Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107570/vertrouwen-op-god/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen allemaal. Ik wilde iets met u lezen uit Psalm 78. [0:10] ! Psalm 78. Ik moet u eerlijk zeggen, dat liedje speelt me nog steeds een beetje door het hoofd. [0:29] Mijn God is zo groot, zo sterk en zo machtig. Je hebt van die liedjes, die liederen, die raak je dan de hele dag niet kwijt. [0:40] Het is wel mooi als je zo'n lied de hele dag niet kwijtraakt. Ik weet niet dat mijn God is zo groot, zo sterk en zo machtig. Dat doet me er ook een beetje toe zetten om Psalm 78 wat enkele gedeelten met u te lezen. [0:57] Vers 19, daar wil ik mee beginnen. Zij spraken tegen God en zeiden, zou God een tafel gereed kunnen maken in de woestijn? [1:09] Zie je, hij heeft de rots geslagen, zodat de water vloeide en de beken overvloedig uitstroomde. Maar zou hij ook brood kunnen geven? [1:21] Zou hij zijn volk van vlees kunnen voorzien? Het bijzondere van het stukje is dat hij staat, zij spraken tegen God. [1:33] Maar ze spreken God niet aan, ze spreken er met elkaar over. Maar dan krijgen we dat vers 21, de heren hoorden het. [1:45] Dus ze spraken tegen God, maar ze hadden niet in de gaten dat ze tegen God zeiden. Ze praten er met elkaar over, maar God hoorde het. [1:56] Zou hij ook brood kunnen geven? Vers 21, daarom hoorde de Heer het. Er werd verbolgen, een vuur ontstak tegen Jacob. [2:08] Ja, toren laaide op tegen Israël. Want zij geloofden niet in God en vertrouwden niet op zijn heil. [2:20] Hij gebood de wolken daarboven en opende de deuren van de hemel. Hij liet mannen op hen regenen om te eten en gaf hun hemelskoren. [2:32] En ieder at het brood van de machtigen. Hij zond hun profijand tot verzadiging toe. Hij deed oostenwind opsteken langs de hemel en voerde door zijn macht de zuidenwind aan. [2:46] Hij liet vlees op hen regenen als stof en gevleugelde vogels als zand van de zee. Hij deed het vallen midden in zijn kamp, rondom zijn woningen. [2:59] Toen aten ze en werden volop verzadigd, omdat hij hun bracht wat zij begeerden. En dan vers 32 Ondanks dit alles zondigden zij nog en geloofden ze niet door middel van zijn wonderen. [3:22] En dan vers 36 Maar zij vleiden hem met hun mond en logen tegen hem met hun tong, want hun hart was niet standvastig bij hem en ze waren niet trouw aan zijn verbond. [3:43] Maar hij was barmhartig en verzoende de ongerechtigheid. Hij richtte hen niet de gronden, maar wende dikwijl zijn toon af en wekte zijn volle grimmigheid niet op. [3:58] En dan iets uit het boek Nummeri. Dat we dat maar gelijk er even bijlezen, uit Nummeri 10. 10 vers 11 Het gebeurde in het tweede jaar, in de tweede maand, tot de twintigste van de maand, dat de wolk opgeheven werd van de tabernakel van de getuigenis. [4:38] De Israëlieten braken op en trokken van rustplaats tot rustplaats uit de woestijn Zinei. En de wolk bleef rusten in de woestijn. Voor het eerst braken ze op op bevel van de heren door de dienst van Mozes. [4:53] En dan kregen we al die vaandels en dan gaat het ook om het laatste stukje. Vers 33 Zo trokken ze drie dagreizen van de berg van de heren vandaan. [5:07] En de ark van het verbond van de heren trok drie dagreizen voor hen uit om een rustplaats voor hen te zoeken. De wolk van de heren was overdag boven hen wanneer ze uit het kamp opbraken. [5:22] Het was bij het opbreken van de ark dat Mozes zei, Sta op, heren, laat uw vijanden overal verspreid worden en hen die u haten van uw aangezicht vluchten. [5:34] En als ze rusten, zei hij een keer terug, heren, tot de tienduizenden van de duizenden van Israël. Eerst even een paar gedachten uit deze twee gedeelten. Ik las van de week in een krant die ik lees een interview met een vrouw, een godsdienstpsychologe, een dokter in de psychologie, in de godsdienstpsychologie. [5:59] En in dat interview vertelde ze, daar zei ze, misschien heeft u het ook wel gelezen, stond in het Revenmotorisch Dagblad, en daarin vertelde ze, ik vind het niet zo belangrijk als er mensen bij me komen om te vragen wat voor werk ze doen, of waar ze wonen, of hoe een jeugd is geweest, en dat allemaal wat psychologen zo belangrijk vinden. [6:24] De eerste vraag die ik eigenlijk van u wil weten is, welke rol speelt Jezus in jouw leven? Ik was er een beetje verbaasd van, hoe ik het heel eerlijk bekende, ik denk, ja, ik verwacht niet zo heel veel van de psychologie, maar ik verwacht wel veel van Jezus. [6:44] Dus ik was er heel verrast, en ik was er heel blij om. Dus gewoon heel concreet, welke rol heeft Jezus nou in jouw leven, in jouw bestaan? [6:57] We leven nu in deze tijd, in het kerkelijk jaar, dat we zeggen, nou, de discipelen gaan zo'n beetje op weg met Jezus naar het kruis toe. En dan denk ik altijd, wat zou dat voor deze elf mannen betekend hebben, dat Jezus naar het kruis ging? [7:17] Henk zei zojuist, dat de Heer Jezus gekomen was, om zijn leven te geven. Dat heeft hij ook niet van zichzelf, dat had hij uit de Bijbel, dat snappen we. [7:30] Maar de Heer Jezus was gekomen, om te dienen en zijn leven te geven, voor zijn discipelen. Maar, hoe speelde dat nou in het leven van deze mannen? [7:42] Hadden ze dat in de gaten, dat Jezus naar het kruis ging, om zijn leven voor hen te geven? Hebben wij in de gaten, wat de Heer Jezus in ons leven elke dag doet? [7:56] En wat voor betekenis dat heeft? En eigenlijk zit in dat spanningsveld, is dat Psalm 78 geschreven. Het is geschreven uit datgene hoe de mensen dachten, en datgene hoe God dacht, wat God wilde doen met zijn volk. [8:14] Hij had dat volk, je moet het niet heel op Psalm, maar eens lezen, hij had geweldige wonderen onder dat volk gedaan. Hij had de zee gespleten, ze waren gedoopt in Mozes en in de zee, en toch vertrouwden ze niet op zijn heil. [8:32] Ze vertrouwden niet op hun reis door de woestijn heen, waarin God hun wilde brengen naar het beloofde land, vertrouwden ze niet op de Heer. Ze vertrouwden ook niet op Mozes, op zijn knecht. [8:45] En dan gaan we in deze stukjes, gaan we hele, hele bijzondere dingen zien. Ook heel erg praktisch. En ik geloof dat, dat deze hele woestijn reis, waarin we dat, waarin we dat zien, zo dat vertrek, mag ik het zo zeggen, vanaf de Zinei, tot naar het beloofde land, waar een hele generatie, een verloren generatie was, en die uiteindelijk niet in het beloofde land kwam, niet omdat ze niet in Mozes gedoopt waren, en ook niet omdat ze niet in de zee gedoopt waren, en ook niet omdat ze niet geschuild hadden, achter het bloed van het land, waarom dat ze niet op de Heer hebben vertrouwd, omdat ze niet hadden geloofd. [9:30] Dat betekent niet, wij hangen er altijd aan, ben je dan behouden, of ben je niet behouden, die discussie ga ik niet aan. Het gaat eraan, of ze in het beloofde land kwamen, in datgene wat God voor hen had bereid. [9:44] Laat ik het eenvoudig zo zo, te zeggen, als God nou voor ons leven iets heeft bereid. En dan denk ik weer aan die elf mannen, die discipelen, die met Jezus meegaan, en de Heer Jezus zou in zijn gedachten, dat hij de goede herder is, die de wolf tegemoet gaat, en die de strijd met de Satan aangaat, voor zijn discipelen, en dan denk ik aan de discipelen, die daar helemaal geen flauw benul van hebben. [10:12] Ze begrepen niet wat het betekende, dat hij zou opstaan, dat hij zou gaan sterven. Peters heeft zich er tegen verweerd, de eerste de beste keer, dat Jezus erover sprak, zei Peters, dat verhoedde God, dat dat mag nooit gebeuren. [10:27] Dus in ons denken, lieve mensen, denken we zo totaal anders, als dat God denkt. Onze gedachten, die zijn totaal anders, als de gedachten van God. [10:38] En het enige wat ons eigenlijk overblijft, is, als God een plan voor ons leven heeft, is dat we onze eigen plannen, datgene wat wij denken, wat goed of niet goed voor ons zou zijn, dat we dat aan hem overgeven. [10:52] De discipelen gingen met Jezus mee, maar wat zijn ze bang geweest, voor wat er allemaal ging gebeuren. Terwijl Jezus datgene ging doen, waarvoor hij op aarde gekomen was, zijn leven geven. [11:04] En al bij het denken daarvan zit, het is vaak zo fout, bij zoveel christenen. Hij, en bij Geest staat het er zo, ik heb het u voorgelezen, dat hij de barmhartige verzoende, hun ongerechtigheid. [11:25] En ik weet niet of ik dat weet, maar in de Nederlandse taal, hebben we maar één woordje, verzoening, maar in andere vertalingen, heb je voor dat woordje verzoening, daar heb je eigenlijk, twee soorten woorden voor. [11:38] Eigenlijk heeft het woordje verzoening, twee betekenissen. En de eerste betekenis, is dat, dat onze zonden worden afgewassen. Denkt u maar aan het zoenoffer, dat gebracht wordt. [11:51] En denkt u maar aan de grote verzoendag. Denkt u maar aan de Sinei, waar God het bloed op over het volk deed. Dat heeft die betekenis, onze zonden zijn afgewassen. [12:03] En heel veel christenen, die blijven bij die eerste betekenis staan. Die zeggen, verzoening betekent dat het bloed mij gereinigd heeft van alle zonden, en nou ga ik de hemel in. [12:20] En dat is dan het belangrijkste. En misschien is dat ook wel zo, maar daar twijfel ik ook niet aan. Maar in 2 Korinther 5, heeft dat nog een andere betekenis. [12:33] Dat betekent verzoening, een herstel in je relatie met God. Dus dat heeft, daar heeft verzoening, alles te maken in je relatie, die je in dit leven, met God hebt. [12:50] Begrijpt u het verschil? Het ene heeft met het afwassen te maken, het andere heeft te maken met je relatie. God was in Christus, om de wereld met zichzelf te verzoenen, en hun het, de zonden niet toe te rekenen. [13:07] En verzoening in de Bijbel, en ik kan nummer 10 niet helemaal behandelen, maar er wordt gesproken over zilveren trompetten, heeft dat allemaal met die verzoening te maken, maar ik ga het niet ingewikkeld maken. [13:22] Maar verzoening heeft dus te maken, dat God, dat is het eigenaardige, want God is degene, die geen kwaad heeft gedaan naar ons toe. [13:35] Wij hebben het naar God toe gedaan. Wij moeten met God verzoend worden, omdat wij, zegt de Bijbel, vijandig staan tegenover God. [13:46] De relatie met God is verbroken, niet omdat God met ons die relatie wilde verbreken, maar wij hebben die verbroken door onze zonden, die tussen God en ons instaat. [13:58] Anders gezegd, dit hele plaatje in de hele Bijbel, het is zo mooi dat dat repeterend elke keer terugkomt, nadat de eerste zonde gekomen is, door Adam en Eva in het paradijs, dan is het God die een dier slacht en hen bekleedt. [14:15] God wil weer de verzoening. Adam kan niet bij God komen, maar God komt bij Adam. Adam voelt zich naakt voor God staan. [14:28] Met zijn schuld en met zijn zonde. Hij probeert zich te bedekken voor God, maar het kan niet, dat kunnen we niet. Wij hebben geen enkele mogelijkheid om onszelf met God te verzoenen. [14:44] En de Bijbel gaat er dus vanuit, dat we dat ook helemaal niet kunnen. De Bijbel zegt bijvoorbeeld in Matthijs 5, als jij nou aan God wat wil geven, je gaat naar het altaar toe, en je herinnert je op het moment dat jij naar het altaar toe gaat, dat jouw broeder iets tegen jou heeft. [15:03] Niet jij iets tegen je broeder, maar jouw broeder iets tegen jou. Jij hebt niets tegen hem. Dus kan jij hem de hand van verzoening aanreiken. [15:16] Dat kan die ander niet. Die is boos op jou, en die is vol haat, en vol hoogmoed, die is menselijk, die is vleeselijk, en die kan dus onmogelijk zichzelf gaan verzoenen. [15:34] Het zit er niet in, die staat vijandig tegenover jou, die staat vijandig, en als het over God gaat, vijandig over God. Dus God gaat er vanuit, de Bijbel gaat er vanuit, dat als iemand geestelijk is, dat hij iemand die ongeestelijk is, terecht kan helpen. [15:51] Gij die geestelijk zijt, helpt de ander terecht. En dat is totaal anders als in de wereld. Want in de wereld zal de rechter zeggen, jij hebt geen schuld, en jij hebt wel schuld, en die schuldenaar zal moeten betalen. [16:06] Ziet u hoe mooi dat evangelie is? Ik vind het zo mooi, dat God die geest is, wil verzoenen. [16:17] een relatie met ons wil. en daarom zijn zoon geeft, voor onze zonde. [16:28] God was in Christus, de wereld met zichzelf verzoenende, om hem de ongerechtigheid, niet te hoeven toerekenen. [16:38] een verzoening in een relatie met God. Hij, de barmhartige, de ongerechtigheid. Dat betekent dus, dat God wil, dat u met hem een relatie hebt. [16:53] En dan bedoel ik niet een relatie van, dat u weet, dat u straks aan de hemel gaat, maar in dat tweede woord, een relatie binnen gerechtigheid. Dan kijken we even naar dat volk. [17:04] Daarvoor had God, dat volk Israël, naar de woestijn gebracht. En het gevolg ervan was, dat God in het midden van dat volk woonde. [17:17] Dat betekent een relatie. God wil in ons wonen. De heer Jezus wil in mijn leven zijn. Maar dat heeft ook een keerzijde natuurlijk. Als u hoofdstuk 11 leest, het begin van hoofdstuk 11, dat gaat erom dat ze beginnen te mopperen, op Mozes, en daar is Psalm 78, is daar een voorbeeld van. [17:40] En dan staat er, in dat hoofdstuk 11, maar de heren hoorden hen. Ja, hoe kwam dat? Hij was in hun midden. Dus ze waren er met elkaar over aan het praten, en daar realiseer je helemaal niet mee. [17:54] Als je al aan het mopperen bent, je bent, wij Nederlanders kunnen dat aardig goed, en we doen dat allemaal, dus dat betreft zijn we hetzelfde sop overgoten. We hebben allemaal zo een keer, onze mopperperiodes niet, dus daar hoeven we elkaar helemaal niet lelijk voor aan te kijken. [18:09] Maar wat we wel moeten realiseren, is als God in ons midden is, dan hoort hij het. De heren hoorden het. [18:24] Hij was in ons midden. Ja, en dat realiseer je dan helemaal niet. Dus je moppert lekker door, en dan kom je tot ontdekking, dat als je dat gaat mopperen, dat je iets doet, wat zulke gevolgen heeft, in een onzichtbare wereld. [18:43] Zoveel gevolgen. We gaan ons zorgen maken, en eigenlijk, en vanuit Gods oogpunt, is het feit dat wij ons zorgen maken, eigenlijk zoiets van, kan God ons wel helpen? [18:59] Is God, mijn God is zo, zo groot en zo machtig, er is niets dat mijn God niet kan doen, en dan beginnen we te mopperen. Nou, wees nou maar eens eerlijker. [19:14] Dus hoe zit dat daar met je geloof? En weet u, deze hele geschiedenis, het is niet een oud-testamentse geschiedenis hoor, 1 Corinthians 10 zegt, over deze reis door de woestijn, dat al die reis is opgeschreven, voor ons over wie het einde van de tijden gekomen is. [19:38] Drie keer wordt er over gesproken, over wat ik vanmorgen over spreek nu, in het Nieuwe Testament. Peter spreekt erover, Judas spreekt erover, en Paulus spreekt erover in 1 Corinthians 10. [19:52] Zo belangrijk is die geschiedenis van God. Zo belangrijk, gelijk, omdat ze niet vertrouwden op zijn heil. Ze zagen hem niet als hun vader. Ze zagen hem niet als dat God hen in de woestijn gebracht had en voor hen zou zorgen. [20:06] En dan moet je eens opletten, hoe dat hier staat. Want ik heb het u voorgelezen, uit Nummerie, dan zie je dat, op een gegeven moment moesten ze dan verder trekken door de woestijn heen, dan ging de wolk, ging van de tabernakel, trok hij omhoog, en hij ging drie dagreizen voor hen uit en hij ging voor een plekje voor hen zoeken. [20:31] Wist u dat? Past dat nou eens gewoon eerlijk toe in je eigen geestelijk leven. En geloof nou eens, dat drie dagreizen ver God al voor ons leven is uitgetrokken om een rustplaats voor ons te zoeken. [20:49] Ik geloof dat. Begrijp u wat ik bedoel? Dat wij kijken hier en nu, wat zal vandaag ons brengen. [21:02] Maar God kijkt vooruit. De Heer Jezus trok voor zijn discipelen uit naar het kruis. En zij bleven achter. En God is zo betrokken met ons leven. [21:19] Hij weet precies, Jezus wist het precies, in Laarses, toen hij stierf, hij bleef, hij weet precies wat daar gebeurde in Bethanië. [21:30] De Heilige Geest trekt drie dagreizen voor ons uit. Alles wat we tegenkomen, in ons leven, drie dagreizen, alles wat we tegenkomen, daar is Jezus al doorheen gegaan. [21:49] Daar is de Heilige Geest al doorheen gegaan. Alle problemen die we hebben, geestelijk, niet geestelijk, lichamelijk, de Heer weet ervan. [22:06] Hij kan meevoelen met onze zwakheden. Hij heeft zelf geleden. Hij is daar doorheen gegaan. Hij is voor ons uitgetrokken. Hij is de goede header die voor zijn schapen uittrekt om een groene weide voor hen te vinden, een rustplaats. [22:25] En dat moet u geloven met heel uw hart. Ik weet niet wat morgen gaat gebeuren in mijn leven. U weet niet wat in uw leven gaat gebeuren. Maar ik weet wel, ik vertrouw erop, dat God voor mij is uitgetrokken. [22:39] Dat hij precies weet wat er gebeurt. En er kan van alles gebeuren. En er gebeurt van alles. Er kan een kruis worden opgericht. Maar het was wel de beker die de Vader aan de Heer Jezus te drinken gaf. [22:54] Het was het plan van God met het leven van Jezus. Om de wereld met zichzelf te verzoenen. En de Israëliten hadden het niet in de gaten. [23:05] Ze mopperden op die weg van God door de woestijn. En in Duitserde nou in acht staat dat God ze door die woestijn leidde om hen op de proef te stellen of ze wel op hem zouden vertrouwen. [23:16] Want het is natuurlijk heel makkelijk op God te vertrouwen als je een miljoen euro's in je zak hebt zitten en zegt ik ga een mooi huis kopen God heeft me dat huis gegeven. [23:28] Maar als je helemaal niks hebt geen brood en geen voedsel en je bent in de woestijn van je leven en je kunt niet voor jezelf zorgen wat dan zou God ook een tafel aan kunnen richten in de woestijn. [23:54] Ja kijk eens hij zorgde wel hij was wel een rots waar Mozes later op sloeg waar Mozes eerst op sloeg waar hij later tegen hem moest spreken hij zorgde voor water in de woestijn maar ja dat waren we al zo gewend elke dag kwam daar wel water uit niet. [24:15] Dat wonder was al geen wonder meer. Maar zou die brood kunnen verschaffen aan zijn volk? Mozes geloofde het eigenlijk ook niet weet u dat? Kijk heeft het nummer hier nog voor u liggen? [24:30] Oké gaan we even kijken. Vers 6 11 vers 6 Maar nu droogt onze ziel uit er is helemaal niets dan dit manna voor onze ogen het mannen leek op korianderzaad en de kleuren van leek op de kleur van balsamhars. [24:59] Het volk liep overal rond verzamelde het en maalde het met handmodus of stampt het fijn met een stamper. Dan kookte men het in een pot en maakte er koeken van. De smaak ervan leek op de smaak van baksel in olie. [25:12] U moet dat niet zomaar vergeten hè. De smaak van dat mannen dat was baksel in olie. En olie is een beeld van de heilige geest. Nou dan lees je hoe dat manna vers 9 s'nachts op dat kamp neerdaalde. [25:30] We hebben gelezen in Psalm 78 dat God zegt dat het zijn kamp was. Zijn kamp. Staat ook met de hoofdletter. [25:41] Zijn. Het was Gods kamp. En als u bij de heren hoort dan hoort u bij zijn volk. Bij zijn kamp. Hoort u bij hem. [25:53] Het was ook zijn volk. Vers 10 Toen hoorde Mozes het volk jammerde geslacht na geslacht. [26:04] Ieder voor de ingang van zijn tent in de toorn van de Heer ontbrande hevig. Ook in de ogen van Mozes was het kwalijk dat het volk jammerde hè. En Mozes zei tegen de Heer waarom hebt u u die naar kwaad gedaan? [26:16] En waarom heb ik geen genade gevonden in uw ogen wat u de last van heel dat volk op mij legt. Oudsten kunnen het in de gemeente soms geweldig zwaar hebben. Omdat God lasten op hen legt. [26:26] De profeten in het oude testament hadden het zwaar omdat God lasten op hen legde. Ben ik soms zwanger van heel dit volk of heb ik het gebaard zodat u tegen mij zou kunnen zeggen draag het in uw schoot zoals een verzorger een zuiger niet draagt naar het land dat u hun vader geswoord hebt ik kan dat zegt Mozes ik kan dat volk niet in dat land brengen Mozes heeft het ook niet gekund dat weten we. [26:53] Vers 14 ik alleen kan al dit volk niet dragen en dan krijg je het antwoord van Mozes van God vers 18 en tegen het volk moet u zeggen heilig u tegen de morgen en u zult vlees eten. [27:09] U hebt immers ten aanhoren van de Heer gejammert wie zal ons vlees te eten geven. We hadden het zo goed in Egypte daarom zal de Heer u vlees geven en u zult eten. [27:21] U zult het niet één dag eten geen twee dagen geen vijf geen tien en geen twintig dagen maar een volle maand totdat het jullie neus uitkomt en jullie ervan walgen. [27:38] Ja want u hebt de Heer dat heb je het weer die in u midden is verworpen. Voor God betekende het het niet vertrouwen op God het verwerpen van God. [27:57] Even tot ons laten doordringen. Van Gods kant uit bekeken. Als we in moeilijke situaties zijn en we vechten er tegen en we zijn er mee bezig en we vertrouwen niet op God dan zegt God jullie verwerpen mij. [28:18] kijk. Vers 21 en Mozes zei dan krijg je dat werkje van Mozes dit volk in het midden waarvan ik verkeer bestaat uit zeshonderdduizend man te voet. [28:43] Sommigen zeggen daar waren vrouwen en de kinderen niet meegerekend. Ik zal u vertellen als je dit stukje leest dan zijn de wonderen van de Heer Jezus in het Nieuwe Testament als hij zesduizend mensen voet met brood dat verbleekt helemaal met wat er nu gaat gebeuren. [29:03] Niet laat ons even tot ons doordringen zeshonderdduizend man te voet kun je Mozes begrijpen Mozes zegt en u zegt ik zal hun vlees geven en ze zullen er volle maand van eten er zit zo'n streepje in mijn Bijbel op dat u zeshonderdduizend maar en u zegt dat u voor zeshondduizend Mozes had daar zelfs moeite mee dit was wel zo'n groot wonder en kunnen dan voor hen zoveel stuks kleine vee en runderen geslacht worden dat het voor hen genoeg zal zijn kunnen soms altijd vissen in de zee voor hen verzameld worden dat het voor hen genoeg zal zijn we hebben dat vee niet eens waar waar haalt u dat vlees van we hebben niet eens zoveel koeien bij ons lopen we zijn midden in de woestijn er is niet eens water dat kan niet dat is toch onmogelijk begrijpt u mijn God is zo groot en zo machtig er is niets wat mijn God niet kan doen maar ik begrijp dat niet ik kan het niet op een rijtje krijgen ik kan toch moeilijk gaan denken dat er vissen komen als er geen water is en vlees als er geen koeien zijn zou God een dis aan kunnen richten in de woestijn dan moet je toch wel een behoorlijk groot geloof hebben denk ik maar de heren zei tegen [30:45] Mozes is de hand van de heren tekort nu zult u zien of mijn woord werkelijkheid voor u zal worden of niet kijk er zit een groot verschil als we de Bijbel lezen ja het is mooi mooie Bijbelstudie staat in de Bijbel maar zien we ook wat de Bijbel zegt dat het werkelijkheid wordt toen de koningin van Sheba u kent de geschiedenis wel die had heel veel over Salomo gehoord over zijn wijsheid en over alles wat Salomo kon doen maar of ze het geloofde weet ik niet want dan kwam ze bij Salomo en toen zegt ze letterlijk tegen hem elk woord wat ik over u gehoord is waar ze was er helemaal verwonderd van ze was er verwonderd van dat alles wat we hadden gehoord dat het waar was ik denk ook dat we straks verwonderd zullen zijn dat alles wat God zegt en wat de Bijbel zegt en wat de Heer Jezus heeft gezegd dat dat werkelijk waar is al leek het nog zo onmogelijk voor ons ja we gaan even verder lezen [31:53] Mozes ging naar buiten en sprak de woorden van de Heer tot het volk en hij verzamelde zeventig mannen uit de oudste van het volk en stelde hem rondom de tent dan krijgen we dat van de oudste dat laat ik even rust is eigenlijk een ander onderwerp vers 31 toen stak er van de kant van de Heer weet je het staat niet dat stak van de kant van het een oostenwind of een westenwind of een zuidenwind er stak van de kant van de Heer daar heb je de twee dingen de menselijke kant het is er niet en de goddelijke kant stak van de kant ja dat hadden ze al eerder meegemaakt we zingen in een kinderlied en er kwam een pad door de zee en hij blies blies blies een wind god blies met zijn adem en er kwam een pad door de zee van de kant van de Heer god blaast even en een aantal kilometers daar vandaan komen doordat die vogels finaal naar de leegkampen van Israël gaan blazen en kwam van de kant van de Heer een wind ja dat kan je niet voorzien dat god gaat blazen dat er een geest is dat god ik zal het u straks nog uitleggen maar ik moet niet lang erover praten maar er komt dus van de kant van de Heer een wind en er is geen vogel die tegen die wind kan invliegen ze worden allemaal naar het legekamp van de Israël geblazen en dan moet ik maar eens lezen hoe groot dat wonder is en voerde kwakkers aan vanaf de zee en verspreidde ze boven het kamp ongeveer een dagreis naar de ene en een dagreis naar de andere kant ik moet dat even uitleggen een dagreis in de lectuur is een literatuur is een dagreis ongeveer acht uur reizen nou als wij vijf uur kilometer per uur reizen en je hebt acht uur dan heb je veertig kilometer buiten het kamplaag die vogels je mag het ook gerust wat minder nemen hoor je zegt nou ja dat zand dat is niet makkelijk lopen we maken er dertig kilometer van maar stel je dan eens voor dertig kilometer buiten dat kamp dertig kilometer daar buiten is de hand van de heren te kort om te verlossen dertig kilometer liggen daar die vogels we gaan even verder lezen ja je moet natuurlijk er ook rijk mee houden dat ze een maand lang ervan moesten eten zonder vriezer en zonder koelkast dat is ook nog weer wat een dagreis en een dagreis naar de andere kant rondom het kant ongeveer twee el boven het oppervlak als ik hier sta zo ongeveer ze zeggen maar zo ongeveer tot je middel zo hoog kan God vlees verschaffen aan zijn volk zou God de dingen in ons leven kunnen oplossen hoe denken we over God eigenlijk en het volk stond op die hele dag en de hele nacht een hele volgende dag en men verzamelde maar kwakkels weet je wat het verschil is tussen mannen en kwakkels kwakkels zijn vlees en mannen is brood en wat we hier lezen ik zeg het met één zin maar u snapt het allemaal het vlees begeert vlees het wil vlees het wil een vleeslijk leven [35:53] het wil vlees eten het wil van het vlees eten dan snapt u die geschiedenis gelijk helemaal ons vlees wil vlees en dan krijg je ook het resultaat ze sterven in de woestijn nog met het vlees tussen hun tanden want ze vertrouwen niet op de Heer wat doen we en God is zo groot zo sterk en zo machtig er is niets wat mijn God niet kan doen en nou gaan we even naar Psalm 78 gaan we even naar de mannen kijken en daar heeft u ongetwijfeld heeft u daar al heel veel over gehoord het mannen hoe dat verzameld werd op je knieën dus morgens vroeg dat mannen gaan verzamelen en we weten het uit het evangelie van Johannes dat de Heer Jezus zegt dat hij dat mannen is maar ik wil iets anders uittrekken een andere les over het mannen in Psalm 78 want er staat in [36:53] Psalm 78 vers 24 vers 23 hij gebouwd de wolken daarboven dus dat mannen dat kwam niet van de zee het kwam niet van de aarde het was geen voedsel uit de zee het was voedsel uit de hemel dat mannen kijk maar hij gebouwd de wolken daarboven en opende de deuren van de hemel dat voedsel wat was dat voedsel ik lees het heen en vannig dat voedsel was in de hemel het voedsel dat was het voedsel wat ook de engelen aten zo staat het hier hij gaf hun hemelskoren ieder at het brood van machtig in de nbg staat het brood van de engelen hij zond hun profiand tot verzadiging toe hij zond hen het voedsel van de engelen niet staat hier dus de hemel ging open je kunt voedsel krijgen uit de hemel of je kunt het vlees krijgen voor je vlees of je kunt voedsel krijgen uit de hemel en we weten allemaal wat engelen zijn engelen zijn dienende geesten die zeggen ja die geesten die eten toch niet nou geestelijk voedsel en zo staat het ook letterlijk in de Bijbel kijk dan maar 1 Korinther 10 dan doen we even een kleine Bijbelstudie en dan zie je het hele grote verschil dan is dat ook duidelijk 1 Korinther 10 vers 3 en allen hetzelfde geestelijke geestelijke voedsel gegeten hebben en allen dezelfde geestelijke drank gedronken hebben ze dronken namelijk uit een geestelijke rots die hen volgde en die rots was de Christus dus dat mannen was niet zomaar iets waarvan je zegt van dat kon je hier ergens in de winkel kopen als je de wustijnreis had volbracht het was het voedsel wat ook de engelen aten het was het voedsel wat u straks zult eten in de hemel het was het geestelijke voedsel het was de geestelijke drank en ze hebben erop gescholden als ik weet niet wat hoeveel tijd besteed jij om je Bijbel te lezen hoeveel geestelijk voedsel eet jij hoeveel vleeselijk en hoeveel geestelijk ik ik dat is toch duidelijk wat geestelijk voedsel is [39:36] Christus en ze hadden er niet genoeg aan en als je daar niet genoeg aan hebt dan ga je ook God wantrouwen dus ze vertrouwden niet op de Heere ze dronken en ze aten het voedsel wat al de engelen in de hemel aten en dronken dat in de hemel gaat het allemaal om het lam in de hemel gaat het allemaal om Christus in de hemel zie je het lam en straks als er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde komt is alles en allen in allen is Christus dus hij het voedsel hebben we hem genoeg natuurlijk de natuur geeft ook voedsel onze lichamen zullen veranderd zijn maar hier wordt geestelijk voedsel gesteld tegenover vleeselijk voedsel en dat is de Christus zo belangrijk in deze tijd dat we dat geestelijke voedsel gaan rapen en dat we tot ons nemen en weet je als je nou zegt van ja misschien is het daar wel dat mijn hele leven op zo'n laag met God op zo'n laag bitje is gekomen dan wil ik vanmorgen eindigen met dat dat die oh die barmhartigheid van God barmhartig hij zag het en hij verzoende en hij rekent ons de ongerechtigheid niet toe hij denkt eraan staat zegt psalm 78 dat zij stof waren gebouwd uit stof van de aarde vlees hij rekende het niet toe maar God wil zo graag te midden van zijn volk zijn hij wil zo graag een verzoening die een herstel van relatie betekent zult dat gunnen jezus in ons hart in ons leven die met ons meegaat zult er rekening mee houden dat hij het hoort hij hoorde het allemaal omdat hij bij ons zullen wat minder gaan mopperen lieve mensen en hem vertrouwen die ons leven leidt en ons brengt in zijn koninkrijk dwars door alles heen zijn naam zijn geprezen [42:05] Amen