Jezus Christus de Herder

Spreker

Auke Stoelinga

Date
Aug. 23, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Misschien wilt u Johannes 10 opzoeken.! Er zijn veel meer teksten, maar als je leest over het paasga, dan wijst dat naar hem in Exodus.

Als je denkt aan al die tenten toen Israël in de woestijn was, de tabernakel waar de heren woonden, die stond in het midden. Het gaat om hem. Als je denkt aan de psalmen, er zijn heel veel psalmen die messiaans zijn, die wijzen naar de Heer Jezus.

Er zijn geschiedenissen van personen die wijzen naar de Heer Jezus. Dus Jozes uit het Oude Testament, Genesis. Dat is een geweldig voorbeeld van de Heer Jezus. David, Salomo, noem maar op.

Dat zijn allemaal voorbeelden van de Heer Jezus. Genesis 22, de vader die zijn zoon offert, gaat over de Heer Jezus. In het Nieuwe Testament is hij op een gegeven moment, als hij nog maar jong is, te midden van de leraren die hem allemaal vragen stellen.

Het gaat weer om hem en hij is in het middelpunt. In openbaringen 4, pas sprak iemand erover, gaat het over hem die te midden van de oudste is.

Lam, wat is geslacht, de Heer Jezus. En aan het kruis was hij ook het middelpunt. Hij hing aan het middelste kruis. Het gaat om hem. En om hem kunnen we niet heen.

Alle profeten hebben over hem geprofiteerd, dat hij zou komen. En allerlei andere profetieën. Het gaat om Christus. Christus. En ik zou vanochtend stil willen staan bij de Heer Jezus als herder.

En hij wordt in het Nieuwe Testament, wordt hij de goede herder genoemd. Dat gaat over ons verleden. Hij wordt de grote herder genoemd in Hebraïë. Dat gaat over het heden, wat hij nu is voor ons.

En dan wordt de opper of overste herder genoemd. In 1 Petrus 5. Daar zou ik bij stil willen staan. Dat gaat over de toekomst, die laatste tekst. Ik zou willen beginnen met de goede herder.

Ik ga het eerst even lezen. De goede herder. Johannes 10. Voor waar, voor waar, ik zeg u, wie de schaapskooi niet door de deur binnen gaat, maar van elders naar binnen klimt, die is een dief en een rover.

Maar wie door de deur naar binnen gaat, die is de herder van de schapen. Voor hem doet de deurwachter open. En de schapen horen zijn stem. En hij roept zijn eigen schapen bij hun naam. En leidt ze naar buiten.

En wanneer hij zijn eigen schapen naar buiten gedreven heeft, gaat hij voor hen uit. En de schapen volgen hem, omdat ze zijn stem kennen. Maar de vreemden zullen ze beslist niet volgen.

Maar ze zullen van hem wegvluchten. Omdat zij de stem van de vreemden niet kennen. Deze gelijkenis, dus een gelijkenis, sprak Jezus tot hen. Maar ze begrepen niet wat datgene was.

Maar ze begrepen niet wat hij tot hen sprak betekende. Jezus dan zei opnieuw tegen hen, voor waar, voor waar, ik zeg u, ik ben de deur voor de schapen. Allen die voor mij gekomen zijn, zijn dieven en rovers.

Maar de schapen hebben niet naar hen geluisterd. Ik ben de deur. Als iemand door mij naar binnen gaat, zal hij behouden worden. En hij zal ingaan en uitgaan en wijde vinden. De dief komt alleen maar om te stelen, te slachten en verloren te laten gaan.

Ik ben gekomen. Dat is een hele mooie tekst. Ik ben gekomen, zegt de Heer Jezus, en dat geldt ook voor ons. Omdat zij leven hebben, dat hebben we, en overvloed. Geestelijke zin, denk ik, met name.

Ik ben de goede herder. De goede herder geeft zijn leven voor de schapen. Maar de huurling, wie geen herder is, die de schapen niet tot eigendom heeft, ziet de wolf komen en laat de schapen in de steek en vlucht.

En de wolf grijpt zijn en drijft de schapen uiteen. En de huurling vlucht, omdat hij een huurling is en zich niet om de schapen bekommert. Ik ben de goede herder en ik ken de mijne en word door de mijne gekend.

Zoals de vader mij kent en ik de vader ken en ik geef mijn leven voor de schapen. Ik heb nog andere schapen die niet van deze schaapskooi zijn. Ook die moet ik binnenbrengen en ze zullen mijn stem horen en het zal worden één kudde en één herder.

Daarom heeft de vader mij lief, omdat ik mijn leven afleg om het opnieuw te nemen. Zover. Het eerste gedeelte gaat dus over de goede herder.

Ik heb het gelezen, die zijn leven aflegt voor de schapen. Dat gaat over het verleden. Als we denken aan de heer Jezus, in het verleden is hij uit de hemel gekomen, heeft hij zich vernederd, is hij mens geworden, heeft hij geleefd op aarde, een jaar of dertig.

Hij is uiteindelijk aan het eind van zijn leven verworpen, gedood, aan het kruis gehangen, bespuugd en bespot en aan het kruis, dat was de goede herder, werden onze zonden op hem gelegd.

En de straf en de schuld die wij hadden lag als het ware op hem. En hij droeg die schuld voor ons weg. Hij onderging het oordeel wat wij, wat ik, hadden verdiend.

Hij is de goede herder die zijn leven gegeven heeft voor ons. In tegenstelling tot al die andere herders, want dat is een beetje de tegenstelling.

En overigens, eigenlijk begint dit gedeelte, moet je eigenlijk hoofdstuk 9 erbij lezen, wat gaat over die blind geborene. En die is genezen door de heer Jezus.

En dan zeggen ze, de leidsmannen van die tijd, dus de verkeerde herders, die zeggen, in vers 34, zij antwoorden en zeiden tegen hem, tegen die blind geborene, u bent geheel in zonde geboren en onderwijst u ons.

En ze hebben hem gevraagd hoe dat kwam, dat hij weer kon zien. En zij wierpen hem de synagoge uit. Dat was natuurlijk niet zo fraai, want hij was genezen door de heer Jezus. En in plaats van dat ze daar blij en dankbaar voor waren, wierpen ze hem de synagoge uit, de leidsmannen van toen.

En dan gaat de heer Jezus in hoofdstuk 10 zeggen, ik ben de goede herder. In tegenstelling dus tot die herders die blinden, bij wijze van spreken, de synagoge uitknikkeren. Dus eigenlijk richt hij zich tot de mensen die hij omschrijft als dieven en rovers.

Tot de leidslieden van dat moment. Maar de heer Jezus is onze goede herder. Hij heeft zijn leven voor ons gegeven. Hij heeft alles gegeven. Meer kon hij niet doen dan zijn leven geven voor ons.

En hij staat, zoals dat hier ook staat, wie door de deur naar binnen gaat, die is de herder van de schapen. Hij is de herder. Hij is de deur, moet ik zeggen. Dat zegt hij ook verderop.

Hij is de deur, ik ben de deur. En hij is ook de goede herder. En hij gaat naar zijn schapen toe. En hij roept ze bij name. Hij leidt ze uit. En zijn schapen volgen hem.

Dat is wat de goede herder doet. Dat is wat de goede herder doet. En wij, de meesten van ons zoals we hier zitten, die hebben die stem gehoord van de goede herder. Die hebben beleden dat we zondaren zijn.

Hebben erkend dat hij voor ons is gestorven. En we zijn achter hem aangegaan. We hebben naar zijn stem geluisterd. En we zijn hem gevolgd. Nou is dit een gelijkenis, zoals in vers 6 staat.

En wat is dan de gelijkenis? En ik denk dat je het zo zou kunnen lezen. Dan wordt dat misschien wat duidelijker. Dat met de schaapskooi, daar wordt het volk Israël mee bedoeld. En een schaapskooi, dat was in het, in het Midden-Oosten zeg maar.

Dat was niet een kooi zoals wij op Texel hebben, die helemaal dicht zit. Of op de Veluwe, of in Drenthe en zo. Maar dat waren vaak stenen, die ze hadden neergelegd. En takken ertussen. Een soort afscheiding was het.

Tussen de buitenwereld zeg maar. En de schapen die in die schaapskooi waren. Het was een soort tussenmuur, een soort afscheiding. En die schaapskooi, die spreekt denk ik van het volk Israël.

Want als het ware door de heren is afgescheiden, afgezonderd. Ze hadden de wet gekregen. En die wordt in de Efezenbrief een scheidsmuur genoemd. Dus ze waren afgezonderd en ze waren beschermd door die wet, het volk Israël.

Alleen het was helemaal verborden tot een systeem van regeltjes. En het hart was er helemaal niet meer bij betrokken. Even onthouden, de schaapskooi spreekt van het volk Israël. Dan hebben we de deur.

Dat is de Heer Jezus. Hij zegt zelf in dit stukje, ik ben de deur. We hebben een deurwachter die open doet. En dat spreekt denk ik van de Heere God. Die doet de deur open voor de goede herder.

En de Heer Jezus naast de deur is ook de goede herder. En waarom is hij de goede herder? Omdat hij de enige is die tot dan geleefd heeft. Die heeft voldaan aan alle criteria zoals ze in het oude testament genoemd werden.

Hij was zonder zonde. Hij was uit de maagd geboren. Noem maar op al die kenmerken. Die zijn op hem van toepassing. En hij is de goede herder. Daarom doet de deurwachter God voor hem open.

Alle anderen waren dieven en rovers. En die waren op andere manieren binnengekomen. Die gingen hun om hun eigen belang. En niet om het belang van hun schapen. En hij gaat dus door de deur naar binnen.

Hij is de deur ook. Hij roept zijn schapen en hij leidt ze naar buiten. Hij leidt ze als het ware de vrijheid in. Hij roept zijn schapen. Er zijn veel schapen in die kudde.

Behoorlijk wat schapen. Maar niet alle schapen gaan eruit. Alleen de schapen die naar zijn stem horen. Die volgen hem. En dat zie je ook in het Nieuwe Testament. Het zijn enkelingen die geleid worden uit het systeem van het judaïsme.

Van het jodendom. Het zijn enkelingen. De meesten blijven achter. Met het hele gebeuren van de wet en alles. Maar het zijn enkelingen. Noem maar de discipelen. Noem maar Nicodemus. Noem maar die blindgeborenen.

Die hebben zijn stem gehoord. Hebben erkend dat hij de goede herder is. En die volgen hem uit het systeem van het jodendom. De vrijheid in. En dat geldt ook voor ons.

Wij zijn hem gevolgd. En Christus is het einde van de wet. Die scheidsmuur is weggebroken. We zijn nu in de vrijheid gekomen. Hem doet de deurwachter open.

God heeft de deur open gedaan. Omdat hij en alle criteria voldeedt van het Oude Testament. Hij roept zijn schapen. De schapen die zijn stem herkennen. Volgen hem. En gaan eruit. En gaan naar de vrijheid toe.

En dan staat er in iets verderop. Dat heb ik ook gelezen. In vers 16. Ik heb nog andere schapen die niet van deze schaapskooi zijn. Dus de schaapskooi zei ik.

Die typeert het volk Israël. Wat als het ware ommuurd was door die wet. Het judaïsme. Wat helemaal verworden was. Uit die schaapskooi heeft de heer Jezus in eerste instantie.

Enkele schapen geroepen. Schapen geroepen die hem volgden. Die achter hem aangingen. Maar er is nog een andere kudde. En daar horen wij toe. Want we hebben het over de gemeente hier in het kringen.

Er zijn nog andere schapen. Dat zijn wij dus. De heidenen. De niet-joden. Die niet in dat systeem van het judaïsme zaten. En hij brengt die twee samen.

En daar maakt hij één kudde van. Waarvan hij de hoofdhedder is. De header is de Heer Jezus zelf. Dus ik heb nog andere schapen. De heidenen. Die niet van deze schaapskooi zijn.

De schaapskooi waren de gelovigen uit Israël. Ook die moet ik binnenbrengen. En zij zullen mijn stem horen. En het zal worden één kudde en één header. En nu de gemeente. Die wordt gevormd door gelovigen.

Uit de joden. Dat waren in eerste instantie het meest joden die geloofden. Maar ook uit de heidenen. Dus wij horen ook tot die gemeente waarvan hij de header is. We horen tot die ene kudde.

Dat heeft de Heer Jezus in het verleden voor ons bewerkt. Door zijn lijden. Door zijn sterven. Ik zei het al. We gaan het over drie dingen hebben. Het verleden en het heden. Dan gaan we naar Hebraïë.

Hebraïë het laatste hoofdstuk. Hebraïë 13 Dus de goede header spreekt van wat de Heer Jezus voor ons gedaan heeft in het verleden.

Nu gaan we naar de grote header. Vanaf vers 20 lees ik het even. De God nu van de vrede. Die de grote header van de schapen. Ons Heer Jezus Christus uit de doden heeft teruggebracht.

Op grond van het bloed van het eeuwige gebond. Mogen u toerusten tot elk goed werk om zijn wil te doen. En in u werken wat in zijn ogen wel behagelijk is.

En hoe doet u dat? Door Jezus Christus. Hem zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen. Tot zover. Je gaat het over de grote header.

En dat gaat over het heden. Die nu in ons werkt. En als je de Hebraïëbrief doorleest. Dan gaat de hele Hebraïëbrief erover om te wijzen op de Heer Jezus.

Hij is onze hoge priester. Hij heeft gezorgd voor een beter verbond. Hij heeft gezorgd voor een beter heiligdom. Een beter offer. Maar we worden steeds weer op hem opgeroepen om op hem te zien.

En dan komen hier enkele aansporingen. Dat staat er bij mij boven in de HSV bij hoofdstuk 13. Wat praktische dingen. Maar vanaf vers 20 dan richt de schrijver als ware weer de aandacht op God.

Want om hem gaat het. Het gaat om God. En dan staat er nu de God van de vrede. Nou wij mogen weten dat hij de God van de vrede is. Omdat hij onze goede header is.

Het staat ook achter. Hier staat de grote header van de schapen. Ons Heer Jezus Christus. Heeft hij uit de doden teruggebracht. Op grond van het bloed van het eeuwige verbond. En dat wijst ook nog terug naar wat hij gedaan heeft.

Als goede header heeft hij zijn leven gegeven. En hier staat dat God die grote header heeft teruggebracht. Hij is uit de hemel neergedaald. Hij is hier op aarde geweest.

Hij heeft hij geleden. Hij is gestorven. Maar hij is ook weer opgestaan. Hij is weer teruggebracht. Maar door hem. Door het werk van de goede header hebben we vrede met God. En dat is heerlijk als je dat mag weten.

Dat je vrede met God mag hebben. Als je mag weten dat alle zonden die er zijn. Als je de zonden hebt beleden. Dat die volkomen weg zijn. Totaal weg zijn.

Er is niets meer tussen God die zo groot en heilig is. En ons. Dankzij het offer van Jezus Christus. Maar we mogen ook als christenen de vrede van God ervaren.

En dat is een vrede van God. Dat staat in de Filipense brief. Die alle verstand te boven gaat. En dat is een rust in het hart. Die los is van omstandigheden. Een vrede die je altijd kan ervaren.

Als het moeilijk is of als het niet moeilijk is. Dat is een diepe innerlijke rust die de Heer wil geven. De vrede van God. Dus een is vrede met God. Onze zonden zijn vergeven. Ander is de vrede van God.

Dankzij Christus allebei. En de God nu van de vrede staat hier. Die de grote herder van de schapen. En in het Grieks zag ik er staat bij grote staat mega. Dat is wel mooi. De mega herder.

Hele grote herder. Hij is ook de mega. De grote hoge priester. In het evangelie wordt ook gesproken over de stad van de grote koning. Dat is de mega koning. De Heer Jezus gaat al het andere te boven.

De God nu van de vrede. Die de grote herder van de schapen. Onze. Mogen wij ook zeggen als we geloven. Onze Heer Jezus. Uit de doden heeft teruggebracht. Op grond van het eeuwig verbond.

Er werden heel veel offers gebracht. Maar die waren altijd niet volmaakt. Die offers. Het offer wat de Heer Jezus gebracht heeft. Is volmaakt. En omdat het een volmaakt offer was.

Omdat hij volkomen gehoorzaam was. Omdat hij alles deed wat de Vader geboden had. En nooit ervan afweek. Is dat offer geaccepteerd. En aanvaard door God. En is hij teruggebracht.

En heeft hij een eeuwig verbond gesloten. En dan komt het waar het om gaat. Dan gaat het over het nu. Mogen u toerusten.

Tot elk goed werk. Dus dat is niet dat wij dat doen. Dat wij. Hij. Die God van de vrede. Die wil ons toerusten. Die wil ons volmaakt maken. Die wil ons als het ware helpen.

Voltooien. Een ander woord. Hoe het vertaald wordt. Waarom? Tot elk goed werk. Om zijn wil te doen. En dat is heel belangrijk. Het gaat er niet om dat wij allemaal goede dingen doen.

Het gaat er om dat hij. In ons. En door ons. Dat nieuwe leven. Dat christen leven. Wil uitwerken. Er staat dat we ons leven.

Moeten verliezen. Dan hou je geen rekening meer met jezelf. Als we ons leven verliezen. Dan zullen we het behouden. Zonder mij.

Zegt Jack. Johannes. Zonder mij. Kunt gij niets doen. Dat betekent dat we ons overgeven aan hem. En dat we hem. Toestaan. In het nu. Vandaag. Morgen.

Komende tijd. Om zijn werk. In ons uit te werken. Als je die. Die wijnstok. En die wijnrank. Die rank.

Die blijft in de wijnstok. Dat is het enige wat hij moet doen. Nauw verbonden blijven met. De rank moet nauw verbonden blijven met de stok. Wij zijn de ranken. Hij is de wijnstok. En als die wijnrank in die stok blijft.

Dan gaat als vanzelf. Die sappen gaan daar doorheen. Vanuit die stok. Door de rank. En dan komt er als vanzelf vrucht. Dat is niet iets wat wij kunnen bewerken. Dat is iets wat God bewerkt.

Hij is het. Het Filipenzen. Die het willen. En het werken. In ons wil uitwerken. Hij is het. Niet wij. Dus hij mogen u toerusten.

Volmaakt maken als waarde. Hij wil dat wij die nieuwe mensen laten zien in ons dagelijks leven. Tot elk goed werk. Goede werken. Dat zijn werken waar God een behaag in heeft. En om zijn wil te doen.

Daar gaat het om. Want als we zijn wil doen. Dan gaan we ook lijken op de Heer Jezus. Die in alles Gods wil deed. Nou wat zou je eigenlijk nog meer willen? En hij zal in u werken.

Hij zal in ons werken. Dus dat doe ik niet zelf. Hij zal in u werken. Nu in het heden. Wat in zijn ogen wel behagelijk is. En hij doet dat door Jezus Christus.

Christus leeft in ons. Emmanuel. God met ons. En Christus is zelfs in ons. En dit is echt heel belangrijk. Dat we beseffen dat we met Christus zijn gestorven.

En dat we onszelf als het ware voor dood houden. Zodat dat nieuwe leven in ons openbaar kan worden. Het is leven door geloof. Niet doordat wij zelf dingen doen.

Door vertrouwen op de Heere God. Van stap tot stap. Het is ook de vrucht van de geest. Het is niet onze vrucht. Maar het is iets wat de geest van God. In ons. Door ons. Wil uitwerken.

In het hier en nu. Hij mogen ons toerusten. Tot elk goed werk. Om zijn wil te doen. En in u werken. Wat in zijn ogen wel behagelijk is.

Dus het gaat er niet om dat we ons eigen wil doen. Het gaat er om doen wat in zijn ogen wel behagelijk is. En ik loop daarin voorop in de school om dat te doen hoor. Zeg maar. Want je hebt heel gauw.

Ja ik wil dit of dat. Je eigen gedachten. Je eigen ideeën. Het geldt net zo goed voor mij. Maar hij wil uiteindelijk. Dat ik mijn leven verlies. Dat ik op hem vertrouw. En dat ik hem volkomen gehoorzaam ben.

En niet allerlei dingen doe. Die ik zelf wel leuk of aardig vind. En hij wil het in ons uitwerken. Hij wil het uitwerken. Door Jezus Christus. En hem zei de heerlijkheid in alle eeuwigheid.

Amen. Want als je er dan maar stilstaat. Dat in het verleden. De heer Jezus al voor ons gestorven is. Dat is eigenlijk al onvoorstelbaar. Wat hij voor ons gedaan heeft. In het heden wil hij dit doen.

Dat wil hij ons toerusten. Tot elk goed werk. Om zijn wil te doen. En in u werken. Wat in zijn ogen wel behagelijk is. Hij is constant met ons bezig. En de enige die kan verhinderen.

Dat God met ons tot zijn doel komt. Dat ben ik zelf. Als ik hem in de weg loop. Of als ik nee zeg. Dan gaat dat niet werken. Want de heer heeft ons geschapen. Met een vrije wil.

En daarom. Ik ben er ten diepste van overtuigd. Naarmate wij meer gaan beseffen. Wie de heer Jezus is. En wie hij ook in de ogen van God is. Naarmate wij dat meer gaan beseffen. Dan worden we zelf kleiner.

En dan gaan we meer zijn wil doen. En je kunt ook allerlei praktische dingen zeggen. Dit doe je zo. Dat doe je zo. Er zitten ook vast goede kanten aan. Maar ik denk uiteindelijk. Ten diepste denk ik.

Naarmate we meer onder de indruk van hem komen. Van zijn glorie. Van zijn majesteit. Want we hebben nog geen benul. Ja, dat over de schepping. Dat is een stukje waar je dan in de Ardjes dan ziet. Maar het is zo onvoorstelbaar groot.

Is onze God. En die kan zo onvoorstelbaar veel doen. In ieders leven. En vertrouwen wij er dan ook op. Daar gaat het om. Naat ons leven los. Zodat hij dat nieuwe leven. Kan uitwerken in ons leven.

Hij wil dat doen. Hij staat dag en nacht voor ons klaar. Maar zijn wij bereid om ons leven te verliezen. En te doen wat hij van ons vraagt. Zijn wij bereid om voortdurend in hem te blijven. Bij elke stap die we zetten.

Ben ik bereid om dat te doen. Hij wil zijn wil. Hij wil ons toerusten tot elk goed werk. Om zijn wil te doen. En in uw werken. Dat wil hij doen.

Wat in zijn ogen wel behagelijk is. Hem zei de heerlijkheid. In alle eeuwigheid. Als je dat dan bedenkt. Wat hij gedaan heeft. En wat hij nu doet. Hoe intensief hij bij ons betrokken is.

Dat is alleen God die dat kan. Zoveel mensen. En hij houdt alles in stand. Alle sterren. Al dat soort dingen. De wammelse vaste baan. Dat is onze God. Die is onvoorstelbaar groot.

Het heden doet hij dit. In het verleden was hij de goede herder. En dan gaan we nu naar de opperherder. In Petrus. 1 Petrus 5. Dat gaat dan over de toekomst.

1 Petrus 5. Het gaat in eerste instantie over ouderlingen.

Zoals in deze vertaling staat. Oudsten. Maar het gaat ook. Zal ik zo wel zeggen. Over ons allemaal eigenlijk. Ik zal het eerst lezen. De ouderlingen onder u roep ik ertoe op.

Als mede ouderling. Dat is Petrus. In getuige van het lijden van Christus. En deelgenoot van de heerlijkheid. Die geopenbaar zal worden. Wij zijn ook deelgenoten van de heerlijkheid.

Die geopenbaar zal worden. Dat is een geweldig vooruitzicht. Wat ze mogen hebben. En dan staat er. Dan zegt hij dan in eerste instantie tegen die oudste. Hoed de kudde van God die bij u is. En houd daar toezicht op.

Niet gedwongen. Maar vrijwillig. Niet uit winstbejag. Maar bereidwillig. Ook niet als mensen die heerschappij voeren. Over het erfdeel van de heren. Maar als mensen die voorbeelden voor de kudde zijn geworden.

En als de opperherder verschijnt. Hier komt hij. De opperherder. Weer de grote herder. Dan zult u de onverwelijkbare krans van heerlijkheid verkrijgen. Tot zover.

Dus hier gaat het over de oudste. Oudelingen. Die krijgen de opdracht om de kudde van God te hoeden. De oudste. Die wij ook in de gemeente hebben. Dat zijn onderherders van de opperherder.

En die moeten doen. Als het goed is. Wat de herder van hun vraagt. En hier staat hoeden. Nou dan denk je. Aan een schaapherder. Wat doet een schaapherder? Die zorgt voor zijn kudde.

Hij beschermt zijn kudde. Hij zorgt dat ze op de goede plek zijn. Waar voeding is. Hij zorgt dat het verkeerde van buiten wordt tegengehouden. Hij brengt ze aan grazige weiden. Hij is bij ze.

Als ze door een dal van diepe duisternis gaan. Dat is wat een herder doet. En zo zouden de onderherders ook moeten functioneren. Dus je kan kijken. Doen ze dat hier in de reddingsark?

En dan staat er. Hoe moeten ze dat dan doen? Niet gedwongen. Maar vrijwillig. De onderherders. Die horen ook te lijken op de opperherder natuurlijk. Die volkomen vrijwillig.

Naar deze aarde kwam. Om zijn leven voor ons te geven. Dat was geen opdracht. Hij zei. Zie hier ben ik. Om uw wil te doen. O God. Nou. Zo zijn ook ouds. Als het goed is denk ik.

Geroepen door de heren. Om die taak uit te voeren. Niet gedwongen. Maar vrijwillig. Met een intrinsieke motivatie.

Omdat de heren hen geroepen heeft. Niet uit winsbejag. Maar bereidwillig. Het ging de heer Jezus. Nooit om geld of iets. Om er beter van te worden. De zoon des mensen had.

Geen plek om zijn hoofd neer te leggen. Het ging hem daar helemaal niet om. Al zijn aandacht was gericht op de mensen. En zo zou dat ook voor de onderherder moeten zijn.

Het gaat niet om hunzelf. Het gaat niet om beter van te worden. De winsbejagd zoals hier staat. Maar bereidwillig. Zij zijn er voor de kudde. En de kudde is er niet voor hen.

En als het andersom is. Dat de kudde er voor hen is. Dan gaat er ergens iets niet goed. Dan moet dat ook gezegd worden. Als dat zo is. Ook niet als mensen die heerschappij voeren over het erfdeel van de heer.

Maar als mensen die voorbeelden van Christus. Voor de kudde zijn geworden. Dus de oudste moet een voorbeeld voor de kudde zijn. En de oudste moet Christus navolgen in zijn voorbeeld.

Als mensen die voorbeelden voor de kudde zijn geworden. Nee ik bedoel. Niet als mensen die heerschappij voeren over het erfdeel van de heren.

Nou als je weer kijkt naar de heer Jezus. Die is niet gekomen om gediend te worden. Hij kwam om te dienen. Nou zo horen oudsten ook niet gediend te worden. Maar die zijn gekomen om te dienen.

En die moet er een voorbeeld voor de kudde worden. En als ze dat dan zijn. En het oordeel is aan God uiteindelijk. Dan staat er in vers 4. En als de opperherder verschijnt.

Dan zult u de onverweldbare krans van de heerlijkheid verkrijgen. Dus dat is voor de toekomst. De goede herder was verleden. De grote herder is het heden. De opperherder is voor de toekomst.

Als de herder verschijnt. De opperherder verschijnt. Dat moet nog gebeuren. En dan staat ook dan zult u. Dus dat wijst ook naar de toekomst. Dan zult u de onverweldbare krans van de heerlijkheid verkrijgen. Dus die oudsten.

Die zullen als ze goed hebben gehandeld. Deze krans. De heerlijkheid. Van de glorie. Dus een bepaalde manier van belonen. Zullen ze krijgen. En het woord krans. Wat hier gebruikt wordt.

Dat was een krans. Die echt aanzien. Een eer gaf. Dat was echt een ere krans. Julius Caesar. Dat was geen keizer. Dat heb ik vanochtend nog gezien. Maar dat was wel een veldheer.

Een heel bekende man. Die had zo'n. Die zie je wel eens afgebeeld. Met zo'n krans. Een Stefanos. Dat staat er in het Grieks. Dat was echt niet niks. Dat was een hele belangrijke beloning. Als je zo'n Stefanos kreeg.

En de onderherders. Die krijgen. Van de heer Jezus. Een onverweldbare krans. Onverweldbare Stefanos. Dus die zal altijd goed blijven. Zal nooit vergaan. Een eeuwige krans is dat.

Een eeuwige beloning. Van de heerlijkheid. Van de glorie. Wat dat ook precies mag inhouden. Maar die zullen ze krijgen. Maar het is ook goed nieuws voor iedereen die geen oudste is. En daar gaan we nu naartoe.

1 Korinthe 9. Dus dat is. Zo'n krans is iets wat nog in het vooruitzicht zit.

Dat is een beloning voor ons manier van leven hier op aarde. Naarmate we meer of minder met de heer hebben geleefd. Maar in 1 Korinthe 9 vers 25.

Dan gaat het over een wedstrijd. En wij lopen als christenen eigenlijk allemaal als het ware in een wedstrijd. Ook gericht op Christus. En er staat aan iedereen. Dus dat geldt voor iedereen. Ons allemaal.

Die aan een wedstrijd deelneemt. Beheerst zich in alles. Beheerst zich in alles. Dus dat betekent dat je dingen doet. Maar ook dat je dingen niet doet. Je kan niet zomaar doen alles wat je zelf wil. Want het gaat juist om dat we de wil van de heren doen.

Dat we hem volgen. Dat we hem dat nieuwe leven in ons laten uitwerken. En iedereen die aan een wedstrijd deelneemt. Beheerst zich in alles. Zij nu doen dat tot een vergankelijke krans.

Dus de mensen die aan een fysieke wedstrijd zeg maar deelnemen. Een hardloopwedstrijd of iets. Die krijgen een vergankelijke krans. Maar wij doen het om een onvergankelijke krans te ontvangen. Dus we hebben allemaal.

Als we leven met de heren. Ons beheersen. En doen wat hij van ons vraagt. Zet ons allemaal een onvergankelijke krans te wachten.

Twee Timotheus 4. Iets naar achteren. Dan wordt over weer een andere krans gesproken. Twee Timotheus 4.

Dus in de oudheid was dat echt een kostbare beloning. Waar mensen heel trots en dankbaar voor waren. En daar mogen wij ook naar uitzien. Naar zo'n beloning. Twee Korinther 4 vers 8. Het schrijft Paulus.

Ik, hij is al wat ouder. Ik word immers reeds als een plengoffer uitgegoten. En het tijdstip van mijn heengaan is aanstaande. Dan zegt hij, ik heb de goede strijd gestreden. Dan strijden wij ook de goede strijd.

Beheersen wij ons als we die wet lopen. Ik heb de goede strijd gestreden. En ik heb de loop tot een eind gebracht. Ik heb het geloof behouden. Dat zijn prachtige woorden.

En dan staat er. Verder is voor mij weggelegd. De Stefanos. De krans van de rechtvaardigheid. Die de heren, de rechtvaardige rechter. Mij op die dag geven zal. En niet alleen mij.

Maar ook allen die zijn verschijning hebben lief gehad. Als we zijn verschijning lief hebben. En ik meen dat vorige week was er te spreken. Of onlangs in ieder geval dat iemand daar wat over zei.

Als wij echt leven in het besef dat de heren elk moment kan komen. Als we dat echt doen. Dan kan dat niet anders dan dat je leven verandert. Dan laat je dingen. En dan doe je andere dingen. Dat kan niet anders.

Dan hou je daar rekening mee. Dat is net als met de bruiloft. Naarmate de dag van de bruiloft nadert. Je hebt allerlei voorbereidingen. Je doet wat groter. Maar dat wordt steeds intenser. En je zorgt dat je helemaal klaar bent als die datum er is.

Nou als je weet. De heren kan morgen komen. Als je het echt weet. En echt gelooft. Dan denk je dat je vandaag ook gaat kijken. Je eigen leven. Van wat moet ik nou opruimen. Als wij zijn verschijning hebben lief gehad.

Dan wacht voor ons allen. De krans van de rechtvaardigheid. Die de heren. En die rechtvaardig oordeelt. Zal uitdelen. Jacobus 1 vers 12.

En hij deelt hem uit aan hem. Die zijn verschijning hebben lief gehad. En daarom uitzien. De laatste vers is dat. Jacobus 1 vers 12. Jacobus is een hele praktische brief.

En hij heeft hier ook een hele praktische vermaning. En dingen schrijft hij hier. Jacobus 1 vers 12. Zalig is de man of vrouw.

Die verzoeking verdraagt. We hebben allemaal met verzoeking te maken. Verzoeking is een poging om je te doen struikelen. Te doen vallen. Iets te doen wat niet goed is.

Wat tegen Gods wil is. En dan staat hier. Zalig is de man die zo'n verzoeking verdraagt. Want als hij beproefd gebleken is.

Dus je kan erin meegaan in een verzoeking. Als je op internet zit. Verkeerde sites aanklikken. Ik was pas een tijdje terug. Moest onze auto. Moest een beurt hebben.

Dus die breng je dan even weg. En dan moest ik weer ophalen. En dan zit je daar. Moest je even wachten. Want die man die was er niet. Wat doe je dan? Dan ga je rondlopen. En er staan allemaal hele mooie auto's. En die zagen er heel mooi uit.

En die van ons is al wat ouder. En ik ging af. Ik ging af foto's maken. Je raakt helemaal in. Dat is wat hij hier verderop schrijft. Ieder wordt verzocht. Als hij door zijn eigen begeerde wordt meegesleurd.

En verlokt. Nou dat gebeurde daar met mij. Ik ging af foto's maken. En de prijzen erbij. En ik ging thuis kijken. Wat zou ik voor onze oude auto krijgen? Nou dat was op zich niet heel verkeerd. Maar ik heb gelukkig een wijze vrouw.

Die zegt onzin. Die auto van ons rijdt toch prima. En we hebben er nooit wat aan. Toen was het ook weer over. Maar zo gaat dat. Je kan worden meegesleept. Door je eigen begeerde. En op allerlei terreinen kan dat zijn.

En dan kun je zomaar een fout maken. Dan val je. Maar hier staat dus. Zalig is de man die verzoeking verdraagt. Dus dan ga je niet mee zoals ik meeging.

Want als hij beproefd gebleken is. Zal hij de kroon van het leven ontvangen. Die de Heer beloofd heeft aan hen die hem lief hebben. Nou we hebben allemaal. Niemand uitgezonderd in ons leven. Te maken met verzoeking.

Iedereen heeft zijn eigen zwakke plek. En ik vind het altijd zo typerend. In de Bijbel ook. Je hebt het volk Israël in de woestijn. Die hadden ook een zwakke plek. En er was een vijand. Die viel ze altijd aan op de achterroeder.

Daar was de zwakke plek. Dat was Amalek. Altijd op die plek. Werden ze aangevallen. Nou wij worden ook. In ons geestelijk leven. Altijd aangevallen op onze zwakke plekken. En die hebben we allemaal.

Het kan voor iedereen weer wat anders zijn. Maar dan gaat het erom. Als we verzocht worden. Dat we stand houden. En dan zullen we de kroon van het leven ontvangen. Dus niet alleen voor oudsten is er een kroon.

Een beloning. Voor iedereen is er een beloning. Die de Heer in de toekomst zal geven. En als we dat dan weten. Dan is dat ook iets om naar uit te zien denk ik. Om te verwachten. Van de Heer Jezus staat geschreven.

Dat om de vreugde die voor hem was. Heeft hij het kruis verdragen. Nou wij kunnen misschien ook zien op onze toekomst. Wat we nog gaan krijgen. En zo kan ons dat helpen.

Als we in de moeilijkheden zitten. Als we in de zorgen zitten. Als we ziek zijn of zwak. Om die vreugde te zien. En zo door te gaan. En het is ook goed dat we gemeente zijn. Want dan kunnen we elkaar aanmoedigen. Want de ene keer heb ik wat.

De andere keer heeft een ander wat. Niemand ontkomt daaraan. Het is niet goed dat de mens alleen zijn. Dat vind ik een hele mooie tekst. Want we hebben elkaar echt nodig in de gemeente. Om ja even een arm om iemand heen.

Of even een bemoedigend woord. Want we hebben allemaal onze zorgen en sores. En zwakke plekken. Maar voor iedereen. Elke gelovige is dus een kroon. Die we van de Heer zullen krijgen.

En wat is nu de bedoeling uiteindelijk. Die leest je in openbaring 4. Dat gaat dus weer over oudsten. Maar die wirpen hun kronen. Die ze gekregen hebben. Voor het land neer. En ik denk ook dat wij. Als wij kronen krijgen.

Of je nou oudste bent of geen oudste bent. Het is als het ware een soort van beloning. Maar dat is niet voor ons zelf. We kunnen dat straks aan de Heer geven. Als blijkt dat we enorm veel waardering hebben.

Voor zijn leven hier op aarde. Voor zijn lijden. Voor zijn sterven. Voor wat hij nu doet in de hemel. Dat is een dank die we aan hem kunnen geven. Voor wie hij is. En voor wat hij voor ons gedaan heeft.

Het zou ontzettend jammer zijn. Als we niks in onze handen hebben. Als we hem niks te bieden hebben. Dat zou wel ontzettend jammer zijn. Dus het zou mooi zijn als wij mensen zouden zijn. Die zoals hier staat.

In de verzoekingsstand houden. Omdat we hem willen volgen. En tot eer van hem willen leven. Dan krijgen we die kronen. Maar die mogen we uiteindelijk weer aan hem geven. Dus de Heer Jezus is onze goede herder.

In het verleden. Door hem zijn we kinderen van God geworden. Hij is onze grote herder in het heden. Hij wil in ons. Hij wil in ons dat nieuwe leven uitwerken. En niet wij. En in de toekomst mag er nog een geweldige beloning.

En dan zullen we ook bij hem mogen zijn. En zullen we mogen zien zoals ze is. Dat we dat zullen beseffen. En die herder alle eer. Elke dag zullen geven. Amen. Klravï krachtig uit George workflowen.