Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107512/psalm-22/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen, lieve mensen. Wij willen met elkaar lezen uit de Bijbel en ik wil u voorlezen Psalm 22.! Vanmorgen wil ik tot u spreken over Psalm 22 en deze psalm met elkaar bekijken. [0:17] Het is een psalm van David. Er staat in mijn Bijbel boven gebed in aanvechting. Het begint met hele bekende woorden die de Heer Jezus ook heeft uitgeroepen toen hij aan het kruis ging. [0:30] We lezen met elkaar Psalm 22 en ik lees u voor uit de Herzienen Statenvertaling. Een psalm van David voor de koorleider op de hinde van de dageraad. [0:41] Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? Bent u ver van mijn verlossing, van de woorden, van mijn jammerklacht? Mijn God, ik roep overdag, maar u antwoordt niet. [0:54] En s'nachts, maar ik vind geen stilte. Maar u bent heilig en u troont op de lofzangen van Israël. Op u hebben onze vaderen vertrouwd, ze hebben vertrouwd en u hebt hen bevrijd. [1:10] Tot u hebben zij geroepen en zij zijn gered. Op u hebben zij vertrouwd en ze zijn niet beschaamd. Maar ik ben een worm en geen man. [1:21] Een smaad van mensen en veracht door het volk. Allen die mij zien, bespotten mij. En zij trekken de lippen op en zij schudden het hoofd. En zeggen, hij heeft zijn zaak aan de heren toevertrouwd. [1:33] Laat die hem bevrijden. Laat die hem redden als hij hem genegen is. U bent het toch die mij uit de buik hebt getrokken. En die mij vertrouw gaf toen ik aan mijn moeders borst lag. [1:46] Op u ben ik geworpen van de baarmoeder af. Vanaf de moederskoot bent u mij God. Blijf dan niet ver van mij. Want de nood is nabij. En er is immers geen helper. [1:59] Vele stieren hebben mij omringd. En sterke stieren van Basan hebben mij omzingeld. Ze hebben hun muil tegen mij opengesperd. Als een verscheurende en brullende leeuw. [2:10] Als water ben ik uitgestort. Ontwricht zijn al mijn beenderen. Mijn hart is als was. Het is gesmolten diep in mijn binnenste. Mijn kracht is verdroogd als een potscherf. [2:23] Mijn tong kleeft aan mijn gehemelte. U legt mij in het stof van de dood. Want honden hebben mij omzingeld. Een horde kwaaddoeners heeft mij omgeven. [2:33] Zij hebben mijn handen en voeten doorboord. Al mijn beenderen zou ik kunnen tellen. En zij. Zij zien het aan en kijken naar mij. [2:44] Zij verdelen mijn kleding onder elkaar. En werpen het lot om mijn gewaad. Maar uw heren blijft niet ver weg. Mijn sterkte. Kom mij spoedig te hulp. [2:57] Red mijn ziel van het zwaard. Mijn eenzame ziel van het geweld van de hond. Verlos mij uit de muil van de leeuw en van de horens van de wilde ossen. Ja. [3:08] U hebt mij verhoord. Ik zal uw naam mijn broeders vertellen. In het midden van de gemeente zal ik u loven. U die de heren vreest. Loof hem. [3:19] Alle nakomelingen van Jacob. Vereer hem. Wees bevreesd voor hem. Alle nakomelingen van Israël. Want hij heeft de ellendige in zijn ellende niet veracht en niet verafsuwd. [3:32] Hij heeft zijn aangezicht niet voor hem verborgen. Maar hij heeft gehoord toen hij tot hem riep. Van u zal mijn lof zijn in een grote gemeente. [3:43] Mijn geloften zal ik nakomen in het bijzijn van wie hem vrezen. De zachtmoedigen zullen eten en verzadigd worden. Wie de heren zoeken zullen hem loven. Uw hart zal voor eeuwig leven. [3:56] Alle einden der aarde zullen eraan denken en zich tot de heren bekeren. Alle geslachten van de heidenvolken zullen zich voor uw aangezicht neerbuigen. Want het koningschap is van de heren en hij eerst over de heidenvolken. [4:12] Alle groten der aarde zullen eten en zich neerbuigen. Allen die in het stof neerdalen en hun ziel niet in leven kunnen behouden, zullen voor zijn aangezicht neerbukken. [4:23] Het nageslacht zal hem dienen en aan de heren toegeschreven worden tot in generaties. Zij zullen komen en zijn gerechtigheid verkondigen aan het volk dat geboren zal worden. [4:34] Want hij heeft het gedaan. Amen. Tot zover. David begint met een beschrijving van een heel sterk gevoel van verlatenheid. [4:49] En van alle ellendigheden in de wereld is alleen zijn in je ellende misschien wel het ellendigst dat er is. [5:02] Alleen zijn in je ellende. Een gevoel van verlatenheid. In vers 12 schrijft David blijf dan niet ver van mij. [5:15] Hij ervaart het zo dat de Heerde God ver van hem is. De nood is wel nabij. Ja, dat is wat nabij is. De nood die is zeer nabij. Maar er is geen helper. [5:25] Dus David heeft ook een gevoel van hulpeloosheid. Verlatenheid. Maar ook hulpeloosheid. En in vers 21 heeft David het over zijn eenzame ziel. [5:36] Red mijn eenzame ziel. Eenzaamheid is een epidemie in de westerse wereld. Wij leggen in onze cultuur een grote nadruk op het individu. [5:52] Er ligt een grote nadruk op zelfstandigheid en op onafhankelijkheid. En we zeggen tegen onze kinderen nou, je moet je eigen leven leiden. En je moet erachter komen wie jij bent. [6:04] En je moet het op jouw manier doen. En als dat bij jou past, dan is dat er goed. En op die manier spreken we voortdurend tot elkaar. En ook tot onze kinderen. [6:15] En ook in de hulpverlening wordt voortdurend het individu ook heel sterk benadrukt. En autonomie. Wat bij jou past en wie jij bent. En dat je erachter komt wie jij bent. En dat soort dingen. Maar in deze hele sfeer van nadruk op het individu ontstaat wel ook veel eenzaamheid. [6:32] En het gevolg is wel dat we, zoals in de Oosterse culturen, ook in de culturen van de Bijbel, dat er veel meer oog is voor het collectieve. [6:46] Veel meer oog voor de familieverbanden, voor de gezinsverbanden, voor de identiteit die je als familie hebt en als groepen hebt. En het collectieve speelt een veel grotere rol in de Oosterse culturen. [6:59] Bij ons veel minder. En een van de gevolgen daarvan is eenzaamheid. Maar dat kan natuurlijk ook door allerlei andere dingen komen. We weten niet wat voor David de aanleiding was dat hij zich zo verlaten voelde. [7:12] Hij schreeuwt het uit. Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? Hij ervaart Gods aanwezigheid helemaal niet meer. Het zou kunnen dat dat in de tijd is geweest dat zijn schoonvader zo achter hem aan zat als een bezetene. [7:27] We weten dat zijn schoonvader tot meerdere keren toe geprobeerd heeft om hem te vermoorden. Het zou je maar gebeuren als er een speer naar je hoofd wordt gegooid, naar je lijf wordt gegooid. [7:37] En die mist maar net. Je bijna aan de wand gespietst wordt door je eigen schoonvader. We weten dat hij jarenlang heeft moeten vluchten. En dat hij in de woestijn heeft verkeerd. Terwijl hij al een van de groten van Israël was geworden. [7:51] Terwijl de vrouwen hem al hadden toegeroepen. Sal heeft zijn duizenden verslagen, maar David zijn tienduizenden. Terwijl hij de reus Goliath al overwonnen had vanwege de zalfing van God die op zijn leven rustte. [8:03] Toch moest hij vluchten. En jarenlang kwam er niks terecht van zijn carrière. En zijn reputatie was naar de maan. En hij moest uiteindelijk zelfs zijn toevlucht nemen bij de Filistijnen. [8:15] Het zou kunnen dat het in die periode is geweest dat David zich zo verlaten heeft gevoeld. Later weten wij uit de Bijbel dat David ook zelfs heeft moeten vluchten voor zijn eigen zoon. [8:25] Absalom. Absalom. Die een koep probeert te plegen. En die de macht wil overnemen. En die zich keert tegen zijn eigen dierbare vader. En dat David wenend de olijfberg opgaat. [8:40] Trouwens, de heer Jezus ging later wenend de olijfberg af. En dat is een soort spiegeling van David die de olijfberg huilend opging. Omdat hij weg moest vluchten voor zijn eigen zoon. [8:53] Maar misschien was het ook gewoon de voortdurende strijd die in het leven van David er was. David heeft een leven lang van strijd meegemaakt. We weten niet precies wat het moment is geweest. [9:04] We weten wel dat hij zich toen hij deze psalm schreef diep verlaten voelde. En dat gevoel van verlatenheid en dat gevoel van eenzaamheid dat herkent u misschien wel bij uzelf. [9:16] Het zou kunnen dat een relatie is stukgelopen. Ik heb kort geleden een hele week mogen spreken tot jong volwassen mensen. Ik heb ook tegen hen gezegd misschien is er verkeering wel uitgegaan. [9:30] Misschien heeft een vriend of een vriendin zich wel van je afgekeerd. En het kan zijn dat je daardoor je je eenzaam voelt. Misschien dat je wel in het huwelijk heel erg teleurgesteld bent geraakt in je vrouw of in je man. [9:49] Misschien ben je wel verlaten door je man of door je vrouw. En dat dat een enorm gevoel van eenzaamheid met zich mee kan brengen. Ik heb kort geleden nog een hele tijd zitten praten met een broeder die vijf jaar geleden zijn vrouw is verloren. [10:02] En hij kan maar niet wennen aan het alleen zijn. Hij vindt het zo moeilijk om alleen thuis te zijn. Het kan een diep gevoel van eenzaamheid ook met zich meebrengen. [10:14] Misschien dat je als student moest gaan wonen in een andere stad. Misschien dat je in een hele vreemde omgeving terecht kwam. Of bent gekomen nu aan het begin van het nieuwe schooljaar. [10:27] Überhaupt een verhuizing is moeilijk. Wij zijn twee jaar geleden weer verhuist. Weer zestig kilometer verderop gaan wonen. Dan laat je heel veel dierbare mensen achter je. Het kan een gevoel geven van wie heb ik eigenlijk dicht om me heen. [10:43] En zo zijn er allerlei dingen. Misschien zelfs dat er hele nare dingen zijn gebeurd. Sommige mensen zijn misandeld. En een gevoel van eenzaamheid kan ook daar het gevolg van zijn. [10:57] Misschien dat je ouders, dat je vader je verlaten heeft op jonge leeftijd. Ik kom zelf uit een gebroken gezin. [11:08] In die zin mijn ouders zijn gescheiden. En mijn vader ging weg toen ik tien jaar oud was. En ik weet dat ik bij tijd terwijl nog steeds dat een gevoel van eenzaamheid en verlatenheid, dat ik dat ervaar. [11:19] Terwijl ik heel gelukkig getrouwd ben. Terwijl wij vier prachtige kinderen hebben. Terwijl ik ontzettend rijk ben met zoveel lieve mensen in ons leven. En heel veel lieve familieleden. [11:32] Terwijl ik de Heer heb leren kennen. Terwijl Jezus in mijn leven is gekomen. Mijn leven totaal heeft veranderd. Dat toch, met name als ik soms heel moe ben. Dat ik een gevoel van verlatenheid heb. En ik weet dat dat zijn wortel heeft. [11:43] Het feit dat mijn vader bij ons het huis uitging toen ik tien jaar oud was. Misschien zit jij hier vanmorgen ook wel en zeg je ik heb mijn vader moeten missen op jonge leeftijd. [11:56] Of ik heb mijn moeder moeten missen omdat ze is overleden toen ik nog jong was. Of wat het ook is. Misschien is het ook alleen maar het gevoel. Soms is er niet een oorzaak voor te vinden. [12:09] En dat hoeft ook niet altijd. Dat je weet waardoor een bepaald gevoel komt. Maar ik denk dat min of meer wij allemaal ons wel een beetje kunnen herkennen in wat David ook in deze psalm schrijft. [12:22] Wij leren ook uit deze psalm dat ik zou het vijf van een even glazen water te kunnen krijgen. Om ook even af en toe een stukje te kunnen nemen. Wij weten dat wij leren uit deze psalm ook dat David die waarom vraagt. [12:37] Dankjewel. Dankjewel. Vraag erin krijgt het bij. Dankjewel. Er staat een vers in de Bijbel dat als je een glas water aan een ander geeft dat je loon je niet zal ontgaan. [12:53] Nee, dat doe je niet voor. De waarom vraag mogen wij dus wel degelijk stellen. David zegt waarom hebt u mij verlaten? [13:08] Je zou kunnen zeggen hij uit ook zijn jammerklacht. En je zou ook kunnen zeggen verzuchten is ook heel menselijk. Het is een hele eerlijke psalm. David is zeer eerlijk in deze psalm. [13:19] En dat leert ons dat wij ook eerlijk moeten zijn. Het leven is niet altijd makkelijk en je voelt je niet altijd goed. Dan wat wij ook vinden in deze psalm in vers 3. [13:32] Dat is zelfs dat als wij dat het zelfs zo is dat ook als wij tot God roepen. Waarom hebt u mij verlaten? En dat we die vragen aan God stellen dat God niet altijd antwoord heeft. [13:47] Vers 3. Ik roep overdag maar u antwoord niet. Er komt niet altijd een antwoord. En dat is in uw en mijn leven ook zo soms. [14:02] Hij is een verhoorder van gebeden. Maar al onze vragen worden niet direct beantwoord. En de waarom vraag die blijft soms. En dan vinden we dat David het ook moeilijk heeft met wat andere mensen allemaal over hem zeggen. [14:18] En van hem vinden. Vers 7 tot met 9. Ik ben een vorm en geen man. Een smaad van mensen en veracht door het volk. Mensen zien mij en ze bespotten mij. [14:29] En ze trekken de lippen op en ze schudden het hoofd. En ze zeggen hij heeft zijn zaak aan de heren toevertrouwd. Laat die hem bevrijden. Laat die hem redden als hij hem genegen is. David was een man die voortdurend beleed dat hij op God vertrouwde. [14:44] Maar hij moest vluchten. En hij moest schuilen. En hij moest zich beschermen. En er werd gejaagd op hem. En mensen zeiden tegen hem. Nou is dat nou het loon van het volgen van de heren? [14:56] Is dat nou wat je krijgt voor het vertrouwen op God? Dat je er zo aan toe bent? En David had het ook moeilijk met wat mensen allemaal dachten en zeiden. Misschien dat het ook wel een deel is van ons lijden. [15:07] Dat wij bezig zijn met wat andere mensen allemaal over ons zouden kunnen denken en vinden en zeggen. Dat we erg veel bezig zijn met de mening en de kritiek en het oordeel van andere mensen. [15:18] En dat voegt alleen maar toe aan ons lijden. En terwijl ik dan deze versen weer heb geciteerd. Dan moeten wij natuurlijk ook denken aan de heer Jezus. Want die versen, vers 8 en vers 9, dat wordt letterlijk ook toegepast op de heer Jezus. [15:38] In Matthijs 27 vers 39 en Matthijs 27 vers 43 wordt het ook letterlijk gezegd dat mensen dit over Jezus zeiden. Jezus was een smaad van mensen geworden. [15:53] Jezus werd veracht door het volk. En dan zien we dat deze psalm, en dat is heel bijzonder en daar wil ik vanmorgen ook de nadruk op leggen als we over dit onderwerp, naleiding van deze psalm, nadenken. [16:05] Terwijl David het heeft over zijn eigen lijden. Terwijl David het heeft over zijn eigen gevoel van verlatenheid. En hoe moeilijk hij het soms heeft in het leven. [16:16] En hij probeert daar woorden aan te geven op een bijzondere wijze. Ik zou zelfs willen zeggen op een bovennatuurlijke wijze. Beschrijft David ineens dingen die later tot in detail werkelijkheid worden in het leven van Jezus. [16:32] Vanuit het lijden van David komen wij ineens terecht in het lijden van de Heer Jezus. Want precies deze dingen zeiden ze van de Heer Jezus. [16:43] Precies op deze wijze werd de Heer Jezus ook bespot. David werd bespot. David werd veracht. David werd vervolgd. Maar hij schrijft daarover en ineens wordt het een Messiaanse psalm. [16:58] En ineens schrijft hij over het lijden van de Messias. Die ook werd veracht. Die ook werd bespot. En die ook werd vervolgd. En ineens krijgen wij beeldzicht op de Heer Jezus. [17:09] En dan volgt een bijna perfect fysiologische beschrijving. Een lichamelijke beschrijving van wat er gebeurt met iemand die gekruisigd wordt. [17:23] Laten we een paar details noemen. Als water ben ik uitgestort. Vers 15. Zoals je water uit een emmer weggooit. [17:39] En dat wordt verworpen, zou je kunnen zeggen. Zo werd Jezus verworpen. Hij kwam apart te staan. Als water ben ik uitgestort. [17:51] Hij werd weggegooid. In een van onze liederen zingen wij als een roos geplukt en weggegooid. Als water ben ik uitgestort. Jezus werd meer verworpen dan wie dan ook. [18:03] Hij werd verworpen door mensen. En uiteindelijk, mijn God, mijn God, waarom heeft u mij verlaten, werd hij zelf verworpen door God de Vader. En daarin droeg hij onze schuld. Ontwricht zijn al mijn beenderen. [18:16] Als je aan het kruis hangt, dan komt er enorme druk op de gewrichten te staan. Mijn hart is als was. Nou, weet je, als er één ding is dat het dat kruising van je lijf met je doet. [18:30] Dat is zo pijnlijk. Dat raakt je zenuwen zo direct, letterlijk. Als er spijkers, grote ijzeren spijkers, nagels, door je handen en voeten worden geslagen, door je polsen en je voeten. [18:45] Dat geeft zo'n intense pijn. Zulke verschrikkelijke pijnen. Dat je zonder meer kunt spreken van een soort zenuwinzinking. Mijn hart is als was. [18:56] Jezus doorging een soort zenuwinzinking toen hij aan het kruising. Mijn binnenste is gesmolten. En daarmee verwoordt David dat de moed uit zijn hart is verdwenen. [19:08] Dat angst zijn constante begeleider is. Mijn tong is, mijn kracht is verdroogd als potscherf. Mijn tong kleeft aan mijn geemelte. [19:21] En u legt mij neer in het stof van de dood. Weet je, als mensen sterven, dan hebben ze vaak dorst. Er zijn ongetwijfeld mensen in ons midden die werken in de gezondheidszorg. Misschien heb je ook wel te maken, regelmatig, met mensen die sterven. [19:37] Toen mijn eigen grootmoeder stierf, ik was bij haar in de dagen voorafgaand aan dat ze stierf. En ze had dorst. Haar lichaam hield geen water meer vast. [19:48] Ze kon niet meer drinken. Haar lichaam nam geen water meer op. En dan wordt het heel droog. Dan krijg je een hele droge mond. En wij gebruikten een wasandje om de droge lippen van mijn stervende grootmoeder een beetje vochtig te maken. [20:04] En dat is de droogte van de dood, zou je kunnen zeggen. Tot stof ben je en tot stof zul je wederkeren. Stof ben je en tot stof zul je wederkeren. [20:15] En dat is wat David zegt. U legt mij neer in het stof van de dood. En dat is wat Jezus voor ons deed. Hij stierf onze dood. En hij zei aan het kruis, ik heb dorst. [20:27] Ik heb dorst. De dorst van de dood. En dan, wonder boven wonder, schrijft David in vers 17, ze hebben mijn handen en voeten doorboord. [20:37] Het wonderlijke is dit. Dat de kruisdood, het doorboren van handen en voeten, in de tijd van David helemaal niet bekend was. De Romeinen zijn de eerste die de executie in de vorm van kruisdood zijn gaan toepassen. [20:56] Men kende dat helemaal niet in de tijd van David. En daarin zien we dat het dus heel apart is dat David dat hier schrijft. Ze hebben mijn handen en voeten doorboord. En zelfs wat er gebeurde met zijn kleding. [21:12] Ze hebben mijn kleren onder elkaar verdeeld. En zij werpen het lot om mijn gewaad. Het is allemaal letterlijk vervuld in het leven van de Heer Jezus. [21:23] En dat, lieve mensen, is de bemoediging die ik vanmorgen wil proberen aan u door te geven. We hebben het gehad over ons lijden. We hebben nagedacht over ons gevoel van eenzaamheid dat er soms is. [21:34] Misschien wel diep van binnen en verborgen achter maskers. En misschien wel ver weg achter muren die we om ons hart hebben gebouwd. Maar er is soms een gevoel van diepe eenzaamheid. Maar we zijn terechtgekomen in het leven van Jezus. [21:51] We zijn terechtgekomen in dat waar we ook over gezongen hebben. U stier voor mij. En Jezus en dat zijn lijden tot in detail zo bijzonder wordt gesetst in deze psalm. [22:04] En dat is onze troost. Een aantal, twee maanden geleden moest ik een scan ondergaan. Het was de enige verdenking van hartproblemen. En gelukkig bleek uiteindelijk dat er niks aan de hand is met mijn hart. [22:18] Maar ik moest wel een tijdje helemaal stoppen met mijn spreekbeurten. Want er was toch iets wat niet goed was. En ik moest grondig onderzocht worden. En ik heb een paar weken helemaal niks mogen doen. [22:29] En toen kreeg ik een scan in het ziekenhuis in Amersfoort. En dan lig je onder die scan en dan denk je, wat komt hier uit? En ik ervaarde wel duidelijk klachten. En dat is benauwend. [22:42] En dat is beangstigend. En ik lag daar onder die scan. En ik werd zo bijzonder en sterk getroost. Precies toen ik daar lag, toen werd ik zo bepaald bij Isaiah 53. [22:54] Ik moest zo denken aan Jezus. Waarvan de Bijbel zegt dat hij het woord is waardoor alle dingen geschapen zijn. Lees Genesis 1. En God sprak en het was er. [23:06] En door Jezus zijn alle dingen gekomen die gekomen zijn. En Jezus is het leven zelf. En alle dingen hebben een bestaan in hem. En er is geen leven buiten Jezus. Hij is de bron van alle leven. [23:17] Hij is het licht van deze wereld. Hij is... Hij is God. Hij is God de Zoon. En in zekere zin is door hem alles geschapen. [23:30] En deze persoon werd, zegt Isaiah 53, een man van smarten en vertrouwd met ziekte. En toen ik daar lag onder die scan, toen was mij dat tot zo'n enorme diepe troost. [23:44] Dat de God van hemel en aarde, degene die was, die is en die komen zal. Degene die het leven zelf is. Onze leven. Werd een man van smarten en vertrouwd met ziekte. [23:57] Zij hebben zijn handen en voeten doorbord. Hij is in het stof van de dood neergelegd. Hij heeft geleden als geen ander. Hij is uw en mijn dood gestorven. [24:08] De enige echte dood. De enige echte van God verlatenheid. Die heeft Jezus ondergaan in onze plaats. En daarom wat er ook met ons gebeurt. Wat voor onderzoek je in het ziekenhuis ook moet meemaken. [24:20] En wat er ook uitkomt. En hoe ziek je ook mag worden. En wat je ook zal verliezen in dit leven. En vroeg of laat moeten wij afscheid nemen van dit leven. En hoeveel er ook misgaat in ons leven. [24:33] En wat het ook is dat ons een gevoel van verlatenheid en eenzaamheid en hulpeloosheid kan geven in dit leven. Dit mogen wij weten. Dat er is geen dal zo diep of Jezus is daar. [24:43] Want hij was daar. Hij was daar echt. Hij heeft altijd dieper gezeten dan u en ik in dit leven ooit kunnen zitten. Er is geen dal zo diep of Jezus is daar. [24:58] En dat is onze troost. En daarom kan het wel zijn dat wij een gevoel van eenzaamheid hebben. Maar dan mogen wij weten dat we nooit alleen zijn. [25:09] En koningin Wilhelmina, dat was de overgrootmoeder van onze huidige koning. Dat was een diepgelovige vrouw. En zij heeft een boekje geschreven over haar leven. [25:21] En de titel van dat boekje is Eenzaam, maar niet alleen. En dat mogen wij weten, ieder van ons. Ook al voel je je soms eenzaam. [25:33] Ook al heb je soms een gevoel van verlatenheid. Ook al zeggen je gevoelens soms dat God je heeft verlaten. En schreeuw je het uit, mijn God, mijn God, waarom heeft u mij verlaten? [25:46] Je mag weten, je voelt je wel eenzaam. Soms. Maar je bent nooit alleen. Want God is daar. Hij is altijd daar. Omdat hij in zijn Zoon Jezus Christus, wij kunnen dat dus nog meer zeggen dan David dat in zijn tijd kon zeggen, wij weten dat God in zijn Zoon Jezus Christus in ons lijden is gekomen. [26:07] Helemaal, tot in de diepste diepte, is God zelf. De God van hemel en aarde, de Schepper, de Ewige God. Is in ons lijden gekomen. En daarom is hij er altijd bij. [26:20] Je bent niet alleen. Je wordt misschien verleid om te twijfelen aan Gods goedheid, als het moeilijk is in je leven, maar doe dat niet. [26:30] Het bijzondere van deze psalm is ook, dat er niet zozeer een oplossing komt voor de moeilijke situatie van David, maar dat er wel heel duidelijk een verandering van stemming plaatsvindt. [26:52] Wij lezen dat David blijft bidden. Hij blijft vragen en hij blijft roepen. Dat leert ons ook om te blijven bidden, ook als we God niet ervaren in ons leven. Hij blijft toch worstelen met God, ook al is God in zijn beleving heel ver weg. [27:09] Hij keert zich niet af van God. Hij raakt niet ten diepste verbitterd. En hij wordt niet apathisch en onverschillig ten opzichte van God. Nee. Hij blijft worstelen met God. [27:20] En hij blijft zoeken en roepen en bidden. En het wonderlijke is dat er ineens wel een verandering van stemming plaatsvindt bij David. Want hij zegt in vers 3, ik roep tot u, maar uw antwoord niet. [27:35] Maar in vers 22, daar zegt hij ineens, ja, u hebt mij verhoord. En in vers 22 vinden we ineens een omslag. [27:47] Psalm 22, vers 22. Ineens een omslag. En als je dan de rest van de psalm leest, ja, dan wordt David een soort aanbiddingsleider. [27:57] Dan roept hij het hele volk van God op om de Heer te loven. Dan zegt hij, ik zal uw naam, mijn broeders, vertellen. In het midden van de gemeente zal ik u loven. [28:09] En u die de Heere vreest, loof hem. Alle nakomelingen van Jacob, vereer hem. En het hele laatste deel van de psalm is vol van lofprijs en van jubel over de Eere. [28:21] De psalm eindigt buitengewoon optimistisch. En David roept iedereen op om de Heer te loven. En alle einden der aarde, die zullen zich tot de Heere bekeren. [28:35] De man die aan het begin van de psalm schrijft dat God hem verlaten heeft. En die het moeilijk heeft met God. En die zich belabberd voelt. [28:47] En de man bij wie zijn emoties hem in de steek hebben gelaten. Die wordt toch, terwijl hij zijn gedachten en gevoelens verwoord. [28:59] En terwijl hij deze psalm schrijft. Vinden we een hele duidelijke omslag in zijn stemming. Dus de situatie verandert niet. De problemen worden niet opgelost. Het is niet zo dat Saul ineens niet meer achter hem aan zit. [29:11] Of dat zijn zoon Absalom ineens een hele lieve jongen is geworden. Nee, de omstandigheden blijven moeilijk. Maar het hart en de stemming van David verandert wel heel duidelijk. Een onderzwaai van binnen vindt er plaats bij David. [29:27] En de vraag is, hoe kan dat? Hoe kon het dat David van binnen zo verandert in zijn lijden? En ik wil drie dingen nog noemen, tot slot. [29:39] Het is niet zo dat ik nu alleen nog maar de inleiding van de preek heb gehouden. En dat nu de drie hoofdpunten komen. Schrik niet. We zijn over de helft. Maar, ik ga drie dingen noemen. [29:52] Die we kunnen herkennen in deze psalm. En die hebben geleid tot een verandering van binnen bij David. En ik noem dat fundamenten van hoop. Drie fundamenten van hoop voor David. [30:08] Die ook voor ons fundamenten van hoop zijn. Het eerste is dit. Vers 4 tot en met 6. David kijkt terug naar het verleden. Hij krijgt een besef van hoe God in het verleden uitredding heeft gegeven. [30:22] En dat is voor hem het eerste fundament van hoop. Met andere woorden, hij denkt aan de geschiedenis. Hij denkt aan het verleden. Hij gedenkt hoe de Heere in het verleden heeft bevrijd. [30:36] Op u hebben onze vaderen vertrouwd. Ze hebben vertrouwd en u hebt hem bevrijd. Tot u hebben zij geroepen en ze zijn gered. Op u hebben zij vertrouwd en ze zijn niet beschaamd. [30:48] Hij denkt aan Gods machtige daden in het verleden. Wonderen van uitredding in het verleden. En het verleden biedt een fundament van hoop voor de toekomst. [31:01] En lieve mensen, dat geldt ook voor ons. Als u op dit moment in een moeilijke tijd zit. Als het misschien op dit moment wel zo is. Of als u over een tijdje misschien weer in een situatie zit. Dat u zegt, waar is God? [31:13] En ik ben God kwijt. En ik ervaar Gods aanwezigheid niet. Misschien, weet je, zonder meer zullen u en ik het nog best wel eens moeilijk hebben in het leven. Maar wat is een fundament van hoop? [31:24] Het eerste is dit. Denk aan wat God in het verleden heeft gedaan. Is het niet waar dat ook wij kunnen denken aan veel situaties waarin God ons heeft beschermd? [31:35] Dat er veel momenten zijn geweest. Dat God ons heeft geholpen. Is het niet waar? Dat ook in uw en mijn leven dat er veel gebedsverhoringen zijn geweest. Dat God ons heeft bewaard. [31:45] Dat God heeft voorzien. Dat er wonderen ook in ons leven zijn gebeurd. En dat we mogen weten dat hij dezelfde is vandaag. En dat hij ons ook in de huidige situatie niet in de steek zal laten. [32:00] Als God al zo vaak zijn uitredding heeft gegeven in het verleden. Dan zal hij dat nu en in de toekomst ook doen. En in het Jodendom kennen ze ook bepaalde boetevieringen. [32:13] En dan is er een bepaald lied wat gezongen wordt. En er is een soort refrein in dat lied. [32:24] Je zou kunnen zeggen een soort themazin die wel twintig keer herhaald wordt in dit lied. Dat in het Jodendom in deze boetevieringen wordt gezongen. En dat gaat als het volgt. [32:35] Hij die... Puntje, puntje, puntje antwoorden mogen ons antwoord geven. En tot twintig keer toe worden de namen uit het verleden genoemd. Hij die Abraham antwoordde mogen ons antwoord geven. [32:48] Hij die Mozes antwoordde mogen ons antwoord geven. Hij die Jozua antwoordde mogen ons antwoord geven. Hij die Samuel en David en Elia en Jona en Ezra en Nehemia en Esther en Ezekiel en Jezaja en Daniel antwoord gaf. [33:11] Mogen ons ook antwoord geven. God heeft hun altijd antwoord gegeven. En daarover kunnen wij lezen in de Bijbel. [33:21] En daarom lezen wij de Bijbel. En wij gedenken voortdurend Gods machtige daden in het verleden. En als we preken dan is dat in feite ook dat we gedenken wat God in het verleden gedaan heeft. En dan mogen we elke keer zeggen. [33:32] Hij die dat in het verleden gedaan heeft voor deze mensen zal dat ook voor ons doen. Het eerste fundament van hoop. Wat God in het verleden deed. Het tweede fundament van hoop vinden we in vers 10 en in vers 11. [33:48] Dat zijn hele bijzondere versen. En ik zou dat willen noemen een besef van Gods genegenheid nu. Aan het einde van vers 9 daar zeggen de spotters laat hij hem bevrijden als hij hem genegen is. [34:07] Dus er wordt getwijfeld aan de genegenheid van God voor David. Er werd getwijfeld aan de liefde van God voor Jezus toen Jezus op deze manier bespot werd. En het zou kunnen dat wij ook in moeilijke situaties twijfelen aan Gods liefde en genegenheid voor ons. [34:22] Maar dan schrijft David deze uitzonderlijke woorden. U bent het toch die mij uit de buik hebt getrokken. Die mij vertrouwen gaf toen ik aan mijn moeders borst lag. Op u ben ik geworpen van de baarmoeder af. [34:35] Vanaf de moederschoot bent u mijn God. David heeft het over de buik van zijn moeder waar hij uit voort is gekomen. Hij heeft het over zijn moeders borst waar God hem aan gelegd heeft. [34:49] En God gaf hem vertrouwen door de borst van zijn moeder. En op u ben ik geworpen van de baarmoeder af. De buik, de moederschoot en de moederborsten. Dat zijn allemaal metaforen voor vertrouwen. [35:02] Dat zijn woorden die als weinig andere woorden genegenheid en geborgenheid ook weer geven. Vanaf de moederschoot bent u mijn God. [35:15] Wat een bijzondere beschrijving. Dat is het tweede fundament van OOP. Gods genegenheid voor zijn kinderen. Je zou zelfs kunnen spreken van Gods moederlijke liefde. [35:26] God is onze hemelse vader. Maar hij heeft ook lief als een moeder. En er is bijna geen ander beeld dat geborgenheid en genegenheid zo prachtig weergeeft als een pasgeboren baby die aan de borst van zijn moeder of aan de borst van haar moeder drinkt. [35:43] En gekoesterd wordt en gevoed wordt. En beschermd wordt. En warmte ervaart. En liefde bemerkt. En geknuffeld wordt. Een kind aan de borst van zijn moeder. [35:56] En zo zegt David. Zo Heere God bent u mijn God. U houdt van mij zoals een moeder van haar dochter of zoon oud. [36:08] Uw moederlijke liefde voor mij. Dat is het tweede fundament van OOP. Je zou het als volgt kunnen zeggen. God heeft je gemaakt. [36:22] Hij heeft je gewild. Hij heeft je gevormd. Hij heeft je gezien. En dat is nu ook een feit. Je kunt als schepsel altijd rekenen op zijn liefdevolle betrokkenheid. [36:35] God houdt van zijn kroost ondanks alles. En soms ga je misschien twijfelen aan Gods genegenheid voor jou als het moeilijk is. Soms ga je misschien twijfelen aan Gods liefde voor jou als je Gods aanwezigheid niet meer waard. [36:50] Maar laat deze woorden dan een fundament van hoop voor je zijn. Zelfs als je misschien niet letterlijk aan de borst van je moeder hebt gedronken. Zelfs als je misschien niet een volmaakte moeder hebt gehad. [37:02] Dan nog is God degene geweest die jou op deze wijze heeft lief gehad vanaf het allerprilste begin. Wij hebben dit vers. Vers 10 en vers 11 hebben wij op het geboortekaartje van onze zoon David geschreven. [37:21] En dat is een feit voor mijn zoon David. Dat was het toen hij geboren werd. Vers 10 en vers 11 was toen een feit voor hem. Dat is nu een feit voor hem. [37:32] En dat zal altijd een feit voor mijn zoon blijven. En dat geldt ook voor u en voor mij. Dat God ons op deze manier lief heeft. Dat is het tweede fundament van hoop. En het derde fundament van hoop dat we hebben. [37:42] Dat vinden we aan het einde van deze psalm. En dat heeft te maken met de toekomst. Het eerste fundament heeft te maken met het verleden. Dat we gedenken wat God in het verleden voor ons deed. [37:55] Het tweede fundament heeft te maken met het heden. Dat God ons genegen is. En dat we enorme geborgenheid bij hem mogen ervaren. En het derde is dat we vooruit mogen zien naar de komst van het koninkrijk van God. [38:11] En dat is ook een fundament van open als wij het moeilijk hebben. Vers 28 tot en met vers 32. Wat we hieruit mogen leren is dit. [38:33] God heeft niet alleen een plan met de gemeente van Jezus Christus. God heeft niet alleen een plan met de verlosten die door geloof in Jezus zijn behouden. Maar God heeft ook een plan met de volkeren van deze wereld. [38:46] God heeft een plan met Israël en met de volkeren van deze wereld. En Jezus zal terugkomen op aarde. En hij zal koning zijn in Jeruzalem. En het koninkrijk van God gaat komen in deze wereld. [38:59] En de heerlijkheid zal geopenbaard worden. 1 Petrus hoofdstuk 1 waar we deze dienst mee zijn begonnen. Spreekt Petrus over dat Christus openbaar zal worden. [39:11] En je zou kunnen zeggen dat het einde van Psalm 22 spreekt over wat het Nieuwe Testament ook zegt. Dat er een tijd gaat komen dat alle knie zich zal buigen en elke tong zal beleiden dat Jezus Christus Heer is. [39:24] Het koninkrijk van God gaat komen. En dat wil niet zeggen dat alle mensen behouden zullen worden. Maar dat wil wel zeggen dat God een geweldig plan heeft met deze wereld. En dat is ook de boodschap van de apostelen. [39:35] En dat was de boodschap die Jezus bracht. Bekeer je want het koninkrijk der hemelen is nabijgekomen. De laatste versen van deze psalm zijn vol van verwachting. [39:46] Een visioen van wat er zal gaan gebeuren in deze wereld. En ook dat is voor ons een geweldig fundament van hoop. Ondanks alles wat er gebeurt in ons leven. Mogen wij dit weten. [39:57] De heer is koning. En hij is de komende koning. En wat er ook gebeurt in ons leven. En welk verlies we ook hebben geleden. [40:10] Of welke verlies we ook nog zullen moeten leiden in dit leven. En hoe lang of hoe kort ons leven hier op aarde nog zal zijn. En hoe gezond we zullen blijven of hoe ziek we mogen worden. [40:22] In alle omstandigheden mogen wij weten. Jezus is overwinnaar. Hij is de komende koning. En in hem kan ons leven niet meer stuk. Het beste zal nog komen. [40:34] En er zijn eeuwige armen onder ons. Drie fundamenten van hoop. Besef van Gods uitredding in het verleden. Besef van Gods genegenheid nu. En besef van Gods heerlijke toekomst. [40:47] Maar alle drie die dingen. Hebben allemaal met Jezus Christus te maken. En daarom eindig ik zoals ik ook in de eerste helft van mijn prediking vooral de nadruk heb gelegd. [41:01] Wat is onze diepste troost? Ook als wij ons alleen voelen. Ook als we soms een gevoel van verlatenheid hebben. En het moeilijk is in dit leven. Onze diepste troost is dat Jezus bij ons is. [41:15] Dat we verbonden zijn aan de Heer Jezus Christus. Jezus die in het verleden ons heeft lief gehad. En ons van onze zonden heeft gewassen in zijn bloed. We mogen terugkijken op wat hij in het verleden voor ons deed. [41:27] Die ons gemaakt heeft tot koningen en priesters voor God. Dat zijn we nu. We zijn gemaakt tot koningen en priesters voor God. We zijn geliefd door God in de Heer Jezus Christus. Op een volmaakte wijze. [41:39] En we zijn verheven tot de rang van koningen en priesters. En die komt met de wolken en alle stammen. Zullen rouw over hem bedrijven. En nu citeer ik openbaringen 1 vers 5. [41:52] Het verleden vers 6 het ede. En vers 7 de toekomst. Jezus. Hij. Die was. En die is. En die komt. Hij alleen. Hij is onze oop. [42:03] En in hem weten wij zeker dat we nooit, maar dan ook nooit, alleen zijn. Halleluja. Amen.