Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107545/samenkomst-8-mei-2016/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Ik zei vanmorgen op de vragen van de tabernaken wel met zekerheid dat de maten van de kandelaren niet bekend waren. [0:13] ! Maar ja, ik moet toch weer bekennen dat ik daarin fout was. Van het wasvat, dat is niet bekend. Maar van de kandelaren wel. Dus dat moet ik even duidelijk weer terugzetten. [0:27] En warm aanbevolen dus, die tabernakel. Ja, ik wil graag met u een gedeelte lezen uit Markus 6. [0:41] En zoals ik gewend ben, lees ik heel graag uit de Statenverstelling. Er is in het hoofdstuk de verachting van de Heer Jezus die in Nazareth veracht wordt. [0:58] Dan zien we de uitzending van de Twaalfe. En we zien ook de dood van Johannes de Doper. En dan bij het dertigste vers wil ik graag met u iets lezen over de wonderbare spijziging. [1:10] Verwijziging. En daar staat in de apostelen, merkwaardig trouwens, dat hier apostelen staat en geen discipelen. [1:26] Apostelen werden ze toen de Heer Jezus ten hemel gevaren was. En dan worden ze gezonderen genoemd. Eerst leerling en dan gezonderen. Hier staat het woord apostel. Ze kwamen weder samen tot Jezus en boodschapten hem alles, beide wat ze gedaan hadden en wat ze geleerd hadden. [1:44] En hij zeide tot hen, komt gij lieden in een woeste plaats, hier, alleen. En rustte weinig. Want er waren velen die kwamen en die gingen en ze hadden zelfs geen gelegen tijd om te eten. [1:57] En ze vertrokken in een schip naar een woeste plaats. En de scharen zagen hen heen varen. Velen werden hen kennende en liepen gezamenlijk te voet van alle steden derwaarts en kwamen hun voor en gingen samen tot hem. [2:13] En Jezus uitgaande zag een grote schare en werd met innerlijke ontferming bewogen over hen. Want ze waren als schapen die geen herder hadden en hij begon hun vele dingen te leren. [2:27] En als het nu laat op de dag geworden was, kwamen zijn discipelen tot hem en zeiden, deze plaats is woest en het is nu laat op de dag. Laten ze van u, opdat zij heen gaan in de omliggende dorpen en vlekken en broden voor zichzelf mogen kopen. [2:43] Want ze hebben niet wat zij eten zullen. Maar hij antwoordde en zeide tot hen, geef gij hen te eten. En ze zeide tot hem, zullen wij heen gaan en kopen voor 200 penningen brood en hun te eten geven. [2:55] En zeiden tot hen, hoeveel broden hebt gij? Ga het heen en bekijk het. En toen zij het vernomen hadden, zeiden zij vijf en twee vissen. [3:06] Het Johannes evangelie weten we dat er een jongetje is die gelukkig die vijf broden en die twee vissen gegeven heeft. Zo zie je maar weer hoe belangrijk geven is. En hij gebood hen dat zij hen allen zouden doen nederzetten bij waardschappen op het groene gras. [3:26] En ze zaten neder in gedeelte van bij honderd tezamen en bij vijftig tezamen. En als hij de vijf broden en de twee vissen vernomen had, zag hij op naar de hemel, zegende en brak de broden, gaf ze en zijn discipelen, opdat zij hun zouden voorleggen en de twee vissen deelde hij voor allen. [3:47] Ze aten allen en zijn verzadigd geworden. Ze namen op twaalf volle korven brokken en van de vissen. En die daar de broden gegeten hadden, waren omtrent vijfduizend mannen tot zover dit schriftgedeelte. [4:02] Er is heel veel over dit gedeelte te zeggen. Je kunt het ook algemeen zeggen, roeping. Roeping is een gebeuren, wij zijn allemaal geroepen. [4:15] Geroepenen. En ook als je weet, en we hebben het ook gehad over zendelingen en over zending, in de mededelingen, je teruggaan naar het land, je ouders weer loslaten, je land weer loslaten, gemeenten waar je thuis hoort, loslaten. [4:36] En hier is ook iets van toch een stukje roeping. Er is een mooie spreuk, roeping. [4:46] Je bent namelijk niet geroepen omdat je bekwaam bent, maar God bekwaamt je omdat je geroepen bent. Ik vind het een mooi gezegde, in roeping. [4:58] We zijn allemaal onervaren misschien. En toch wil ik in dit gedeelte stilstaan bij vooral een gedeelte waarin het gaat over roeping. [5:12] Over geroepen zijn. En nogmaals, we zijn allemaal geroepen. Uit de duisternis tot zijn wonderbaar licht. En dan hier komt daar het begin. [5:27] En de Heer Jezus zei, kom, gij lieden in een woeste plaats hier alleen en rust een weinig. Rust is een belangrijk aspect. In de stilte, in de rust gaan. [5:38] De Joden moesten eerst werken om te kunnen rusten. Wij mogen vanuit de rust, vanuit de genade, mogen wij gaan. Het was heerlijk om op deze mooie zondagmorgen zittend hier naartoe te komen. [5:53] Misschien kent u het boekje wel van Watchmen Nie. Zitten, wandelen, standhouden. Het gaat over de Evesebrief. Evesebrief. En als je de Evesebrief leest, dan begint het met zitten, zegt Watchmen Nie. [6:05] Het is gedaan. Het is volbracht. En het is heerlijk dat je mag zitten. En in de hoofdstuk 4 begint het met wandelen. [6:17] Wandelt dan waardiglijk de roeping waarmee je geroepen bent. We mogen allemaal wandelen, waardiglijk de roeping. Maar het begint met zitten. [6:28] Het begint met rust. Het begint met genade. Laatst een boekje gelezen over genade. Er is iets heel bijzonders. Hij bracht dat voort uit een feit. [6:41] En hij gaf genade als een stukje beeld van een parachute. En ik vond het wel een mooi voorbeeld om dat met u ook te delen. Wat genade inhoudt. [6:53] Ik ga nog wel eens op reis met een vliegtuig. En ik vind het altijd vervelend als er maar een vliegtuig is met twee motoren. Ik heb er liever vier. Want stel eens voor dat er eentje uitval. [7:07] En hij vliegt. En we zitten tien kilometer hoogte. En op een gegeven moment zie ik daar de piloot komen. Heel rustig. En die zegt tegen ons. De motoren zijn uitgevallen. [7:21] Dan moet u rustig zijn. Nou weet ik niet of u bij deze mededeling dan rustig kan blijven. Maar hij zegt onder uw stoel ligt een parachute. Hij zegt doe die nu aan. [7:34] Heel rustig. Heel bescheiden. En we dalen langzaam. Van tien naar negen. Na acht. En ik doe dus die. [7:49] Parochita. En toen zei hij. Moet u goed luisteren. Straks gaan de deuren open. Komt er een enorme zuigkracht. Maar je moet één ding doen. [7:59] Als u eruit bent. Pas aan dat touwtje trekken. Niet eerder. Als dat u eruit bent. Aan het touwtje trekken. Wat heb u geleerd? [8:11] Dan denk ik. Mansus. Aan het touwtje trekken. Afijn. Hij zegt. Heeft u vragen? Ja. [8:21] Ik vond het een heel raar verhaal. En op een gegeven moment vroeg er eentje. Ik heb een witte parachute. Mag ik een roze hebben? Weer een vraag. [8:37] Ik zou graag een tabletje willen hebben. Want ik heb hoogtevrees. We kunnen zoveel vragen stellen aan de Heer God. En toen zei de piloot. [8:51] Nee. U heeft maar één ding te doen. Vertrouw op uw parachute. En niet vergeet een touwtje te trekken. En de deur ging open. [9:02] En iedereen ging naar buiten. En toen trokken we aan het touwtje. En dat is nou genade. Want waar kom je terecht? [9:15] We hebben één ding in geloof gedaan. Een touwtje trekken. En voor de rest zijn we overgeleverd aan de parachute. En de wind. [9:27] En u weet in de Bijbel dat de wind een beeld is van de Heilige Geest. En Gods Geest brengt ons daar waar Hij ons hebben wil. Genade. [9:40] En in die genade komen we daar terecht. Vandaar dat Johannes 12 vers 26 ook zegt dat we daar moeten zijn waar de Heer is. Wij denken vaak de Heer gaat met ons wel mee. [9:53] Nee, we moeten daar zijn waar de Heer is. Dat is het eerste wat ik met u delen wil. Zitten. Is genade. [10:04] En vanuit die genade gaat God ons met ons een weg. Hoe? Wel, de Petersbrief zegt dat we de goddelijke natuur gekregen hebben. Dat we geroepen zijn uit de duisternis tot zijn wonderbaar licht. [10:17] En dan staat er als we die goddelijke natuur hebben. U moet het maar eens lezen. In de tweede Petersbrief hoofdstuk 1. Dan zegt God, heel concreet, dat je bij je geloof voegt, deugt. [10:34] Dus wij moeten leven vanuit geloof in die genade dat God ons wil besturen vanuit en door geloof. Dat is eigenlijk het eerste wat hij zei. [10:50] Kom tot rust. En dan gaan ze op weg. En dan zie ik drie dingen in vers 34. [11:00] Ik ga er zo eens even door. En dan staat er Jezus uitgaande zag. Ik heb zag onderstreept. Wat is het belangrijk in je leven vanuit geloof dat je dingen ziet? [11:16] Dan moet ik heel eerlijk zeggen. Soms denk ik wel eens, waarom zien de mensen dat nou niet en waarom zie ik het wel? Mag ik zien, hier noemen als visie. [11:30] Ik heb vele jeugdkampen geleid, zo'n 25 jaar. En op een gegeven moment als het op Corvée aankwam, dan zag je altijd dat mensen zich omdraaiden. En zogenaamd dus in gesprek waren, terwijl er gewerkt moest worden. [11:46] Waarom zien zij dat niet en ik wel? Dat voor honderd man tafel moet gedekt worden. En dan zei ik, jij hebt nu Corvée. Ja, maar ik heb in een geestelijk gesprek. Ik zei, dat kun je straks ook voortzetten. [11:57] Nu tafels dekken. Waarom zie je dat niet, dat er werk gedaan moet worden? Wel, ik heb ook geleerd in het geestelijk leven dat de Heere soms u of mij iets laat zien wat een ander niet ziet. [12:15] In onze eigen gemeente was er een zuster die er nood had voor mensen die geen geld hadden. En uit ervaring wist ik dat ze kleding, gratis kleding, wou ze gegeven. [12:25] En ze vroeg, we hebben een eigen gebouw. Of ze een lokaal mocht hebben om kleding, gratis kleding te kunnen geven. En uit ervaring, moet ik u heel eerlijk zeggen, ook in België enzovoort. [12:38] Dat wordt me een rotzootje. Dat wordt balenkleding, baleschoenen. Enzovoort. Dat is voor één lokaal niet te doen. [12:48] Dat zegt mijn ervaring. Maar ik ben blij dat ik mijn mond houde. Want zij zag iets wat ik niet zag. Om kort te gaan, er hangt nu in één lokaal allemaal kleding die gratis gegeven wordt aan de allerarmste en de vluchtelingen uit Syrië. [13:05] En dat er in het gebouw per week 250 mensen komen. Die opgevangen worden. Zij zag iets wat ik niet zag. [13:18] Soms doet de Heer iets en maakt onze ogen open op dat we visie krijgen. En misschien moet u visie krijgen voor zending. En heeft u iemand misschien op het oog om ervoor te bidden? [13:33] Uw ogen gaan open als u daar wordt bijbepaald. En misschien wordt u zelf erbij bepaald. En de Heer de zag. [13:46] Wilt u dat visie voor uzelf eens bekijken? Welke plaats u de Heer aan u gegeven heeft? Ga er maar eens voor bidden. Word maar stil voor de Heer God. [13:56] En wat staat er dan? Dan moet u het volgende woordje onderstrepen. Eerst zag. Dat noem ik visie. En dan staat er. Hij werd met innerlijke ontferming bewogen. [14:08] Dat noem ik passie. Gepassioneerd zijn. Je wordt innerlijk geraakt door de nood die er is. Dat was onze zuster ook. [14:19] Ik zag rotzo, ik zag drukte en... Maar zij werd gedreven door liefde. En de Heer Jezus werd met innerlijke ontferming bewogen. [14:36] Want hij dacht aan Ezechiel. 34. Hij zag schapen. Volk van Israël zonder herders. [14:47] Ja, hij zag wel herders. Maar die waren met zichzelf bezig. Dat waren rassegoïsten. Hij werd met innerlijke ontferming bewogen. [15:00] Passie. Het derde. En hij begon. Dat noem ik actie. Hem te leren. [15:14] Onderwijs in het woord van God is ongelooflijk belangrijk. Dus vandaar nogmaals. Ga maar naar de studie van de tabernakel. Er is heel veel uit te halen. En we ontmoeten maar één persoon. Jezus Christus. En daar gaat het om. [15:29] En dan gebeurt er iets. Als het nu laat geworden was. Kwamen zijn discipelen tot hem. De plaats was voest. En later was de dag. [15:42] En dan gebeurt er iets. Ook dat is iets wat met ons persoonlijk leven. En met geroepen zijn te maken heeft. Toen wij in 1980 uit Horen met de gemeente begonnen. [15:56] Kwam er een zendeling bij ons. En toen ik me hierop voorbereidde kwam dat naar binnen. Ik weet de man zijn naam niet eens meer. Maar de Heer had hem geroepen. [16:07] En hij sprak over vers 41. Vijf brood en twee vissen. En toen zei hij. Ik zal u iets vertellen. [16:18] Ik ga volgende week naar Suriname. Vertelde de zendeling. Die bij ons sprak. En hij zegt. Ik wil spreken over dit vers. Hij zegt. [16:29] Want. De Heer Jezus nam. De vijf brood en de twee vissen. Dat jongetje had het gegeven. Hij zegt. Ik en mijn vrouw. Wij hebben ons leven aan de Heer gegeven. [16:41] En de Heer Jezus nam. Ons bijna leven. En weet u wat zo heerlijk is. Zei hij toen. Hij zag op naar de hemel. [16:53] En hij zegende. Nou wat is heerlijker. Om je leven aan de Heer God te geven. En zijn zegen te ontvangen. Hij zegt. [17:04] Maar toen kwam het. Hij zegt. We waren ons klaar aan het maken voor Suriname. Hij zegt. En mijn vrouw. Was hier verwachting. En we kregen een geestelijk gehandicapt kind. [17:22] En dat was een shock. Er brak iets. Heer hoe kunnen wij naar de oerwouden van Suriname gaan. [17:35] Met een kind wat volledige aandacht nodig heeft. U weet toch dat we onder de kinderen in Suriname willen werken. Heer wat wil u hiermee zeggen. Hij zegt. [17:46] Dat was een kerk. Dat was een breken. En dat deed pijn. Konden we nog. Wel naar Suriname gaan. [18:02] Anderhalf jaar later werd er weer een kind geboren. Dat was lichamelijk gehandicapt. Heeft u dat ook wel eens in uw leven. [18:17] Dat sommige dingen tegenlopen. We hebben ons leven aan de Heer gegeven. Hij zegent. En opeens zijn er momenten dat je gebroken wordt. En waarom? [18:29] Waarom? Ik heb eens een toespraak gehouden over het boek Job. En dat was ook wel eens een olifant in uw tuintje gehad. [18:41] Het is altijd heel bijzonder om biografieën en zendingsverhalen te lezen. En van christenen, geloosmannen, om eens de achtergronden te zien hoe zij gevormd zijn. [18:55] En een was er gevormd toen hij daar in Afrika was, bomen omgehakt heeft, om daar een groentetuintje voor zichzelf te verbouwen. En het groenten kwam op. En op een gegeven moment, dunke, dunke, dunke, dunke, dunke. [19:06] En dan kwamen de olifanten, vertrapte alles. Dat is Job. Dat is breken. [19:18] Hij zegt er nu, de voorganger, de zending die naar Suriname gaat, toen zei hij, broeders en zusters, we staan op het punt om volgende week naar Suriname te gaan. [19:28] Hij zegt, en weet u wat ik geleerd heb? Hij zegt, door de opleiding die we hebben gehad van de Heer door onze kinderen, weten we dat we alle vormen van kinderen daar kunnen helpen. [19:41] De Heer heeft ons gevormd, de Heer heeft ons klaargemaakt. En hij is kinderwerk gaan doen in de oerwouden van Suriname. Maar hij werd wel gebroken. En als je gebroken bent in je leven, dan werd hij gegeven. [19:56] Zo is het ook in onze levens. Langzamerhand wordt er iets gebroken. En de Heer geeft. Dat vond ik eigenlijk heel bijzonder. [20:06] In dat, nou ja, die vijf broden, die twee vissen. Hij nam. Hij zegende. Hij brak. En hij gaf. [20:24] En toen stelde hij een vraag. Die vraag die stel ik u vanmorgen ook. Hij zegt, wanneer hield dat wonder nou op? En wij in de kerkzaal zeiden allemaal totdat er genoeg was. [20:38] Toen zei hij, nee. Toen de Heer ophield met breken. Ik heb dit nooit meer vergeten. Want de Heer blijft blijvend in ons leven breken. [20:56] De dood werkt wel in ons, zegt Paulus, ook in mijn leven in 2 Korinther 4. Op dat het leven zich gaat openbaren. En dan. [21:09] Nou, die opvoeding die komt dan ook. Ik heb het niet met u gelezen, maar ik ga toch even verder. Daar staat namelijk in het 45e vers. Ter stond, dwong hij zijn discipelen. [21:22] Ik weet niet of de MBG dat zegt, maar hij dwingt zijn discipelen in het schip te gaan. En voor hen uit te varen. [21:33] Aan een andere zijde tegenover Bethsaida. Terwijl hij de scharen van zich zal laten. En als hij aan dezelf hun afscheid gegeven had, ging hij op een berg om te bidden. [21:48] Ik vind het een prachtig beeld van hemelvaart, wist u dat? De Heer Jezus dwingt de mensen in een zee. In een volkeren zee te gaan. Mag ik het even zo uitdrukken, zoals openbaring? [22:01] En de Heer gaat naar de berg. En mag ik het zo zeggen, de Heer gaat naar de hemel om voor u te bidden en te pleiten. Want wat staat er? [22:14] Als het nu avond geworden was en het schip in het midden van de zee was. Ik ben nooit in Israël geweest, maar het was in ieder geval een behoorlijk meer van 4 bij 12 kilometer. [22:26] In het midden. Het was donker. En dan staat er, en hij zag. Dus de Heer zag. En onze Heer nu ziet ook. [22:37] En hij ziet vanuit de berg. Hij ziet ons vanaf. En onze broeder heeft het al eigenlijk gezegd. Onze hoge priester die voor ons bidt en pleit bij de Vader. En hij ziet dat zij hun handen pijnigen, want de wind was hun tegen. [22:55] Ziet u dat dit een opvoedingsproces is in dit hoofdstuk. En dat ze als het ware wel geroepen zijn. En waardig gemaakt worden. [23:09] De wind was hun tegen. Ik vind het zo bijzonder dat dat eigenlijk datzelfde beeld is wat je leest in Exodus. [23:21] Misschien kent u het wel in Exodus 17. Dan komt daar de strijd van Amalek. Voor mij is in typologisch zin Amalek het ik. Leven van ieder christen. [23:35] In typologie. En wat gebeurt er nu? Jozua moet het zwaard en neemt het woord. En is aan het vechten tegen Amalek. En Mozes gaat naar boven op de berg. [23:53] En nou ja, als je dit doet. Als je ouder wordt gaat het veel eerder dan voel je het. Dan loopt het bloed weg. Maar hij zag, Mozes, als de armen naar beneden gingen, dan verloor Jozua. [24:11] Maar als er armen omhoog gingen, dan wonnen ze terrein. We lezen later in dat geschiedenis dat die strijd nooit ophield. [24:22] Maar wat was de kracht die Jozua met het woord en in zijn leven had? Die opgeheven handen. [24:33] En hij werd ondersteund door Aaron, de hoogpriester. Typologisch aan de andere kant was Hur. Prachtig beeld voor mij. [24:48] Van iets wat gebeurt. De heer Jezus is onze hoogpriester. En Hur is voor mij een prachtig beeld van de Heilige Geest. En waarom zeg ik dat? Omdat in Romeinen 8, u mag het lezen, staat er dat hij met onuitsprekelijke verzuchtingen voor u bidt. [25:10] En ook de hoogpriester bidt en pleit bij de Vader voor u en mij. De kracht ligt in het gebed en niet in ons. In zwakheid wordt zijn kracht volbracht. [25:26] Gaat u nu begrijpen wat breken is. Nog een voorbeeld. Misschien kent u de geschiedenis wel van Gideon. [25:40] En Gideon die werd de opdracht gegeven om te vechten. Er was een groot leger. En wat zei de eer? Veel te veel soldaten. [25:51] Veel te veel. Bleven er 300 over. Nou ga ik u een vraag stellen. Welke drie wapenen kreeg Gideon om te vechten? Een kruik? [26:04] Fakkel? En? Ja, hoorn. Bazaan. Ik ga u toch even meenemen naar 2 Korinther 4. 2 Korinther 4. Dan zien we namelijk de drie wapenen. [26:35] Die Gideon had. Die wij ook nodig hebben. Wat bedoel ik daarmee te zeggen? [26:46] Nou, daar hebben we al eerst de evangelieverkondiging. Dat wil ik namelijk benoemen als de bazuin. Als de horen die geblazen wordt. Dan staat daarom de welwijd deze bediening. [26:58] Vers 1 van 2 Korinther 4. Na de barmhartigheid die ons geschiet is, zo vertragen we niet. Maar we hebben verworpen de bedekselen der schande. Niet wandelende in arglistigheid. Nog het woord Gods vervalsende. [27:10] Maar door openbaring der waarheid. Onszelf aangemaanmakende. Bij alle geweten der mensen. In de tegenwoordigheid van God. Doch indien ook ons evangelie bedekt is. [27:21] Zo is het bedekt in diegenen die verloren gaan. In de welke de God deze eeuw, de duivel, de zinnen verblind heeft. Namelijk de ongelovigen op dat hen niet bestralen. De verlichting van het evangelie der heerlijkheid van Christus. [27:35] Die het beeld van God is. Want wij prediken niet onszelf, maar Christus Jezus, de Heer. En onszelf, dat we dienaars zijn om Jezus' wil. Want God die gezegd heeft dat het ligt, daar hebben we de fakkel. [27:48] Uit de duisternis zo schijnen is degene die in onze harten geschenen heeft. Om wat? [28:03] Te geven verlichting der kennis van de heerlijkheid van God. In het aangezicht van Jezus Christus. Maar we hebben deze schat in aardevaten, daar hebben we de kruik. [28:17] Ik word een beetje ouder. Ik denk nou met AOW. Ik kan niet meer. Ik was laatst weer aan het klussen. [28:29] Ik kreeg het aan mijn rug. Ik heb die spieren al een tijdje niet gebruikt. En op een gegeven moment dan moet een warme land erop. En dan gaat het gelukkig na twee, drie dagen weer. [28:41] Maar je merkt dat je ouder wordt. En weet u wat nou zo bijzonder is? Deze drie dingen. Wat gebeurt er nou? Dat noem ik het breken in dat Markesevangelie. [28:54] Dat is dat breken van het brood. Dat is als het ware dat mijn kruik je gaat barsten. En in dat lichaam ga je verzuchten. [29:08] Nou, mijn oudere zusters, broeders. En dat merkt u ook, hè? Zuster, ja, hè? Je voelt je krachten langzamerhand. Maar ik moet bij ons aan een zuster denken die dat ook deed. [29:23] En die kon niet meer lopen. Maar één ding kon ze wel en was binnen. Ja. Ze had knieën. Ze zei, ik heb kamelenknieën. Ja. [29:35] Laatst kon ze niet meer knielen. En dan lag ze op bed te bidden. En weet u wat nou het geweldige is? Hier ligt de kracht. [29:45] We hebben deze schat niet verseven in uit aarde. Vaat op dat de uitnemendheid der kracht zij van God en niet uit ons. Ja. Als we in alles verdrukt worden, toch niet benauwd breken. [29:59] Twijfelmoedig, maar niet mismoedig. Vervolgd, maar daarin niet verlaten. Neergeworpen, maar niet verdorven. Altijd de doding van de Heer Jezus Christus in het lichaam omdragende. [30:11] Opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam zou geopend waard worden. Mooi hè? Hij moet eruit komen. [30:24] Ik, u, we moeten minder worden. Want wij die leven worden altijd in de dood overgegeven. Waarom? [30:34] Omdat Jezus dat wil. Zo staat het er ook. Opdat ook het leven van Jezus in ons sterfelijk vlees geopenbaard zou worden. Dat zijn die barst in dat kruikje. [30:46] En dan komt daar de overwinning over ons ik-leven. Amelik. Misschien kent u die zagen wel uit Japan. Waarin een oude vrouw twee kruiken heeft. [30:59] En één kruik zit een scheurtje in. En dan barst. En dan loopt ze naar de rivier. En dan loopt ze naar de rivier met de twee kruiken. [31:11] Ze deelt haar op haar nek en ze gaat weer terug. En de ene kruik zit nog vol. [31:22] En de andere kruik is half leeg. Of half vol. Dat hangt er maar vanaf hoe je er tegenaan kijkt. En op een gegeven moment zegt de zager dat het verhaal dat de kruik kan praten. [31:36] En die kruik met die scheur die is verdrietig. Dat zij niet zoveel water kan meedragen. Omdat ze zoveel verliest. En dan zegt de oude vrouw. [31:48] Ik heb jou altijd aan één kant en dezelfde kant gedragen. Kijk nou eens wat er is gaan groeien. En aan haar kant een prachtige bloemenzee. [32:01] Die zij bevochtigd had. En die uit de scheur van haar kruiken. En zo wil ik u eigenlijk vanmorgen. Met dit stukje uit Marcus. [32:14] Zien dat de Heer iets dwingt. Om tegenwind misschien wel eens te krijgen. Net als Job. En Job begrijpt er niks van. [32:27] En hij zegt de Heer heeft. Dat heb ik vorige week erover gesproken. En vandaar de Heer heeft gegeven. De Heer heeft genomen. De naam van de Heer zij geloofd. Maar zeg het maar in het moment dat alles van je afgenomen wordt. [32:41] Je kinderen. Dan is er ook nog een vrouw die je eigenlijk als het ware in de steek laat. Je vrienden. En dan zie je dus ook. [32:55] Dat Job. En dan gaan we even naar Job. In 9 vers 11. Job 9 vers 11. Job staat voor de psalmen. [33:07] Zoals u weet. Job 9 vers 11. En ik lees drie versen uit Job. [33:22] En dan geeft Job het antwoord. In vers. Ik lees het heel concreet. Maar dat u in ieder geval weet. Wat de lijner is. Zie. Zegt Job. Hij zal voor mij heen gaan. [33:34] Ik zal hem niet zien. En hij zal voorbij gaan. En ik zal hem niet merken. Weet u nog dat we het over visie hebben. Soms zie je dingen niet. [33:48] En de Heer gaat met hem door. En dan wil ik met u naar Job 23 vers 10. Dus we hebben 9 vers 10 gehad. Nu naar. Of 9 vers 11. Nu Job 23 vers 10. [34:07] Hoe lang is het de gewoonte dat er gesproken wordt. Heb ik vergeten te vragen. Oké. Goed. Dank u wel. Mijn vrouw zegt wel eens. [34:19] Je moet amers zeggen. Maar ja. Dat klopt wel eens. Vers 10. Kijk eens hoe mooi dit is. En dan staat er. Doch hij kent de weg die bij mij is. [34:32] Hij beproeven mij. En als goud zal ik eruit komen. Dat is mooi he. Die scheur geeft niks hoor. Die barst zegt niks. [34:44] Paulus heeft het ook eens gezegd. Heer alsjeblieft neem die. Door en weg. En de Heer geeft geen antwoord. Ja de Heer geeft antwoord. [34:55] Mijn verhoort zijn gebed niet. Mijn genade is u. Genoeg. Hij beproeven mij als goud. Zal ik eruit komen. En dan lees ik nog een vers. [35:06] De derde uit Job. Wat ik u gezegd had. Job 42. Weet u dat Job 9 vers 11 zei. Dat Job niks gezien heeft. [35:17] Nou gaat nou maar eens even. In 42 vers 5 kijken. Met het gehoor des oors heb ik u gehoord. Maar nu ziet u mijn oog. [35:27] En Paulus zegt. Mijn genade. Zei de Heer tegen Paulus. Is u genoeg. Wat die. [35:39] Ja er zijn heel veel verschillende meningen. Over wat die doorn geweest is. Daar gaat het mij helemaal niet om. Het gaat me om die genade. En denk u om dat parochietje. En denk dat u soms daar gebracht wordt. [35:50] Waar u misschien helemaal niet wil. Maar dat is het breken. U bent geroepen. U wordt waarde gemaakt. [36:01] Omdat u geroepen bent. Paulus zegt. Ik ben met Christus gekruisigd. Doch ik leef. Maar niet meer ik leef. Christus leeft. In mij. En voor verder ik nu nog leef. [36:12] Dan leef ik dat uit het geloof. In de Zoon van God. Die zich voor mij heeft overgeven. En mij heeft liefgaand. We gaan even terug naar Markers 6. [36:25] En dan sluit ik af. Daar staat er. Hij zag. Dat ze zich meer pijnigden. [36:38] De Heer ziet ons dus. Hij weet best. Wat we doormaken. Soms is de Heer heel ver weg. Maar. Mag ik u één ding zeggen. Gelooft u in de almacht van God. Ik heb boven de prediking vorige week bij Job gezegd. [36:53] God geeft de gelegenheid aan de duivel om de oven aan te zetten. Maar. De Heer houdt de termen staat in zijn hand. Job ging door en weg. [37:09] Maar de Heer is soeverein. Is almachtig. En laat dingen ondergaan. Die niet altijd prettig is. Maar God wil dit gebruiken. [37:20] Hij wil me beproeven. Hij wil u beproeven. En wilt u dan hetzelfde zeggen als Job. Als goud zal ik eruit komen. Want. Want. [37:33] De wind was hun tegen. Zegt vers 48. En omtrent de vierde waken desnachts. Was ongeveer drie uur s'nachts. Kom je tot hen. Wandelde op ze de zee. En wilde hen voorbij gaan. [37:45] En dat trok mij eigenlijk ook aan. Hij wilde hen voorbij gaan. Ik heb dat woord bekeken. En dat woord komt ook heel merkwaardig. [37:57] Krachtig. In bijvoorbeeld voor. Dat de Heer bij Mozes zei. Mozes. Ga nou eens even in die rotspleet zitten. Dan ga ik aan je voorbij. Je kunt hem niet zien. [38:11] Dat zou je dood betekenen. Elia precies hetzelfde. Naar het hele gebeuren. Angst deed hem vluchten. Voor die zeebel. [38:27] En de Heer ging hem voorbij. Er zit dus een heel wonderlijk gebeuren. In het woordje voorbij gaan. Mozes leerde. Ervaren de kracht van de aanwezigheid. [38:40] Van de almachtige God. Elia ook. Hij werd er door bemoedigd. Ook al zit je in dat brekensproces. Zie het helemaal niet zitten. [38:51] Hij breekt. En dan geeft hij. Elia. Kom terug. En God gaf hem ook een opvolger. [39:04] Elisa. Mozes. Jozua. En zo wordt het werk voortgezet. Anders. Maar wel geleid door de Heer. [39:16] En dan. En dan staat hier ook. Hij wilde voorbij gaan. En ze ziende hem wandelende op de zee. Meende dat het een spooksel was. En ze schreeuwen ze hier. Want ze zagen hem alle. [39:28] Werden ontroerd. En terstond sprak hij met hen. En zei het welgemoed. En dan komt zijn naam. Ik ben. [39:40] Ik ben die ik ben. Ik zal zijn die ik zijn zal. De almachtige. De eeuwige. Ik ben er. En als het u tegen zit. [39:53] En misschien kan dat nu zo zijn. Dat alles uit uw handen weggeslaat is. Wees u dan verzekerd van het feit. Dat de Heerde God zegt. Ik ben er. Maar misschien. [40:05] Ik heb het over een storm. De Heer heeft ze in de storm gebracht. Soms kunt u door eigen schuld in de storm komen. Jona. Je kent het kinderliedje wel hè. [40:19] Ja. Jona. Ga naar Nineveh. En wat zei Jona? Die zei. En de Heerde zei. Ja. Ga. [40:33] En dan zie je de egoïstische trekker van Jona. Die staat daar te wachten. Heeft de boodschap gebracht tot dat volk verloren gaat. Maar de Heerde wilde dat het volk zich bekeren zou. En dat gebeurde. [40:44] Dat kan alleen maar één ding uitwerken. Oudmoed. Liefde. Hij werd met innerlijke ontferming bewogen. [40:56] En dat zette mij aan het denken. Toen ik hiermee bezig was. In de voorbereidingen. Ik ben er. Vrees niet. Ik ga met jou een weg. [41:10] En die weg gaat doorbreken. Heb je het er voor over? Wil je dat? Ik ben ontzettend blij. Zoveel jonge mensen de weg te zien gaan. Opgebouwd te worden. [41:24] Wat een potentie zit er in deze gemeente. En wilt u voor hem bidden. Want ze hebben het heel moeilijk. Wat wij niet hadden. [41:40] Dat hebben zij nu. Zet eens uit dat ding. Maar ja. Dat zeggen wij als oudere generatie. Maar. [41:52] Laten we bidden dat hun hart vervuld wordt met de Heer Jezus Christus. En misschien dat zij een visie krijgen. En misschien dat ze met innerlijke ontferming worden bewogen. [42:03] Om een start te maken met hun leven daar waar de Heer hun hebben wil. En zegt u ben u oud. Ik weet het niet. U bent geroepen in ieder geval. Om waardiglijk te wandelen waarmee u geroepen bent. [42:18] In zachtmoedigheid. In langmoedigheid. Lees u maar eens even. Evese 4. Prachtig hoofdstuk. De Heer heeft u gaven geef. De Heer heeft u genade gegeven. Laten we dat gebruiken tot eer van zijn naam. [42:34] Dat willen we met u vanmorgen delen. God zegen. Zijn nabijheid. Hij is er. De ik ben die ik ben. [42:46] Ik zal zijn die ik zijn zal. Amen.