Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107533/open-oren-en-open-harten/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen allemaal. Ik vind het fijn vanmorgen bij u te mogen zijn, om u te mogen dienen met het woord van God.! [0:12] En wij hebben in onze gemeente, de Christengemeente Brea en Ermelo, ook de gewoonte om kinderen op te dragen. En ik ga u iets vertellen om even te lachen, want een keer was het zo dat een echtpaar bracht een zoontje. [0:25] En het was de tijd om hem over te dragen aan degene die het kind ging opdragen. En vlak voordat dat gebeurde, hoorden we ineens een rommelend geluid. [0:38] En u weet wat er gebeurde. En de broeder, die had het kind beet met een hoop, nou ja, u voelt het zelf maar in. Maar ze zegt dat hij het nooit eerder gedaan zou, maar juist op dat moment deed hij dat. [0:55] Nou, dat mag best een beetje humor. We hebben erom gelachen. Maar een belangrijk aspect is om de kinderen op te dragen aan Gods genade en Gods kracht. [1:07] Want dat is zeker, zeer zeker belangrijk. En ik vind het fijn dat ik dat vanmorgen ook mee mocht maken. Een ander aspect waar ik vanmorgen stil wil bij staan, is het aanraken van de Heer Jezus. [1:23] En we zullen zien in het schriftgedeelte wat ik nu voor u ga lezen en waar u mee mag lezen, hoop ik, dat de Heer Jezus dat ook doet. We gaan lezen Marcus 7 vanaf vers 31 tot en met vers 37. [1:37] Marcus 1 vers 31 tot 37. [1:52] Marcus 7, sorry, ik zei Marcus 7, moet het zijn. Marcus 7 vers 31 tot 37. Marcus 7 vers 31 tot 37. Marcus 7 vers 31 tot 37. [2:07] En toen hij weer weggegaan was uit het gebied van Tyrus en Sidon, kwam hij bij de zee van Galilea, midden door het gebied van Decapolis. En ze brachten een dove bij hem die moeilijk sprak. [2:24] En smeekte hem dat hij de hand op hem legde. En na hem uit de menigte apart genomen te hebben, stak hij zijn vingers in zijn oren en na gespuwd te hebben, raakte hij zijn tong aan. [2:37] En terwijl hij opkeek naar de hemel, zuchtte hij en zei hij tegen hem, Evata, dat is, wordt geopend. En meteen werden zijn oren geopend en de band van zijn tong werd los en hij sprak goed. [2:53] En hij gebood hun dat zij het tegen niemand zouden zeggen, maar wat hij hun ook gebood, zij verkondigden het des te meer. En ze stonden bovenmate versteld en zeiden, hij heeft alles goed gemaakt, ook de doven doet hij horen en hij maakt dat zij die niet kunnen spreken, kunnen spreken. [3:15] Vanmorgen wil ik u iets laten zien van de barmhartigheid van de Heer Jezus Christus. [3:29] Maar wat is barmhartigheid eigenlijk? Het is een beetje een moeilijk woord in het Grieks. Het Griekse woord is letterlijk splanknos en betekent de ingewanden. [3:40] Nou, wat moet je daar nou mee? Nou, in de tijd van de Bijbel waren de darmen de zetel van een gevoelsleven van de mens. Het is figuurlijke spreektaal. [3:52] En daarom wordt het vertaald met barmhartig, tierhartig en soms bewogen. Nou, iedereen weet dat geestelijke en lichamelijke druk iemand zo ten eer kan drukken, dat die persoon het niet meer ziet zitten. [4:07] Het is een sterk emotioneel woord. Een jaar geleden hoorde ik van een ernstig ongeluk met een bus in Duitsland. Met een aantal koorleden, waarbij de bomen zich letterlijk door de bus priemden en verschillende mensen stierven. [4:24] En dan zag je die eerlijke emoties bovenkomen bij degene die nog leefde. En ze knielden neer en ze baden en spraken met deze mensen. [4:36] Dat is barmhartigheid. In de moeilijkheden van je leven diepe sympathie voelen. Bewogen zijn met de plotseling een nood van iemand anders. [4:48] En daar dan ook iets aan doen. Wat dat dan ook mogen zijn. De Bijbel leert ons dat God barmhartig is. Daar gaan we direct even wat van horen. [4:59] Dat de Heer Jezus barmhartig was. Maar dat wij vaak niet barmhartig zijn. En barmhartig zijn betekent zo bewogen te zijn met iemand, zodat wij werkelijk luisteren naar wat er gezegd wordt. [5:16] Maar dat we ook luisteren wat er niet gezegd wordt door een persoon. En dat we die persoon gericht verzekeren en gerucht stellen en bemoedigen. [5:28] En daadwerkelijk iets doen voor die persoon. In Exodus 34 vers 6 en 7 wordt ons verteld hoe Gods reactie was op de vraag van Mozes in vers 18. [5:41] Doe mij toch uw heerlijkheid zien. U weet wat er gebeurd was. Mozes was op de berg bij God. Hij kreeg de tien geboden. Maar toen hij naar beneden liep, zag hij dat het volk al bezig was om die geboden te overtreden. [5:57] En Gods toorn was hevig ontbrand. En God liet Mozes weten. Mozes, ik wil met jou ver gaan. Ik heb het gehad met dit volk. Maar dan zie je de geweldige reactie van Mozes. [6:10] Hij zegt, Heer, u heeft beloofd dat u dit volk leiden zou. Dus eigenlijk zei hij, dat kunt u niet doen. Hij pleitte voor genade. En God beloofde naar Mozes dat hij zijn heerlijkheid en majesteit aan Mozes voorbij zou laten gaan. [6:29] Mozes mocht het aangezicht van God niet zien. Maar vanachter mocht hij het zien opdat niemand het aangezicht van God kan zien en in leven blijven. [6:40] En dan zegt er in de Bijbel een prachtige tekst. En het moet opmerken in Exodus 34 vers 5 en vers 6, dat er staat, dat er staat, Mozes ging staan, God ging bij Mozes staan en de naam des heren riep hij zelf uit. [7:00] Hier lees je dat God zijn eigen naam noemt. En hij zei, De heren gingen aan hem voorbij en riep, Heren, Heren, God, barmhartig en genadig, langmoedig, groot van goede tierenheid en trouw, die goede tierenheid bestendigt aan duizenden die ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft. [7:24] Maar de schuldige houdt hij zeker niet onschuldig. Ongerechtigheden der vaderen bezoekende aan kinderen en kindskinderen aan het derde en vierde geslacht. Nou, dit zijn hele moeilijke teksten, dat weet ik, dat laatste. [7:37] Maar u moet goed onthouden, dat God de mens altijd persoonlijk voor zijn zonde verantwoordelijk houdt. Hij houdt u niet verantwoordelijk voor de zonde van uw voorgeslag. [7:48] Dat staat heel duidelijk in Gods woord, Ezekiel 18 vers 20 kunt u het zelf lezen. En God noemde zijn naam. Hij zei, ik ben die ik ben. [8:00] Hij is de almachtige God. Hij is genadig, hij is groot, hij is goed, maar hij is ook barmhartig. En je hoeft het hele Oude Testament maar door te lezen, en ik hoop dat het het doet, want het Oude Testament staat vol met plaatjes van die God van barmhartigheid. [8:19] Hij was geduldig met dat volk. In Richter 10 vers 16 staat aan het einde dat hij Israëlse lenden niet langer kon aanzien, en hij hen weer hield. [8:31] En God roept ons evenals op als hij zelf deed, om te doen wat er staat in 1 Peter 3 vers 8. Ten slotte, wees alle eensgezind, medelijdend, heb de broeders lief, wees barmhartig, en ootmoedig. [8:48] En de broeder waar we net over gehoord hebben, broeder Auke, die heeft onze hulp en gebed enorm nodig op dit moment. Psalm 103 vers 8 en 10 en 13 zegt, Barmhartig en genadig is de Heer, langmoedig en rijk aan goede tierenheid. [9:09] Hij doet ons niet naar onze zonden, en vergeldt ons niet naar onze ongerechtigheden. En gelijk een vader zich ontfermt over zijn kinderen, ontfermt zich de Heer over wie hem vrezen. [9:22] En denk ook aan de barmhartigheid van God in het zenden van zijn Zouw. Hij was zo bewogen met deze wereld. Hij wist van u en mij in de tijd waarin wij nu leven. [9:35] En alle generaties, dat zonder de Heer Jezus Christus, zonder zijn verzoening, zonder zijn dood, voor ons wij voor eeuwig verloren waren. [9:47] En de Heer Jezus was ook barmhartig. Dat zullen we bijzonder zien in dit verhaal, wat we daarnet gelezen hebben. Maar weet je, het is vaak zo dat wij vaak niet barmhartig zijn. [10:03] Jaren geleden las ik een stukje over Winston Churchill, een hele bekende staatsman. En er was één vrouw in het parlement, waar hij niet zo mee overweg kon. [10:14] Nou, die heette Lady Esther. En op een keer was Lady Esther zo boos op Churchill, dat ze zei tegen Churchill, als ik uw moen was, deed ik arsenicum in uw thee. [10:29] Waarop Churchill gevat antwoordde, als u mijn vrouw was, dronk ik het op. Nou, dat was gevat. Dat had ik nooit kunnen bedenken zo, maar hij was gevat. [10:41] En je kunt soms zulke dingen zeggen tegen mensen, dat ik wel eens denk van, mensen, denk nou eens goed na wat je zegt. Wij kunnen ze zo onbarmhartig oordelen over mensen, terwijl we niet altijd weten wat die persoon beleefd heeft, hoe die het beleefd heeft, wat de achtergrond is waarom je dat doet. [11:02] En daarom moeten we voorzichtig zijn en leren om barmhartig te zijn. Nou, de Bijbel vertelt ons heel duidelijk over dit verhaal van de genezing van een dove die ook moeilijk sprak. [11:21] En ik heb deze preek eigenlijk genoemd, open oren en open harten. Wat betekent het om doof te zijn? Nou, ik werd een beetje daarvan, mijn gehoor is niet geweldig slecht, maar toch genoeg slecht, dat ik gehoorapparaten nodig heb. [11:40] En het is altijd weer vervelend om die dingen in te doen. Want als je die gehoorapparaten niet in hebt, s'nachts doe ik het niet in, en dan gaat een vrouw hele verhalen tegen me houden. [11:52] Ze heeft nou wel geleerd om het niet meer te doen, want ik versta het toch niet. Dus, en ik reageer er niet eens meer op. Maar af en toe wil ze nog wel eens wat zeggen. En dan zeg ik, ja, ik heb een gehoorapparaten niet eens. [12:03] Sorry, het is gesloten. Maar er is ook een wereld van stilte waarin je leeft. Je voelt je buitengesloten soms, omdat je niet alles kunt horen van wat er gezegd wordt. [12:16] Je voelt je soms eenzaam. Je wordt depressief. En s'morgens, het eerste wat ik op doe, is mijn gehoorapparaten in. Want dan ben ik weer in de eten. En dat is vervelend. [12:28] Je hebt een handicap. Eén ogenblik spreek je niet luid genoeg. Je hoort jezelf wel duidelijk, maar komt toch niet zo over. Nou, dat lijkt wel een klaagzaam. [12:38] Maar dat is mijn bedoeling niet. Ik probeer me alleen te verplaatsen in de wereld van deze man die doof was en ook nog niet kon spreken. [12:49] Ik heb trouwens een gemeente in Hoorn waar ik regelmatig kom. En daar heb ik een lieve broer en zuster die ik al jaren ken. En die zeggen altijd, Kees, het vindt het fijn als je komt, maar ik versta er geen klap van. [13:03] Nou, dan kreeg ik een beetje zitten. En ik dacht van, ja, wat is dat nou voor flauwekul? Ik doe toch mijn best. Ik spreek in die microfoon. Wat moet ik nog meer doen? Dus op een moment kwam ik weer naar de kerk toe en ik dacht, aha, dit is het oplossing. [13:19] Dus ik kwam en ze zaten aan de tafel en ik ging naar zijn vrouw toe en ik zei, jo, ik wil even met je praten. Hij zegt, je mag het hebben voor drie kamelen. Ik zeg, ja, maar ik heb geen drie kamelen. [13:31] Dus dat was een grapje hoor. Want ze hebben een heel goed huwelijk en het zijn hele goede vrienden van ons. Maar ik zei, weet je wat ik ga doen? [13:42] Ik ga mijn gehoorapparaten uitdoen terwijl ik spreek. En je had de mensen moeten zien toen ik begon te spreken. Iedereen die was erbij. [13:53] Dus sinds die tijd doe ik dat. Maar dat is bij u niet nodig, want u kunt allemaal goed horen. Maar wat is erger om lichamelijk hardhorend of doof te zijn of geestelijk hardhorend? [14:08] Dat is ook mogelijk. U kunt ook geestelijk doof zijn voor de boodschap van het heil van de Heer Jezus Christus. Hij heeft alles gedaan voor onze verlossing. Maar als we het niet aanvaarden, dan nog, zegt de Bijbel, gaan we verloren. [14:24] Nou, de Bijbel zegt dat deze man een dove was die ook nog moeilijk sprak. En weet je wat zo mooi is? In het Oude Testament, u moet dat schriftgedeelte maar eens lezen. [14:36] In Isaiah 35 vers 2b tot 6 wordt gesproken over de tijd van het Vrederijk. Over de komst van de Messias. [14:49] En er wordt nu in dit verhaal reeds een begin gemaakt door de Heer Jezus Christus. Want de Bijbel zegt daar, dan zullen de oren der doven ontsloten worden en de tong van de stomme zal jubelen. [15:04] En u weet ook nog wel wat er gebeurde met Mozes die door God geroepen werd om een boodschapper van hem te zijn. En de leider van het volk. [15:16] En Mozes zei, ja, maar ik kan niet spreken. En toen zei de Heer tegen hem, Mozes, ben ik de Heer niet die de mens een mond gegeven heeft die stom of doof maakt, ziende of blind? [15:29] Niet? Nou, werd alleen deze man maar genezen? Nee. In Matthäus 5 vers 29 tot 31 zegt de Bijbel dat zij stommen bij de Heer brachten en hij genast hen. [15:44] En zij verheerlijkte de God van Israël. Maar wat was er zo bijzonder aan de genezing van deze doven die ook nog moeilijk sprak? [15:54] Nou, de manier waarop Jezus het deed was zo bijzonder, zo toepasselijk voor deze man die deze handicap in zijn leven had. [16:05] We weten niet hoe oud hij was, maar misschien had hij wel heel wat jaren daarmee geworsteld. Er wordt ook niet verteld hoe hij zo geworden was, maar wel dat hij een nood in zijn leven had waar hij mee worstelde. [16:18] En in dit verhaal, heb ik al gezegd, zien we duidelijk de barmhartigheid van de Heer Jezus in het genezen van deze man. [16:29] Het allereerste wat opvalt is dat deze man een heiden was, een niet-Jood. En de Heer Jezus kwam in het gebied van de Decapolis en een gebied vastgesteld door de Romeinen toen zij dit gebied veroverden. [16:44] Het was eveneens de plek waar die Syro-Venetische vrouw een heiden was die bij de Heer Jezus kwam. En zij vroeg om de demon uit haar dochter te drijven. [17:00] En Jezus zei tegen haar, laat eerst de kinderen verzadigd worden, want het is niet behoorlijk het brood van de kinderen te nemen en naar de hondjes te werpen. Maar zij antwoordde heel gevat en zei tegen hem, ja heren, maar de hondjes eten toch ook onder de tafels van de kruimels van de kinderen. [17:20] En de Heer zei, omwille van dit woord, ga heen, de demon is uit je dochter uitgegaan. Hij genas dit kind. [17:31] Prachtig om te zien dat de Heer Jezus mensen geneest. Maar zoals eerder al is gezegd, God garandeert geen genezing voor niemand die een ziekte oploopt of iets moeilijks in zijn of haar leven meemaakt. [17:50] Maar let ook op, en dan gaan we kijken eerst naar deze man, let op dat er mensen waren die deze man bij de Heer Jezus brachten. Omdat ze overtuigd waren dat de Heer Jezus hen genezen kon. [18:06] Hoeveel mensen heb ik bij de Heer Jezus mogen brengen? Ik kan mensen niet redden, maar ik kan ze wel vertellen over de heiland. Ik kan ze wel vertellen dat hij gekomen is voor een ieder die gelooft op dat zij eeuwig leven mogen ontvangen en vergeving van zonde. [18:26] Wat een daad van liefde en vriendschap. Maar ze brachten hem met het doel dat de Heer Jezus hem zou aanraken. Hoe genast de Heer Jezus de dove die ook nog moeilijk sprak. [18:39] Het eerste wat hij doet, in vers 33 lezen we dat, en na hem uit de menigte apart genomen te hebben. Waarom deed Jezus dat? [18:50] Hij doet het altijd op verschillende manieren, want de Heer is niet aan een bepaalde methode gebonden. En dat lezen we ook in de evangelie. Nou deze man kon niet de toon van medelijden horen van de Heer Jezus. [19:05] Dat hij genezen zou worden. Hij moest het maar raden, als hij hem door deze woorden te spreken zou gaan genezen. En daarom verrichtte de Heer Jezus heel gevolg deze handelingen, zodat hij zijn geloof op de Heer Jezus zou gaan richten en op hem alleen. [19:25] Het doel van de Heer Jezus was dat deze man, apart van de menigte in eenzaamheid en stilte, die diepe en blijvende indruk zou krijgen van het horen en het spreken. [19:38] Wat voor hem een enorme verandering zou zijn in zijn leven. Maar weet je, soms doet de Heer dit ook bij een van zijn kinderen, als hij hen apart zet in de stilte van een kamer in het ziekenhuis. [19:54] Ik heb dat zelf beleefd, een maand lang, toen ik een harteinvader kreeg en ik uiteindelijk vier omleidingen kreeg. Een periode die ik niet graag zou hebben willen missen. [20:09] De Heer was zo enorm dichtbij. En ik heb daar dingen geleerd van de Heer die ik mijn verdere leven ook meedraag. [20:19] Nou misschien zou hij wel opgewonden raken of vreemd gaan lachen of gek reageren op het geluid van zijn eigen stem. En zouden de mensen hem gaan uitlachen als hij dat deed bij de mensen. [20:33] En misschien zou hij wel gaan stotteren. Groot was de bewogenheid van de Heer dat hij dit van tevoren deed voor hem. Vindt u het ook zo vreemd om je eigen stem te horen? [20:47] Ik kan er nog steeds niet uit wennen als ik het op een preek naar luister of zo. Dan denk ik ben ik dat. Maar ja het is toch echt je eigen stem. Waarom? [20:58] Nogmaals buiten de scharen en terzijde gebracht door de Heer Jezus. Weet je Jezus weigerde gebruik te maken van die gelegenheid. Om voor zichzelf promotie te maken. [21:12] Hij wilde niet dat het een show zou worden. Hij wilde niet dat de menigte hem zouden volgen vanwege de tekenen en wonderen. Maar dat ze hem zouden volgen vanwege zijn liefde en zijn zorg en zijn barmhartigheid voor mensen. [21:28] In Markers 1 werd hem in laatste door de Heer Jezus genezen. Hij zei tegen hem dat hij naar de priester moest gaan als een getuigenis voor de priester. Dat Jezus de beloofde Messie was. [21:40] Maar hij mocht het verder tegen niemand vertellen over zijn genezing. Hij deed het toch. En daarom kon de Heer Jezus niet meer openlijk in de stad binnenkomen. En hij moest zich in eenzame plekken ophouden. [21:54] Nogmaals, de Heer Jezus wilde niet daar een show van maken van genezing. En dat is ook nooit de bedoeling als God mensen geneest. [22:05] Want hij is de grote geneesheer en hij doet op zijn eigen wijze. Nou wat hij deed, als we kijken naar de manier was dat hij zijn vingers in zijn oren stak en hij speelde en met het vocht van zijn eigen mond op zijn vinger raakte hij zijn tong aan. [22:27] De Heer Jezus maakte door deze tekenen zijn geloof wakker, zodat hij de zegen van genezing zou verwachten. De Heer Jezus raakte dat aan waar deze man aan vast zat. [22:43] Die doofheid en die stomheid dat hij niet kon spreken. En de man die moeilijk sprak, de band van zijn tong werd losgemaakt en hij kon weer horen. [22:58] En door deze geschiedenis ben ik ook weer bepaald en ook door het lezen van een boek over het lichaam van Christus. Ben ik bewust geworden hoe belangrijk het is dat wij mensen aanraken. [23:14] Nou, ik wil van tevoren waarschuwen. Want u denkt gelijk, ja maar er gebeurt al zoveel. Dat mensen kinderen aanraken was ze met hun fikken vanaf moeten blijven. En dat is waar. [23:27] Maar betekent dat we met het badwater weg moeten gooien met het kind? Nee. Het betekent dat wij ook mensen die nood hebben aanraken. [23:40] Wat is er verkeerd om je hand op je schouder te leggen en te zeggen broeder, ik bid voor je. Dat fysieke contact. En ik zal daar straks nog eventjes op terugkomen hoe belangrijk dat is. [23:51] Want als we kijken naar het leven van de heer Jezus, dan deed hij dat voortdurend. We hebben het gelezen in het verhaal wat onze bruder Hans vertelde. Dat hij de kinderen aanraakte, hen de hand oplegde. [24:04] Zodat ze zouden weten hoe bewogen hij was met hen. En er staat in de Bijbel, hij zag op naar de hemel. Want het wonderlijke is in de Bijbel dat de heer Jezus ook afhankelijk was van zijn hemelse vader. [24:22] Ik ben getroffen door een tekst in het Johannes Evangelie, Johannes 5 vers 19 en 20. En daar ben ik de laatste dagen eigenlijk voortdurend mee bezig over de afhankelijkheid die de heer Jezus had ten opzichte van zijn hemelse vader. [24:39] En dan zeg je misschien, hij was de zoon van God. Hij heeft om maar dit te doen. En de persoon wordt genezen. Hij hoeft om maar dit te doen. Of de golven werden stil. [24:53] En toch lezen we die bijzondere relatie van de zoon met de vader. In vers 19 zegt de heer Jezus, Jezus dan antwoordde en zei tegen hen, voorwaar, voorwaar, ik zeg u. [25:06] De zoon kan niets van zichzelf doen als hij dat de vader niet ziet doen. Als hij dat niet de vader ziet doen. Want al wat deze doet, dat doet ook de zoon op dezelfde wijze. [25:21] En zegt de Bijbel niet dat de heer Jezus zegt in Johannes 15 vers 5, dat wij zonder hem niets kunnen doen. Hoort u goed wat ik zeg? Niets kunnen doen. [25:33] Dan zeggen we, ho, ho, ho, ik kan een heleboel doen. Ah, ah. De Bijbel zegt, zonder de heer Jezus kun je niets doen. Nou, ik hoop dat ik dat ga leren, want dat is een hele moeilijke les. [25:46] Maar zijn kracht en zijn hulp was van zijn hemelse vader. Hij was totaal afhankelijk van God. En hij deed de dingen die hij zijn vader zag doen. [25:59] Het tweede wat we ook zien is, hij was bewogen met deze man. En dat staat in de Bijbel, als we weer teruggaan naar Marcus 7, daar staat dat de heer Jezus zuchtte. [26:15] Hij keek eerst op naar de hemel, hij zuchtte en hij zei tegen hem, Evata, dat is, wordt geopend. Nou, dat woord zucht is een heel interessant woord. [26:28] In het Grieks betekent dat letterlijk, hij kruinde. Dat liet iets zien van de bewogenheid met deze hulpeloze man. Het levende bewijs van deze vergankelijke schepsel wat zijn hulp nodig had. [26:41] En het zuchten betekent wat hij misschien ook wel eens gehad heeft. Als er iemand bij je komt, voor de zoveelste keer om wat te vragen, dat je... Weet je wel, dat gevoel. [26:53] Nou, dat had de heer Jezus. En het betekent dat hij bewogen was met deze man. De Bijbel zegt dat wij ook zuchten. Ik wil een paar teksten noemen, kort voor u. [27:07] Romeinen 8 vers 23 zegt, wij zuchten in de verwachting van ons zoonschap, de verlossing van ons lichaam. En elke morgen als ik opsta, dan denk ik, oh, weer pijn in mijn rug. [27:20] Oh, weer wat anders, wat minder doet. En ik kijk bepaalde mensen aan en die herkennen waarschijnlijk hetzelfde. Dat is wat er met ons lichaam gebeurt. Het wordt steeds minder en minder. Maar de Bijbel zegt dat wij innerlijk verjongd worden. [27:34] En daar hou ik me normaal mee bezig. En 2 Korinther 5 vers 2 en 4 zegt, hierom zuchten wij met onze woonsteden uit de hemel overkleed te worden ons eeuwig huis. [27:47] Misschien zegt u, ik ben nog helemaal niet klaar om naar de hemel te gaan. Maar een christus moet elke dag klaar zijn om naar de Heer te gaan. Want wij hebben geen controle over nog een volgende dag. [28:01] En in vers 4 van 2 Korinther 5 zegt de Bijbel, wij zuchten bezwaard nu wij nog in een tent wonen. Ons lichaam is een tent wat niet sterk is en heel gemakkelijk er iets mee kan gebeuren. [28:17] Nou de Heer Jezus die deed dus dat belangrijke aspect en hij sprak die woorden uit. Want het is interessant om te gaan ontdekken wat de Heer Jezus zag. [28:29] Hij zei, Evata. Dan zeg je misschien, was dat een andere taal? Ja, dat was een andere taal. Het was het Aramees. En je ziet dat dit woord van Evata een gevoelswoord is. [28:45] Het betekent iets. En in dit geval betekende het, wordt geopend. En op dat moment werd deze man, kon hij horen. [28:55] En niet alleen dat, hij kon ook spreken. En ik zou er graag bij geweest zijn om dat te hebben horen. Hoe enthousiast deze man was dat hij voor totaal genezen wordt. [29:08] Maar waarom gebruikte Heer Jezus juist dat woord? Aramees was de moedertaal van de Heer Jezus. En het is frappant dat mensen die uit een bepaald land komen. [29:21] Wij hebben een hele goede vriendin gehad. En punt. Een van de stichters van de Bijbelclubbeweging. En toen het eind van zijn leven, ze was Amerikaans. Ze sprak vlooiend Hollands. [29:32] Maar het eind van hun leven mocht ons Engels te praten. Keren weer terug. Naar haar vroegere leven. Leven. Denk eens aan Marcus 5 vers 41. Bij de opstanding van het dochtertje van Jairus zei de Heer Jezus. [29:45] Talita kumi. En weet u dat veel van deze woorden in andere talen en in andere Bijbels letterlijk zo opgeschreven zijn. Dat is niet bijzonder. [29:56] Het waren gevoelswoorden waarin de Heer Jezus liet zien dat hij bewogen was. En we denken natuurlijk ook aan die prachtige tekst van in de Bijbel in 2 Korinther 5 vers 21. [30:12] Waar de Heer Jezus zegt. Hij die geen zonde gekend heeft, heeft hij voor ons tot zonde gemaakt opdat wij zouden worden gerechtigheid Gods in hem. [30:24] De zonde van ons allemaal, van de mensen van alle eeuwen werden gelegd op de Heer Jezus Christus. En ik heb vaak geworsteld met deze tekst. [30:35] En ik zei, werd Jezus letterlijk de zonde opgelegd? Ja. Hij droeg onze zonde. Niet alleen van ons, maar van de hele wereld. En dat was iets wat wij niet kunnen beseffen. [30:50] Een ander woord wat gebruikt werd in het Aramees is het woord Abba. Abba, wat betekent letterlijk vader. Zo mogen wij God ook noemen. [31:02] Maranatha. En zo zijn er veel, veel woorden. Nou in vers 37 staat een heel bijzonder afsluiting van dit verhaal. [31:14] En daar staat hij zijn stonden bovenmate versteld en zeiden hij heeft alles goed gemaakt. Ook de doven doet hij horen en hij maakt dat zij die niet kunnen spreken, kunnen spreken. [31:27] En terwijl ik het las, toen dacht ik van, eigenlijk ben ik zo wel geweest. Ik had het idee dat ik niet kon spreken. Ja, ik kon wel. Ik kon wel praten met mensen. Maar op de kansel staan en spreken. [31:39] Mensen die elke keer dan met lode schoenen, kom ik hiervoor te staan. Echt waar. Echt waar. En God geeft je daarvoor de genade als hij ook de opdracht geeft. [31:52] Want als hij een opdracht geeft, geeft hij ook de kracht om het te doen. En vers 37 spreekt ons van het feit dat hij alle dingen wel gemaakt heeft. [32:04] De doven doet hij horen en de stommen spreken. En net zoals bij de schepping heeft hij alle dingen goed tot zeer goed gemaakt. [32:15] Zo deed hij het opnieuw in het leven van deze doven die ook moeilijk sprak. Wat een getuigenis. Wat een zegen voor ons dat diezelfde Heer in ons leven werkt en bewogen is met onze nood. [32:29] Kennen wij dit? In dezelfde mate zoals de Heer Jezus dat beleefde met deze man die het zo moeilijk had. Jaar geleden hoorde ik van een goede vriend van mij, Dave Clemens, dit verhaal. [32:46] En het heeft mij zo geraakt. Ik groeide op, het gaat om een klein meisje, een jong meisje. Ik groeide op wetende dat ik anders was. [32:57] Ik werd geboren met een hazenlip. Toen ik op school kwam, maakte de leerling op school mij duidelijk hoe ik in de ogen van anderen eruit moest zien. Een klein meisje met een misvormde lip, een kromme neus, slechte tanden en een slechte spraak. [33:14] En als de leerlingen mij vroegen, wat is er met je gebeurd, met je lip? Vertelde ik hen dat ik gevallen was en mezelf gesneden had aan een stuk glas. Op de een of andere manier vond ik het meer acceptabel om een ongeluk gehad te hebben dan anders geboren te zijn. [33:33] Niemand vindt dat leuk. Ik was er zeker van dat niemand, behalve mijn familie, van mij kon houden of zelfs aardig vinden. Maar toen, toen kwam ik in de klas van mevrouw Leonhard. [33:47] Mevrouw Leonhard was een ronde, gezellige vrouw, die lekker rook, met prachtig bruin haar en warme, glimlachende ogen. Iedereen bewonderde haar. Maar niemand kon meer van houden dan ik. [34:00] En dat deed ik om een speciale reden. De tijd kwam voor de jaarlijkse gehoortest op school. Ik kon nauwelijks wat horen met één oor en was niet van plan om ook daardoor nog anders te zijn. [34:13] En besloot gewoon dit aan iemand te vertellen. Dus nam ik de boel ertussen. De fluistertest eiste dat elk kind naar de deur van het klaslogaal moest gaan. Terwijl hij zijn één oor dicht hield, terwijl de lerares iets fluisterde van achter haar bureau vandaan, wat elk kind moest nazeggen. [34:34] Dan gebeurde er hetzelfde met het ander oor. Ik was de laatste. Aan niemand keek of je je hand wel goed op dat oor gedrukt had, zodat je niet goed kon horen. Ik deed alsof en ik wachtte op het zinnetje. [34:47] En de lerares zijn meestal zoiets als, de hemel is blauw of heb je nieuwe schoenen. Mijn tijd kwam. Ik wachtte en toen kwamen de woorden die God in haar mond geplaatst had, die mijn leven totaal veranderden. [35:05] Mevrouw Leonhard zei, ik wilde dat jij mijn kleine meisje was. Eén zinnetje veranderde het leven van dit meisje. [35:18] Spreken wij zulke woorden uit ten opzichte van anderen die het moeilijk hebben. En u kent de mensen wel die u tegenkomt op uw weg, die het moeilijk hebben. [35:29] Zijn wij zo bewogen als de Heer Jezus Christus. En ik wil nu afsluiten met te wijzen op iets bijzonders wat wij allemaal met ons meedragen. [35:41] En ons contactorganis met de wereld buiten ons. En weet u, dat is doodgewoon onze huid die we hebben. Ik heb gelezen dat onze huid totaal iets van 4 kilo weegt. [35:55] En het doet alles wat je wilt. Het houdt alles op zijn plaats. Want als het er niet was, dan liepen we allemaal leeg. En het bijzondere is, je kunt zoveel doen. [36:07] Je kunt op een moment voelen of iets zijde is, of je kunt voelen of het een steen is. En wij zeggen, ja, dat is gewoon zo. We zijn er wel eens over verwonderd. [36:17] Dat God ons een huid heeft gegeven. En met die huid kunnen wij geweldige dingen doen. Ik las over een sterftecijfer van kinderen in een Amerikaans ziekenhuis. [36:29] Waar vondelingen werden opgevangen. En het benaderde de 100%. En een ander man was in Duitsland geweest. [36:41] En hij kwam in contact met een kinderkliniek in Düsseldorf. En hij vond daaruit dat dat een oude dame was die altijd wel een ziek kind op haar heup meeliep. [36:53] Rondliep. En die gids vertelde, dat is onze oude Anna. Als we medisch gezien alles hebben gedaan en niets meer helpt, dan geven we dat kind aan Anna. En zij maakt het beter. [37:05] Toen hij dat voorlegde aan die Amerikaanse instellingen en ziekenhuizen, zeiden ze, dat is belachelijk. Je moet het kind eten geven. En verschonen natuurlijk. [37:16] Maar aanraken, je armen nemen, helemaal niet nodig. Nou, dat is het allerbelangrijkste voor een kind. Neem van mij dat maar aan. En speciaal in onze tijd, vandaag in de dag, is er een gevaar dat we dat contact met een kind, een specifiek jong kind, eigenlijk verwaarlozen. [37:37] De huid is het hoogste orgaan wat scoort als zintuik. Hoger zelfs dan ogen en oren. De huid geeft niet alleen informatie door over de omgeving, maar neemt ook basis emoties waar. [37:51] Ben ik geliefd? Ben ik geaccepteerd? Is de wereld veilig of vijandelijk? Vijandig. Nou, onze taal zit ook vol met woorden over de huid. [38:04] We hebben een dikke of een dunne huid. U weet wat ik daarmee bedoel. We moeten iemand met fluwele handschoenen aanpakken. We zitten iemand op de huid. Of iets is een gevoelig onderwerp. [38:17] De huid, dat is belangrijk, is ons voornaamste middel van contact met de wereld om je heen. Huidzelen geven een direct verbinding naar een type reservoir van onze emoties die zetelen in ons hart. [38:34] En de huid van het lichaam van Christus, luister goed, is eveneens een communicatiemiddel. Ons voertuig om liefde uit te drukken. [38:47] Je moet denken aan de Heer Jezus. We hebben het net gehoord. Hij stak zijn hand uit en raakte de ogen van de blinden aan. De huid van de mens met lepra. En dat deed je in die tijd niet, want dan kon je het ook ruigen. [39:00] Jezus deed het wel. De vrouw die een bloedvloei had, raakte Jezus aan. En Jezus zei, wie heeft mij aangeraakt? Want er is kracht van mij uitgegaan. [39:12] Waarom deed hij dat? Waarom raakte hij de mensen die hij genast zo vaak aan? Ze waren vaak onaantrekkelijk, duidelijk zichtbaar ziek, ongehygiënisch misschien. [39:25] Maar hij had kunnen volstaan met gewoon een toverstokje en zeggen, je wordt genezen. En soms heeft hij dat gedaan. Maar door dat persoonlijke contact, toonde hij die mensen wat het betekent om liefde te hebben. [39:42] En ik moet denken aan die jongen die ik op de tv zag, die bananen uitdeelde. Ik weet niet meer waar het was in welk land. Aan mensen. Maar hij zei niet, hij gooit er niet een tros bananen zo in een tent. [39:57] Nee, hij nam een bananen en gaf het persoonlijk aan een kind. Waardoor dat kind wist, hier is iemand die iets om mij geeft. Praktisch bezig te zijn met de wereld om je heen. [40:12] Hij had zijn groepjes kunnen vergaderen bij elkaar. Hij had gezegd, de lammen hier, de mensen die koortsig zijn daar en de leperpacenten daar. Dat deed hij niet. Jezus missie was niet allereerst een kruistocht tegen ziekte. [40:26] Hij wilde deze mensen stuk voor stuk zijn liefde en warmte geven. En weten dat hij ervoor ze was. En dat is waar God ons toe oproept om dat te doen. [40:43] Wij staan in de frontlinie van het lichaam van Christus. Wij komen met mensen in aanraking. De meest effectieve vorm van liefde begint. [41:02] Een voortdurende stroom van signalen over de hoedanigheid en behoefte van haar omgeving. De meest effectieve vorm van liefde begint met in alle rust te luisteren en met fijn gevoeligheid. [41:21] En ik moest denken aan die tekst in Filippense 1 vers 69. 9 waarin de apostel Paulus zegt. Dit betekent dat uw liefde nog steeds meer gevoelig mag zijn in helder inzicht en alle fijn gevoeligheid. [41:36] Van alle zintuigen is de gevoelszin het meest betrouwbaar. Het eerste contact van een baby met de wereld gaat via de tastzin. [41:47] Hij pakt voorwerpen en steekt die in zijn mond. Waarom hij dat doet weet ik niet, maar in ieder geval dat doen ze. En God koos voor een tastbare aanwezigheid in de wereld van u en mij. [42:03] Wij hebben een lichaam. Wij hebben een huid. En wij kunnen door mensen aan te raken. Het hoeft niet altijd fysiek te zijn. Maar in ieder geval te laten weten dat je ervoor ze bent. [42:17] En op zo'n manier kunnen wij zijn gevoelvolle huid in de wereld zijn. Nogmaals, wij hebben geen garantie over ons leven. [42:27] Wij weten niet of we er over dertig dagen nog zijn. Maar stel je eens voor dat je zou weten dat je nog dertig dagen te leven had. [42:38] Wat zou je dan doen? Zou je gewoon doorgaan met je leven? Of zou je je gaan realiseren dat je bepaalde dingen moest doen die je eigenlijk nu ook zou moeten doen? [42:51] En het belangrijkste voor een kind van God is de relaties die je hebt om je heen. Je man, je vrouw, je kinderen. En er zijn misschien dingen in je leven die je nog in orde moet maken. [43:04] Voordat het zover was. Ik weet niet wanneer het mijn dag zal zijn. Dat heeft de Heer in zijn hand. Dat hebben we ook gehoord. Hij weet van het begin. Hij weet van het einde. [43:15] Maar het allerbelangrijkste is dat onze relatie met de Heer Jezus Christus goed is. En dat we ook betrokken zijn in de levens van anderen. [43:27] Zoals de Heer Jezus betrokken was bij deze man. En dat verwondert mij altijd weer opnieuw. Dat als de Heer Jezus ergens liep. Hij was aan het spreken. En ineens komt er iemand die zei, nou heb ik u even nodig. [43:38] Dan zei hij niet, nou ga maar, je hebt nummer 10 in de rij. Hij deed er meteen wat aan. En hoe gebeurt dat in ons? Als er iemand voor de deur staat en we eigenlijk geen tijd hebben. [43:50] Of vragen we ons af, waarom is dat gebeurd? Waarom is dit gebeurd? Gebeurt dit nu in mijn leven? De Heer deed een heerlijk ding voor deze man. [44:02] Hij liet hem weten dat hij hem lief had. En mensen, mag ik u oproepen om net zo in deze wereld te zijn. En net zo naar de wereld om je heen te kijken. [44:14] Want we leven in een wereld waarin de noden steeds groter en groter en groter worden. Het wordt niet minder. Het wordt groter. En er zullen mensen in onze omgeving gaan komen waarvan we eigenlijk zeggen, nou die kan ik helemaal niet pruimen. [44:28] En daar heb ik geen tijd voor. Maar dan missen we iets van wat Jezus wel ervoor. Die liefde vallen, barmhartigheid en genade met de verloren wereld. [44:40] Amen.