenis in, maar daar ga ik van nou helemaal niet op in. [32:36] Die leverden ze vrijwillig in. Dat is mooi. Maar dat wasvat, dat confronteerde aan de ene kant het volk met zichzelf, want het was van spiegels gemaakt. [32:48] Gepolijst koper eigenlijk. En daarin zagen de priesters en de hogepriester zichzelf. Maar met dat ze zichzelf zagen en misschien schrokken van hun vuiligheid, was daar ook het water wat reiniging bood. [33:03] Dus als God in ons leven oproept tot reiniging, en ons misschien confronteert met dingen, dan geeft hij daarbij direct het middel, waardoor we ons dagelijks kunnen reinigen. [33:17] Nou, bij dat naderen tot God is het dus van belang dat ons hart oprecht is. Dat we gaan tot hem in volle zekerheid van geloof, en dat ons hart gereinigd is, even als ons lichaam. [33:30] Als we bezoedeld raken door de wandel in deze wereld. Zo tot hem gaan, is een kenmerk, is een gevolg van leven onder een nieuw verband. Dan gaan we naar het tweede wat hier genoemd wordt. [33:41] Vers 23. Laten wij dan de beleidenis van de hoop onwirkbaar vasthouden. Dat is ook een gevolg. Van dat nieuwe leven. Blader even met mij naar 1 Petrus 3. [33:52] Als het gaat om deze tweede aansporing van het leven onder het nieuwe verbond. [34:05] We naderen dus, moet je even goed vasthouden, met vrijmoedigheid tot de Heere God. We maken hem tot de bron van ons leven. Waar je hart vol van is, daar loop je mond van over. [34:20] Nou, heel vaak in de Bijbel zie je dat als het gaat om ons getuigenis, getuigen van de hoop die in ons is, dat dat een werkwoord is, wat gebruikt wordt in het getuigenis naar de ongelovigen toe. [34:36] Nou, wat lezen we in 1 Petrus 3, vers 15, nee, sorry, vers 13. [35:13] Heerlijkheid van de hoop die in u is, met zachtmoedigheid en eerbied. Hé, als wij die vrijmoedigheid beoefenen tot de Heere God, hem tot de bron van ons leven maken, en de volgende aansporing in Hebraïë 10 is, laten wij de beleidnis van de hoop onwirkbaar vasthouden, dan wil dat zeggen, dat wij ook uitleven, wat wij vanuit de intimiteit met de Vader hebben ontvangen. [35:43] En dat bedoelde ik, waar je hart vol van is, loop je mond van over. Dat is belangrijk. Het gaat hier dus om onze houding en onze beleidnis, ten opzichte van ongelovigen. [35:56] En de krachtbron waarvan wij uit mogen getuigen, is die intieme omgang. En daarom geloof ik echt, dat als wij spreken over de heerlijkheid van Christus, dat het belangrijk is dat wij ons daarmee voeden, en dat we ons daarmee vullen. [36:14] Zodat wij vanuit dat verticale, een woord hebben en een leven hebben, wat tot getuigenis in het horizontale zal zijn. Het is zo belangrijk. [36:26] En dit is de tweede aansporing. En dat is wonderlijk. De Hebraïe schrijver zegt, dus je moet eerst boven zijn, in het verticale, alvorens je vanuit die rust, en vanuit dat volmaakte offer, in het horizontale gebleven. [36:39] Dat is de volgorde. Maar dan heb je ook wat te vertellen. Als ik nou vanavond zou vragen, willen jullie een voor een naar voren komen, en getuigd nou is van de hoop die hier is. Heb je dan wat te vertellen? [36:52] Heb je de Heere God nou vanmorgen ontmoet dan? Ben je al intiem met Hem geweest? Dus je kan al die dingen aan, hoor, maar het gaat om de praktijk van ons leven. [37:04] Kijk, dan kan je getuigen van de hoop die hier is, als Hij je vanmorgen al gevoed is. Kijk, God is getrouw. Nou, Hij vervult zijn belofte wel. Maar heeft Hij iets aan ons kwijtgekund vandaag? [37:16] Zodat wij aan die tweede aansporing kunnen voldoen. Om te blijven beleiden en die hoop, die beleidens van de hoop, onwrikbaar ook vast te houden. [37:27] Dat is belangrijk. De tweede aansporing. En waar is dat de gevolg van? Van het kennen van de heerlijkheid van Christus. Vers 24, de derde aansporing. Laten wij op elkaar letten, door elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken. [37:45] Zo belangrijk. Als wij met elkaar zeggen, we hebben iets van de heerlijkheid van Christus gezien, al durf ik gelijk toe te geven, dat ik maar iets ervan heb kunnen delen. [37:56] Maar ik heb genoeg kunnen delen, om in verwondering en aanbidding te komen. En hier staat dan, laten wij elkaar aansporen, vanuit die ontdekking van de heerlijkheid, tot liefde en goede werken. [38:11] Ik heb hier neergezet, aanbidders, echte aanbidders, leven het leven van de Heer Jezus ook uit, via hun werken. Openbaren zijn gezindheid. [38:22] Liefde. En hoe is dat in ons? Ik denk dat wij, en dat merk ik vaak wel in evangelische kringen, we hebben onze mond vol over de geestelijke zegeningen, maar waar ik net ook mee begon, in hoeverre zijn we de handen en de voeten van de Heer Jezus. [38:38] Leveren we het uit. En openbaren we de gezindheid van onze Heer en Aan. Zo belangrijk. Ik denk dat mensen genoeg hebben van religie. [38:50] Maar laat ons leven iets na, van wat de psalmlichter zegt, smaakt en ziet dat de Heer er goed is. Dat zijn liefde, het kenmerk is en de drijver is van ons leven. [39:03] En die liefde kan je alleen maar uitdragen op het moment dat je daarmee vervuld bent. Die werken van de Heer Jezus kan je alleen maar doen op het moment dat je afgestemd bent op zijn wil. Zodat je zijn werk ook uitleeft. [39:15] En nu is het heel interessant, als je opgelet hebt, heb je dat ontdekt. In vers 23, of 22, 23 en 24, zie je de drie christelijke metgezellen terugkomen. [39:27] Want, vers 22, spreekt over geloof. 23 over hoop. En vers 24, 24 over de liefde. [39:40] Geloof, hoop en liefde, krijgen dus zijn weerslag in de praktijk van mijn leven, naar de mate dat ik meer ontdek en onder de indruk kom van de heerlijkheid van Christus. [39:55] Waar ik naartoe wil is dit. De persoon en de leerstellingen van de Heer Jezus, zijn leven, zijn levenswandel, krijgen zijn weerslag in mijn leven. [40:08] Geloof, hoop en liefde komen dus openbaar op het moment dat ik leef vanuit een nieuw verbond. Het kan niet anders of de mensen in onze omgeving gaan dit merken, gaan dit proeven. [40:22] En dan de vierde, de laatste, vers 25. Laten wij de onderlinge bijeenkomst niet nalaten, zoals bij velen de gewoonte is, bij sommigen de gewoonte is. [40:34] Maar elkaar aansporen, en dat zoveel te meer, als u de grote dag ziet naderen. Eén van de dingen, die het gevolg zijn van het ontdekken van de heerlijkheid van Christus, is dit, dat wij de onderlinge samenkomsten niet nalaten. [40:51] Er zijn verklaarders die zeggen, die onderlinge samenkomst, die heeft alles te maken met mijn samenkomen met de Heer Jezus. Nou, dat geloof ik zeker. Maar dat heeft met mijn eerste aansporing te maken. [41:04] En vanuit dat samenkomen met Hem, is er ook een verlangen naar het samenkomen met broers en zussen. En dit was voor mij nieuw. Ik heb een tijd lang geleefd in de veronderstelling, als ik maar vrede met God heb. [41:19] Als ik maar zeker ben van mijn behoud en de inwoning van de Heilige Geest. Of ik dan alleen door de wereld moet, het zij dan zo. Het interesseert mij ook niet. Als dat maar helder is. Maar ik zag niet dat de gemeente van de Heer Jezus Christus, dat het lichaam, dat de leden, niet een verzinsel van mensen zijn, maar dat de gemeente een instelling van God zelf is. [41:42] En elke instelling van Hem heeft een functie. En als de gemeente dus niet functioneert, dan stagneren we in de opwas en kennis en genade van de Heer Jezus Christus. [41:57] Het is heel belangrijk dat de gemeente functioneert volgens de principes van de Bijbel. En dan worden de samenkomsten, samenkomsten die niet saai zijn, die niet standaard zijn, maar waarvan we merken, dit zijn samenkomsten die mij innerlijk veranderen. [42:17] En dit zijn samenkomsten die mij dichter brengen bij het Vaderhart van God. En dat is belangrijk. En dat is de aansporing die de Hebraïenschrijver ook geeft. Als gevolg van het nieuwe verbond. [42:32] En troost je hiermee, er staat hier geen kerk. Er staat hier ook geen gemeenschap of stichting of beweging. Het gaat om de verzameling van oprechte Christgelovigen. [42:46] Daar weet ik me mee verbonden. En geloof me, die kom ik in alle kringen tegen. Ik spreek in tal van gemeenten van links tot rechts. En alles wat ertussenin zit. En ik kom kinderen van God tegen in al die kringen. [43:00] En ik ben er zelf van overtuigd dat ik hen ook allemaal nodig heb. En ook wel diegenen die een afwijkende visie hebben, als mij ten opzichte van bepaalde zaken, kan ik toch veel van leren. [43:14] Maar hoe ontvankelijk is mijn hart om de veelkleurigheid van de gemeente van de Heer Jezus Christus te aanvaarden, daarvan te genieten en mijn hart daarvoor open te stellen. [43:25] Want het is wel zo dat wij met elkaar, alle heiligen samen, de hoogte, de lengte, de breedte en de diepte gaan bestaan van de liefde van God. We hebben elkaar dus nodig om die liefde meer en meer te ontdekken. [43:39] En ik ben blij, ik weet niet hoe het voor jullie is, maar ik ben er blij mee dat ik verschillende typen christenen ben tegengekomen in mijn leven. Visies waar ik wat van heb kunnen leren. [43:54] En daarom moeten we oppassen dat we niet gelijk in de kram schieten als we iets horen waar we niet vertrouwd mee zijn. Maar dat rustig aanhoren, dat overwegen en zeker toetsen aan de Bijbel, daar gaat het niet om. [44:05] Maar dat we niet gelijk in de kram schieten bij iemand die net iets anders denkt. Daar gaat zoveel door kapot. Terwijl juist die ander iets kan brengen waardoor die onderlinge samenkomst tot nog meer nut is voor mijn persoonlijk geestelijk leven. [44:23] Begrijp je wat ik bedoel? We hebben elkaar nodig. Niet alleen om het vol te houden, maar om de heerlijkheid van Christus te ontdekken. De liefde van God. Dat is wat de Hebraïe schrijver uiteindelijk bedoelt. [44:38] En dan ook dit. Want nu heb ik het over bemoediging. Maar weet je, als je nalatig wordt in het komen van een samenkomst, weet je wat je dan ook mist? Vermaning. Nou, dat wil je toch niet missen. [44:50] Kijk, vele komen vandaag wel naar de samenkomst. Ja, fijne samenkomst gehad, zeggen mensen wel eens tegen me. Het was fijn vanochtend. En wat ze nou precies fijn vonden, weet ik niet. Maar het was gewoon fijn. Maar ze willen bemoediging, ze willen opbouw. [45:04] Maar een van de middelen waardoor wij de hoogte, de lengte, de breedte en de diepte gaan kennen van de liefde van God, is ook vermaning. En als je nalatig wordt in het nakomen van de onderlinge samenkomsten, dan mis je dus ook je vermaning. [45:18] Nou, dat willen we niet met elkaar. Want die vermaning brengt mijn dichter bij het vaderhart van God of houdt mij daar. Mijn kinderen hebben vermaning en tuchtiging nodig. [45:32] Dat ontvangen ze ook zo nu en dan. Maar dat is tot hun welzijn. Dat is tot hun nut. En als ik het niet doe, dan ben ik als Eli. Die zijn kinderen niet zuur aankeuk. En hij had een probleem met de Heer en God, geloof mij. [45:46] Dus belangrijk, vermaning. En dat is ook in de onderlinge samenkomsten van groot belang. Weet je waar afvalligheid begint? Met verzaken van samenkomsten. [45:58] En hoe vaak zie je het nu? Dat mensen ziek zijn of iets hebben meegemaakt in hun leven, iets ingrijpends. En je ziet ze niet meer in de samenkomst. Dat je denkt, de eerste troost zou je toch zoeken bij broeders en zusters. [46:12] De bemoediging zou je van hen willen ontvangen. Maar ze verdwijnen uit de samenkomst. En ze beginnen afvallig te worden, om het zo te zeggen. Je ziet ze niet meer. En de gemeente, de samenkomst is juist een instrument in de hand van God. [46:25] Om al die dingen bij elkaar te brengen. En elkaar te bemoedigen tot op te bouwen en te vermanen. Zodat we zullen volharden en dat leven vanuit het nieuwe verbond, zijn voortgang zou hebben. [46:39] Zo belangrijk. Want uiteindelijk wordt er gekeken, hoe leven wij? Alleen spreken over de heerlijkheid van Christus, is mooi. [46:52] Maar de mensen kijken naar ons leven. Ze proeven het. Puurheid. Echtheid. En weet je, misschien heb ik dat eerder gezegd, maar Henk Binnendijk vertelde mij. [47:03] Als ik Corrie ten Boom ontmoette, dan zat daar twee meter Heere Jezus om mij. Kijk, die vrouw hoefde niet te vertellen, joh trouwens, voordat je weggaat, ik ben ook christin. [47:14] Voor zover je het nog niet wist. Maar dat spatte er vanaf. Hoe kwam dat? Dat was een vrouw die iets had leren kennen van de heerlijkheid van Christus. Die wist van de zegen en de voorrechten van het nieuwe verbond. [47:26] En die leefde eruit. Met als gevolg, twee meter Heere Jezus om mij. En dat is me altijd bijgebleven toen hij dat vertelde. En het is mijn gebed. [47:39] Heere God, laat het in mijn leven. Verder komen dan alleen een verstandelijk iets. Dan alleen iets op het niveau van kennis. Maar laat de mensen aan mijn leven proeven en smaken dat u goed bent. [47:52] En dat u mij tot het beste, tot het volmaakte heeft gebracht. En dat heeft alles te maken met niemand minder dan de heer Jezus Christus. [48:03] En zijn werk. En ik strek me er vanavond naar uit. Om uit die volheid te leven. En wie merkt dat als eerst? Nou in mijn geval mijn vrouw. En mijn drie kinderen. [48:17] Die zien het beste. Of ik iets goed kan vertellen. Of ik veel weet. Of dat ik eruit leef. En waar denk jij dat zij het meeste vreugde aan mijn leven? [48:29] En de meeste blijdschap mee ervaren? Dat is het leven eruit. Want dat is waardoor God mij... Dat is de vrucht. Doordat God mij heeft veranderd van binnenuit. [48:42] Ik ben een nieuwe schepping geworden. Het oude is voorbij gegaan. Zie alles is nieuw geworden. Mag ik iets vragen? Onder welk verbond leef je liever? Onder het oude verbond? [48:55] Of onder het nieuwe verbond? Want het oude is na beide verdwijning. Zegt de Hebraïe schrijver. We zijn tot het betere, tot het volmaaktere gekomen. Maar de Heere God verlangt uiteindelijk ook een... [49:05] betere levenswandel. Met andere woorden een wandel... waarin openbaar wordt... waar je in deelt. En dan zie je in het vervolg van de hoofdstukken 11... [49:17] dat we nog geloofsgetuigen eraan toegevoegd krijgen. En dat is zo bijzonder. Alsof het nog niet genoeg is... wat hij tot op heden heeft gedeeld om te gaan leven. Het is toch voldoende? [49:29] Maar we krijgen er nog een rij geloofsgetuigen bij. En we krijgen in Hebraïe 12, het eerste vers... die bekende tekst nog mee. Wel, nu laten wij... laten ook wij... nu wij omringd worden door zo'n menigte van getuigen... [49:41] afleggen alle last. Ons oog gericht houden op de Heer Jezus. Dus God laat ons die... heerlijke werkelijkheid zien in Christus. Zodat we het vanavond in ons hart sluiten. [49:54] En met vrijmoedigheid eruit gaan leven. En hij zegt, wil je nog meer hebben? Ik zou ook nog een tribune voor jullie maken. Om jullie aan te moedigen. [50:05] En aan te sporen. En dat is zo mooi. Ik was eind vorig jaar... mijn kinderen mogen altijd... één dag in het jaar zeggen... wat ze graag met me willen doen. [50:17] Dus dan had ik een dag uit... één op één met mijn kinderen. En mijn oudste zoon... die wilde wel eens een keer naar het... T-half stadion om schaatsen te kijken. Die is helemaal weg van schaatsen. [50:28] En toen ik daar zat... toen kreeg ik allerlei geestelijke lessen. Zo mooi. En dat heb ik ook met hem gedeeld op de terugweg. En je ziet, hij werd helemaal enthousiast. Want de plaats waar die schaatser was... daar werd gejuicht. [50:39] En daar ging iedereen staan. En je hoorde net zo de baan rondgaan. En hij zat al te kijken en te luisteren van... hé, daar komt het geluid weer. Daar komt het geluid weer. En dat zweepte elkaar op. En je voelde als het ware... [50:50] waren de adrenaline in die schaatser zich versterken... zich vermeerderen. Doordat hij zo steeds die baan... En dat was een mooi gezicht. Ik zat een beetje bovenin. En ik zat dat schouwspel eens te bekijken... [51:02] en tot me door te laten dringen. En toen heb ik in de terugweg... en op de terugweg... deze principes uitgelegd. Dat is zo geweldig. We kunnen zoveel uit de natuur... en uit het gewone leven doorgeven. [51:13] Belangrijke principes. Dit is wat de Heere God vandaag met ons doet. Zoveel mensen op ons heen. Zoveel heerlijke waarheden. Zodat wij zullen volharden. En de tijd die wij nog hebben... [51:25] en ik ben ervan overtuigd dat die kort is. Satan weet het. De tijd is nog kort. De tegenstappelen gaat de keer als een brullende leeuw. Maar laten wij deze heerlijke waarheden tot ons nemen... [51:36] nu de tijd nog kort is... en deze wereld schreeuwt om echtheid... en om puurheid... en om mensen die echt voor de Heer Jezus leven. En weet dit. Als je het moeilijk hebt... laat je aansporen door deze geloofsgetuigen. [51:48] Die door van alles en nog wat heen zijn gegaan... maar uiteindelijk het geloof behaald hebben. Zullen we je hiervoor danken... voor deze heerlijke genade. Vader in de hemel. weldonophoogt... [52:03] ***