Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107562/de-worsteling-van-de-here-jezus/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedenavond, broeders en zusters. Fijn dat we er zijn op deze Goede Vrijdagavonddienst. We hopen bij elkaar een gezegend moment te hebben. [0:14] Bij de verkondiging van het Woord van God. En bij het gedenken van onze leidende Heer. Gedenken zeg ik er duidelijk bij. En we zien uit naar de zondag als we de opstanding mogen vieren. [0:28] Ik wil met u eerst lezen een gedeelte deze avond uit Marcus 14. En na de schriftlezing wil ik weer met u zingen een lied Johannes de Heer 303. [0:46] De vier coupletten. En de eerste twee zingen wij in de bekende melodie. En de laatste twee, drie en vier zingen wij in de hernhuttermelodie. [0:57] U hoort vanzelf welke die is. U kent beide melodieën. Dat weet ik zeker. Ik lees met u uit Marcus 14. Vers 22. Vanaf vers 22. [1:12] En terwijl zij aten, nam Jezus brood. En toen hij het gezegend had, bracht hij het en gaf het hen. En zei, neem, eet, dit is mijn lichaam. En hij nam de drinkbeker. [1:24] En nadat hij gedankt had, gaf hij hen die en zij dronken er allen uit. En hij zei tegen hen, dit is mijn bloed, het bloed van het nieuwe verbond, dat voor velen vergoten wordt. [1:35] Voorwaar ik zeg u, dat ik niet meer zal drinken van de vrucht van de wijnstok. Tot op de dag wanneer ik die nieuw zal drinken in het koninkrijk van God. En toen zij de lofzaang gezongen hadden, vertrokken ze naar de olijsberg. [1:51] En Jezus zei tegen hen, u zult in deze nacht al een aanstoot aan mij nemen. Want er is geschreven, ik zal de herderslaan en de schapen zullen uiteen gedreven worden. Maar nadat ik opgewekt zal zijn, zal ik u voorgaan naar Galilea. [2:08] En Peter zei tegen hem, ook al zullen allen aanstoot aan u nemen, ik echte niet. En Jezus zei tegen hem, voorwaar ik zeg u, dat u vandaag, in deze nacht, voordat de haan twee keer gekraaid zal hebben, mij driemaal zult verlogenen. [2:24] Maar hij zei nog krachtiger, al moest ik met u sterven, ik zal u beslist niet verlogenen. En evenzo spraken zij zo allen. En ze kwamen op een plaats waarvan de naam Gethsemane was. [2:37] En hij zei tegen zijn discipelen, ga hier zitten totdat ik gebeden zal hebben. En dan nam Peterus, Jacobus en Johannes met zich mee en begon ontdaan en zeer angstig te worden. [2:49] En hij zei tegen hen, mijn ziel is zeer bedroefd tot de dood toe, blijf hier en waak. En toen hij iets verder gegaan was, wierp hij zich ter aarde en bad dat, als het mogelijk was, dat uur aan hem voorbij zou gaan. [3:05] En hij zei, Abba, Vader, alle dingen zijn mogelijk voor u. Neem deze drinkbeker van mij weg, maar niet wat ik wil, maar wat u wilt. En hij kwam en trof hen slapend aan en zei tegen Peterus, Simon, slaapt u? [3:21] Was u niet in staat één uur te waken? Waak allen en bid, opdat u niet in verzoeking komt. De geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak. En toen hij weer weggegaan was, bad hij en sprak dezelfde woorden. [3:36] En toen hij terugkwam, trof hij hen opnieuw slapend aan, want hun ogen waren zwaar geworden. En ze wisten niet wat ze hem moesten antwoorden. En hij kwam voor de derde keer en zei tegen hen, slaap nu maar verder en rust. [3:51] Het is genoeg. Het uur is gekomen, zie, de zonens mensen wordt overgeleverd in de handen van de zondaars. Sta op, laten wij gaan. [4:02] Zie, hij die mij verraadt, is dichtbij. Tot zover. Gemeente van de Heer Jezus. [4:17] Voornamelijk wil ik u meenemen. Ik heb het andermaal ook eens gedaan, vanuit Johannes. Naar de plek waar de Heer Jezus bad met zijn discipelen. [4:28] Dus we betreden heilige grond. Ik denk zelfs een plek waar we geestelijk gezien onze schoenen uit moeten doen. Getuigen van een ongelooflijk intiem moment. [4:43] Jezus worstelt met zijn vader. Jezus worstelt met zijn vader over ons wel en wee. [4:56] Dit is een van de meest, dit is het meest beslissende moment in wereldgeschiedenis. En ik weet bij voorbaat dat de woorden die ik daarvoor gebruik, tekortschieten. [5:09] Het gaat bij u niet, het gaat mij niet lukken om de diepte van deze worsteling te laten zien. Toch denk ik dat ik het wil proberen. Om u iets bij benadering te laten voelen van het gewicht van het moment als Jezus tot de vader bidt. [5:29] Te beseffen wat het betekende voor hem om te leiden voor jou en voor mij. Getzemane. [5:41] Betekent olijvenpers. Er staan daar vandaag waarschijnlijk nog bomen, ik ben daar nooit geweest, maar mensen zeggen het, die er toen waren toen Jezus aantrad. [5:55] Vandaag gerimpeld en gebarsten of misschien wel omgehakt, toen nog jong en met een gladde huid. Stille getuigen van een zeer intense strijd. [6:08] Getzemene. Nee. Hier werd de enorme pressie op hem uitgedrukt. Zoals op die olijvenboom. [6:18] De olijven. De beker van Gods huiveringwekkend oordeel over onze zonde. Huiveringwekkend, inderdaad. Hoor maar hoe Marcus het vertelt. [6:32] Zij kwamen bij een olijfboom die Getzemene heette. Ik las het net uit de Herzien in Statenvertaling. En ik citeer verder uit de NGB. En hij zei tegen zijn leerlingen, blijven jullie hier zitten terwijl ik ga bidden. [6:48] En dan Petrus, Jacobus, John en Hannes met zich mee. En hij voelde zich rustig, onrustig en angstig worden. Marcus gebruikt dan, in tegenstelling tot de andere apostelen, hele sterke woorden om Jezus' angst uit te drukken. [7:05] Jezus wordt zelfs overvallen door een enorme huiver. Zo sterk, dat hij in een bepaalde mate, niet mentaal, maar zijn zelfbeheersing verliest. [7:17] Nergens in de andere evangelie lezen we dat Jezus schrikt. Of dat hij de controle over zichzelf kwijtraakt. Hier wel. [7:29] Hij zegt zelfs, ik voel me dodelijk bedroefd. Tegen de drie leerlingen die nog bij hem zijn. Hij weet zich eigenlijk geen raad meer van angst. [7:40] Ja, Jezus was volledig mens. En hij smeekt om de steun en het gebed van zijn metgezellen. Daar kom ik zo nog even op terug. [7:50] Petrus, Jacobus en Johannes, zij blijven in Jezus' nabijheid. En natuurlijk moeten we dan meteen denken aan die andere keer. [8:02] Toen Jezus deze drie ook had meegenomen. Op een andere berg. Maar wat een tegenstelling met deze gebeurtenis. Toen Jezus die van binnenuit straalde van goddelijke glorie en luister. [8:18] God uit God. Licht uit licht. Van hetzelfde wezen als zijn vader. Hemels licht. En daarin zegt Marcus ook. Zo licht is het. [8:29] Dat was zo licht als van een. Er staat een beroep. Ik weet even niet meer wat er stond. Maar zo licht als niets lichter kon. Als een volder ze niet kon maken. En nu is er helemaal niets van te merken. [8:43] Jezus kruipt over de grond. Doodsbang. Sidderend. En het klamme angstzweet breekt hem in bloeddruppels uit. Psalm 22 vers 7 zegt een warm en geen man. [9:00] Toen op die andere berg een stukje hemel. Hierin gaat Zemene. De hel. In ieder geval is van Jezus heerlijkheid. [9:12] Niets meer over. Altijd hebben mensen. En ik zelf ook. Zich erover verbaasd. Dat de heer Jezus zich in de Gethsemane. [9:22] Zo heeft laten gaan. Op een conferentie ontmoette een keer een christen. Een boeddhist. De boeddhist vertelde dat hij ooit eens een Sint Pieter had bezocht in Rome. [9:38] Hij had daar het wereldberoemde beeld van Michelangelo gezien. Van de gestorven Jezus in de armen van de rouwende Maria. Hij vond het een geweldig knap stukje beeldhouwwerk. [9:51] Schitterend. Toch vond hij iets vreemds. Net als de vele crucifixen met de lijden die Jezus aan het kruis. Die hij ook in Rome zag. [10:01] Iets vreemds. En hij zei tegen die theoloog. Boeder zou nooit zo afgebeeld kunnen worden. Boeder ging met een glimlach op zijn lippen. Naar de gene zijde. [10:13] Opgelucht dat zijn lijden voorbij was. Een lijdende Jezus, zei hij, kan geen verlosser zijn. Ik zal u zeggen, ik zou even in verlegenheid zijn geweest met zo'n opmerking. [10:28] Dan kun je het moeilijk mee hebben. Jezus die zo onderuit gaat als hij zijn lijden tegemoet ziet. Hebben zijn volgelingen het vaak niet veel beter gedaan. [10:38] Met veel meer zelfbeheersing. Denk eens aan mensen die op de brandstapel kwamen en juichend heen gingen. Of is dat verzonnen? Als dat hout aangestoken werd. [10:51] Bonhoeffer. Die op een gegeven moment zei. Dit is het einde. Toen hij wist dat hij gedood werd. Voor mij het begin van een nieuw leven. En met een hemelse lach. Oprechte hemelse lach ging hij heen. [11:04] Hoe kan dat? Zijn volgelingen blijer heen gaan. Als nu Jezus. De heiland lijkt uit het lood geslagen. Weet u, het lijden van Jezus had iets unieks. [11:21] Geen lijden is met hem te vergelijken. Zijn lijden betekende een diepe breuk met zijn vader. Er was geen groter lijden dan het verlies van een band die we zielsgraag willen bewaren. [11:38] Als een goede kennis zich tegen je keert. Niets meer van je wil weten. Dat is erg. Maar als dat gebeurt door je allernaatste. [11:52] Je man, je vrouw. Je vader, je moeder, je kind. Dan slaat toch de bodem onder je weg. Jezus moet het verlies van de enige waar hij zelf een beeld was. [12:06] Van de vader. Onder ogen zien. Die liefde die hij in alle eeuwigheid genoot had. Zou om onthouden worden. En die werkelijkheid dringt zich op hem aan. [12:19] Voor zijn voeten opent zich een afgrijselijke afgrond. Het is niet zomaar het sterven wat hem benauwt. Het is door God verlaten worden. [12:33] Het overgeleverd worden aan de heilige toren van God. Hij moet door lijden van Gods rechtmatige oordeel over al ons kwaad. Die martelaars in Engeland. [12:48] En waar ook ter wereld. Of iemand als Bonhoeffer. Zij wisten. En wisten zich en weten zich gedragen door het woord en door God zelf. Maar Jezus weet dat de vader hem zal loslaten. [13:00] God laat hem vallen. Dat is het grote verschil. Jezus is ziels alleen in deze lijdensweg. En als hij dat onder ogen ziet. [13:12] Dan stort hij zijn hart hartstochtelijk uit in een sneek. Of de beker van het lijden dat hem wacht niet aan hem voorbij mocht gaan. Of God niet een andere weg had dan de weg van dit lijden. [13:26] Maar dat toepst voor mij weer een vraag op. Hoe is dit te rijmen met wat Jezus ooit gezegd had? Hoe hij met Peter sprak over zijn lijden. [13:40] Dat hij verraden zou worden. Gevangen genomen zou worden. Veroordeeld. Gekruisigd. Gingen hier niet de heftigste gesprekken met zijn leerlingen over? Had hij Peter niet keer op keer terecht gewezen en gecorrigeerd? [13:54] Is hij ineens zijn eigen woorden vergeten tijdens het moment? Weet u nog van zijn eerste aankondiging van het lijden? Dat Peter toen zei. Maar dat zal de heren verhoeden. [14:05] God zal dat niet toelaten. En hij bestrafte de heer Jezus. Weet u nog hoe de heer Jezus reageerde? Ga weg. Achter mij Satan. [14:16] Gij zijt niet bedacht op de dingen van God, op de diede mensen. Je zou me nog van de goede weg afbrengen. Krijgt Peter nu achteraf toch gelijk? [14:28] Gaat Jezus nu zelf protesteren tegen de weg die hij dacht te moeten gaan? Krijgt hij toch een zekere angst? Is Satan hem te machtig geworden? Vader, voor u is alles mogelijk. [14:41] Neem deze beker van mij weg. Hoezo? Bij God is toch alles mogelijk? Jezus had het toch zelf bij hoog en bij laag volgehouden? [14:52] Er is geen andere weg. Hoe kan hij nu zo bidden? Is dit niet inconsequens? Kent Jezus de Vader dan zo slecht? [15:03] Liggen de plannen van God dan niet vast? Dat weet hij toch? Kon Jezus er echt mee rekenen dat zijn lijden te vermijden was? Zeker bij dit gesprek met de zoon en de vader voel ik me heel erg onbeholpen. [15:21] Ik voel me een kleuter van drie die een gesprek tussen volwassenen hoort en het eigenlijk niet begrijpt. Dat gaat me echt boven de pet. Wat verstaan wij helemaal van dit gesprek op dit niveau? [15:37] En toch, ik blijf het nog even proberen. We horen meer dan eens in de Bijbel, God is onveranderlijk. God is geen mens dat hij berauw krijgt. [15:50] Als God iets besluit, dan komt hij daar niet op terug. Dan zegt hij achteraf niet, wacht even, ik had het beter zo kunnen doen. Mijn eerste plan was toch niet zo geslaagd. [16:02] Nee, God is wijs. Zijn plannen falen niet. En toch lezen we in de Bijbel, meer dan eens, dat hij ergens op terugkomt. [16:14] God zegt tegen Mozes in de woestijn, na de zonde met het gouden kalf, ik druk mijn handen van Israël af. Ik ga niet mee naar Canaan. Dit volk ga ik niet meer mee. Toch doet hij het. [16:27] God laat Hiskia weten, door middel van Jezaja, het einde van je leven is gekomen. Maar Hiskia krijgt er toch maar weer vijftien jaren bij. God geeft Jona de opdracht, ga naar Nineveh. [16:40] En zegt dat de stad verwoest zal worden. Maar Jona dacht al, dit gaat niet goed. En de Heer spaart niet naar Nineveh, die grote stad. [16:51] God laat zich dus blijkbaar meer dan eens verbieden. Blijkbaar is Hij geen stuk graniet, waar geen praten tegen mogelijk is. Hij is de levende God, de warme God, die blijkbaar bewogen kan worden. [17:06] Die bewegelijk is zelfs. Hoe is dit met elkaar te rijmen? God die onfeilbaar zijn plannen maakt en zijn besluiten neemt. Maar die dat toch blijkbaar andere wegen in slaat. [17:21] Weet die boeders en zusters? God zal zijn doel bereiken. Daar houdt Hij altijd aan vast. Daarin is Hij onveranderlijk. Daar kan niets of niemand Hem van afhouden. [17:34] Zijn plan met het volk Israël, zijn plan met de gemeente, zijn plan met de schepping. Zeker. Maar de weg naar het doel kan soms verschillen. God heeft meer dan één weg om zijn doel te bereiken. [17:49] Hij kan soms een andere weg in slaan. Maar het doel blijft hetzelfde. Stel, voorbeeld. Ik ga met de auto naar Schiphol, maar ik hoor via de informatie van het verkeer, er dreigt een enorme file. [18:05] Allemaal wegwerkzaamheden op het traject. Ik besluit. Uiteindelijk. Dan ga ik hem met het rij. Ben ik onbetrouwbaar wat ik heb gezegd om het vliegtuig te halen? [18:16] Nee. Ik ben er op tijd. Maar zo'n voorbeeld. Ik zorg dat ik op tijd arriveer. Jezus gebed is niet het plan van de Vader te veranderen. [18:27] Maar een andere weg te gaan. Want het doel zal hij bereiken. Dat hij zo bidt, wijst inderdaad op de ongelofelijke zwaarte van de weg die hij voor zich ziet. [18:40] Hij is geen Boeddha die onbewogen beweegt. Het beneemt hem de adem. Hij kronkelt van doodse angst. Tussen de olijfbomen. Zo volledig mens is hij. [18:52] Een worm en geen man. Vader, voor u is alles mogelijk. Neem deze beker van mij weg. Het lijden dat hij voor zich ziet. Is bepaald niet iets dat hem onbewogen laat. [19:04] Nee, hij gaat niet als een boeddha de dood in. Maar wat zouden wij met een Jezus? Die als een soort fakir heen gaat. [19:16] Stel dat hij de lijdensbeker zonder protest had aangepakt. Zouden we dan gezegd hebben. Deze gehoorheid is geen kunst. Hij weet niet wat het is om aangevochten te worden. [19:31] Zou hij niet in heiland tot afstand zijn gebleven? Ver verwijderd wat alles van hem benauwen en kwellen kan? Nee, alles heeft hij gedragen. [19:42] Ook onze angsten. De verschrikking van hen die gematteld zijn en afgeslacht. De ontzetting van meisjes en vrouwen die verkracht werden. [19:54] De ontsteltenis van hen die door het leven getroffen zijn. De pijn van allen die in opperste eenzaamheid leven. Dat kent hij. [20:05] Hij heeft het doorleden in iedere zenuw van zijn lijf. Hij heeft het doorstreden in een ongekende zielenstrijd. Denkt u dat dit de vader onbewogen heeft gelaten? [20:18] Zo zijn geliefde zoon te zien worstelen in zijn lijden? Hij liet zich verbidden door Mozes. Hij liet zich verbidden door Hiskia. Hij werd geraakt door de omkeer van de mensen in Nineveh. [20:33] Zou hij onaangedaan blijven door het bidden van zijn eigen zoon? Maar tot drie keer toe zegt hij. Nee, nee, mijn lieve zoon. [20:45] Er is geen andere weg. Jij moet die beker leegdrinken tot de laatste druppel. Tot drie keer toe. Nee. Dit is het uiterste bewijs dat het echt niet anders kon. [21:00] Hoe graag zou de vader zijn zoon ter willen zijn. Maar het kon niet anders zo. De beker kon niet. Mocht niet aan hem voorbij gaan. Mijn geliefde zoon. [21:12] Dit is de enige, enige weg. Dit is de enige weg tot ons doel. De redding en behoud van de mensen. Alleen zo kan het vernietigend oordeel worden afgewend. [21:25] Alleen zo kan er verzoening en gerechtigheid zijn. Weet u die verzoening? Even een klein uitstapje. [21:36] Het gaat er in de verzoening om dat God recht doet. God is barmhartig. Maar ook rechtvaardig. Maar er moet iets rechtgezet worden. [21:48] Daar gaat het om bij de verzoening door voldoening. Er moet iets voldaan worden. Anders gezegd, er moet iets genoeg gedaan. Iets gecompenseerd. Iets vergolden worden. [21:59] We zouden vergelden kunnen verstaan als iemand terugpakken. Iemand te grazen nemen. Nee, dat is het woord vergelden in de Bijbel niet. Het woord vergelden, daar zit het woord geld in. [22:11] Vergoeden. Het woord vergelden heeft in de Bijbel een positieve betekenis. Het gaat erom. Iets moet worden goedgemaakt. Eén van de Hebreeuwse woorden die met vergelden te maken heeft, is een werkwoordsvorm die afkomt van het woordje shalom, vrede. [22:29] Dus met vergelden, vergoeden, wordt uiteindelijk vrede beoogd. Dat is de bedoeling van Gods plan met de mensenwereld. Dat er vrede komt. Dat het goed wordt. Dat er recht gedaan wordt. [22:40] Gerechtigheid. Niet alleen in persoonlijk op zich, maar ook met deze wereld. En alleen als we het Bijbelse woord gerechtigheid voldoende diep peilen, komen we uit bij het waarom van de verzoening door voldoening. [22:53] Bij de Bijbelse gerechtigheid gaat het er niet namelijk om dat Gods toren gestild moet worden. Omdat hij anders niet zou kunnen vergeven. Dan kijk maar naar de gelijkenis van de verloren zoon. [23:06] De vader staat op de uitkijk. En als zijn zoon dan eindelijk thuiskomt en berouw heeft, dan vergeeft hij hem zonder meer. Er is geen gevangenisstraf. Er hoeft zelfs geen compensatie gegeven te worden in de vorm van een terugbetalingsregeling. [23:19] Hij zegt niet tegen zijn zoon, geëerst maar eens door het stof om naar je vader toe te kunnen komen. Nee, het heeft afgedaan. Hij heeft zijn vader niet alleen de rug toegekeerd, maar hij heeft hem eigenlijk doodverklaard. [23:30] Want als je de erfenis eist, dan verklaar je je vader de dood toe. Niets van het alles. De vader vergeeft hem zonder meer pure genade. Zo is God. Want met de vader in deze gelijkenis wordt God de vader vergeleken. [23:43] En door berouwen en vergeving worden dus blijkbaar niet alleen persoonlijke relaties tussen mensen hersteld, maar ook niet tussen God en de mensen. Maar wat vindt God dan zo erg aan de zonde dat daar zo'n zwaar offer van compensatie tegenover moet staan? [24:01] Dat komt omdat God allereerst een persoonlijke relatie met ons heeft, maar ook een relatie met de schepping. Over het beheer van de schepping die hij aan ons heeft gegeven, heeft God nog een appeltje te schillen. [24:17] Dat in zijn wereld de gerechtigheid met voeten wordt getreden. Dat gaat hem zo aan het hart, boeders en zusters. Dus waar ik al bewijzen van spreken het niet meer voel of zie als ik op tv verschrikkelijke beelden zie, raakt dat God in het diepst van zijn hart. [24:31] Dat vindt God erg. Zoveel ongerechtigheid in de wereld. Dat het shalom ver te zoeken is. Dat er zoveel slachtoffers in de wereld worden gemaakt. Dat doet God verdriet, dat doet een pijn. [24:42] Maakt hem boos. Hij is vertoornd over het kwaal dat wij elkaar aanrichten. Zo begon het toch ook in het begin. Zijn de mensen niet geschapen tot liefde voor elkaar? Moet ik soms op mijn broer passen, zei vroeg Kaaien. [24:56] Ben ik mijn broeders hoeder? Het antwoord deze retorische vraag lijkt duidelijk. Daarvoor ben je juist geschapen, Kaaien. Om op je broer te letten. De hele Bijbel wijst erop. [25:07] Heb je naast de lief als jezelf? Daar is het God om te doen. Wie nu zijn broeder dood, een medeschepsel, doet niet alleen onrecht aan je broeder. Maar aan de Heer van de schepping. [25:18] Wie dat doet, maakt God scheppings krom. Wat krom is, roept om recht gemaakt te worden. Het bloed van Abel, dat staat tevens voor het bloed van alle slachtoffers na hem. [25:29] Roept van de aardbodem tot Gods. Het was namelijk Gods eer ten na om de schepping aan zijn lot over te laten. Oh, dat had God best kunnen doen. Hij had kunnen zeggen, die schepping is mislukt. [25:42] Ik begin wat nieuws. Ik laat die bende een bende. Daarom is Gods genoegdoening door de zussers niet alleen gericht op Gods inborst. [25:53] Hij heeft geen genoegdoening of een woede uitbarsting nodig om alles in het recht te brengen. Gods gevoel hoeft niet bevredigd te worden. God hoeft niet met zichzelf verzoend te worden. De wereld moet met hem verzoend worden. [26:06] De ongerechtigheid moet aan de kaag gesteld worden. En daarom is hij gekrenkt. Op deze indirecte manier zondigen we nog eens tegen God zelf ook. De dood van Jezus Christus is de genoegdoening voor al het kwaad wat de daders doen. [26:21] Op deze wijze herstelt God het recht. Precies zoals het staat in Psalm 46 vers 5. Het is de Heer die het recht der armen, der verdrukte gelden, vergelden doet. [26:33] Dat is precies ook de essentie van het woord rechtvaardigheid. Sedaka. Sedaka. God komt op voor de armen, verdrukten, wezen en weduwen. [26:45] Dat is ook de ware redelijke godsdienst, zegt Jacobus. Als je daarom denkt. God is barmhartig. Maar ook rechtvaardig. Dat God barmhartig is, betekent dat hij met innerlijke ontferming bewogen is over het lijden. [26:59] Dat mensen verwege de zonde en het kwaad lijden en meemaken. En daarom moet Jezus sterven. Om het bloed van Abel. Het bloed van alle slachtoffers. [27:11] Dat van de aarde tot God schreeuwt. Om alle onrecht te vergelden. De beulen hebben niet dat laatste woord. God doet recht in Christus. God zelf neemt in Jezus Christus de straf op zich. [27:24] Die ons daders en slachtoffers de vrede brengt. Mij komt de wraak toe, zegt hij. Ik zal het vergennen. Met andere woorden, op mij komt de vergelding. [27:35] In Jezus Christus is het vervuld geworden. Op goede vrijdag schenkt God, laat ik het zo zeggen, juridische genoegdoening. [27:46] Aan de slachtoffers. Maar daarmee ook aan God. Want wat we elkaar aandoen, doen we ook God aan. Maar stel dat zo'n dader wel wordt gepakt. Kan een misdaad met gevangenisstraf worden gecompenseerd? [28:00] Kan een levenslange gevangenisstraf of zelfs de doodstraf, de dood van de vermoord kind compenseren? Zelfs al zouden ze zeggen dat Jezus Christus voor deze daden gestraft is aan het kruis. [28:12] Kunnen we ons afvragen of dat genoeg is. Wat hebben de slachtoffers daaraan? Maar wat zou God dan nou meer kunnen doen? Er is dan nog wel iets dat God zou kunnen doen. God kan de slachtoffers nieuw leven geven. [28:25] En dat doet hij ook. Hij wekt mensen op. Niet alleen slachtoffers. Maar ook de daders. Want zij hebben niet allemaal zowel dader als slachtoffer. [28:36] Zij hebben niet allemaal zowel kaaien als abel. Goede vrijdag. Juridische compensatie zou ik het willen noemen. Pase. Werkelijke compensatie. [28:48] Want dan geeft God het nieuwe leven. Ongelooflijk. Wat het de zoon heeft gekost. Ongelooflijk wat het de vader heeft gekost. Maar zo ligt voor ons het woord van Paulus op uit de brief aan de Romeinen. [29:01] Als God voor ons is. Wie zal dan tegen ons zijn? Zal hij die zijn eigen zoon niet gespaard heeft. Maar alles omwille van hem ons alles prijsgegeven heeft. [29:13] Ons met hem niet alle dingen schenken. Gethsemane maakt duidelijk hoe liefdevol hij is. Dus kan elk lijden dat het overkomt geen teken meer zijn van afwijzing. [29:24] Jezus is door God verlaten. Opdat wij nooit meer door hem verlaten zouden worden. Maar nu nog even die leerlingen. Zijn discipelen. [29:36] Ik zou ze haast vergeten. Jezus had hem achtergelaten met een dringend verzoek. Blijf waken. In een oud-Joods geschrift worden regels gegeven voor de grote verzoendag. [29:49] Misschien kent u ze wel. De enige dag dat de hoge priester de tempel mag binnengaan. Binnengaan in het allerheiligste trek van de ark. De troon van God. Daar woonde God. [30:01] In die kleine vierkante meter. Altijd weer een bijzondere en drukwekkende ontmoeting. Maar volgens de regels van het oud-Joodse boek mag de hoge priester de nacht daarvoor niet slapen. [30:13] Hij moet klaar wakker zijn. Gespitst op zijn taak. Daarbij wordt hij geholpen door een aantal jonge priesters. En in de lange uren van de nacht lezen die hem voor uit het boek Job. [30:27] En als de hoge priester dreigt in te suffen, moet hij op zijn vingers knippen. Wakker worden, hoge priester. Sta op. Jaag uw slaap op de vlucht. Door met blote voeten over de stenen vloer te lopen. [30:40] En de jonge priesters moeten waken bij de hoge priester. Dat hij wakker blijft. Petrus, Jacobus en Johannes moeten waken over de hoge priester. [30:54] Ach, wat een armzalig stelletje. Ze vallen in slaap. Dat moest een uitgezonden militair eens doen. Op wacht in slaap vallen. Dat is een doodzonde in oorlogstijd. [31:08] Maar de wachters die Jezus aanstelt in zijn strijd, vallen in slaap. Deze drie hadden het volrecht te zien hoe de hoge priester de vader benadert in het allerheiligste. [31:23] Dit uur van het beslissende moment in de wereldgeschiedenis. Van dit uur hangt het af of het goed komt met deze wereld. Van dit gevecht hangt het af of de geschiedenis een goede afloop zal nemen. [31:37] En ze slapen er doorheen. Wat een tragedie. Simon, zegt Jezus, overweldigd door zijn gebedsworsteling. [31:49] Simon, slaap je? Kon je niet één uur met mij waken? Simon, ik ben doodsbang. Ik durf het lijden niet aan. Ik zie er verschrikkelijk tegenop. [32:01] Laat me niet alleen. Blijf wakker en bid met mij, de vader, of het echt niet anders kan. Ik ben zo ziels alleen. Ik wil het kruis even min als jij. [32:13] Bid dat de vader deze beker aan mij voorbij laat gaan. En waakt. Want het wordt gevaarlijk bidden. We zouden wel eens alleen de stem van ons hart de overhand kunnen geven. [32:28] Dat we te veel bedacht zijn op wat mensen willen en niet op wat God wil. Bid met mij. Dat gebeurt met mij wat de vader wil. [32:39] Simon, de duivel is in deze hof. Blijf hier, waak met mij. Al ga ik nu terzij. Straks kom ik in uw middenweer. Blijf bidden met mij strijden. [32:50] Blijf waken met mij lijden. Blijf wakker wachten op uw Heer. Blijf hier en waak met mij. Heb jij geen meelei. Gij wist dat ik niet slapen mocht. [33:02] Kunt jij niet één uur waken. Zonder in slaap te raken. Bid God dat jij niet wordt verzocht. Maar Petrus, Jacobus en Johannes, de steunpularen van de kerk, knikkenbollen. [33:15] Alle grote woorden ten spijt laten ze Jezus alleen in de strijd. Hun geest was welgewillig. Het vlees zwak. Het zijn maar mensen. [33:28] Onmachtig. Geen partij voor de duivel. Wij zijn maar mensen. Onmachtig. Geen partij voor de duivel. Dit is voor de kerk, de gemeente van Jezus Christus, een diepe schande. [33:44] Wij sliepen toen Jezus leed. We waren ingedut toen Jezus treed. We hebben geen zucht aan onze redding bijgedragen. God geeft het zijn beminde in de slaap. [33:57] De bewaarder van Israël sluimert nog slaapt. Hij staat voor ons op de bres. Hij vecht zijn strijd uit. En dan komt hij tot rust. [34:10] Neem bereidwillig de beker uit de hand van zijn vader aan. En gaat vastberaden zijn lijden tegemoet. De vader zegt, een andere weg is er niet. [34:24] De zoon antwoordt, u wil geschieden. Geweldig hè, dat hij het zegt. U wil geschieden. Dat is het evangelie. [34:37] Jezus, niet mijn eigen kracht. Niet het werk door mij volbracht. Niet het offer dat ik breng. Niet de tranen die ik breng. [34:49] Schoon ik ganse nachten ween. Kunnen redden. Gij alleen. Amen. somebody from therein. Ze wenn je kan omhoogt. [35:01] Ze wenn je begint. Ze Black en het woord's man die barbe is in Deik. Ze hangt je narik. Ze hangt je nog omhoogt. Ze hangt je nog vanhoogt. Ze hangt je nog vanhoogt. Ze hangt je nog vanhoogt. Ze hangt je nog vanhoogt. Ze hangt je nog vanhoogt. Ze hangt je nog vanhoogt. Ze hangt je nog vanhoogt. Ze hangt je nog vanhoogt. [35:12] Ze hangt je nog vanhoogt. Ze hangt je nog vanhoogt. Ze hangt je nog vanhoogt. Ze hangt je nog vanhoogt.