Dank lied van de verlosten

Spreker

J. den Boer

Date
Sept. 6, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Een heel goede morgen aan jullie allemaal. Het doet mij plezier om hier weer in Barend te zijn.! Het is een heel stuk van ons weg. Wij wonen in België, zoals verschillende onderwijs weten.

Maar het is ook altijd een beetje een thuiskomen als we jullie hier ontmoeten. Heel mooi. Ik zou zeggen, ik ga er goed voor zitten, want ik wil een heel hoofdstuk uit de Bijbel met u gaan behandelen.

Ik dacht, jullie zijn echt degelijke mensen en dan moet dat degelijk aangepakt worden. Een heel hoofdstuk en nog wel uit het Oude Testament. Jezaja.

Maar ik heb goed nieuws. Het is het kortste hoofdstuk uit Jezaja. En welk hoofdstuk is dat? Twaalf. Het wordt hier rechts hier, kijk, dat is wat ik bedoel.

Jezaja, twaalf en het bestaat maar uit zes versen. Ik stel voor dat we het samen opzoeken. Jezaja twaalf. En wat heel interessant is, ik wilde daarbij een tekst lezen die zojuist al is voorgelezen, maar dat gaan we toch ook nog doen, uit Colossense, hoofdstuk één.

Dus, daar kunt u er misschien toch even bij nemen of wordt het geprojecteerd, dat weet ik niet. Jezaja twaalf gaan we allereerst lezen en vervolgens dus de tekst uit Colossense.

We lezen daar het volgende. Op die dag zult u zeggen, ik dank u, heren, dat u toornig op mij geweest bent, maar uw toren is afgekeerd en u troost mij.

Zie, God is mijn heil. Ik zal vertrouwen en geen angst hebben, want mijn kracht en mijn psalm is de Heer, heren. En hij is mij tot heil geworden.

U zult met vreugde water scheppen uit de bronnen van het heil. Op die dag zult u zeggen, dank de heren, roep zijn naam aan, maak zijn daden bekend onder de volken, roep in herinnering dat zijn naam hoog verheven is, zing psalmen voor de heren, want hij heeft zeer grote dingen gedaan.

Laat dit bekend worden over heel de aarde. Juich en zing vrolijk, inwoonster van Sion, want groot in uw midden is de heilige van Israël.

Tot daar. En zoals gezegd, dan lezen we ook Colossense, hoofdstuk 1, en het is exact de tekst die er juist is voorgelezen, vers 13.

En 14, Colossense 1, vers 13 en 14. Hij heeft ons getrokken uit de macht van de duisternis en overgezet in het koninkrijk van de zoon van zijn liefde.

In hem hebben wij de verlossing door zijn bloed, namelijk de vergeving van de zonde. Tot daar. Ja, een profetie van Jesaja, die zeg maar eventjes 700 jaar voor de komst van de heer Jezus leefde.

En je zou kunnen zeggen, het is een gelaagde profetie. Dat wil zeggen, er zitten dus verschillende toepassingen in. En er is een eerste toepassing die ongetwijfeld verband hield met de zeer moeilijke periode, die zou gaan aanbreken voor het volk van Israël, ten tijde van Jesaja.

Het ging helemaal niet goed met het volk. Het ontaarde steeds verder. In het eerste hoofdstuk klaagt de profeet namens God, ik heb kinderen grootgebracht, maar ze zijn van mij afvallig geworden.

En God voorzegt dat daar uiteindelijk een straf op gaat volgen. En dat is, zoals u vermoedelijk wel bekend is, de Babylonische ballingschap.

En als je Jeremia leest en ook de klaagliederen leest, dan krijg je een idee wat dat allemaal heeft ingehouden. Dat moet echt iets vreselijks geweest zijn.

Maar de heer beloofde dat ze na die moeilijke periode uiteindelijk zouden terugkeren naar hun eigen land.

Ze zouden verlost worden van de vijand. En deze profetie wijst daarnaar. Maar, zoals zeker hier in Baren geweten is, er is ook nog een prachtige toekomst voor het volk van Israël.

Daar zien we ook naar uit dat het volk tot erkenning komt. Jezus Christus is inderdaad de Messias.

Dat moet een indrukwekkend moment zijn. En daar spreekt de schrift ook over. En dit deel uit Jezaja is ongetwijfeld een heenwijzing daarnaartoe.

Maar ik wil vooral stilstaan vandaag bij de toepassing voor ons. Want we hebben het juist gelezen in Colossense. Wij zijn verlost uit de macht van de duisternis.

En overgebracht in het koninkrijk van de Zoon van Gods liefde. Danklied van de verlosten hebben de vertalers hierboven gezet.

We gaan de tekst eens bekijken. In de eerste plaats zien we daar in vers 1. Op die dag zult u zeggen. Dus met andere woorden, wanneer de verlossing wordt ervaren.

Op die dag. Niet ervoor. Daarvoor zouden klaagzangen gezongen worden. Ik was deze week in een winkel.

En daar liep iemand met een t-shirt aan. En er stond een hele triestige tekst op. Het was in het Frans. De Fransen zeggen, c'est la vie.

Dat is nu eenmaal het leven. Het is niet anders. Maar hij had er nog fucking tussen gezet. C'est la fucking vie. Met andere woorden, wat een rot bestaan.

En hoeveel mensen gaan vandaag de dag niet met die gedachte door het leven. Wat een afschuwelijk leven zeg. En we horen steeds meer, dat zal hier in Nederland niet anders zijn dan in België.

Maar het is echt heel opmerkelijk bij ons. Ook onder de jongeren. Ze zeggen, voor ons hoeft het niet meer. En mensen, zoals dat tegenwoordig modern gezegd wordt.

Ze stappen uit het leven. Omdat het eigenlijk niet meer te doen is. En wat is daar dan de oorzaak van?

Is dat de luchtverontreiniging? Of de economische crisis? Of noem maar op. Nee, het grote probleem is dat de mens een zondig wezen is.

En dat er een grote kloof is tussen God en de mens. En Jezaja zegt dat ook in Jezaja hoofdstuk 59. Gods hand is niet te kort om te verlossen.

Veel mensen denken dat. God wil misschien nog, als die bestaat, wil die misschien nog wel zijn hand uitsteken. Maar ja, hij kan het eigenlijk ook niet aan. Er is zelfs een boek geschreven.

Dat is een bestseller. Je ontschiet me even de titel. Maar het komt er eigenlijk op neer uiteindelijk. De schrijver leert dat wij God moeten vergeven.

Zo ver is het gekomen. Want hij kan er eigenlijk ook allemaal niks aan doen. Nee, het zijn uw ongerechtigheden die scheiding brengen tussen u en uw God.

En uw zonden doen zijn aangezicht voor u verborgen zijn. Ja, er is niets wat de mens zo terneerdrukt en teleurstelt en wat hem zwaar valt dan de zonden last.

Maar de meeste mensen helaas beseffen het niet. Maar wanneer je de verlossing in de Jezus Christus leert kennen, dan gaat er iets veranderen.

Dan gaat je spreken veranderen. En niet alleen je spreken, daar gaat als het goed is ook vrucht op volgen. Maar waar we het hier nu over hebben, is nog niet eens de vrucht.

Het gaat er eigenlijk om, wat is de reactie wanneer mensen tot daadwerkelijke overgave aan de Jezus komen, wanneer ze verlost worden door hem.

Dan gaat het spreken veranderen op die dag. En het is wel nuttig om u zelf ook af te vragen, ken ik zo'n dag?

Nu, ik weet wel dat er natuurlijk een groot verschil is tussen mensen die een niet-christelijke achtergrond hebben, of die misschien alles overboord hebben gezet, en dan op een zeker ogenblik tot inkeer gekomen zijn.

Die herinneren zich dat nog heel sterk. En er zijn ook mensen die daar langzaam in gegroeid zijn. Maar toch moet er wel een moment of een fase in je leven zijn, waarin je hebt ervaren, inderdaad, God heeft een werk in mijn leven gedaan.

Kent u dat? Op die dag. En dan staat er, op die dag zult u zeggen. Je zou dat kunnen opvatten als een gebod, maar zo is het helemaal niet bedoeld.

Dus het is niet van, als je dan verlost bent, dan moet je wel dit en dat en dat zeggen. Dat is niet de bedoeling. Nee, het zal eenvoudig het gevolg zijn. Als je werkelijk door God verlost bent, kun je niet anders dan gaan spreken zoals er volgt.

Nu, en wat wordt er dan gezegd? En als je de tekst aandachtig bekijkt, dan merk je daar zeven belangrijke dingen in op. En het eerste is, ik dank u, heren.

In de NBG-vertaling staat er, ik loof u, heren. Ik dank u. Dat is het eerste wat er gaat gebeuren als je beseft dat God zich over je heeft ontfermd en dat hij je verlost heeft.

Als je verlossing nodig hebt, dan betekent dat dat je vast zit, dat je gevangen zit. En ik was betrekkelijk jong toen ik tot geloof kwam, uit een niet-christelijke achtergrond.

Ik was 17 jaar oud. Maar ik weet nog wel heel goed dat er bepaalde dingen in mijn leven waren die ik voordat ik de heer Jezus leerde kennen, wilde achter mij laten.

En een van de dingen was, ik was verschrikkelijk verslaafd aan het roken. Ik was daarmee begonnen in een tijd dat mijn vader in het ziekenhuis lag. En toen was een beetje, ja, ik zou zeggen het gezag wat uit huis.

En ja hoor, ik begon te roken. Ik was 13 jaar oud. En ik was echt vreselijk verslaafd. En ik heb verschillende keren gedacht, wat doe ik toch, wat doe ik toch.

Ik stop ermee. Ik denk dat ik niet overdrijf als ik zeg dat ik wel 30 keer mijn sigaret heb weggegooid of mijn pakje check. Maar even later, dan begon ik weer.

En kwam er zo'n stemmetje, kan je het niet betalen? Of hoest je er te veel van? Of nee hoor, geen probleem. Nou hoplakee, en dan ging ik weer. Toen ondervond ik dat ik vast zat aan iets.

Verslaving merk je pas als je die gewoonte wil nalaten. Zolang dat je er tevreden over bent, heb je het niet door.

Nu, de Heer verlost ons uit de macht van de zonde. En ieder, zegt de Heer Jezus, die de zonde doet, die is een slaaf van de zonde.

Of je dat nu gelooft of niet, maar dat is wel het geval. Door wie men overmeesterd is, zegt de tweede Peterusbrief, door wie men overmeesterd is, dien slaaf is men.

Maar wanneer de zoon u vrijgemaakt heeft, dan zult jij werkelijk vrij zijn. Verlost door de Heer Jezus. En op die dag zult u zeggen, ik dank u Heer.

En nu was er iets heel speciaal bij ons in ons gezin. Wij waren niet kerkelijk, we gingen nooit naar een kerk. Er werd eigenlijk over God nooit gepraat.

Maar toch hadden wij een gewoonte om te bidden aan tafel. Een heel indrukwekkend gebed. Heer, zegen deze spijzen, amen.

Dat baden wij. Nu, als u me toen had gevraagd, wat zeg je daar jongen? Ik zou het totaal niet hebben geweten, maar het was een beleefdheidsvorm. En het gebeurde wel eens een keer dat ik wat later aan tafel kwam.

Mijn ouders en mijn broer en zus, die waren alle aan het eten. En dan wilde ik, ik schoof aan en ik wilde gaan eten. En dan zei mijn moeder of mijn vader, hey, hey, val jij zomaar aan.

En dan, Heer, zegen deze spijzen, amen. En ik wist totaal niet wat ik zei. Maar, toen ik tot geloof kwam, gewoon door de Bijbel te lezen.

Ik heb ontdekt wie de Heer Jezus was. Ik zeg, dat is het, Heer Jezus, Hij is de waarheid. De Heer Jezus is de weg. Nu, ik was echt diep van onder de indruk.

En toen ontdekte ik dat ik vanuit mijn hart ging spreken tot God. Ik vond dat een hele speciale ervaring. Bidden, niet meer omdat er iemand zegt, hey, hey, hey.

Maar van binnenuit. En het is goed als we dit spreken, hier is overlopen, dat we ons daar eens aan spiegelen. Dat we ons de vraag stellen, in de eerste plaats, ken ik het?

Ken ik dat? Is dat wat hier beschreven staat? Een realiteit in mijn leven? En in de tweede plaats, is er een ontwikkeling wat dat betreft?

Of is het misschien een beetje achteruit gegaan, weggedeemsterd zelfs? Hoe staat het hier in het licht van deze tekst? Hoe staat het met uw dank en uw lofprijzing tegenover God?

Je komt veel mensen tegen die de Heer niet kennen, die lopen te mopperen. Maar je komt ook mopperaars onder de christenen tegen. En soms maken ze het nog erger dan de mensen die de Heer niet kennen.

Dat is natuurlijk toch wel vreselijk. En dat is ook een anti-reclame voor het evangelie. God is waard om geloofd te worden.

Ik sprak jaren geleden iemand, die man die was in een brand terechtgekomen. En hij lag op straat.

Ik weet niet meer precies de toetracht, doe ik er ook niet toe. Maar er was een dame en die had een hele mooie jas aan. En die ziet die man in de vlammen.

En wat doet ze? Ze trekt haar jas uit. Gooit ze over die man. En zo zijn de vlammen gedoofd. Die man was vreselijk verbrand. Maar hij heeft het gehaald.

En op een zeker moment was hij naar zo'n piratenzender aan het luisteren. Hij had, ja ze zeggen bij ons een cb-bakje zeggen ze.

Dat wordt nu niet meer gebruikt. Maar in ieder geval, goed. Hij kon dus boodschappen, geluid opvangen van anderen.

En op een zeker moment hoort hij iemand en die vertelt iets. En ineens, hij zei dat is die vrouw geweest. Dat is die vrouw geweest. En hoe dat precies is gegaan weet ik niet.

Maar hij heeft kans gezien om die vrouw te ontmoeten. En die heeft hij een hele grote bos bloemen gebracht. Want hij dacht, het is die vrouw die bereid was om haar jas voor mij in het vuur te gooien.

Om mij uiteindelijk te redden. Dus hij heeft lang rondgelopen met gedacht. Ik wil graag die vrouw bedanken. Maar ik weet niet wie het is. Want hij is in coma naar het ziekenhuis gebracht. Nu, toen hij me dat vertelde, toen dacht ik, ja zo is het eigenlijk ook bij ons.

Als je beseft wat er Jezus gedaan heeft. Die heeft niet zijn jas in het vuur gegooid. Maar je zou kunnen zeggen, hij is zelf voor ons in het vuur gegaan.

Hij gaf zijn leven aan het kruis. Nou, op die dag zult u zeggen, niet als een gebod, maar het gaat van binnenuit komen.

Ik dank u, heren. Maar waar dankt hij voor? Ik dank u, heren. Dat is toch vreemd, hè? Dat u toornig op mij geweest bent.

Ziet u dat? Ik heb ooit eens met iemand gesproken. Het is bijna te erg om uit te spreken, maar ik ga het toch doen. Want dat is gewoon de realiteit. Zo redeneren mensen.

Ik sprak over God met hem. En toen heeft hij gezegd, als ik die God van u in mijn poten krijg, dan is hij nog niet jarig. Zo, dat was zijn reactie. Hij had blijkbaar iets meegemaakt.

Ik herinner me niet meer wat. Maar in ieder geval, hij stond in zijn volste recht om God ter verantwoording te roepen. Kijk, zo zit de mens in elkaar.

Als God voor ons zorgt, als God zijn liefde aan ons betoont, is het allemaal prima. Maar, oh wee, als ik iets meemaak wat me niet aanstaat, dan steken we de vuist van nature op tegenover God.

Maar, dat doet mij denken aan woorden die ik hoorde toen ik nog maar pas christen was. Ik ging naar een jongerenbijeenkomst. En daar sprak een man.

En hij zei, wij hebben geen rechten, zei hij. Jawel, zegt hij, we hebben wel recht. We hebben één recht. En dat is de dood. En toen wees hij naar Romeinen 6, vers 23.

Het loon dat de zonde geeft, is de dood. Dus als God ons het loon uitbetaalt waarvoor wij... Als God ons het loon uitbetaalt waarvoor wij gewerkt hebben, nou, dat is de dood.

En dat wil niet alleen zeggen de lichamelijke dood. Dat is de eeuwige scheiding tussen God, die de bron van het leven is, en ons. En dan zijn we redderloos verloren voor de eeuwigheid.

En daar spreekt de Bijbel wel duidelijke taal over. Nou, hier zegt de bekeerde mens, de verloste mens, ik dank u heren dat u tonig op mij geweest bent.

En wat ben ik God geweldig dankbaar dat hij mij heeft doen inzien dat er met mij fundamenteel iets verkeerds had.

Ik vond mijzelf, ik zal niet zeggen dat ik mezelf een super kerel vond, maar ik kon er best mee door. En toen ik de Bijbel begon te lezen, waar ik in het begin helemaal niks van snapte, en het zelfs een beetje belachelijk vond, ik bleef toch doorlezen, en geleidelijk aan begon ik op een of andere manier te beseffen dat er in mijn leven van alles niet deugde.

En het uiteindelijke gevolg was dat ik ook overtuigd raakte dat er een God moest zijn, en dat het tussen die God en mij niet goed zat.

En dat mij wel eens iets te wachten kon staan. Het is de geest van God, ook als we het woord van God lezen, de geest van God wil werken en ons dingen tonen.

Het is prachtig in Psalm 119, daar staat, ja, ontdek mijn ogen of open mijn ogen voor de wonderen uit uw wet.

Je kunt de Bijbel lezen en toch eigenlijk eroverheen lezen zo, maar als de Bijbel open gaat, gaat spreken, dan verandert dat je leven.

Nou, inderdaad, wat mogen we dankbaar zijn, dat God de zonde niet door de vingers gezien heeft. In het Oude Testament treffen we de hoge priester Eli aan, hij was een zeer zwakke figuur, en zijn zonen, die maakten er een rotzooi van in de tempel.

We kunnen dat lezen daar. En hij heeft ze eigenlijk niet berispt, en God veroordeelt dat. Vandaag de dag wordt heel sterk benadrukt, ja, lief zijn voor elkaar, enzovoorts.

En God is ook liefde en barmhartig, enzovoorts. Maar dit is ook een kant van God. God torent over de zonde. En dat is een heilige toren.

Maar alles wat afwijkt van hoe God het oorspronkelijk bedoeld heeft, dat is zonde. Mijn broer, die kan wel goed tekenen.

En hij had ooit voor de Academie van Beelden en Kunst, had hij een werk gemaakt met inkt. En hij was er echt heel blij mee.

En hij was de laatste hand eraan aan het leggen. En op een zeker moment is er een potje inkt over die tekening gevallen. En goed, dat was natuurlijk een ramp, want daar was hij heel lang aan bezig geweest.

En op een zeker moment is hij gaan proberen om dat in orde te krijgen. En zijn vrouw, nog iemand, die hadden gezegd, je ziet er eigenlijk zo goed als niks meer van.

Maar wat deed hij? Hij keek altijd naar die plek. En ineens heeft hij de hele tekening gepakt, weg. Hij heeft in de vuilnisbak gegooid en hij is opnieuw begonnen.

En ik heb daar vaak aan moeten denken, dat geeft eigenlijk een beeld van hoe God naar de wereld kijkt. Wij zeggen, er is toch nog heel veel goed, en in het bijzonder dan in mijn leven, de buurman was minder, maar ikzelf kom er eigenlijk toch redelijk goed van af.

Maar de zonde betekent dat we het doel missen. We zijn niet, we functioneren niet zoals God dat voor ogen had, tot zijn eer, in liefde voor hem, en in harmonie met onze omgeving.

En God torent over de zonde. Maar, het staat in de verleden tijd, ik dank u heren, dat u torenig op mij geweest bent, maar uw toren is afgekeerd.

En, er zijn mensen, die zich heel goed bewust zijn van de toren van God. Ik denk wel, meer mensen niet dan wel, maar er zijn wel mensen die zich bewust zijn van de toren van God, maar, zij weten de oplossing niet.

En onder die categorie mensen, zijn er ook zelfmoordenaars. Want, iemand heeft dus gezegd, er zijn geen verschrikkelijker ogenblikken, dan die waarop men zichzelf ziet, zoals men werkelijk is.

en, wij weten het, van Petrus, die, Watchmanie, de Chinese schrijver, heeft van hem gezegd, Petrus hield zich voor de man, die hij wenste te zijn.

Petrus hield zich voor de man, die hij wenste te zijn. Hij zei, al zouden alle u verlaten, ik nooit. Hij hield zich voor de man, die hij wenste te zijn.

Maar toen het erop aankwam, heeft hij, zoals we weten, tot drie maal toe, de heer Jezus verlogen. En dan staat er, in het evangelie, dat hij op zeker moment, de heer Jezus aanziet.

En hij weende bitter. Verschrikkelijk, als je je zonde ziet. Maar, met Petrus is het, weer goed gekomen. Maar met Judas niet.

Judas heeft de heer verraden, en op een zeker moment, ziet hij in, wat hij heeft gedaan. En het geld, waarvoor hij het gedaan had, die dertig zilverlingen, brengt hij naar de tempel, en hij zegt, ik heb onschuldig bloed verraden.

En dan zie je de hardheid, van die priesters. en ze zeggen, je moet zelf maar zien, wat er van komt. En hij smijt, het geld, op de, tempelvloer.

En Judas gaat heen, en hij verhingt zich. Als je je zonde ziet, en je ziet ook de toren van God, je kan zeggen, je ziet de bui hangen.

Maar je hebt geen uitweg. Hoe verschrikkelijk is dat? En ik denk, dat we misschien, in onze kringen, over deze zaken, wel eens wat licht heen gaan.

Doordat we zo sterk benadrukken, dat er vergeving is. En dat is ook zo. Genade is er. Maar dit is, ook belangrijk.

Er is toren van God, maar die toren heeft zich afgewend. En nu zouden we kunnen denken, ja, Gods boze bui is over. Dat heb je soms met een boze vader, die in drift, tekeer gaat, en later zegt, och, kom maar, hier, krijg je een snoepje van me.

De bui is over, maar zo is het bij God niet. Hoe kan nu de toren van God zich hebben afgekeerd? Niet omdat wij verbeterd zijn, niet omdat Gods boosheid over is, maar omdat Jezus Christus gekomen is.

En zijn leven gegeven heeft, voor deze wereld. Zo lief heeft God de wereld gehad, dat hij zijn enig geboren zoon gegeven heeft.

Omdat een ieder die in hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven hebben. En dan staat er, en u troost mij, en u troost mij.

Er zijn mensen, die hebben een heel, ze zeggen bij ons, een heel parcours afgelegd. Ze hebben een heel verleden, er is van alles misgegaan, er zijn brokstukken, die nooit meer te lijmen zijn, maar ze hebben vergeving ontvangen.

En toch kan het dan erg zijn, om daar weer aan terug te denken. Maar dan is daar de vertroosting van God. En ik hoop, dat dat iets is wat u ook kent.

De troost van God. Wetend, het is verdrietig wat er allemaal is gebeurd, maar het is helemaal goed gekomen.

Zoals met de verloren zoon. We lezen in de gelijkenis, dat de vader, de jongen niet eens laat uitspreken. Doe hem een ander kleed aan, en slacht het gemeste kalf.

We gaan feest vieren. En toen ik dit hier aandachtig las, moest ik denken, dit is ook een prachtig beeld van de vader, de zoon en de geest. Kijk, de vader, die getorend heeft over de zonde, de zoon, die bewerkt heeft, dat de toren is afgekeerd, en de heilige geest, die genoemd wordt de trooster, en die ook met ons is.

En dan zegt hij verder, zie, God is mijn heil. Ik zal vertrouwen, en geen angst hebben, want mijn kracht en mijn psalm, is de Heere Heere, en Hij is mij tot heil geworden.

Wanneer we eenmaal in zo'n relatie met God staan, we realiseren ons, dat we de toren verdiend hadden, maar de toren is door de Heere Jezus afgewend, en er is vertroosting gekomen, dan kun je zeggen met Paulus, zoals in Romeinen 8 geschreven staat, wie zal mij scheiden van de liefde van Christus, dood of leven, heden of toekomst, engelen nog machten, niets kan ons scheiden van de liefde van Christus.

Zie, God is mijn heil. Dus, die God, die zo torende over de zonde, en ook over mijn zonde, die is mij tot heil geworden.

Hij is mijn heiland. Hij is mijn heiland. En dan kunnen we vertrouwen. En wanneer we tot die bekering gekomen zijn, tot die verlossing, dan zullen we ook ondervinden dat er tegenstand komt.

En ik heb dat ook ondervonden. Ik had vier goede vrienden, waar ik mee optrok, heel regelmatig, en ik was zo naïef, dat toen ik de Heere Jezus had leren kennen, dat ik dacht, ik ga dat mijn vrienden vertellen, en die gaan alle vier direct zeggen van, joh, wat fijn, dat jij het ons op een presenteerblaadje geeft, want jij hebt er hard voor moeten zoeken en doen.

Nou, om maar een lang verhaal kort te maken. Ik ben ze alle vier, ben ik ze kwijtgeraakt. Alle vier. En als je zeventien jaar bent, en je verliest je vrienden, dat is nooit fijn om vrienden te verliezen, maar op zo'n leeftijd is dat toch ook heel belangrijk.

En ik stond eigenlijk helemaal alleen. En mijn ouders, die kenden de Heer niet, en mijn vader, die heeft me eigenlijk het niet gemakkelijk gemaakt.

En dan die zekerheid in je hart. God is mijn heil, hij is mijn burg. Ik mag leven met God.

Wat een geweldig voorrecht. En ik ken geen angst. Ik ken geen angst, want mijn kracht en mijn psalm is de Heere Heere.

Het is opmerkelijk dat er staat Heere Heere. Dat komt vaak in de Bijbel voor, in het Oude Testament. Maar dan staat het er gewoonlijk, een keer met kleine letters, en een keer met grote letters. Nu, dat is wel de vertaling, maar de ene keer betekent het Heer, en de andere keer betekent het de naam van God.

Maar nu staat er twee maal toe, de naam van God. En Yahweh, de Heere, dat is de God van het verbond. En er is een verbond.

Je maakt deel uit van het verbond. Als je door de Heer Jezus Christus, in dat nieuwe verbond, zoals hij het zelf zegt, bent opgenomen, dan kan je niks meer overkomen.

Zoals iemand uit onze omgeving, altijd zei, nadat ze tot bekering was gekomen, ik ben een zondagskind, zei ze.

Ik ben een zondagskind. Ze was zo dankbaar, ze was 72 toen ze de Heer leren kennen. En dat was de mooiste tijd van haar leven.

Geen angst, want de Heere is mijn kracht en mijn psalm. En ik zou ook, ja, dit toch willen benadrukken, ook met het oog op de tijd waarin we leven.

Het is goed om waakzaam te zijn, en de dingen op te merken. Maar soms wordt er ook wel eens door ouderen, nogal zwaar op de hand gesproken, over de tijd waarin we leven.

En ik begrijp dat, want ik ben zelf ook inmiddels een beetje ouder geworden. Maar, iemand heeft dus gezegd, eens zal deze tijd ook weer de goede oude tijd zijn.

Eens zal deze tijd ook weer de goede oude tijd zijn. Wat wil ik daarmee zeggen? Ja, mensen hebben altijd de neiging om terug te blikken, en de tijd was vroeger beter dan nu.

En de prediker zegt dat we dat niet moeten doen, want dat we dan niet uit wijsheid spreken. En als wij altijd maar putten uit die bron van dat vuile water, en dat het zo verschrikkelijk is, dat is ook heel zwaar voor de jongeren, om dat te dragen.

Laten we liever benadrukken, dat het geweldig is om met God te leven. En dat komt ook tot uiting in vers 3. U zult met vreugde water scheppen uit de bronnen van het heil.

En dat doet ons denken aan de rots in de woestijn. En we weten met Mozes, hij heeft moeten slaan, de eerste maal op de rots, en daar kwam ongelooflijk veel water uit, in die droge dorre woestijn.

En later heeft Mozes opnieuw geslagen, maar dat mocht hij niet doen. Hij moest spreken. Hij moest spreken tot de rots. En dat is een prachtig beeld van de heer Jezus, want dat staat ook in 1 Korinther 10.

De rots die met hen medeging, was de Christus. En de heer Jezus is eens en voor altijd geslagen, en nu hoeven wij maar te spreken tot de heer Jezus.

En hij is de bron van levend water. En toen hij daar met die Samaritaanse vrouw was, bij die put, heeft hij gezegd, als je van dit water drinkt, dan zal je opnieuw dorst krijgen.

En zo is het. Alles wat de wereld ons te bieden heeft, dat stelt uiteindelijk toch weer teleur. Maar het water dat ik hem zal geven, zal in hem worden tot een fontein van water, die springt ten eeuwige leven.

En wat is er een geweldige vreugde in de heer Jezus Christus. Dat is een vreugde die alle aardse vreugde te boven gaat.

Ik weet nog, ik ging niet graag naar school, en soms, dan kreeg ik te horen, dat er door omstandigheden, dat we een uur eerder naar huis mochten.

En dan was er iets in mijn binnenste, dat ik, woe, ik vond het geweldig. Geweldig, een uur eerder naar huis. Maar, later heb ik de vreugde in de heer gevonden, en dat is toch niet te vergelijken.

Dat overstijgt alles. In Johannes hoofdstuk 1, daar staat er dat we genade hebben ontvangen in de heer Jezus. Genade op genade, dat wil zeggen altijd weer opnieuw.

Dat je dingen ontdekt van de heer. Dat je overwinningen behaalt in je leven. Dat je iets voor je omgeving kan betekenen. Want stromen van levend water, zegt de heer Jezus, zullen uit uw binnenste vloeien.

En dat is door de geest, zo staat er geschreven, Johannes hoofdstuk 7, door de geest, welke zij die tot geloof in hem kwamen ontvangen zouden. Mensen, er is vandaag de dag heel sterk de nadruk op de geest.

En we zouden dan de geest nog niet hebben, of nog niet volledig hebben. Dat is leugen. Dat is leugen. Want, zonder de geest kan ik geen kind van God zijn.

Zonder de geest kan ik niet tot wedergeboorte komen. Zonder de geest van God kan ik niet groeien. De geest van God heeft mij gemaakt tot een kind van God. Maar de vraag is niet, heb ik veel van de geest, maar heeft de geest veel van mij.

En hoe meer ik tot die overgave aan God zal komen, hoe meer de vreugde een werkelijkheid zal worden. Het is ook een vrucht van de geest.

De vrucht van de geest is blijdschap. Met vreugde water scheppen uit de bron van het heil. Het is goed om u af te vragen, ken ik dat?

Dat drinken uit die bron. Dat rijke leven met de Heer Jezus Christus. Heb ik ervaring daarmee?

En dan tot slot, op die dag, opnieuw wordt het herhaald, op die dag zult u zeggen, niet moet u zeggen, maar u zult het zeggen.

En wat ga je dan doen? Dank de Heer, roep zijn naam aan, maak zijn daden bekend onder de volken, roep in herinnering dat zijn naam hoog verheven is.

Zing psalmen voor de Heer, want hij heeft zeer grote dingen gedaan. Laat dit bekend worden over heel de aarde. Juich en zing vrolijk, inwoonster van Sion, want groot in uw midden is de heilige van Israël.

Deer Jezus heeft het zelf gezegd, waar het hart van vol is, daarvan spreekt de mond. En wij hebben daarvan gemaakt, waar het hart van vol is, daarvan loopt de mond over.

En toen ik tot bekering kwam, ik viste graag. Ik zat regelmatig aan de waterkant. En dan had ik het liefste dat er niemand in mijn omgeving kwam.

Ik was daar heel graag alleen. Tussen het riet, en ik hield van de karakieten, die daar zo prachtig konden zingen. En dan was het voor mij helemaal goed. Maar nu was ik tot bekering gekomen.

En als ik daar dan aan de waterkant zat, dan hoopte ik dat er iemand in mijn buurt kwam, want dan begon ik over Jezus te spreken. Hoe ik het aan boord legde, dat weet ik niet, maar ik kreeg gesprekken.

En dan kreeg ik soms vragen die ik niet kon beantwoorden, want ik was nog maar pas tot geloof gekomen. Maar ik kon er niet over zwijgen. En dan zei ik, wel, wat je daar zegt, daar heb ik eigenlijk geen antwoord op, maar ik ga het opzoeken voor je.

En als jij er de volgende week ook bent, dan zal ik het je vertellen. En zo ben ik ook wel, ja, het woord van God beter gaan leren verstaan. Nou, dit is ook een gevolg van een levende relatie met God.

Dat je gaat spreken over de heerlijkheid van Hem aan de mensen in je omgeving. Hoe is dat bij u? Spreekt u als u de gelegenheid krijgt?

We zijn niet allemaal evangelisten, we hoeven niet allemaal aan de deur te gaan, dat is ook niet de bedoeling, maar ben je erop gericht om op een of andere manier een lichtje te zijn, een brief van Christus, zoals Paulus zegt, voor je omgeving.

Nou, ik denk dat het goed is om deze dingen soms voor jezelf eens af te vragen. In de eerste plaats, is er zo'n dag, als ik het even zo mag zeggen, of is er een periode, maar weet je je echt verlost uit de macht van de zonde door de Heer Jezus.

En hoe is het met je dank tegenover God? Realiseer je dat God torenig geweest is over de zonde?

Weet je dat je schuld echt vergeven is, dat het weer goed gekomen is tussen u en God. Ken je de vertroosting van de Heilige Geest?

Ken je het leven in vertrouwen op God? We hebben het gezongen, groot is uw trouw. Dat is absoluut een feit. Ik heb het mogen beleven door de jaren heen.

Ik ben niet trouw, helaas. Ik ben tekort geschoten tegenover God en de mensen. Maar God is doorheen de jaren trouw gebleven. Kent u dat?

dat vreugde met vreugde water scheppen uit die heilsbron, als ik het zo mag zeggen. En tenslotte, hoe is het met uw getuigenis?

Weten uw buren dat u Jezus kent? Niet dat u naar een kerk gaat of zo, daar hebben ze geen boodschap aan. Maar dat u leeft met Jezus. Zien ze het aan u? Grijpt u de kans?

Ja, en ook als gemeente wees een zending gemeente. Weet dat jullie hier niet alleen maar zitten om zelf te consumeren, maar God wil jullie weer gebruiken om het woord van God, die heerlijke boodschap van het evangelie, door te geven.

Ik wens jullie allemaal van harte de zegen van God toe. Amen. Amen.