Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal, ook van mijn kant, ook de mensen thuis. Het is wonderlijk hoe de heren zo de dienst leidt.
Het nieuwe lied wat Rachel aankondigde, dat raakte mij diep, want dat is eigenlijk precies waar we het vanochtend over gaan hebben. Ik was blij dat het niet het laatste lied voor de prediking was, want de tranen bungelden over mijn wangen.
Maar het is prachtig. We gaan vanochtend het hebben over Johannes hoofdstuk 11. Christus is de opstanding en het leven. En zo mooi, hoop in leven en in dood. Jezus Christus wordt verhoogd.
Daar gaan we deze mochtend eigenlijk over hebben. Johannes hoofdstuk 11. Mogen we nu openslaan.
Het is de opwekking van Lazarus. Ik zat eraan te denken om het hele stuk te lezen, maar dat leek me toch wat lang met het hele programma wat jullie nog hebben voor vandaag.
Dus, nou ja, ik heb maar een stukje eruit gekozen. En eigenlijk zien we de eerste 18 versen, als ik het even kort samenvat, is eigenlijk een soort van introductie. Van wat gebeurt er nou? Wat is er voorafgaand gebeurd?
We worden voorgesteld aan de familie, aan Lazarus, aan zijn zussen, Maria en Martha. En ze komen uit Bethanië. Nou ja, en Johannes die vertelt ons wat informatie over waar Jezus op dat moment was en dat er iemand naar hem toe werd gestuurd.
Nou ja, we gaan er uiteindelijk het zo meteen wel over hebben. En we zien dat, nou ja, Maria die kennen we, zegt Johannes. Want zij is degene die de voeten van de Heer Jezus gezalfd heeft.
Met de meren en met de haren heeft afgedroogd. En we kennen Martha en Maria natuurlijk van het bezoek dat Jezus bij hen thuis kwam. En Martha heel druk in de weer was met van alles en nog wat. En Maria zat aan de voeten van de Heer Jezus.
Nou, en deze morgen gaan we kijken naar de ontmoeting die ze hebben met de Heer Jezus. Een hele bijzondere ontmoeting, zou ik zeggen. En we gaan lezen vanaf vers 18.
Johannes 11 vanaf vers 18. En ik lees dan tot met vers 27. Bethanië nu lag dicht bij Jeruzalem. Ongeveer vijftien stadien daar vandaan.
En vele van de Joden waren naar Martha en Maria gekomen om hen te troosten over hun broer. Zodra Martha dan hoorde dat Jezus kwam, ging zij hem tegemoet.
Maar Maria bleef in huis zitten. Martha nu zei tegen Jezus, Jezus, heren, als u hier geweest was, dan zou mijn broer niet gestorven zijn.
Maar ook nu weet ik dat God u alles wat u van God vraagt geven zal. Jezus zei tegen haar, uw broer zal weer opstaan. En Martha die zei tegen hem, ik weet dat hij zal opstaan bij de opstanding op de laatste dag.
Jezus zei tegen haar, ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven, ook al was hij gestorven. En ieder die leeft en in mij gelooft zal niet sterven in eeuwigheid.
Gelooft u dat? Zei tegen hem, ja heren. Ik geloof dat u de Christus bent. De zoon van God die in de wereld komen zou.
Nou, tot zover wil ik daarbij stilstaan deze morgen, dat Jezus zegt, ik ben de opstanding en het leven. En eigenlijk wil ik daarvan drie aspecten met jullie bekijken.
Het eerste is, wat betekende dat voor vroeger, voor die tijd van Lazarus? Wat voor impact had dat op die tijd? Dan wil ik graag doortrekken naar onze tijd. Wat betekent dat nou voor het hier en voor het nu, voor ons vandaag?
Heeft dat nog impact, dat de Jezus zegt, ik ben de opstanding en het leven? En uiteindelijk ook de toekomstverwachting die we hebben. Dat Jezus zegt, ik ben de opstanding en het leven.
En wat biedt dat voor perspectief voor de toekomst? Dat zijn de drie dingen waar we naar willen kijken deze morgen. Maar eerst, wat betekende dat voor toen? Nou, in de eerste paar versen, die we niet gelezen hebben, zien we dat Jezus, Martha, Maria en Lazarus lief had.
Hij had hen lief. We weten niet precies waarom, maar deze familie stond echt dicht bij het hart van de Heer Jezus. We lezen ook, in vers 33 is dat, dat Jezus helde om de dood van Lazarus.
Hij was echt bewogen met hen. Maar Lazarus was ziek geworden. Dusdanig ziek dat hij komt te overlijden. En Martha en Maria hadden nog snel iemand naar de Heer Jezus toegestuurd.
Heer, u moet komen, want Lazarus is ziek. Maar Jezus kwam niet. Niet direct in elk geval. En Lazarus stierf.
Het is opvallend dat toen Jezus hoorde dat Lazarus ziek was, dat hij eerst nog twee dagen bleef. Dat is vers 6. Hij bleef nog twee dagen in de plaats waar hij was.
Waar was hij dan? Nou, we lezen in hoofdstuk 10, vers 40. Hij was aan de overkant van de Jordaan, waar Johannes doopte. Nou, we lezen dat dat.
Hoeveel stadien was het? Vijftien stadien. Nou, dat was ongeveer veertig, vijfenveertig kilometer. Best wel even een stukje wandelen. Het was geen Nijmwegse Vierdaagse, zeg maar. Dus het was zeker een dag of twee reizen.
En al met al zien we dat als Jezus aankomt, dat Lazarus al vier dagen in het graf ligt. En je zou je kunnen afvragen als Jezus hem werkelijk lief had. Waarom stierf Lazarus dan?
Waarom wachtte Jezus twee dagen voor hij op pad ging? Waarom rende hij niet zo snel als hij kon naar Lazarus toe om hem beter te maken? Of waarom deed hij geen genezing op afstand, zoals bij die hoofdman in Capernaum?
Lukas 7, u kent die geschiedenis wel. Waarom moest het op deze manier? Waarom moest het vier dagen duren? Nou, ik las in een van de commentaarden, dat zien we niet per se in het Oude Testament, maar dat de vroegere Jodendom geloofde dat de ziel van de overledenen nog drie dagen rondom het lichaam bleef rondzwerven, als het ware.
Hopend op misschien nog een hereniging met het lichaam. En dan op de vierde dag, als het lichaam al wat begon te ontbinden, dat de ziel het lichaam niet meer herkende en wegging.
Nou, de vierde dag was dus echt alle hoop opgegeven eigenlijk. Als iemand vier dagen in het graf was, nou dan was het gewoon klaar. Zou Jezus daarom gewacht hebben?
We weten het niet, maar het klinkt aannemelijk. Maar wat is de doel? Nou, Jezus heeft dat al aangekondigd. Hij stuurde iemand, Marta en Maria hadden iemand gestuurd en we lezen in vers 4.
Laten we vers 3 ook maar bijpakken. Zijn zistjes stuurden hem de boodschap. Heren, zie hij die u liefde hebt is ziek. En toen Jezus dat hoorde, zei hij, deze ziekte is niet tot de dood.
Maar is er met het oog op de heerlijkheid van God, op dat de zoon van God erdoor verheerlijk wordt. Dat is het doel. Het doel van het ziek zijn van Lazarus is niet dat hij sterft.
Maar het doel is de openbaring van de heerlijkheid van God, met als hoofddoel dat de zoon erdoor verheerlijk wordt. Het doel is niet dat Lazarus sterft, maar dat de Heer Jezus verheerlijk wordt in dit alles.
In het leven van Lazarus, maar ook in zijn ziek zijn en in zijn sterven, is de heerlijkheid van de zoon van God het hoogste doel. Lazarus mag, nou ja zo gezegd, deelnemen aan het plan van God om zijn zoon te verheerlijken.
Om aan iedereen te laten zien dat hij de Christus is. De lang beloofde Messias, de verlosser van Israël. Hij die de macht heeft over het leven en over de dood.
En we lezen dan ook aan het einde van deze geschiedenis. Vers 45. Velen dan van de joden die naar Maria gekomen waren en gezien hadden wat Jezus gedaan had, geloofden in hem.
Dat had een machtige uitwerking. Dat is de eerste en de voornaamste betekenis voor die tijd. De verheerlijking van de zoon. Maar daarnaast heeft dit natuurlijk ook een gigantische impact op het leven van Maria en van Marta en van de dag toe van Lazarus zelf.
Hij lag vier dagen in het graf en ineens kwam hij als een mummy naar buiten gehupst. Hij was nog vastgebonden aan de doeken. Zijn hoofd nog ontwikkeld met doeken. Wat voor impact zal het op hun leven gehad hebben.
En we lezen dan in dit gedeelte ook dat zowel Maria als Marta los van elkaar tegen die reërs zegt. Als u hier geweest was heer.
Dan was onze broer niet gestorven. Als u hier geweest was. Dan was hij niet gestorven. Aan de ene kant een uitspraak van vertrouwen heer als u hier geweest was. Dan was hij zeker niet gestorven.
Want u bent bij macht om hem beter te maken. Maar aan de andere kant misschien ook wel een beetje verwijtend. Heer waarom was u er niet? Juist nu u zo nodig was.
Waar was u? Vers 21. Marta zei tegen Jezus. Heer als u hier geweest was zou mijn broer niet gestorven zijn.
Maar ook nu weet ik dat God u alles wat u van God vraagt geven zal. En Jezus zei tegen haar. Uw broer zal weer opstaan. Marta zei tegen hem. Ik weet dat hij zal opstaan. Bij de opstanding op de laatste dag.
Marta de vrouw die in Lukas 10 wordt toegesproken door de heer Jezus. Dat ze zich niet zo druk moet maken. Dat ze niet zo bezorgd hoeft te zijn om veel dingen. Juist zij heeft deze ontmoeting met de heer Jezus.
Maar ze lijkt niet echt heel erg getroost te zijn door de woorden van de heer. Als hij zegt hij zal weer opstaan. Maar hij zegt ik weet dat hij zal opstaan. Op de laatste dag.
Het is alsof u zegt. Maar daar heb ik nu toch niks aan hier. Mijn broer is gestorven. Mijn broer is dood. En ik weet dat hij zal opstaan.
Maar ik wilde niet dat hij gestorven was. Als u hier geweest was. Dan was hij niet gestorven. Maar Jezus gaat verder met die machtige woorden.
Marta. Ik ben de opstanding. En het leven. Marta. Ik heb het niet over die opstanding op de laatste dag. Ik ben de opstanding.
Marta die zocht de opstanding in de toekomst. Maar de opstanding stond recht voor haar neus. Jezus Christus is de opstanding.
En hij spreekt hier al vanuit de overwinning. Over de dood die hij zal gaan halen. Na zijn kruisdood. Zegt Marta. De overwinning staat vast. Ik zal sterven aan het kruis.
Maar ik zal opstaan. Want ik ben de opstanding. En Lazarus zal opstaan. Hij is de opstanding. En hij is het leven. En hij maakt dat beschikbaar.
Voor wie je in hem gelooft. En hij vraagt aan Marta. Geloof je dat? Dat is een indringende vraag. Marta.
Geloof je dat? En dan zegt ze. Ik geloof dat u de Christus bent. De zoon van God. Die in de wereld komen zou. Heer Jezus.
U bent het zaad van de vrouw uit Genesis 3. Dat de kop van de slangen zal vermorselen. U bent de Christus die komen zal. Waar de profeet al eeuwen van getuigde. U bent het. Die gekomen is.
En even later als we met elkaar bij het graf staan. Zegt Jezus nog tegen Marta. Vers 40. Heb ik u niet gezegd. Dat als u gelooft. U de heerlijkheid van God zult zien.
Jezus is de heerlijkheid van God. En Marta, Maria en Lazarus. Die hebben die heerlijkheid van God gezien.
In zijn zoon de Heer Jezus. En zij kregen een voorproefje voor die machtige paasmorgen. Die aanstaande is voor hen. Zij hebben de heerlijkheid van God gezien.
Christus werd daardoor verheerlijkt. Het had een gigantische impact op hun leven. Dat kan niet anders. En wat is de impact op ons leven?
Wat betekent het voor vandaag de dag? Nou allereerst dit. Dat de kracht van zijn opstanding. En het eeuwige leven er ook is voor vandaag.
Want God is dezelfde. In het verleden, het heden en de toekomst. Hij is de grote onveranderlijke. Ook in onze tijd. Ook vandaag. Zoals we hier zitten.
Is de heer Jezus de opstanding. En het leven. We zien het misschien ten dele. Maar Christus is overwinnaar. Ook vandaag de dag.
En dat zal openbaar worden. Maar voor ons die zijn hemelvaart. En de wederkomst leven. Denk ik dat het een grote waarde heeft.
Dat Jezus dit zegt. Nou ten eerste dit. In de context waarin Jezus dit zegt. Is een context van diepe rouw. Van diepe rouw.
Hun broer is overleden. Marta en Maria hadden intens verdriet. En niet alleen Marta en Maria. Maar we lezen dat vele gekomen waren. Om met hen rouw te bedrijven. En dat Jezus zegt.
Dat hij de opstanding en het leven is. Mag ons ook vandaag. In tijden van rouw. Troosten. We mogen leven in het besef.
Dat onze geliefden die in Christus zijn. Niet gestorven zijn. Maar dat ze overleden zijn. Ze over het lijden.
Heen zijn. En natuurlijk. Is het gemis. Het verdriet. Maar Paulus die zegt in 1 Thessalonica 4. Ik wil dat u niet onwetend bent. En aanziende van hen die ontslapen zijn.
Waarom? Op dat u niet bedroefd bent. Zoals ook de anderen die geen hoop hebben. Natuurlijk is er verdriet. We zijn bedroefd. Als geliefden ons ontvallen.
Maar niet zoals hen die geen hoop hebben. We zijn mensen met hoop. Hoop in hem die zegt.
Ik ben de opstanding. En het leven. Paulus gaat verder in 1 Thessalonica 4. Als wij geloven dat Jezus gestorven en opgestaan is.
Dan zal God ook op dezelfde wijze hen die in Christus zijn. Terugbrengen met hem. Wauw. De dood heeft niet het laatste woord. God heeft het laatste woord.
En als iemand in Christus komt te overlijden. Dan komt hij er over het lijden heen geteeld. Naar de heerlijkheid. Een eeuwigheid met Christus.
Het is niet voor niks dat Paulus zegt. Troost elkaar dan met deze woorden. Troost elkaar met deze woorden. Dit is een diepe troost. Dat hen die in Christus zijn.
Niet gestorven zijn. Maar eeuwig leven. Daarnaast vraagt deze uitspraak van Jezus ook een persoonlijk geloof.
Johannes 11 vers 25. Jezus zei tegen haar. Ik ben de opstanding en het leven. Wie in mij gelooft zal leven.
Ook al was hij gestorven. En ieder die leeft en in mij gelooft. zal niet sterven in eeuwigheid. Gelooft u dat? Die vraag komt ook naar ons toe deze morgen.
Gelooft u dat? Want Jezus die doet nogal een uitspraak. Geen mens kan zeggen dat hij de opstanding en het leven is. Dat hij de macht heeft over de dood en over het leven.
Met deze uitspraak openbaart Jezus zich duidelijk als de Messias. Als de Christus die komen zou. Hij wint er geen doekjes om. Geen gelijkenissen. Gewoon recht voor zijn raap. Ik ben de opstanding en ik ben het leven.
Maar hij stelt ook een voorwaarde. Namelijk wie in mij gelooft. Wie in mij gelooft. zal leven.
Ook al was hij gestorven. En er is natuurlijk de vraag. Geloof je dat? Geloof je dat? Geloof je dat Jezus is wie hij beweert te zijn?
Je kan niet wegkomen met. Hij is een bijzondere leraar. Of een goed mens. Een bijzondere profeet misschien. Want als Jezus werkelijk is wie hij beweert te zijn.
Dan kan het niet anders. dan dat dat om persoonlijk geloof vraagt. Marta die weet het. Zij is overtuigd. Ze zegt ja heren. Ik weet het.
Ik geloof het. Ik geloof dat u de Christus bent. De zoon van God die in de wereld komen zou. Wat zou jij antwoorden?
Als Jezus het vraagt. Geloof je dat? En dan volgt die heerlijke belofte van de Heer Jezus. Dat als je gelooft.
Dan zal je in eeuwigheid niet sterven. En dat je de heerlijkheid van God zult zien. Wauw. Wat een belofte.
Ook voor vandaag. Dan zeg je dat is allemaal leuk. En ik geloof het. Maar wat betekent het dan? Wat is daarvan dan de impact op mijn leven?
Als deze dingen werkelijk waar zijn. Dat Jezus de opstanding en het leven is. Ik denk dat de meesten van ons bij mij zullen zeggen. Ja dat is zeker waar. Wat dan? Daar houdt het niet op.
Want als Christus dit bereid heeft. Voor wie in hem gelooft. Wat doet dat dan? In mijn dagelijks leven. Nou Paulus schrijft in de tweede korre.
in de brief. Hoofdstuk 5. En hij is voor allen gestorven. Opdat zij die leven. Net als Lazarus.
Niet meer voor zichzelf zouden leven. Maar voor hem. Die voor hen gestorven en opgewekt is. Dat is de impact die het zou moeten hebben op ons leven.
Dat nu wij deze belofte van hem hebben. Die zegt. Ik ben de opstanding en het leven. En wie in mij gelooft. Zal niet sterven in eeuwigheid. Ja dan kan dat toch niet anders.
Dat het ons leven volledig toegewijd is aan hem. Als we werkelijk geloven dat dit waar is. Dan kunnen we niet voor onszelf blijven leven. En misschien zeg je.
Ja dat weet ik. Dat heb ik heel vaak gehoord. Maar is het ook hier geland? Is het zichtbaar in je dagelijks leven? Het kan niet anders dan dat mensen dat om je heen zien.
Ik zou denken. Ja. Hoe dan? Hoe kunnen mensen dat dan zien aan mij? Hoe ziet dat eruit?
Nou ik denk. Dat we in ons doen en in ons laten. Steeds meer op de Heer Jezus lijken. In mijn tien jaar had je die armbandjes. Misschien kan je ze wel. W.W.J.D. Sommigen zeggen die vrouw. Grap jij wat wil je drinken?
Misschien kan je die nog niet bij deze. Wat zou Jezus doen? Wat zou Jezus doen? Wat zou Jezus doen? En die bandjes.
Voor mij zijn er niet meer zo in. Maar ze zijn vast nog ergens verkrijgbaar. Het kan best een goede herinnering zijn. Het gaat niet om die bandjes natuurlijk. Maar die vraag. Er is niks mis mee.
Bij grote of kleine keuzes. Wat zou Jezus doen? In een gesprek met een collega. Met een buurman. Een vriend. Een vriendin. Wat zou Jezus doen?
Hoe laat ik zien in mijn doen en laten. Dat ik een volgeling van de Heer Jezus ben. Ik zal iets bekennen. Toen ik een jaar of zestien was. Toen ging ik braaf mee naar de kerk. Met frisse tegenzin weliswaar.
Maar ik werkte toen in de horeca. En als het me eruit kwam. Zei ik. Ik kan helaas niet op zondag werken. Want ik moet naar de kerk. Zijn jij naar de kerk? Wat moet jij naar de kerk?
Ik zei. Ja. Ik ben christen. Zorg van. Zeg je. Dat had ik nou nooit gedacht. Dat jij christen was. Dat is niet echt een bepaald goed compliment.
Als christen. Dat was voor mijn wedergeboorte. Maar. Ja. Misschien herkent u dat wel. Zien mensen.
Aan je. Dat je een volgeling van de heer Jezus bent. Of ben je zogezegd een meer. Anonieme christen. Mensen zeggen. Ben jij christen? Had ik niet achter je gezocht. Maar wel mooi voor je.
Ja. Ja. We leven van genade. Zeker. Maar daardoor doet onze inzet er ook toe.
Omdat Christus alles bereid heeft. Hij zegt. Ik ben de opstanding in het leven. En uiteindelijk zou dat zichtbaar moeten worden. In ons leven. Van wie Christus is.
Want we leven. Niet voor het leven hier. En voor het leven nu. Dus wat mensen van ons vinden. Is misschien soms wat ongemakkelijk. Maar uiteindelijk. Hebben we een vergezicht.
En dat is die eeuwigheid. Waar we onze ogen op gericht mogen hebben. We kijken naar iets veel hogers. Iets veel groters. En wat betekent dan die uitspraak.
Ik ben de opstanding in het leven. Voor de tijd die voor ons ligt. Want Jezus zegt tegen Martha. Ieder die in mij gelooft. Zal in eeuwigheid niet sterven.
Dat is echt lang hè. De eeuwigheid. De eeuwigheid heeft geen begin. De eeuwigheid heeft geen eind. Als je gelooft dat de Jezus nooit zult sterven.
En nadenken over de eeuwigheid. Dan loopt het hier gewoon vast eerlijk gezegd. Als we nadenken over.
Hoe lang is dat dan? Eeuwigheid. Dat heeft dus geen eind. Dat kunnen we gewoon niet begrijpen. Als mensen in de tijd. Eeuwigheid. En eigenlijk is dat gewoon onbegrijpelijk.
Dat Jezus zegt je zal niet sterven in eeuwigheid. Maar. Er is ook iets confronterends aan. Namelijk dat ieder die in hem gelooft niet zal sterven in eeuwigheid.
Dan betekent dat dat het tegenovergestelde ook waar is. Dat als je niet gelooft in de Heer Jezus. Dat je zult komen te sterven.
Sterker nog. De Bijbel leert dat ieder mens. Vanaf het begin onder het oordeel van God staat. Sinds Adam. Vanochtend toen ik hierheen moest ik aan dat lied denken.
Genade zo oneindig groot. Dat ik die het niet verdien het leven vond. Want ik was dood. En blind. Als Bartimaeus.
En nu kan ik zien. Het kiezen voor Jezus heeft grote gevolgen voor je leven. Daar zijn we niet altijd even bewust van. Maar dat is wel zo. Maar.
Niet kiezen voor Jezus. Heeft echt veel ergere gevolgen. Voor het leven dat komt na dit leven. Sterven zonder Christus is het ergste wat een mens kan overkomen.
Als we werkelijk geloven wat hier staat. En daarom moet ik dit nog een keer vragen. Geloof je echt met heel je hart. Dat Jezus zegt. Ik ben de opstanding in het leven.
Want als je het niet gelooft. Dan heb je een serieus probleem. Het eeuwige leven met Christus is het beste wat een mens kan overkomen. En ieder van ons heeft het eeuwige leven.
Maar de vraag is waar je hem doorbrengt. Laten we samen als laatste kijken naar de uitspraak van Martha.
Want zij zegt in vers 24. Ik weet dat Lazarus zal opstaan op de laatste dag. Zij verwijst daarnaar bij. Naar Daniel. Daniel beschrijft in hoofdstuk 12 de situatie van die laatste dagen.
Over de grote verdrukking die over Israël zal komen. En daarop volgens schrijft Daniel in hoofdstuk 12 vers 2. En velen van hen die slapen in het stof van de aarde zullen ontwaken.
Sommigen tot eeuwig leven en anderen tot smaad. Tot eeuwig afgrijzen. Tot eeuwig afgrijzen. Ook Daniel geeft het perspectief van een tweevoudige bestemming.
Sommigen tot eeuwig leven. En anderen tot smaad. Tot eeuwig afgrijzen. Martha die wist dat er een dag zal komen aan het eind van de tijd dat haar broer op zal staan.
Uit de dood. Maar wat Daniel in zijn tijd nog niet wist. En Martha hier geopenbaard krijgt. En dat is wel mooi. In Daniel lezen we vanaf hoofdstuk 10.
Dat hij naar alle waarschijnlijkheid een ontmoeting heeft met de heer Jezus. Als de engel die bij hem verschijnt. En de heer Jezus openbaart de toekomst aan Daniel. En in Johannes 11 krijgt deze profetie daarom een extra machtige lading.
Dat hij die profetie aan Daniel openbaarde. Zich hier aan Martha openbaart. Als de opstanding en het leven. En ieder die in hem gelooft.
Nu al leeft. In eeuwigheid. En uiteindelijk zal opstaan ten leven op die laatste dag. Wat een dag zal dat zijn hè.
Die laatste dag. Kijk er een beetje naar uit. Zullen we er samen een stukje van lezen? Ik moest eraan denken. Openbaring 21. Lezen we een stukje over die laatste dag.
Daar wil ik mee afsluiten. Openbaring 21. Vers 3.
Openbaring 21 vers 3. En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen. Zie de tent van God is bij de mensen. En hij zal bij hen wonen.
En zij zullen zijn volk zijn. En God zal bij hen zijn. En hun God zijn. En God zal alle tranen van hun ogen afwissen.
En de dood zal er niet meer zijn. Ook geen rouw. Jammer klacht. Of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbij gegaan.
En hij die op de troon zit zei. Zie. Ik maak alle dingen nieuw. En hij zei tegen mij. Schrijf. Want deze woorden zijn waarachtig. En betrouwbaar. Deze woorden zijn waarachtig.
Ze zijn de waarheid. En daarom zijn ze natuurlijk betrouwbaar. De dood is niet het einde. Want Christus heeft de dood overwonnen.
Hij heeft alles volbracht. Om hen te doen opstaan die in hem geloven op die laatste dag. Want hij is de opstanding. En het leven. En hij maakt het vandaag beschikbaar voor wie je in hem gelooft.
Maranatha. Amen.