Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/107619/nahum-deel-2/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedenavond. Fijn om hier vanavond weer mogen te zijn.! [0:30] Als u dat doet, dan raakt u teleurgesteld. Als u komt voor de Heer en u stelt u open voor wat de Heer tot u vanavond wil zeggen, ook door het boek Nahum heen, dan mag u van hem ook grote dingen verwachten. [0:41] We hebben gisteren een start gemaakt met het boek Nahum. En wat ik eigenlijk wil doen, omdat ik ook wat nieuwe gezichten zie, dat wil zeggen dat u gisteravond niet aanwezig was, wil ik eerst korte tijd nemen om voor een korte terugblik om te kijken naar wat we gister gezien hebben over Nahum, over het boek Nahum. [1:01] Een klein beetje van de achtergrond en de eerste acht versen die we gisteren met elkaar behandeld hebben uit het eerste hoofdstuk. Dus voor de mensen die gisteren wel waren, is het even een opfriskursus. [1:13] En voor de mensen die er niet waren, dan kan u een beetje meedenken met waar wij op dit moment zijn. Het boek Nahum, Nahum is de profeet, is de schrijver. [1:24] Een profeet die God geroepen had om ook naar het volk van Juda te gaan. We zagen gisteravond dat het boek opent met de woorden de last van Nineveh, het boek van het visioen van Nahum uit Elkors. [1:40] Een last, zo wordt eigenlijk het boek genoemd. En een last is een gewichtige boodschap, een gewichtige boodschap die Nahum zag in een visioen en die hij door moest geven. [1:51] En die boodschap die gaat met name over het oordeel wat God aankondigt over de stad Nineveh. En niet alleen over de stad Nineveh, maar daarmee ook over het hele Assyrische Rijk. Nahum heeft als betekenis troost of trooster of vertroosting. [2:06] En dat is eigenlijk een tweede aspect van het boek. Het is een boek over oordeel, maar het is ook een boek dat spreekt van troost. Oordeel over Gods vijanden, maar troost voor Gods volk, troost voor Gods kinderen. [2:21] Het is ook een heel passend onderwerp, omdat we ook weten, zowel uit de schrift als uit de geschiedenis, dat de Assyriërs Juda het regelmatig heel erg lastig maakten. In de Assyrische Anale vinden we zo'n vijftig plaatsen genoemd in Juda, die op de een of andere manier ook de Assyriërs zijn binnengevallen of lastig gevallen. [2:43] En het is goed ook voor het volk van Juda om te horen dat de vijanden gestraft zullen worden en dat ze veilig zullen zijn. Troost. Nineveh, de stad waar het oordeel over wordt aangezegd. [2:56] Een stad die lag in wat we tegenwoordig kennen als Irak. Een formidabele stad. Een binnenmuur van zo'n dertig meter breed, dertig meter hoog en breed, zo breed dat de drie strijdwagens tegelijkertijd naast elkaar op konden rijden. [3:14] Een slotgracht om de muur heen van vijfenveertig meter breed en vijftien meter diep. In Jona lezen we over Nineveh, dat Nineveh was een geweldig grote stad. [3:26] Een enorme vijand, een enorm obstakel, maar niet voor onze God. Nineveh was de hoofdstad van Assyrië. Het Assyrische Rijk was op dat moment in de toenmalige wereld de grote baas. [3:40] Zij waren degene die het eigenlijk in grote lijnen voor het zeggen hadden. Een zeer machtig volk. Ze veroverden allerlei landen en het belangrijkste wapenfeit als het gaat om de schrift is dat zij in het jaar 722 voor Christus het tienstammenrijk binnenvielen. [3:56] En Samaria vernietigden. Een machtig volk, maar ook een heel erg wreet volk. Een volk dat zich kenmerkte door massamoord, plundering, marteling. [4:07] Als je naar de musea gaat en je gaat naar het gedeelte waarover Assyrië gesproken wordt, dan zie je dat in geuren en kleuren op je afkomen. Een totempaal. [4:17] Met daarop gespitst de hoofden van de mannen die ze veroverd hadden. God was geduldig. Ook met de stad Nineveh. Hij had immers de profeet Jonah gestuurd. [4:29] Die in eerste instantie al het oordeel had aangezegd. Maar het volk had zich bekeerd. Maar als we ten tijde van het boek na hem komen, dan moeten we concluderen dat ze zich hadden bekeerd van hun bekering. [4:41] En ondanks het geduld van God wacht er nu het oordeel. Als je dan kijkt naar het begin van het boek en je kijkt naar hoe het boek start in de eerste acht versen, dan vinden we daar een loflied op de heren. [4:55] Een soort psalm. Die ook niet zou hebben misstaan in het boek van de psalmen. En gisteravond hebben we gekeken welke eigenschappen van God, kenmerken van God, ook daarin naar voren komen. [5:07] We zagen dat de Heere God een na-ijverig God is. Dat vindt u in vers 2. De Heere zegt in zijn woord, mijn naam is na-ijverig. En een naam wil zeggen wie iemand is. [5:18] Het wezen van een persoon. God komt op voor zijn naam. Hij zegt, ik deel mijn eer met geen ander. Hij beschermt wat van hem is. Hij is een na-ijverig God. [5:30] Hij eist loyaliteit van zijn volgelingen. Hij is een na-ijverig God. Maar het is ook een God die we in naam tegenkomen als een God die torenig is. [5:42] Niet een toren zoals wij die kennen als mensen die heel vaak gekleurd is door ons vlees. Die heel vaak onrechtvaardig is of als hij al rechtvaardig is op onterecht en onrechtvaardige wijze geuit wordt. [5:55] Heel veel vanuit onze emotie. Maar de toren van God is een gerechtelijke toren. God oordeelt altijd rechtvaardig. Romeinen 2 vers 5 zegt. [6:06] Maar in overeenstemming met uw hardheid en uw onbekeerlijk hart hoopt u voor uzelf toren op tegen de dag van de toren en van de openbaring van het rechtvaardig oordeel van God. [6:22] Die toren van God rust op elk mens als hij geboren wordt in deze wereld. Maar we kunnen behouden worden van die toren. Gered worden van die toren. Door het bloed van de Jezus Christus. [6:34] Die de toren van God de Vader afwendt. Waardoor we voor eeuwig zijn kinderen zijn. En nooit meer bang hoeven te zijn dat die toren, dat oordeel van God over ons zal worden uitgestort. [6:48] We lazen over het geduld van God. Vers 3. De Heere is geduldig. God popelt niet om torenig te zijn. God geeft kansen. Hij geeft kans op kans. [7:00] Hij is genarig. Denk maar aan het verhaal van Jona. Denk maar aan het verhaal van Noach. Denk maar aan de tekst die we gisteravond lazen uit 2 Peters 3. Waar staat dat God geduld met ons heeft. [7:13] Omdat hij niet wil dat iemand verloren gaat, maar dat iedereen tot bekering komen. Dat is het hart van God. Het geduld van God is niet een teken van zwakte. [7:23] Maar dat is een teken van zijn genade en van zijn liefde. Maar God vergeet het niet. Ik wil twee teksten daarbij opzoeken die ik gisteren niet genoemd heb, maar die toch wel goed zijn om te noemen. [7:35] De eerste is Psalm 73. Ook als gelovigen kunnen we soms, als wij ons leven als kinderen van God vergelijken met mensen die de Heer Jezus niet kennen. [7:50] Dan zijn er allemaal wel momenten in ons leven dat we het gevoel hebben dat het scheef is. Wij kennen de moeite als volgelingen van de Heer Jezus. En als je dan naar mensen kijkt in deze wereld die de Heer Jezus niet kennen. [8:05] Dan lijkt het dan eigenlijk allemaal voor de wind te gaan. En dat schuurt soms. Dat voelt soms niet goed. En dat is niet een hele onmenselijke gedachte. Dat had de psalmist ook al. [8:16] In Psalm 73. Vers 3 lezen. Het lijkt wel alsof ze zo vrij eigenlijk in het leven staan. [8:29] Hij spreekt over in de rest van deze psalm over dat ze niet gekweld worden in vers 5 zoals andere mensen. En als hij dan zichzelf beschrijft verderop in de psalm dan zegt hij bij mij gaat het allemaal niet zo gemakkelijk. [8:43] Bij mij is er moeite, bij mij is er zorg. En het lijkt zo scheep. Zou het niet andersom moeten zijn? Zouden wij niet juist die zegen nu moeten ervaren? En zij juist de last en de druk van het zijn onder het oordeel? [8:57] En dan komt hij tot het 17e vers. We lezen eerst vers 16. Toch heb ik nagedacht om dit dilemma te kunnen begrijpen. Maar het was moeite in mijn ogen totdat ik Gods heiligdom binnenging. [9:14] En op hun einde letten. Het besef dat wat we zien maar een heel klein stukje is van het leven van een mens. [9:28] Pas toen ik ging zien met Gods ogen toen ik zijn heiligdom inging. En vanuit dat perspectief keek naar de mensen en ook naar de goddelozen. En naar een plaatje wat lijkt dat het allemaal voor de wind gaat. [9:39] Ook al weet ik dat het in principe niet zo is. Het lijkt soms zo. En waarom worstel ik dan? Waarom heb ik het soms zo moeilijk? Dan zei de Heer denk aan hun einde. En hun einde is een volslagen ander einde dan jouw einde. [9:55] God is geduldig met mensen. Hij is ook geduldig met zij die de Jezus Christus niet kennen. Maar het is een andere kant. En dat vindt u in prediker hoofdstuk 8. [10:05] Waar ook een waarschuwing in doelklinkt voor ons als volgelingen van de Heer Jezus. Prediker hoofdstuk 8. [10:18] Dan lezen we in het 11e vers. Je doet iets wat niet goed is. [10:43] Je weet dat de Bijbel zegt wat je zaait zul je oogsten. En je doet het. Je zaait. Maar je oogst niet. Er komt geen bliksem uit de hemel. Om het maar zo te zeggen. [10:54] En je ziet precies hetzelfde ook gebeuren bij de goddelozen. Ze leven erop los. En het lijkt soms alsof het geen enkele consequentie heeft. En het gevolg zegt de tekst. [11:05] Het hart van de mensenkinderen is juist vervuld om het kwaad te blijven doen. Alleen maar omdat het vonnis over een slechte daad niet snel of aanstonds geveld wordt. [11:18] Ja God is geduldig. God geeft kansen. Maar het geduld van God kent ook ergens een einde. En daarom is het opvallend ook als je in Nahum leeft dat dat geduld van God gekoppeld wordt aan de macht van God. [11:35] Nahum 1 vers 3b zegt hij is groot van kracht. En vervolgens laat Nahum dan zien die grootte en die macht van God. Doordat hij regeert over zijn schepping. [11:49] Over het wervelwind en de storm over de zee. In de rivieren over Basam en Karmel. Hij is God. Zoals Job het zelf zei. Ik weet dat u alles vermag. [12:03] Er zijn geen grenzen aan Jezus macht. Gelooft u dat? Gelooft u dat echt? Dat er geen grenzen zijn aan de macht van de Heer Jezus. [12:15] Dat alles wat hij wil hij doen kan. Dan is hij ook machtig genoeg om een vesting voor ons te zijn. Zoals vers 7 zegt. En hij is machtig genoeg om zijn vijanden te verslaan. [12:28] En we eindigden bij het zevende vers. De Heere is goed. De Bijbel leert ons dat hij goed is voor allen. In de zin dat hij in zijn algemene genade zorgt dat we ademen. [12:41] Zorgt voor de zon. Zorgt voor de regen. Maar dat zijn goedheid vooral gezien wordt in de Jezus Christus. Die zijn leven voor ons gegeven heeft. Een boek dat spreekt over oordeel. [12:53] Ja, oordeel over Nineveh. Oordeel over de goddelozen. Dat ons niet vertelt over de toren. Over de heiligheid en de rechtvaardigheid van God. Maar ook een boek dat spreekt over zijn goedheid. [13:05] Over zijn liefde. Over zijn geduld. Over zijn verlangen. Dat mensen hem gaan leren kennen. En dat mensen die hem al kennen hem meer toegewijd gaan worden. Dat we hem vinden als die goede God bij wie wij kunnen schuilen. [13:19] Een vesting. Op de dagen van onze benauwdheid. Nou daar zijn we gisteren geëindigd. En wat ik graag met u vanavond wil doen. Ik wil met u lezen vanaf het negende vers. [13:31] En dan lezen we tot aan het einde van het tweede hoofdstuk. En vanavond zullen we met name bij de rest van het eerste hoofdstuk stilstaan. [13:42] Wat langer stilstaan. Want het is wel de bedoeling dat we uiteindelijk ook het tweede hoofdstuk met elkaar behandelen. Na hem 1 vanaf vers 9. [13:53] Wat u ook bedenkt tegen de heren. Hij zelf maakt er een vernietigend einde aan. Geen tweede keer zal de benauwdheid opkomen. Omdat zij vervlochten zijn als dorens en dronken als dronkaards. [14:08] Zullen zij volledig verteerd worden als dorrestoppels. Uit u is iemand voortgekomen die kwaad bedenkt tegen de heren. Een verderfelijke raadsman. Zo zegt de heren al gaat het hun goed. [14:22] En al zijn zij talrijk toch zullen zij worden weggeschoren. Hij zal voorbij gaan. Ik heb u wel vernederd. Maar ik zal u niet meer vernederen. Nu dan. [14:33] Ik zal zijn juk van uw stuk breken. En uw banden verscheuren. Maar wat u betreft heeft de heren geboden. Uw naam zal zich niet meer voortplanten. Uit het huis van uw God zal ik de gesneden en gegoten beelden uitroeien. [14:48] Ik zal uw graf toebereiden want u bent verachtelijk. Zie op de bergen de voeten van hem die het goede boodschapt. Die vrede laat horen. Vier uw feestdagen Judah. [14:59] Kom uw gelofte na. Want de verderfelijke man zal voortaan niet meer door u heen trekken. Hij is helemaal uitgeroeid. De verstrooier trekt tegen u op. Bewaak de vesting. [15:11] Houd de weg in het oog. Sterk de lendenen. Zet al uw kracht in. Voorzeker. De Heere zal de glorie van Jacob herstellen. Zoals de glorie van Israël. [15:23] Want plunderaars hebben hen geplunderd en hun wijnranken te gronden gericht. Het schild van zijn helden is rood geverfd. De dappere mannen zijn in karmo zijn rood gekleed. [15:35] De strijdwagens schitteren als in het vuur van fakkels op de dag dat hij zich gereed maakt. En de lansen worden geschud. De strijdwagens razen door de straten. Ze jagen over de pleinen. [15:47] Hun uiterlijk is als fakkels. Als bliksemflitsen schieten ze heen en weer. Hij denkt aan zijn machtigen. Struikelen zullen zij op hun wegen. [15:59] Ze haasten zich naar haar muur. En het stormdak wordt gereed gemaakt. De poorten van de rivieren worden opengedaan. Het paleis smelt weg. Dit staat vast. Zij wordt ontbloot. [16:11] Zij wordt opgebracht. Terwijl haar slavinnen klagen zoals het koeren van duiven. Terwijl zij zich op de bos slaan. Nineveh is vanaf de dagen dat het bestaat als een watervijver. [16:23] Maar nu slaan zij op de vlucht. Blijf staan, blijf staan. Maar niemand keert zich om. Roof zilver, roof goud. Er komt geen einde aan de voorraad. De rijkdom en allerlei kostbare voorwerpen. [16:37] Leeg. Leeggeplunderd, verwoest. Het hart smelt weg en de knieën knikken. Pijnscheuten zijn in al de lendenen. En de gezichten van hen alle verschieten van kleur. [16:49] Waar is nu de verblijfplaats van de leeuwen? De open plaats voor de jonge leeuwen? Waar leeuw, leeuwin en leeuwenwelp rondgaan en niemand zijn schrik aanjaagt? De leeuw verscheurde genoeg voor zijn welpen. [17:02] En wurgde voor zijn lewinnen. Vulde zijn holen met prooi. Zijn verblijfplaatsen met het verscheurden. Zie, ik zal u, spreekt de heren van de leeggemachten. Ik zal haar strijdwagens in rook doen opgaan en verbranden. [17:17] En het zwaard zal uw jonge leeuwen verteren. Ik zal uw prooi uitroeien van de aarde. En de stem van uw gezanten zal niet meer gehoord worden. Tot zover de schriftlezing voor vanavond. [17:38] Nineveh en Assyrië waren het tien stammenrijk binnengevallen. Ze waren al menigmaal Juda binnengevallen. We zouden kunnen zeggen, ze waren tegen het volk van God. [17:52] Maar het is opvallend als je in vers 9 leest hoe dat begint. Dat er staat wat u ook bedenkt tegen de heren. Wat zij deden was eigenlijk gericht tegen dat volk. [18:05] Maar ten diepste was hun haten en afkeer niet tegen dat volk, maar tegen God. En toen ik dat las en ik dat tot me liet indringen. Toen moest ik denken aan een voorbeeld dat ik jaren geleden gehoord heb van Jan van Barneveld. [18:19] Die toen bij ons wel eens in de gemeente kwam spreken. Dat is het enige wat ik onthoud heb van wat hij toen doorgaf. Maar dat heeft al indruk op mij gemaakt. En hij zei eigenlijk dit. [18:30] Hij zegt, stel je nou eens voor, we hebben een meester. En die heeft een klas met leerlingen. En in die klas heeft hij een jongetje en dat is een lievelingetje. En hij trekt dat jongetje voor en de rest van de klasgenoten die weten dat. [18:45] En die haten eigenlijk op een afkeer van hun meester dat ze dat doen. Maar wat kunnen ze tegen de meester? Dus wat doen ze als dat jongetje dan tijdens het speelkortier buiten speelt? Dan geven ze het lievelingetje van de meester een pak rammel. [18:57] Ze geven hem een pak rammel om datgene wat ze eigenlijk haten in de meester. Hij kan er niks aan doen. Maar hun haat voor de meester wordt afgereageerd op het jongetje. [19:11] En eigenlijk wat hij zei was, zo gaat het eigenlijk ook als het gaat om het volk van Israël. Er is haat voor het volk van Israël. Maar ten diepste is dat een haat, ook al weet men het misschien niet precies dat dat zo is. [19:25] Maar ten diepste is het een haat voor de God van dat volk, voor de God van Israël. We vinden dat exact hetzelfde in het Nieuwe Testament. U moet maar eens lezen over het leven van Paulus in handelingen 8. [19:39] Hoe beschreven wordt wat Paulus deed toen hij Saulus was, voordat hij tot bekering kwam. Dan lezen we dat hij de gemeente verwoeste. Hij richtte zijn pijlen op de gemeente van de Heer Jezus Christus. [19:54] Volgelingen van Jezus. En dan kom je in hoofdstuk 9. En dan leest hij prachtige bekeringsgeschiedenis. Dat hij op weg is naar Damaskus. Dat hij verblind raakt. [20:05] En dan komt er een stem uit de hemel. En die stem die zegt, Saal, Saal, waarom vervolgt u mij? Hij vervolgde de gemeente. [20:16] Maar dat klopt. Maar de Heer zei, als je aan de gemeente komt, dan kom je aan mij. En datzelfde proef ik eigenlijk hier in dat negende vers van Nahum. [20:28] Jullie bedenken tegen Juda, jullie bedenken tegen Ezo, maar besef. Je bedenkt het tegen mij. En God zegt, er zal niet voor een tweede keer zo'n benauwdheid komen. [20:43] Ik maak er een vernietigend einde aan. Als je aan mijn volk komt, dan kom je aan mij. Als je aan mijn kinderen komt, dan kom je aan mij. [20:54] Vers 10 is beeldspraak. En je hebt wel gelezen dat we dat wat meer vinden in het boek Nahum. Er wordt gesproken over dorens die vervlochten zijn. [21:07] Over dorrenstoppels die volledig verteerd worden. Wat dat eigenlijk ons zegt, is dat de vernietiging, dat oordeel van God over Nineveh, in één keer zal gebeuren. [21:20] En dat het spoedig zal gebeuren. Ze zijn vervlochten als dorens. Het is één kluster geworden. En ze zijn als dorrenstoppels. Als je dorrenstoppels in een vuur gooit, dan is het boem. [21:33] Is het weg. Het oordeel is in één keer en spoedig. In het Hebraeus is er hier ook een woordspeling. Met de woorden vervlochten als dorens. [21:47] En het woord dronken. Vervlochten komt van het woord sebukim. En dronken is het woord sebuim. Er is maar één letter. [22:00] Dronkenschap. Dronken als dronkaarts. Interessant dat dat genoemd wordt. In mijn studie, en ik moet eerlijk zeggen dat ik dat van tevoren niet wist, kwam ik tot de ontdekking dat er in de geschiedenis heel veel dingen geschreven zijn over het Assyrische Rijk. [22:18] Wat het Assyrische Rijk zelf had opgetekend. Wat ze zelf voor afbeeldingen hadden gemaakt. Maar ook wat in de loop der jaren daarna door geschiedkundigen opgetekend was. [22:29] En natuurlijk moeten we daar altijd een mate van voorzichtigheid bij hebben. Omdat het niet het niveau van de Bijbel heeft als het geïnspireerde woord van God. Maar het is opvallend hoeveel dingen we in naum lezen die bevestigd worden door de geschiedenis. [22:44] Zo las ik over een Griekse historicus die leefde zo'n vijftig jaar plus minus voor Christus. Diodorus van Sicilië. Die dit zei. [22:55] Dronkenschap. [23:11] Wanneer ga je drinken? Nou een van de momenten dat je gaat drinken is als je het niet meer ziet zitten. Interessante vraag die je zelf kan stellen. [23:24] Tussen twee haakjes. Is hoe weten we nu dat wat wij überhaupt lezen in de Bijbel waar is? Heeft u dat wel eens afgevraagd? Dat is een vraag die bij ons derikon regelmatig gesteld wordt door tieners. [23:39] En ook door jonge mensen. En soms ook al door kinderen. Die zeggen wij lezen uit de Bijbel. En u baseert alles op de Bijbel. Maar hoe weten we nou dat de Bijbel werkelijk het woord van God is? [23:52] Dat het het woord is wat God ons gegeven heeft. En dat het de waarheid is. Dat is natuurlijk een hele belangrijke vraag. Want als we niet die overtuiging hebben dat dat zo is. [24:03] Dan valt eigenlijk alles weg. En dan teken ik wel eens een streep op het bord. En dan vraag ik aan ze. Hoe lang is die streep? En dan zegt de een tien centimeter. Ander zegt vijftien. [24:14] Ander zegt twintig. En dan zeg ik. Nou hoe weten we nu hoe lang die streep werkelijk is? Ja dan moet u een lineaal eronder leggen. Dan leggen we er een lineaal onder. Of een meetlat. En dan komt het exacte getal. [24:26] Dat is wat het woord van God is. Ja maar hoe weten we dan. Dat de lineaal dat het woord van God waar is. Dat is een hele belangrijke vraag. En ik denk dat u het met me eens zou kunnen zijn. [24:37] Dat er niet iets is wat we kunnen doen. Een soort proeven in een laboratorium. Een soort wetenschappelijk experiment. Waarin we onomstotelijk aan iedereen. [24:48] Gelovig of ongeloof kunnen bewijzen. Dat de Bijbel het woord van God is. Ten diepste blijft ook dat een zaak van geloof. [25:01] Maar niet alleen dat. Een van de manieren waarop het bevestigd wordt. Is omdat we weten dat het waar is. Omdat het werkt in ons leven. Omdat we de kracht en de macht. [25:13] En het leven van het woord in ons dagelijks leven mogen ervaren. Er zijn heel veel andere redenen. Wist u dat de Bijbel geschreven is. Over een tijdspanne van 1600 jaar. [25:27] Door zo'n 40 verschillende schrijvers. Die leefden op drie verschillende continenten. Spraken in drie verschillende talen. En toch heeft de Bijbel één boodschap. [25:40] Hoe verklaren we dat? Denk aan de profetieën die in de Bijbel staan. Profecieën waar een deel van al vervuld is. En een deel nog vervuld zal worden. Maar de profetieën die uitgesproken zijn. [25:53] Die reeds vervuld zijn. Kunnen we verifiëren. En het is exact zoals de Bijbel het zei. En zo is het ook met de geschiedenis. [26:03] Of met de archeologie. Waarin opgravingen gedaan worden. Die het verhaal van de Bijbel bevestigen. En Nahum is een boek. Waar we dat heel vaak bij kunnen terugvinden. [26:15] Dat is geen bewijs. Zoals de wereld het gebruikt. Maar voor ons als gelovigen. Is het een extra bevestiging. Dat wat wij al weten in ons hart. [26:25] En weten op grond van wat God zelf gezegd heeft. En God die zegt niet alleen. Ik licht niet. Maar hij zegt zelfs in Hebreeën. Ik kan niet liegen. Dat Gods woord waar is. [26:37] En al die dingen bij elkaar. Maakt het zo duidelijk. Dat dit het woord van God is. Dat we mogen lezen. Waar we voor mogen buigen. Nahum zegt. [26:48] Jullie zullen straks zijn in de vee. Als dorens. Als dorenstoppels. Die in het vuur geworpen zullen worden. Vezelf zegt hij. Uit u is iemand voortgekomen. Die kwaad bedenkt tegen de heren. [27:01] Die het opnieuw. Een verderfelijke raadsman. Nou we weten niet precies waar hij over spreekt. Maar over het algemeen wordt er aangenomen. Dat hij hier spreekt over. [27:13] De laatste heerser van Assyrië. Op dat moment. Iemand die kwaad bedenkt tegen de heren. Maar die niet zal stand houden. En wat Nahum eigenlijk hier zegt. [27:26] En wat God tegen ons zegt. Is op het moment dat je in een arena treedt. En de heren God is je tegenstander. Dan verlies je altijd. [27:38] Je verliest altijd. En ook dat vinden we natuurlijk terug in de schrift. Momenten waarin mensen en waarin volken. Opgestaan zijn tegen de heren God. [27:50] En eigenlijk gezegd hebben. Wij zijn groter. Wij zijn sterker. En toen het overdag moest ik eigenlijk denken aan dat verhaal van David en Goliath. Grote Goliath en kleine David. [28:04] En als David dan uiteindelijk het moment aanbreekt. Dat hij met de vijf stenen op Goliath afgaat. En knul van zevende jaar oud. Dan zegt hij in 1 koningin 17 tegen hun. [28:15] Ik kom naar u toe in de naam van de heren van de lege machten. De God van de geleden van Israël. Die u gehoond heeft. U heeft de God van Israël getakt. [28:27] U heeft hem gehoond. U heeft hem uitgedaagd. U bent de arena ingegaan. En heeft gezegd. Kom maar op. En ik kom in zijn naam. En we weten allemaal hoe het afgelopen is. [28:38] Keer op keer in de Bijbel vind je dat wanneer mensen, wanneer natieën de arena intreden met God. Ze altijd verliezen. Zo was het ook met de satel. [28:49] Zo was het ook met de satel. Als u op wil zoeken het boek Jezaja. Hoofdstuk 14. Jezaja 14. [29:02] Dan vinden we daar een beschrijving van. Van de val van Satan. [29:18] Toen hij nog geen Satan was. En dan lezen we in vers 12. Hoe bent u uit de hemel gevallen, morgensterzoon van de dageraad. [29:29] U ligt geveld op de aarde. Overwinnaar over de heidevolken. En u zei in uw hart. Ik zal opstijgen naar de hemel. Tot boven God sterren zal ik mijn troon verheffen. [29:41] Ik zal zetelen op de berg van de ontmoeting aan de noordzijde. Ik zal opstijgen boven de wolkenhoogte. Ik zal mij gelijkstellen met de allerhoogste. Echter. [29:53] U bent in het rijk van de dood neergestort. In het diepst van de kuil. Ziet u hoe vaker staat. Ik zal. Ik zal. Ik zal. Ik zal opstijgen. [30:03] Vers 13. Ik zal mijn troon verheffen. Ik zal zetelen. Vers 14. Ik zal opstijgen boven de wolkenhoogte. Dit is de stem van iemand die wil zijn als God. [30:15] Ja hoger wil zijn dan God. En God zegt. U bent in het rijk van de dood neergestort. In het diepst van de kuil. Als u daarnaast. En je zei. 28 zou leggen. Vanaf vers 12. [30:26] Tot en met vers 17. Leeft u daar exact hetzelfde. Over de val van de Satan. En het oordeel van God. God zegt. Ik deel mijn eer met geen ander. Er is geen ruimte in de drie eenheid. [30:40] Voor nog een vierde. Persoon. Er is maar één God. En dat ben ik. En het moment dat wij ook in ons eigen leven. Denken dat de woorden van God. [30:51] Misschien voor iedereen gelden. Maar niet voor mij. Dat ik de uitzondering op de regel ben. Dan bereiden we ons voor. Op een enorme verrassing. Want God laat niet met zich spotten. [31:03] En hij is een geduldig God. En hij is een langmoedig God. En hij is een genade God. En hij wil ons vergeven van onze zonden. Wanneer wij onze zonden beleiden. Maar wanneer we in die arena met God gaan. [31:15] Zoals de verderfelijke raadsman uit Nahum 1 vers 11 dat deed. Kwaad bedacht tegen de heren. Dan zullen we het niet overleven. De heren zal overwinnen. [31:30] Gods volk haten. Is God haten. En Nineveh zal de prijs ervoor moeten betalen. Vers 12. Is een vers wat eigenlijk in twee delen uiteenvalt. [31:43] U hebt gezien misschien. Dat boven deze perikoop. Staat profetie over Juda en Nineveh. Want in dit stukje. Is er een. Zijn er een paar teksten. Waarin eigenlijk Nahum switcht. [31:54] Hij spreekt tot Nineveh. En dan opeens spreekt hij tot Juda. En in vers 12 vinden we die switch. Het eerste gedeelte van vers 12 gaat nog over Nineveh. [32:07] Zo zegt de heren. Al gaat het hun goed. En al zijn zij talrijk. Toch zullen zij worden weggeschoren. Hij zal voorbij gaan. Ik heb u wel vernederd. [32:19] Maar ik zal u niet meer vernederen. Nu dan. Ik zal zijn juk van uw stuk breken. En uw banden verscheuren. Dat stukje. Zijn de woorden van God. [32:30] De woorden van troost. Woorden van Nahum. Aan zijn kinderen. Ik heb u wel vernederd. Maar ik zal u niet meer vernederen. Ik zal het juk van uw stuk breken. [32:43] En uw banden verscheuren. Maar dat eerste gedeelte. Gaat duidelijk over Nineveh. Al gaat het hun goed. En al zijn zij talrijk. Al zijn zij op het hoogtepunt van hun macht. [32:57] Al denken zij dat ze zich alles kunnen veroorloven. Toch zullen zij worden weggeschoren. Hij zal voorbij gaan. De geschiedenis vertelt ons. Dat na de val van Nineveh. [33:08] In het Assyrische Rijk. Er een heel klein overblijfsel was van het leger. En een heel klein overblijfsel was van het politieke leiderschap. Die eigenlijk niet het bijltje erbij neer wilde leggen. [33:22] En zij probeerden nog een aantal jaren dat rijk nieuw leven in te blazen. Maar drie jaar later werden ze definitief verslagen. En verdween het Assyrische Rijk van het wereldtoneel. [33:34] Nineveh was bekend uit de Bijbel. Maar pas in 1842 werden de overblijfselen van Nineveh door de archeologen ontdekt. Weggeschoren. [33:46] Voorbijgegaan. Een grote machtige indrukwekkende stad. Die angst inboezende. Voor vele volken. Zag eruit alsof het er nooit was geweest. [33:58] God zegt tegen Juda. Ik heb u wel vernederd. Maar ik zal u niet meer vernederen. Dat juk van Assyrië. [34:11] De banden van Assyrië. Ik zal het stuk breken. Ik zal het verscheuren. Juda betaalde schatting aan Assyrië. We vinden dat onder andere in 2 Koningen 18. [34:25] Een van de koningen. Manasse. Werd in ballingschap weggevoerd. En daar zou met de vernietiging van Assyrië. Een einde aan komen. [34:38] Ik ben getroffen door wat daar staat. In het twaalfde vers. Ik heb u wel vernederd. Maar ik zal u niet meer vernederen. De Heer spreekt tot zijn volk. [34:50] En zegt. Ik heb u vernederd. Dat is een wonderlijke gedachte. Dat God. De Assyriës. En de toren van de Assyriës. [35:00] Gebruikte. In zijn plan. Voor zijn volk. Je moet voor uzelf maar eens lezen. Jezaaie hoofdstuk 10. [35:12] In Jezaaie hoofdstuk 10. En vindt u uitgebreider staan. Een verslag van hoe de Heer God Assyrië gebruikte. Om zijn volk. [35:23] Terug te winnen voor zichzelf. Om zijn volk. Te corrigeren. Te tuchtigen. Dat afgedwaald was van hem. Dat de afgouden was achterna gegaan. [35:34] En dat God ruimte gaf. Aan het Assyrische leger. Om het land eigenlijk te tarten. Met als verlangen. En als doel. Dat ze daardoor terug zouden keren. [35:44] Tot hem. Hij noemt Assyrië daar. Een roede. Een stok. Een bijl. Een zaag. God gebruikte het kwaad. [35:57] In het hart van de Assyriës. Terwille van zijn volk. Dat is eigenlijk. Denk ik wat Psalm 76 vers 10. Zegt. Waar we lezen. [36:07] De woede van mensen. Zal u. Tot lof zijn. God gebruikte. Het kwade. In het hart van de Assyriës. Hun verlangen was. [36:19] Om het volk. Te vernietigen. Maar ze beseften niet. Dat ze. In hun verlangen. Om het volk. Te vernietigen. Een werktuig. Waren in Gods hand. Om zijn volk. [36:31] Te tuchtigen. Tot op het moment. Dat ze te ver gingen. En toen zei God. Nu is het genoeg. En nu komt er oordeel. Over jullie. Over datgene. Wat jullie gedaan hebben. [36:42] God. Gebruikte. De Assyriës. Hij vernederde. Zijn eigen volk. Niet om hun te vernederen. [36:52] En hun klein te laten voelen. Maar om hem terug te winnen tot zichzelf. Hij is die naïverige God. Die weet wat het beste is. Voor zijn kinderen. En ik wil vanavond. [37:04] Hier heel even parkeren. En twee gedachten met u delen. Die naar mijn mening. Daaruit voortkomen. Die ook van toepassing zijn op ons leven. Vandaag de dag. [37:15] Als kinderen van God. En als gemeente van de Heer Jezus. En de eerste is. In lijn met wat we hier gelezen hebben. Is dat de Heer God. Zijn kinderen. [37:27] Corrigeert. En wil ik met u een heel bekend stukje lezen. Uit Hebraïe 12. Hebraïe hoofdstuk 12. Ik weet dat het zijn bekende woorden. [37:38] Maar ik heb het toch op mijn hart. Om het met u te lezen. Hebraïe hoofdstuk 12. Vanaf vers 5. [37:56] En u bent de vermaning vergeten. Waarmee u als kinderen wordt aangesproken. [38:08] Mijn zoon. Acht de bestraffing van de Heer niet gering. En bezwijkt niet als u door hem terecht gewezen wordt. Want de Heer bestraft wie hij lief heeft. [38:20] En hij geest op iedere zoon die hij aanneemt. Als u bestraffing verdraagt. Behandelt God u als kinderen. Want welk kind is er dat niet door zijn vader bestraft wordt. [38:32] Maar als u zonder bestraffing bent. Waar allen deel aan hebben gekregen bent u bastaden. En geen kinderen. En verder hadden wij onze aardse vaders als opvoeders. [38:43] En we hadden ontzag voor hen. Zullen wij ons dan niet veel meer onderwerpen aan de vader van de geesten en leven. Want zij hebben ons wel voor een korte tijd na het hun goed dacht bestraft. [38:54] Maar hij doet dat tot ons nut. Al dat wij deel krijgen aan zijn heiligheid. En elke bestraffing schijnt op het moment zelf wel geen reden tot blijdschap te zijn. Maar tot droefheid. [39:05] Maar later geeft zij hun die erdoor geoefend zijn een vreedzame vrucht van gerechtigheid. De tuchtiging en de correctie van de Heer in ons leven. [39:16] Is een uiting van zijn liefde voor ons. Het is gezien in vers 6. De Heer bestraft wie hij lief heeft. En dat doet pijn broeders en zusters. [39:28] Wanneer we het snoeien van God in ervaren in ons leven. Wanneer we de corrigerende hand van God in ons leven ervaren. Dat doet pijn. Maar het is een teken van zijn liefde. [39:40] Het is een teken van het kind zijn van God. Vers 8 zegt. Als u zonder bestraffing bent. Bent u bastaarden. En geen kinderen. [39:52] Stel u gisteren. Ik heb een dochter van 10. Als mijn dochter Hanna de straat zou oversteken. En er zou een vrachtwagen aankomen. En ik zie dat. En zij ziet dat niet. En ik ren naar haar toe. [40:04] En ik grijp haar vast. En ik sleur haar over de weg naar de stoep. En vlak daarnaast. Ze heeft een vrachtwagen voorbij. En mijn dochter huilt. En ze kijkt mij in de ogen. [40:14] Zegt papa waarom doet u dat? Waarom doet u mij zeer? Waarom doet u mij pijn? Kijk naar mijn wonden. Dan zou ik in feite kunnen zeggen. Ik heb het gedaan. [40:26] Wat ik van je hou. Ik heb je pijn gedaan. Omdat ik je lief heb. Omdat ik je beschermen en bewaren wil. Van dat grote gevaar wat er aankwam. [40:36] Waar jij je niet van bewust bent. Vers 10 zegt. Dat het voor ons tot nut is. Het is goed voor ons. We hebben het nodig. We ervaren dat niet altijd op het moment zelf. [40:46] Maar dat brengt voort volgens vers 11. De vrucht van de gerechtigheid. Maar het doet pijn. Dat doen ze zusters. Het is niet de pijn van het mes van een misdadiger. [41:00] Dat kan pijn doen. Maar een misdadiger gebruikt een mes. Om te vernietigen. Om kapot te maken. Om te beschadigen. Om te doden. Het is het mes van een chirurg. [41:12] Die ook pijn doet. Die ook snijdt. Maar die dat doet met beleid. En doet met een doel. En dat is ons beter maken. Beiden doet pijn. [41:25] Beiden is een object waarmee je snijdt. En waarmee je kan steken. Maar het gaat er helemaal om in wiens hand ligt dat object. Wat is het doel van de pijn. En wij hebben een hemelse vader. [41:38] Die altijd het beste met ons voor heeft. Zo mooi hoe ook Hebreën zegt. Dat wij als vaders. Als wij als vaders ook. Naar beste weten. [41:50] Onze kinderen hebben opgevoed. En dat ook misschien na beste weten. Hun gecorrigeerd hebben. Maar al ons beste weten. Is onvolmaakt geweest. Maar onze hemelse vader is. [42:02] Volmaakt. Hij corrigeert ons. Hij tuchtigt ons. En zoals hij dat deed in het boek. Na hem. Om zijn volk eigenlijk weer terug te winnen voor zichzelf. En hij daar de Assyriërs voor gebruikte. [42:15] Zo doet hij dat ook in ons leven. Dat is één gedachte die ik met u wil delen. En de tweede is dit. En dan zoom ik een klein beetje verder uit. Was wel een hele belangrijke gedachte om mee te nemen vanavond. [42:31] En dat is dit. God gebruikt alles in zijn plan. Hij gebruikte de Assyriërs. [42:43] Die een haat koesterde ter diepste van God. Maar horizontaal gezien naar het volk van God. En God gebruikt de toren van de Assyriërs. In zijn plan om zijn volk te bereiken. [42:56] En uitzoomend zeg ik u. De Bijbel laat ons zien dat God alles gebruikt. Om zijn plan te volvoeren. Theologisch gezien noemen we dat. De voorzienigheid van God. [43:09] Dat kunnen we misschien heel eenvoudig zo leggen. Er is een menselijke lijn. Dat is de lijn waarop u en ik ons bevinden. Dat zijn de keuzen die wij maken in ons leven. [43:21] En de consequenties die onze keuze dragen. Dat zijn de gevolgen van de keuze die andere mensen maken voor ons leven. Waarin dingen gebeuren die prachtig zijn. [43:32] Die heerlijk zijn. Waar we van genieten en waar we God voor danken. Maar waarin ook dingen voorkomen waarvan we weten dat het gaat dwars in tegen alles wat God wil. Wat hij goed vindt. [43:44] Wat hij mooi vindt. Wat hij mooi vindt. Omdat we het zelf doen. Of omdat het ons aangedaan wordt. Dat is een menselijke lijn. Tegelijkertijd is het een goddelijke lijn. [43:57] En die goddelijke lijn zegt. Ik heb een plan. Dat is een meesterplan. Dat is een overkoepelend plan. Voor deze wereld. Voor mijn polk. Voor mijn volk. [44:08] Voor de gemeente. Voor mijn kinderen. En geen van die plannen. Wat moet ik met de woorden van Job zeggen. Zullen vereideld worden. Job 42 vers 2. [44:21] En God is zo groot. Zo enorm groot. Dat hij in dat grote plan. Wat hij voor ogen heeft. Ook de dingen. [44:33] Die hier. Op de menselijke lijn. Plaatsvinden. Gebruikt. De Heere God bereikt nooit. De moment. Dat hij. A. Verrast wordt. Door wat er gebeurt. [44:44] Hier op deze aarde. Dan wel. Dat hij zich afvraagt. Ja. Dat is geloof toch. Wat anders dan ik had gedacht. Hoe moet ik dat nou weer. Een draai geven. Zodat het op de een of andere manier. [44:56] Toch niet tegenhoudt. Wat ik eigenlijk van plan was. Om te doen. God is zo groot. En zo hoog. En zo verheven. En zo almachtig. En al wetend. Dat hij alles. [45:08] Alles. Wat hier gebeurt. Een onderdeel laat zijn. Van zijn plan. En dat is een geweldige waarheid. En tegelijkertijd. Een groot mysterie. [45:19] Wat soms lastig voor ons is. Omdat hier op deze menselijke lijn. Dingen gebeuren. Die wij heel moeilijk kunnen vreemdselvigen. Met de God die we lief hebben. Ik heb een paar weken geleden. [45:32] Een begravingsdienst geleid. Waar een vrouwtje van 41 hebben begraven. Blind. Diabetes patiënt. Nieren functioneerden niet. [45:45] Reuma. Nog een paar dingen vergeten. Zeven jaar geleden ontmoeten ze. Of langer ontmoeten ze. Een jonge man. [45:55] Getrouwd. Hij is zeer slechtziend. Zeven geweldige jaren met elkaar gehad. Totdat ik op een vrijdagmorgen gebeld werd. En er gezegd werd. [46:06] Wil je naar het ziekenhuis komen? Ze is overleden. Dan kom je naar het ziekenhuis. En dan tref je een man. Zo vol verdriet. Het snijdt je door je ziel. En je weet. [46:18] Ze is in de rente aan het leven. En sterven. Maar waarom nu? En waarom hij? Of ik denk aan een stel dat in de bediening stond. [46:28] En geweldige bediening hadden. En de vrouw wordt ziek. Kanker. Ze sterft. En als gezin zoeken ze God. [46:41] En ze komen bij elkaar. En ze gaan er doorheen. En de vader hertrouwt. En alles is goed. Ze hebben het verwerkt. En de vader wordt ziek. [46:51] Kanker. En sterft. Dat zijn die dingen die mensen gedaan hebben. Of die hun aangedaan worden. Maar die wel een onderdeel zijn. Van die aardse. [47:03] Die menselijke lijn. En hoe vereenzelvigen we dat dan. Met een God. Die zeg ik op een plan. En dat past in mijn plan. Want dat vraagt soms geloof. [47:15] Veel geloof. De voorzienigheid van God. Ik wil met u het boek Handelingen opzoeken. Dan vindt u een klassiek voorbeeld. [47:27] Het voorbeeld. Van hoe de Heere God. Dwars door alles wat er gebeurt. Zijn plan volvoert. [47:40] Handelingen 2. De toespraak van Peters op de Pinksterdag. [47:51] En dan zegt hij in vers 23. Deze Jezus. Die overeenkomstig het vastgestelde raadsbesluit. En de voorkennis van God overgegeven is. [48:03] Hebt u gevangen genomen. En door de handen van onrechtvaardig aan het kruis gespijkerd. En gedood. Christus is gestorven van het kruis van Golgotha. Door handen van onrechtvaardige mensen. [48:16] Hij is vastgespijkerd. Hij is gedood. Dit is de grootste misdaad die ooit gepleegd is. De onschuldige volmaakte zoon van God. [48:28] Wordt aan een kruis genageld. Door onrechtvaardige mensen. Dat is de menselijke lijn. Wat ze deden was absoluut tegen alles wat God geboden heeft. En tegelijkertijd lezen we aan het begin van de tekst. [48:42] Deze Jezus. Die overeenkomstig het vastgestelde raadsbesluit. En de voorkennis van God overgegeven is. Het is hartstikke fout wat daar gebeurde. [48:54] En toch heeft God dat zo gemaakt. Geleid gestuurd als een onderdeel van zijn plan. U vindt hetzelfde in het vierde hoofdstuk. [49:05] In vers 27 en vers 28. Want in waarheid tegen uw heilig kind Jezus die u gezalfd hebt. Zijn Herodes en Pontius Pilatus samen met de heidenen en de volken van Izzel bijeengekomen. [49:21] Om alles te doen wat uw hand en uw raadsbesluit van tevoren bepaalt had dat er gebeuren zou. Deze mensen waren volledig verantwoordelijk voor wat ze deden. [49:33] Ze zondigden. Jezus zegt aan het kruisvader vergeef het hen want ze weten niet wat ze doen. En tegelijkertijd was een onderdeel van Gods plan. Dat is een mysterie broeders en zusters. [49:46] God is de enige die met een kromme stok een rechte slag kan maken. Altijd een goede vraag die je zelf kan stellen. Wie is uiteindelijk verantwoordelijk dat de Heer Jezus Christus aan het kruis genageld wordt? [49:59] Sommige mensen zeggen de Romeinen. Ze hebben terecht. Ze hebben daarin gelijk. Zij waren degene die de executeurs waren. Sommigen zeggen het waren de Joden. En ze hebben gelijk. [50:10] Zij waren degene die riepen kruizig hem, kruizig hem. Sommigen zeggen wij waren het. Wij hebben niet persoonlijk de spijkers genomen en in zijn voeten en in zijn handen geslagen. [50:24] Maar hij stierf voor mij. Het zijn mijn zonden waardoor hij aan het kruis moest gaan. En ze hebben gelijk. Maar als u nog verder nadenkt. Dan kom je op dat geweldige hoofdstuk in Jezaaie hoofdstuk 53. [50:38] Waar staat het behaagde de Heere hem te verbreizelen. God gebruikt alles in zijn plan. [50:52] Hij gebruikte de Assyriërs om zijn volk terug te winnen tot zichzelf. En alles in ons leven, hoe moeilijk en mysterieus het soms ook voor ons is. [51:04] Kan en wil en zal God gebruiken. Zijn plannen zullen niet vereideld worden. Dat is een troost broeders en zusters. Dat is een troost. [51:16] Van onderaf zien we dat altijd niet. Daar hebben we de ogen van geloof voor nodig. Maar van Gods perspectief is er, zoals het Engels zegt, is er rhyme and reason. [51:31] Als u nog nooit in het Corrie ten Boomhuis bent geweest in Haarlem. Dan moet u zorgen dat u daar een keer naartoe gaat. Ik ben een paar keer in het Anne Frankhuis geweest. Ik ben een paar keer in het Corrie ten Boomhuis geweest. [51:44] Als ik aan het Frankhuis binnen ging en ik liep naar buiten. Dan was dat een leeg gevoel. Wat kunnen we als mensen elkaar aandoen? In Corrie ten Boomhuis hoor je ook de verhalen van wat er allemaal gebeurd is. [51:58] Maar er is hoop. Daar wordt het evangelie verteld. Prachtig. Daarin die woonkamer waar Corrie ook gezeten heeft. En u kent waarschijnlijk de illustratie die Corrie jarenlang gebruikt heeft. [52:09] En hij hangt daar nog steeds. In de eetkamer van dat bandkleed. Wat aan de voorkant een prachtig plaatje is van een hele mooie kroon. [52:20] En dan draaiden ze dat om. En aan de achterkant is er een wanboel. Met allemaal draden en knopen. En je kan er geen enkel patroon in terugzien. En haar illustratie was dat is hoe wij vaak het leven zien. [52:32] We zien niet waarom dit daar is. Maar eenmaal als we bij hem zijn. Zullen we het omdraaien. Dan zien we. Dat God iets moois gemaakt heeft. [52:43] Wat vraagt om geloof broeders en zusters. We terug gaan naar Nahum. We gaan naar het veertiende vers. Spreekt God opnieuw tot Nineveh. Uw naam zal zich niet meer voorplanten. [52:57] Uit het huis van uw God zal ik de gesneden en gegoten beelden uitroeien. Ik zal uw graf toebereiden. Want u bent verachtelijk. Totale vernietiging. Vernietiging van de tempels. [53:08] Vernietiging van de afgoden. En dan in vers 15 weer een woord van troost voor Juda. Zie op de bergen. De voeten van hem die het goede boodschapt. Die vrede laat horen. [53:20] Vier uw feestdagen Juda. Kom uw gelofte na. Want de verderfelijke man zal voortaan niet meer door u heen trekken. Hij is helemaal uitgeroeid. U kunt misschien denken aan de woorden die Paulus zegt in Romeinen 10 vers 15. [53:34] Waar hij ook spreekt over. Hoe liefelijk zijn op de bergen de voeten van hem die het goede boodschapt. Hier is het nieuws van de vrede en van de rust voor Juda. [53:45] Omdat Assyrië, omdat Nineveh verslaagd is. In Romeinen gaat het om de vrede die ons de onze wordt. Door het goede nieuws van Christus. Het goede nieuws van de vergeving. [53:59] Als je leest over de verderfelijke man. Dan gaan mijn gedachten ook naar de persoon die beschreven wordt in het Nieuwe Testament als de antichrist. Als degene die de zoon des verderfs genoemd wordt. [54:12] In 2 Thessalonians 2 vers 3. Die ook haat heeft voor Israël. Die een verbond sluit met Israël. Maar dat halverwege de grote verdrukking verbreekt. [54:23] Die zichzelf zal zetten in de tempel en zichzelf zal laten aanbidden als God. Ook van hem wordt gezegd. Hij zal helemaal uitgeroeid worden. In de poel de schuurs. Zie op de bergen de voeten van hem die het goede boodschapt. [54:41] Ik hoop dat u daar vol van bent, broeders en zusters. Vol van de troost die er is voor deze wereld. Als men hun vertrouwen stelt op de Heer en zijn God. En de vraag die ik ook vanavond bij u neer wil leggen. [54:54] Is mag hij u daarvoor inschakelen? Ik heb een tijdje geleden iets van iemand gehoord dat me altijd bij is gebleven. Hij zei het gaat eigenlijk in ons leven om de drie B's. [55:05] De eerste is de B van bereikbaar. Ben je bereikbaar voor God? Kan God tot je spreken? Ben je bereikbaar voor God doordat je zegt heren hier ben ik. [55:16] Dit is mijn leven. Ik ben misschien 18 of 48 of 88. Dit zijn mijn mogelijkheden. Dit zijn mijn beperkingen. Maar ik wil zo dicht bij u leven dat ik uw stem versta. [55:28] Om een onderdeel te zijn van uw grote plan in deze wereld. Bent u bereikbaar? Ten tweede is bent u beschikbaar? Mag God een beroep op u doen? Mag hij u inschakelen in zijn koninkrijk? [55:40] Of bent u op het moment aangekomen dat u zegt. Nou ik heb eigenlijk wel genoeg gedaan. En het derde is bent u bruikbaar. Bereikbaar? [55:51] Dat komt wanneer we dicht leven bij God in gemeenschap met hem. Beschikbaar wanneer we zeggen heren hier ben ik. Mijn leven is niet van mezelf. Het is van u. En ik kan u verzekeren bedoelens en zusters. [56:02] Als dat de roep van uw hart is. Als u dat zegt tegen de Heerde God. Dan gaat de Heerde daarop inkomen. Die gaat daar antwoord op geven. Bent u bruikbaar? God vraagt geen volmaakte mensen. [56:14] Lees maar in de Bijbel. Ze markeerden van alles. God kiest juist zwakke mensen uit. Omdat hij daarin zijn kracht kan laten zien. Mensen die het allemaal op een rijtje hebben. Mensen die denken dat ze het zelf wel kunnen. [56:25] Die staan het werk van God in de weg. Het gaat om hun. Zoals de twee vrouwen zeiden toen ze naar een dienst waren geweest. Van de gemeente waar Charles Spurgeon sprak. En ze waren in de ochtenddienst geweest. [56:37] En daar was een andere predikant. En ze gingen naar huis en zeiden tegen elkaar. Wat een geweldige spreker. Wat een geweldige prediker. En toen s'avonds gingen ze weer naar de kerk. En toen sprak Spurgeon. [56:49] En toen gingen ze naar huis en zeiden ze tegen elkaar. Wat een geweldige Heer. Dat is de verschil broeders en zusters. Met u bereikbaar. Met u beschikbaar. Met u bereikbaar. Nahum 2. [57:01] Vertelt ons eigenlijk. Het verhaal van de daadwerkelijke ondergang van Nineveh. Maar hoofdstuk 1. Wat nog algemeen is. Gaat hoofdstuk 2 en 3. Focus op de ondergang van Nineveh. [57:13] Het wordt specifiek. De toon verandert ook. Hoofdstuk 1. Is het nog wat afstandelijk. Wordt het kalm beschreven. Dit is wat er gaat gebeuren. Maar als je het tweede hoofdstuk leest. [57:24] Dan wordt de toon emotioneel. We weten uit de geschiedenis wat er gebeurde. In het jaar 612 voor Christus. Was er een coalitie van de Mede en de Babyloniërs. [57:35] Die Nineveh belegde. En binnen drie maanden viel de stad. Ze trokken de stad in. Ze plunderden de stad. Ze maakten de stad met de grond gelijk. De koning nam zijn vrouwen. [57:49] Zijn bijvrouwen. En ze pleegden zelfmoord op de brandstapel. Dat is wat de geschiedenis ons vertelt. En als je Naam 2 en 3 leest. Dan zie je hoe dat naadloos aansluit. [58:00] Bij datgene wat Naam in dit boek. Al profiteert. Laten we het met elkaar bekijken. De verstrooier trekt tegen u op. Bewaak de vesting. [58:12] Houd de weg in het oog. Sterk de lendenen. Zet al uw kracht in. De verstrooier. Dat lekker betekenis. Is hij die de boel in stukken slaat. [58:23] Dat is die coalitie. En dan komen er vier staccato woorden. Bewaak de vesting. Houd de weg in het oog. Sterk de lendenen. Zet al uw kracht in. [58:34] En de commentatoren zijn het niet helemaal over eens. Is dat nu een bewaker op de muur. Die ziet dat het volk. Dat de coalitie aankomt. En die roept deze dingen. Om de zaak te beschermen. [58:47] Of is het misschien Nahum. Die met wat sarcasme zegt. Bewaak de vesting. Houd de weg. Weten er dat het straks geen enkele zin zou hebben. Dat komen we in de Bijbel wel tegen. [58:59] Weet u nog het verhaal van Elie op de karmel. Als de profeten. Proberen. Om vuur uit de hemel te vragen. En er gebeurt maar niks. Met alles wat ze doen. Het snijden. En het roepen. [59:09] En het dansen. Dan zegt Elie. Ja. Misschien is je God in gedachten. Misschien is hij afgezonderd. Of misschien is je op reis. En misschien moet je harder roepen. Een beetje sarcastische ondertoon. [59:22] Is dat wat er speelt? We weten het niet. We weten wel dat de stem van God. Boven het lawaai uitklinkt. In vers 2. Voor zeker de Heer zal de glorie van Jacob herstellen. [59:33] Zoals de glorie van Israël. Hij belooft herstel. Hij belooft herstel voor Jacob. Het algemeen wordt aangenomen dat hiermee met Jacob Judah bedoeld wordt. [59:45] En de glorie van Israël. Zowel het 2 als het 10 stammenrijk. En omdat dat volledig herstel tot op de dag van vandaag nog niet plaatsgevonden heeft. [59:57] We weten dat uiteindelijk dat pas vervuld zal worden. Na de wederkomst van Christus. En het duizendjarig vrederijk. Waar het totale herstel van Israël zichtbaar zal zijn. En dan vanaf vers 3 worden we eigenlijk meegenomen in de aanval die ingezet wordt. [60:14] Soldaten die aanvallen. Hun schilder worden beschreven in vers 3. Ze zijn rood geverfd. Ze zijn in karmozijnrood gekleed. Rood geschilderd. [60:25] Of rood van het bloed. In ieder geval een indrukwekkend gezicht. We lezen in vers 3b en vers 4 over de strijdwagens die schitteren. Misschien in het zondicht. [60:37] En die met grote snelheid over de straten en over de pleinen schieten. We lezen over de lands in het derde vers. Die geschud worden. Of die gezwaaid worden. En dan staat er in vers 5. [60:51] Hij denkt aan zijn machtigen. Struikelen zullen zij op hun wegen. Zij haasten zich naar haar muur. En het stormbakdak wordt gereed gemaakt. Opnieuw de vraag. Gaat dit over de leider van die nevee? [61:04] Die zijn mensen, zijn troepen nog oproept. Om nog voor een laatste keer de verdedigingswal in te zetten. Of is het opnieuw de hij zoals hij aan het begin van het hoofdstuk genoemd wordt. [61:15] De coalitie. De leiders van de coalitie. Die tegen zijn eigen troepen eigenlijk moet zeggen. Jongens rustig aan. Die zo ijverig zijn. Dat ze bijna struikelen over hun eigen voeten. [61:29] Ze haasten zich naar de muur. Ze kunnen bijna niet wachten om het de stad in te nemen. Een stormdak dat gereed wordt gemaakt. Een soort schuddak was dat. Wat beveiliging bood tegen peilen en tegen speren. [61:42] En allerlei andere objecten. Die vanaf de muur naar beneden geworpen zouden worden. En dan vanaf vers 6 tot en met 9. Lezen we over de val. En het geplunder. [61:52] Van Nineveh. En eigenlijk worden we door Naum gewoon meegenomen. De stad in. De poorten van de rivieren worden open gedaan. Het paleis smelt weg. [62:05] Dit staat vast. Ze wordt ontbloot. Ze wordt opgebracht. Terwijl haar slavinnen klagen. Zoals het koeren van duiven. Terwijl ze zich op de borst slaan. [62:15] De poorten van de rivieren worden open gedaan. Wat wordt daarmee bedoeld? We weten dat Nineveh een stad was waarom heel veel water was. [62:27] Ze hadden slotgracht die ze om de stad hadden gebouwd. Het lag aan de rivieren Tigris. We weten ook dat er in ieder geval één rivier was. En waarschijnlijk meer. [62:38] Die door de stad heen stroomde. En dat aan de noordkant van de stad. In de rivieren. Een aantal dammen waren gemaakt. Er zijn sporen gevonden. [62:48] Van die dammen. Bij opgravingen. En dat die dammen gemaakt waren. Om de gang. En ook de hoeveelheid water. Die door de rivier de stad in en uit ging. Om die te kunnen reguleren. [63:00] En wat er zeer waarschijnlijk gebeurde. Is dat toen de Babyloniërs. Samen. Eigenlijk die stad binnentrokken. Dat ze die dammen eigenlijk gesloten hebben. [63:12] Waardoor er een enorme opeenhoping van water is geweest. En dat ze na verloop van tijd die dammen weer hebben opengezet. En dat het water met grote snelheid door de straten heen schoot. Over de pleinen heen. [63:24] En dat het de muren eigenlijk zo omver geworpen heeft. Opengezette dammen. En water dat stuitte tegen de stad. Tegen de muren. [63:35] En tegen de gebouwen. En dan breekt in de stad Nineveh. De helfts. De slavinnen gaan klagen. Ze slaan zich op de borst als een teken van rouw. [63:46] Ze klinken als koerende duiven. Die maar blijven doorgaan. En doorgaan. En doorgaan. De opperbevelhebbers vers 8 roepen. Blijf staan. Blijf staan. Maar iedereen slaat op de vlucht. [63:58] Dit is wat Nahum ziet in zijn visioen. Dit is geen geschiedbeschrijving. Dit is wat er staat te gebeuren. En wat er daadwerkelijk gebeurde. Met Nineveh in het jaar 612 voor Christus. [64:09] We zien wat er staat in vers 7a. Dit staat vast. De NBG zegt. Het is beslist. Door wie? Door Nahum? [64:21] Nee. Door de Assyriërs? Nee. Door de Babyloniërs en de Mede? Nee. Door God. God had het bepaald. God was geduldig geweest. [64:33] Maar dat moment brak aan dat het oordeel van God kwam. En dan het geplunder. Nineveh is een rijke stad. In een van de geschriften van de Heersters van Assyrië. [64:45] Noemt hij een lijst van alle in beslag genomen zaken. Die hij op zijn plundertochten naar binnen heeft gehaald. Maar liefst 27 keer wordt daar gesproken over grote hoeveelheden zilver. [64:58] En grote hoeveelheden goud. En wat lezen we in vers 9? Als het leger binnentreedt roepen ze roof zilver, roof goud. [65:09] Een oneindige voorraad aan rijkdom en allerlei kostbare voorwerpen. Maar hun rijkdom kon Nineveh niet behouden. Het oordeel van God stond vast. [65:24] En dan eindigt het tweede hoofdstuk. Vanaf vers 10 tot en met vers 12. Met wat mensen wel genoemd hebben een lied. Een honend lied over de vernietiging van Nineveh. [65:36] Datgene wat zij deden met andere volken wordt nu aan hun gedaan. Zij waren degenen die plunderden. Zij waren degenen die verwoesten. [65:49] En nu is het leeg. Leeg geplunderd en verwoest. In vers 11 en vers 12 wordt er gesproken over leeuwen. De leeuwen. De leeuw. En u kan dat zien als u in musea kijkt naar objectenafbeeldingen van Assyrische rijken. [66:06] U werd heel vaak door Assyriërs als symbool gebruikt. Ze noemden zichzelf de leeuwen. Ze werkten als leeuwen. Verslindend. Een van de heersers zegt. [66:17] Ik raasde als een leeuw. Leeuwen die een plek hadden waar ze hun buit konden opruimen. En nu overkwam hun precies hetzelfde. [66:32] De rollen zijn omgedraaid. De leeuw is verslagen. En dan vers 13. God is opnieuw aan het woord. Hij heeft het slotakkoord. [66:43] En zegt. Zie. Ik zal u. Spreekt de heren van de legermachten. Ik zal als strijdwagens in rook doen opgaan. En verbranden. [66:54] En het zwaard zal uw jonge leeuwen verteren. Ik zal uw prooi uitroeien van de aarde. En de stem van uw gezanten. Zal niet meer gehoord worden. [67:06] Zie. Ik zal u. De zussers de Bijbel zegt heel duidelijk. Dat God geen behagen heeft. In de dood van de goddelozen. Ik vind dat in Ezekiel 33 vers 11. [67:19] Maar hij laat niet met zich spotten. Hij deelt zijn ing met geen ander. Hebreeu 10 vers 31 zegt. Vreselijk is het. Te vallen in de handen van de levende God. [67:32] Zie. Ik zal u. Andere vertalingen zeggen. Zie. Ik ben tegen. Wat een vreselijk ding is dat. [67:45] Om tegenover God te staan. Wat een zegen is het. Om in God en in zijn Zoon Christus. Een Heer. Een Heiland. Een vriend te hebben. [67:58] Wat verschrikkelijk is het. Als hij niet een vriend is. Maar een vijand. Zie. Ik zal u. Zie. Ik ben tegen u. [68:10] Weet u wat nou het mooie is. Dat als we Gods kinderen zijn. Dat God tegen ons precies het tegenovergestelde zegt. Hij zegt tegen ons. Ik ben voor u. [68:20] En daar wil ik met u naartoe als afsluiting. Romeinen 8. Naam die beschreven heeft. [68:34] Dat God niet alleen maar een God is van woorden. Maar ook een God van daden. Die beschreven heeft. Hoe Nineveh. Binnengetrokken. Vernietigd zal worden. En er niets meer van overblijft. [68:47] Omdat God tegen hem was. Maar tegen ons als Gods kinderen. Zegt hij in Romeinen 8 vers 31. Wat zullen wij dan over deze dingen zeggen. [69:00] Als God voor ons is. Wie zal tegen ons zijn. Hoe zal hij. Die zelfs zijn eigen zoon niet gespaard. Maar voor ons allen overgegeven heeft. [69:11] Ons ook met hem. Niet alle dingen schenken. Hij is voor ons. Hij heeft ons lief. Hij heeft het beste met ons voor. Ja hij tuchtigt ons soms. [69:23] Ja hij laat soms dingen toe in ons leven. Die we niet begrijpen. Die we soms niet kunnen vreemdselvigen. Met het beeld. Zoals we dat van de God hebben. En overigens. Er is plek ook in het leven van een christen voor vragen. [69:36] Ik heb heel vaak mensen gehoord. Die zeiden. Onze waaroms moeten worden waartoe's. En dat is een prachtige gedachte. Waar ik ook helemaal achter sta. Maar er is ook plaats in ons leven voor een waarom. [69:47] Habakkuk riep. Waarom. Jezus riep. Mijn God. Mijn God. Waarom hebt u mij verlaten. Dat is niet een waarom. Dat een vuist schudt naar God. En eist. U moet naar beneden komen. [69:59] En ik eis van u een uitleg. Dat is altijd ongepast. Dan gaat de klei praten. Tegen de pottenbakker. Maar een hart. Dat huilt. [70:10] Een hart. Dat verward is. Een hart dat zoekt. Mag zeggen waarom. Waarom. Waarom. Waarom. We mogen weten. Dat God voor ons is. [70:23] En 32e vers. Is misschien wel een van de meest geweldige teksten. In de Bijbel. Want dat laat zien. Dat God. In zijn zoon Jezus. in onze grootste nood heeft voorzien. [70:35] En dat als hij in onze grootste nood heeft voorzien, zou hij dan niet in alle andere noden kunnen voorzien die hij weet, die wij hebben. Als hij zelfs zijn eigen zoon niet gespaard heeft, het meest kostbare wat hij had, zou hij dan ook met hem niet ons alle dingen schenken. [70:55] Ja, het is een vreselijk ding om te vallen in de handen van de levende God. Als we door genade zijn kinderen zijn, zijn we veilig, zijn we behouden van de toren, hebben we een burg, een vesting waar we mogen schuilen en mogen we ook weten dat we een God hebben die ons leven leidt. [71:14] Dwars door de rivieren, over de bergen, met al onze vragen. En hij verlangt dat hij kinderen heeft die zeggen, heren, hier is mijn leven. [71:26] Gebruik het maar tot eer van uw naam. En als we dat gaan doen, broeders en zusters, dan is het leven als een christen opwindend. Omdat God dan ons leven ook zo gaat leiden, zodat hij de maximale eer krijgt. [71:40] En wij het best tot ons recht komen. Mogen de heren u met dat woord zegenen. Zullen we samen danken. Ze ontgeproken. *** ***