Niets kan ons scheiden van de liefde van God in Jezus Christus onze Heere

Date
Oct. 11, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Er zijn van die zondagochtenden, als ik van huis wegrij tot de kerk of de gemeente waar ik heen ga, dat er wel iets bijzonders gebeurt.

Een paar maanden geleden was het zo, ik moest naar Gouda toe, ik woonde in de Ablasserwaard in Goudriaan. Ik moest naar Gouda toe en ik stond op de pont in mijn schoonhoven.

En het was warm, ik had gewoon een witte overhemd aan, geen jasje. En naast mij stond een auto en er zat een man in met een pak en een stropdas, een donker pak.

Maar ik ben samen met zijn vrouw en die vrouw stapte uit, tikte op mijn raam en zei u bent zeker ook een dominee. Dan begint je dag al goed hè.

Vanmorgen was het zo, ik reed weg in Goudriaan en ik zag een regenboog aan de lucht staan. En letterlijk tot het moment dat ik hier baren in reed en de lucht niet meer kon zien door al de bomen die hier staan.

Heel de tijd een prachtige regenboog in het westen. Zon komt uit het oosten, een bui daar. En ik vond dat zo bijzonder.

Ik had net vanmorgen gelezen op Nupunt.nl dat een kerk in Oldebroek, Wezep, aankondigde, trots aankondigen.

Wij heisen deze zondag de regenboogvlag. Misschien hebben jullie het wel gelezen, de Tweede Kamer die vrijdag hals over kop aan het eind van de dag nog besloot om de regenboogvlag vandaag te heisen.

En ik zag daar de echte regenboog aan de lucht staan. Dat raakte mij. Ga maar eens vergelijken.

De regenboogvlag die gebruikt wordt is niet dezelfde als de vlag van God die aan de hemel staat. Het is een teken van Gods trouw.

Romeinen Ooststuk 8 gaan we met elkaar lezen. Romeinen Ooststuk 8. We lezen vers 28 tot vers 39.

Romeinen 8. Vers 28 tot 39. Romeinen 8.

Vers 28. Goed dat je even helpt. Er is hier iemand in de kerk. Oh nee, ik mag geen leeftijd van een vrouw noemen.

Hard op maar. De oudste vrouw die misschien wel vandaag in Nederland ergens in de kerk aanwezig is, is hier vanmorgen. Ook een teken van Gods trouw.

Romeinen 8 vers 28. En dan lezen we, en ik lees het uit de Zienestatenvertaling. Romeinen 9 vers 29.

Wat zullen we dan over deze dingen zeggen?

Als God voor ons is, wie zal dan tegen ons zijn? Hoe zal hij, die zelf zijn eigen zoon niet gespaard, maar voor ons alle overgegeven heeft, ons ook met hem niet alle dingen schenken?

Wie zal beschuldigingen inbrengen tegen de uitverkorenen van God? God is het die rechtvaardigt. Wie is het die verdoemt? Christus is het die gestorven is.

Ja, wat meer is, die ook opgewekt is, die ook aan de rechterhand van God is, die ook voor ons pleit. Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus, verdrukking of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar, of zwaard.

Zoals geschreven staat, want omwille van u worden we de hele dag gedood. We worden beschouwd als slachtschapen. Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door hem die ons heeft liefgehaald.

Want ik ben ervan overtuigd dat nog dood, nog leven, nog engelen, nog overheden, nog krachten, nog tegenwoordigen, nog toekomstige dingen, nog hoogte, nog diepte, nog enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God.

In Christus Jezus onze Heer. Tot zover de lezing van het woord van God zalig. Alle die het woord horen en het bewaren in hun hart.

Gemeente van ons Heer Jezus Christus. Vanmorgen heb ik als thema gekozen. Niets kan ons scheiden van de liefde van God in Christus Jezus onze Heer.

En dat is eigenlijk naar aanleiding van heel dat gedeelte 31 tot 39. Niets kan ons scheiden van de liefde van God in Christus Jezus onze Heer.

Dat gedeelte 31 tot 39 begint in vers 31 met de vraag. Wat zullen wij dan over deze dingen zeggen? Wat zullen wij over deze dingen zeggen?

En dat heeft eigenlijk de betekenis, wat zullen wij hier nog aan toevoegen? En dat slaat dan terug op de versen die ervoor staan.

We zijn begonnen met lezen bij vers 28. Maar eigenlijk alles wat in Romeinen al aan de orde geweest is. Wat zullen wij dan over deze dingen zeggen als God voor ons is?

Wie zal tegen ons zijn? Als God voor ons is. Over wie gaat het dan? Over die ons.

Dan moeten we terug naar het van vers eerder in hoofdstuk 8. Daar staat in vers 14. Immers. Zovele als er door de geest van God geleid worden die zijn kinderen van God.

Want u hebt niet de geest van slavernij ontvangen die opnieuw tot angst leidt. Maar u hebt de geest van aanneming tot kinderen ontvangen door wie wij roepen Abba Vader.

Als je dat mag weten. Dat je een kind van hem bent. Dat je gered bent door hem. Dat hij de Heer Jezus aan het kruis zijn leven voor jou gegeven heeft.

Dan hoor je bij die ons. Wie zal ons nog scheiden van de liefde van God. voor hen die door genade mogen zeggen Abba Vader.

En in vers 28 gaat het daar ook over. Over die. Hier in vers 31 gaat het over ons. En in vers 28 tot 30 worden ze hen genoemd.

Wij weten dat voor hen die God lief hebben alle dingen meewerken ten goede. Alle dingen.

Dingen waar je dankbaar voor bent, blij om bent. Maar ook dingen in ons leven die er kunnen zijn die moeilijk zijn. Die pijn doen. Die zoals ook en het zet zo treffend zijn.

Als je in zo'n donkere tunnel zit. En dan heel aan het eind. Schijnt dat licht. Heel klein beetje.

En je mag het weten. Voor hen die God lief hebben doet hij alle dingen meewerken ten goede. Namelijk voor hen, dat wordt nog een keer benadrukt.

Voor hen die overeenkomstig zijn voornemen geroepen zijn. Oh dat is belangrijk. Het gaat van hem uit. Het is niet zo dat wij zo goed zijn dat wij voor hem gekozen zijn.

Nee het is voor hem gekozen hebben. Nee het is precies andersom. Hij heeft voor ons gekozen. Die volgens zijn voornemen geroepen zijn.

Want hen, vers 28. Hen die hij van tevoren gekend heeft. Heeft hij er ook van tevoren toe bestemd.

Om hem aan het beeld van zijn zoon gelijkvormig te zijn. Hen die hij van tevoren gekend heeft.

Ephesians hoofdstuk 1 vers 4 zegt dat hij hen, ons als we hem mogen kennen, gekend heeft. Van voor de grondlegging van de wereld.

Want daar kun je mee verstand niet bij. Ik tenminste niet. Toen wij er nog niet waren. Heeft hij ons al gekend. Heeft hij ons uitgekozen. Uitverkoren.

Om van hem te zijn. Hen die hij van tevoren gekend heeft. Hij kende ons al. Heeft hij er van tevoren toe bestemd.

En dat is zijn plan. Vanaf het moment dat hij ons kende. En voor ons vanaf het moment dat we hem hebben mogen leren kennen door genade. Om ons meer en meer te veranderen.

En dat is zijn plan. Om aan het beeld van zijn zoon gelijkvormig te zijn. Dat zeg je niet van jezelf. Je zegt niet van jezelf. Je gaat niet tegen jezelf zeggen.

Kijk, hoe goed ik ben. Ik lijk al heel veel op de Heer Jezus. Vind je ook niet? Nee. Maar ik hoop dat het zo is. Als andere mensen naar je kijken. Dat ze iets van hem in je zien.

Dat ze daardoor geraakt worden. Dat je in die zin ook een getuig van hem bent. Door hoe je bent. Omdat je leven veranderd is.

Omdat je van dood, geestelijk dood, geestelijk leven bent geworden. Omdat hij in je woont. Weer Jezus. Omdat zijn geest in je woont.

Om aan het beeld van zijn zoon gelijkvormig te zijn. Opdat hij de eerstgeborene zou zijn onder vele broeders. Dat je een kind, een zoon van God mag zijn.

Als het ware met eerbied gezegd. Een broeder, een broer van hem. Vers 30. En hen die hij er van tevoren toe bestemd heeft. Heeft hij ook geroepen.

Als ik terugkijk op mijn eigen leven. Dan moet ik dat inderdaad zeggen. Het is genade van hem geweest. Dat ik hem heb mogen leren kennen. Hij heeft me geroepen.

Hoe roept hij? Door zijn woord. Door de verkondiging van zijn woord. En daarom is het zo belangrijk dat het een woord verkondigt. Die heeft hij geroepen.

En die hij geroepen heeft. Die heeft hij gerechtvaardigd. We waren zonde. We waren dood. Gerechtvaardigd. Straks nog meer daarover.

Gerechtvaardigd. Door het offer van de heer Jezus Christus aan het kruis van Golgotha. Zodat we weer in de rechte verhouding tot God staan.

En die hij gerechtvaardigd heeft. Die heeft hij ook verheerlijkd. Is het geen wonder? Is het geen wonder?

In 1 Johannes hoofdstuk 3 staat dat er een dag komt dat we zullen delen in zijn heerlijkheid. Zijn genade ook voor ons.

En dit heeft Paulus hier aan de gemeente in Romeinen doorgegeven. Opgeschreven in deze brief. En dan is hij bij vers 31 gekomen.

Wat zullen wij dan over deze dingen zeggen? Wat zullen we er nog meer aan toevoegen? Is er nog meer te zeggen? En dan vat je het in feite samen. Als God voor ons is.

Als God voor ons is. Wie zal dan tegen ons zijn? Bij de voorbereidingen kwam ik iets tegen van Lennart Revenhill. Opwekkingsprediker.

Heel lang geleden al. Misschien dat die naam sommigen van jullie iets zegt. Lennart Revenhill was hiermee bezig. Met Romeinen hoofdstuk 8.

En dat raakte hem. En hij had als prediker nogal wat tegenstand. Nogal wat weerstand. Niet iedereen was gediend van zijn boodschap.

En hij had het tot een vaste gewoonte gemaakt. Om smorgens als hij wakker werd. Zich de vraag te stellen. Wie is er vandaag voor mij?

Het is niet zo'n verkeerde vraag. Om ook onszelf die vraag te stellen. S'morgens. Wie is er vandaag voor ons? En zijn antwoord was.

Op grond van Romeinen hoofdstuk 8. Op grond dat hij wist dat hij gered, verlost was door de Heer Jezus Christus. God de Vader is voor mij. God de Zoon de Heer Jezus is voor mij.

God stuurt zijn engelen. Ook ten behoeve van mij. Het Heilige Geest woont in me. Als dat zo is en dat is zo.

Ja. Wat er dan ook tegen mij opkomt. God is groter. Hij is machtiger. Hij is de overwinnaar. En zo kon hij zijn dag ingaan.

Met God zelf. Als God voor ons is. Dat betekent zoiets ten behoeve van ons.

Hij is er voor ons. Voor de zijnen. Van voor de grondlegging van de wereld. Wat er dan ook gebeurt. Er is zoveel.

Misschien ook als je in de wereld kijkt om je heen. Wat staat er allemaal te gebeuren. Wat moeten we nog mee gaan maken. Wat er ook gebeurt. Als God voor ons is. Wie kan er dan nog tegen ons zijn.

En het zijn ook allemaal retorische vragen. Die Paulus hier stelt in dit gedeelte. Het antwoord zit er eigenlijk al in. Niets. Niets.

Kan er dan tegen ons zijn. We zijn veilig en geborgen in hem. Ons eeuwig heil. En onze eeuwige heerlijkheid liggen vast in hem.

En dan in vers 32 gaat het verder. Hoe zal hij. God zelf. Hoe zal hij. Die zelf zijn eigen zoon niet gespaard.

Maar voor ons alle overgegeven heeft. Ons ook met hem niet alle dingen schenken. Hoe zal hij. Die zelf zijn eigen zoon. De heer Jezus.

Niet gespaard heeft. Als God voor ons is. Wie zal tegen ons zijn. Maar zijn eigen zoon.

Die heeft hij niet gespaard. En onwillekeurig moet je dan toch denken aan Isaac. Abraham werd door God geroepen.

Om zijn zoon Isaac te offeren. En hij ging. Moet je je het u voorstellen. Ik kan het me niet voorstellen. Je eigen kind. Maar hij ging. In geloof.

En Isaac vroeg vader. Hebben jullie hier het hout bij ons. Maar waar is het offer. En in geloof zei Abraham. God zal zichzelf voorzien in een offer.

En toen kwamen ze daar op de berg Moria. En Abraham had getuigd tegen zijn knechten. Als wij geofferd hebben. Zullen we. Wij. Terugkomen. In geloof.

En toen. Isaac werd door zijn vader. Gebonden. Op het offer. Je kunt je het toch niet voorstellen. Mensen die hier een kind hebben.

Kinderen hebben. Je kunt het nog niet voorstellen. En toen Abraham op het punt stond. Zijn zoon te offeren. Klonk naar een stem vanuit de hebel. Abraham.

God greep in. Hier staat. God heeft zijn eigen zoon niet gespaard. Maar Isaac werd gespaard door God. En God zorgde zelf voor een offer. Een ram in de struiken.

Wat een heenwijzing naar de heer Jezus. Zijn eigen zoon niet gespaard. Zo lief had hij de wereld.

Dat hij zijn enig geboren zoon gegeven heeft. Op dat ieder die in hem gelooft. Niet verloren gaat. Maar eeuwig leven heeft. Dit gaat zo diep.

Zo diep. Hij heeft zijn eigen zoon niet gespaard. Jezaja 53. Hij heeft zijn eigen zoon als een lam. De slachting laten leiden. Het behaagde de heren.

Jezaja 53. Ik dacht vers 10. Het behaagde de heren. Hem. Zijn zoon. Te verbreizelen. Om jou. Om u te kunnen redden.

Wat een liefde van hem. Voor ons alle overgegeven. Om ons ook met hem niet alle dingen te schenken.

Geestelijke zegeningen. Verlossing. Heiliging. Rechtvaardiging. Eeuwig leven. Te schenken. Ja nu al.

Hoewel het nog maar ten dele is. En straks. Volkomen. Dan zullen we hem zien. Zoals zij is. We zullen hem. In Johannes 3.

Ook bijna. Te groot. Om te bevatten. We zullen hem. Gelijk zijn. De heer Jezus.

Om ons. Ook met hem. Niet alle dingen te schenken. En dan in vers 33. Weer zo'n. Zo'n. Zo'n. Zo'n. Zo'n. Zo'n. Zo'n. Zo'n. Zo'n. Zo'n. Zo'n. Zo'n. Dus.

Want er werd in vers 31 gezegd. Wie zal er tegen ons zijn als God voor ons is? En er worden allerlei mogelijkheden opgesomd. En hier in vers 33.

Wie zal de schuldiging inbrengen tegen de uitverkorenen van God? Is er dan misschien iemand die beschuldigingen in kan brengen?

En zie je in gedachten, de uitverkorenen staan daar voor de troon van God. Met Jezus Christus aan de rechterzijde. Is er iemand die hen kan beschuldigen?

De duivel misschien? Ik moest denken aan Job. Je leest in Job en als je Job gaat lezen. Oh, dit is zo'n prachtig beeld van de Heer Jezus.

Maar God u vroeg, daar de Satan kon in de hemel komen bij God. God vroeg hem, heb je mijn knecht Job gezien? Rechtvaardig.

En de Satan zegt, is het een honder, u zegent hem. Maar als alles van hem afgenomen wordt, ja dan zal hij u wel vervloeken. En de Satan krijgt de vrije hand, alleen zijn leven mag hij niet afnemen.

Is er misschien iemand, kan de Satan nu nog in de hemel komen om ons bij God te beschuldigen? Wat denken jullie? Ik zie iemand neken, nee dat geloof ik ook niet.

In openbaring 12 vers 10, daar staat, nu is de zaligheid de kracht en het koninkrijk van onze God en de macht van zijn Christus.

Want de aanklager van onze broeders die ons dag en nacht aanklagden voor onze God, is neergeworpen. Neergeworpen. En wanneer is dat gebeurd?

Ik geloof tijdens het leven van de Heer Jezus op aarde. Toen hij zich heeft laten offeren. Toen hij zijn leven gaf aan het kruis van Golgotha.

In Lukas 10 vers 18, woorden van de Heer Jezus bij de uitzending van de 70 staat, Ik zag de Satan als een bliksem uit de hemel val.

Niet meer als aanklagen, maar hij kan ons nog wel aanklagen, beschuldigen. Hij kan nog komen in de hemelse gewesten. Niet bij God zelf geloof ik in de hemel, maar wel in de hemelse gewesten.

Menselijkerwijs gesproken de laag daaronder. Ik moest denken aan Luther. Luther werd vaak aangeklaagd door de Satan.

Dat idee had hij. Dan zat hij in zijn studeerkamer en dan was het alsof de Satan hem uitlachte. Luther, wat denk jij wel dat jij bij God hoort? Kijk eens naar jezelf.

En Luther was dat op een gegeven moment zo zat. In die tijd geven ze nog met inkt uit een inktpot. En Luther die pakte de inktpot uit zijn bureau en smeet die inktpot tegen de muren.

Satan, ga weg! Ik hoor bij de Heer Jezus. Ik ben veilig en geborgen bij hem. Dan kun je misschien nog wel afvragen.

Hier wordt dat zo gezegd. Niets kan ontscheiden van God. Kan iemand die tot geloof gekomen is, die wederom geboren is, kan zo iemand nog verloren gaan?

Ik kwam in een gemeente. Het was een hervormde gemeente, behoudende gemeente. En er was deze vraag aan de orde. En ik vroeg het wie van jullie denkt. Dat mensen dan alsnog verloren kunnen gaan.

En ik schrok ervan. Meer dan de helft van de aanwezigen stak zijn vinger op. Hier op grond van Romeinen, hoogstuk 8, kun je zeggen.

Als iemand werkelijk wederom geboren is, bij God hoort. Dan zal God voor hem zorgen. Misschien dwars door de moeilijkheden heen. Om hem vast te houden.

Het hangt van hem af. Het hangt niet van ons af. Je moest ook denken aan 1 Johannes hoofdstuk 2. 1 Johannes hoofdstuk 2.

Want je hoort soms die verhalen. Mensen die het evangelie verkondigd hebben. Mensen die altijd trouwende de kerk gingen. Op een gegeven moment is het helemaal over. Ze zeggen het farewell. Er staat in 1 Johannes 2 vers 19.

Want ook Johannes. Ook in het begin van de gemeente. Begin de eerste eeuw. De eerste eeuw kwam dat al voor. Johannes die zegt.

Zij zijn uit ons midden weggegaan. Maar zij waren uit ons niet. Want als zij uit ons geweest waren.

Dan zouden ze bij ons gebleven zijn. Maar. Het moest openbaar worden. Dat zij niet allen uit ons zijn.

Er waren daar in die gemeente. Waren daar mensen. Die niet werkelijk bij hen hoorden. Die het hart niet veranderd was. Die niet wederom geboren waren. Wel aan de buitenkant.

Het was als het zaad van de gelijkenis van de zaai. Het zaad. Wat op steenachtige plaatsen was gevallen. Het zaad wat in de struiken was gevallen.

Het kwam wel even op. Maar het ging weer dood. Ze waren uit ons niet. En tegelijk moet ik erbij zeggen. Tegelijk moet ik erbij zeggen.

Ook een kind van God kan soms zo in zonde vallen. Dat het donker wordt in zijn leven. Maar als het werkelijk het werk van God is.

Dan zal God zijn werk niet laten varen. Dan zal hij op de een of andere manier hem of haar vasthouden. Ogen openen daarvoor.

En mensen tot een keer tot verootmoediging brengen. Je ziet dit in de Bijbel ook. Als mensen God vaarwel zeggen. Ze gaan weg.

Dat je nooit meer leest. Bijvoorbeeld bij een Ezo of bij Kain. Lees je niet meer dat God naar hen omziet.

Maar bij anderen. Bij Jacob bijvoorbeeld. Die ook zondigt. Of bij David. Er zijn veel meer namen te noemen. Laat Gods uiteindelijk niet gaan.

Zorgt God er op de een of andere manier voor. Dat er bijvoorbeeld een profeet komt. En niet zoals bij David. Zegt David jij bent die man. Jij hebt gezondigd.

Dat hij tot één keer komt. Vers 34. Wie is het die verdoemd.

Wie is het die verdoemd. Veroordeeld. In de hel zou werpen. Weer zo'n vraag. En dan wordt weer op Christus gewezen.

Christus is het die gestorven is. Christus is het. En er worden vier bewijzen genoemd. Vier bewijzen.

Dat God voor zijn kinderen zorgt. Je hebt hier. Hier staat Christus is het. Eén. Die gestorven is. Twee. Die opgewekt is.

Drie. Die aan de rechterhand van God zit. En vier. Die voor ons pleit. Voor elk daarvan zou je een preek kunnen houden. Maar ik probeer dat voor ogen te houden.

Onze behoud. Onze redding. Ligt vast in hem. In Christus. Hij is voor ons gestorven. Hij is voor ons opgewekt. Met hem zijn we gestorven. Zegt de Bijbel.

Met hem zijn we opgewekt. Hij zit aan de rechterhand van de Vader. En hij pleit voor ons. Dat is in feite de climax.

Hij pleit voor ons. In 1 Johannes 2 vers 1 staat. Als iemand gezondigd heeft. En. Laten we maar zo eerlijk zijn.

Ook Gods kinderen zondigen. Soms vallen in zonde. En we moeten het tot onze schaamte zeggen. Ik tenminste wel. Misschien dat hier mensen zitten. Die nooit meer zondigen. Ik hoor dat wel eens.

Dat mensen dat zeggen. Maar de Johannesbrief maakt het duidelijk. De Johannesbrieven. Dat er niemand is. Ook al is die een kind van God.

Die niet meer zondigt. Nee. Als iemand gezondigd heeft. Hij is dan niet een geweldige troost. We hebben een voorspraak in de hemel.

Bij de Vader. Jezus Christus de rechtvaardige. Dat hij als het ware. Tegen zijn vader zegt.

Vader. Ook hij. Ook zij hoort bij mij. Ik heb mijn leven ook gegeven. Mijn bloed gestort voor hem of haar. Reinig hem.

Reinig haar. Onze. Je zou kunnen zeggen. Onze advocaat. Onze pleitbezorger. In de hemel. Vers 35.

Wie. En weer zo'n vraag. Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Is er dan echt niets of niemand die ons kan scheiden?

Van de liefde van Christus? En er worden heel concreet worden daar genoemd. Verdrukking. Benauwdheid.

Vervolging. Honger. Naaktheid. Gevaar. Of zwaard. En dat was in die situatie. Christenen werden vervolgd. Wij zouden andere dingen toe kunnen voegen wat ons tegengemoet komt.

God. Kan niets ons dan scheiden? En het antwoord zit er al in. Nee. Niets. Niets en niemand.

Absoluut. Niemand. En hier gaat het heel specifiek om het lijden om Christus wil. En ook wij worden daar soms. Ja misschien. Als ik vergelijk met vervolgde christenen.

Is het. Stelt het bij ons toch helemaal niks voor. Mensen kunnen wel eens vervelend of na tegen je doen. Als ze weten dat je bij hem hoort. Ik hoorde het van de week nog.

Ik las het. Als je denkt in Nigeria wat daar gebeurt. Misschien in een kerkdienst vanmorgen als ze daar zitten. Dat de deur wordt opengesmeten. En ze beginnen te schieten.

De terroristen van Boko Haram. Of een dorp als je daar woont. Christelijke dorp heb je daar. Dat ze dan komen en de mensen doodschieten. Soms vaders voor de ogen van hun kinderen.

Je kunt het je niet voorstellen. Als u vanmorgen had geweten. Dat als u hier vanmorgen naar de reddingsarch zou gaan.

Dat het mogelijk zou zijn. Dat er een terrorist binnenkwam om je dood te schieten. Zou u dan gekomen zijn? Zouden jullie gekomen zijn? Of had je gezegd. Nou gelukkig.

Gelukkig is er een livestream. Dan kunnen we meekijken. Lekker veilig thuis. Maar ook daar in Nigeria. Terwijl ze dat weten. Vele gaan.

Ze achten. Zoals Paulus dat zegt in de Romeinenbrief. Verderop dacht ik. Nee in handelingen. Hij achte zijn leven niet kostbaar. Omdat hij wist. Ik hoor bij de heer Jezus.

Wat er ook gebeurt. Al schieten ze me dood. Of misschien wel in deze tijd. Al koop je een fles. Israëlische wijn. Dan kun je zes jaar gevangenis eraf krijgen. Ook al zou ik voor zes jaar in de gevangenis moeten.

Niets kan me scheiden van de liefde van de heer Jezus Christus. Vers 36. Zoals geschreven staat. Wat omwille van u worden we de hele dag gedood.

Wij worden beschouwd als slachtschapen. Dat is een verwijzing naar psalm 44 vers 23. Wat staat maar om u worden we de hele dag gedood. We worden beschouwd als slachtschapen.

Dat klinkt heftig. Maar zo was daar de situatie. Paulus zegt we worden beschouwd als slachtschapen. Zijn leven was in gevaar. Hoeveel keer lees hij er niet over dat het.

Dat zijn leven in gevaar was. Maar hij was bereid om als het nodig was zijn leven te geven. Voor de heer Jezus. 1 Korinther 4 vers 9.

Daar zegt Paulus. Want ik denk dat God ons de laatste apostelen heeft tentoongesteld als mensen die ter dood zijn veroordeeld. We zijn hier met een schouwspel geworden voor de wereld.

Voor engelen en voor mensen. En ik krijg wel eens een beetje de indruk. Ook hier in Nederland. Dat er zo naar christenen wordt gekeken. Er wordt als een schouwspel gesteld.

Hoewel. En dat is de andere kant. Onder jongeren zie ik nieuwe openheid voor het evangelie. Laten we hem daarvoor danken. Ja dat is ook waar. Vers 37.

Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door hem die ons heeft lief gehad. In dit alles wat hiervoor genoemd wordt.

Wat er ons ook kan overkomen. Wat er in ons leven ook gebeurt. En het is ook waar God kan soms dingen in ons leven toelaten.

Moeilijke dingen. Jazeker. Dat horen we misschien niet zo graag. Maar dat was dat vers 28. Dat God alle dingen laat meewerken ten goede.

Je leest het in de Hebraïebrief. In Hebraïe 12 dacht ik. Moeilijke dingen. Zware dingen. Dingen die wij niet begrijpen. Maar die God wil gebruiken om ons vertrouwen op hem te laten groeien.

Om ons in de Hebraïebrief deel te laten krijgen aan zijn heiligheid. In dit alles. Misschien dingen die je lichamelijk overkomen.

Psychische problemen. Wat dan ook. Verdriet. Terwijl. In dit alles. Zijn wij meer dan overwinners.

Paulus. Hoe kun je dat nou zeggen. Paulus. Kijk wat er allemaal. Wat je zelf meemaakt en hebt meegemaakt. We zijn meer dan overwinners. De wereld kijkt naar ons als de verliezers.

Maar we zijn meer dan overwinners. En eigenlijk staat er letterlijk hier. We zijn super overwinners. Meer dan super overwinners.

Het allerhoogste als overwinner wat mogelijk is. Niet in eigen kracht omdat wij zo goed zijn. Omdat ons geloof zo krachtig is. Nee. Maar door hem. Dat staat hier ook.

Door hem die ons heeft lief gehad. Al van voor de grondlegging van de wereld. Zijn liefde.

Schenkt ons zijn genade. Het is niet de boodschap. Hier in Romeinen 8. Van het voorspoed of het welvaartsevangelie.

Oh nee. Die zeggen. Geloof in Jezus en alles zal je voor de wind gaan. Oh nee. Maar dwars door lijden. Dwars door verdriet heen.

Overwinner. Meer dan overwinner. Door hem die ons heeft lief gehad. Door hem die zijn leven gaf voor ons aan het kruis. Wat een liefde.

Dan word je toch stil. Dan word je toch stil. Ga je hem toch aanbidden. Ik heb hem lief. Omdat hij mij eerst. Hij heeft lief gehad.

En dan zou je kunnen zeggen. De climax van dit gedeelte. Vers 38. En vers 39. Want ik ben er van overtuigd. Ik ben er absoluut zeker van.

En ik hoop dat we dit vanmorgen een beetje na kunnen zeggen. En we mogen dat leren. We mogen dat leren in ons leven. En de Heer wil ons dat leren.

Ik ben er van overtuigd. Dat nog dood. Nog leven. Het is opmerkelijk dat Paulus hier eerst de dood noemt.

Dat zal er mee te maken hebben. Dat het leven voor hem ook. Dat zou zomaar afgelopen kunnen zijn. En de dood. Als het zijn dood zou betekenen.

Dat hij Christus volgde. Dan wist hij. Ontbonden te zijn en met Christus. Dat is verreweg het beste. Dan ben ik alleen maar eerder bij hem. Dat nog dood.

Nog leven. Nog engelen. Nog overheden. Nog krachten. Nog tegenwoordigen. Nog toekomstige dingen. Wat dan ook. Wat dan ook.

Vul je eigen situatie maar in. Ieder huis heeft zijn kruis. In elks leven zullen bepaalde dingen zijn die je hierin kan vullen.

Wat dan ook. Nog hoogte. Nog diepte. Nog enig ander schepsel. Ons zal kunnen scheiden van de liefde van God.

In Christus. In Christus. In Christus. In Christus. Daar moet je eigenlijk. Schepping. Lezen.

Ik denk. Aan. Epidemieën. Aan covid. Bacteriën. Virussen. Wat dan ook.

Wat ons zou kunnen overkomen. Niets kan ons scheiden van de liefde van Christus. Omdat hij de heer Jezus de overwinning heeft behaald aan het kruis.

En hij staat voor ons garant. Hij houdt ons vast. Hij schenkt ons zijn overwinning.

Nog hoogte. Nog diepte. Niets kan ons scheiden van de liefde van Christus. En we weten dit misschien wel.

Met zijn tekst. Maar hoe leeft het in ons? En hoe is het in ons hart? Als we met anderen. En hier binnen de muren. Ik wou zeggen de vier muren.

Maar er zijn hier wel wat meer muren. Dit bijzondere gebouw. Maar binnen de muren van onze kerk. Kunnen we dat wel zeggen. Dat doen we.

Vaak ook wel. Maar als je met anderen in aanraking komt. Met collega's. Met vrienden. Met wie dan ook. En je praat over de situatie in de wereld.

Of over de situatie in je eigen leven. Dan klagen we toch vaak mee. Het is allemaal zo erg. En zo onzeker. Wat er allemaal in de wereld gebeurt.

En die regering. En dit en dat. Zoals het volk is. Het al vroeger. We jeremieren wat af. We klagen wat af. Maar ik hoop en ik bid.

En ik zeg het vanmorgen. Net zo goed tegen mezelf. Dat als je weer eens zo'n gesprek hebt. Met misschien ongelovigen. Dat je getuigenis af mag leggen.

Door godsgenade van de hoop die in je is. Wat je mag zeggen. Ja zeker. De situatie is onzeker. De situatie is. Misschien gevaarlijk. Er zijn grote zorgen.

Maar wat er ook gebeurt. Niets kan mij scheiden. Van de liefde van God in Christus Jezus. En al zou wat er gebeurt. Het einde van mijn leven aanstaande zijn.

En u zei. Ik ga misschien al heel snel naar de hemel toe. Maar u zegt het omdat u al oud bent. Maar dat zou voor ons allemaal kunnen gelden.

We weten niet. Hoe lang we hier nog zijn. Maar weet je. Als dat moment aanreikt. Of als de heer Jezus komt. Wat kan er dan eerlijker zijn.

Dan zullen we hem zien. Zoals hij is. En zullen we het delen. Wat we hier gelezen hebben in vers 30. In zijn heerlijkheid.

In zijn verheerlijking. En tot die tijd. Tot die tijd. Hoe lang ons leven hier op aarde nog is. En jullie zitten op de Bijbelschool. En ik hoop en ik bid.

Dat de tijd die God hier nog geeft. Dat je door hem gebruikt zal worden. Tot eer van hem. En tot zegen van heel veel mensen om je heen. Dichtbij. Ver weg. Hoe dan ook.

Maar tot die tijd. Geld. En houd dat alsjeblieft vast. Niets kan ons scheiden. Van de liefde van God. In Christus Jezus. Onze Heer. En daar nog wel iets aan toegevoegd.

Dan kun je alleen maar zeggen. Als je hem kent. Doorgenade. De Heer Jezus Christus. En als er iemand is. Hier misschien. Of iemand die meekijkt. Of later. Als hij eerlijk is.

Moet zeggen. Nee. Je kent hem nog niet. O dan hoop en dan bid ik. Dat God met zijn geest in je werkt. En je ogen opent voor de Heer Jezus. Dat door Gods genade.

Dat hij je tot je trekt. Dat je hem mag leren kennen. En dat je ook. Zult mogen leren zeggen. Niets kan me scheiden. Van de liefde van God. In Christus.

Jezus. Onze Heer. Wat een troost. Wat een bemoediging. Onze zaligheid. Onze redding. Ligt vast. In hem. En ter afsluiting.

Ter afsluiting. Woorden. Van de Heer Jezus. waarop je staat is heilige grond.

Nou dat gevoel heb ik ook als ik Johannes 17 lees. Dan mag je meeluisteren met het gebed van de Heer Jezus tot zijn vader. En dan bidt hij in vers 11 Heilige Vader bewaar hen die u mij gegeven hebt in uw naam opdat ze één zullen zijn zoals wij.

Bewaar hen die u mij gegeven hebt in uw naam. De Heer zegen jullie. Amen.

Zullen we de Heer danken? Trouwe God, Vader in de hemel. We komen tot hier en willen we u danken. U danken Heer voor uw woord. Uw woord dat zo ongelooflijk rijk is.

Ook dit gedeelte wat we van elkaar konden lezen. Er staat zoveel in dat we alleen maar enkele dingen aan kunnen stippen. Maar Heer God alsjeblieft gebruik het.

Dat deze woorden ons met ons mee zullen gaan. De rest van ons leven. Dat ze... Dat het voor ons ook absoluut zeker zal zijn.

Zoals Paulus het hier zegt. Ik ben ervan overtuigd dat wat er ook gebeurt. Dat niets meer kan scheiden van de liefde van God in Christus Jezus onze Heer. Zo mogen we de toekomst tegemoet gaan.

Uw toekomst tot de eenmaal. U zullen zien en uw heerlijkheid een deel zullen krijgen. Zullen ontvangen van uw heerlijkheid. En dan bid ik u ook nog voor hen die u nog niet kennen.

Misschien mensen, iemand hier of iemand die meekijkt. Misschien ook wel geliefden van ons kinderen, kleinkinderen. O Heer God alsjeblieft. Openbaar uzelf aan hen. Trek haar naar u toe.

Bekeer hen. Red ook hen. Zo komt u de dank, de lof en de eer toe. Tot in eeuwigheid. Halleluja. Amen.