Jacobus broer van

Spreker

Wim Jansen

Date
Aug. 30, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen. Het is goed om hier bij elkaar te zijn.! En niet vanwege dat wij zo goed zijn, maar wij hebben een God.

! We hebben een Jezus Christus die goed is.! We hebben daarover gezongen. En we hebben zelfs gezongen dat heel de schepping juicht. Nou, die tijd die gaat nog komen.

Hij trouwt inderdaad in de hemel. Maar niet hier op aarde. Dat mag duidelijk zijn als we ons de beelden van het Shonan en ook van Nepal voor de geest halen.

Er gebeuren verschrikkelijke dingen in deze wereld. Maar wat veel belangrijker is, afgezien van welke omstandigheden ook, dat wij de Heer Jezus leren kennen.

Dat is makkelijk gezegd, dat de omstandigheden er dan niet toe doen. Maar het is wel wat de Bijbel ons leert. Hij is de weg, de waarheid en het leven.

En dat geldt voor iedereen. Vanmorgen slaan we de Bijbel open en gaan we nadenken over Jacobus, de broer van...

...dan slaat u de Bijbel maar open in 1 Corinthe 15. 1 Corinthe 15, de eerste acht versen.

En daar lezen we woorden van Paulus. Verder maak ik u bekend, broeders, het evangelie dat ik verkondigd heb, dat u ook aangenomen hebt waarin u ook staat.

Waardoor u ook zalig wordt, als u eraan vasthoudt zoals ik het u verkondigd heb. Want ik heb ten eerste overgeleverd wat ik ontvangen heb, ook ontvangen heb.

Dat Christus gestorven is voor onze zonden. Overeenkomstig de schriften. En dat hij begraven is en dat hij opgewekt is op de derde dag.

Overeenkomstig de schriften. En dat hij verschenen is aan Kefas. Daarna aan de twaalf. Daarna is hij verschenen aan meer dan vijfhonderd broeders tegelijk.

Van wie de meesten nu nog in leven zijn. Maar sommigen zijn ook ontslapen. Daarna is hij verschenen aan Jacobus.

Daarna is hij verschenen aan Jacobus. Over hem gaan we verder nadenken. En daarna aan alle apostelen.

En als laatste is hij ook aan mij verschenen. Aan Paulus. Als aan een ontijdig geborene.

Tot zover. Lieve mensen. Wie is deze Jacobus? Want in de Bijbel en met name in het Nieuwe Testament.

Zijn er meerdere die deze naam dragen. En ik vertel u alvast. We gaan vanmorgen heel veel Bijbelteksten opzoeken.

En dat wordt bladeren. Maar het is goed dat we door de Bijbel heen gaan. En verbanden leggen. En mooie dingen gaan zien. We zoeken op Matthäus 13.

Matthäus 13.

En dan lezen we twee versen. De versen 55 en 56. Matthäus 13 versen 55 en 56.

De Heer Jezus wandelt rond op deze aarde. Dat is al een tijdje geleden. Mensen luisterden en verwondenden zich ook regelmatig.

En hier hebben we zo'n passage. En dan lezen we hier. Is dit niet de zoon van de timmerman? En heet zijn moeder niet Maria? En zijn broers Jacobus, Jozes en Simon en Judas en zijn zusters?

Zijn zij niet allen onder ons? Waar heeft deze dan dit alles vandaan? Want de Heer Jezus vertelde bijzondere dingen.

Deed wonderen. En de mensen begrepen het niet. Ze verbaasden zich over zijn kennis.

En ook zijn eigen familie. Zijn broers. Maar Jacobus en zijn broers en zijn zusters.

Zij verbaasden zich. En dat was het. We gaan naar een volgend bijbelgedeelte.

En dat is Marcus 3. Marcus 3 vers 21. Heb je het gevonden?

We lezen daar. En toen zijn verwanten, zijn familie, dat hoorden, gingen zij erop uit om hem tegen te houden.

Want zij zeiden, hij is buiten zichzelf. De Heer Jezus vertelde dingen over zijn leven. Over wat er zou gebeuren.

En zijn familie dachten, dit gaat niet goed met onze grote broer. Hier moeten we een stokje voor steken.

We lezen ook nog Marcus 3 vers 31 en 32. 31 tot en met 35.

Een paar regels verder dus. Nu kwamen dan zijn broers en zijn moeder. En terwijl zij buiten stonden, stuurden zij iemand naar hem toe om hem te roepen.

En de menigte zat om hem heen. En ze zeiden tegen hem, tegen de Heer Jezus, zie uw moeder en uw broers daar buiten. Ze zoeken u.

En hij antwoordde hun en zei, wie is mijn moeder? Of wie zijn mijn broers? En terwijl hij rondom zich keek, naar hen die om hem heen zaten, zei hij, zie.

Dit zijn mijn moeder en mijn broers. Want wie de wil van God doet, die is mijn broer en mijn zuster en mijn moeder.

De Heer Jezus sprak duidelijke taal. Brui duidelijke taal ook naar zijn familie. Naar zijn broers en zussen. Hij gaf aan dat niet familiebanden bepalend zijn.

Maar wie de wil van God, wie de wil van zijn vader doet. Die is zijn echte broer en zuster en moeder.

We gaan weer een stukje verder in de Bijbel, naar Johannes 7, vers 5. Oh, ik sla nog een stukje over. Ik ga te snel.

Eerst nog even Marcus 6, sorry. Marcus 6, vers 3. Marcus 6, vers 3.

Daar lezen we. Is dit niet de timmerman, de zoon van Maria en de broer van Jacobus en Jozus en van Judas en Simon?

En zijn zijn zusters er niet hier bij ons? En zij namen aanstoot aan hem. Zijn broers en zussen herkenden in hem niet de komende Messias.

Ze namen aanstoot. Zij ergenden zich. Dan gaan we naar Johannes 7, vers 5. In Johannes 7 vertelt de Heer Jezus nog veel meer over zichzelf.

Met als gevolg dat velen hem verlieten vanwege de dingen die hij deelde. En dan lezen we in hoofdstuk 7, vers 5.

Want ook zijn broers geloofden niet in hem. Want ook zijn broers, ook Jacobus geloofden niet in hem.

Velen die hem afwezen. Is het vandaag niet anders? We hebben het volledige woord van God.

En het evangelie klinkt op vele plaatsen. Maar de meesten accepteren het evangelie niet.

Wijzen het af. Wat dat betreft is er niet zoveel veranderd. Dan wil ik u een korte beschrijving geven van het gezin waar Jacobus deel van uitmaakte.

Een gezin wat bestond uit vijf broers. Dus de Heer Jezus, Jacobus, Jozus, Simon, Judas en minstens twee zusters.

En we lezen, zij geloofden niet in hem. Hoe moet dat zijn geweest om op te groeien in een gezin waarin de Heer Jezus als oudste zoon op dezelfde manier opgroeide als alle kinderen, ook zoals dat vandaag gebeurde.

Als baby, als kleuter, peuter, tiener en uiteindelijk een jonge man. Maar de Heer Jezus was bijzonder in dat gezin.

Zijn ouders moeten wel heel blij met de Heer Jezus zijn geweest. Een zoon die hen onvoorwaardelijk en altijd gehoorzaamde.

Want dat weten we en dat lezen we over de Heer Jezus, hij was zonder zonde. En die volmaaktheid, ook in zijn jonge leven, moeten hem wel haast tot een lievelingszoon hebben gemaakt.

Dat lezen we niet in de Bijbel. Maar dat kunnen we ons wel zo voorstellen. Hij mopperde niet op het eten, maakte geen ruzie. Haalde in die zin geen kwaterkwaad uit.

Maar zijn broers en zusters zouden ongetwijfeld anders geweest zijn. Maar het feit dat de Heer Jezus zo was, veranderde niet het hart van zijn broerkies en zusjes.

Het was veel eerder dat ze zich aan ergerden en hem zelfs minachten toen de Heer Jezus door de wereld wandelde en vertelde wat zijn doel was.

Wat hij kwam doen, namelijk om de wil van de Vader te doen. Uit gehoorzaamheid. Ze waren jaloers, denk ik.

Zijn broers en zussen. Zij minachten hem. Wat weten we eigenlijk over het leven van de Heer Jezus?

Over zijn tienerjaren, over zijn jeugd. Niet zo heel veel, maar we vinden daar wel wat in de Bijbel. We zoeken op Lukas 2.

Lukas 2. En we lezen daar een klein stukje. Te beginnen bij vers 40.

En het kind, dat is de Heer Jezus, groeide op en het werd gesterkt in de geest, gevuld met wijsheid en de genade van God was op hem.

En dan lezen we verder. Als ze op reis gaan naar Jeruzalem, dan is de Heer Jezus inmiddels twaalf jaar.

En zijn ouders reisden elk jaar voor het feest van het paasga naar Jeruzalem. En toen hij twaalf jaar was en zij naar de gewoonte van het feest naar Jeruzalem gegaan waren, en in die dagen tot het einde doorgebracht hadden, bleef het kind Jezus, terwijl zij terugkeerden, in Jeruzalem.

De Heer Jezus bleef achter. Zonder dat Jozef en zijn moeder dat wisten. Maar, omdat zij dachten dat hij bij het reisgezelschap was, gingen zij een dag reis ver.

En daarna zochten zij hem onder de familieleden en onder de bekenden. En toen ze hem niet vonden, keerden zij terug naar Jeruzalem en zochten hem daar.

En het gebeurde dat zij hem na drie dagen in de tempel vonden, terwijl hij te midden van de leraars zat, naar hen luisterde en vragen aan hen stelde.

En allen die hem hoorden, stonden versteld van zijn verstand en zijn antwoorden. En toen ze hem zagen, stonden zij versteld, de ouders.

En zijn moeder zei tegen hem, Kind, waarom hebt u ons dit aangedaan? Zie, uw vader en ik hebben u met angst gezocht.

En hij zei tegen hen, Waarom hebt u mij gezocht? Wist u niet dat ik moest zijn in de dingen van mijn vader? En zijn ouders, ze begrepen het woord niet dat hij tot hen sprak.

En hij ging met hen mee en kwam in Nazareth. En was hen onderdanig. En zijn moeder bewaarde al deze dingen in haar hart.

En de Heer Jezus nam toe in wijsheid, in grootte en in genade bij God en mensen. De Heer Jezus nam toe in wijsheid, in grootte en genade bij God en bij mensen.

Dat was even terug in de kinderjaren van de Heer Jezus. Maar nu terug naar Jacobus. Jacobus maakte deel uit van een bevoorrecht gezin, zou je denken.

Ze waren getuigen van zijn leven en later van zijn bediening. De wonderen die hij verrichtte.

Het volmaakte leven van de Heer Jezus en het contrast met het gedrag van Jacobus, Jozes, Simon en Judas en zussen.

Er moet een duidelijk verschil geweest zijn in dat gezin. Maar dat veranderde niet de harten van hen.

Van Maria lezen we, zij overdacht deze dingen in haar hart. Maar zijn broers en zussen begrepen het niet.

De gehoorzaamheid van de Heer Jezus leidde alleen maar in hun hart tot jaloezie en tot minachting.

Ze wezen hem af. Ze wilden hem te orde roepen, zoals we gelezen hebben. Nu gaan we verder met Jacobus. Wat gebeurde er met Jacobus?

We lezen het verbazingwekkende antwoord. We hebben het al gelezen in 1 Corinthe 15, vers 7a. Dan lazen we, daarna verscheen hij aan Jacobus.

Jacobus, de broer van de Heer Jezus. Hier lezen we dat de Heer Jezus na zijn opstanding persoonlijk aan Jacobus is verschenen.

En misschien ook wel aan zijn andere broers en zus. We lezen dat niet in de Bijbel. Maar het is een verbijsterende ontmoeting.

dat de Heer Jezus verscheen in het leven van Jacobus. En ongetwijfeld zal er op dat moment of al iets eerder gebeurd zijn in het leven van Jacobus.

Het moment dat hij zijn oudste broer erkende als zijn Heer en Heiland.

We hebben net gelezen wat eraan vooraf ging. Een aantal confrontaties hebben we gelezen tussen de Heer Jezus en zijn broers. Maar daar wil ik er nog één aan toevoegen.

En dat lezen we in Johannes 19. Johannes 19. Johannes 19 vers 26 en 27.

Kruiswoorden van de Heer Jezus. Toen nu de Heer Jezus zijn moeder zag en de discipel die hij lief had bij haar zag staan zei hij tegen zijn moeder vrouw zie u zo.

Daarna zei hij tegen Johannes zie uw moeder. En vanaf dat moment nam Johannes Maria in zijn huis. We weten uiteraard niet of de familie Jacobus en de andere broers en zussen bij de kruisging aanwezig waren.

Maar ongetwijfeld hebben ze gemerkt dat vanaf die tijd hun moeder bij Johannes in huis was.

En mogelijk dat toen hun harten al aangeraakt werden dat zij niet de zorg voor hun moeder op zich namen maar dat dat Johannes de discipel was.

Wat gebeurde er? In de Bijbel lezen we heel regelmatig over bekering. Het hart van Jacobus en ook van zijn broers en zussen werd geraakt.

Er is verbreking van hun hart er is verslagenheid in hun geest en daarvan lezen we in de Bijbel dat God daarna ziet.

God zoekt degene die het zelf niet ziet niet meer kan organiseren in zijn eigen leven maar erkent dat hij hulp nodig heeft.

Hier zien we in het leven van Jacobus bekering verbrokenheid maar ook we gaan nog verder toewijding.

Want als mens toen en ook nu ja mogen we kunnen we kiezen om hem toe te laten in ons leven zoals vanmorgen ook al gezegd is.

Wij hebben hier gelezen daarna verscheen hij aan hem Jacobus en ik ben ervan overtuigd wanneer de Heer Jezus in u of in jouw leven komt dan gaan er dingen veranderen.

Dat kan niet anders. Dan ga je inzien dat je zelf zwak bent. Dat we tot niets in staat zijn als het er op aankomt maar dat we hem nodig hebben.

dat we ons leven aan hem toevertrouwen. Dan vindt er een vernieuwing plaats in ons leven.

Zoals we dat ook in de brief aan de Korintjes leven. Dan worden we een nieuwe schepping. Het oude is voorbij. Ons wat we waren van nature dat wordt verbroken.

Er is iemand in ons leven gekomen die ons alles is waar we naar willen luisteren die we willen gehoorzamen.

Wat Jacobus betreft ga ik u dat aantonen. In maar liefst zes schriftplaatsen en in een tijdbestek van zo'n 15 à 16 jaar worden we meegenomen in de geestelijke ontwikkeling van Jacobus.

We beginnen met handelingen 1 vers 14 en er zullen nog vijf teksten volgen. Handelingen 1 vers 14 handelingen 1 vers 14 is direct naar de hemelvaart van de Heer Jezus als ze terugkeren als ze samen zijn in de bovenkamer als ze bidden als ze elkaar opzoeken.

En dan lezen we daar deze bleven allen eensgezind volhardend in het bidden en smijken met de vrouwen en Maria de moeder van Jezus en met zijn broers.

Ik zal bijna zeggen en zijn zussen het staat er niet maar ik denk het wel. ook Jacobus die was erbij.

We lezen in de evangelieën ze waren ongelovig. Het begin van het Nieuwe Testament handelingen 1 vers 14 lezen we de broers waren erbij.

Van Jacobus weten we het. De Heer was aan hem persoonlijk verschenen. Vijf jaar later uitstorting van de Heilige Geest en dan gaan we naar Galaten 1 vers 18.

Galaten 1 vers 18. Galaten Galaten Galaten vers 18.

vers 19. vers 19. vers 19. vers 19. vers 19. vers 19. vers 19. vers 19. De tijd gaat door en dan lezen we in vers 18. Daarna, drie jaar later weer, ging ik naar Jeruzalem om Petrus te bezoeken.

Het gaat hier dus over Paulus. En ik bleef vijftien dagen bij hem. en ik heb niemand anders van de apostelen gezien, alleen Jacobus de broer van de heren.

Daar komt Jacobus als broer van de heren in beeld. En Paulus vond het belangrijk om hem te ontmoeten. Galaten 2 vers 19.

9 en 12. Maar eerst 9. En toen Jacobus, Kefels en Johannes die geacht werden steunpilaren te zijn, die mij gegeven genade erkenden, dat gaat dus over Paulus, gaven ze mij en Barnabas de rechterhand van gemeenschap, opdat wij naar de heidenen en zij naar de besnedenen zouden gaan.

Het begint hier met Jacobus. Hij was betrokken in het zenden van de zendelingen. Vers 12. Want voordat er enkelen uit de kring van Jacobus gekomen waren, at hij samen met de heidenen.

Maar toen zij kwamen, trok hij zich terug, zonderde zich af, uit vrees voor hen die van de besnijdenis waren. Nou, hier lezen we iets over het leven van Petrus, wat niet helemaal goed ging, maar we lezen ook over de kring van Jacobus.

In de ontwikkeling van het leven van Jacobus lezen we hier dat hij contact had met Paulus, met Petrus, en er was een kring ontstaan rondom Jacobus.

En dat is belangrijk. Steunpilaren wordt hier gezegd. Zij werden geacht steunpilaren te zijn in die jonge kerk. En dat is wat we vandaag nog steeds nodig hebben.

Broeders, mannen van het kaliber van Jacobus. Broeders met geestelijk gezag. Broeders die doorzien wat Bijbels is of wat daarvan afwijkt.

En dat is vandaag meer dan ooit nodig. geestelijke leiders. En beste mensen, dat begint op de bidstand.

Dat begint in de bijbelstudie. Jacobus, een steunpilaar wordt hij hier genoemd. In openbaring 3, vers 11 en 12 wordt gesproken over zuilen in de tempel van God.

we weten dat de Heer Jezus is de hoeksteen. U en ik, wij zijn levende stenen als het goed is.

En als dat niet zo is, dan is het goed om de woorden van de broeder die vanmorgen openen, om dat serieus te nemen. Nu levende stenen.

Straks ook een zaal. En wellicht nu al een steunpilaar in de plaatselijke gemeente. Dat is, lieve mensen, wat de gemeente vandaag nodig heeft.

Terwijl er in de maatschappij van allerlei ontwikkelingen zijn, wereldse zaken die binnenkomen, het woord van God wat meer en meer op de achtergrond komt, of helemaal wordt losgelaten, dan hebben we mensen nodig, broeders en zusters van het kaliber van Jacobus.

Geestelijk inzicht en ook gezag. De gemeente wordt vergeleken met een gebouw. Hoeksteen, dat is de Heer Jezus.

En wij zijn levende stenen, maar er zijn ook steunpilaren nodig. Het gebouw wat groter is, zijn er ook zuilen nodig. Met wijsheid leiding geven.

Bijbelkennis is heel goed, maar het blijkt pas als we begrepen hebben, dat we geestelijk daarmee aan de slag gaan, in ons leven.

Terug naar Jacobus, handelingen 12, vers 17. Handelingen 12, vers 17. Opmerkelijk wat we daar lezen.

Petrus is op een wonderbaarlijke manier verlost. en dan lezen we in vers 17, en hij gebaarde hun met de hand dat ze zwijgen moesten, en hij vertelde hun hoe de heer hem uit de gevangenis geleid had en zei, vertel dit aan Jacobus en de broeders.

Kennelijk was het belangrijk dat Jacobus het hoorde. Jacobus was kennelijk iemand waar ze dingen mee deelden. hij moest het weten.

En hij ging naar buiten en reisde naar een andere plaats. Opnieuw Jacobus die hier in beeld komt. Hij moest het horen.

En inmiddels zijn we zo'n 15 à 16 jaar na Pinksteren. Handelingen 15, vers 13. Daar gebeurt van alles en nog wat.

Er is verwarring. Je zou het een soort gemeentevergadering kunnen noemen, maar er kwamen heel veel heidenen tot geloof. En er was misverstand, verwarring over hoe moesten de bekeerlingen uit de heidenen nu omgaan met de gebruiken die bij de joden plaatsvonden.

En dan doet Petrus zijn woord en vervolgens gaat Paulus het een en ander zeggen een behoorlijk groot conflict.

En dan lezen we in vers 13 van handelingen 15. En toen zij zwegen, na alle bescheidenheid Jacobus wachtte de tijd af, toen zij allen zwegen, zei hij mannenbrothers, luister naar mij.

Jacobus was geestelijk gegroeid dat hij een antwoord gaf met gezag in een situatie die heel bepalend, heel belangrijk was.

En dan in handelingen 21, lieve mensen, vers 8, komen we Jacobus nog één keer tegen. De naam voor de laatste keer.

Daar lezen we dat Jacobus de spil is van de gemeente in Jeruzalem. De mannenbrothers, de apostelen waren op doorreis en dan komen ze in Jeruzalem en waar gaat Paulus met een aantal broeders naartoe?

Na Jacobus. Wat een groei heeft deze broeder doorgemaakt? Geestelijke ontwikkelingen werden gedeeld tussen de apostelen.

Er gebeurden prachtige dingen in die tijd. Een prachtige geestelijke ontwikkeling zien we in al deze teksten van Jacobus.

mijn vraag is hoe is dat in jouw leven? Maar als het over Jacobus gaat weten denk ik de meeste van ons dat er ook in het Nieuwe Testament nog een boek is dat heet Jacobus.

Jacobus heeft een geweldig boek geschreven. En hoe maakt Jacobus zichzelf dan bekend? Niet als de broer van de Heer Jezus, maar hij noemt zichzelf een dienstknecht.

Een dienstknecht van de Heere God en van de Heere Jezus. Een slaaf. Geen slaaf zoals wij ons uit de slavernij verdreden.

Herinner hem aan slaaf in bijbelse zin dat je iemand helemaal toebehoort en niet anders kunt en wilt dan hem te gehoorzamen.

Zo stelt Jacobus zichzelf voor. Een man van woord en gebed. Jacobus zegt geloof je laat het dan maar zien.

En als ik het niet zie dan is je geloof dood. Heel duidelijk radicaal spreekt Jacobus. Abram en Rachel hebben het laten zien.

Voorbeelden uit de Jacobus brief Jacobus Bijbelbok. Hij spreekt over twee oren en slechts één mond.

Wat bedoelt hij daarmee? Ieder mens moet haastig zijn om te horen maar traag om te spreken. Traag tot te horen.

Dat lezen we in Jacobus 1 vers 19. Een boek met prachtige voorbeelden. We moeten het boek nog maar eens lezen.

wijsheid oprecht zijn niet twijfelen denk aan het gevaar van de tong niet te temmen beleid elkaar de zonden hele specifieke geestelijke waarheden vinden we in Jacobus.

Daarna is hij verschenen. Aan wie is de Heer verschenen? aan Paulus. Aan Jacobus. En ook aan Wim Jansen.

En zijn genade is ook in mijn leven niet vergeefs. We hebben gelezen uit het leven van Jacobus wat er gevolgen zijn na bekering.

Na wedergeboorte. na verbreking van je eigen wil. Hij was ongelovig hebben we gelezen.

Maar hij wordt uiteindelijk een zeer bruikbare broeder. Een ontwikkeling die wij ook zien bij mensen die tot geloof komen.

Die werkelijk tot wedergeboorte komen. Dan zien we een geestelijke ontwikkeling in haar of in zijn leven. Want we hebben de Heer Jezus leren kennen.

Dat is heel persoonlijk. Daarna is de Heer Jezus verschenen aan en ik hoop dat u uw eigen naam kunt invullen.

Hoe is dat in uw leven? het meest bevoorrechte gezin hebben we gezegd. Een gezin waar Maria de moeder was.

Zij overlegde dat in haar hart. Een zoon die gekruisigd werd. Twee zonen die een brief geschreven hebben. Jacobus maar ook Judas.

Hoe heeft zij dat beleefd? Zij overlegde het in haar hart. Over de andere broers Jozes en Simon lezen we niets.

Ook over zussen. Maar dat is niet helemaal waar. We lezen dat ze tot geloof kwamen. En daar begint het mee. De een op een zichtbare plaats zoals Jacobus een leidinggevende vooraanstaande broeder maar de ander op de achtergrond.

Maar niet minder belangrijk. Even terug naar Marcus 3. De mensen stonden om de Heer Jezus heen en zeiden tegen hem zie uw moeder zie!

uw broers zij zoeken u en hij antwoordde hun en zeiden wie is mijn moeder of mijn broer broeders goede vragen stellen in gesprek met de ongelovigen dat deed de Heer Jezus daarin geeft hij ons een voorbeeld en terwijl hij de Heer Jezus rondom keek zei hij zie mijn moeder zie mijn broers en zussen mijn broeder en zuster dat zijn zij die de wil van de vader doen bent u ben jij familie van de Heer Jezus door zijn woord en na zijn belofte is de Heer Jezus ook van morgen in ons midden als de Heer Jezus hier zou staan en hij zou rondkijken dan zou hij zeggen zie mijn moeder zie mijn broers zie mijn zussen hij staat hier niet maar wij verwachten dat hij spoedig komt en met hem in de lucht worden meegenomen en voor altijd bij hem zijn maar tot die tijd en we weten niet hoe lang dat duurt blijven we van hem getuigen want er moeten nog velen gered worden misschien in uw eigen gezin vrienden bekenden onze verliefden die de Heer Jezus nog niet kennen zij geloofden niet maar kwamen tot geloof dat gebeurde toen maar dat gebeurt ook vandaag broeders en zusters laat je gebruiken door de

Heere God om van Jezus te getuigen handen en voeten geven aan ons geloof zoals we in de Jacobus brief lezen door trouw en gehoorzaam te zijn aan het woord dat is het belangrijkste door zo te leven zal ons leven en onze wandel met de Heere Jezus tot eer van God zijn en dan lezen we zo prachtig in de Hebraeënbrief Hebraeën 2 vers 11 de Heere Jezus die er zich niet voor schaamt om te deel te maken van zijn gezin prachtig toch Maranatha Amen Een紅