Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Voordes, zusters, jonglaar, goedemorgen. Ik heb al een heel traject gehad vanmorgen. Het mooie opdrage van een nieuw geboren kind, Adam.! Adam, waar ben je? Je kent het wel natuurlijk, hè?
Het ging mis met die mens. Maar de Heer God is vol van liefde, vol van genade. Daarom doen we loven en prijzen. En dat hebben we gedaan ook met onze liederen. En daarom willen we ook luisteren naar het woord.
Want vanuit dat woord wil hij tot ons spreken. Dank u wel dat ik in de midden mag zijn. Ik ben een keer eerder hier en toen ik hier weer kwam toen, dacht ik ga langzamerhand de brief van Paulus aan de Thessalonicensen hier met u bespreken.
Misschien is het niet echt op, maar dat geeft niet. We doen het rustig aan. We gaan naar de eerste brief van Paulus aan de Thessalonicensen, het tweede hoofdstuk. En dan wil ik de eerste tien versen lezen. Ik nodig u dus uit de eerste brief van Paulus aan de Thessalonicensen op te slaan.
Ik lees uit de HSV-vertalingen, dan is het 1840 bij mij. Tweede hoofdstuk, de eerste tien versen. 1 Thessalonicensen 2 vanaf vers 1.
Want u weet zelf broeders van onze komst bij u, dat die niet te vergeefs is geweest. Maar, hoewel wij tevoren geleden hadden en in Filippisch madelijk behandeld waren, zoals u weet, hebben wij toch in onze God vrijmoedigheid gekregen om het evangelie van God tot u te spreken, te midden van veel strijd.
Want onze vermaning kwam niet voort uit dwaling, of uit onzuivere motieven. Er ging ook niet met bedrog gepaard.
Maar, zoals wij door God beproefd zijn, om ons het evangelie toet te vertrouwen, zo spreken wij. Niet om mensen te behagen, maar God, die onze harten beproeft.
Want wij hebben nooit vlijende woorden gebruikt, zoals u weet, en ook geen voorwensel voor hebzucht. God is getuige.
Wij zochten ook geen eer van mensen, niet van u, ook niet van anderen, hoewel wij, als apostelen van Christus, u tot last hadden kunnen zijn.
Maar, wij zijn in uw midden vriendelijk geweest, zoals een voedster haar kinderen koestert. We waren zo vol verlangen naar u, dat wij graag met u niet alleen het evangelie van God wilden delen, maar ook onszelf.
Omdat u ons lief geworden was. U herinnert zich immers onze inspanning en moeite, broeders. Want terwijl wij nacht en dag werkten, om niemand van u tot last te zijn, hebben wij u het evangelie van God gepredikt.
U bent getuige en God. Hoe heilig en rechtvaardig en onberispelijk wij geweest zijn bij u die gelooft. Tot zover willen wij lezen uit het woord van onze Heer deze morgen.
We gaan kijken naar Paulus. Aan de preek moet natuurlijk Jezus Christus centraal staan, maar vanmorgen kijken we naar Paulus. En als we Paulus zien, dan denk ik, gaan we ook wel wat zien van onze Heer Jezus.
We gaan hem kijken, we gaan hem observeren. Hoe was nou het karakter van Paulus? Was dat een aardige man? Ik hoorde die vraag ooit op de televisie, ten aanzien van de Heer Jezus, was hij aardig?
En de man die daarop moest antwoorden, die wist daar eigenlijk niet zo op te antwoorden. Was Jezus aardig? Was Paulus aardig? Was Johannes aardig? Is dat ook de norm die we moeten halen, aardig gevonden te worden?
We gaan naar Paulus kijken. Wat doet hij? Hoe zit die man in elkaar? Het is belangrijk. In 1 Thessalonians 1 vers 6, daar stonden we eerder al eens bij, daar schreef hij, ook bent u navolgers geworden van ons en van de Heer.
Toen u het woord aannam, te midden van veel verdrukking van de Heilige Geest. Dus Paulus die roept ons op om een navolger van hem te zijn, navolger van ons.
Het is wel belangrijk om te weten of we dat willen. Maar wat voor man is het? Hij is een dienstknecht, hij is een apostel van Jezus Christus. Hij is door Jezus Christus gezonden bij de boodschap.
Wij zijn geen apostelen, er waren er twaalf van. Maar we zijn denk ik wel volgelingen van Jezus. En Paulus was ook een volgeling van Jezus.
Dus als we Paulus navolgen, volgen wij ook de Heer Jezus na. Op wat voor manier staan we in het leven? Wat willen we?
Wat willen we doen? Wat willen we laten? Waar willen we gaan? En willen we dat Paulus daar, want daartoe worden we nu opgeroepen, willen we dat Paulus een voorbeeld is voor ons?
Willen we een navolger zijn van Paulus? Wat was hij? Ik heb al eens eerder hier gezegd, dat woordje navolger, dat komt van een mooi woord waar wij het woordje imiteren van hebben afgeleid.
Dus Paulus imiteerde Jezus Christus, dat is het navolger zeggen wij. En wij volgen Paulus, wij imiteren Paulus, wij volgen Paulus en daarmee de Heer naar.
Nou dan gaan we kijken, hoe keek de apostel, hoe keek Paulus nou aan tegen het woord van God, de Bijbel? Ik denk dat dat al een belangrijk punt is. Hoe ging hij om met de Bijbel? Hij mocht er zelf een stukje van schrijven, geïnspireerd door de Heilige Geest.
En dan zegt hij in 2 Timotheus 3 vers 16, niet in Johannes 3 vers 16, onthoud dat, maar 2 Timotheus 3 vers 16. Heel de schrift is door God ingegeven, Theos Pneustos ingeblazen door de Geest van God.
Is nuttig om daarmee te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de rechtvaardigheid. Dus Paulus die kijkt naar de Bijbel en hij zegt, heel de schrift.
Niet een eigen vrome selectie, dan krijg je een soort tegeltjes geloof. En ik ben predikant geweest, dat weet je misschien wel, en ik ben dan nogal eens in wat huizen geweest.
En dan zie je dat er zo'n mooi tegeltje hangt op de wc. Ik heb altijd af waarom dat op de wc moet hangen, maar ik ben daar wat een vrome tekst tegengekomen of in de gang. Ja, waarom daar?
Dan krijg je zo'n selectief geloof van mooie spreuken. Hij is volgeling van Jezus. En Jezus die zegt, er zal geen jota of titel van het woord van God worden afgenomen.
En een jota, een jot is de kleinste Hebraïelse letter. En een titel is zelfs maar een krulletje. Dus dat betekent er helemaal niets afgenomen van het woord van God.
Dat is Jezus en Paulus is volgeling van Jezus. En als wij volgelingen van Paulus en van Jezus willen zijn, zullen wij zo die Bijbel moeten lezen.
Hoe gaat u om met de Bijbel? Gelooft u in alles wat erin staat? Gelooft u in de schepping van zes dagen? Even wat te vragen. Gelooft u in de wereldwijde zondvloed die de wereld overspoelde?
Gelooft u dat Jona drie dagen in zo'n vis heeft gezeten? Gelooft u dat Jezus over het water liep? Ik ben al meer dan vijftig jaar geleden afgestudeerd.
En van mijn medestudenten leerde ik dat je dat niet letterlijk moest nemen. Hoe kan Jezus nou over water lopen? Het ging niet om wat er gebeurd was, maar het ging om het verhaal erachter. Ik dacht, nou ja.
Maar gelooft u het? Jezus over water liep. Gelooft u dat Jezus is opgestaan uit de dood? En gelooft u dat Jezus straks de gelovigen zal brengen naar het vaderhuis?
En misschien wel snel gelooft u dat allemaal? En zo kunnen we doorgaan. Gelooft u al die dingen? Dan zijn we navolger van Paulus, die een navolger is van Jezus. Volgen wij dus ook Jezus?
En dan weten wij dus, ja inderdaad, heel de schrift is door God ingegeven. En dat is ook volledig in overeenstemming met wat de Heer Jezus ons leert in openbaring 22, vers 18, 19.
Want ik getuig aan ieder die de woorden van de profetie van dit boek hoort. Als iemand iets aan deze dingen toevoegt, God zal hem de plagen toevoegen die in dit boek geschreven zijn.
En als iemand afdoet van de woorden van deze profetie, God zal zijn deel afdoen van het boek des levens. En van de heilige stad. En van de dingen die in dit boek geschreven zijn.
Maar dat is in onze wereld niet meer vanzelfsprekend dat je het helemaal allemaal gelooft. Eigenlijk vindt de wereld je dan een beetje simpel, een beetje achterhaald. Kom uit de stenen tijdperk.
Paulus die had al geschreven. Want er zal een tijd komen dat zij de mensen, de gezonde leer, dus die Bijbelse leer, niet meer zullen verdragen.
Maar dat zij zullen zoeken wat het gehoor streelt en voor zichzelf leraars zullen verzamelen. Overeenkomstig hun eigen begeerten. Dat is wat mensen doen.
Die willen een populair praatje hebben. Niet te zwaar, niet te lastig. En alsjeblieft niet vermanend, want je moet hierheen vrijlaten. En een term die vandaag het goed doet natuurlijk is het woordje verbinding.
We moeten verbonden worden. En ik weet niet waar we allemaal mee verbonden moeten worden. Nou, er zijn wel een paar dingen waar ik me niet mee wil verbinden. De gezonde leer.
Mozes die had al geschreven in Deuteronomium 6. Deze woorden die ik u heden gebied, moeten in uw hart zijn. U moet ze uw kinderen inbrenten.
Nou, dat hebben we vanmorgen geleerd. En erover spreken. Als u in uw huis zit en als u over de weg gaat. Als u neerligt en als u opstaat. U moet ze als een teken op uw hand binden.
En ze moeten als een voorhoofdband tussen uw ogen zijn. U moet ze op de deurposten van uw huis en op uw poorten schrijven. Nou, u weet dat dat in het Jodendom natuurlijk gebeurt.
En u ziet ze misschien, misschien bent u er wel geweest bij de klaagmuur. En je ziet ze daar zo. En dan is het allemaal zo als het geschreven staat. Maar zit het ook in het hart.
Zit het ook in het leven. En ik denk dat de Bijbel de nacht wijst naar Jezus Christus. En dan moeten we wat het Jodendom betreft voor de meesten helaas verdrietig zijn.
En meer gemotiveerd worden. En de evangelie van Jezus Christus. En bekend te maken. Wanneer we navolger van Paulus willen zijn. En de Bijbel roept ons daartoe op.
Dan moeten we dus naar hem kijken. We studeren vaak op de dingen die hij schrijft. Op de leer. En dan willen we zoveel mogelijk van die leer willen.
We willen zo getrouw mogelijk aan die leer zijn. Dat is de theorie. Dat is belangrijk. Maar we gaan nu kijken naar de praktijk. Hoe deed Paulus het nu eigenlijk?
En weet u wat kenmerkend is voor het leven van Paulus? Kenmerkend is het gebed. Hij was een man van gebed.
Er was ook een man die, omdat hij zo consequent zijn Heer en Heiland volgde en gehoorzaam was aan zijn woord. Is het ook een man die met zijn leven heeft geleden. Ik denk dat er weinig mensen zijn in het Nieuwe Testament.
Uitgenomen de Heer Jezus zelf. Die zo geleden hebben als de apostel. Lillen wij de apostel navolgen. Gods kracht.
Dat hebben we van hem geleerd. Gods kracht wordt openbaar in zwakheid. Dat wil zeggen dat het lijden. Lijden. Zinvol kan zijn.
Wij vinden, en dat terecht natuurlijk, dat heel veel lijden zinloos is. En dat kan dwars door je heen gaan. Afgelopen week.
Twintig meter van onze voordeur af is een jongetje van twaalf. Doodgereden. Dat doet je wat. En het was stil in de straat. En het verkeer, alles was tegengehouden.
Het is zinloos lijden. Ouders noemen we dat allemaal maar op. Wat moet dat zijn voor de chauffeur die gereden heeft. Er is zinloos lijden. Maar hier gaat het niet over zinloos lijden.
Het gaat ook niet over ons ziekbed. Maar het gaat over lijden. Wat de apostel is aangedaan. Omdat hij een volgeling van Jezus was. En dan wordt het spannend.
Willen wij als volgelingen van Jezus consequenties accepteren? Dat moeten we in ieder geval ook leren. Want hier staat, Gods kracht wordt openbaar in zwakheid.
Dus wat maakt het lijden zinvol? Als het lijden is voor de Heer Jezus. Als dat op je weg komt. Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.
En dat is God. Dat is Yahweh. Die zegt, het is mijn kracht. Het is zijn kracht. Die in ons leven in zwakheid wordt volbracht. Dat is eigenlijk, denk ik, ook een beetje bedoeld om te voorkomen dat we gaan pochen.
Tjonge, dat heb ik toch weer mooi gedaan. Voor de Heerde God. De Heerde God zal wel blij zijn. Met mij. Dat is een beetje de houding van de fariseers. Paulus was een fariseer.
Maar hij heeft geleerd om op andere dingen te pochen. Op Jezus Christus. God zoekt het niet in het uiterlijke. Hij zoekt het niet in powerplay. Hij zoekt het niet in grote massabijeenkomsten.
Niet in grote kathedralen. Niet in aansprekende bands. Niet in sprekers van naam. Niet in indrukwekkende shows op zondagmorgen. Daar gaat het in onze wereld over.
Groot, sterk, indrukwekkend. Maar God werkt zo niet. De Bijbel glijdt steeds omlaag. Ik leg hem even opzij. Niet dat ik hem verder niet nodig heb.
Maar het staat hier allemaal wat ik eruit heb geciteerd. Dat u het maar weet. In het Oude Testament leren we dat ook. Deuteronomium 7 vers 7.
Daar heeft de Heer het over zijn volk. Wat hij geroepen heeft. En waarom heeft hij Israël geroepen? Niet omdat u groter was dan al de andere volken. Heeft de Heer een liefde voor u opgevat.
En u uitgekozen. Want u was het kleinste. Van al de volken. In de Sagaria wordt het ons bekend gemaakt. Niet door kracht. Niet door geweld.
Maar door mijn geest. Zegt de Heer van de legermachten. Apostel die somt in 2 Korinther 11 op.
Welke gevaren hij allemaal heeft moeten doorstaan. En wat hij allemaal heeft ondergaan. En dan zegt hij. Dan leert hij. Mijn genade is genoeg voor u.
Want mijn kracht. Zegt God. Wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden. We zien naar Jezus.
De bediening van Jezus liep zeker op het eind van zijn bediening. Uit op een fiasco.
Tenminste naar de mens gerekend. Als we Jezus volgen. Worden we volgeling van iemand die door de mensen terzijde is geschoven. Op een nogal grove, ruwe manier.
U weet dat. Als we Jezus volgen. We volgen dus iemand. Die naar de mens gerekend mislukte. In zijn missie.
Zijn bediening. Het dood. Kruisdood nog wel. Leek een zwak einde. Maar de opstanding.
Door de opstanding uit de dood. Heeft Jezus verklaard. Gods zoon te zijn in kracht. Moet hij bij het kruis blijven. Maar u moet naar het graf toe. En dan ziet u het graf is leeg. Want ik weet dat mijn verlosser leeft.
Weet u dat uw verlosser leeft? Sorry. Weet u dat uw verlosser leeft? Dan moeten we helemaal opnieuw beginnen.
Bij die allereerste. Ik weet dat mijn verlosser leeft. Zussen zijn broeders. Maar goed. De Heer Jezus stierf aan het kruis. En Paulus die heeft wat een lijden doorstaan.
En meegemaakt. En moeten ondergaan. Ziet u het eigenlijk al wel zitten. Om volgeling te zijn van Paulus. En van Jezus dus. Als het zoveel met zich meebrengt. We gaan naar hem kijken.
Paulus schrijft zijn brief aan de Thessaloniciënzen. En hij beroept zich op datgene wat de gemeente in Thessalonica van hem weet. Van hem kent. Hem gezien heeft.
In 1 Thessaloniciënzen 2 vers 1. Daar schrijft hij. Want u weet zelf. In vers 5. Zoals u weet. In vers 9. U herinnert zich immers.
In vers 10. U bent getuige. Vers 11. Zo u weet. 1 Thessaloniciën 3 vers 3. Want u weet zelf. Vers 4. En u weet. Iedere keer. Iedere keer.
Is het een verwijzing. Naar datgene. Wat de Thessaloniciënzen van Paulus weten. Ze hebben het gezien. Ze hebben het meegemaakt. Het is geweldig.
Als je zo kunt spreken. Kijk naar mij. Dus wat Paulus doet. Is dat hoogmoedig. Ik denk dat hij eerlijk is.
En oprecht is. Wij staan als getuigen in een goddeloze wereld. In een vijandige wereld. En we dragen een verantwoording in deze wereld. En omdat wij met een boodschap met een verantwoording in deze wereld staan.
Moet de wereld naar ons kijken. En moet ons realiseren dat de wereld naar ons kijkt. En dat de wereld ons ziet. En dat de wereld ons observeert. En de wereld neemt ons waar.
En dat moet wel een beetje in overeenstemming zijn met wat we geloven en wat we leiden. Daar moeten we voor staan. Daar moeten we voor durven staan. Maar dat kan niet een eigen kracht.
Paulus kende de kracht van gebed. Gebed is een noodzaak. Een noodzaak. Hoe bidden wij?
Hoe zijn onze gebeden? Ik heb mijn leven lang zo'n beetje doorgebracht in de kerk. Mijn vader was predikant. Mijn opa verkondigde het evangelie.
Ik heb nog wat ooms die in het evangelie werkzaam waren. Ik heb een zwager die in het evangelie werkzaam was. Het is jongen. Jongens, dit is bij mij wel goed. Maar ik bedoel, ik heb wat een gebeden gehoord.
En die gebeden die gaan. En dat mag, verstaan we niet verkeerd. Over moeders die last heeft van de knieën. Of over opa die last heeft van zijn rug. En over, vult hij het allemaal maar in.
En alsjeblieft, blijf die dingen bidden tot onze God. Want hij wil gebeden zijn. Hij wil delen in wat bij ons is. Maar ik denk dat wij weer meer moeten leren voor de voortgang van het evangelie in deze wereld.
Dat moet de kern zijn van ons gebed. Dat de naam van onze Heer bekend wordt. Wij moeten bidden daarvoor dat wij zullen volharden in het woord van de Heer de God.
Wij moeten bidden dat wij daartoe de kracht van de Heer God krijgen. Want wij bidden zo vaak alleen maar een beetje voor het gezellige en het gezond zijn van onszelf. Belangrijk. Maar we moeten bidden dat de explosieve kracht van het evangelie.
Wordt ook zo genoemd. De dynamisch dynamiet van het evangelie. Dat dat in de wereld hoorbaar, ervaarbaar wordt. Ja, en dan speel je zelf wel die rol. Je speelt zelf wel die rol.
Want de wereld zal kijken naar u. En naar mij. Ja, en dan schieten we ook nog wel eens uit de bocht. Laten we nou maar heel eerlijk zijn. Dan missen we het ook nog wel eens. Maar toch, die insteek die moet daar zijn.
Dat was de inleiding. We gaan naar 2 vers 10. U bent getuige en God hoe heilig en rechtvaardig en onberispelijk wij geweest zijn bij u die geloofd.
Nou, leest u even mee wat Paulus zegt. U bent getuige en ook de Heer de God. En dan heeft hij het over zichzelf.
Hoe heilig en rechtvaardig en onberispelijk wij met zijn medebroeders geweest zijn bij u die geloofd. Jullie zijn er getuige van.
En God, jullie weten het. Heilig, rechtvaardig en onberispelijk. Als u nou een briefje zou moeten schrijven naar vrienden of naar een vriende gemeente.
Zou u dan durven opschrijven. Jullie weten hoe heilig, rechtvaardig en onberispelijk ik ben? Dan. Paulus doet dat wel. En wij worden opgeroepen navolgers te zijn van de apostel.
Dus dat vraagt nog wel iets van onze manier van leven, onze manier van denken, onze manier van doen. Heilig. Letterlijk is dat onbezoedeld.
Rechtvaardig, vaardig in het recht. Recht, onberispelijk. De toon waarop de apostel schrijft is zelfs een beetje polemisch. Strijdlustig.
Hij had aan alle kanten te maken met kritiek. Mensen die dit en dat en zo. En hem van alles hebben aangedaan. En die waren er ook in Thessalonica. En die mensen wil hij de mond snoeren.
Niet er op zijn strepen te gaan staan. Maar hij doet een beroep op wat jullie broeders, zusters van mij. Hebben gezien. Jullie kennen mij toch.
Jullie kennen toch mijn intentie. Jullie kennen toch mijn roeping. Jullie weten dat toch. Heilig, rechtvaardig. Onberispelijk voor mij. De verdediging van Paulus tegen die mensen die hem aanvallen.
Is eigenlijk. Kijk naar mij. En dan zegt hij ook dat het niet te vergeefs. Dat is dan zijn hoop. Te vergeefs.
Dat is een vervelend woord. In het Griek staat er een mooi woordje. Kenos. Het woordenboek zegt. Leeg, ijdel, verstogen van, vruchteloos, met lege handen, zonder gaven, zonder geestelijke rijkdom.
Dat zijn allemaal woorden die bij dat woordje kenos te vergeefs thuishoren. De komst van de apostel was niet te vergeefs. En dat maakt zijn bediening dus.
Zegenrijk. Het was niet te vergeefs. Het was niet van niks. Het was niet leeg. Wat zijn de ingrediënten voor een zegenrijk discipleschap, getuigenis? We gaan er vijf bespreken.
Vertrouwen, integriteit, autoriteit, aansprakelijkheid en nederigheid. En het begint met vertrouwen in God.
Als je volgeling van Paulus, van Jezus, wilt zijn, dan moet het beginnen met een absoluut vertrouwen, 100% vertrouwen in God.
Hebben we dat altijd? Het zijn mooie woorden. Maar zijn we soms ook niet een beetje benauwd voor tegenstand? Is het niet vaak zo dat we wat voorzichtig worden met onze woorden?
Wat zullen de mensen wel niet van ons denken? Hoe zullen ze reageren? Of nog mooier natuurlijk, we willen de mensen niet kwetsen. We willen ze in hun waarde laten. Maar misschien zijn we feitelijk zelf bang gekwetst te worden.
Paulus had geleden. Er was hem heel veel onrecht en vernedering aangedaan in Filippi. En toch, toch had hij vrijmoedigheid. Toch had hij vertrouwen in de kracht van God.
Dat hij hem dwars door alles zou vasthouden, beschermen. En daarom gaf hij moed, vrijmoedigheid. Hebben wij vertrouwen in God? Moed, vrijmoedigheid.
Lees vers 2 nog een keer. 1 Thessalonica 2, vers 2. Maar, hoewel wij tevoren geleden hadden en in Filippi smadelijk behandeld waren.
Dat was de vorige plaats, maar die was. Zoals u weet, hebben wij toch in onze God vrijmoedigheid gekregen op het evangelie van God tot u te spreken. Tenmidden van veel strijd.
Hoewel wij tevoren geleden hadden, toch. En dat tekent zijn vertrouwen. Ondanks maat, ondanks lijden. Paulus schrijft niet.
Jongen, wat hebben wij een zware tijd gehad. En het tegenstand in Filippi, in de gevangenis. Wat een strijd, wat een ruwheid. Hij zegt niet, daarom hebben we er nog maar eens over nagedacht.
We hebben geëvalueerd. En we hebben besloten tot een andere strategie over te gaan. We gaan ons meer aanpassen aan de cultuur en aan de beleving. We gaan voortaan meer subtiel te werk.
Niet meer zo scherp. Niet meer zo... Maar we zetten een slimme campagne op. We gaan bij de regenboog zwaaien. We spreken compassie uit.
Met, vult u het allemaal maar in. We gaan ook muziek inzetten met stevige bied. Hard rock aangepast met teksten voor de jongeren.
We gaan die kleuren van de regenboogmentaliteit van deze wereld overnemen. Want we hebben ook oog voor woke. Kortom, we gaan ervoor zorgen dat mensen zich fijn, prettig, aangenaam geaccepteerd voelen bij ons.
Verbinding, ik noemde het al, stover woord. Nou, dat heeft Paulus dus niet gezegd of geschreven. Maar het was net die nare ervaring, die heftige ervaring in Filippi. En hij past zich niet aan om te voorkomen dat het er meer over komt.
Maar hij blijft trouw aan zijn boodschap. En daarin is Paulus niet uniek.
Ik ben even gaan kijken bij de andere posten, bij de Heer Jezus. Nou, hoe het met Jezus is gegaan, heb ik u eigenlijk net al gezegd. Dat hoef ik niet te herhalen. Maar in handelingen 5 vers 41 lezen we van Paulus en de anderen.
Zij dan gingen weg uit de tegenwoordigheid van de raad. En waren verblijd dat zij waardig geacht waren om willen van zijn naam schandelijk behandeld te worden.
Dus Petrus en anderen die waren op matje geroepen bij de geestelijke leiding van het volk. En die hadden hen behoorlijk toegesproken. Ze moesten hun mond houden. En ze hadden dus aardig geleden daaronder. Maar ze waren er blij.
Want ze deden dat uit liefde voor Christus. En ze wilden zich meer een worden met hun Heer die ook voor hen had geleden. En in handelingen 5 vers 22.
En zij hielden niet op iedere dag in de tempel bij de huizen onderwijs te geven en Jezus Christus te verkondigen. Het gaat hier om de apostelen, om Petrus en de anderen.
Ook zij pasten de boodschap niet aan. En als je dat in deze wereld wilt, dan heb je vertrouwen nodig.
Toch. Integriteit. Dat is het tweede woord. Hoewel wij tevoren geleden hadden en in Filippisch maandelijk behandeld waren, zoals u weet, hebben wij toch in onze strijd, toch in onze godvrijmoedigheid gekregen om het evangelie van God tot u te spreken.
Ten midden van veel strijd. Heb je het weer. Kun je als er zoveel strijd om je heen is, en je van alles wordt aangedaan is, kun je dan toch je integriteit bewaren?
Integer staat weer een mooi woord in het Grieks. Agon. Dat betekent strijd. Wordt door de apostels vaker gebruikt. In Korinthe 9 vers 25.
En iedereen die aan een wedstrijd deelneemt, beheerst zich in alles. Zij nu doen dat om een vergankelijke krans te ontvangen, maar wij om een onvergankelijke te ontvangen.
Wanneer u de MBG gebruikt, of de MBV, dan staat er wij hebben ons tot het uiterste ingespannen.
Maar in het Griek staat agon en dat betekent strijd. Dat is een voorbeeld van hoe bijbelvertalers soms een beetje een afvlakkende vertaling toepassen.
Je kunt je voor van alles inspannen, maar dan heb je nog geen strijd. En daar wijst het woordje wel degelijk op. Op strijd.
En in die tijd als getuige van Jezus Christus een strijd op leven en dood. En daar duidt het woordje op. Niet op inspanning, maar op strijd.
Je gaat ervoor. En dat deed Paulus. En hij roept onze opvolgeling te zijn van hem. Waar kreeg hij de kracht vandaan?
Toch in onze God vrijmoedigheid gekregen om het evangelie van God tot u te spreken. Vrijmoedigheid in God, dat is een bron van zijn vertrouwen, van zijn integriteit.
Als ik begin te twijfelen aan God. Dan begin ik stapjes terug te doen. Als ik mijn vertrouwen in God en in Jezus Christus verlies. Dan spreek ik misschien niet meer zo direct.
Maar Paulus stelt geen vertrouwen op vlees. Niet op een methode. Niet op een strategie. Niet op vindingrijkheid. Niet op populariteit. Hij vertrouwt volkomen op God.
Angst en twijfel bij de verkondiging komt voort uit ongeloof. Veranderen van de boodschap. Om misschien maar acceptabel te worden. Komt voort uit ongeloof.
Geen vertrouwen op God, op zijn woord. In de versen 6 vers 10. Verder mijn broeders. Wordt gesterkt in de Heere en in de sterkte van zijn macht. Zijn macht.
Zijn kracht. Onze zwakheid. Zijn kracht. Hij moet openbaar worden. En de Heer Jezus heeft gezegd. We weten het natuurlijk. Mij is gegeven.
Alle macht in de hemel en op de aarde. Integer. Wanneer het strijd vergt. Maar ook geen gedraai. Want onze vermaning kwam niet voort uit dwaling.
Of uit onze oefomotieven. Dwaling dat is ook weer een interessant woordje. Ook weer vanuit het Griech. Ja sorry. Maar dat maakt het ons wel een beetje duidelijker. Er staat planen. En dat is een woord wat we allemaal kennen.
Maar in een wat andere situatie. Dat is een planeet. En die planeten die vliegen daar ergens door het heelal. Dwaling. Zo wordt dat vertaald.
Het dwaalt. Het is een beetje doelloos. Zinloos. De tegenstander van de apostel. Die zegt dat. Hij dwaalt maar wat. Hij draait maar wat. Hij zegt maar wat. Hij klets maar een beetje uit zijn nek.
Maar Paulus zegt nee. Het komt niet voort uit dwaling. Dit is geen geklets. Ik ben bang. Dat veel van de duidelijkheid van de verkondiging.
In de kerken ook vandaag. Ook in pastoraat. Dat er veel gekletst wordt. Ik bedoel niet geroddeld. Dat misschien ook. Maar alles moet opgeleukt worden.
Alles moet acceptabel gemaakt worden. Alles moet oké gemaakt worden. Een beetje in samenhang met de wereld waar wij waren. Paulus. Die zegt zo moet het niet. En in 1 Timotheus 6 vers 3, 4.
Daar zegt hij. Als iemand een andere leer brengt. Zich niet houdt aan de gezonde woorden van onze Heer Jezus Christus. En aan de leer die in overeenstemming is met de godsvrucht.
Dan is hij verwaand. Weet niets. Maar heeft een ziekelijke neiging tot twistvragen en woordenstrijd. Daaruit komen voort. Afgunst, ruzie, lasteringen.
En kwadaardige verdachtmakingen. En in 2 Korinther 2 vers 17 maakt hij het nog scherper. Want wij zijn niet als zoveelen die handel drijven met het woord van God.
Maar als in oprechtheid. Maar als vanuit God. Voor Gods aangezicht spreken wij het in Christus. Handeldrijvenen staat hier. Met het woord van God.
Wil niemand kwetsen. Maar loop eens door een evangelische boekwinkel heen. Daar staan wat een christelijke romans op een rij. En ik hou echt mijn hand niet voor al de theologische argumenten die daar allemaal in staan.
Of dat wel allemaal zo bijbels is. Maar ja. Het is wel een populaire schrijver of schrijfster. En het is een mooi spannend boek enzovoort. Of de christelijke muziekdragers.
Menig christen artiest heeft een aardige boterham daaraan. Stuur die boeken kom je natuurlijk in de evangelische boekenzaak ook neder. Tegen niet zelden naast elkaar op dezelfde boekenplank.
Zeg elkaar tegensprekende auteurs. En soms niet zelden niet. Maar vaak. Tegensprekende auteurs. Tegensprekend tegen het woord.
Hoe kan dat de waarheid dienen? Is dat een teger? Er is niets tegen het schrijven van goede boeken. En een goede roman kan mooi zijn.
En een bijbels persoon kan op een geweldige manier zo beschreven worden en voor ons gaan leven. Maar ik wil onverkort vasthouden aan het woord. En dat brengt strijd. Integer als er strijd is.
Er moet geen gedraai zijn. Geen winkelier van het evangelie. Maar er mogen ook geen onzuivere motieven spelen. Dat is ook integer. Onzuivere motieven.
Ja, ik zoek dat dan na. Dat is nou helemaal mijn werk. Wat staat er nou eigenlijk in het Grieks? In het Grieks staat daar akatarsia. En het woordje onzuiver.
Dat staat er alvast niet in het Grieks. Wat er wel staat, akatarsia. En akatarsia betekent onreinheid. Onzuivere motieven.
Onreinheid is toch nog een beetje scherper lijkt mij. De staatverdaling heeft het dan ook terecht met dat woord vertaald. Maar ook hier zie je het een beetje zo'n verzachtende vertaling.
Onreinheid. En het woord duidt op seksuele onreinheid. En heel vaak, dat weten we inmiddels wel, blijken charlatans van ze leraren in de kerk.
Soms grote massas op de been kunnen krijgen. Maar de horen soms ook laten van hen hoe het moreel gebied, ethisch gebied met dergelijke mensen gaat. En vallen ze door de mand.
Dat is onreinheid. En dat kreeg Paulus, dus dat lijkt ook achter zich aan. En hij zegt, nee, niet met onreinheid. Paulus is geen overspeler.
Hij spreekt waarheid. Vanuit een zuiver geweten naar geest en lichaam. Integer als een strijd is. Er moet geen gedraai zijn. Maar ook geen onzuivere motieven.
Geen onreinheid. Integer. En niet met bedrog. Want onze vermaning kwam niet voor het uitdwalingen of het onzuivere motieven. En ging ook niet met bedrog gepaard.
Het woord komt van een werkwoord. Dat betekent in de val lokken. Dat is de bedoeling van bedrog natuurlijk. Je wordt bedrogen.
Zodat je ergens toe komt waar je niet toe zou komen als je niet bedrogen niet in de val zou zijn gelokt. Valse priesters, valse profeten, valse godsdiensten doen er alles aan om mensen in de val te lokken.
Leugen en bedrog is hun gereedschap. Bedenk ook wat Paulus schrijft over de mens der wetteloosheid. Dan had je werden twee Thessaloniciënzen. Hem wiens komst overeenkomstig de werking van Satan is met allerlei kracht tekenen wonderen van leugen.
Bedrog. Al vanaf de tijd van Mozes. We weten van de magiers die daar die wonderen deden voor de vader. Oh en daar een beetje imiteerde wat Mozes deed.
Het is nooit veranderd. Jeremia 23 vers 14. Maar bij de profeten van Jeruzalem heb ik iets afschuwelijks gezien. Ze plegen overspel.
Met leugen. Beroch. Gaan zij hun weg. Zij bemoedigen de kwaaddoeners. Zodat niemand zich bekeert van zijn slechtheid. Zij allen zijn voor mij als Sodom.
Ze zijn inwoners als Gomorra. Ja, zo begon het natuurlijk ook in de Hof van Ede. Daar kwam die slang. Ik kom uit Venendaal.
Daar hebben ze pas geleden over ruzie gemaakt in de kerk. Misschien hebt u het wel gelezen. Had die slang nou wel of niet gesproken. Ja. Paulus is integer. Geen gedraai. Geen onzuivere bedoeling.
Onreinheid. Geen bedrog. Hij wil mensen niet in de val lokken. Ik heb vijf punten beloofd. Vertrouwen. Integriteit. Autoriteit. Aansprakelijkheid. Autoriteit. Maar zoals wij door God beproefd zijn.
Om ons het evangelie toe te vertrouwen. Zo spreken wij. Dat is autoriteit. Niet om mensen te behagen. Maar God. Die onze harten beproeft.
Zo spreken wij. En we zijn er ons van bewust. We worden door God beproefd. Terwijl ik hier sta. Terwijl ik hier spreek. En al andere keren dat ik dat mag doen. Dan is daar de Heerde God bij.
En hij luistert naar mij. En hij hoort mij. En hij ziet mij. En hij beproeft mij. Wat een verantwoording. Maar die verantwoording hebben we allemaal in ons leven. Als wij navolger willen zijn van Paulus.
We kijken naar Paulus. En hij is navolger van Jezus Christus. Dan worden we beproefd. Door God. Hij ziet ons. Maar aan de andere kant geloof ik ook.
Als ik bij zijn woord blijf. Sta ik hier ook onder goddelijke autoriteit. Niet om de baas te spelen. Ik heb die verantwoording. Maar het is zijn woord. Zijn kracht.
Zijn autoriteit. En wanneer een politieauto. Het rood licht voor u rijdt. En doet op. En volg mij. Of stop en dergelijke. We moeten stoppen. Want hij heeft de autoriteit. Die is hem gegeven.
De eend. Penning misschien. Ik weet niet hoe het gaat. Maar u weet wel. Hij heeft gezag. U moet stoppen. Het gezag van de apostel komt van de Heer zelf. Van God zelf.
Dus zijn autoriteit. En Paulus had een ander ideaal. En dat liep dood. Op weg naar Damascus. Had hij de autoriteit. De papieren van het Sanhedrin.
Om naar de gemeente te vervolgen. Paulus dacht. Dat hij God diende. Ijverig voor God. Maar in werkelijkheid ging hij tegen God in.
God sloeg hem letterlijk tegen de vlakte. Maakte de vervolger blind. Hij werd blind. Op dat hij werkelijk zou kunnen zien.
Hij werd gedoopt. Vervolgde zijn weg. Maar nu naar Gods wil. Is dat niet mooi? God heeft hem het evangelie toevertrouwd. Mij. Ons.
Is het evangelie toevertrouwd. En als wij in die dienst staan. Je hoeft niet allemaal hier te staan. Je staat in het leven. Je staat op een plek.
Je staat bij je familie. Je staat bij je buren. Je staat bij je collega's. Je staat op school. Noem het allemaal maar op. Het evangelie is te midden van al die mensen waar u handelt, wandelt, leeft, werkt. Dus u toevertrouwd.
Wat doen we ermee? Vertrouwen. Aansprakelijk. Dat is dan het volgende.
Het is ons toevertrouwd. We hebben een verantwoording. We zijn ook aansprakelijk. Als kinderen van God met die duidelijke opdracht en autoriteit. Zijn we aansprakelijk voor hoe we daarmee omgaan.
Dat is een lastige. Hebben we een aanrijding. Dan kijken we eerst wie aansprakelijk is. Die moet dokken. We proberen onze eigen aansprakelijkheid in te denken.
Dekken. No claim. Want het mag niet in de papieren lopen. We hebben een aansprakelijkheid. En die moeten we op ons nemen.
Niet om mensen te behagen. Maar God die onze harten beproeft. We zijn verantwoordelijk naar de Heerde God toe. God is getuige. Hij weet alle dingen. Hij onderzoekt mijn hart, uw hart, jouw hart.
Naar onze Heer zijn we aansprakelijk. Aansprakelijk. Paulus is niet op weg om mensen naar de zin te maken. Maar om God te behagen. God wil het.
Weet je een variatie op Luther. Hier sta ik. Ik kan niet anders. Maar God wil het. God toetst me. Je bent naar hem. Aansprakelijk.
Gelaten 1 vers 10. Ben ik nu bezig mensen te overtuigen of God? Of probeer ik mensen te behagen? Als ik immers nog mensen behaagde, zou ik geen dienstknecht van Christus zijn.
Hij wil Christus behagen. Hij is volgeling van Christus. Hij roept ons op volgeling van hem te zijn. Dus van Christus. En we zullen eenmaal. Ik weet niet hoe lang dat duurt. Van de aarde worden opgenomen.
Dat gelooft u hier vast en zeker denk ik. Dan zullen we gebracht worden voor de rechterstoel van Christus. Dan zullen we voor de Heer geplaatst worden. En dan zullen de dingen openbaar worden van ons leven.
Er kan hout, stro zijn, stoppen, dat verbrandt. Of goud, weet je toch eens. Hoe zal het zijn? God onderzoekt ons hart. Aansprakelijk.
Er is ook een bescherming tegen machtsmisbruik. Maar er is ook vleierij. Want wij hebben nooit vleiende woorden gebruikt zoals u weet. En ook geen voorwensel voor hebzucht. God is getuigen.
Weet u wat vleierij is? Vleierij is een vorm van exploitatie. Iedereen wil het goede. Krachtige, mooie dingen van zichzelf horen.
Het is niet fout om een compliment te geven. Maar wanneer je mensen vleit. Dan zit daar een bedoeling achter. Ik doe aardig naar hem. Ik doe aardig naar hem.
Want ik wil van hem haar iets gedaan hebben. Staat ook in spreuken. 29 vers 5. Een man die zijn naast het vleit.
Spreidt een net voor dienst voetstappen. Een splijerij die wil jou ergens voor gebruiken. En in Psalm 12 vers 3.
Laat de heren alle vleiende lippen afsnijden en de tong vol grootspraak. Dus vleierij heeft doel om macht over mensen te krijgen. Religieuze charlatans maken daar nogal gebruik van.
In de politiek maakt men daar gebruik van. De prachtige maar valse beloften wordt door portemonnee leeggeklopt. Aansprakelijkheid beschermt tegen machtsmisbruik.
En tegen vleierij. En tegen hebzucht. We zagen vertrouwen. Integriteit. Autoriteit.
Aansprakelijkheid. En tot slot. Misschien wel het moeilijkst. Nederigheid. Wij zochten ook geen eer van mensen. Niet van u, ook niet van de anderen.
Hoewel wij als apostelen van Christus u tot last hadden kunnen zijn. Paulus kwam niet voor de applaus. Kwam niet voor de achting. Paulus kwam niet om genietingen te ontvangen.
Kwam niet voor losbetuigingen. Uitnodigingen voor diners. De ereplaatsen mooi vooraan. Hij ging niet voor de kampioensbeker. De beste spreker van het jaar. Die zijn er.
Weet u dat? Wie kan nou het beste preek neerzetten? Wie is de beste preek? De mooiste preek. De beste voordracht. Hits op YouTube. Jongens, ook nogal vallen.
Ik sprak laatst ergens. Ze zeiden ze. We kijken naar de hits op de YouTube. Ik denk nou. Ligt daar de waardering voor de preek? Is de preek bijbels? Is de preek bijbels?
Dat moet u onderzoeken. Daar moet u naar luisteren. Daarvoor zijn ook de broeders verantwoordelijk. Wanneer hier gesproken wordt. En het gaat apostel om evenheidswaarde. Niet om eer. Nederig.
Als ik het evangelie verkondig. Is er voor mij namelijk geen reden tot roem. De noodzaak daarvan is mij immers opgelegd. En ween mij als ik het evangelie niet verkondig.
En u mag weten. Dat is het woord van Paulus. U bent een navolgeling van Paulus. Dit ervaar ik ook voor mijzelf.
Ween mij. Als ik het evangelie niet verkondig. Nee, u hoeft geen dood mee te zijn. Ik zei het al. U hebt ergens een plek in de maatschappij. Wilt u een volgeling van Jezus Christus zijn?
Dan zal die plek in de maatschappij dat van u moeten weten. Dan zal tegenstand zijn. Maar u hoeft het niet in eigen kracht te doen. Doet u het in de kracht van de Heer.
En misschien wordt u heel lang, heel veel, heel massief tegengesproken. Maar de Heerde God zal eenmaal laten zien. Er was ook zegen.
En wat geweldig is het als we straks bij de Heer zullen zijn. Willen wij een navolger worden van de apostel. Navolger van Jezus Christus. Dan denk ik dat deze dingen ook door ons overdacht moeten worden.
Uitgediept en verrijkt. Willen samen de Heer. Dank u. Mag ik u daarin voor gaan. Heer in de hemel. We hebben een woord. Een stukje van uw woord. Geopend gelezen.
De Salonisense. Een woord geschreven door de apostel Paulus. Hij is door u geroepen. Zo duidelijk. Hij kon niet anders meer dan gaan voor de zaak van u.
En hij heeft die weg volledig afgelegd. En het bracht hem vreugde. Het bracht hem blijdschap.
Hij heeft mogen zien dat daardoor ook anderen ingingen in het geloof. En in de heerlijkheid en de blijdschap. Maar hij heeft ook de strijd gekend. Maar hij wist zich daarin steeds gesterkt door u.
Willen wij navolgen worden Heer van hem? Natuurlijk willen we dat. Maar dat kunnen wij niet van onszelf. Daarom hebben wij ook die dingen nodig die we vanmorgen hebben gelezen.
In dat gedeelte uit de Salonisense. En we bidden. Wilt u de naprediker daarvan zijn? Wilt u ons dat vertrouwen geven?
Wilt u ons ook die autoriteit geven? Die vrijmoedigheid geven? En ook die nederigheid. Opdat de naam van de Heer Jezus.
De naam van uw Zoon. Zijn naam alleen. In en door ons. Tot zijn eer uw eer. Groot zal worden. Geprezen bent u boven alles en ieder die is. Ga ook met ons Heer.
We gaan weer een nieuwe weken. We weten niet wat gebeuren zal. Maar we weten dat u dezelfde bent. En doe ons in deze wereld. Trouw zijn aan uw woord.
Volharden in uw woord. En bewaren ieder die met dat woord in deze wereld eruit gaat. Van weg of dichtbij. Wil zo met ieder zijn Heer.
Tot uw eer in Jezus naam. Amen.