Oogsten

Date
Oct. 4, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Nou, nog met een prachtige orgelklanken eindigen, heerlijk. Dat is een mooie psalm. Ik had ook nog wel liefhebberijen in die prachtige psalmen.

Ik was in Frankland in Italië en we liep in een oude kerk binnen daar. Ik was een organist aan het spelen en mijn vrouw doet iets wat ik nooit zou doen. Nadat ik klaar was, klapte ze in die Romek-Katholieke stille kerk.

En toen kwam die organist naar voren en die boog even. Ik had een praatje met hem. Dus we werden naar boven genodigd. Ik zeg, mooi, maar het is al tijd geleden dat ik het gedaan heb.

En zou ik ook nog eens een stukje mogen spelen. Dus ik kroop achter dat hele mooie oude orgel daar in die grote kerk. Het bocht zomaar. En dan zomaar psalm 42 spelen, weet je wel.

Met een paar coupletten. Doe me er echt aan denken vroeger. Het ging met het naspel vroeger prachtig. Als onze dominee vroeger iets te lang gepreekt had, dan zei hij aan het eind verzingen op Psalm 116 zonder voor- en naspel, weet je wel.

Dat kwam er dan bij. Dat moest maar niet gebeuren, want het had al lang genoeg geduurd. Heerlijk dat we dat. Fijn om jullie weer te zien trouwens. Heerlijk om die mooie liederen te zingen.

Ook dat kinderlied was er, dacht ik, waar het ging over het blazen op de shofar. Dat zijn echt het begin van de najaarsfeesten. Dat is ook goed om op Israël zondag, zoals we dat noemen, dan eens aan te denken.

Jom Ha Shofar. Dan gevolgd door tien dagen van inkeer. Heb je nog iets tegen elkaar? Want daarna komt Jom Kippur, de dag van de verzoening. Daar zou je al heel veel over kunnen vertellen.

Daar ga ik het vandaag niet echt over hebben. Maar het is wel een van de centrale dagen. En jammer dat wij het eigenlijk in de christelijke kerken door de eeuwen heen kwijtgeraakt zijn.

Die voorjaarsfeesten vieren we dan nog. Pasen en Pinksteren. Doen we allemaal wel op de verkeerde dag en op de verkeerde manier en zo. Maar vooruit, we doen het in ieder geval nog. En in het najaar vieren we dan nog een goede kerstfeest.

Ja, goed, daar kun je ook wat van vinden. Maar de echte Israëlische Bijbels en najaarsfeesten. Jom Ha Shofar, de bezuinblaast. De verwachting, de dagen van inkeer.

Maak het goed met elkaar. Voordat je voor God komt en aan hem vraagt om het goed te maken met jou. De grote verzoendag waar natuurlijk Yeshua, Jezus, echt het beeld van is.

Het is heel goed dat daar, ook in dat liedje stond, heb je nog iets goed te maken met elkaar. Want dat is wat Joden ook echt doen en wat wij ook echt zouden moeten leren daaruit. Want God vergeeft al onze zonden, dat is waar.

Maar we moeten dat ook aan elkaar doen. Gelijk ook wij vergeven onze zondenaren, leert Jezus in het onze vader, zoals ze dat noemen. Misschien gaan we daar wel eens iets te makkelijk mee om, dat we zeggen, ja God vergeeft het toch wel.

Maar als je iets met een ander hebt, als ik een ander iets gestolen heb, of ruzie heb gemaakt, of uitgescholden heb, of wat dan ook. Dan kan ik het wel aan God beleiden en God mij vergeven.

Maar God zegt, nee, elkaar, je moet elkaar opzoeken. Als er iets is in je leven, waarvan je zegt, dat zit er nog. Als een zon die eigenlijk maar blijft hangen, dan moet je dat opflossen.

Dat is niet makkelijk soms. Ik heb het hier vast wel eens eerder verteld, maar ik kom er nu op en ik wil het toch nog even een keer vertellen. Toen ik een jochie was, dat is al heel lang geleden natuurlijk. Ik heb van mijn achte tot mijn zestiende bij de melkboer gewerkt.

Dat is ook al heel oud, want als je aan de kinderen vertelt, een melkboer, dan hebben ze geen benul van wat een melkboer is. Maar vroeger kwam je met zo'n ijzeren hond langs de deuren, er stonden al die kratten melk in.

Aan de deur werd dat afgeleverd en ik liep ook mee. En ik had dan ook zo'n geldtas op mijn rug, dan kon je uitrekenen en wisselen. Eerlijk gezegd, ik had nog wel eens wat in mijn eigen zak gestopt van.

Ik vond dat ik te weinig betaald werd en ik moest toch ook sekretten kopen. Ik wist dat het fout was, want ik ben zo opgevoed, weet je wel. De angst, de hel, mijn alle troost deed mis.

Ik dacht, als jij ooit nog eens tot de kering zou komen, dan de melkboer. Het heeft een tijdje geduurd, was uit mijn hoofd bij de politie gegaan. Ondanks dat criminele verleden werd ik gewoon toch toegelaten.

Maar toen uiteindelijk ik op mijn 26e jaar tot geloof in de heer Jezus kwam, op een wel bijzondere manier. Toen was het eerste wat ik hoorde van binnen, de melkboer.

Ik dacht, hou toch op met die melkboer. Dat is al zo lang geleden, ik ben 26. Ik ben oppervachtmeester der Rijksvolutie. Ik heb twee kinderen. Maar ja, ik zei, nou oké, ik zal het goed maken met hem binnen vijf jaar, beloofde ik toen tijdens dat gebed aan de heer.

Maar ja, dat ging natuurlijk niet. Want elke keer als je ging bidden, hoorde ik gewoon, hé, de melkboer. En ik denk op een gegeven moment, nou moet het dan ook maar. We woonden al lang in een andere plek.

We kwamen met Hendrik hier door Ambacht en we woonden in Aalsmeer. En ik heb vijfhonderd gulden van de bank gehaald. Dat is wel ongeveer, dat is iets meer dan ik gejat heb, denk ik. Dus dat moet goed zijn.

Ik had ze eigenlijk niet hoor, want we hadden alleen maar doorlopende kredieten en tekorten. Maar goed, dat hoogde dan iets op. En ik ben samen met mevrouw en mijn kindertjes, want we gingen toch naar Ambacht.

En daarheen gereden. En bij de melkboer voor de deur zei, blijven jullie maar zitten en ik aanbellen. En ja, ik kom ervoor. Maar het stiep om. Ja, zeg ik, even binnenkomen. Ja, binnen.

Dus ik heb het hem beleden. Ik zei, ja, ik heb nogal eens een keer wat geld uit de tas gehad. En dat zit me dwars, want ik ben tot geloof in de Heer Jezus gekomen. Dat geloofde hij niet, want dat kon eigenlijk niet zo in de Vermiddaggemeente.

Maar goed, ik was dan echt tot geloof in de Heer Jezus gekomen. Ik zei, en ik moet je dat nog beleiden en ik wil je dat geld teruggeven. Ja, hij wilde het eerst niet hebben, maar ik zei, ja, ik wil het ook niet meer hebben.

Ik laat het hier. Mijn vrouw zei later, had het hem toch laten teruggeven. Weet je, hij wilde het niet hebben, maar ik moest er echt vanaf. En toen ben ik daar weggegaan en ik ben nog nooit zo vrij geweest als toen.

Wauw. Dat was echt weg. Toen wist ik wat het was als zo'n last van je schouders is. En dat je nooit meer tijdens het bidden hoort, hé, hé, hé, de melkboer dan.

En ik denk dat wij allemaal een soort van melkboer ergens hebben. Nou, dat kan elke zonde of elke verkeerde daad in je leven zijn waar je denkt naar een ander toe. Ik zou dat dan goed moeten maken.

Ik beloof je, als je dat doet, dan voel je je nog nooit zo vrij als dan. Of hij nou vergeving geeft of niet, hé, maakt niet uit. Houd voor zover het van jou afhangt, vrede met alle mensen.

Nou, na Yom Kippur komt natuurlijk het loofhuttefeest, Sukkot. Dat is de afgelopen week gevierd. En gisteren was het Schimgatora, de vreugde van de wet.

Dat is niet echt een officieel door God ingesteld feest in Leviticus. Maar dat is toch wat er, als het ware, achter Sukkot geplakt is. De vreugde van de wet, de blijdschap van de wet.

En soms kun je denken, hoe kun je nou blij worden van de wet? Als je wel als evangelisch persoon, die eerst jarenlang in de kerk heeft gezeten, waar de angst der helma en alle troost heeft missen, was ik zo heerlijk bevrijd van de wet toen ik gedoopt werd, weet ik nog wel, dat ik het eerste wat ik zei toen ik opkwam, nou ben ik vrij van de wet.

Dat was het eerste. Dat hebben we ook veel geleerd. Aan de andere kant, die wet is niet nutteloos. Een wet is ook goed. Ik heb bij de politie gewerkt, ik vond wetten prima.

Stel dat je geen wetten had in Nederland, en iedereen mocht bijvoorbeeld zelf uitmaken of die links of rechts ging rijden. Dat zou toch niet echt een veilige situatie worden, zal ik maar zeggen.

Nou zo ook met de wet van God, die is heilig, die is goed. Het is niet dat we door het houden van de wet in de hemel zouden komen, of vrij zouden zijn, maar het is wel een prima wet.

Het is iets waar we binnen de grenzen van die wet, waar we ons veilig mogen voelen. En de wet is, ja dat is de hele Torah, dat is eigenlijk de hele Tenacht, dat is het hele Oude Testament, maar vooral de eerste vijf boeken, en daarom ook de vreugde over de Torah.

En die hele Torah, die eerste vijf boeken, die bevatten echt eigenlijk alles wat nodig is om te begrijpen wat het Nieuwe Testament, het Nieuwe Verbond, wat Yeshua, wat Jezus betekent en wat hij heeft gedaan.

En in de Hebraïebrief wordt er ook echt op teruggekomen. Nou op dat Lofutfeest werd wel het boek van Stefania gelezen, en daar wil ik een paar stukjes met u uit doornemen.

En ik beloof u dat het een klein beetje verwarrend gaat worden. Ja, nou ja, dat is ook wel eens lekker als je in de wagenschap wordt. Stefania.

De naam Stefania betekent de Heer spaart op. Of de Heer verzamelt. Dat is echt een herfstprofeet, Stefania.

Want dan gaat de Heer opsparen, dan gaat hij oogsten, gaat hij binnenhalen. Dat is herfst. We zitten nu in de herfst, het is nog prachtig weer, maar je kunt aan de bomen overal al zien dat de herfst eraan komt, toch?

Dat begint hier en daar te verkleuren. En herfst, eerlijk gezegd is het niet mijn favoriet, ik hou meer van linten en zomer, maar toch herfst. Weet je waar het woord herfst vandaan komt?

Van harvest. Oogst. Het is de oogstmaand eigenlijk. De herfst is de oogstmaand. En als je daaraan denkt, dan denk je, oh, dat is wel weer mooi. Er wordt geoogst.

De vruchten worden binnengehaald. De gersteoogst, de graanoogst, en uiteindelijk de wijnoogst, de druiveoogst. Het is echt oogstmaand. Vooral die wijnoogst, die druiveoogst, dat is een geweldige feestmaand.

Nou, Stefania, zijn naam zegt eigenlijk al wat hij moet gaan prediken. Hij predikt ongeveer 630 voor Christus. Dat is zo'n 30 jaar voor het begin van de ballingschap.

Als het hele volk naar Babel gaat, dat is best een ingewikkelde tijd, met allerlei dingen die gebeuren in de wereld. Grootmachten die elkaar bestrijden. In die tijd Egypte, Assyrië, Babel.

Er gingen allerlei geruchten over wat er allemaal zou gebeuren. Nou, wat dat betreft voor ons een herkenbare tijd, denk ik. Ik bedoel, ook nu spelen alle grootmachten op het schaarpoort van de wereld hun spel.

En denk ik, hoe zal dat aflopen? Wat zal de benzine morgen weer kosten, bijvoorbeeld? Daar merken we het aan. Voor de rest merk je het niet zo heel erg.

Tenminste, thuis in mijn achtertuin niet. Maar het is allemaal wel aan de hand. Het is een enorme explosie, eigenlijk. Die uiteindelijk ook nog eens een keer gericht wordt, in ieder geval in de media gericht wordt, voornamelijk op Israël.

Dat kleine landje daar in het Midden-Oosten. We hebben het ook nog wel eens over Oekraïne. Maar toch zelden over al die andere 154 oorlogen die op dit moment op deze wereld woeden.

154 gewapende conflicten. In Zuid-Soedan worden miljoenen mensen vermoord. Echt, de afgelopen jaren. Miljoenen. Wist u het? Misschien niet eens.

Maar gebeurt daar gewoon. Nigeria, waar christenen worden uitgemoord, vernietigd. Pastors, voorgangers, dominees worden gedood. Echt eeuwen aan de hand.

Maar we hebben het al van Israël. Want ja, dat is ook het centrale punt. Dat zegt de Bijbel ook wel. Daar gaat het uiteindelijk om. Nou, we gaan naar die herfst profeet. En dan staat er het woord van de heren.

Dat gekomen is tot Saphania, de zoon van Kus. De zoon van Gedalia. De zoon van Amaria. De zoon van Hiskia.

In de dagen van Josia. De zoon van Ammon. De koning van Juda. Zegt nogal heel veel. In ieder geval kun je ervan zien dat hij twee soorten lijnen in zijn geslachtregisteren heeft.

De zoon van Kusje. Dat zijn Ethiopiërs. Dus eigenlijk is dat een niet-Joodse afkomst. Wat er in zijn bloedlijn zit.

Omdat we dat maar zeggen. Maar aan de andere kant is hij ook de zoon van Hiskia. Een koninklijke, Joodse, Israëlische bloedlijn. Die twee lijnen door elkaar. Ook tegenwoordig hoor je er veel over.

Zijn dat nou wel echte Joden? Zijn het echte Israëliërs? Hoe zit het met die bloedlijnen? Weet je, uiteindelijk gaat het erom. God kent degene die de zijner zijn. En God weet wie het ware Israël zijn.

Wie we Israël worden. En wat wij daarvan mogen zien. Is dat hij ze op dit moment in hun land ook voorziet. En beschermt. En over de hele wereld opjaagt.

En op laat jagen eigenlijk. En thuis gaat halen. Nou, dan staat er in het tweede vers. En daar wordt het ingewikkeld. Want ik had beloofd dat het ingewikkeld zou worden.

Daar staat. Ik zal alles volkomen wegvagen van de aardbodem. Ik lees de Herzienestatenvertaling. Ik geloof de MBG zegt vernietigen. Maar in de Herzienestatenvertaling.

Ik zal wat wegvagen. Ik zal alles volkomen wegvagen van de aardbodem. Spreek de Heer. Ik zal mens en dier wegvagen. Ik zal de vogels in de lucht. En de vissen in de zee wegvagen.

En de struikelblokken samen met de goddelozen. Ik zal de mensen uit de roeien van de aardbodem. Spreek de Heer. Hallo. Goedemorgen. Dat is een donderpreek, toch?

Als dat er... Dan denk je, Heer. Hoe kan dat nou? Wat is er aan de hand? Is dat nou oogsten? Is dat nou oogst? Ja, het staat er ook niet echt.

Ik zeg dat niet zo graag over vertalingen. Maar het staat er ook niet echt. Want er staat asaf, asof, asaf, koi. Alles zal ik asof, asaf, spreekt de Heer.

En asof, asaf, dat betekent inzamelen. Verzamelen. Ik zal alles oogsten, want daar gaat het om. En daar moet je het voor afsnijden.

Dat staat er dan vervolgens. Ik zal ze van de aardbodem afsnijden. Ik zal mijn hand uitdrukken. Ik zal de plaats uitroeien van het overblijfsel van Baal.

Ja, die woorden, die hebben een heel andere betekenis dan uitroeien. En dan ik zal ze wegvragen. Dat betekent ik zal ze oogsten.

En daarvoor moeten ze afgesneden worden. Weet je, wij hebben dat beeld niet meer zo. Wij hebben tegenwoordig, als we nog boeren hebben, dan oogsten wat. Landbouwboeren dan, weet je wel.

Dan hebben ze een combine en daar rijden ze mee het veld over. En dan wordt het allemaal binnengehaald. Maar vroeger gebeurde dat met een zijs. Weet je wel zo. En dat werd dan afgesneden.

En zo zegt God, zo ga ik die hele aarde oogsten. Er wordt afgesneden, niet om ze weg te vagen. Want dat doet die boer ook niet. Als hij al die aarde heeft afgesneden, gaat hij ze niet op een hoop gooien en verbranden.

En zeggen zo, dat is klaar. Nee, dan gaat hij ze vroeger eerst in schoven zetten. En later naar binnen halen. Schoven, weet ook niemand meer wat dat is natuurlijk. Met je kinderen over de schoven op het veld.

Moet je er wel bij vertellen wat een schoof nou eigenlijk is. Want dat zie je nooit meer natuurlijk, toch? Er zijn geen schoven meer. Oudere mensen, zoals ik. En toch wel een aantal hier.

Die hebben ooit vroeger nog wel eens schoven op het veld gezien. Maar tegenwoordig, ja dat zei ik al, rijdt er een combine overheen. We hebben het zaad zo gemanipuleerd dat het niet meer dan een halve meter hoog wordt.

En dat het allemaal honderdvoudig vrucht draagt. En daar rijdt de combine overheen. Wordt nooit meer zo hoog. Het graan is eigenlijk zo hoog. En nu is het maximaal zo. Dat doen ze allemaal daar in West-Friesland bij mij.

In Enkhuizen. Die zaadbedrijven. Weet je wat ze trouwens ook doen? Even tussendoor. Ze maken het ook hybride. Dat betekent, je kunt het wel zaaien.

En dan komt het op. En dan draagt het honderdvoudig vrucht. Maar het is niet meer vruchtbaar. Dus je kunt niet een deel van de oog bewaren om volgend jaar weer te zaaien. Nee, dan moet je gewoon weer naar sluiszaden of enza zaden toe om het uit te kopen.

Het is dus geen zaadzaaiend gewas meer. Het is alleen maar gewas. We moeten wel eens aan denken als het gaat over genesis waar God zegt ik geef u al het zaadzaaiend gewas ten voedsel.

We weten elke dag ons brood en misschien wel biologisch en zo. Maar het is niet meer zaadzaaiend. Het is echt doodbrood. Ja, soms zouden we afkomt dat toch al die rare ziektes die we hebben.

Nou, dit kan een van die oorzaken zijn. Het is gewoon dood. Maar God gaat dus niet alles wegvragen. Er staat, hij gaat alles inzaamen. Misschien zijn de mensen die de naardense wijbel lezen of wijzig hebben.

Daar wordt het gewoon netjes goed vertaald. Ik kan u allemaal aanraden om die er in ieder geval naast te hebben. Ze geven tegenwoordig een gratis app uit. Als je denkt ik wil hem hebben, kan je gewoon gratis de naardense wijbel downloaden.

En ik zal niet zeggen dat die altijd heel goed is, maar in heel veel gevallen zit die wel veel dichter bij de waarheid. En daar staat gewoon, ik zal alles in gaan zamelen vanaf de aardbodem.

Spreekt de heren. Asaf, asaf, kool. Dat zou je eigenlijk moeten onthouden. We hebben vroeger ook nog een man gehad die asaf heette die de psalmen maakte. Dat was de verzamel.

Die verzamelde de liederen en die, nou ja, die maakten ze bij elkaar voor de psalmen die we dan vandaag al dan niet met voor- en naspel kunnen zingen.

Dus asaf, asaf, kool. Ik zal alles volkomen gaan inzamelen. Ik zal mens en dier inzamelen.

Ik zal de vogels en de vissen in de zee inzamelen. En de struikelblokken samen met de goddelozen. Ik zal de mensen uitroeien. Daar staat karat. Afsnijden betekent dat.

Oogsten. Dat betekent de zij zij doorheen. Hij gaat de mensen niet uitroeien. Hij gaat de grote oogst winhalen. Ik doe me altijd weer denken, we gaan dat nu allemaal niet opzoeken, maar aan de gelijkenissen die de heer Jezus uitsprak in Matthäus 13.

Daar heeft hij vast en zeker deze herfstprofeet, deze oogstprofeet voor ogen gehad. Het begint met de zaaier die uitging op de zaaier. En het eindigt met de grote oogst die wordt binnengehaald.

Tussendoor het onkruid samen met de tarwe opgroeit en zo. En zullen we het nu al van... Nee, nee, nee, nee. Wacht maar, want je ziet het verschil bijna niet. Dat komt bij de oogst. Dat zijn de gelijkenissen van de heer Jezus die hij vertelt.

En daar legt hij eigenlijk de profeet Stefania uit. En ik denk dat Jezus het ook verteld heeft. Op Soekot, op het herfstfeest. Er wordt gezaaid.

En soms wordt er met tranen gezaaid ook. Dat heeft Paulus het laten hebben over die met tranen zaaien zullen met gejuich maaien. Want als alles wordt gemaaid, wordt binnengehaald en het wordt ingezaveld.

Als saf asef dan is het vreugde. Dan is het heerlijkheid. Weet je, en natuurlijk. Stefania weet ook dat het door de ballingschap heen gaat.

Op nog dertig jaar, daar komt Nebukadneza. Die vernietigt de hele boel. Dan blijft er niks meer van over. In de psalm moesten we dan vroeger leren.

Dat zijn de psalmen die daarbij horen.

Dat wisten van je ook wel. Dat ging gebeuren. Maar toch gaat hij dwars daardoor heen. Gaat God werken. Hij gaat jullie inzamelen. Hij gaat jullie verdriet, jullie ballingschap gebruiken.

Om je uiteindelijk bij hem terug te brengen. Want dat is het doel. In Deuteronomium 30 bijvoorbeeld staat als Rachel haar eerste zoon kreeg. En verdriet heeft voordat ze die zoon moet krijgen.

Staat ook dat woord asaf. Dan zegt God, ik ga ze verzamelen. Ik ga je tranen verzamelen. Ik ga de ballingschap verzamelen. Ik ga je verdriet verzamelen. Ik ga je rouw verzamelen.

Ook dat is een psalm. Jij bent nou toch bezig. Mijn tranen heb je in uw fles vergaat. God bewaart je tranen. Weet je, ze zijn niet weg. Er is veel verdriet.

Van de week iemand overleden hoor ik hier. Maar ja weet je, er is altijd pijn en verdriet om ons heen. We hebben niet allemaal alleen onze melkboer. Maar we hebben ook allemaal ons kruis op onze schouders.

Er is heel veel verdriet waarom je misschien toch soms zegt. Heer, waarom? Waarom moest mij dat nou overkomen? Waarom is dit gebeurd? Waarom nu? Waarom?

Nou waarom, waarom? God zegt, ik heb je tranen in mijn fles vergaard. En ik ga er wat mee doen. Betekent dat dat je dan gelijk altijd huppelt van zielen vreugd?

Nee, niet altijd gelijk. En toch is dat nou troost, weet je. Waar God is, is in je pijn en in je verdriet.

Als je zegt, waar was God toen ik verdriet had? Mensen zeggen, waar was God in Auschwitz? Waar was God in Dachau zou je ook kunnen zeggen? Waar was God met vervolgingen in Portugal en Spanje tegen de Joden in 1516?

Waar was God tijdens de kruidstochten toen de Joden werden vermoord in Jeruzalem? Waar was God toen zijn, waar was God in het verdriet? Weet je, en als je dan denkt aan, aan Jom Kippur, die grote verzoendag.

Die wijst op de Heer Jezus Christus. Die daar aan het kruis, aan het kruis gehangen werd. En daaruit riep, mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?

En vlak daarvoor riep in de hof van Gethsemane, mijn ziel is geheel bedroefd tot de dood toe. Daar is God.

Daar is de ultieme vorm van liefde. Al zo lief heeft God de wereld gehad. Dat hij zijn enig geboren zoon heeft gegeven.

Op dat een ieder die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. Weet je, daar werd zichtbaar wat Gods liefde voor de wereld was.

Toen ik heel veel angst had om mijn dochter die misschien zou sterven aan kanker. De meesten weten dat, degene die hier niet voor het eerst zijn. Gelukkig mag ze nog steeds zijn en het goed gaan, maar toen dacht ik, God, waar bent u?

Hoe kan dit? Een vrouw van 36 met drie kindertjes, waarom? Mijn dochter, waarom? Zij heeft nooit gezegd waarom. En ze zegt op de dag van vandaag, pap, ik had het niet willen missen.

Want ik heb daar God gevonden. Ik snap het niet hoor. Maar het gebeurde wel. En ik geloof dat dat het is. Ik geloof dat daar, wij zeggen nu tegen elkaar soms, en ik gebruik dat ook wel eens naar andere mensen toe.

Liefde doet pijn. Pijn is een bijproduct van liefde. Als je liefde hebt, de volmaakte liefde, drijft de vrees uit. Maar de volmaakte liefde kan wel heel veel zeer doen.

Het gemis, het verdriet, de dingen die over je heen komen. Dat betekent dat er heel veel liefde aanwezig is voor degene om wie je zo'n pijn leidt.

Isjoh aan het kruis. Omdat hij die grote oogt wilde binnenhalen. Die leedt daar de pijn van de wereld. God gaat alles uitroeien.

Daar staat, ik zal van deze plaats ook uitroeien in vers 4, het overblijfsel van Baal. Dat gaat hij ook afsnijden. En dat is waar Jezus het over heeft in die gelijkenissen, weet je wel.

Kaf en koren. Er is een heleboel wat onkruid tussen de tarwe wat opgroeit. En dat wordt ook afgesneden. Maar dat wordt niet bewaard om in de schuren opgeslagen te worden.

Maar dat gaat God werkelijk volkomen wegdoen. Al die Baals, de naam van de afgodspriesters met de priesters. Heel opvallend is als je dit in het Hebraeus leest, die priesters, dan staat er niet het woord kohen wat er normaal staat.

Maar daar staat de kemarim. Dat betekent eigenlijk, dat is een woord voor de Baalpriesters. Maar dat werd spottend gebruikt voor, dat zijn de vuurtjestokers.

Dat zijn mensen die wel offers brengen, die het vuur aansteken. Maar voor de Baals, dat zijn niet de echte priesters. Dat zijn gewoon die vuurstokers die denken dat ze God brengen en denken dat ze God aanbidden.

En die hebben we vandaag ook. We hebben een wereld vol met afgoden, met Baals. We noemen ze natuurlijk geen Baals meer, we noemen ze anders. We noemen ze genderideologie of we noemen ze klimaatideologie.

Of we noemen ze nieuwe wereldorde. Of we noemen ze, weet ik wat u ze allemaal wilt noemen. Maar we stikken van de afgoden. Want we moeten toch deze wereld redden.

Anders gaan we allemaal ten onder. En dan moeten we, ja, klimaat, weet je. Moeten we dan niet zorgen voor de natuur. Natuurlijk zorgen voor de natuur. Kom op zeg. Het is vandaag dierendag.

Natuurlijk moet je je kat een extra aantje geven. Ja toch. Dat moet ook. Maar we moeten het klimaat niet redden. Dat heeft God geschapen.

Hij heeft de aarde geschapen en ze is vast in zijn handen. En zo min de aarde ooit uit haar stand zal wijken, zo min zal zijn trouw ooit wankel of verzwijken.

Wat een psalm oogend zeg. Enorm. Maar goed, ik zit ook in de Bijbelbeld, dus het mag. Maar hij houdt het vast. En wij draaien het om. Mensen zeggen weleens eindtijd.

Wil je spreken over de eindtijd? Zet je wat eindtijd is? Dat we alles omdraaien van de begintijd. God heeft de aarde, het klimaat geschapen. Dat doen we nou zelf. We gaan de schepping vereren boven de schepper, zegt Romeinen 1.

En daarom zijn we overgegeven aan ons eigen vruchteloze denken. Dat is toch één? Dan heeft God de mens geschapen, de man geschapen als man en vrouw. Ja, dat is ook niet meer tegenwoordig.

We hebben heel veel genders en je moet de kinderen leren dat ze moeten gaan ontdekken waar ze zich het prettigst bij voelen. Ja, helaas zijn heel veel kinderen, ook in onze gemeenschappen, daar slachtoffer van.

Ik zeg het er even bij, omdat ik dit wel eens meer gezegd heb in de gemeente. En dan komt er iemand naar me toe en die zegt, weet je wel hoe erg het kan zijn? Mijn dochter heeft dit of mijn zoon heeft dat.

Ik weet het. Ook wij zijn kinderen van onze tijd. En onze kinderen leiden dit mee en leren dit mee. Maar het is wel de wereld op zijn kop gezet.

Terwijl het is wel anders dan wat God bedacht heeft. Man en vrouw schiepen hierin en hij gaat de opdracht, wees vruchtbaar, wees talrijk en heerst over deze aarde. Het huwelijk heeft hij geschapen.

Ja, wat hebben we daarvan gemaakt? Nou ja goed, zo kan je nog wel even doorgaan, weet je wel. Dus dat zijn die baals, die worden dadelijk volkomen weggevraagd van de aarde.

Dan gaat God, wat aan het begin was, gaat hij herstellen en nog mooier maken dan het was. Dan komt een klimaat aan mensen. Wauw, veel mooier dan ooit moet je je zaai en maar eens lezen.

De wolven het lang zullen tezamen weiden en enzovoort. Het wordt totaal anders op deze wereld. Het wordt fantastisch. Dat is wat God gaat doen. En het huwelijk, ja de Bijbel begint met een huwelijk, maar het eindigt ook met een huwelijk.

Als het Jeruzalem uit de hemel neerdaalt als een bruid die voor haar man versierd is. En dan zijn we allemaal uitgenodigd op de bruiloft van het lam.

Weet je, dat wordt een geweldig feest. Jezaja 25 zegt met gerijpte wijnen en met het vlees vol merg. Wacht, dat hoor ik ook niet meer natuurlijk.

Het is niet echt een schijf van vijf, maar vooruit dat komt, Jezaja 25. Daar wordt echt de meest fantastische barbecue, zal ik maar zeggen, geschilderd die er ooit is.

En dan komen op die berg alle volken samen. Die gaan allemaal naar Sion. Iedereen is dan Sionist. En dan gaat de hera gaat de sluier van de ogen wegnemen. Van de sluier van de volken.

En dan zien ze dat Israël zijn volk is. En de sluier van Israël. En dan zien ze dat Yeshua hun Messias is. Dan wordt het top. Dat is echt, dat is de toekomst.

Nou ja, weet je, Sionist gaat het nog wel hebben over al die dingen. Maar ik ga toch gewoon maar even naar het einde toe. Aan het einde van Sionist. Ja, de rest leest u dan thuis.

Maar Sionist, hoofdstuk 3 vers 14. Dan denkt hij ook aan al die fantastische beloften. En die fantastische zekerheden die God heeft gegeven.

Dan zegt hij, zingt vrolijk. Dochter van Sion. Moet je zeggen tegenwoordig. Als je het woord Sionist uitspreekt, dan ben je al bijna veroordeeld toch?

En hier zingt vrolijk, dochter van Sion. Juich, Israël. Wees blij. En spring op van vreugde met heel uw hart, dochter van Jeruzalem. De Heere heeft uw oordelen weggenomen.

Hij heeft uw vijanden weggevaagd. Geofferd. De koning van Israël. De Heere is in uw midden. En u zult geen kwaad meer zien.

Geen Iron Domes meer nodig. Alle wapens worden omgesmeed tot ploegscharen. Het kwaad is van de aarde verdwenen. De dood is vernietigd.

De dood zal er niet meer zijn, zegt Isaiah 25. De openbaring zegt dat de dood wordt in het dodenrijk geworpen. Daar heb je nooit meer, nooit meer last van.

Want dan is het leven van de levend boom. De Heere Jezus Christus in ons midden. Op die dag zal tegen Jeruzalem gezegd worden, wees niet bevreesd. Sion, verlies de moed niet.

De Heere, uw God is in uw midden. Hij die verlossen zal. Hij zal zich over u verheugen met blijdschap. Hij zal zwijgen in zijn liefde.

Dat is ook zo mooi. Weet je, als Isaiah straks, maar ook wij, als we hem aanroepen in de nood, vinden we zijn gunst oneindig groot. En als we dan voor hem staan, misschien bent u ook wel eens bang geweest voor.

En misschien nou nog wel, tegenover die machtige God. Wat zou ik tegen hem kunnen zeggen? Weet je, hij zal zwijgen in zijn liefde. Je zonden zijn weggedaan.

Hij is vergeven. Je zonden zijn verzoend op het kruis van Golgotha. De zonden van Israël zijn vergeven. Hij zal zwijgen in zijn liefde. Hij zal zich over u verheugen.

Hij zal zwijgen in zijn liefde. Hij zal zich over u verblijden met gejuicht. Wie bedroefd zijn vanwege de samenkomst, zal ik verzamelen. Zij zijn uit u. De smaad drukt als een last op hen.

Zal ik verzamelen. Daar staat weer datzelfde woord Asaf. Nu wel goed vertaald. Exact hetzelfde woord als in het begin waar Asaf wordt gebruikt voor zal ik uitroeien.

Hetzelfde in de context, hetzelfde woord. Asaf, ik ga ze verzamelen. Dat was in het begin ook al zo. Echt, je zou wat dat betreft door dat woord in je wijbel gewoon een streep moeten zetten en erboven zetten.

Verzamelen. Het is geen uitroeien. Het is verzamelen. Het is oogsten. Hij gaat ze verzamelen. En de stilstand drukt als een last. De smaad drukt als een last op hen.

Maar in die tijd ga ik optreden tegen al uw verdorkers. Ik zal verlossen wie mank gaat. Beëenbrengen wie verdreven is. Ik zal hen maken tot een lof en een naam in het land waar zij beschaamd waren.

En in die tijd zal ik u hierheen brengen. Namelijk in de tijd dat ik u zal bijeenbrengen. Opnieuw twee keer dat woord Asaf.

Ik ga u dan bijeenbrengen. Niet van ik ga u dan uitroeien. Maar ik ga u dan bijeenbrengen. Onder alle volken van de aarde ga ik u verzamelen en bijeenbrengen.

Wanneer ik voor uw ogen een omkeer in uw gevangenschap breng. Zegt de Heere. En daarom is het vast. Daarom wat ik al aan had.

Zo min de hemel ooit uit zijn stand zal wijken. Zo min zal uw trouw ooit wankelen op uw zwijken. Gods trouw aan Israël nooit gekrengd. Als God ontrouw zou zijn aan Israël.

Wat voor reden heb ik dan nog om hem te vertrouwen voor mij? Als hij van die geweldige belofte heeft gedaan. Hij zegt nooit zal ik je loslaten. Je bent mijn kind.

Mijn zoon voor eeuwig. Eer dat de maand niet meer gaat draaien om de aarde. En de aarde die me beweegt. Dan ben je niet meer mijn zoon. Wat voor reden zou ik dan nog hebben om wel op hem te vertrouwen?

Maar omdat hij zijn trouw aan Israël nooit gekrengd heeft. Mag ik weten. En mag u weten. En mogen wij weten. Dat we van hem zijn. De oogst komt eraan.

Ik denk dat het dichtbij is voor die laatste shofar. Maar ja. Dat weet u. Dat zeg ik al een heel tijdje. Toen ik 26 was. En net op de kering kwam.

Met twee kinderen. Dat ik had. Dacht ik ook dat we binnen no time. De opname. En alles zouden meemaken.

Ik had nooit gedacht dat we nog meer kinderen zouden krijgen. Mijn vrouw vroeg al. Toen we zwanger was. We dachten van. Hoe gaat het dan? Als je nou in de hemel hebt in ieder geval een pijnloze bevalling voelt.

Zo zeker. Zo zeker was ik daarvan. En als je mij toen had verteld dat ik ooit nog opa zou worden. Had ik gezegd. Dat is een jaar lang terug. Weet je.

Ik ben nu overgrootvader. We hebben 17 kleinkinderen. Twee achterkleinkinderen. Echt. Had ik nooit kunnen denken. En nog zeg ik elke dag van. Het komt.

Hij komt. Hij komt. Hij komt. Om de aarde te richten. De wereld in gerechtigheid. Alles volk naar het breed geweld moet zwichten. Wordt in rechtmatigheid geleid. Ga gebeuren.

Heel binnenkort. Heel binnenkort. Ik geloof niet dat ik nog bed overgroot zou worden. Vooral ook omdat je dat. Volgens mij qua leeftijd nauwelijks meer kan halen. Weet je.

Het blijft zo vast. Zijn waarheid is vast. En stel vandaag je vertrouwen op de Heer God. Als je dat nog niet gedaan hebt. Buig vandaag je knieën voor hem.

En zeg. Heer wilt u in mijn hart wonen. En hij is trouw. Hij zal het ook onmiddellijk doen. En als er nog dingen zijn met mensen die je goed moet maken. Stel het niet. Zeg niet. Heer. Ik zal het binnen vijf jaar doen.

Weet je. Elke keer hoor je het. Ho ho. Hoe zit dat met de melkboer. Elke keer hoor je het. En voel je het. Doe vandaag wat je moet doen. Want hij komt.

De bazuin gaat klinken. Ik wil eindigen met een gebed voor jullie. En dan de dienst weer teruggeven. Voor jullie en voor mij trouwens. Vader dank u wel. Dat we mogen rekenen. Op het feit dat u gaat oogsten.

Dat een grote oogst. Een groot feest wordt. Dat we allemaal zullen verzameld worden. Heer. Uit alle hoeken van de aarde. En van de hemel. En terug op de berg Sion.

En daar zullen we zijn. Als u daar een feestmaal voor. Alle volken gaat aanrichten. Heer. Dank u wel. Dat we dat vandaag al mogen weten. Dat we uw. Kinder mogen zijn.

Die. Die kennis door uw heilige geest. Ons hart mogen meedragen. En ik bid vandaag voor mensen. Die die kennis nog niet hebben. Die dat. Nog niet aanvaard hebben. Geef dat ze het ook vandaag.

Straks. Direct. Na deze dienst. Nu. In hun hart. Mogen doen. Vader. Ik bid u voor al de mensen. Die. Die zoveel. Tranen hebben. Over pijn.

Omdat liefde zo geweldig. Veel pijn kan doen. Wilt u dan ook uitspreken. Wat u. Ook tegen Israël zegt. In Isaiah 40. Troost. Troost. Mijn volk.

Leg uw hand op ons allemaal. Als we pijn hebben. Als we verdriet hebben. Vader. Wilt u dichtbij zijn. En ik wil ook bidden. Dat u tot uw doel gaat komen. Tot uw volleinding gaat komen.

Met uw volk Israël. Met ons. Als uw kinderen. De gemeente. Geënt op die olijf. Dank u wel. Dat we dat mogen weten. Dat we van u mogen zijn. En dat we naar een vreugdevolle.

Ewige. Heerlijke toekomst tegemoet gaan. Door genade. Genade. Genade alleen. Amen. Amen.ugen shockers.

***