Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107559/obadja-de-grote-waarschuwing-deel-1/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedenavond broeders en zusters. Hartelijk dank voor de uitnodiging om vanavond in uw midden te zijn. Dit is een van de eerste spreekbeurten nadat ik ben teruggekomen van 2,5 maand Israël. [0:18] Mijn vrouw en ik hebben het grootste gedeelte van de Shvil gedaan. Ik weet niet of u weet wat de Shvil is, maar de Shvil is hetzelfde als wat je in Nederland het Pieterpad noemt. Je hebt, dat is van noord tot zuid, en zo heb je ook in Israël de Shvil, het pad door Israël. [0:33] En wij hadden daar al eens eerder tijdens vakanties in Israël gedeelte van gelopen, maar we hebben nu 2,5 maand elke dag schoenen, stokken bij ons, rugzak op en lopen met elkaar. [0:45] En een geweldige tijd gehad daar. Een geweldige tijd, het voorjaar. Mogen we meemaken daar, ik weet niet of u wel eens in Israël bent geweest tijdens het voorjaar, maar het is werkelijk een feest qua bloemenpracht. [0:59] En het mooiste wat we hebben meegemaakt, was eigenlijk de gastvrijheid van de mensen. Overal werden we wel uitgenodigd, of werden we uitgenodigd om te douchen. [1:10] Je zou zeggen, was dat dan nodig? Maar wij zijn daar met de auto naartoe gegaan. En we sliepen in een kleine camper, een Ford Transit, en we konden daar in slaap, maar we hadden er geen douche in. [1:22] En dan gebeurde het regelmatig, dat mensen ons uitnodigden om bij hen te komen, te komen eten, te komen douchen of water te tanken, of elektriciteit te tappen, of iets dergelijks. [1:33] En we hebben geweldige gastvrijheid, vele goede gesprekken mogen hebben met de inwoners van Israël, met de lichamelijke nakomelingen van Abraham, Isaac en Jacob. [1:46] Broeders en zusters, zoals gezegd is dit een van de eerste bijbelstudies die ik mag geven nadat ik ben teruggekomen. En deze bijbel gaat dan over Obatia. Misschien dat we dat samen kunnen opzoeken en dat we eerst de tekst kunnen lezen. [2:02] Ik lees het u uit de herziende statenvertaling en misschien dat u het in uw eigen bijbeltje kunt meelezen. Bij mij heb ik erboven geplaatst, de grote waarschuwing, de grote waarschuwing en als subtitel het koningschap van de heren. [2:25] Het koningschap van de heren, maar het centrale thema de grote waarschuwing. Wij lezen met elkaar Obatia, vers 1, het visioen van Obatia. [2:36] Ja, zo zegt de heren, heren, over Edom. Een bericht hebben wij gehoord van de heren. En een gezant is uitgezonden onder de heidenvolken. Sta op, laten wij tegen Edom opstaan ten strijde. [2:50] Zie, ik heb u klein gemaakt onder de heidenvolken. Diep veracht wordt u. De overmoed van uw hart heeft u bedrogen. Hij die woont in de rotskloven, in zijn hoge verblijfplaats. [3:01] Hij die zegt in zijn hart, wie zal mij neerhalen naar de aarde? Al verhief u zich als een arend en al bouwde u uw nest tussen de sterren. Ook van daar zou ik u neerhalen, spreekt de heren. [3:16] Als er dieven bij u komen, of nachtelijke verwoesters, hoe zult u uitgeroeid worden? Steden zij niet tot zij genoeg hebben? Als er druivenplukkers bij u komen, zullen zij niet een nalezing overlaten? [3:30] Hoe is Ezou doorzocht, wat hij verborgen heeft, opgespoord? Tot aan de grens hebben zij u gestuurd, al uw bondgenoten. Zij met wie u in vrede leefde, hebben u bedrogen, u overwonnen. [3:45] Zij die uw brood eten, leggen een valstrik voor u. Er is geen inzicht in hem. Zal het niet op die dag zijn, spreekt de heren, dat ik zal ombrengen de wijze uit Edom en het inzicht uit het bergland van Ezou? [3:59] Uw helden, Theeman, zullen ontsteld zijn, zodat ieder uit het bergland van Ezou wordt uitgeroeid door een slachting. Waarom dan? [4:11] Vanwege, vers 10, vanwege het geweld tegen uw broeder Jacob zal schaamte u bedekken en zult u voor eeuwig uitgeroeid worden. Op de dag dat u aan de kant stond, op de dag dat vreemden zijn leger als gevangenen wegvoerden, buitenlanders zijn poorten binnentrokken en over Jeruzalem het lot wierpen, was u ook als één van hen. [4:36] Eén, u had niet mogen toekijken op de dag van uw broeder, op de dag dat hij een vreemde voor u was. Twee, u had niet blij mogen zijn vanwege de Judeërs op de dag van hun ondergang. [4:47] U had geen grote mond mogen opzetten tegen hen op de dag van hun benauwdheid. Drie, u had de poort van mijn volk niet binnen mogen trekken op de dag van hun ondergang. [4:59] Vier, u had juist, ja u, had niet mogen toekijken bij het kwaad dat hem trof op de dag van zijn ondergang. Vijf, u had uw handen niet mogen uitstrekken naar zijn leger op de dag van zijn ondergang. [5:13] Zes, u had niet op het kruispunt mogen staan om degene van hen die ontkomen waren uit te roeien. Zeven, u had degene van hen die ontvlucht waren niet mogen overleveren op de dag van hun benauwdheid. [5:29] Want, vers 15, Vers 17, [6:31] Vers 19, [10:36] Dat is alsof dat niet genoeg is, wordt er in vers 18 heel expliciet, uitdrukkelijk gezegd dat de Heere gesproken heeft. [11:51] Dit is niet het woord van Obatja. Dit is het woord van de heren. En u ziet daar worden hoofdletters gebruikt. Daar staat het tetagrammeton, het j-h-w-h, het j-h-w-h, voor de verbondsnaam van de heren. [12:08] De apostel Petrus zegt, dit moet u allereerst weten. Dus op de eerste plaats, en daarom is het ook goed om deze provincie daarmee te beginnen. Dit moet u allereerst weten, dat geen enkele provincie van de schrift een eigenmachtige uitleg toelaat. [12:23] Want de provincie is destijds niet voortgebracht door de wil van een mens, maar heilige mensen van God, door de heilige geest gedreven, hebben gesproken. [12:33] Ze hebben bij God vandaan gesproken. De heren heeft gesproken en de heren spreekt vanavond tot ons door deze kleinste van de twaalf kleine profeten. [12:47] Dus laten wij in gedachten houden en bedenken dat deze kleine profeet het woord van de Allerhoogste God spreekt. [12:59] Vers 1, het visioen van Obatja. Zo zegt de heren, heren, over Edom. Over Edom. Obatja is een oordeelsprofecie over Edom. [13:12] Edom betekent rood. En Edom was zoals u zult weten de bijnaam van Ezou. De bijnaam van Ezou. In Genesis 24 vers 24 en 25 lezen we. [13:25] Toen u de tijd om te baren voor haar aangebroken was, zie er was een tweeling in haar schoot. De eerste kwam tevoorschijn rossig. En helemaal behaard als een harenmantel. Daarom gaf men hem de naam Ezou. [13:37] Ezou had een bij zijn geboorte rossige huidskleur. En in Genesis 24 vers 30. Toen zei Ezou tegen Jacob, laat mij toch slurpen van dat rode. [13:48] Dat rode daar, want ik ben moe. Daarom gaf men hem de naam Edom. Rood. Men gaf hem de naam Ebo. Hebreeuws voor rood. Nou, niet alleen had hij een rossig uiterlijk. [14:01] Ook hield hij dus van rode gerechten. Soep. Nu, het rode komt denk ik in deze verse sterk naar voren. Ezous nakomelingen waren de Edomieten. [14:16] Nou, als Edom rood betekende, Edomieten, dan waren de rode, zeg maar. De rode. Genesis 36 vers 1 zegt, dit zijn de afstammelingen van Ezou, dat is Edom. [14:27] De Edomieten waren de afstammelingen, de nakomelingen van Ezou. Ezou is de stamvader van het volk van de Edomieten. [14:39] Nu lezen wij in Genesis 36 vers 8 en 9 iets over hun woongebied. Hun woongebied. Want we lezen daar, daarom ging Ezou in het Seir gebergte wonen. [14:54] Ezou, dat is Edom. Dit zijn de afstammelingen van Ezou, de vader van Edom, in het Seir gebergte. Het Seir gebergte is een berggebied ten oosten van de Dodezee en de golf van Akkaba. [15:10] Het is een woest, bergachtig gebied. Menigmaal wordt er in de schrift naar het gebergte van Seir verwezen. Het was de woonplaats van de Edomieten, nogmaals ten zuidoosten van de Dodezee in het huidige Jordanië. [15:25] Volgens Deuteronomium 2 behoorde het Seir gebergte oorspronkelijk aan de Horieten. De Horieten. Maar de Heer heeft het op een bepaald moment aan de Edomieten gegeven. [15:40] En waarschijnlijk heeft hij dat om dezelfde reden gedaan waarom hij Kanaan aan de Israëlieten gaf. Namelijk, hij oordeelde de volken die in dat land woonden. En zo heeft de Heer ook de volken van het Seir gebergte geoordeeld. [15:55] Door het nageslacht van Ezou, de Edomieten, dat gebied te geven. De Bijbel zegt, en in Seir woonden vroeger de Horieten. [16:06] Maar de kinderen van Ezou verdreven hen uit hun bezit. Vaagden hen van voor hun ogen weg en gingen in hun plaatsen wonen. En dan staat er, net zoals Israël gedaan heeft met het land van zijn bezit, dat de Heer hen gegeven heeft. [16:22] De Deuteronomium 2, vers 12 en vers 22. De Heer had de Israëlieten verboden om het Seir gebergte te veroveren. [16:34] Waarom? Omdat het broedervolk van de Edomieten daar woonde. De Bijbel zegt het zo, ga niet de strijd met hen aan, want ik zal u van hun land nog geen voet breed geven. [16:47] Ik heb het Seir gebergte immers aan Ezou in bezit gegeven. Dus nogmaals, de Heer heeft dit gebied aan Ezou en zijn nakomelingen, de Edomieten, gegeven. [17:01] Zoals hij ook het land van Israël aan de Joden heeft gegeven. Goed, hoewel het een bergachtig en woest gebied was, waren er her en der vruchtbare valleien. [17:18] Het was een prachtig woest gebied, typisch iets voor de nakomelingen van Ezou, die zo van het wilde landschap hielden. Het gebergte Seir was Edom. [17:30] En de hoofdstad was het beroemde Sela en later in het Grieks Petra. En Petra, dat weet u, dat betekent rots. [17:41] En dat duidt eigenlijk precies het karakter van deze stad aan, want het was een rotsstad. Een stad in de rotsen uitgehouden en slechts door een enkele smalle bergkloof toegankelijk en daardoor bijna onneembaar. [17:58] Ik heb het voorgerecht gehad, om twee, drie keer ben ik daar geweest. Ik ben daar twee keer feitelijk geweest en de derde keer ben ik niet naar binnen gegaan omdat ik te duur vond. En toen hebben we daar een andere tocht gemaakt. [18:09] Maar ik ben daar dus twee keer binnen geweest. En wat opvalt is de rode, roze kleur van het gebergte waaruit deze stad is uitgehouden. [18:21] Een werkelijk opvallend iets. En opnieuw komt daar die rode, roze kleur weer terug. Die de geschiedenis van Ezo en de Edomieten zo kenmerkt. [18:34] Dus eerst had je dan zijn huidskleur en toen dat rode gerecht en nu de hoofdstad van zijn woongebied, Petra. Petra was omgeven door hoge stijden, rotsformaties en was alleen via een paar rotskloven toegankelijk. [18:50] Nou hoe Ezo deze stad ooit op de horieten heeft kunnen veroveren wordt ons niet verteld. Het is een raadsel, maar dat ze deden is een feit. En daar gingen ze prat op. [19:01] De Edomieten waren tot een eigenzinnig trots en eigendunkelijk volk uitgegroeid. En de heren spreekt afkeurend over hun trots en eigen gereidheid. [19:12] Vers 3. De overmoed van uw hart heeft u bedrogen. Hij die woont in de rotskloven. Nou dat klopt precies, als je ooit daar geweest bent dan zeg je dat klopt helemaal. [19:24] Hij die woont in de rotskloven. Er is een hoge verblijfplaats. Nu dan weet je ook, je kan daar verschillende bergen op. En dan heb je daar inderdaad werkelijk hoge verblijfplaatsen. [19:35] Dus dat klopt allemaal tot op de letter. Hij die zegt in zijn hart, wie zal mij neerhalen naar de aarde. Dus in zijn eigen waan en trots en verbeelding waande hij zich werkelijk onaantastbaar. [19:56] In vers 4 zegt de heren, al verhief u zich als een arend. En al bouwde u een nest tussen de sterren als een arend geplaatst tussen de sterren. Nou zo dachten de Edomieten over zichzelf als arenden, als sterren. [20:10] Eerlijkheid zal moeten we wel zeggen dat Petra tot op de dag van vandaag een indrukwekkende stad was. Is. Niet alleen vanwege zijn bijna onneembare positie, maar toen de tijd ook vanwege zijn strategische handelspositie waardoor het geld werkelijk binnenstroomde. [20:29] En dat zie je vandaag nog steeds aan de façades die daar te zien zijn. Petra lag op het kruispunt van twee belangrijke handelsroutes. De Koningsweg, de belangrijkste handelsroute tussen de golf van Aqaba, daar waar ook Eilat ligt, en Damaskus liep langs de voordeur van Petra. [20:49] En mede hierdoor was Petra een belangrijke, welvarende en machtige stad in de oudheid. Nou dit brengt ons tot de rivaliteit, de spanningen tussen Israël, de broedervolken Israël en de Edomieten. [21:05] Beiden waren zoals gezegd nakomelingen van Isaac, het waren tweelingbroers. Nu zou je verwachten dat zij vriendschappelijk met elkaar zouden omgaan. Je zou zeggen die hebben wat extra's met elkaar, veel tweelingen hebben dat. [21:18] Die kunnen eigenlijk niet zonder elkaar, die zoeken elkaar voortdurend op. Nou vergeet het maar, ze konden elkaar niet luchten of zien. En eerlijkheidshalve moet ik zeggen, dat dat meer dan Edom lag, aan de nakomelingen van Ezo, dan aan Israël. [21:34] De Heer had Israël geboden om juist vanwege hun broederschap de Edomieten vriendelijk te behandelen. U mag van de Edomieten geen afschuw hebben, want hij is uw broeder, had de Heer gezegd. [21:47] Deuteronomium 23, vers 7. Maar de Edomieten, die trokken zich daar even helemaal niets van aan. Ze deden verschillende malen uitval naar Israël en zetten voortdurend het volk van de Heer de voet dwars. [22:02] In nummerie 20 lezen we zo'n voorval, misschien dat u het even kunt opzoeken. Nummerie 20, vers 17. Israël is onderweg uit Egypte naar het beloofde land en komt dan bij de grensposten van Edom. [22:15] U kent de geschiedenis? By the way, broeders en zussen, ik heb me voorgenomen om vanavond de hele brief te behandelen. [22:27] Gaat u rustig zitten. Oké. Nummerie 20, vers 17. [22:39] Israël, onderweg, aan de hand van de heren. Ze komen bij de grensposten van Edom, vers 17. Dan vraagt Israël, laat ons toch door uw land trekken. [22:50] Wij zullen niet door akkers of wijngaarden trekken. En wij zullen geen water uit een put drinken. We zullen de koninklijke weg nemen. Wij zullen niet naar rechts of naar links afwijken, totdat wij door uw gebied getrokken zijn. [23:02] Vers 18. Maar Edom zei tegen hem, u mag niet door mijn land trekken. Anders ga ik u met het zwaar tegemoet. Toen zeiden de Israëlite tegen hem, wij zullen langs de hoofdweg trekken. [23:14] En als wij van uw water drinken, ik en mijn vee, dan zal ik daarvoor de prijs betalen. Ik wil alleen maar de voet doortrekken. Meer niet. Vers 20. Maar hij zei, u mag er niet door trekken. [23:27] En Edom trok erop uit hem tegemoet, met een zwaar bewapend volk en met sterke hand. Zo weigerde Edom toestemming aan Israël om door zijn gebied te trekken. [23:40] En daarom weeg Israël van hem af. Nou, van je familie moet je het maar hebben. Of van je tweelingbroer moet je het maar hebben. Je hoort Edom hier bijna praten. [23:50] Nee, je komt er niet doorheen. Het is mijn gebied. En probeer je toch geen pak rammel. Maak dat je wegkomt. Het is eigenlijk onredelijk schaamteloos gedrag. [24:02] Er was geen enkele verontschuldiging. Ja, misschien dat ze een beetje in hun broek deden voor Israël. Maar eigenlijk was er geen geldige verontschuldiging voor dit gedrag. [24:13] Kunnen zij dit zomaar ongestraft doen? Laat de heren zijn volk zomaar aan de kant zetten. Dat is de centrale vraag in Obaja. Nou, tot zover de inleiding. [24:26] Obaja kunnen we als volgt inleden. In vers 1 tot 14 het oordeel over Edom. Het oordeel over Edom. Vers 15 tot 16 het oordeel over alle heidenvolken. [24:43] Het oordeel over alle heidenvolken. En vers 17 tot 21. De bevrijding en het herstel van Israël. [24:53] De bevrijding en het herstel van Israël. We beginnen met het oordeel over Edom. In vers 1. Of vers 2 moet ik zeggen. [25:04] Vers 2 zegt de heren. Zie, ik heb u klein gemaakt onder de heidenvolken. Diep veracht wordt u. Met andere woorden de heren zegt. Je denkt dat je heel wat bent. Maar ik maak je klein. [25:16] Je hebt het hoog in de bol. Je denkt heel wat van jezelf. Maar ik zal je neerhalen. Zegt de heren. We weten dat de heren dag heeft bepaald tegen alles wat hoog is. [25:27] Alles wat veel van zichzelf denkt. Wat hoog over zichzelf opgeeft. Dat deult de heren niet. Hij wil dat we allemaal bewust zijn. Dat we alleen maar door ademde klei of stof zijn. [25:39] En niet meer dan dat. En dat we die positie voor hem innemen. Ik heb u klein gemaakt onder de heidenvolken. Diep veracht wordt u. Daarbij lezen we in vers 5. [25:51] Dat Edom kaal geplunderd zal worden. In vers 5 zegt Obadja. Dat dieven wat van hun gading is meenemen. Als een dief bij je binnenkomt. Neemt hij een paar dingetjes mee. [26:03] Je horlogeverzamelingen. Wat goud. Misschien. Wat juwelen. De rest laat hij. Gis dat bij elkaar. Maar eigenlijk leer je in deze verse. Die dief komt binnen. [26:13] En laat vervolgens niets over. Druivenplukkers. Zegt de profeet. Die plukken de druiven. Maar die laten altijd nog wat hangen. [26:24] Voor een nalezing. Dit keer niet. Edom wordt compleet kaal geplukt. Compleet. Beroofd van alles. [26:37] Van al haar bezittingen. Daarbij zal Edom vers 7. Door haar bondgenoten bedrogen en verraden worden. [26:47] Tot aan de grens hebben zij u gestuurd. Al uw bondgenoten. Zij met wie u in vrede leefde. Hebben u bedrogen. U overwonnen. Zij die u brood eten. Leg een valstrik voor u. [26:58] Er is geen inzicht in hem. Met andere woorden. Dat degene met wie zij handel dreven. Op wie zij vertrouwden. De bondgenoten van Edom. Verraden hem. [27:10] Keren hem de rug toe. En bedriegen hem. En dan lees je in vers 8. Over Edoms. Totale ondergang. [27:20] En ook definitieve ondergang. Vers 8. Het zal. Zal het niet op die dag zijn. Spreekt de Heer. Dat ik zal ombrengen. De wijze uit Edom. [27:31] En het inzicht uit het bergland van Ezou. Nou Ezou. Of Edom. Was ook beroemd. Vanwege zijn wijsheid. Edifas. De vriend van Job. [27:42] Op een van de wijze. Kwam uit dit gebied. Kwam uit Edom. Uw helden Theeman. Zullen ontsteld zijn vers 9. [27:55] Zodat ieder uit het bergland van Ezou. Wordt uitgeroeid. Door een slachting. Theeman was een belangrijke stad. In het gebied van Edom. [28:06] Vernoemd naar een kleinkind. Van Ezou. Een verschrikkelijk oordeel. Want er staat. Zodat ieder uit het bergland van Ezou. Wordt uitgeroeid. Door een slachting. [28:18] Deze provincie zegt. Dat de Edomieten. Vernietigd. Zullen worden uitgeroeid. Zullen worden. Ten onder. Zullen gaan. En in vers 10. Wordt het permanente. [28:29] Het blijvende karakter. Van dit oordeel. En de ondergang. Van Edom. beschreven. Vanwege het geweld. tegen. Vanwege het. Vanwege het. Vanwege het. zal schaamte u bedekken. [28:40] En zult u voor eeuwig. Voor eeuwig. Uitgeroeid worden. De Edomieten hebben het punt van no return bereikt. [28:53] Er is geen hoop meer op redding. De Heerde heeft tot het definitieve. Onherstelbare oordeel besloten. Wat dat betreft. [29:04] Is Edom het enige buurvolk van Israël. Waaraan geen genade bewezen wordt. Het gaat hier om de totale. Definitieve ondergang. [29:16] Van het volk van de Edomieten. De nakomelingen van Ezou. Jeremia profiteerde. Edom zal worden tot een verschrikking. [29:28] Ieder die ervoor bijtrekt. Zal zich ontzetten. En sissen van afschuw. Over al zijn wonden. Zoals Sodom. En Gomorra. En hun naburige plaatsen. [29:39] Ondersteboven zijn gekeerd. Zegt de Heere. Zal daar niemand wonen. En zal geen mensenkind. Er in verblijven. Nu deze oordeelsprofecieën. [29:50] Werden door de Edomieten. Toen ze het hoorden. Gehoond en weggelachen. Want zij achten zich onaantastbaar. Dat de burgstad Petra. Tot een spookstad zou worden. [30:01] Waar niemand zou wonen. Was ondenkbaar. De Edomieten voelden zich werkelijk superieur. Superieur. Het waren de machthebbers van dat moment. Onaantastbaar. [30:13] Onverwoestbaar. Petra was de eeuwige hoofdstad van Edom. Zo mede zij. Maar daarmee hebben ze niet gerekend. Met de God van hemel en aarde. Die ook nog eens de God van Israël is. [30:26] En hij komt zijn woord altijd na. Hij doet wat hij gezegd heeft te zullen doen. De Edomieten rekenden niet met die ene levende almachtige God. [30:38] Die zijn woord gestand doet. Nu de teleurgang en de ondergang van Edom. Kwam niet als donderslag bij heldere hemel. Maar geleidelijk aan. Rond het begin van de zesde eeuw voor Christus. [30:51] Migreerde een Arabische stam. De Nabateers. In Israël. Als je daar geweest bent. Vind je verschillende oude woonplaatsen. [31:02] En opgravingen van de Nabateers. Grote opgravingen. En het was deze Arabische stam van de Nabateers. Die in het begin van de zesde eeuw voor Christus. [31:17] De Edomieten uit Edom en uit Petra verdreven. De Edomieten werden teruggedrongen naar het zuidwesten van Juda in Israël. [31:32] De Nabateers veroverden Petra. En maakten haar tot de hoofdstad van het machtige Nabateische koninkrijk. Die de handelswegen tussen Mesopotamië en Egypte beheersen. [31:44] Op dit moment kun je de gewone, de seculiere boeken opslaan. En hier beginnen de meeste seculiere boeken in deze wereld. Over Petra te spreken. Met een terloopse opmerking over de Edomieten. [31:59] Waarom? Omdat dat bijbelse geschiedenis is. En daar willen ze in deze wereld eigenlijk weinig van weten. Dus ze beginnen eigenlijk, als ze over Petra beginnen. Beginnen ze eigenlijk meestal bij de Nabateers. [32:12] Maar die hele voorgeschiedenis van het nageslacht van Ezou. Wordt vaak niet meegenomen in de beschouwingen. Ook als je daar een rondleiding krijgt niet. Maar goed, wij hebben nog meer informatie. [32:25] Nog meer achtergrondinformatie. Zij veroverden dus de stad Petra en maakten tot hun hoofdstad. Eeuwenlang bloeide Petra in de Jordaanse worstijn als de hoofdstad van het Nabateerse Rijk. [32:39] Velen probeerden de stad te veroveren. Waaronder Alexander de Grote. Maar te vergeefs. Dat is hem niet gelukt. En ook zijn opvolgers is het niet gelukt. Maar aan dit succesverhaal van Petra kwam een einde met de komst van de Romeinen. [32:53] In 106 na Christus veroverde de Romeinse keizer Traianus het Nabateerse Rijk. En het duurde niet lang of het had zijn rol kwijt. [33:09] Hoewel Petra als hoofdstad eigenlijk geen waarde meer had. Blijf ze nog voor een lange tijd een welvarende handelstad. [33:22] De echte teleurgang van deze stad kwam met de verplaatsing van de handelsroute naar de Rode Zee. De karavane verdwenen en daarmee ook de inkomsten van de Nabateers. [33:34] En tenslotte werd de stad in 363 na Christus volledig verhoest door een zware aardbeving. En het een zo imposante Petra werd hierna nooit meer herbouwd en verdween in de vergetelheid. [33:50] Totdat in 1812 de Zwitser Boekhart opnieuw deze stad ontdekte. Petra is vandaag een ruïne stad. [34:05] Er woont niemand. Ja, een paar Bedouinen hebben daar een tent opgeslagen. Die verkopen wat spulletjes die ze daar maakten. Maar er woont eigenlijk niemand meer werkpermanent. [34:15] Het is gegaan zoals de Heer heeft voorzegd. Alle gebouwen die er ooit stonden zijn nu ruïnes. Het is een interessante en buitengewoon indrukwekkend opgraving zijn het. [34:29] En als u ooit in de gelegenheid bent kan ik u aanraden om daar naartoe te gaan. Het beste kun je dan vanuit het zuiden van Israël de grens over. En één nachtje daar in een hotel overnachten. [34:40] Want dan is je entree wat goedkoper. Want als je er nu zo naartoe gaat tijdens gewoon om een dagje daar naartoe te gaan vanuit Israël. Dan betaal je zomaar 100 euro voor toegang. En als je dan met vier mensen bent. [34:52] Ik toen in de tijd dacht ik nou ik ga geen 400 euro betalen om daar naar binnen te mogen. Omdat het een paar jaar daarvoor was het nog 25 euro zeg maar. Dus hebben daar. En dan komen nog maar 1500 mensen per dag op. [35:04] Plus minis laten ze binnen. Omdat het broos is en kwetsbaar. En daarom laten ze niet veel mensen daar meer. Zo te veel mensen daar binnen. Goed. [35:18] Na de verwoesting van Jeruzalem in 70 na Christus. Zijn de Edomieten, broeders en zusters, opgegaan in andere naburige volken. En verdwenen uit de geschiedschrijving. [35:31] Hun identiteit is voor altijd weg. Precies zoals Obatja in vers 10 zegt. Vanwege het geweld tegen uw broeder Jacob. Dat is Israël. [35:41] Zo schaamt u bedekken. En zult u voor eeuwig uitgeroeid worden. En zo is het gebeurd. Er is een God in de hemel die zich aan zijn woord houdt. [35:53] Het was niet toevallig dat Jeremia en Obatja de ondergang van Edom hebben voorzegd. Het was niet een kwestie van geluk hebben. Het was niet zomaar een goede gok. [36:04] Het was goddelijke openbaring. De Heere heeft gesproken. Zij deden hun ongelooflijke profetieën onder inspiratie van de almachtige God. [36:15] Wiens woord de waarheid is. Deze profetie over Edom en Petra. Zijn enkele van de veeden bewijzen dat de Bijbel het geïnspireerde, onfeilbare, gezaghebbende en betrouwbare woord van God is. [36:31] Waar een mens zich op kan verlaten. Voor alle onderdelen van zijn leven. Mogen de Heere geven dat de mensheid van Edom leert en voor zijn woord het woord van God buigt. [36:45] Nu de centrale boodschap van de Bijbel is natuurlijk broeders en zusters dat de mens een zondaar is. En dat de Heere een heilig en een rechtvaardig God is. En dat God de zondige mens zo lief heeft dat hij zijn enige geboren zoon in deze wereld gezonden heeft. [37:00] Omdat dan ieder die in hem gelooft niet verloren gaat maar eeuwig leven hebben. Een mens kan en zal uit zichzelf nooit tot de Heere Jezus komen. En daarom zal de Heere buiten dat reddingswerk in Christus ook een reddingswerk in uw en mijn hart moeten doen. [37:19] Dat wil zeggen dat hij ons geestelijk dode en verzondigde hart doorploegt. En ontvankelijk maakt voor het evangelie. Ontvankelijk maakt om genade te ontvangen. [37:31] En op het moment dat je daar ontvankelijk voor wordt gemaakt ga je om meer genade vragen. Waardoor je uiteindelijk Christus leert kennen als je persoonlijke redder van zonden en de Heer van je leven. [37:44] En dat is waar. Ook dat staat in dat betrouwbare woord van de schrift. Dat is de kernboodschap van de Bijbel. En als het nogmaals in de Bijbel staat is het waar. Kijk maar naar Edom. [37:56] Kijk maar naar Petra. Nou tot zo ver de algehele en definitieve ondergang van Edom. Maar waarom nu? We hebben er al iets van gelezen. [38:08] Maar in vers 10 tot 14 wordt de reden voor Edoms ondergang breedvoerig beschreven. Er staat in vers 10 vanwege. [38:22] Waarom is er die algehele definitieve ondergang van Edom? Vanwege het geweld tegen uw broeder Jacob. [38:34] Zo schaamt u bij dekken zult u voor eeuwig uitgeroeid worden. Vers 11. Op de dag dat u aan de kant stond. Op de dag dat vreemden zijn legers als gevangenen wegvoerden. [38:45] Buitenlanders zijn poorten binnentrokken. En over Jeruzalem het lot wirpen. Was ook u als een van hen. Nu wat ons in dit Bijbelgedeelte bijzonder opvalt. Is Edoms vijandige houding. [38:57] Ten opzichte van Israël. Het Joodse broedervolk. Nu in de tekst gaat het niet om het voorval. Uit nummerie 20. Wat we zojuist gelezen hebben. [39:10] Maar om iets wat later gebeurde. Namelijk ten tijde van de verwoesting van Jeruzalem door Nebukadnezar. In 586 voor Christus. [39:21] Over die gebeurtenis is ook een psalm geschreven. Psalm 137 vers 1 zegt. Heren denk aan de Edomieten. Aan de dag dat Jeruzalem viel. [39:33] Herinner u heren wat Edom ons heeft aangedaan. Hoe zij terwijl Jeruzalem verwoest werd. Hebben staan juichen. Hoe ze meegeholpen hebben ten kwade. [39:46] Toen zij zeiden. Haal neer. Haal neer die stad tot op haar fundamenten. Je ziet het als waar. De Babyloniërs beuken daar tegen de muur. [39:56] Of tegen de poorten van Jeruzalem. En aan de kant staat daar Edom te roepen. Doe maar. Doe maar. Pak ze maar. In mijn voorbereiding moest ik sterk denken aan een fragment uit de film van Steven Spielberg. [40:13] Schindlers List. Ik weet niet of u die film gezien hebt. Dan zie je dat de Joden daar door trekken. Wegtrekken. En er staat er zo. Klein meisje. Joden. [40:23] Joden. Pak ze maar. Pak ze maar. En dit is eigenlijk een refrein geweest door de geschiedenis. Niet alleen van Edom. Maar van vele volken. [40:34] Die terwijl Israël werd afgevoerd. Eigenlijk niets gedaan hebben. En gezwegen hebben. Of dat zelfs aangemoedigd hebben. Dus de Edomieten die stonden dat aan te moedigen. [40:52] En dan vraag je. Heren. Treed handelend op. Laat u dit nu zomaar gebeuren. Kunnen de vijanden van Israël zomaar ongestraft hun gang gaan. En dan zegt de Bijbel. [41:04] Nee dat kunnen ze niet. Er komt een dag van het oordeel. Vers 12. Ze stonden aan de kant vol leedvermaakte juichen. Vers 12. U had niet mogen toekijken op de dag van uw broeder. [41:16] Op de dag dat hij een vreemde voor u was. U had niet blij mogen zijn. Vanwege de Judeërs op de dag van hun ondergang. U had geen grote mond mogen opzetten tegen hen. [41:27] Op de dag van hun benauwdheid. Daarbij. waren het niet alleen de Babyloniërs die Jeruzalem plunderden. Maar de Edomieten hielpen een handje mee. [41:41] Vers 13. U had de poort van mijn volk niet binnen mogen trekken op de dag van hun ondergang. U. Juist u. Had niet mogen toekijken bij het kwaad dat hem trof op de dag van zijn ondergang. [41:56] Met andere woorden. U had de handen niet mogen uitstrekken naar zijn leger. U had de handen niet mogen uitstrekken naar de bezittingen. De dag van zijn ondergang. En daarbij hebben ze dat niet alleen. [42:08] Zeg maar staan aanmoedigen. En hebben ze geroofd. En geplunderd. Sterker nog. Die joden die op de vlucht gingen. Die hebben ze gedood. [42:20] Op de kruispunten stonden ze op te wachten. Ze hebben ze gedood. En andere ze hebben ze overgeleverd aan Nebuchadnezzar. Vers 14. [42:31] Of vers. Wat staat er? Ja. Vers 14. U had niet op het kruispunt mogen staan om degene van hen die ontkomen waren uit te roeien. [42:43] U had degene van hen die ontvlucht waren niet mogen overleveren op de dag van hun benauwdheid. Dus de Heer ziet het alles niet door de vinnigensbroeders en zusters. Je kunt onmogelijk aan zijn oordeel ontkomen als je zijn oogappel aanraakt. [42:59] Zeker de Heer tuchtigde Israël op dit moment. Dat weten we ook. De Heer gebruikte Nebuchadnezzar. Hij gebruikte de Babyloniërs. De Nebuchadnezzar wordt zelfs zijn knecht genoemd. [43:11] De knecht van de Heer. Onder zijn volk te tuchtigen. Maar de Heer gebruikte de Babyloniërs daarvoor. Niet de Edomieten. De Edomieten had het moeten opnemen voor hem. [43:21] Maar nogmaals, de Heer ziet het niet door de vingers. En Edoms arrogantie en zelfvertrouwen en vijandigheid jegens Israël wordt in de hemel hoog opgenomen. [43:36] Maar het oordeel is niet tot Edom beperkt. Want wat lezen we in vers 15 en 16. Niet alleen maar Edom. [43:49] Nee, er staan alle volken die tegen de Heer en tegen zijn volk zijn opgestaan zullen oogsten wat zij gezaaid hebben. Weet u, in onze tekst is Edom een beeld. [44:00] Het is een beeld of een voorafschaduwing van het oordeel over alle volken die de oogappel van de Heer hebben aangeraakt. [44:13] Dat is wat we nu leren. Edom is een... Dat oordeel over Edom heeft zich voltrokken. Maar, let goed op, dat zal zich ook voltrekken over alle heidenvolken die de oogappel van de Heer hebben aangeraakt. [44:29] Vers 15. Want de dag van de Heer is nabij over alle heidenvolken. Zoals u gedaan hebt, zal u gedaan worden. [44:40] Wat u verdient, zal op uw eigen hoofd terugkeren. Want, zoals u op mijn heidige berg gedronken hebt, zullen alle heidenvolken voortdurend drinken. Ze zullen drinken en slurpen. [44:51] Ze zullen worden alsof zij er niet geweest waren. En dat wordt dan over alle heidenvolken gezegd. Zoals dat eerst over Edom werd gezegd, zo wordt dat nu over alle heidenvolken gezegd. [45:03] Weet u, datzelfde principe van vers 15 en 16 lezen we ook in het Nieuwe Testament. Paulus zegt in Gelaten 6, dwaal niet. God laat niet met zich spotten. [45:13] Wat de mens saait, zal hij ook oogsten. Er staat hier, zoals u gedaan hebt, zal u gedaan worden. Want de dag van de Heer is nabij over alle heidenvolken. [45:28] De dag van de Heer. Broers en zusters, als je leest over de dag van de Heer, dan moet je bedenken, dat kan zowel op de nabije toekomst betrekking hebben, als op de verre toekomst. Je begrijpt, voor Edom had de dag van de Heer betrekking op de nabije toekomst. [45:43] Maar de dag van de Heer voor alle heidenvolken of de verenigde naties, is de verre toekomst. En voor ons misschien de nabije toekomst, maar ten tijde van de Bijbel de verre toekomst. [45:56] Dus voor de heidenvolken is de dag van de Heer nog in de toekomst. Het is de oordeelsdag die aan de wederkomst van Christus vooraf gaat. [46:08] En de boodschap laat mijn zins aan duidelijkheid niets te wensen over. Je kunt de Heer God niet verachten. En je kunt zijn volk niet verdrukken en beoorlogen. Of de ene, zoals onze broer zegt, de ene resolutie naar de andere tegen haar aannemen, zonder zijn rechtvaardige toren te ondergaan. [46:27] Kijk maar naar Edom. God is rechtvaardig en hij zal zijn rechtvaardigheid gestam doen. Elke ongelovige zou dit ter harte moeten nemen. [46:39] Luisteren naar de boodschap van die kleine Obadja. Met die grote waarschuwing. Zoals u gedaan hebt, zal u gedaan worden. Wat u zaait, zult u oogsten. [46:53] De Heer waarschuwt. Zij die hem niet de plaats geven die hem toekomt, die zijn woord verachten en vijandig uithalen naar Israël, roept het oordeel over zichzelf af. [47:04] Het boek Obadja is geschreven als een waarschuwing voor alle die zich aan Israël vergrijpen. Nu de Edomieten waren arrogant, vol zelfvertrouwen, leefden alsof ze onverwoestbaar en onaantastbaar waren, maar in 70 na Christus stopte geschitsschrijving over hen. [47:23] Er is niet één Edomiet meer op het rond der aarde. Niemand op de aarde kan zeggen ik ben een Edomiet. Ik ben een afstammeling van Ezoum, niet één, omdat ze de Heer en Israël zijn oogappel hebben veracht en bespot. [47:39] Wat een profetische gerechtigheid, broers en zusters. Wat een profetische gerechtigheid. Zoals u gedaan hebt, zal u gedaan worden. Zoals Edom Judah verraden heeft, zo hebben zijn bondgenoten hem verraden. [47:54] Zoals Edom Judah beroofd heeft, zo wordt hij nu door zijn vijanden beroofd. Zoals Edom de verwoesting van Jeruzalem toejuichte, zo zal hij zelf verwoest worden tot op de grond ermee. [48:09] De ernstige waarschuwing luidt vers 15, want de dag van de Heere is nabij over alle heidenvolken. Zoals u gedaan hebt, zal u gedaan worden. [48:23] Wat u verdient, zal op uw eigen hoofd terugkeren. Dit is een waarschuwing voor alle heidenvolken van deze wereld, met betrekking tot relatie met Israël. [48:35] Immers in Genesis 12 belooft de Heere aan Abraham, ik zal zegenen wie u zegenen en wie u vervloekt zal ik vervloeken. En met u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden. [48:47] Al de heidenvolken die de nakomelingen van Abraham, Isaac en Jacob gezegend of vervloekt hebben, hebben de zegen of de vloek van de Heere ondervonden. Gods waarschuwing is duidelijk, zoals u gedaan hebt. [49:01] En in deze context, jegens Israël, jegens Gods volk, zal u gedaan worden. Wat u verdient, zal op uw eigen hoofd terugkeren. De Verenigde Naties en ieder mens persoonlijk, moet rekenen met de ernstige waarschuwing van Obadja. [49:18] Kijk maar naar Edom. De Heere houdt woord. Nu voor ons als christenen is hier een belangrijke les te leren, broeders en zusters. Namelijk dat de Heere zelf op zijn tijd het onderrecht van deze wereld en het onderrecht wat zijn kinderen wordt aangedaan, zal vergelden. [49:34] Die vergelding is hier en nu niet onze zaak. En daarom dat zogenaamd christelijk terrorisme, waar je de laatste dagen wel over hoort spreken, in strijd is met de heilige schrift. [49:50] De Heere waarschuwt ons om niet het zwaard op te nemen. Wij hebben niet het recht om overheidsfiguren die antichristelijke wetten aannemen, te doden. [50:06] Dat is niet wat de Heere ons heeft opgedragen. De Bijbel zegt, wreek uzelf niet, geliefde. Maar laat ruimte voor de toren, want er staat geschreven, mij komt de wraak toe. [50:22] Ik zal het vergelden, zegt de Heere. En door het hier en nu in eigen hand te nemen, lopen wij de Heere voor de voeten. En dat heeft meestal een averechts effect. [50:34] Laten wij wachten op Gods rechtvaardig oordeel. Hij zal het op zijn tijd vergelden. Ja, ongelovigen kunnen ons ontzettend veel leed bezorgen. Maar Christus zegt, neem mijn juk op u. [50:46] En leer van mij dat ik zachtmoedig ben en nederig van hart. En u zult rust vinden voor uw ziel. Hij heeft zichzelf nooit verdedigd. Hij heeft zichzelf nooit vergolden. Hij deed zijn mond niet open. [50:58] En wij zijn geroepen tot navolging. Laat daarom die gezindheid bij u zijn, welke ook in Christus Jezus was. De Heere zal op zijn wijze en op zijn tijd het onrecht zeker vergelden. [51:10] Laat dat aan hem over. Nou, tot zover de ondergang van Edom. We sluiten af met het herstel van Israël in vers 17 tot 21. Het herstel van Israël. [51:23] Vers 17. Maar op de berg Sion zal ontkoming zijn. Die zal een heidige plaats zijn. Zij die van het huis van Jacob zijn. [51:37] Dat zijn de twaalf stammen. Zullen hun bezittingen weer in bezit nemen. Met andere woorden, het land is weliswaar verwoest. Jullie zijn met andere woorden over de wereld verdrevende diaspora gegaan. [51:54] Israël is onder de volken verstrooid. Maar uiteindelijk, zegt de Heere, zal er weer verlossing komen. Op de berg Sion, vers 17, zal ontkoming zijn. [52:04] Dit is mij in zin zijn duidelijke verwijzing naar het Messiaanse koninkrijk. Namelijk, wanneer de Heer Jezus Christus terugkomt om zijn koninkrijk te vestigen. Waarin Israël, de lichamelijke nakomelingen van Abraham, Isaac en Jacob. [52:19] Die dan tot geloof gekomen zijn in Yeshua HaMessiah. Een vooraanstaande en uitnemende plaats zullen innemen. Weet u, de moderne staat Israël. [52:31] Luister goed wat ik zeg. De moderne staat Israël is afgezien van bijvoorbeeld Ezekiel 37, vers 7. Op geen enkele wijze een rechtstreekse vervulling van enige oud-testementische provincie. [52:48] Maar, het is wel de onmiskenbare voorbode van de vervulling van Gods belofte. De vervulling van Gods belofte. [53:00] De provincieën gaan pas in vervulling aan een Messias gelovig geworden Israël. Ten tijde van de wederkomst van de Heere Jezus Christus. [53:11] De tegenwoordige staat Israël is niet door Messias gelovige joden gevestigd. En ook niet door de orthodoxe joden. Die echt de ultra-orthodoxe hebben zelfs helemaal niks van de moderne staat Israël weten. [53:24] En weet u waarom niet? En daarin kunnen we ze een hand geven. Ultra-orthodoxe joden bijvoorbeeld die in Mea-Sharim wonen. Ze hadden geen belasting. Ze herkennen de hele staat Israël niet. [53:35] Waarom niet? Omdat ze een bijbeltje goed gelezen hebben. Ze hebben een bijbeltje goed gelezen. Waarom? Omdat de staat Israël, het profetische woord, zegt dat de ijver van de Heere der Heerscharen dat zal doen. [53:47] Niet de ijver van een seculiere Theodor Herzl. Of een seculiere Ben-Kurion. Of een seculiere Gein Weissman. Die aan het begin hebben gestaan van de moderne staat Israël. [54:02] Geloof ik niet dat dat Gods werk is? Ja, zeker geloof ik dat. En ik geloof dat het de vervulling is van dat begin van dat dal door doodsbeenderen. [54:13] Maar Israël is zo doods, broeders en zusters. Als ik ergens, dit is even een klein zijpaadje, heeft u nog even. Maar als ik ergens, als ik iets heb ontdekt, al die vriendelijke mensen. [54:28] Al de meeste vriendelijke mensen. Die ons aan hun tafel hebben uitgenodigd. Bij wie we konden douchen en bij wie we zo allerhartelijkst zijn ontvangen of meegenomen. [54:39] Terwijl we stonden te liften af de gelopen tweeënhalve maanden. De meeste van hen waren bezig met het hindoeïsme. Of ze waren bezig met occulte praktijken. [54:50] Het is zelfs gebeurd dat er een seance die avond zou zijn. Ik zat aan die tafel, ze zegt, en de rabbi kwam binnen, nog een paar mensen binnen. Want ze gingen Abraham, Mozes en Mohammed oproepen die avond. [55:00] En hij zou tot hen spreken. En ik heb, let u goed op, dit is niet één keer, niet twee keer. Dit hebben wij vele malen meegemaakt. Duidelijk occulte dingen. [55:11] Israël is in een geest staat van geestelijke dood. Geestelijke dood. Het is een dal vol doodspelende. Natuurlijk. Natuurlijk is het zo dat er ook een eerste voorjaarsregen is. [55:27] Zoals dat duibels genoemd zou kunnen worden. Namelijk dat je van noord tot zuid in Israël kleine Messiaanse gemeenten hebt. Waarvan vele Russisch sprekend zijn. [55:40] Dat is ook aanwezig. Maar dat is heel klein, heel preel, heel kwetsbaar. Maar geweldig dat het er is. Maar het land, de staat Israël, is een geestelijk dode staat nog. [55:56] En daar gaat verandering in komen. Wanneer de Heer Jezus komt. Want wat hebben we gelezen? We hebben gelezen. Die zal een heilige plaats zijn. [56:08] Het zal een heilige plaats worden. Nu, ik zal u zeggen. Ik ben tweeënhalve maand niet in het heilige land geweest. En er bestaan op dit moment geen heilige land reizen. [56:20] Er bestaat geen heilige land op dit moment in de Bijbel. Of in de wereld. Er is maar één plaats in de hele Bijbel waarover het heilige land wordt gesproken. Weet u dat er maar één plaats is in de hele Bijbel waarover het heilige land wordt gesproken? [56:32] De Sagaria. En weet u wanneer het land heilig is? Wanneer het tot geloofsovergave is gekomen aan de Heer Jezus. En die fontein is geopend. [56:42] Waardoor Israël feitelijk gereinigd zal worden van alle ongerechtigheden en zonden. Dan zal op de bellen van de paarden staan de Heer heilig. [56:53] De potten, de minste voorwerpen, de Heer heilig. Dan zal het een heilig land zijn. Er is maar één plaats in de hele Bijbel. Er is geen heilig land. [57:04] Er is een beloofd land. Ja. Het zal een heilig land worden. Wanneer? Als we hier lezen dat het heilig zal zijn. Betekent dat dat Israël de Messias aan vaard zal hebben als redder en verlosser. [57:23] Goed. De berg Sion zal ontkomen zijn. Goed. Vers 18. Dan zal het huis van Jacob een vuur zijn. Het huis van Jozef een vlam. [57:33] En het huis van Ezou zal tot stoppels worden. Zij zullen tegen hen ontbranden en het verslinden. Zodat er geen ontkomende zal zijn voor het huis van Ezou. Ja, de Heer heeft gesproken. [57:44] Nou, Jacob en Jozef zijn ten tijde van Obadja twee koninkrijken. Het noordelijke koninkrijk. En het noordelijke tijden. Het tien stammenrijk. [57:54] En het tweestammenrijk van Judah en Benjamin. In die tijd. Hier in. Wanneer dit woord in vervulling gaat. Zullen de twee koninkrijken. Tweestammenrijk. [58:05] Tien stammenrijk. Het zuidelijke en het noordelijke rijk. Zullen weer één zijn. Zoals dat op veel andere plaatsen ook in de Bijbel voorzegd wordt. Dus ten tijde van het feit dat Israël een heilig land zal zijn. [58:15] En de Heer het toegewijd zal zijn. Zullen zij weer absoluut één zijn. Nu het gegeven dat er vandaag niet één Edomiet meer bestaat. Is een stilgetuigenis dat er een levende God is die gesproken heeft. [58:30] En die meent wat hij zegt. En doet alles wat hij beloofd heeft. En één van die beloften betreft de wederkomst van zijn Zoon op aarde. De Heer Jezus Christus. Die van u opgenomen is naar de hemel. [58:42] Zal op dezelfde wijze terugkomen. Als u hem ten hemel hebt zien varen. Goed broeders en zusters. Wat zien we dan? Het herstel van de oude grenzen. [58:55] En daarmee sluiten we af. Het herstel van de oude grenzen. In de volgende verse. Wordt het herstel van de landsgrenzen beschreven. En wij lezen hier hoe Israël ten tijde van het Messiaanse koninkrijk. [59:07] Naar het noorden, oosten, westen en oosten. Zal uitbreiden. En door de heren. Van de heren ontvangen zij het land. [59:17] Zoals hij dat oorspronkelijk aan Abraham, Isaac en Jacob heeft toegezegd. De manier waarop die in bezitnamen van het land beschreven wordt. Is met de klok mee. Zuid, west, noord, oost. [59:30] Zuid, west, noord, oost. En vers 19 beschrijft hoe Israël zijn land terugkrijgt. En opvallend is dat het zuiderland aan het begin van vers 19 wordt genoemd. [59:44] En ook aan het einde van vers 20. En waarom heeft dat zo'n nadruk? Omdat, herinner u, de Edomieten waren naar het zuiderland verdreven. En hadden dat min of meer gekaapt van Israël. [59:56] En nu lezen wij dat dat weer terugkomt onder de heerschappij van Israël. Vers 19. Het zuiderland zal het gebergte van Ezou in bezit nemen. [60:10] Wat een gerechtigheid. Het hele gebied zal door de Joden in bezit genomen worden. Dat betekent dat de Jordaan je grote stukken straks aan Israël zal moeten afstaan. In de dagen van de toekomst. [60:21] Het westen, ook zullen zij zich uitbreiden naar het westen. Vers 19b. Het laagland, het gebied van de Filistijnen. Dat is dus ook Gaza. [60:33] Dat wordt daarbij. Ook Gaza hoort aan Israël straks. En ook het oosten en het noorden. Ook de ballingen van het noordelijk rijk zullen terugkomen. [60:44] Zij zullen niet alleen hun eigen thuisland Evreïm krijgen. Maar zich ook het oosten Gideat. En het noorden tot aan Sarepta toe. [60:57] Dat is in het noorden. Dat ligt bij Tyrus. En Sidon in het huidige. Wat ligt er nou boven? Israël. Libanon. [61:07] Tot daartoe zal Israël haar grenzen uitbreiden. Vers 20. En de ballingen van dit leger van de Israëlieten. Zullen dat wat van de Canaan niet er was. [61:18] Tot aan Sarfat in bezit nemen. De ballingen van Jeruzalem. Die in Serafat zijn. Zullen de steden van het zuiderland in bezit nemen. Heel speciaal is dus die vermelding van de ballingen. [61:32] Die zich in Serafat bevinden. Eigenlijk weet niemand precies waar deze plaats zich bevindt. Feitelijk is dat ook niet zo erg belangrijk. Het gaat erom dat de Heere God zijn volk het land zal geven. [61:46] Zoals hij dat aan Abraham, Isaac en Jacob heeft toegezegd. En dat is wat je hier leest. En dan eindigt deze provincie op de manier zoals ze begonnen is. Met het noemen van de naam van de Heere. [61:58] De provincie is begonnen met het woord van de Heere Heere. En ook nu lezen we dat het koningschap van de Heere zal zijn. Vers 21. [62:10] Verlossers zullen de berg Sion opgaan. Om het bergland van Ezou te oordelen. En het koningschap zal van de Heere zijn. Er wordt hier niet over verlosser enkelvoud. [62:24] Maar verlossers meervoud gesproken. Hebt u enig idee wie deze verlossers zijn? Wat zegt u? De gemeente. De gemeente en Christus. [62:34] Ja. Dat zou ik ook willen zeggen. Het is de gemeente en de Heere Heere. Ik kom daar zo op terug. Maar ik denk allereerst dat het de leiders van Juda zijn. [62:47] Als u even doorbladert. Naar me sluit ik al voor. Als u even doorbladert naar Zacharia. Zacharia 12 vers 6. [62:59] Zacharia 12 vers 6. In Zacharia 12 vers 6 staat. [63:14] Op die dag zal ik de leiders van Juda maken. Als een vuurbekken in een stapel hout. En als een brandende fakkel in een graanschoof. Rechts en links zullen zij al de volken rondom verteren. [63:28] En Jeruzalem zal nog op zijn plaats blijven. In Jeruzalem. Het is mogelijk dat hier met deze verlossers meervoud. [63:41] Dus de leiders van Juda worden bedoeld. Mogelijk ook. Dat dit. Niet alleen die leiders van Juda zijn. [63:53] Maar ook al diegenen die samen straks met de Heer Jezus zullen regeren. In openbaring 20 staat. Zalig en heilig is hij die deel heeft aan de eerste opstanding. [64:05] Over hen heeft de tweede dood geen macht. Maar zij zullen priesters van God en van Christus zijn. En zij zullen met hem als koningen regeren. Duizend jaar lang. [64:16] Dat zou er met andere woorden ook heel goed. Gelovig in Christus kunnen zijn. Misschien ben. U en ik hier in Oubatja. Zou het kunnen? Misschien. Zou het niet wel zijn dat iemand van ons gedurende duizendjarig vredenrijk. [64:31] Over Petra en het gebergte van Seir zou regeren. Verlossers zullen de berg Sion opgaan. Om het bergland van Ezou te oordelen. En dan gaat het natuurlijk niet alleen over die gebieden die hier genoemd worden. [64:47] Maar de Heer zal koning worden over de hele aarde. De Bijbel zegt de koninkrijken van de wereld zijn van onze Heer en van zijn Christus. En hij zal koning zijn in alle eeuwigheid. [64:59] Nou centraal in deze provincie staat het koningschap van de Heer. Edom woedt de volken woedde. Maar uiteindelijk zit de Heer als koning soeverein op de troon. [65:11] Soeverein dat betekent dat de Heer doet wat hem behaagt. In de hemel en op de aarde. Alles wat hij doet is goed. Hij hoeft aan niemand toestemming te vragen. [65:23] En aan niemand verantwoording af te leggen. Hij regeert soeverein op de troon. Hij is koning. En er komt een dag. Dat is wat deze provincie ons leert. [65:35] Dat de Heer het onrecht wat zijn volk en zijn kinderen is aangedaan zal vergelden. De Heer zal het doen. God is een God van zijn woord. [65:48] En Obadja is hier van een krachtige tuige. Hij heeft gesproken. En de Heer meent wat hij zegt. Hij doet alles wat hij beloofd heeft. Christus zal weer komen. [65:59] En hij zal zijn koninkrijk van recht en gerechtigheid grondvesten. Ja de ijver van de Heer van de lege machten zal dit doen. Amen broeders en zusters. [66:11] Laten we samen danken. Heren we zeggen u dank. Dat we deze avond deze kleinste van de kleine profeten met elkaar mochten overdenken. Die geweldige. [66:23] Ja die ernstige. Die indringende woorden mochten horen. Om ons niet te vergrijpen. Van uw volk Israël. [66:35] Want dat u een rechtvaardig en een betrouwbaar God bent die doet wat hij gezegd heeft. Die het onrecht niet door de vingers ziet. [66:48] En daarvan is Edom een sprekend voorbeeld. Voor eeuwig ten onder gegaan. Maar uw volk zal voor eeuwig blijven bestaan. [66:59] Omdat u God bent. En koning. En koning. En op de troon zit. Geef heren dat ook wij niet het recht in eigen hand zullen nemen. [67:10] Maar dat we het aan u zullen overlaten. Leert u ons zo heren. Deze geestelijke waarheden. Bind ze op ons hart. [67:21] Geef dat we in het licht daarvan zullen leven. Tot eer van uw naam. En mocht er hier iemand zijn heren. Die u nog niet persoonlijk kent. Die een religieuze meeloper is. [67:33] Maar u niet persoonlijk kent. In een reddende. In een zaligmakende relatie. Dan bidden wij u. Heren dat u hem of haar te sterk wil worden. En dat ze gewonnen zullen geven aan de Heer Jezus Christus. [67:47] Als verlosser van zonde. En Heer van het leven. We vragen u dat uit genade. En in Jezus naam. Amen.