Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107573/aanbidden-in-geest-en-waarheid/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goede vrienden van ons bezochten ons en ze gingen zondags mee naar de Samenkoost. [0:10] ! Wat bedoel je dan? Vroeg ik wat beteuterd. [0:36] En dat liet hij me precies zien toen ik een keer samen met hem zijn samenkomst bezocht. Wat hij daarmee bedoelde met die aanbidding stond al op de liturgie. [0:49] Er werd een koor gezongen en dat koor werd ook nog een aantal keren herhaald. Vervolgens ging de piano wat zachter spelen. En de mensen begonnen ieder voor zich hardop te bidden. [1:02] De meeste ook in tongen wat ze zeiden. Ze hieven hun arm omhoog, ze strekten zich uit. Sommigen bewogen wat heen en weer. Anderen liepen de tranen over de wangen en het was, dacht ik toen, alsof ze in trance waren. [1:18] En dat duurde zo een minuut of vijf totdat de muziek weer inzette. Ieder het koor nog eens zong. En vervolgens ging zitten. Kijk, fluister me op. Dat is nou aanbidding. [1:30] Nou, dat was bepaald niet wat ik hier gewend was. En eerlijk gezegd voelde ik me er ook niet zo bij thuis. Maar ja, dat kan alles te maken hebben met mijn persoonlijkheid. Met mijn smaak. [1:41] Met de manier waarop ik ben opgevoed bij ons thuis. Hoorde dat ook niet. Dat openlijk vertoon van emotie. Dat deed je niet. Mijn vader kreeg een telefoontje dat zijn moeder overleden was. [1:52] Nou, hij trok zich even terug in de slaapkamer. Kwam na twee minuten terug en zei, en toen was er koffie. Zo gingen wij met dat soort dingen op. Nou heb ik aangeleerd om geen kritiek te hebben op andere kerken. [2:07] Want overal ontmoet je kinderen gods. Dat wil niet zeggen dat ik met alles wat geleerd ben eens moet zijn. Maar met al die kritiek kun je mensen zo beschadigen. [2:19] Ik heb me ook aangeleerd om geen kritiek te hebben op de geloofsbeleving van een ander. Zoals in de gemeente van die broeder. Want hoe gauw reageer je dan niet vanuit je eigen hoogmoed. [2:34] Maar ik bleef me wel afvragen of dat wat ik daar zag nou de bijbelsaanbidding was. Of dat alles was wat er over aanbidding te weten was. [2:46] En nou lezen we uit Johannes 4, de versen 20 tot 30. Dat is een gesprek van de heer Jezus met de Samaritaanse vrouw. Johannes 4, vanaf het twintigste vers. [3:04] Dan zegt de heer Jezus tegen die Samaritaanse vrouw. Onze vaderen hebben op deze berg aangebeden. [3:19] En Gijlieden zegt dat de Jeruzalem de plaats is waar men moet aanbidden. Dat zegt de Samaritaanse vrouw nog. Jezus zei tot haar geloof mij vrouw. De uren komt dat gij nog op deze berg, nog te Jeruzalem de vader zult aanbidden. [3:35] Gij aanbid wat gij niet weet. Wij aanbidden wat we weten. Want het heil is uit de joden. Maar de uren komt en is nu dat de waarachtige aanbidders de vader aanbidden zullen. [3:48] In geest en in waarheid. Want de vader zoekt zulke aanbidders. God is geest en wie hem aanbidden moet aanbidden in geest en in waarheid. [4:00] De vrouw zei er tot hem. Ik weet dat er Messias komt die Christus genoemd wordt. Wanneer die komt zal hij ons alles verkondigen. En Jezus zei tot haar. Ik die met u spreek ben het. [4:14] En daarom kwamen zijn discipelen en waren verbaasd dat hij met een vrouw in gesprek was. En toch zei er niemand wat zoekt gij. Of waarom spreekt gij met haar? De vrouw dan liet haar kruik staan en ging naar de stad en zei er tot de mensen. [4:28] Kom mee en zie de mens die gezegd heeft. Heeft alles wat ik gedaan heb. Zou deze niet de Christus zijn? Zo gingen zij de stad uit en kwamen tot hem. [4:40] Aanbidden in geest en in waarheid. Daar gaat het vandaag om. Aanbidding heeft natuurlijk alles te maken met dat vertrouwelijke leven dat we als gelovigen met onze heiland mogen hebben. [4:56] Met dat geestelijke leven waarin alles draait om hem. En als we eerlijk moeten zijn. Zelfs als volwassen kinderen van God. [5:07] Dan moeten we toegeven. Dat er nog zoveel aan dat leven van ons met de Heer eigenlijk draait om onszelf. Dat er nog zoveel in die relatie eigenlijk een voorbeeld is van verborgen eigenbelang. [5:23] En dat mogen we ons afvragen. Wat drijft ons toch in die relatie met de heiland? Is dat soms angst in verband met ons behoud? Zoeken we daarom de heiland steeds weer op omdat we toch uiteindelijk bang zijn dat we verloren zijn? [5:40] Is het misschien de druk van de zonde waar we nog steeds mee worstelen? Zijn we bang dat we gestraft worden en zoeken we daarom steeds de Heer? [5:52] Of zoeken we de Heer? Komen we in die relatie tot de Heer? Vanuit het verlangen om een bepaalde gebedsverhoring te krijgen? Is het soms omdat we troost willen hebben in verdriet? [6:04] Hebben we behoefte aan zekerheid bij al de onzekerheid om ons heen? Is het de behoefte aan vastigheid terwijl alles om je heen lijkt weg te vallen? [6:15] Gaat het soms om uitredding uit een probleem en zoek je daarom de Heer op? Natuurlijk, God schenkt dat alles. Hij schenkt het alles graag en hij schenkt het rijk en hij wil ons ook ontmoeten als het daarom gaat. [6:30] Maar het gaat verkeerd in onze relatie met de Heer. Als alles wordt gedomineerd door dat ene, door dat ene probleem, door dat ene verlangen, door dat ene dat we zo graag zouden willen. [6:42] Want God is zo oneindig meer dan de schenker van ons behoud, dan de schenker van onze zonde, dan degene die een gebedsverhoring geeft. [6:55] God bedoelen met ons rijdt ook zoveel verder dan ons behoud en een gerust leven. Onze relatie met God zoals hij dat bedoelt en geeft, is zoveel meer dan dat ene probleem en dat ene gebed. [7:14] God heeft ons bedoeld voor een tweezijdige relatie met hem, voor een leven van intieme omgang met hem. En daarin past aanbidding. [7:26] Aanbidden in geest en in waarheid. Daar gaat het over vanmorgen. De grondtekst kent twee woorden. In het Hebraeus is dat shagha. Dat is je lang uit op de grond werpen. [7:40] En het griets is proscuneo. Kussen, bukken, hulde bewijzen, volgen. Als heer erkennen. Maar ook dat van die hond, die kwispelt als die de hand van zijn baas likt. [7:56] Ook dat zit in dat woord. Nou, in de NBG-vertaling zien we die woorden met allerlei verschillende woorden vertaald. Aanbidden, ja, maar ook neerbuigen. [8:07] Hulde bewijzen, volgen. Als heer erkennen. Neervallen voor, eren. En dat is aanbidding. Groot maken. [8:17] Eer geven. Je verliezen in God. In het Oude Testament komt dat woord shagha ook vaak voor in de combinatie met een ander woord. [8:30] En dat geeft dan aan dat aanbidden ook tegelijkertijd een bepaalde kleur mee. Aanbidden en het houden van Gods geboden. Aanbidden en gehoorzaamheid. Aanbidden en het brengen van offers. [8:43] Aanbidden en eerbied. Aanbidden en eerbied. Dat zijn dus zaken. Dat zijn dus begrippen die bij diezelfde geestelijke instelling en gerichtheid horen. Wie aanbidt, die is ook gehoorzaam. [8:56] Wie aanbidt, die is dus bereid om offers te brengen. Is dus vol eerbied. Aanbidden en daarbij komen we dan tegelijkertijd bij de eerste van de zeven kenmerken van aanbidding die ik vanmorgen voor u wil neerleggen. [9:13] De eerste kenmerk is dat aanbidding behoort tot het domein van de geest en niet van de ziel. Niet van het gevoel. Er is niks mis met gevoel. [9:24] Maar aanbidding vanuit het gevoel. En daarop leek het me toch een beetje toen ik bij mijn vriend in de gemeente was. Die aanbidding kun je opwekken. [9:36] Daar kun je toen overgaan. Dat wordt afgekondigd. Dat staat op de liturgie. En dat gaat ook weer over als er andere dingen zijn die de aandacht vragen. [9:48] Of als je gevoel niet zo op aanbidding is ingesteld omdat je zorgen hebt of verdriet. Maar aanbidding in geest en in waarheid heeft het over de houding. [10:01] De geesteshouding van een kind van God. Dat is de reactie van een mens die begrepen heeft wie God is. En die God geeft wat hem toekomt. Zo nuchter is het. [10:13] Die houding. Die instelling. Die zal het hele leven van een gelovige bepalen. Aanbidding. Ja natuurlijk mag het ook. Zoals in die gemeente van een vriend. [10:25] Daar ga ik bovendien niet over. Als we maar vasthouden dat aanbidding zo oneindig veel meer is. Het is de grondtoon van het leven van de gelovige. Geloven zonder aanbidding. [10:38] Is arm. Israël. Is half. Aanbidding behoort tot het domein van de geest. Komt we bij het tweede kenwerk. [10:51] Aanbidding heeft eigenlijk ook helemaal niets te maken met bidden. Zoals wij denken over bidden. In de zin van vragen. In de zin van iets begeren. [11:02] Wanneer je iets zo graag zou zien veranderen. Wanneer je iets zo graag zou willen ontvangen. Dat is bidden eigenlijk toch ook al niet. In die tweezijdige relatie met de heiland waar we het over hadden van dat kind van God uit. [11:19] Is bidden mensen zoveel groot maken. En danken. En bespreken van alle dingen. Maar aanbidden. Is de meest onzelfzuchtige uiting van de mens naar God. [11:33] Dan gaat het helemaal niet meer om de mens. Maar dan gaat het om God. God in al zijn almacht. God in al zijn grootheid. God in al zijn heerlijkheid. [11:45] In al zijn soevereiniteit. In al zijn gerechtigheid. Zoals hij hoog troont. Zoals hij alles te boven gaat. Zoals hij alles in zijn macht heeft. [11:58] Maar ook om God. Die in zijn grootheid tegelijkertijd op ademafstand. Op fluisterafstand is gekomen. Die zijn kinderen het kloppen van zijn hart wil laten ervaren. [12:11] En die zijn kinderen wil omsluiten in zijn liefde. En in zijn barmhartigheid. En in zijn genade. Om die God gaat het. [12:22] Als wij aanbidden. En nooit om ons. Om zijn zoon. Om zijn bereidheid af te dalen in de hitte van ons bestaan. [12:33] Om zijn gewilligheid. Om het lichaam van de mens aan te nemen. Met al zijn beperkingen. Om zijn gehoorzaamheid. Op de weg naar het kruis. [12:46] En naar de dood. Daar. Waar hij hing. Stervend. Opdat wij het leven zouden krijgen. Om zijn lichaam. [12:57] Om zijn bloed. Om zijn opstanding. Om zijn hemelvaart. Om zijn dienst. Met de vader. In het hier en nu. En om zijn toekomst. [13:07] Wanneer hij. Wanneer hij wederkomt. En alles herstelt. En maakt. Zoals de vader het van de begin heeft bedoeld. Daar gaat het dan om. Aanbidden is geen vragen. Aanbidding heeft geen verborgen bedoeling. [13:21] Aanbidden. Bij aanbidding gaat het niet stiekem om ons. Bij aanbidding gaat het alleen maar om hem. Aanbidden is ook niet in de eerste plaats iets dat je doet met de mond. [13:33] Dat komt erbij en dat is goed. Maar het echte aanbidden doe je met je hele leven. Met je hele bestaan. Of je spreekt of je zwijgt. [13:46] Aanbidden doe je met je denken. Dat doe je met je handelen. Dat doe je met elke slag van je hart. Dat doe je met heel je ademtocht. Met elke stap die je zet. Je kunt nooit dichter bij God komen. [13:59] Dan in de aanbidding. Tweede kenmerk. Aanbidden heeft niet in de eerste plaats met bidden en vragen te maken. [14:11] Derde kenmerk. Aanbidding maakt God groot door zichzelf klein te maken. Psalm 99 zegt verhoog de Heer onze God. [14:26] En buigt u neer voor de voetbank van zijn voeten. Want heilig is Hij. Dat lezen we bijvoorbeeld ook in Joshua. Kijk maar in Joshua 5. [14:36] Toen wierp Joshua zich op zijn aangezicht. En boog zich neer. Nou laten we eerlijk zijn. Dat is voor de natuurlijke mens. Een onnatuurlijke houding. [14:49] Ik vrees zelfs. Voor de meeste. Van de kinderen van God. Ook voor mij. We leven in een tijd van zelfbewustzijn. Van positieve zelfbeelden. [15:02] Van onafhankelijkheid. Van autonomie. Van opkomen voor jezelf. Van kiezen voor jezelf. En laten we eerlijk zijn. Dat kan ook het antwoord zijn. Op heel veel. Dat scheef gegroeid is. [15:13] In het leven van mensen. En wanneer de identiteit. Wat ze werkelijk zijn. Van een mens. Zich helemaal verkeerd ontwikkeld heeft. Maar de gelovige. [15:24] Mag zijn identiteit. Ontlenen. Aan wie hij. In de ogen van God is. Als God tegen onze heiland zegt. Deze is mijn zoon. [15:34] Mijn geliefde. Over wie ik mij zeer verheugd. Dan zegt hij dat. Ook tegen ons. Tegen jou. En tegen mij. Omdat wij. Eén zijn. Met de heiland. [15:47] Besef je dat. Als je een kind van God bent. Besef je dat. Dat God zo over je denkt. Dat God zo over je spreekt. Dat God zo naar ons kijkt. [15:58] Daar mogen we onze identiteit. En ons zelfbeeld aan ontlenen. Maar niet. Aan een opgefokt. En aangepraat. En ingebeeld idee. Over onze eigen waarde. [16:11] En onze eigen sterkte. Want dan bouwen we. Net als die mensen. Daar in Babel. Een toren. En we weten. Hoe dat daar. Mee afliep. [16:22] Kijk nou toch eens. Naar de heiland. Van hem. Wordt gezegd. Dat hij. Het gelijk zijn aan God. Niet heeft vastgehouden. Maar van alles afstand. [16:33] Heeft gedaan. En de gestalte. Van een slaaf. Heeft aangenomen. Een slaaf. Niet alleen. Een slaaf. Ten opzichte van God. Daar zou je je nog iets bij kunnen voorstellen. [16:45] Maar slaaf. Van mensen. Zondige. Gekorrumpeerde. Totaal bedorven. En totaal verdorven mensen. Slaaf. [16:56] Kan het nederiger. Kan het minder. Kan het meer. Kan het onbetekenen. Dan een slaaf. Als wij. Tot echte aanbidding willen komen. [17:07] Dat willen we toch. We zingen het toch. Met kerst ook altijd. Kom later aanbidden. En we menen het dan nog ook. Als we echt. Tot aanbidding willen komen. Dan zullen we ook. [17:18] In onze nederigheid. En onze kleinheid. In het besef van. Onwaardigheid vanuit onszelf. Eén. Moeten willen zijn. Met de Heer. [17:30] Want dat betekende. Dat Griekse woord toch ook. Bukken. Kruipen. En dat is de ware aanbidding. God groot maken. Door jezelf klein te maken. [17:42] Door te beseffen. Dat je vanuit jezelf. Niet waardig bent. Om de fetus. Van zijn schoen los te maken. Aanbidding komt nooit voort. [17:55] Gaat nooit samen. Met trots en zelfbewustzijn. En met hoogmoed. Dan zijn we. Met die fariseer. Aan het aanbidden. Die zei. Oh heer. [18:05] Wat ben ik wel blij. Dat ik niet ben. Zo. Als zij. Dat is een verhaal van. Een Chinees gelovige. Iemand die. Voor de omwenteling. [18:17] Hoorde. Tot. De heersende klasse. Daar. In China. Had gestudeerd. Maar daar hadden de communisten. Na 48. niets mee te maken. [18:30] Hij kwam tot geloof. En wilde de heren dienen. Hij. Preekte. Ging rond. Bouwde gemeente op. [18:41] Maar kwam wel. In een kamp terecht. En daar had hij een hele bijzondere. Opgave gekregen. Hij. Moest. Voor de riolering zorgen. [18:52] Dat wilde niet zeggen. Dat hij sleuven moest graven. En dat hij. Allerlei buizen moest leggen. Maar. Hij moest. Bij die. Open riolen. Die er waren. [19:03] Waar alles wat. Het lichaam van een mens. Maar verliet. In samen kwam. Zorgen. Voor. Reiniging. En dat betekende. Dat hij. Ongeveer. [19:14] Tot zijn borst. Door. De fecalië. Moest lopen. Later kwam die vrij. En mensen zeiden. Dat was nog wat. Dat was me wat. Hoe heb je dat volgehouden. [19:27] Zeiden. Nergens. Was ik zo dicht bij de Heer. Nergens. Heb ik me zo aan de Heer kunnen overgeven. Als daar. [19:39] In het riool. Aanbidding. Betekent dat wij God groot maken. Door zelf klein te worden. [19:49] Dan komen we bij. Een vierde kenmerk van aanbidding. Dat heeft daarmee te maken. Het brengt ons weer in de juiste. Verhouding met God. [20:01] Er is iets fout gegaan. Toen we dat lied van Jan de Liefde gingen zingen. Hij bedoelde het goed. Maar wij kwamen op het verkeerde spoor. Welk een vriend is onze Jezus. [20:11] Prachtig lied. Ik zing het. Ik zeg maar tegen de stroom van de tijd in. Toch nog altijd graag. En het is nog waar ook. Maar we zijn Jezus alleen nog maar gaan zien als vriend. [20:25] We hebben hem in gedachten losgemaakt. Zeker in onze evangelische wereld. We hebben hem in gedachten losgemaakt. Van wie hij ook is. En wie hij blijft. Wie hij altijd gebleven is. [20:38] God. De allerhoogste. Van een totaal andere aard. En van een totaal andere orde dan de mens. God. Nou aanbidding corrigeert dat. [20:50] We aanbidden geen mens. Dat gebeurt op het voetbalveld. Dat doen we filmsterren. Omdat we ze zien als mensen. Die wij zo heel graag hadden willen zijn. [21:01] Maar wij aanbidden God. Omdat hij niet is zoals wij. Omdat hij groter is. Omdat hij beter is. Omdat hij machtiger is. Omdat hij wijzer is. Omdat hij liefdevoller is. [21:12] Omdat hij meer genadig is dan wij. Daarom aanbidden we God. Daarom buigen we voor hem. Daarom vallen we plat op ons aangezicht. [21:23] Die God dienen wij met alles in ons leven. Die God gehoorzamen we. Omdat dat past bij onze verhouding. Die God loven we. [21:33] Omdat we niet kunnen zwijgen. Aan die God denken we. Omdat alle andere gedachten ijdel zijn. En zonder betekenis. Om die God draait ons leven. [21:46] Zou ons leven om iets anders draaien. Dan werd het een draaikolk waarin we ten onder zouden gaan. Nou dat is aanbidding. Aanbidding brengt ons in de juiste verhouding. [21:58] Met de allerhoogste God. Aanbidding verwacht het ook niet van zichzelf. Maar verwacht alles van hem. In het evangelie van Matthäus komt van dat woord dat we noemden vanuit het Grieks. [22:12] Verschillende keren tegen. De Melaatse. Die getuigd ervan. Ja Iris. Ja Iris. De Kananese vrouw. De moeder van die psychiatrisch patiënten. Ze alle bogen zich voor de heiland neer. [22:25] Ze wierpen zich voor hem en het stof. En dan baden hem. Ze wisten zich geen raad meer. Ze wisten niet hoe het verder moest in hun leven. Ze wisten nog maar één ding. Hij is God. [22:37] Hij is machtig. Hij staat boven alle dingen. Bij hem is alles mogelijk. En ik, wij. Wij zijn totaal onbekwaam. We zijn onmachtig. Wij zitten aan de grond. [22:48] We zitten vast. We zitten klem. Ik kan niet en ik kan niets. Hij moet ik zijn. Aanbidding verwacht niets van zichzelf. [23:00] Nee dat wisten ze wel. Hun mogelijkheden waren uitgeput. Ze waren failliet. En wat was het antwoord van de heer? Ze wieren zich voor hem neer. [23:11] Ze aanbaden hem. Zat er dan toch niet een verborgen bedoeling achter? Was het wel echte aanbidding? Ik denk het toch. Ze erkenden de heiland als de hoogste autoriteit. [23:27] Ze gaven hem die ziekte van de melaatsheid. Ze gaven hem hun kinderen in handen. En natuurlijk wilde hij beter worden. En natuurlijk wilde die moeder dat haar kind genezen zou. [23:37] En natuurlijk wilde Jairus dat zijn dochter op zou staan. Maar de melaatse verwoordt het. En Jairus zegt het zelf op een andere manier. Indien gij wilt, kunt gij mij reinigen. [23:51] Met andere woorden, het doet aan uw grootheid helemaal niets af. Als u het niet doet. U bent er zelfs als ik niet genees. Of als ik mijn kind toch moet verliezen. U blijft groot en eerprijswaard. [24:06] Ze verloren zich niet in hun probleem. Maar ze verloren zich in de heiland. Ze zagen niet naar hun probleem op dat moment. [24:17] Maar ze zagen op naar hem. En dan komt ons vijfde kenmerk naar voren. We kunnen over deze dingen nog wat meer vertellen. [24:29] Psalm 45 zegt. Hij is uw Heer. Buig u dus voor hem neer. Dat wil zeggen. Aanbidding gaat altijd gepaard met de erkenning. [24:42] Dat God recht heeft op je leven. Dat heb je misschien wel beleden toen je tot geloof kwam. Toen je tot het besef kwam dat je zonder het offer van de heiland voor hem niet kon bestaan. [24:58] Toen heb je hem die leven gegeven. Maar heb je toen beseft wat je deed? Misschien heeft God zijn hand wel gelegd op iets in je leven. [25:09] Misschien heeft God zijn hand wel gelegd op je geld. Misschien wel op je gezondheid. Misschien wel op de baan die je zo graag wilde. Misschien wel op de plannen die je koesterde. [25:21] En die niet in vervulling gingen. Hoe zeer je er ook voor bent. Misschien heeft God zijn hand gelegd op je zelfbeschikkingsrecht. Misschien heeft God zijn hand wel gelegd op je geliefde. [25:38] Dat heeft pijn gedaan. Dat kon toch zeker niet de bedoeling zijn. Het heeft iets betekend voor je enthousiasme voor God. Voor dat vol zijn van de dingen van de Heer. [25:53] Misschien voelde je je wel een beetje bekocht. Had je dat nou geweten toen je tot geloof kwam. En toch. Je hebt het gebeden. Het hoort bij dat gebed dat je als kind van God. [26:07] Nee dat je gebeden hebt toen je kind van God werd. Het hoort bij die volle overgave die met geen ander woord te beschrijven. Het is de proef op de som. [26:18] Vergeving ontvangen. Vergeving ontvangen. Ewig leven ontvangen. Gerustheid voor je eeuwige toekomst ontvangen. Maar zijn heerschappij. Of je leven. [26:29] Hoeveel wordt het hier te moeilijk. Hoeveel leggen hier hun hand op hun oren. Hoeveel gaan hier in gedachten omheen. [26:41] Maar wil je tot aanbidding komen. Wil je hem verheerlijken zoals het past. Met je mond. Maar vooral met je leven. Dan kan dat niet zonder de erkenning dat hij recht heeft op je leven. [26:56] Dat je zijn eigendom bent. Dat hij je lot mag bepalen. Dat hij. Of je het wilt of niet. Mag doen wat hij wil. En dat is toch uiteindelijk iets anders. [27:09] Dan het opheffen van je handen onder de klo. Een planken van zachte gevoelige muziek. Die je zo'n heerlijk hemels gevoel geeft. Al mag dat best. [27:22] Maar zeg nou zelf. Wil je echt om God heen? Kun je als gelovig om God heen? Mag hij je dan niet doorheen leiden? Mag hij je niet op dat punt brengen. Dat je opnieuw aan hem toewijdt. [27:35] En het hem zegt. Doe maar. Want wat u doet is goed. Want dat is aanbidding. Als dat instelling is. Dan komt er ook ruimte voor aanbidding. [27:46] En dat is de aanbidding. Die het hart van de vader verheugt. Misschien heb ik u eerst wel verteld van. Een vriend van me. Die heel actief. [27:57] Jarenlang in de politiek heeft gezeten. En daar heeft hij het hoogste bereikt. Hij hoorde tot de toen grootste christelijke fractie. [28:09] En als enige heeft hij gestemd tegen de abortuswetgeving. En als enige heeft hij gestemd tegen de euthanasiewetgeving. Maar hij kreeg kanker. [28:21] Ernstig. En hij zou sterven. En ik vroeg hem. Hoe zie je dat nou in het licht van je geloof. En toen heeft hij iets gezegd. [28:34] Dat altijd heel belangrijk voor me geweest is. Als ik door iets van mezelf achter te houden. Ook maar één moment verwijderd zou worden. [28:47] Van de aanwezigheid van God. Dan was dat mijn gezondheid niet waard. Aanbidding. Zesde kenmerk. [29:01] Van Elkana lezen we in het eerste boek Samuel. Dat hij van jaar tot jaar naar Silo ging. Om te aanbidden en offers te brengen. Die twee horen namelijk bij elkaar. [29:14] Ja wij aanbidden God. Als we krijgen waar ons hart naar uit gaat. We hebben de neiging helemaal in extase te raken. Als we de partner en de baan en het huis en het kind hebben ontvangen. [29:27] Waar ons hart zo naar uit ging. En dat mag ook. Daar mag je dankbaar voor zijn. Maar de echte aanbidding. Zal vroeg of laat. Nooit zonder offers bestaan. [29:40] Zonder offer. Geen rechte verhouding met God. Zonder offers. Wordt de mens in nederigheid. Aan de Heer Jezus niet gelijk. Zonder offers. [29:50] Niet de erkenning dat God je Heer is. Aanbidding. En het brengen van offers. Ze zijn niet te scheiden. Want wat is ook alweer. Het brengen van een offer. Als de Bijbel erover spreekt. [30:02] Dat is. Iets. Als God het vraagt. Op zijn tijd. Iets dat. Voor jou van. Waarde en betekenis is. Iets waar. Je hart aan verbonden is. [30:14] Vrijwillig. Hem. In handen leggen. Dat is het offer dat telt. En dat is een vorm van aanbidding. Maar het kan wel diep gaan. Een vrouw. [30:28] Die we kennen. Zo de Bijbelschool. God had haar geroepen. Voor werk. In Nederland. In Europa. Ze kwam daar. [30:38] De man van haar hart tegen. Maar hij was geroepen. Voor Azië. En zij heeft. Moeten besloten. Zij hebben moeten besluiten. [30:49] Om elkaar. Te laten gaan. Dat was een offer. Dat was ook aanbidding. Het is het aanbidden. [30:59] In geest. En in waarheid. Wanneer je een offer brengt. Als God dat van je vraagt. beleid je. Dat hij belangrijker is. Dan die zaak. Dat hij belangrijker is. [31:11] Dan die zaak. Of die persoon. Die je offert. Dat God groter is. Dat God recht op je heeft. Dat is. De ware aanbidding. Dat is die. Aanbidding. [31:21] In geest. En in waarheid. Dan het laatste. Het zevende kenmerk. Aanbidding is uiteindelijk. Het doel van de mens. [31:34] God heeft de mens geschapen. We zeiden het al. Voor een volwassen. Volmaakte. Tweezijdige. Relatie met hem. En het hoogste. Dat we hem daarin kunnen bieden. [31:46] Is aanbidding. In de aanbidding. Komt tot uitdrukking. Wat Gods bedoeling. Met ons was. Nergens. Wordt zo duidelijk. Waar het God bij de mens. [31:58] Om ging. Niet. Om het verrichten. Van grote daden. Niet. Om het bereiken. Van morele perfectie. Niet. Om de absolute schoonheid. Van een mens. Om. [32:09] Van datgene. Wat hij voortbrengt. Als. Kunstenaar. Als bouwmeester. Niet. Om de volmaakte liefde. Niet. Om de volmaakte vreugde. Maar. [32:21] Het hoogste. Aanbidding. In geest. En in waarheid. Daarom gaat het bij de mens. Als het aan God ligt. Hier en nu. In het leven. [32:32] Dat we hier leiden. Maar ook in de toekomst. Kijk naar het duizendjaar rijk. Waarvan we lezen. Zacharias 14. Alle die zijn overgebleven. Van alle volken. [32:44] Die tegen Jeruzalem zijn opgerukt. Zullen van jaar tot jaar. Heentrekken. Om zich. Neer te buigen. Voor de koning. De heren. Der heerscharen. [32:55] En in Jezaja 66. En het zal geschieden. Van nieuwe maan. Tot nieuwe maan. En van sabbat. Tot sabbat. Dat. Al wat leeft. Zal komen. Om zich voor mijn. [33:06] Aangezicht. Neer te buigen. Zegt de heren. En zo zal het ook zijn. Als dat nieuwe rijk. Is opgericht. Eén. Lofzang. Want hij is daar. [33:18] Hij woont onder ons. We zullen hem zien. Zoals hij is. En ons verheugen. We zullen een taal krijgen. Die mij bij machten is. [33:29] Om hem te loven. Naar behoren. En we zullen hem aanbidden. Zonder onderbreking. Ewig. Hem ter eer. [33:41] Komt. Laten wij aanbidden. Die koning. Amen.